Skip to main content

Full text of "Excerpta De Virtutibus Et Vitiis (pars 2)"

See other formats


13 
Ω. 



ΓΠ ρ 

3 ο 



ΓΟ 



Ο 

^ _ 

-Ω ±! 

8 | 

£ ϋ 

*- -Μ 



-4 ω 
=5 

_Ε ±! 

^ ϊ? 

ο. '-ο 

ϋ Ο) 

σι 
^ ο 
ο 

I- Ο 



ΓΜ £ί 

Έ 

ΓΜ 3 



"Ο Ε 

Φ Ο 

Ιο Ω 

5 3 




ΟπΕΙΓιβΙ ίΓΟΠΓΐ 

/ΜΤΥΟΚΑΙΙΡΟΚΝΙΑ 



Οπ^ΪΓΊΰΙ ίΐΌπη 

ΝΙ νΕΚΒΙΤΥ ΟΡ €ΑΙ_ΙΡΟΚΝΙΑ 



ΟπςίηάΙ ίποπη 
υΗΐνΕΒ5ΙΤΫ0Ρ ^Ι_ΙΡ0βΝΙΑ 



13 

ο. 



γο ρ 

ΓΟ ' 
Ο 

^ _ 

-Ω ±! 

^ (0 



8 | 

*- -μ 



-4 ω 

Ο. Τ3 
£ Ο) 



σι 
ο 
ο 



ο α 

ΓΜ — 

ε .Ε 

ο ω 

-ο Ε 

ω ο 

Ιο Ω 

ω =5 



13 
Ω. 



ΓΟ ρ 

ΓΟ ' 
Ο 

^ _ 

-Ω ±! 

8 | 

-Μ 



-4 ω 

Έ £ 

£ ±! 

^ ϊ? 

Ο. Τ3 

£ Ο) 

^ ο 
ο 

I- Ο 



Ο Ω 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω 

-ο Ε 

ω ο 

Ιο Ω 

ω =5 



ΟπαίηθΙ ί 



Οπ9ΐηδΙ ίΐΌπη 
Μ Ν I νΕ Π 5 ΙΤΥ Ο Ρ Γ ΑΙ_ I ΡΟΚΝ ΙΑ 



13 
Ω. 



ΓΟ ρ 

ΓΟ ' 
Ο 

^ _ 

-Ω ±! 

^ (0 



8 | 

*- -Μ 



-4 ω 

_Ε ±! 

ο. '-ο 

ϋ Ο) 



σι 
ο 
ο 



ω 



Ο Ω 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω 

-ο Ε 

ω ο 

Ιο Ω 

ω =5 




13 
Ω. 



ΓΟ ρ 

ΓΟ ' 
Ο 

^ _ 

-Ω ±! 



8 | 

*- -μ 



-4 ω 

_Ε ±! 

ο. '-ο 

£ Ο) 



σι 
ο 
ο 



Ο Ω 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω 

-ο Ε 

ω ο 

Ιο Ω 

ω =5 



ΕΧΟΕΒΡΤΑ ΗΙ3ΤΟΚΙΟΑ 

Ιϋ88ϋ 

ΙΜΡ. 0ΟΝ8ΤΑΝΤΙΝΙ ΡΟΚΡΗΤΒΟβΕΝΙΤΙ 

ΟΟΝΡΕΟΤΑ 
ΕϋΙΟΕΒϋΚΤ 

ϋ. ΡΗ. ΒΟΙδδΕνΑΙΝ 0. ϋΕ ΒΟΟΚ ΤΗ. ΒϋΤΤΝΕΚ-ΨΟΒδΤ 

νΟΙ. II ΡΑΚ8 II 



ΕΧΟΕΚΡΤΑ 
Μ νίΚΤϋΤΙΒϋδ ΕΤ ΥΓΓΙΙ8 

ΡΑΚ81Ι . ^ ^ 

ΒΕΟΕΝδϋΙΤ ΕΤ ΡΚΑΕΓΔΤϋβ Ε8Τ 



ΑΝΤΟΝΙϋδ ΟΕΒΑΚϋϋΒ Κ008 

ϋ8ϋ8 ΟΟΙΧΑΤΙΟΝΕ ΟΟΌΙΟΙ8 ΡΕΙΒΕ80ΙΑΝΊ Α 
ΤΗΕΟΌΟΕΟ ΒϋΤΤΝΕΚ-\νθΒ8Τ ΟΟΝΕΕΟΤΑ 



ΒΕΚΟΙ,ΙΝΙ 
ΑΡϋϋ ΨΕΙΌΜΑΝΝ08 

ΜΟΜΧ 



υ 

Ω. 



-Ω ±! 

8 | 

*- -Μ 



-4 ω 

£ ±! 

Ο. Τ3 

£ Ο) 

^ ο 
ο 

I- ο 



^ Γιί^ϊϋ-ΡΛτί Η,» ηΠ Ο I ί> 0ΓΪ 9 ΐ Π 3 1 ί ΓΟ ΠΓΊ 

1 δ 0ΐ9ΐΐιζβ<ΐ ^"^^ υΝΙ νΕΒίΙΤΥ ΟΡ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 

ω Χ - 

ω 3 



υ 

Ω. 



-Ω ±! 

8 | 

*- -Μ 



-4 ω 

£ ±! 

Ο. Τ3 

£ Ο) 

^ ο 
ο 

I- ο 



1 1 Ό\α\\ζβύ ϊ>ν *~^™*ϊ<» ΟπΒΪηάΙ ίηοπη 



^ .Ω 

ω 3 



°°8' £ Ι_Ι Ν Έ Ρ ΙΤΥ ΟΡ ΪΑΙΙΡΟΡΝΙΑ 



ΕΧΟΕΚΡΤΑ ΗΙδΤΟΚΙΟΑ 

Γ088Γ 

ΙΜΡ. ΟΟΝδΤΑΝΤΙΝΙ ΡΟΕΡΗΥΚΟβΕΝΙΤΙ 

ΟΟΝΡΒΟΤΑ 
ΕΒΓΟΕΕϋΝΤ 

ϋ. ΡΗ. ΒΟΙδδΕϊΑΙΝ 0. ΒΟΟΚ ΤΗ. ΒϋΤΤΝΕΚ-^ΟΒδΤ 

νΟΙΙΙΜΕΝ II 

ΕΧΟΕΚΡΤΑ Μ νίΒΤϋΤΙΒϋδ ΕΤ ΥΙΤΙΙ^ 



ΡΑΚ8 II 



ΒΕΚΟΠΝΙ 

ΑΡϋϋ ^ΕΙϋΜΑΝΝΟδ 
ΜΟΜΧ 



Γ^Γ\ίΛπΙρ Οπ0ΪηΒΐ ΐηοπη 

υΗΙ νΕΠ5ΙΤΥ ΟΡ ^ΑI_IΡΟβΝIΑ 



ΕΧΟΕΚΡΤΑ 
Μ νίΕΤϋΤΙΒϋδ ΕΤ ΥΙΤΙΙ8 



ΡΑΚ8 II 



ΚΕΟΕΝδϋΙΤ ΕΤ ΡΚΑΕΡΑΤϋδ Ε8Τ 



ΑΝΤΟΝΙϋδ βΕΚΑΚϋϋ8 Κ008 



ϋδϋδ ΟΟΙΙΑΤΙΟΝΕ ΟΟϋΙΟΙδ ΡΕΙΚΕ80ΙΑΝΙ Α ΤΗΕΟϋΟΚΟ ΒϋΤΤΝΕΙΗΓΟΒδΤ ΟΟΝΕΕΟΤΑ 




ΒΕΚΟΙ,ΙΝΙ 
ΑΡϋϋ λΫΕΙΡΜΑΝΝΟδ 

ΜΟΜΧ 



ΓΐηπΙί> Οπ0ΪηΒΐ ΐηοπη 

-^ιυ^ΐ^ υΝΙΥΕΒίΙΤΥί^ΑΙΙΡϋΚΝΙΑ 



υ 

Ω. 



-Ω ±! 

8 | 

*- -Μ 



-4 ω 

£ ±! 

Ο. Τ3 

£ Ο) 

^ ο 
ο 

I- ο 



ο ε 

ΓΝ — 

$ 9 0Ι9ιΙιζθ<3 ν^υυ^κ. ΙΙΝΙ ΥΕΠ5ΙΤΥ ΟΡ ^ΑίIΡΟ^ΪΝIΑ 



^ -Ο 

ω 3 



ΡΓ&θίαϋο. 



£53 
ν. 7 ν 



Οαπι Γβοβηδίοηβιη ΕχοβΓρίοπιιη άβ νϊτίιιίΛιΐδ βί νίΐϋβ βχ 3θ8βρ1ιο, 
ΘβοΓ^ίο Μοηαοΐιο, <Ιθ8ΐιηβ Μ&1&1&, ιΓοβ,ηηβ Αηίίοοίιβηο, ϋίοάοΓΟ, 
Νίοοί&ο ϋβ,πι&δοβιιο ρΐαηβ δ,βδοίηίβ,πι ΤΙιβοοΙοπίδ ΒιιβΜηβΓ- 
ΨοΙ)8ί &ά οΜοϊηαιη ^ο^τΛρΙιϊοΛίιι πήδίδββί, ρΓίΐβπι&ΙαΓΛ βίαδ πιογβ, 
ςυαβ Εοοίάίί άίβ 2. πι. δβρ^βπΛιΊδ &. 1905, ρΓοΜβηίί; (μιοπιίηηδ οβίβ- 
Π8 πιπητιπι αάπιονβΓβί. *) ΟοβρβΓΛί φπάβπι βχ β,ικΛοπιιη βΧΟΘΓρΙΟΓΤΙΠΙ 
νβίβπβιΐδ βάίϋοιιίΐΗΐδ ρΓ&βββΓίίπι Τβ,υοΙιΐΗΐζϊ&ιπδ ρβιΐβδ βάβηάω βχ- 
οίάβΓβ βί ρ&ίρηίβ 8,11)18 ϋ& 8#£ΐιιϋη&Γβ αϊ ίη ϋδ αϋ<ιιπά δρ&Ιίί δηρβι·- 
βδδβί ηΙ)ί αρραταίαπι οπϋβπιη β^οπββΓβΐ; — ηαοά ί&οβΓβ ηβςιιβ αά 
ϋίοηίδ βο1θ£&πι 250 ρβιτβχίί — , 8βά ηηΐΐ&πι β&Γαπι ρβ,^ίη&Γηπι φΐαβ 
δ&ί ίΓ&οί&ηάω ρ&Γ&νβΓβ,Ι Γβοβηδπίί ηβφΐβ β,άηοΐ&ϋοηβπ] οπίίοβ,πι 
Εάιβοϋ ηΐίαπι. 

ΕχβΙ&ϋ&Ι; Ι&ηΐ,ηπι οοΐΐαΐ,ίο οοάίοίδ Ρβίτβδοί&ηί &ηηο 1893 
8 Βπβ4*ηθΓθ-λνοΙ)8ΐ &ο1& βί φΐοά 8,ά Μβτοβίΐίηυπι Τΐιπο^άιάβπι 
Χβηορίοηίβπι &α<άοηιιη ίη Ιιαο Β,ϋβΓΛδβοιιικϋ νο1απιίηί8ρΕΓΐ^β<ϋΐθΓαιη 
αίίίηβ* αηηο 1904 Γβί,Γ&οΐΕίΛ (οί.Ρ&ιΐ.Ι. ρΓ&βί.ρ. XX), φι&πι νίάιΐΕ ιηίΜ 
ρβΛηπι&ηίΙβΓ ηΐβηάβ,πι ρβπηίδϋ Νοη Ιαπιβη ίηΐβ£Γ8, οοΐΐ&ίίο ιηΐβΓ 
δηρρβίΐβοίίΐβπι 1ιΜβΓ8ΐΊ&πι νίη άβδίάβΓ&Ιίδδίπιί Γβρβήτί ροΐιιϋ, ίΐα 
ηί ηπηο άβδΐηΐ; ςαω 8,4 ιήιιΙΙα βχοβΓρΙβ, β ΟΕβδϋ ϋίοηίδ ορβΓβ βχ- 
ΐΓβπιο δητηρίβ, β Ρβίτβδοί&ηο αάηοίΛβδβί (ΙίδΟΓβρ&ηίβδ δοπρίητ&β. 
ΑδοηρββΓ&Ι βηίπι Ρβίτβδοίβιιί Ιβοίίοηβδ ρβχί,πη βχβπιρί&π&αδ ^ΓοδβρΜ, 
ββοΓ^ϋ, οβίβΓοηιιη, ρβτϋπι ΕχοβΓρΙοπιπι βάίΐίοηί ν&1βδί8η&β. Οαπι 
αηίβπι βχβπιρΙ&Γ ηηο αβαδ βΓβ,Ι Οαβδϋ ϋίοηίδ βάίίίοηίδ Όίη<ΙοΓβ8,η&β 
ΐοιηί ςπΕΓϋ ηοη ίηνβηίηπι δίί, ίηάβ α Όίοηίδ ΙΛγο ΙιΧΙ, αηάβ Ιιίο 
ΐ,οιηαδ ίηοίρίί, β& ρ&τβ ΐ&ηίαιη οοΐΐ&ΐίοηίδ φΐ&πι ν&Ιβδϋ βάιϋοηί 

Ε80Γίρ8βΓΕΐ 86ΓΥ&1& βδί. Κβδί&1)8,1 ί^ίίΐΙΓ Πΐ <}1186 άβδίάβΓΕΓθηΙΠΓ ίρδβ 

δαρρΙβΓβπι. ΙηΙβΓοβάβηΐβ ΜίηίδίΓΟ ς[αϊ ΓβΙ)ΐΐ8 ίηΐβπιίδ αραά ηοβίΓΛίβδ 
ρΓ&ββδΙ, ίηναηΐβ ν· ο. Ηβηήοο Οπιοηΐ, οοάβχ ΡβίΓθδοίαηπδ νβΓβ &ηηί 

1 ) Ββ Βηβ^ηβπ-ΤνοΙ)8ΐ τϋα λο βοΓίρΙίβ οί. β& πιβπχοιί&β Ιτ&άίάβπιιιΐ 
Έά^τίη Ραίζί£, ΒφζαηΗη. ΖβϋΒάιτ. νοί. χνρ. 518 Βς., Γγ»ιιο. Ροΐ&ηά, Βίο- 
ρταρΗ. ΙαΚτΙηόΗ /! ΑΙΙ*τ1ηι<Μΐ&. Υοΐ. χχχπ (1909) ρ. 132—140. 



V ' €\Γ\α\{> ΟγιθιπβΙ ΐηοπη 

υΗΙ νΕΠ5ΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0βΝIΑ 



VI 



ΡΓ&βίαϋο. 



1909 ΘΐΌηίη^Λΐη ΜβΙίοΙΙιβο&πι ηηίνβΓδίίαίίδ βχίπιί», ΙίββΓ&ϋΐ&Ιθ 
πιίΐιί ιιιίδδαδ βδί, οηηι ςμιο β& οοηίιιΐί φΐΟΓαπι οοΐΐ&ίίο α ΒαβΙίηβΓΟ- 
ΤνοΙ)8ί &ο1α ρβηβΓ&Ι, ηβπιρβ β Οαδδίο ϋίοηβ βχοβΓρΙα 164 — 176, 
179, 181, 183—187, 189, 190, 194—210, 211 (ίη<1β * § 10), 
212 (ίηάβ α § 5), 213—234, 239—241, 250 (ρ&Γΐίπι), 251, 254, 
255, 258, 264, 268, 297—299, 311 (ίηάβ α ο. 34 § 5), 320, 
323—326, 329, 330, 354, 355, 362—364, 367, 387, ρΓ&βίβΓβα ίηίίία 
βχοβΓρΙοπιπι 274, 351, βΐ βχ1χβιη&8 ρβτίβδ βχοβΓρΙΟΓυιη 275, 282, 
284, 285, 286, 294, 327, 335, 346, 366. 

(}ιΐ3,6 ίη Ιι&ο δβουηάα ραΓΐβ οοηϋηβηίιΐΓ βχοβΓρία ρΙβΓ&ηαβ ίαπι 
β,ηΐβ ΒαβΙΙηβπιπι-\νοΙ>8ΐ; αΐία &1) αΐϋδ οιιιη ΡβΐΓβδοίβ,ηο οοΐΐαίβ. βΓαηί; 
(οί. Ρεγ*. I ρΓ&βί. ρ. XX), ρΓ&β οβΐβπδ α ^ ιιΐίο ^οΙΙβη^βΓ^, φΐί 
ΗβΓοάοΙβαδ Ιβοίίοηβδ βάίάίΐ ίη ρΓΟ^τ&ιηιη&Ιβ ^τπιηαδϋ ΓΓ&ηοο^αΙϋοι 
ΒθΓοϋηβηδίδ &ηηί 1862, ηαβηι ϋ&βΐΐιπη πιίΐιί ηοη ρι^βδίο Λιίδδβ ναΐάβ 
άοίβο, ΡοΙ^Ιη&η&δ ΗαΙΙδοΜο υίβικίαδ χηίδΐί. Τιιπι, ηηοά Βαβίίηβπιιη- 
^οβδί ίυβ'ίδδβ νίάβίατ, Ιίΐκίονιοαδ Μβηάβίδδοΐιη Αρρίβ,ηβίΐ βΐ 
ϋίοη^δίαηα ρβΓίηδίΓ&νίί πιβδδθΐηφίβ δααιη ίη Μιΐδ. Βΐιβη. Ν. 8. 
ί. XXX VIII (α. 1883) ρ. 126 δς^, ραΜίοί ίηπδ ίβοίΐ. Όίοηβα ροδί 
Ε. βΓΟδ βί Ο&ΓοΙηπκΙβ Βοογ <1βηαο οοηΐιιΐίί; ϋΓδίιΙαδ Ρΐιίΐίρρηδ 
Βοίδδβν&ίη, άθηϊς[Πβ Ροΐ^βϋ Ιοοπιη αηαιη (XXVII 16, 5) β 
ΡβίΓβδοίαηο Γβδϋίαίί; Μίοΐι&βΐ Κταδοΐιβηίηηίΐίον (Η^τηββ 1902, 
ρ. 489 8δ.). ϋΙ)ί νβΓΟ ίη ΡοΙγΜο, ϋίοη^δίο, Αρρίαηο, Όίοηβ, 
ηαιη ΗβΓοάοΙββ, ΛνοΙΙθη^βΓ^ίί πιίΐιί ηοη ίηηοΐαβπιηί, ίηίβΓ βοδ ςηοδ 
άίχί νίΓΟδ άοοίοδ βΐ ΒαβΜηβπΐϊη - Λ¥οΙ)8ΐ ίη αίίβΓβηάίδ ΡβίΓβδοίαηί 
ΙβοΙίοηί&Ηδ άίδΟΓβρ&ηίί&β οΜίηββαηί, — θταηί αηίβηι ηοη ρ&ηο&β — , 
ίρδβ οοάίοβιη αάϋ, αί δίουΜ ηιβ 3,1) ίΐΐίδ άίίΐβιτβ νίάβαδ ιηίΜ ογθΛϊ 
νβΐίηι. ϋβηί<ιηβ η!)ί άβ Ιβοίίοηϊ&υβ β, ΒηβίΙηβπ)-\νοΙ)8ί άαΐίδ άιώί- 
ΐαίίο ιηίΐιί αΐίηιια άβ ο&ιΐδα δΗ&οιΐα θγλΙ, ΡβίΓβδοίαηαιη (Ιβηυο ίηδρβχί. 

8β<1 βϋ&πι &1ίυδ οοάβχ ΐΓαοίαηάιΐδ βγ&ί. ΒβΙβχβΓ&Ι; βηίπι ΒαβΐΙηβΓ- 
\νο1)8ΐ Ιί&πιηι ίη Ιηβΐίοίΐιβοα Ραηδίβηδί Ι&Ιβηίβιη, ίη ςηο δαίηιαδίαδ 
ίηάβ αϊ) βχίΐιι β,ηηί 1631 αδφΐβ α<1 ηιβηδβηι ΝονβπΛΓβπι ίβΓβ αηηί 
1632 βχοβΓρΙα θ Μ&ΐαΐδΐ οπιηία, ηιηΐία βίίβιη β ΟίοάοΓΟ βΐ ϋίοηβ άβ- 
δηπιρίίΐ, β ΡβίΓβδοίαηο άβδοηρδβΓ&Ι, ν. Ραιΐ. I ρΓ&βί. ρ. XV δ<ΐ· Ηιιίυδ 
οοάίοίδ ναπίΐδ Ιβοΐίοηβδ Μαΐαΐαηι βί ΌίοάοΓυηι ρβΓίίηβηίβδ οοηι- 
ρβηάίο 8α ηοί&Ιαδ ΒηβΙίηβΓ-\νοΙ)δΙ αρραι % αίηί οηϋοο αά<1ϋϋ, οοΐΐαίίο 
ηπΙθπι ΟίοηβΟΓυπι ροδί βίαδ ηιοΓΙβπι ηοη ίηνβηία βδΐ. ^ααρ^ορ^β^ 
βίίδιηι Ιιίο οοάβχ ηηηιβΓΟ 2550 δί^ηαΐηδ Θτοηίη^απι ηιίΐιί ίΓ&ηδ- 
ηιίίΙβΓβΙυΓ ρβΐίνί, φίαπι νβηίαηι ίηίβΓΟβάβηίβ ηιιβηι δυρΓα άίχί ΜίηίδίΓΟ 
ΙΛβΓαΙϋβΓ ηιίΐιί άβάβΓηηΙ αιηρίίδδπηί 1)ΐΙ)1ιο11ιβοαβ Ραπδίβηδίδ ρΓαβ- 
ίβοίί. Οοηίηΐί ί^ίΐαι· οαπι βο (ΐιι&β βχΐιίββΐ; βχοβΓρία ϋίοηββ, 71 — 119 




ϋπφΠΒΐ ίηοηη 
υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



ΡΓ&βί&ϋο. 



νπ 



(ίδΐ. 46* — 58 Γ ). Ιη οίί&ικϋδ 8&1πι&δϋ 1βο£ίοηίΙ>ιΐδ ρ&τοίοΓ ίιιί «ιααπι 
ΒπβΜηβΓ-νΡο&δΙ, η&πι ίη ηηίνβΓδίπη β&δ δοΐ&δ αρρ&Γ&Ιαί ίηδβπιί φΐ&β 
ΒΜί οβΓί&β βιηβηάαϋοηβδ βΓαηί &ηί β,ΐίςαβ, <1β ο&αδβ. ηοί&ία άί^η&β 
νίάβΙ)ΕηίαΓ, ϋδ ηιι&β ίΐΐβ νβΐ πι&ΐβ β ΡβίΓβδοί&ηο άβδοπρδβΓδΛ νβΐ 
ρΓ&νβ βχοο^ίΙανβΓ&ί δίίβηϋο ρΓβδδίδ. 

ΡΓ&βΙβΓ οοάίοβιηΡβίΓβδοίδιηαιη β,ΐΐβπιιη ίοηίβιη βχβί&Γβ βχοβΓρΐοπιπι 
περί αρετής χαΐ χαχίας, β φΐο ίδ δαβρβ οογπ^ι ροδδίί, ηβπιρβ 8αί<1απι 
<ΐαί Ιιαηο Ιίΐυΐιιπι ρΓαβ οβίβπδ οοπιρίΐ&νβπΐ, ί&πι νίάίΐ ν&ΐβδίηδ, ίά- 
ςηβ βχ ίφρβ,Γαΐα οπίίοο η1παδς[ΐιβ ρ&Γϋδ Ιηιίιΐδ νοίαηιίηίδ βνίάβηίίδδίπιβ 
αρρ&ΓβΙ. 8β<1 ουιη, ηιιοά αιιοΙοΓβδ Ιιαίιΐδ δβοαηΑ&β ραιϋδ &Ηϊη6ΐ, 
<1β ^Ιοδδίδ Οίοηγδί&ηίδ, ΡοΙγΜ&ηίδ, Αρρίβ,ηβίδ, ϋίοηβίδ ηαοδ β ΐϊΐαίο 
ηοδίΓΟ βαίάοδ Ιι&ιΐδβηΙ ίαπι ηηΐΐβ, δίΐ ίηί^Γ νίΐΌδ άοοίοδ (ΙηΜί&ίίο, 
αΙϋβΓ δβ Γβδ Ιιβ,ββΙ οιιιη ΗβΓοάοΙβίδ, Τΐιηο^άίάβίδ, Χβηορ&οη- 
Ιβίδ, άβ ς[αΐΙ>ιΐδ Β,άΐιαο ίηοβΓίηπι πίπιπι βχ ίρδίδ δοηρίοηβιΐδ αη βχ 
βχοβΓρΙΐδ Οοηδΐ&ηίίηί&ηίδ & δαίόΐα δΐιιηρίαβ δίηί. (^αοά δί ίηνβδίί- 
£3τβ νβΐίδ, Ιιοο* ροϋβδίπιιιιη &ίίβη<1βη<ΐΗΐη βδΐ, ηυιη ίοΓΐβ β& ςααβ ίη 
βχοβΓρίίδ βοΐο^απηδ αοΙΛβηοΙο άβπιβηάο ΐΓ&ηδροηβηάοιηιιί&νβηΙ, ίίίάβπι 
&ραά διϋάαιη Ιβ^&ηΙπΓ, ρΓαβίβΓβα νί<1βη<1αιη, &η ΙβοΙίοηβδ βοΐο^ίδ 
ρΓορπ&δ βί ίη ηαΐΐο οοάίοιιπι ςμπ αιιοίοπιιη ορβΓβ, ίπίβ^τα δβΓν&νβήηί 
οβνίοδ δαίάαδ φΐο^αβ ρΓΗ,βββ&Ι. 

δαίάαβ β,ηΐβιη βχβπιρίδΐ Ηβτοάοίβα 1 ) — 8&ο <1β ϋδ Ιαηΐπιη 
(ΐυαβ, οιιπι βί,ί&ιη ϊη ΐϋαίο ηοδ&Ό 1β£3,ηίιΐΓ, ειιΙ βχ Ιιοο &α£ δίνβ βχ 
ΗβΓοΛοΙο ίρδο δίνβ Εϋιιηάβ (αΐίοδ Ιίίηίοδ Οοηδί&ηΙίηίαηοδ νβΐ Ιβχίοα 
ραΐα) δυπιρί& βδδβ ροδδΐιηΐ — οιιπι βχοβΓρίίδ οοιηρ&Γ&ηΙί β,ρρ&Γβί δβχ 
βχβπιρίΕ ργοοιιΙ <1αΙ)ίο Πηχίδδβ β Ιίίυΐο ηοδίχο, ηοη οοηδί&Γβ άβ φΐ&Ι- 
ΙαοΓ, ιιηυπι ηίΐιίΐ οαπι βο οοπιιηαηβ ΙιαββΓβ. Εχ βχοβι ρίίδ βηίιη άβιϊ- 
ν&ΐ&β δΐιηΐ ^ΙοδδΕβ &&β: 

1 # 8αίά· ν. Κΰρος* (ρ. 473, 12—17 βά. ΒβΓηΙίΕΓ^) βχ βχ- 
οβτρίο 20 (ρ. 10, 19—22 Ιιαιαδ βάίϋοηίδ, ΗβΓοά. III 89 βχΐΓ.). 

ρ. 10, 19 ρΐΌ ΗβΓΟάοίί διά όέ ταντην την έπίταξιν τον φό+ 

1) Αη ^α1^α8 \νο11βη!)βΓ8: ίη ρΓΟ^τ&ιηιηΛίβ βαρΓα ΙαυάαΙο ταϋοηβ <ια8ΐβ 
δπίάαβ ^Ιοβδίβ ΗβΓθ4οΙβΐ8 οπιη βχοβΓρϋβ ίηίβΓοβά&Ι (ϋβριιίανβΗΐ, ιηβ <}αί Ιιαηο 
ΙίύβΙΙαιη ηοη νίάβήπι ηββοχτβ άοΐβο. Ηβητίοηβ νβΓο Βίβίη, ςηί Ρβίτβδοϊαηί Ιβοϋοηββ 
& ΤΥο11βηΙ)€Γ^ίο β<1ϋ&3 οο^οτίδδβΐ, δηίάαβ βοηρΙΠΓ&β ίη αρρ&Γ&ΐία άϋί^βηΙβΓ γθ- 
οβηδηίί;, Ρθίτββα&ηηη) Ιααά&ΓΟ ρΐ&ηβ βηρβΓδβάϋ, οηί Γ&ϋοηί οοη§τηΗ ίυάίβίπηι 
ςηοά άβ βίιΐ3 αηοίοήΐ^ΐβ (ιιΐίί Ρι-αβί. ρ. XVIII: (Ιοοοβ ΗβΓοάοΙβοβ) ,,οοηΐηΐϋ ηκρβτ 
ναΗείαΙβνηφκ ΙβοΗοηντη βάίάϋ νηαίοτϊ άίΚρβηύα ςηατη /η^ίι* ΙνΜηε ΐνοΙΙβηύβτρ. 
η€β εηίτη /*€Τ6 ςυ,ίοψιαηι %ηά€ αά αηρβηάατη ίΙΙηβίταηάαιηνβ ναρβΙΙβοΗΙ&η οΗΗϋαψη 
ρτσνβηϋ, ϊιάΙφΑβ οοάεχ, ηηά* Ιοά χΙΙί ά&σήρΗ 8%ιηί, βχ βο ρβηβτβ φ*οά ηηηο 
ΑΒΟ νβρταα&ιίαηΐ". Νονίββίιηαβ ΗβΠΜΙοΐί βάίΐοΓ ΟαΓοΙαβ Ηηάβ άβ Ιιϊβ βχοβΓρίίβ 
ηβ πιβηϋοηβπι ^ηίάβπι ίαοϋ. 




Οπ9Ϊη3ΐ ίΓΟ πί 
υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



νπι 



Ρταβί&ϋο. 



ρον χαΐ παραπλήσια τανττ) άλλα λέγονσι Πέρσα ι 6θ1θ£&ΠΙΐ8 άβ- 
άίΐ;: δτι διά τήν έπίταξιν τοΰ φόρου λέγονσι. Ιάβιη Ιι&ϋβΐ 8ηί- 
(1&8, ηίδί ς[ΐΐθά ρΐΌ λέγονσι δοπρδίί έλεγον οί Πέρσα ι. 

2. 8 ιιίά. ν. Λημοχήδης* (ρ. 1249, 20—1251, 5 βά. ΒβιτΛ.) 
βχ βχο. 22 (ρ. 11, 1—22, ΗβΓοά. III 129—130 ιηβά.). 

ρ. 11, 4 τούς δοχέοντας ΛΙγνπτίων Ρ 8αί(1., ΛΙγυπτίων τους 
δοχέοντας ΗβΓ0(Ι. 

ρ. 11, 14 άπεδέχετο Ρ 8ηί<1., νπεδέχετο ΗβΓ0(Ι. 
ρ. 11, 17 έν έωυτψ Ρ 8ηί<1., έν&αϋτα ΗβΓΟά. 

(^πεπι Ιιιιϊιΐδ βχβπιρϋ οΐΊ^ίηβπι πιίηίπιβ Γβ<ϊ&Γ£ηπηί Ιοοί δβφίβη- 
ίβδ ίη ςιιί&ηδ Βηίάαδ ε Ρ άίίΓβιΐ, η&ηι ϋα δΐιηΐ οοπιραΓβ,ϋ πί, υΙ>ί 
8υίάβ£ οηπι ΗβΓοάοίί οοάίοϊΐπΐδ οοηδρίΓ&ηδ α Ρ άίδΟΓβρβΙ, ϊά Ρβί- 
Γβδοιβ,ηί Η&γεπο, ηοη βχοβΓρίοπδ ίρδίυδ οοάίοί, ίπιραΐβδ, δίη διπάοδ 
αΐίαά <ιηί<1 ρΓ&β&βαΙ αίφΐβ ΡβίΓβδοί&ηυδ βΐ ΗβΓοάοΙηδ οοηδβηΐιβηίβδ 
βχΐιί&ββ,ηΐ, ίοΐ δηκίβ,β νίίίο νβιΐαδ. ΕχοβΓρίοηιπι ί^ίΙΠΓ οοάβχ ϋΐβ 
νβίιΐδ ηηηο άβρβΓάίΙπδ, ηηάβ βΐ Ρ βί Ηβι-οάοΙββ, 8ιιί<ΐ8,β ΠαχβΓπηΙ, 
8βιηρβΓ Θ08 Ιβοϋοηβδ ΙιαΙ>ιιι1 φΐ&β «ιΙΙβΓίπίΓΪ οηιη Ηβπχίοίί οοάίοί- 
βαδ οοπιπιαηβδ δηηΐ. 

ρ. 11, 11 έχέλευσε Ρ βί ΗβΓΟάοίί οοάιοβδ (ρΓ&βίβΓ 0), έχέλενε 
8ηίά. (ουπι 0, φιοά οαδυί ίηβηβηάηπι) 

ρ. 11, 12 παρήγον 8υίά. ΗβΓοά., παρήγεν Ρ 

ρ. 1 1 , 20 δ. μιν λαγχάνειν Ρ ΗβΓοά., μεταλαγχάνειν 8ηί<1. 

ρ. 11, 22 έτι 8υί<1. ΗβΓοά., οπκ Ρ 

3. 8 υ ί ά. ν. Λ η μ ο χ ή δ η ? 3 (ρ. 1251, 7—16 βά. ΒβΓηΙι.) βχ 
βχο. 27 (ρ. 12, 20—13, 2, ΗβΓοά. III 133). 

ρ. 12, 24 Λημοχήδην Ρ 8ΐΠ<1., Λημοχήδεα ΗβΓΟ(Ι. 
ρ. 13, 2 χαΐ γιτήσατο τήν ές Ελλάδα άφιξιν, φΐ&β ίη βηβ 
βχοβΓρϋ α&ά. βο1θ£&πυδ, Ιιβ,ββΐ, βϋ&πι 8ηί<1&δ. 

4. 8 η ι ά. ν. Β ά τ τ ο ς βχ β χ ο. 31 (ρ. 14, 7—15, 2, ΗβΓοά. IV 
154. 155 ίη.). 

ρ. 14, 7 δ. ρΓΟ ΗβΓΟ&Οΐί £στι της Κρήτης Όαξός πόλις, 
έν τή έγένετο'Ετέαρχος βασιλεύς βθ1θ£8.πΠ8 ΛβΛϋ : °Οτι ή ν τις 
της Κρήτης πόλις Όαξός, έν τί] Έτέαρχος βασιλεύς, ηηάβ ίΙ& 8αί- 
ά&8: πόλις ή ν Κρητιχή Όαξός' έν τΐ\ Έτέαρχος βασιλεύς. 

ρ. 14, 15 δεη&εΐη Ρ 8αίά^ δεη&ή ΗβΓοά. 

ρ. 14, 18 περιεμεχτήσας Ρ, οοηδίπίοίίοηβ ΓηηΙδΛβ, περιεμέχ- 
τησε δτιίά. (η&ιη 8αίάαβ οοάίοίδ Ε περιημέχτησεν οοηίβοΙϋΓΛ 
1ίί>Γ&πϊ νίάβΙΠΓ), περιημεχτήσας ΗβΓοά. 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



ΡΓΛβί&ϋθ. 



IX 



ϋαΜαιη ςιιΜ βχοβΓρΙΟΓ δοηρδβπΐ ρ. 14, 17, ηΐη έχέλενσε Ρ βΐ 
δτυίά&β οο<1. ΒΕ, έχέλενε Γβϋηηί δπίάαβ οοά. οηπι ΗβΓοάοΙο. 

Ο&δη αοοίάίί η* δαίά&δ άαο&ηδ Ιοοίδ β, Ρ (ϋδΟΓβρβί αΜ Μο ουπι 
ϋδ Ηβπχίοίί οοάίοΛηδ ίφίοδ δβφή δοΐβί οοηδρίΓ&ηδ βχοβΓρΙοπδ 
Ιβοϋοηβιη δβΓν&Γβ νίάβΐΗΓ: 

ρ. 14, 13 ούχ Ρ βΐ ΗβΓΟά. οοά. ρΓαβΙβΓ Κν, ούχ 8αιά. (βί ΗβΓΟ- 
άοίι Εν) 

ρ. 14, 15 ξείνια Ρ βΐ ΗβΓΟά. 00(1. ρΓ&βίβΓ ΟΡ, ^ιν/ρ 8ηί<1. 
(β* ΗβΓοαοΙί ΟΡ) 

Οαδπι βϋαιη ίπβηβηοίπιη βα ςιπδΐβ οοάίοΐδ Ρ ΙίβΓ&πιΐδ ίηΙβΓ δοη&βη. 
άυπι οΙ> &οιηοβοίβ1βπί;οη ρΓαβΙβπηίδδβ, δαρρίβνβπΐ ίη ιη&Γ£ίηβ ίη- 
ίβποΓβ, α 8ηί<1α οπιίδδα βδδβ (ρ. 14, 8 έπϊ ταύττ) — 10 Φρονίμγ)). 

5. 8ηΐά. ν. περιεμεχτήσας βχ βοάβπΐ βχο. 31. (ρ. 14, 17 
— 19, ΗβΓΟά. IV 154 ί. ί.). 

ρ. 14, 18 περιεμεχτήσας Ρ 8ΐπά., περιημεχτήσας ΗβΓοά. 

6. 8αίά. ν. Λάτις βχ. βχο. 39. (ρ. 18, 1—7, ΗβΓοά. VI 118). 
ρ. 18, 3 έν σνηΐ (δίο ρΓΟ νηΐ) Φοινίσση Ρ; ΡβίΓβδοί&ηί βΐ 

8πίά&^ οοπΗηηηίδ ίοηδ Ιιίο άίίίϊοίΐβ Ιβοίη νκΐβίιΐΓ ίαίδδβ, ηαπι έν 
Φοινίσση Ιο,ηΐυπι Ιια&βί δηίά&δ. 

ρ. 18, 5 δ. χαΐ χατατί&εται ές τό ίρόν 8ηϋ ουπι βθ1θ£8,ηο 
ρΓΟ ΗβΐΌάοΙί χαΐ άπίχατο γαρ τηνιχαντα οΐ /ίήλιοι όπίσω ές 
τήν νήσον, χατατί&εταί τε ές τό Ιρόν. 

δαίά&β £ΐθδδ&β άναγνωσ&είς, ηΜ β&άβπι 1β£ΐιηΙιΐΓ β,ίφιβ 
ν. ΘεμΙσων (βχο. 31, ρ. 14, 12—14, ΗβΓοά. IV 154), νπεξέσχεν 
(βχο. 38, ρ. 17, 15 δ.,ΗβΓΟά. VI 74), ένέχρανε (βχο. 38, ρ. 17, 22—24, 
Ηβπχΐ. VI 75) ροδδπηΐ φΐίάβιη βχ βχοβΓρΐ,ίδ ίΐπχίδδβ *), δβά πιίιιοΓβδ 
δαηΐ φΐβ,πι ιά οβΓΐ,ίδ 3Τ£υπιβηί;ίδ άβπιοηδίΓβΙηΓ. 

ϋβηίςαβ δηίάαβ £ΐοδ8& Σπέρχις, ίη φια, ΗβπκΙοϋ νβΛβ, 
(VII 134) ν&ΐάβ πιιιΐϋαΐα δαηί, ηοη άβπναίΕ βδΐ βχ βχο. 45 (ρ. 21, 
6 δ.), η&ιη Ρ Σπερ&ίης ΙιαββΙ οιιιη ΗβΓΟάοΙί οοάίοΛαδ ρΓ&βί,βΓ Κ 
φΐΐ Σπερχίης βχίπ&βί, Σπέρχις 8ΐΐίά&δ. 

«Ιαχή νίάβΕηιιΐδ άβ ^Ιοδδίδ ΤΙιαογάίάβίδ. ΤΙιαο. V 16, 3 δια 
τήν έχ της Άττιχής ποτε μετά δώρων δοχοΰσαν £ως άναχώρησιν 
οοάίοβδ ρΓ&βΐβΓ Μ, ςπί δόχησιν ρπ> δοχοΰσαν έως ρΓ&βββΙ; οαπι Μ 
&θϋ 8α ίά 8,8 ν. δώρων δόχησιν, Ρ νβΓΟ δοχοΰσαν (δίηβ έως, 
(\}ΐσά βο1θ£3χίιΐδ άβίβνίδδβ νίάβΙπΓ) βχΜββί (βχο. 15, ρ. 40, 4). 

8πιά. ν. Μιλτιάδης 2 (ρ. 853, 16 — 854, 6 βά. Ββπιΐι.) ηοη 



1) Θ1088&8 άναγνωσ&είς βί θεμίαων δηίά&β ίοιίαβββ Γβρβϋνϋ 6 ^1. Βάχτος* 




ϋπφΠΒΐ ίηοηη 
υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΚΝIΑ 



χ 



ΡΓ&βίαϋο. 



Ιι&ηδΙ&πι βδδβ βχ βχα 22 (ρ. 44, 18 — 20, Τΐιιιο. VIII 81, 3) ίαπι βο 
αρρ&Γβί ηηοά πιιι1ΐ£ΐ βχΐιίββΐ 8,1) βο1θ£8χίο οοηδαΐίο ρΓ&βίβπηίδδβ,. 

Οπιη Ιιαδ άηαδ #10888.8 βχ βχοβΓρίίδ ηοδίπδ δυιηρί&δ ηοη βδδβ 
οβιΐυιη δίΐ, ΕίηΜ^βΓβ ροδδίδ αη 8αίά. ν. πείρα ν πειράζεις δέ ό 
Αρμόδιος υπό ^Ιππάρχου του Πεισιστράτου χαταγορεύει τφ Άριστο- 
γείτονι' Ώηχβπί βχ βχο. 18 (ρ. 43, 20 8., Τίπιο. VI 54, 3). Ρ Ι&πιβη 
ροδί Πεισιστράτου Γβοίβ Ιΐδώβί, χαϊ ού πεισ&είς, οπήδδα & 8ηίάα, 
ίάβοςαβ βϋ&ηι Ιι&ηο ^Ιοδδ&ιη &1ίυηάβ άβΓίναη αάιηοάιιπι ρΐΌϋ&ϋίΙβ 
βδΐ. ΟβΙθΓα δαίάαβ βχβηιρία Τ1ιυογάίάβ3, β Ιοοίδ ίΊυχβπιηΙ ςαί ίη 
βχοβΓρΙϊδ ΏΟδίηδ ηοη Ιβ^ηηίαΓ. 

8υίά3,πι £ΐθδδ&δ βχβιηρίίδ φιαβ ρβΓίίηβηί αά Χβηορίιοηϋδ 
Αη&β&δίη οπι&ίαδ βχ ίρδα Αη&β&δί, ηοη β Ιβχίοίβ άβδαηιρδίδδβ ηπ- 
ρβΓ ρΓθΙ)&Γβ οοη&Ιηδ βδίΗβηηοηδΚβτνβδ ιη άίϋ^βηϋ ηααιη ν Όβ 
ΧβηορΗοηΟβ Αηαύαββοβ αρηά 8χιϊάατη νβΐίςιιιηβ" (Ηαϋδ 8&χοηιιηι 1908) 
δοπρδίΐ (ϋδδβΓίαΙίοηβ, ρ. 5— 9. (}ιιί δί Ιιβ,ηο βάίΐίοηβιη αάΙι&βΓβ ρο- 
ΐαίδδβΐ, αη&πι δαίίβιη £ΐοδ83ΐη δηίάι&ηαπι ρι-οοαΐ άηΙ)ίο β Ιϋηΐο ηοδίΓΟ 
Πηχίδδθ ίηίβΐΐβχίδδβΐ. (ϊίοδδ&ιη βηίπι Μένων βχ βχοβτρίοΐβ 
(ρ. 69, 14—70, 11, Αη&β. II 6, 21 — 27) άβήν&Ιαπι βδδβ ρΓο&αηΙ Ιβοϋο- 
ηβδ δίη^αΙ&Γβδ ηη&δ οοηίπι οιηηβδ Χβηορίιοηϋδ οοάίοβδ 8αίά&δ βί, 
Ρ οοπιιηαηβδ Η&1)βη1· 

ρ, 69, 16 χερδαίνοι Ρ 8αίά., χερδάνοι 00(1. ΑηέΐΙ). 
ρ. 69, 17 δοίη Ρ 8αίά., διδοίη οοά. ΑηαΙ). 
ρ. 69, 19 δ. τό δέ απλούν χαϊ τό άλη&ές ένομίζετο αύτφ 
ήλί&ιον είναι Ρ 8ηίά., τό δ' απλούν και άλη&ές τό αύτό 
τφ ήλι&Ιφ είναι ΑηαΙ). οοά. 0, τό δ 9 άπλοϋν τε χαϊ ήλί&ιον ένο- 
μίζετο αύτφ ήλι&ίφ είναι 00(1. άβΐβΠΟΓβδ 

ρ. 69, 25 άλλα τά Ρ 8ηίά., τά δέ οοά. Αηαβ. 
ρ. 69, 26 αίσ&άνοιτο Ρ 8ΐΐίά., αν αίσ&άνοιτο Αη&Ι). οοά. Ο, 
χΐσ&άνετο νβΐ δή ΐ]σ^άνετο οοά. άβΙβιίΟΓβδ 

ρ. 70, 3 π λάσα ι Ρ 8ηίά·, πλάσασ&αι οοά. Αη&β. 
ρ. 70, 5 δ. χαϊ παρ οΐς μέν έπεχείρει πρωτεύειν, δια βάλλων 
φιλίαν, τούς πρώτους τούτφ φετο δεΐν χτήσασ&αι Ρ 8αίά., χαϊ 
παρ οΐς μέν έπεχείρει πρωτεύειν φιλίς (δβά ρ ί. Γ. 0), διαβάλ- 
λων τούς πρώτους τοΰτο (Οβ. Ο τούτους ΟβΙ.) φετο δεΐν χτήσασ&αι 
ρ. 70, 10 άφίσταιτο Ρ 8αίά., άφίστατο οοά. Αη&Ι). 
ϋβ Ιοοϊδ ίηίτα Ι&αά&ίίδ (μιί&αβ ιη Ιι&ο £ΐθδδ& Ρα 8αίά& άιί&Γί 
ίάβπι ν&ΐβί φιοά άβ άίδΟΓβρ&ηΙϋδ ίηΙβΓ Ρ βΐ δαίάαπι ν. Λημοχήδης 2 
ο&ϋηβηΐ&αδ ρ. VIII άίχί, ηβιηρβ βοδ ηοη ίία οοπιραΓαΙοδ βδδβ αϊ ίηάβ 
άβ ^Ιοδδαβ οπ^ίηβ άαΙ)ϋ8,Ιιο £ΐ1ίς[ΐια πιονβΕΐαΓ. 



,υυ 5 Κ υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



XI 



ρ. 69, 27 έπιόρχονς χαΐ 8ηίά. βΐ βοά. ΑηαΙ)., έπιόρχονς (ίη 
ίίηβ Ιίηβαβ) Ρ 

ρ. 70, 2 δ& 8αίά. βί βοά. Αη&Ι)., οπι. Ρ 

ρ. 70, 2 διχαιότητι 8υίά. βί, οοά. Αηαβ., δικαιοσύνη Ρ 

ρ. 70, 7 τοι>£ Ρ βί οο& Αη&Ι)., οπι. 8πίά. 

ρ. 70, 9 &ν 8υί<1. βί οοά. ΑηαΙλ, οπι. Ρ. 

Οβΐβι-αβ δαΜβ,θ £ΐοδδ&β &<Ι βα8 Αη&β&δβοδ ραιίβδ ρβΓίίηβηΙβδ 
ςπ&β βϋ&πι ίη Ρ Ιθ^ππΙπγ, δηηί &&6: χατέχανεν (ρ. 63, 7—9. 
Αη&1). I 9, 6), άλεξόμενον (ρ. 63, 26 8., Αηβ,Ι). I 9, 11), περί παν- 
τός (ρ. 64, 17, ΑηαΙ). I 9, 16), (ρ. 65, 21 8., ΑηαΙ). I 9, 25), 

σπονδαιολογω (ρ. 66, 5, Αηαβ. I 9, 28). (^ααδ δί οαπι βχοβΓρίίδ 
οοηίβΓ&δ β,ρρ&Γβΐ ηίΐιίΐ οβδΐ&Γβ (χιιίη β Ιίΐηΐο ηοδίΓο Ιι&ηδί&β δίη£, 
8βά οβΓίϊδ 8Τ£πηιβηίίδ δΐ&βίΐίπ ίά ηοη ροδδβ 1 ). 

ϋηίοηδ Ιοοαδ β Χβηορίιοηΐίδ ΟγΓοραβάία, <μιϊ βΐ αρηά 8ηί- 
ά&ιη βΐ ίη βχοβΓρίίδ ηοδίπδ βχδί&ί, θχ Ιιίδ δυιηρίυδ βδί. ΕΊαχίί βηίπι 
δαίάαδ ν. Κνρος ό βασιλεύς (ρ. 472, 12—473, 3 βά. Ββπιΐι.) 
β χ 6X0, 2 (ρ. 46, 8—15, ΟγΓορ. I 2, 1), αΜ ριο ΧβηορΙιοηίίδ μη- 
τρός δέ όμολογείται Μανδάνης γενέσθαι 6θ1θ£3,πΐΐδ άβάιί ί&ηίηπΐ: 
μητρός δέ Μανδάνης, ηαοά ίΓαηδΟπρδίί 8αί(1αδ. 

Αρρβχβί ί^ίίαΓ ίη οπιηίβιΐδ Ιιαίαδ δβοαηά&β ρ&Γίίδ αυοίοπβαδ, 
ρΓ3,βΐ6Γ Τΐιηο^ίϋίΐβπ), δυίά&πι ίαχία οοάίοβπι ΡβίΓβδοί&ηηπι φΐαδί αΐίβ- 
γιιπι οοάίοβπι βχΐ Γβοβηδίοηβπι βχοβΓρίοπιπι αάΜββηάαιη βδδβ ίάςμιβ 
ίΐα ηί, φΐίάφΐίά δαίά&δ οηπι Ρ οοπιπιιιηβ 1ιαΙ)βδΐ1 7 ηααπινίδ νίίίοδαπι 
δίί, ίά βχοβΓρίΟΓβπι δοπρδίδδβ δΐ&ίυβδ; δίοιιβί νβΐΌ αΙίβΓ β,ΙίβΐΌ 
άίδΟΓβραηδ οοηδρίΓβί οηπι Ιβοίίοηίβηδ οοάίοηπι φΐί δίη^αίοιηπι αηοίο- 
ταπι ορβπι ίηίβ£Γ& οοηίίηβ&ηί, Ιι&δ βχοβΓρίοπ αίίπβααδ. 

Οβ Γ&ίιοηβ φΐ&πι δαίά&δ ίη βχρίΐαηάο ίίίαίο ηοδίΐΌ δβοηίαδ βδί ϋβδαίάββ 
Αιββ άίδραί&νίί ΒαβίίηβΓΛνοβδί, Ραιί. I ρΓ&βί. ρ. XXIX — ΧΧΧΙΙΡ), εβΓρβη<Ιί ' 
ιΛί ρΐηππιίδ βχβηιρίίδ βχ βχοβΓρίίδ <ιηαβ ίη ριίοΓβ ρατίβ Ιιπίιΐδ νοίαπιί- 
ηίδ οοηί,ίηβηίαΓ ρβίίίίδ ίΠηδίΓ&νίί 8αίά3,πι ίρδαπι ρβΓΠίαΙίβ, οοηδαΐΐο 

ΙβπιβΓβ οπιίδίδδβ, δαβρβ βα ηυαβ ίη οοάίοβ ίΓαάϊία ίηνβηίδδβί 
πιυΐΕδδβ, ρΐΌ ίηδοϋΐίδ νοοαβηΐίδ ίηίβΓάυιη δοΐίία ροδηίδδβ, αάάίάίδδβ 
ςηαβά&ηι, νβΓβοΓαηι οπίίηβηι ίηνβΓίίδδβ, Ιοοοδ οοΓΓυρίοδ οοηίβοίηπδ 
ϋδφΐβ ίη ηηίνβΓδηιη ραηιπι ίβ1ίοί1)υδ δαηαΐ'β δΐυάαίδδβ, δβά βίυδ οο- 

1) Ιη δοΐ* ^Ιοβδα χατέχανεν δαΐάαβ Ιβοίίοϋβδ α Ρ άίδΟΓβρβιηίβΒ βχΜΙιεΙ, βοίΐ. 
ρ. 63, 7 ίπίφερομένην δηίά. οαπι οοά. Αηα)). } έπιφερόμενον Ρ, 

ρ. 63, 9 φανεράς Ρ οηπι οο(1. ΑηαΙ)., Ιτι δαίά^ 
ββά έπιφερόμενον τίϋπιη ϋ^πιπί οοάίοίβΡβίΓβ^οι&ηί, ϊη ίρβίυδ δαίάαβ £ΐ(1(ϋΐΕΐηβηΐ:αιιι 
ηιΐΜ ςαίάβπι νίάβηΙαΓ. 

2) ^η^ι>υ8^ππ1 οοηίβΓ&ηΐιΐΓ ςα&β άβ δυϋαβ βχοβΓροιιάί τΐδπ βχροδίτίΐ ΗβηΓί- 
€03 Κε\^6β ίη βα φΐ&πι βηρΓ» άίχι άίβδβΓίαϋοηβ ρ. 16 — 22. 




ϋπφΠΒΐ ίηοηη 
υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



XII 



ΡΓ&βίΛίίο. 



άίοβιη βχοβΓρΙΟΓαπι περί όρετής χαΐ χαχίας ΡβίΓβδΟΪΕηο βοηίΐΕΐθ 
ρΓ&βδϋΙΐ88β, ρΐηηπιίδ βηίπι Ιοοίδ διιιά&,πι ιηπίΐο πιβΙίοΓβδ ρΓΕβ&βΓβ 
Ιβοίίοηββ βί &Ευά ρΕαοΕδ βχρΙβΓβ ΡβίΓβδοίΕηί ΐΕοηηΕδ. (}υΕβ 
οπιηίΕ ίΕοίΙΗπίΗΐη βδί πιαίίίδ βχβπιρίίδ ε<1 βχοβΓρίΕ Ιπιπίδ δβοπηάαβ 
ρΕΓίίδ ρβΓίίηβηίίβυδ Ευ^βΓβ, ηηίΐΗΐβ ίΕπιβη, οηπι άβ δπίάβ,β βχοβΓρβηάί 
ΓΕίίοηβ ίη πηίνβΓδαπι ιεπι δΕίίδ οοηδί^ί βί δίη^αΐΕβ βίαδ πιιιίΕίίοηβδ 
οπιίδδίοηβδ οβί. ίη ΕρρΕΓΕίηοπίίοοηοδίΓοηοίβηίηΓ, ορυδβδββηοηνκΙβίτίΓ. 

ΗΕοίβηηδ άβ ίίιηάΕΐηβηίίδ οηίίοίδ, ηηηο άβ ΓΕίίοηβ Ιιηίηδ 
βάίίίοηίδ ραιιοα ρΓΕβίΕπ ΙίοβΕί. δίοηί βί ΒηβίίηβΓ-λνοβδί βί 
Όβ Βοογ βί ΒοίδδβνΕίη ίά δβπιρβΓ ίβηαί πιβ ηοη ΗβΓοάοίί Τ&ηο^άίάί» 
οβίβΓΟΓπηι βάίίίοηβπι ρΕΓΕΓβ δβά ίίίηΙίΟοηδίΕηίίηίΕηί; ίβχ- 
ίηπι ί^ίίηΓ ίΕίβπι οοηδίίίαβηάιιπι βδδβ ςαδίΐβιη ίρδβ βχοβΓρίοΓ δοήρ- 
δίδδβ ρυίΕηάυδ δίί, οί. ΒαβίίηβΓ \νοΙ>δί Ρεγϊ. I ρΓΕβί. ρ. XXXVIII 88.,, 
Όβ Βοογ Εχο. άβ 1β£Εί. ρΓΕβί. ρ. XVIII 88., Εχο. άβ ίηδίά. ρΓΕβί. 
ρ. XX, ΒοίδδβνΕίη Εχο. άβ δβηί. ρΓΕβί. ρ. XXI. Οπιηβδ ί^ίΙιΐΓ οοπαιρ- 
ίβίΕδ βί Ι&οιιη&δ φΐΕβ βχοβΓρίίδ δίνβ ουπι διιίάα δίνβ οιιιη Εαοίοηιπ* 
οοάίοΛηδ νβΐ οιηηί&αδ νβΐ ςηί&υδάΕπι οοπιιηηηβδ δηηί, Γβίφοδβ 
Γβίίηηί ηβςηβ βΕδ ΕδίβΓίδοίδ νβΐ ΟΓηοίβπδ ηοίΕνί, οαπι ίρδηπι βοΐο- 
£Επί ίβχίαπι ςμίΕΐηνίδ ρβΓ δβ νίίίοδίδδίπιηπι ίίΕ ΓβρΓΕβδβηίΕΓβπι. 
Εε νίίΐΕ ίΕηίηπι βπιβηάΕηάΕ βΓΕηί (μΐΕβ ηοη βο1θ£ΕΓίο, δβά Ι&ΓΕΓίίδ 
νβΐ ΡβίΓβδοίαηί νβΐ οοάίουπι ηηηο άβρβΓάίίοπιπι ρβΓ ηυοδ βχ εγ- 
οΐιβίγρο ΟοηδίΕηίίηΐΕηο ίΐΐβ ίΐηχίί, ίπιραίΕηάΕ νίάβ&ΕηίΗΓ, ίίΕ<ιυβ 
οοηιβοΙηΓ85 ηίδί φΐΕβ βί οβΓίίδδίπίΕβ βί ΙβνίδδίπίΕβ νίάβΓβηίηΓ ίη 
ΐβχίηπι ηοη Εάπιίδί. ΡτΕβίβΓβΕ οαπι ΒαβίίηβΓ-λνο&δί, Οβ Βοογ 
ΒοίδδβνΕίη, δίουΐή ίρδοπιπι Εαοίοπιπι ορβΓΕ δηρβΓδηηί, οοηδίΕηίβΓ, 
ίβΓβ ίηάβ βχοβΓρίΕ βπιβηάΕνβΓίηί, β#ο ηοη γεγο ΡβίΓβδοίΕηί Ιβοϋοηβδ 
δίη^ηΐΕΓβδ δοπρίηπδ ρβΓ δβ ηιβ1ίθΓϋ)υ8 οοάίουιη ^η^ ΛηοΙοΓβδ βχ- 
οβΓρΙοδ οοηίίηβηί ρΓΟβίηΗ, ρΓΛβδβΓίίηι δί (ΐυα άίδθΓβρ&ηϋ& πιαίοΓ 
βΓ&1. Μίηίηιβ βηίπι ηβοβδδ&πηπι βδί. βοΐο^παηι ΙιαΙ)ΐιίδδβ οοάίοβ» 
δίη^ηΙοΓηηι δΟΓίρΙοΓηιη ρΐαηβ οηπι ηοβίΓΐδ οοηδβηίίβηΐβδ, πιαίΐίδίΐηβ 
ίρίηΓ Ιοοίδ άίΜοϋβ βδί ίυάίοβ,ΐη πΙγππι ίαΐδαβ ςυβδ ΡβίΓβδοί&ηυδ 
ρΓ&βΙ)β&1 ΙβοΙίοηβδ ίαπι αϊ) βο1θ£&πο β οοάίοβ ςηοάΛηι Ιιβ,ηδίΛβ δίηί 
Εη &1) ίρδο βοΐαβ &η ίΐ δβπΙ)ίδ άβπιηηι ίβχίαί ίηΙι-αδΕβ. 

Ιη ε ρ ρ ε γε 1 η ΟΓίΐίοο εοηοίηηΕηάο ΓΕίίοηβδ δβοηίαδ 
δυπι ε ΒοίδββνΕίηίο ρΓοροδίί,Εδ, Εχο. άβ δβηΐ. ρΓΕβί. ρ. XXI δ., 
<ΐηοά ιΙε αΐΠίίΕίβιη ορβιΐδ ηιαίΐίδ ρΕΓΐίΙ>η8 Εη^βιί ίηίβΙΙβχβΓΕίη. 
Ρτίπιο ι^ίΐιΐΓ Ιοοο άβάί ηαίάφίκΐ 1ΐΕΐ)βηΙ βχοβΓρίΟΓαιη ΓοηΙβδ* 
ηοδίΓΪ — ΡβίΓβδοίΕηαπι άίοο βί 8ηίάΕβ βχβπιρίΕ β Ιίΐυΐο περί άρε- 
της χαΐ χαχίας ρβϋίΕ — ε οοηΐβχΐη άίδΟΓβρΕηδ *\ ηίδϊ φΐοά Ρβί· 

1) Ηπιο ρππίΕθ αάηοί&ΐίοηίβ ρβτϋ, βί βϋ&ηι 8ηίά&8 Ι&ηά&ηάαβ θγλΙ, ρ γ& 




Οπ9Ϊη3ΐ ίΓΟ πί 
υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



XIII 



Γβδοίαηί ιηίηοΓβ, φΐ&βίΐβ,ιη, νβίαί αοοβηίαδ β£ δρίπ£ιΐ8 οπιίδδοδ νβΐ 
πι&ΐβ ροδίίοδ, ίοΙ& Λδοπρίαπι φΐοά. (ΙίοϋαΓ οιηίδδυπι, νοο&βΐίΐα ίηίβι* 
δβ ιαηοΐα νβΐ ίη άαω ΐΓβδνβ ρ&ιΐβδ άίδοίδδβ,, άβ φΐί&ιΐδ οί. ΒιιβΜηβΓ- 
ΥΓοΙ)8ΐ Ραιΐ. I ρΓ&βί". ρ. XXV 8., ηοΙ&Γβ ίη αηίνβΓδαηι 8ΐιρβΓ8β<ϋ. 
Ιη φΐ& Γβ πιβ ηοη ιΛίφΐβ ιηίΐιί οοηδίίΐίδδβ β,Ιηπβ ίηΐβπΐιιπι ηπ&β 
ηίπιία ίοΓίΕδββ νίάβαηΙαΓ άβάίδδβ 2 ) ηαηο άοίβο, ίά Ιβ,ιηβη δρβΓβηδ 
πιβ ηίΐιίΐ φΐοά Εΐίςα» άβ οαιίδβ, βδδβΐ ηοΙβΜΙβ ρΓ&βίβπηίδίδδβ. Ιη 
αάάβηάΛ νβΐ οτηίΙΙβηάα ΙίΙΙβΓβ, ηη&β ν έφελχνστιχόν <1ίοί δοΐβί Ρβί- 
Γβδοίαηαηι δβοαΐηδ δυπι, ηίδί <ιιιο<1 β&ηι ίη Ρ οιηίδδαπι δοπρδί ΐαιηβη 
δί & 8αίάΕ ίΓ3,(1ίΙ& βΓ&ί, β. £. ρ. 103, 11. 

ϋΜοαπκιηβ ίη αρρ&Γ&Ιη ΙβοΙίοηβδ ΡβίΓβδοίαηί & οοηΐβχΐιι άίδ- 
0ΓβραηΙβ3 ηοΐ&ηίηι· ηοη αάάίΐο ηοηιίηβ βηιβηάαΙΟΓίδ αΐίοαίιΐδ, δοί&δ 
ίη βχοβΓρϋδ φΐ&β β δοπρίοπβηδ αάΐιιιο δαρβΓδϋίίβιΐδ βηηιρίβ, δαηΐ, 
βχ Ιιοπιπι οοάίοί&αδ ιηβ Ρβίτβδοίαηηηι οοιτβχίδδβ. 8ίη υθγο ορβια 
1ιίδ1χ)Γίθ8ΐ ίρδα Ιιοάίβ άβδίάβΓ&ηίηΓ, θ& ηα&β ίΐαοίΟΓβ ηοη ηοπιίη&ΐο 
ίη ίβχίαιη Γβοβρί ν&Ιβδίο άβ&βηΐιπ·, ηαβιη ίΙ)ί ί&ηίαπι Ι&υά&νί 
ηΙ>ί ηοη α^ββαΐΗΓ <1β πήηοπ&ηδ οοιτβοίαπδ φΐ&ΐβδ οηίς[αβ ίη 1β£βηάο 
ΡβίΓβδοί&ηο δροηΐβ οοοαιτβΓβηΐ;, δβά <1β νβπδ βηιβηάΕίίοηΛαβ. δίοαίη 
1ιαοαδ(ΐηβ ΡβίΓβδοί&ηο &δ^^^ι)β1^9,ηιη^ ΙβοΙίοηβδ ςηαβ ίη βο ηοη βχ- 
δΐ&ηΐ, νβΓ&δ βίηδ δοπρί;αΓ&δ ηηηο ρπηιηηι ρΐΌίαΙαδ αάάίί&ηιβηΐο $ζο 
ίηβί^ηίνί, ηηο βίί&ιη β&δ ηοί&νί άβ φπβιΐδ οΐ) πιίΓαδ ίοπη&δ &οί!β 
άιΛίΙβ,νβπί; (ΐηίδρίβ,πι. 

δβουηάο Ιοοο, δί αιιοΙοΓβδ βχοβΓρΙί ίρδί δβιτ&Ιί βΓ&ηί, 
οοάίοαιη ν*π&8 ΙβοΙίοηβδ Γβοβηδίιί δβίβοί&δ, ηοη 1ι&1)ίΐ8, ταίίοηβ 
βΟΓηιη 1ίΙ)Γ0Γηιη πιαηυδοηρΙΟΓαηι <ιιιι βχ &1ϋδ &<11ιηο δηρβΓδίίΙί&ηδ 
άβήν&ΐί δηηί, νβΐιιίϊ Χβηορ&οηϋδ Αηα&αδβοδ οοϋοαιη ΒΛΕ, Ροίγβϋ 
οοάίοίδ Β. Οοάίουπι δοπρΙιΐΓ&δ ρΓ&ν&δ <ιαίΙ>ιΐ8 βχοβι-ρία ηιβάβίαιη 
αίβΓηηΙ ΕδίβΓίδοο ηοίανί 3 ). 

δοηρβί: ϋοά. Ρώτ. εΐ 8η%ά., νοοίΐηιβ βί 8ηίά. ηηοίβ Γοΐυηάίβ ιηείιχβίβ εί ηοη ρβΓ 
ΙοίΜη ρα^ίη&ιη 8αίά&6 Γ&Ιίο Ιιαϋβηάα βΓ&(. 8ί δαίάαβ Ιβοϋο ίη αρρ&Γ&Ιη ηοη 
ηοίΑί,ΠΓ, οοηββηΐϋ οηπι Ιβχία. ν&Γΐ&β Ιβοίίοηββ οοάίοτπη διιίά&β ίΜ (αηΐηηι 
&ϋη1ί ηΙ)ΐ ίΪ8 οραδ βδββ νιάβΙ>αΐαΓ. 

2) Ε. £. 8ΐ ίη ΗαΙίβοΜί Ροΐ^^ίο Ι&αάαΙΰΓ Ρ 5 , ηαοά δοπρΙηΓ&πι ίηάίοαΐ; β 
«ϋβηϋο Ιαηΐηπι, ηΐ αίιιηΐ, βί οο^ηίίαπι, δαβρβ ηοίανί ςιιίά Ρ 1ιαΙ)βΓ€ί, βϋαπιβί 
αΐίίβ 1οοΪ3 ηοη οοπιπιβπιοΓ&βδβπι. 

3) Ιη ίΐ3 ΟαδδΙΐ ϋίοηίβ ΙιΊβΙοη&β Κοιηαηαβ ρβ.ΓϋΙ)ΐΐ8 ςπαβ ηοη ίη ίρβίηδ Όίο- 
ηΐ3 οοάίοίύηβ δβά ίη ΧίρΜΙίηί βρϋοπίΕ ίαηΐηιη βχβίαηΐ, βχοβΓρΙα οαηι Χίρΐιίΐίηο 
οοηΐηΐί, 8βά βαβ ίΛηίιιπι ναπω ΙβοΙίοηββ ηοΐανί (^ιιαβ βαπι β οοάίοβ βαο ϋίοηίβ 
Ιι&πβίβδβ ρΓοϋ&ϋίΙβ ββί, άίδΟΓβραηΙϋδ ςηαβ ίρβί ΧίρΜΙίηο Βίοηίδ νβΓΐ)& ίηιηιιιίΑηϋ 
ίπιρηί&ηά&β τΜβΙ)&ηίηΓ βίίβηϋο ρΓββδίβ. Ιη ηηινβΓβηηι αα^βιη ΧίρΙιίϋηιΐδ ηα&β β 
Οίοηβ βχοβΓρβίΙ βαϋβ ΠάβϋΙβΓ ΓβάάίάίΙ, οί. ΒοΐβββΥίΐίη ίη Βίοηίβ Υοΐ. II ΡΓ&βί. 



ρ. XXVI. 




ϋπφΠΒΐ ίηοηη 
υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



XIV 



Ρπιβί&ϋο. 



ΤβτΙίο Ιο οο βηαηιβΓ&νί νίΐΌΓηπι άοοίΟΓαπι οοη&πιίη& β& 
ηα&β &ιιύ Γβπι &οα ί&η£βΓβ χαί οοιταρίβίΕβ δί ιηίηηδ δ&η&Γβ αί οβιΐβ 
ιηάίοΛΓβ νϊάβ1)ΛηίαΓ. ν&Ιβδίί Ιβοϋοηββ οαπι ΒηβΙΙηβΓ-λνο&δί 
οπιηβδ οοπιιηβιηοΓ&νβΓίΙ, β#ο βΕδ ςα&β δίηβ άηΜο ί&ΐδ&β δΐιηί ίη 
αηίνβΓδοπι δίίβηΐίο ρΓβδδί, δί ίαπι & ρηοπβαδ βάίίοη&αδ, πι&χίπιβ 
&1> Ηηΐΐδοΐιίο βΐ ΒαβΙΙηβΐΌ-λνο&Β* ίη Ροΐ^ίο^ ίη Όίοηβ & Βοίδδβ- 
ναίηίο, βχρίοβ&β βΓ&ηί. 

(^ηβτΐο Ιοοο, αΜ ίίθή ρο*ηϋ ? ιηβχίπιβ ί^ίίηΓ δί ΛποΐΌΓβδ ηηάβ 
βχοβΓρΙα δαωρίΕ βηηί ίρδί δαρβΓδηηί, αάηοί&νί (ΐα&βοιιηφίβ βοΐο- 
£&Γία8 πιηΐ&νίΐ, οιηίδίΐ, β,άάκΐίΐ 1 ). 

Οοπιρβηάία &<ΙΙιίΙ>ηί Ιι&βο: 
Ρ οο<1. ΡβίΓβδοίαηηδ, ηηηο ΤαΓοηβηδίδ Ο 980. 
Ρ Γ άη&β πι&ηηδ Γβοβηΐβδ «μιαΓηιη ηηα Τΐιηογάίάίδ Ιοοαιη αηαπι, 
ϋΙίβΓΕ ΡοΙγΜί άυοδ οοιτβχίί (ν. Ρ&ιΐ. I ρΓΕβί. ρ. XXVIII), 
Ρ 10 ίη πιαΓ^ίηβ. 

8α β& ηπΕβ Ββ,ίπιβ,δίηδ β οοάίοβ ΡβίΓβδοί&ηο δη& ιη&ηη άβ- 
δοπρδίΐ &ο ρΕΓίίπι βιηβηίΐανϋ, δβΐΎ&ΐΛ ίη οοά. Ρ*Γίδίηο 2550 (ν. 
Ρωΐ. I ρΓβ,βί. ρ. XV δ., Ρωΐ. II ρΓ&βί. ρ. VI δ.). 

8α ί ά. δαίά&βίβχίοοη, οηίυδ βάίϋοηβ & Θοάοίτβάο Ββπι- 
1ΐ8τά7 ουΓΛίδΐ (Η&ΐίδ βΐ ΒΓαηδνί£*β 1853) ιΐδαδ δηπι. 

οοάίοβδ 8αίά*β φΐί «ιαίάβιη ίη &ρρ&Γ*Ια ηοδίχο Ιαιιάαηίιιτ: 
Α Ρ&πδίηιΐδ 2625, 
V Ιιβίάβηδίδ νοδδί&ηηδ Ρ 2, 

ϋ Οχοηίβηδίδ ίηίβΓ ΒίΜίοΐΙιβο&β Βοάΐβί&ηαβ Οο<1. Μίδοβίΐ. 
η. 289, 

Ε Βπιχθίίβηδίβ ΒίΜίοί,ΙίθΟΕβ Ββ^ί&β, άβ φΐίβηβ οί. Ββπι- 
Ιι&πΐγ ίη Ρπιβί. ρ. ΙΑΧΧν— ΕΧΧΧΙΧ. 

7α Ηβη γ ίο α δ ν&Ιβδίηδ ίη ΕχοβΓρίΟΓηπι βάίΐίοηβ Ρ&ή- 
δίβηδί 1634. 

Β\¥ Τΐιβοάοταδ ΒηβίΙηβΓ-\νοΙ)δ1. 

ΒΨ, Όβτ βοά. Ράν. ΒαβΙίηβη-λνοβδί οοπιηιβηίΑΐίο ,,Όβτ 
βοάβχ ΡβίτβθάαηνΑ. ΕΙη Βύίγαρ ζητ Κβηηίηίβ άβτ Εχοβτρίβ άβ8 
ΚοηβίαηΙϊηοΒ Ροτ$Κψο(}βηηβίο8 ί£ , &ηη8,1ίηπι φΐ&αδ ίίΐηίαδ ΒβτίοΗίβ 
ϋύβν άιβ νβνΗαηάΙ. άβν ΚόηϊρΙ. Βα,ϋΚΒ. θβββΙΙεοΗ. άβτ ΨιβββηδϋΗ. 
ζη £βιρή<}, ΡΚϊίοΙΛϊδΙον. ΚΙαβββ, νοίαιηίηί ΧΙιν α. 1893, ρ. 261— 
352, ίηδβΓίΛ. 

| ηοί& ροδί δοηρίαΓαπι αάάϋα δί^ηίίϊο&ί; νβΓδηηι βχβαηίβπι, 
αηίβ δοπρΙυΓ^πι δκΙάίΐΑ νβΓδηηι ίηβηηί&πι. 

1) ϋβ ϋβ Οαββϋ ϋιοηίβ ΗίβΙοΗ&β Βοπιαη&β ρ&ϋίίηΒ ςπ&β ίη ΧίρΜΙίηί 6ρί(οιη& 
Ι&ηΙαιη βχΒΐ&η£, ο£. ρ. Χ ΠΙ »άη. 3. 



'Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΜΐνΕΚ5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΚΝIΑ 



Ρτ&βίαΙίο. 



XV 



|| ηοίο, ροδί 8οηρΙιΐΓ2ΐπι &άάιί& 8ΐ£ΐιϊίιο&1 νβΓδίιπι βχβαηί,βηι 

Ρ&£111&6 βΧίΓΘΕΙ&θ. 

*** ϊη οοηΐβχΐ,η δί^ηίίϊοαΐ Ι&οηη&πι α δοπβα ηοη ίη<1ί- 
οαΙ&πι. *) 

# ίη &άηοΙ&ϋοηθ δί^ηίίιοαί δίη^ηίαβ ΙίΐΙβΓ&δ 6Γ&8&8. 
. δί^ηίίίο&Ι δρ&ΐίηπι αηϋΐδ 1ίΜβΓ3,β ίη Ιοοο ο&δουΓ&Ιο. 
ίηίτ3, δίη^αΐ&δ ΙίΐΙβΓ&δ ροδίΐυιη δί^ηίϋοίώ β&δ ργο οβιΐο 
άίδΐίη^ιιί ηοη ροδδβ. 

ί.Γ. ίη 

ϋηοίδ φι&άτ&ϋβ ίηοΙιιάηηΙιΐΓ νοοδΛυΙβ, φΐ&β ίη Ρ βχδί&ηΐία &1) 
βχοβΓρΙοΓβ ί&ιηβη δίΜαάίοβ,ηάα νίάβηΐΗΓ, ΙηηβΧίδ βα ςηαβ ίη Ρ οπιίδδα 
βχοβΓρίοΓ Ιιαβηίδδβ ρηίαηάαδ βδΐ. 

ϋδπδ δυηι βάίΙίοηΛιΐδ φΐ&δ οιΐΓ3τηηΙ 
ΗβΓοάοίί Ηβηποαδ 8ΐβίη (ΒβΓοΙίηί 1869—1871), Ο&ΓοΙηδ 
Ηηάβ (Οχοηϋ 1908), 

Τΐιηο^άίάίδ 0&Γθ1υδ Ηηάβ (Ιιίρδίαβ 1898—1901), 
Χβηορίιοηΐίδ Ογτοραβάί&β Ιίηύονίοηδ ΌίηάοΓί (Οχοηϋ 
1857), Απιοΐάαδ Ηιΐ£ (Ιιίρδί&β 1883), 

Χβηορίιοηίίδ Αηαβ&δβοδ Ιιαάονίοιίδ ϋίηάοι-ί (Οχοηϋ 
1852), βηίΐβΐηιυδ ββπιοΐΐ (Ιίρδί&β 1899), Ε. Ο. Μ&ΓοΙι&ηί; (Οχοηϋ 



ϋίοη^δϋ ΗαΙίοΛΓηίΐδδβηδίδ ΟαΓοΙϋδ 3μο\>υ (ΥόΙ. 
III. βί IV., ΙΛρΒί&θ 1891—1905), 

Ρ ο 1 γ \) ί ί Ρπάβποαδ Ηαΐΐβοΐι (νοί I. βί II, βά. 8,11., Βθγο- 
Ιίηί 1888—1892, νοί. III. βΐ IV., ΒβΓοΙίηί 1870—1872), ΊΊιβοάοπίδ 
ΒυβίΙηβΓ-\νοΙ)δί (νοί. I., βά. &!<:., Ιιίρδίαβ 1905, νοί. II— IV., 
ΙΛρδίαβ 1889—1904), 

Αρρί&ηί Ι<ηάονίοα8 Μβηάβίδδοΐιη (νοί. 1., Ιιίρδίβ,β 1879), 
Ο&δδίί ϋίοηίδ ϋΓδαΙηδ ΡΜϋρριΐδ Βοίδδβν&ίη (Ββιοΐίηί 
1895—1901), 

β φΐί&υδ βΐ δίη^υίοπιπι οοάίουπι Ιβοίίοηβδ βΐ νίΐΌΠίπι άοο 
Ιογππι οοηίβοΙηΓαδ Ιι&ηδί. ΡΓβ,βΙβΓβα Χβηορίιοηΐίδ ΟγΐΌρ&βίΙί&β οο- 
άίοηιη ΟϋΗ δοπρίηΓ&δ ρβΓ&θηί^ηβ πιίΐιί δΐιρρβάίί&νίΐ ν. ά. Ε. 0. 
Μ&ΓοΙι&ηΐ,, Οχοηίβηβίδ, ργο φΐβ, Ιιυπι&ηιΙ&Ιβ βί ιηβπΐ&πι Γβί'βΓΟ 

£Γ8,ίί8,Π1. 



1) Εω Ιαοτιηαβ νοίο ςη&8 Ιι&Γαηίβ ΡβίΓβδοίίΐΐιΙ νβΐ οοάίοαηι ρβΓ ςαο3 θχ 
Ετοΐιβίτρο ΟοηβΙ&ηϋηί&ηο Ωηχϋ ίπιρηί&Γβ Ιίοβί , ηαπι Ι&οαηαβ ηα&β ίρ3β βοΐο- 
£&παβ ίη οο<ϋοί!)Π8 9τπβ ίαπι ίηνβηίί; ηοη ηοΐαηά&β θΓ&ηΙ. 



1904), 




ϋπφΠΒΐ ίηοπη 
υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



XVI 



ΡΓΛβ&ίίθ. 



ϋβηίφΐβ £τ&ϋ&8 8#ο νίΓΐβ οΐ&ηδδίπιίδ ίη Γβ ρηΜίοα Ργ&ποο- 
^&11ίο& Γβ&ηβ ΜϋΗο&θο&η» ρΓ&βίβοϋβ 4θί ηΐ οοϋοββ ΡβίτββοίαηπΒ θΙ 
δαίιη&δη Ρ&ηβίηπβ ΘΐΌηιη£&πι ηύΜ ΐΓ&ηβπιίΙΙβΓβηΙαΓ βχίπιί& 
ΙΛβΓ&Ιίί&ίβ ρβπηίββπιηί, ηβοηοη ν. ά. υ γ β η 1 ο Ρ & ί 1 ί ρ ρ ο 
Βοίβββν&ίη ς[θί ίη (τροΐΐιβίβ,ηιιη νίίϋβ βχραΓ^&ηάίβ ορβΓ&πι ηήϊι βΐ 
αΙίΓΟ οϋΐαΐίΐ βΐ δίΓβηη&ιη η&ν&νίί. 

8οηΙ)βΙ)ΛΠΐ ΘΓοηίη^Λβ ιηβηδβ ΝονβπΛιϊ ΜΟΜΙΧ. 




Οπ9Ϊη3ΐ ίηοπη 
υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



υΝίνεκβιτγ Ι 



*Εκ της Ιστορίας Ηροδότου 'Λλιχαρνησσέως. 

Ζ. περί αρετής χαΐ χαχίας. 

1. "Οτι δ Κανδαύλης δ των Σαρδίων τύραννος ήράσ&η της 
έωυτοΰ γυναιχός 9 έρασ&είς δέ ένόμιζέ οΐ είναι γυναίκα ττολλόν 
5 πασέων χαλλίστην. ώστε δέ ταϋτα νομίζων, ήν γαρ οΐ των 
αίχμοφόρων Γύγης Λασχύλου άρεσχόμενος μάλιστα, τούτψ τ£ 
Γνγτ) χαΐ τά σπουδαιέστερα των πρηγμάτων νπερετί&ετο ό Καν- 
δαύλης χαΐ δή τό είδος της γυναιχός ύπερεπαινέων. χρόνου δέ 
ού πολλού διελ&όντος (χρήν γαρ Κανδαύλτ] γενέσ&αι χαχΰς) έλεγε 

10 τνρός τόν Γύγην τοιάδε' ,,Γύγη, ού γάρ σε δοχέω πεί&εσ&αί μοι 
λέγοντι περί του εΐδεος της γυναιχός, ιτοίει δχως έχείνην &εήσεαι 
γυμνήν." ό δ > άμβώσας είπε' ,,Λέσποτα , τίνα λέγεις λόγον ούχ 
νγιέα, χελεύων με δέσποιναν τήν έμήν &εάσασ&αι γυμνήν; άμα 
δέ χι&ωνι έχδυομένφ συνεχδύεται χαΐ τήν αιδώ γυνή. έγώ δέ 

15 πεί&ομαι έχείνην είναι πασέων γυναιχων χαλλίστην, χαΐ σέ δέομαι 
μή δέεσ&αι ανόμων." δ μϊν δή λέγων τοιαύτα άπεμάχετο, αρρω- 9 
δέων μή τί οι έζ αύτέων γένηται χαχόν. δ <Γ αμείβετο τοΐσδε' 

Εο1ο§;α8 βχ ΗβΓοάοίο ρβΐίίαβ ν&1θδίπ8 ηοη βάίάίΐ; βΛβ &η£β ΒΤν αοηϊχύϋ 
^ιΐίηδ Λνο11βη1)θΓ£, Ρνο^τατητηβ άη βοΙΙ νθί)άΙ {ταης. ΒβΓοϋηί 1862, ςτιβπι 1ίΙ>β1- 
Ιππι, ςηο Ηβηιϊοηβ δίβίη αά βάίίίοηβπι βη&πι οπι&ηά&ιη τΐ8Πδ β8ί, ππΜ ηοη ρτ&ββίο 
ίηϊδδβ άοΐβο. 

1 Ηβτοά. I 8— 10 

ωά. Ρήν. 4 πολλών 9 χανδανλη 11 9εήοεαι, 8βά η ί. γ. 15 χαΐ 
ορ (βίο) 

οοά. Ηετοά. Α: Ιαπγ. 1·ΧΧ3; Β: Κοπι&ηηΒ Αη£β1. Αη£ΠΒί;. (ίη βοΚ 1—3 
1): πίΛηηβ ΓβοβηύοΓ ςη&β ρ&ηοα ίοϋβ, 1. I βηρρίβνίΐ); Ο: Ιλπγ. οοην. βηρρΓ. 207; 
Ρ: Ρ&Π8ΠΠ18 1633; Κ: ν»ίίο. 123 (ίηίβΓοίάϊΙ: 1. V, φΐβπι βηρρίβίϋ: ϋΛίηαβ 88) ; 
8: δ&ηοΓο&ίαηηβ; V: νίηάοΙχΗίβηδίδ ; Ε: βχοβΓρΙ* ΡαπβίηΛ ΐη οοά. βηρρί. 134 

7 πραγμ. Κ8ν 8 δη] δή χαϊ 12 ό Λ μέγα άμβ. ρπιβίβΓ ΑΟΡ ονχ 
ρΓίΐβΙβΓ ΑΚΫ1) 13 Θεήα. ρΓ&βΙβΓ 8ν 15 σέ] σέο 17 τοιάδε ρΓ&βίβΓ ΑΟΡ 

εάθ(}. 3 οτι — τύραννος ρτο οντος δη ων ό Κανδ. 11 ροδί; γυναικός οχη. 
ώτα γαρ τυγχάνει, άν&ρώποιαι έόντα άπιοτότερα όφ&αλμών 14 ροβΐ γυνη 
οιη. πάλαι δ% τά χαλα άνθρώποισι έξενρηται, έχ των μαν&άνειν δεϊ' ίν τοϊοι 
%ν τάδε έοτί, οχοπέειν τίνα τά ϊωυτον 

Οοηεί&ηϋηώοΐΐθ ΕζοβΓρΐθ II. 2. 1 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



2 



ΕχοβΓρία άβ νίηιιίί 1)ΐΐ8 βί νϋϋβ 



,,Θάρσει, Γύγη, χαϊ μή φοβεΰ μήτε έμέ, ώς σεο πειρώμενος λέγω 
λόγον τόνδε, μήτε γνναΐχα την έμήν, μή τί τοι έξ αυτής γένηται 
βλάβος' αρχήν γαρ έγώ μηχανήσομαι οϋτω ώστε μηδέ μα&εΐν μιν 
όφ&είσαν υπό σεν. έγώ γαρ σε ές τό οίκημα, έν τφ χοιμώμε&α, 
δπισ&ε της ανοιγομένης &νρης στήσω, μετά δ' έμέ έσελ&όντα 5 
παρέσται χαί ή γυνή ή έμή ές χοΐτον. κείται δέ άγχοϋ της έσό- 
δον θρόνος ' έπϊ τούτον των Ιματίων χατά έν έχαστον έχδύονσα 
&ήσει χαΐ χατ ήσνχίην πολλήν παρέξει τοι &εήσασ&αι. έστε &ν 
δέ από τον θρόνου στίχη έπϊ τήν εύνήν χατά νώτου τε αύτής 
γένη, σοΙ μελετώ τό έν&εϋτεν δπως μή Ισόψεται ιόντα δια &υ~ 10 
10 ρέων." ό μέν δή , ώς ούχ έδύνατο διαψυγέειν , ήν έτοιμος, ό δέ 
Κανδαύλης, έπεϊ έδόχεε ωρη της χοίτης είναι, ήγαγε τόν Γύγεα 
ές τό οϊχημα, χαϊ μετά ταΰτα αύτίχα παρήν χαΐήγυνή' έσελ&οϋ- 
σαν δέ χαϊ τι&εΐσαν τά Ιμάτια έ&ηεΐτο ό Γύγης. ώς δε χατά 
νώτου έγένετο Ιούσης της γυναιχός ές τήν χοίτην, ύπεχδύς έχώρεε 15 
έξω. χαϊ ή γυνή έπορφ μέν έξιόντα, μα&ονσα δέ τό ποιη&έν έχ 
του ανδρός ούτε άνεβόησε αίσχυν&εΐσα οΰτε έδοξε μα&εΐν, έν νόφ 
έχουσα τίσεσ&αι τόν Κανδαύλεα. παρά γάρ τοίσι Λυδοΐσι αίσ- 
χύνην μεγάλην φέρει γυμνόν όράσ&αί τινα. 

2. 'Ότι Τέλλψ τφ ί<4&ηναίψ τοϋτο μέν της πόλεως εΰ ήχούσης 20 
παίδες ήσαν χαλοί τε χαϊ άγα&οί, χαί σψιν εϊδε άπασι τέχνα 
έχγενόμενα χαϊ πάντα παραμείναντα, τοϋτο δέ τον βίου εϋ ήχοντι, 
ώς τά παρ* ήμΐν, τελευτή του βίου λαμπρότατη έπεγένετο' γενο- 
μένης γάρ 'Λ&ηναίοισι μάχης πρός τούς άστυγείτονας έν Έλευσΐνι 
βοη&ήσας χαϊ τροπήν ιιοιήσας των πολεμίων απέ&ανε χάλλιστα, 25 
χαί μιν Ά&ηναΐοι δημοσίτ\ έ&αψαν αύτοΰ ττ) παρέπεσε, χαϊ 
έτίμησαν μεγάλως. 



ΓΟ ρ 
+ Ο 

4-3 



00 
ΓΟ 
Ο 

^ _ 
-Ω ±! 



Ο. Τ3 
£ Ο) 



2 ΗβΓοά. I 30 βχΐι·. 



οοά. Ρώτ. 1 &άρση 5 9νρησ, ββά η ι. τ. 7 τούτον] τούτων 8 κατησν- 
χίην, 8βά βΐίβηιιη η ί. γ. έστεάν 10 ένθ-εύτεν] ένθ·ενρεΐν 15 νότου 



16 μεν (8. αοο.) 17 άνεβωησε 

*- -Μ 



οοά. Ηα\ 1 πειρώμενον (νβΐ -όμ-) ρΓΛβίβΓ ΟΡ λέγω ομ. Κδνΐ) 6 κοι- 
τώνα Κ8ΥΙ) 7 έκδννονσα 8 εοτε αν] έπεαν 9 οτείχχ ΡΈδνβ 
10 οκως μη σε όψεται ρπιβΙβΓ ΑΟΡ 11 ?^ι5ν. Κ8νΐ) 14 είματα 16 ορα 
Κ8ν μεν] μιν 17 άνέβωσε ρΓαβ£βΓ 8ν 21 κάγα&οί 22 τοϋτο] ές 
(νβΐ εις) τοντο 8νΐ) 26 ροδί δημ. ΣκΙά. τε ρπιβίβΓ 8ν τ£ περ έπεσε 

εοίορ. 18 — 19 Ανδοϊσι — τινα ρΓΟ Λνδοϊοι, σχεδόν δε καΐ πάρα. τοϊσι αλ- 
λοιοι βαρβάροισι, καΐ άνδρα όφ&ήναι γυμνόν ές (ές οω. Β8νΐ)) αίσχννην με* 
γάλην φέρει 20 ο α βΐ τφ Ά&ην. »άά. 



Ό 

ω 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ζ*""^ Ι 

1 1 Ορ^θ<ϊ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 



Οπ9Ϊη3ΐ ίηοπη 



ω ζ, 



βχ ΗβΓοά. 1, 9—86. 3 



3. σ Οτι Κλεόβι χαϊ Βίτωνι τοντοισι έοΰαι γένος 14ργείοισι 
βίος τε άρχέων νπην χαϊ προς τούτφ §ώμη σώματος τοιήδε' 
αε&λοφόροι τε αμφότεροι όμοίως ήσαν, χαϊ δή χαϊ λέγεται δδε 6 
λόγος' έονσης έορτης ττ] °Ηρτ) τοΐοι *Λργείοισι ίδεε πάντως την 

5 μητέρα αυτών ζεύγει χομισ&ήναι ές τό ιερόν, οΐ δέ σψι βόες 
έχ τον άγρον ού παρεγίνοντο έν &ρτ}' έχχληιόμενοι δέ τι} ώρη οί 
νεηνίαι νποδνντες αύτοί υπό την ζενγλην είλχον τήν άμαξαν, έπϊ 
της αμάξης δέ αφ ι φχετο ή μήτηρ, σταδίονς δέ ε' χαϊ τεσσα- 
ράχοντα διαχομίσαντες άπίχοντο ές τό ιερόν, ταντα δέ σφι ποιή- 

10 σασι χαΐ όφ&εΐσι υπό της πανηγύρεος τελεντή τον βίου αρίστου έπε- 
γένετο } διέδειξέ τε έν τούτοισι ό &εός ώς άμεινον εϊη άν&ρώπφ 
τε9νάναι μάλλον ή ζώειν. *Λργεϊοι μέν γαρ περιστάντες έμαχάριζον 
των νεηνιέων τήν (ίώμην, αί δέ *Λργεϊαι τήν μητέρα αύτών, οίων 
τέχνων έχνρησε. ή δέ μήτηρ περιχαρής γε ούσα τφ τε έργφ χαϊ 

15 τ# φήμη, στάσα δέ άντίον τον αγάλματος εϋχετο Κλεόβι τε χαϊ 
Βίτωνι τοΐσι ίωυτής τέχνοισι, οί μιν έτίμησαν μεγάλως, τήν -9-εόν 
δούναι τό άν&ρώπφ τυχεϊν άριστόν έστιν. μετά ταύτην δέ τήν 
εύχήν ώς έ&υσάν τε χαϊ εύωχή&ησαν , χαταχοιμη&έντες έν αύτψ 
τφ Ιερφ οί νεηνίαι ούχέτι άνέστησαν, όλλ' έν τέλει τούτφ έσχοντο. 

20 *Λργεϊοι δέ σφεων εικόνας ποιησάμενοι άνέ&εσαν εις Λελφονς ώς 
ανδρών άριστων γενομένων. 

4. "Οτι τφ Κροίσφ έστεωτι έπΐ της πυρής έσελ&εΐν, χαίπερ 
έν χαχφ έόντι τοσοντφ, τό του Σόλωνος ως οί εϊη σύν &εφ είρη- 
μένον, τό μηδένα είναι τών ζώντων δλβιον. ώς δέ άρα μιν προ- 

25 στήναι τοΰτο , άνενειχάμενόν τε χαϊ άναστενάξαντα έχ πολλής 



3 Ηβτοά. I 31 4 ΗβΓοά. I 86 πιβά. — 87 πιβά. 



οοά. ΡΗν. 1 χλεοβι (8, β-οο.) γένος] μενοσ (8. 8,00.) 2 τοιήόε 5 ζεΐγει, 
8βά ίΐ ί. γ. 6 ένωρει έχχληόμενοι 7 υποδονντεο 10 τελεντη 12 αρ- 
γεϊοι 13 νεηνίων (βίο) οίαν 14 γεονσα 17 το] τώι 19 ϊοχοντο, 
ββά ϊοχο ί. γ. 20 άργεϊαι 

ωά. Ηετ. 2 τοντο Κ8ν 3 ό οπι. Ε3ν 4 δρτής ρΓ&βίβΓ ΑΒΙ) 5 ιρόν 
ρΓ&βΙβτ 08ν 6 παρεγέν. ΟΡ 8 οχετό Β. ωχέετο νβΐ όχέετο τεΚηρί τεσ- 
αερ. ΑΡ 9 Ιρόν ρΓαβίβΓ ΟΚβν 10 πανηγνριος ρΓ&βΙβτ Αν αρίστη 
11 διέόεξέ ρΓαβίβΓ Α 13 νεηνιέων] τεχνίων Κβνΐ) γνώμην ρπιβΙβΓ ΑΟ ι 
14 γε οναα] έοναα 15 <& οπι. 16 &ωντοϊς ΒΥ Χ 16 8. όονναι την 9εόν Κ8νΐ> 
19 Ιρψ ρπιβίβΓ 08ν 20 ές ρΓαβίβΓ Κν 24 είναι οπι. Α 1 ζωόντων 
ρπΐ6ΐβΓ Ε8ν 

βηκηά. 17 το] του Οο&βΙ 24 προσστήναι δοΙπνβί^Ιι&βυδβΓ 
κίορ. 1 οτι — έοϋαι ρΓΟ .... ΚλέοβΙν τε χαϊ ΒΙτωνα . τοντοιοι γαρ έοναι 
22 οτι τφ ρτο τφ όϊ 



1 




ίνΕΚδΙΤΥ 



Οπ^ΙΓΊβΙ ίΐΌΠΓΐ 

ΝΙΥΕΠ5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



4 



ΕχοβτρίΛ άβ τίΓίαίΛαδ βΐ νϊίϋδ 



ήσνχίας ές τρίς όνομάσαι ,,Σόλων". χαί τόν Κϋρον άχούσαντα 
χελεϋσαι τούς έρμηνέας έπείρεσ&αι τόν ΚροΙσον τίνα τοϋτον 
έπιχαλέοιτο, χαϊ τούς προσελ&όντας έπειρωτάν. Κροΐαον δέ τέως 
μέν σιγήν έχειν ίρωτώμενον, μετά δέ, ώς ήναγχάζετο, ειπείν } ,Τόν 
άν έγώ πάσι τνράννοιαι προετίμηαα μεγάλων χρημάτων ές λόγους 5 
έλ&εϊν" ώς δέ σφι άσημα έφραζεν, πάλιν έπειρώτων τά λεγόμενα, 
λιπαρεόντων δέ αυτών έλεγε δή ώς ή?»&εν αρχήν ό Σόλων έών 
ΐΛ&ηναΐος, χαί ΰεησάμενος πάντα τόν έωυτον δλβον άποφλαυρί- 
σειε οία δή εϊπας, ώς τε αύτφ πάντα αποβέβηχέ οί τγι περ έχεϊνος 
εΐπεν, ουδέν τι μάλλον ές έωυτόν λέγων ή ές άπαν τό αν&ρώπινον 10 
χαί μάλιστα τούς παρά σφίσι αύτοΐσι όλβιους δοχέοντας είναι, 
τόν μέν Κροϊσον ταΰτα απηγέεσ&αι, της δέ πυρής ήδη άμμένης 
χαίεσ&αι τά περιέσχατα. χαί τόν Κϋρον άχούσαντα των έρμηνέων 
τά Κροίσος είπε, μεταγνόντα τε χαί έννώσαντα ότι χαΐ αύτός 
άνθρωπος έών άλλον άν&ρωπον, γενόμενον έωυτοϋ εύδαιμονίη ούχ 15 
έλάσσω, ζώντα πυρί διδοίη, πρός τε τούτοισι δείσαντα τήν τίσιν 
χαΐ έπιλεξάμενον ώς ούδέν εϊη των έν άν&ρώποις άσφαλέως έχον, 
χελεύει σβεννύναι τήν ταχίστην τό χαιόμενον πΰρ χαϊ χαταβιβάζειν 
Κροΐσόν τε χαϊ τούς μετά Κροίσου, χαϊ τούς πειρωμένους ού 
δύνασ&αι έτι τον πυρός έπιχρατήσαι. έν&α ταντα λέγεται νιιό Λυδών 20 
Κροϊσον μαίϊόντα τήν Κύρου μετάγνωσιν } ώς ώρα πάντα μέν 
άνδρα σβεννύντα τό πυρ, δυναμένους δέ ούχέτι χαταλαβεϊν , έτει- 
βώσασ&αι τόν ^Απόλλωνα έπιχαλεόμενον, εΐ τι οι χεχαρισμένον έξ 
αύτον έδωρή&η, παραστήναι χαϊ ρύσασ&αι αύτόν έχ του παρεόντος 
χαχοϋ, χαϊ έξαπίνης δμβρου χαταρραγέντος σβεσ&ήναι τήν πυρήν, 
χαϊ έμα&εν ό Κΰρος ώς ό Κροίσος εϊη χαϊ θεοφιλής χαϊ άνήρ αγα&ός 
•5. "Οτι Κροίσος έχ Καείρης ήν γυναιχός Ιάλυάττη, Πάντα- 

5 ΗβΓοά. I 92 βχΐΓ. 



25 



οοά. Ρ«>. 2 έστείρεσ&αι, &οά ει ι. γ. 6 πάλιν] πολλην 9 ε'ίπασ 
17 έχον, 8βά ο ί. γ. 19 χροϊοωντε (δίο) 2δ ωμβρον 26 χρίσοσ 

ωά. Η&\ 1 ηονχίης ρΓαβίβΓ Κ8ν ςπί λειποψνχίης 3 εως Κ8ν 4 ώς 
οιη. Κ8ν 9 αποβέβηχέ οί] άποβεβηχεε Ε8ν, άποβεβηχοι ΟίΐηΙίΛΓ. 

16 ζώοντα Ο πυρή Κ3ν 18 χίλείειν Β 2 Υ 2 20 βν9α ταντα] ένθαντα 
21 ορα Ε 24 αυτόν] μιν ρΓ&βΙβΓ ΑΒΟΡ 

βηι&ιά. 10 η (οιχ) 8£βίη 11 παρίχ] χάρτα ΝςΛθγ 

βοΐοί}. 7 ροβί: αντών οπι. χαϊ οχλον παρεχόντων 25 — 26 χαϊ έξαπίνης — 
εΐη ρΓΟ τόν μεν δαχρνοντα έπιχαλέεσθαι τον &εόν, έχ δε αΐ&ρίης τε χαί νηνεμίης 
οννδραμείν έξαπίνης νέφεα χαϊ χειμώνα τε χαταρραγήναι χαί νααι νόατι λάβρο- 
τάτω, χατασβεο&ηναί τε την πνρην. οντω δή μα&όντα τον Κνρον ώς εϊη ο 
Κροίσος οβί. 27 οτι ΚροΙαος ρΓΟ Κροίσος μίν γαρ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



βχ Ηβτοά. I, 76—100. 



5 



λέων δέ έξ Ίάδος. έιιείτε δέ δόντος τον πατρός έχράτησε της 
αρχής δ Κροίσος, τόν άν&ρω7ϊον τόν αντιπρήσσοντα έπϊ χναφηΐον 
ίλχων διέφ&ειρε, την δέ ούσίην αντοϋ ίτι πρότερον χα&ιρώσας 
τότε τρόπφ τφ είρημένφ άνέΰηχε ές τά εΐρηται. 
5 6. α Οτι ό Καμβύσης ό Πέρσης, ό της Μανδάνης άνήρ, οίχίης 
μεν ήν άγα&ης 7 τρόπον δέ ήσνχίον. 

7. Ότι Αστυάγης, ώς οί άπίχετο ό *Λρπάγον παις, σφάξας 
αυτόν χαϊ χατά μέλεα διελών τά μέν ώ7ετησε> τά δέ ή ψήσε των 
χρεών, εϋτυχα δέ ποιησάμενος είχε έτοιμα, έπείτε δέ της ώρης 

10 γενομένης τον δείπνον παρήσαν οί τε άλλοι δαιτνμόνες χαϊ ό 
άρπαγος, τοίσι μέν άλλοισι χαϊ αντφ ]Αστνάγει παρετι&έατο τρά- 
πεζαι έπίπλεαι μηλείων χρεών, *Λρπάγ{$ δέ τον παιδός τον έωντον, 
πλην χεφαλής τε χαϊ άχρων χειρών τε χαϊ ποδών, τάλλα πάντα* 
ταϋτα δέ χωρίς ίχειτο έπΐ χανέφ χαταχεχαλνμμένα. ώς δέ τφ 

15 ^Αριιάγφ έδόχεε άλις έχειν της βορής, "Λστνάγης εϊρετό μιν εί 
ήσ&είη τι ττ] &οίντ\. φαμένον δέ ΙΑρπάγον χαϊ χάρτα ήσ&ηναι, 
παρέψερον τοΐσι ιιροσέχειτο τήν χεφαλήν τοΰ παιδός χαταχεχαλνμ- 
μένην χαϊ τάς χείρας χαϊ τονς πόδας, "Λρπαγον δέ έχέλενον προ- 
ατάντες αποχαλνπτειν τε χαϊ λαβείν τό βονλεται αύτών. πει&όμενος 

20 δέ ό Άρπαγος χαϊ άποχαλνπτων όρ% τον παιδός τά λείμματα, 
ίδών δέ οντε έξεπλάγη έντός τε έωντοΰ γίνεται, εϊρετο δέ αύτόν 
ό ΪΛστνάγης εί γινώσχοι δτεν &ηρίον χρέα βεβρώχοι. ό δέ χαϊ 
γινώσχειν ίφη χαϊ όρεστόν είναι παν τό &ν βασιλεύς £ρδτ]. τού- 
τοισι δέ άμειχράμενος χαϊ άναλαβών τά λοιπά τών χρεών ηιε ές 

25 τά οίχία. έν&εντεν δέ έμελλε, ώς έγώ δοχέω, άλίσας ΰάψειν τά 
σιάντα. Άρπάγφ μέν 'Λστνάγης δίχην ταντην έπέ&ηχεν μή άνε- 120 
λόντι Κνρον. 

6 ΗβΓοά. I 107 βχίΓ. 7 Ηβπχΐ. I 119. 120 ίη. 



βοά. Ρήτ. 2 άντιπρενοαονια 4 ηρημένω 5 οΐχίησ, 8βά η ί. Γ. 

7. 11. 20 αρπ. (8. βρΐτ.), οβίβήβ Ιοοίβ οηπι βρίΓ. Ιβηί 10 δε τνμόνεσ 24 άνα- 
λα·βών 25 δοχέωι, οί. Ρατί;. I ΡΐΈβί. ρ. XXXIX αάη. 

ωά. Ήβτ. 2 χνάφον Ηθβ^οΐι. ν. έπϊ χνάφον ί'λχων 3 χατιρωοας 
8 εφηοε ΟΡΒ8Υ 9 εντνχτα Κ8ν έτοιμα οη. 8ν έπειτα Ε8ν 10 γινο- 
μένης 12 τον έωντον παιδός Β8ν 13 της χεφαλής ΒΒ8Υ 16 τοΰ άρ· 
τιάγον Ο 21 τε] δ' Ο 

εηιεηά. 12 μηλέων ΒΓβάονίαβ 18 προσοτάντες 8ο1ι^βί^1ιαβα8βΓ 

εοΙο<). 5 8. οχι — ηονχιον ρπ> . . . Καμβνσης, τόν ενρισχε οΐχίης μεν έόντα 

αγα&ης : τρόπον <5έ ηονχίον 7 ότι Άοτνάγης ρΓΟ Αστυάγης δέ 26 8. μη — 

Κνοον αά<1. 



ϋπφΠΒΐ ίηοπη 



Ρ °°8' £ υΝΜ 



6 



ΕχοβΓρίΛ άβ νίΓϋπϋ1)Π8 βί νϋϋβ 



8. Ότι Παχτύης πυ&όμενος άγχοϋ είναι στρατόν Περσιχόν 
έπ' έωυτόν ιόντα, δείσας φχετο φεύγων ές Κύμην. Μαζάρης 
δέ ό Μήδος έλάσας έπΐ τάς -άρδις τούς Λυδούς ήνάγχασε τάς 
Κύρου έντολάς έχτελέειν' έχ τούτου Λυδοϊ την πάσαν δίαιταν 
της ζωής μετέβαλον. Μαζάρης δέ έπεμπε ές Κύμην αγγέλους 5 
έχδιδόναι χελεύων Παχτύην, οί δέ Κυμαϊοι έγνωσαν συμβουλής 

158 πέρι ές &εόν άνώσαι τόν έν ΒραγχΙδγ}σι. &εοπρόπους είρώτευν 
περί Παχτύην όχοΐόν τι ποιέοντες &εοϊσι μέλλοιεν χαριεΐσ&αι' 
έπειρωτΩσι δέ οψι ταϋτα χρηστήριον έγένετο έχδιδόναι Παχτύην 
Πέρσγ]σι. ταϋτα δέ ώς άπενειχ&έντα ηχούσαν οί Κυμαϊοι, όρμέατο 10 
έχδιδόναι . *Λριστόδιχος δέ δ Ήραχλείδεω ανήρ τδίν αστΰν έών 
δόχιμος έσχε μή ποιήσαι ταντα Κυμαίους, άπιστεύων τε τφ 
χρησμφ χαΐ διχαιων τούς &εοπρόπους ού λέγειν όλη&έως, ές δ 

τό δεύτερον 7ΐερϊ Παχτύεω έπειρησόμενοι ηεσαν άλλοι Ό-εοπρόποι, 

159 των χαΐ ίΑριστόδιχος ήν. χαϊ έχρηστηριάζετο ΙΑριστόδιχος έπει- 15 
ρωτΰν τάδε' ' ,,Ώναξ, ήλ&ε παρ* ήμέας Ιχέτης Παχτύης ό Λυδός 
φεύγων θάνατον βίαιον πρός Περσέων' οί δέ μιν έξαιτέονται 
προειναι Κυμαίους χελεύοντες. ήμείς δέ δειμαίνοντες τήν Περσέων 
δύναμιν τόν ίχέτην ές τόδε ού τετολμήχαμεν έχδιδόναι, πρίν άν 

τό από σεΰ ήμΐν δηλω&β άτρεχέως όχότερα ποιέωμεν' 1 ό μέν 20 
ταϋτα έπειρώτα, ό δ' αΰτις τόν αύτόν σφιν χρησμόν έφαινε 
χελεύων έχδιδόναι Παχτύην Πέρστ}σι. πρός ταϋτα ό Ιάριστόδιχος 
έχ προνοίης έποίεε τάδε' περιϊών τόν νηόν χύχλφ έξαίρεε τούς 
στρου&ούς χαϊ άλλα όσα ήν νενοσσευμένα όρνί&ων γένεα έν τφ 
νηφ. ποιέοντος δέ αύτοΰ ταϋτα λέγεται φωνήν έχ τοϋ άδύτου 25 
γενέσ&αι φέρουσαν μέν πρός τόν !Αριστόδιχον, λέγουσαν δέ τάδε' 
,ΐΑνοσιώτατε αν&ρώπων, τί τάδε τολμάς ποιέειν; τούς ίχέτας μου 

8 ΗβΓοά. I 157—160 ίη. 



ωά. Ρ«γ. 2 έππενωτον ωχετο 5 μετέβαλον, 8βά λ βχ λλ οογγ. 
7 βραχίόηαί είρώτεν (βίο) 9 παχτύχα 10 ορμεατο (8. βρΪΓ. βί αοο.) 
13 διχαιων 14 ι\εσαν (8. βρίΓ.) 24 νενοαενμένα όρνη&ων, βί; ριίιιβ ν ί. Γ- 

οοά. Ηετ. 4 έπιτελέειν 5 ζόης την Κνμην 12 άπιατεων ρπιβΙβΓ Ο 
13 δοχέων 24 νενομιομενα Ο 

βιηβηό. 7 άνοΐααι ΒΓβάοτϊαβ 

€θΙθ(?. 1 οτι Παχτνης ρτο Π. Περσιχον &άά. 3 ροβΐ Σάρδις οω. 

τον Κίρον στρατού μοϊραν οαην δη χοτε > εχων ) ως ονχ ενρε ετι ίόντας τονς 
αμφΐ Παχτνην έν Σάρόισι, πρώτα μϊν 4 ροδί τούτον οπι. Λ χελευσμοσννης 
5 ροβί <5έ οηι. μετά τοντο 7 ροδί Βραγχίδχσι ςπΕβάππι οω. 11 Άριατ. όε 
ρΓΟ ορμώμενου (όρμημένον 8ίβίη) Λ ταντ% τον πλη&έος *Λριστ. 15 χαϊ 
έχρηοτ. ρτο απιχομενων δΐ ές Βραγχίδας έχρηστ. έχ πάντων 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

Ρ(Λ Ή 1 *- υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



βχ ΗβΓοά. I, 157—11, 119. 



7 



έχ του νηοΰ χεραΐζεις ;" *Λριστόδιχον δέ ούχ απορήσαντα πρός 
ταντα ειπείν 9 ,?Ωναξ, αύτός μέν ούτω τοίσι ίχέτησι βοη&έεις, 
Κνμαίονς δέ κελεύεις τόν ίχέτην έχδιδόναι;" τόν δέ αΰτις άμεί- 
ψασ&αι τοΐσδε' „Ν<χΙ κελεύω, Ινα γε άσεβήσαντες &άσσον άπό- 
5 λησ&ε, ώς μή τό λοιπόν περί Ιχετέων έχδόσιος έλίΗητε έπϊ τό 
χρηστήριον." ταντα, ούτως άπενειχ&έντα ηχούσαν οί Κυμαΐοι, ού 160 
βουλόμενοι οϋτε έχδόντες άπολέσ&αι οϋτε παρ > έαυτοϊσι έχοντες 
πολιορχέεσ&αι έχΊΐέμπουσι αύτόν ές ΜυτιΚηνην. 

9. "Οτι ές Χίον έχδο&εϊς ό Παχτύης χαΐ έξ ίεροΰ Λ&ηναίης 
10 πολιούχου άποσπασ&εις έξεδό&η. 

10. "Οτι τών Λίγυπτίων οί μέν περί τήν σπειρομένην Λΐγυπ- 
τον οΐχέουσι, μνήμην άν&ρώπων πάντων έπασχέοντες λογιότατοι 
είοι μαχρψ των έγώ ές διάπειραν άπιχόμην. τρόπφ δέ ζόης 
τοιφδε δή χρέωνται. συρμαΐζουσι τρεις ήμέρας έπεξης μηνός 

15 έχάστου, έμέτοισι &ηρώμενοι τήν ύγιείην χαΐ χλύσμασι, νομίζοντες 
από των τρεφόντων αιτίων πάσας τάς νόσους τοΐσι άν&ρώποισι 
γίνεσ&αι. είσΐ μέν γαρ χαϊ άλλως Αιγύπτιοι μετά Λίβυας 
νγιηρέστατοι πάντων άν&ρώπων των ώρέων δοχέειν μοι εΐνεχα, 
δτι ού μεταλλάσσουσιν αϊ ώραι. 

20 11. °Οτι ό Μενέλεως τυχών άγα&ων έγένετο άνήρ άδιχος ές 
Αιγυπτίους 9 άποπλέειν γαρ όρμημένον αύτόν ϊσχον άπλοιαι' 
έπειδή δέ τοΰτο έπϊ πολλόν τοιούτον ήν, έπιτεχνάται πρήγμα 
ούχ δσιον. λαβών γαρ δύο παιδία άνδραίν έπιχωρίων έντομά 
σφεα έποίησε' μετά δέ ώς έπάιστος έγένετο τοΰτο έργασμένος, 

25 μιση&είς τε χαϊ διωχόμενος οϊχετο φεύγων τβσι νηυσΐ έπϊ 
Λιβύης. 

9 Ηβτοά. I 160 πιβύ. 10 Ηβτοά. II 77 ία. 11 Ηβιοά. II 119 



βοά. Ρύν. 2 οντωι, τ. Ρ&γΙ. I Ρπιβί. ρ. XXXIX αάη. 4 απολησ&ε, βοά 

η ί* Γ. 8 μντιλίνην 11 πειρομένην 13 ζοης 24 έργα*ομεν (βίο) 

οοά. Ηβτ. 6 άπενεινεχ9έντα Ο 7 ίωντοϊοι 8 μιτνληνην ΟΡ 9 Ιροϋ 
13 ζωής Κ8ν 14 δη χρ.] διαχρέωνται ρΓΛβίβΓ ΑΒΟ 15 νγείην Κ8Υ 
16 νονσονς ρπιβΐβΓ 0Β8ν 18 ανδρών ΡΕ8ν ίμοί [μοι 8) δοχέειν έίνεχεν, 
ρΓ&βΙβΓ ΑΒΟ, ςηϊ δοχέειν έμοϊ έίνεχα 21 ώρμ. ΟΡΚ8 22 τοΰτο έπϊ] 

το Κ8ν έπιτεχνάται γάρ Ε8ν 23 ίγχωρίων Κ8ν 24 έργαοάμενος Ο, 
είργαομένος Έ,Υ 25 μισω&είς ΡΚ8Υ δε Κν ω(ι)χετο ΡΒ8Υ 

6ϋΙο§. 6 όντως ρΓΟ ώς 9 οτι — χαϊ ρΓΟ (Κνμαΐοι) έχχομίζονσι Παχτνην 
ές Χίον. έν&εντεν δ% ροβΐ; άποσπασ&είς οπι. νπό Χίων 11 οτι των ρτο 
αυτών δε δη 12 ροβί έπασχ. οω. μάλιστα 20 οτι — έγένετο ρΓΟ τνχών 
μέντοι τούτων έγένετο Μενέλεως 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



8 



ΕχοβΓρί» άβ νίΓΐυίίΙ)α8 βί νίΐϋβ 



12. °Οτι μέχρι 'Ραμψινίτου βασιλέως είναι έν Λίγνπτφ πάσαν 
εύνομίαν έφασαν είναι χαι εύ&ηνέειν Λϊγυπτον μεγάλως, μετά δέ 
τοϋτον βασιλεύσαντά σψεων Χέοπα ές πάσαν χαχότητα έλάσαι' 
χαταχληίσαντα γάρ μιν πάντα τά Ιερά πρώτα μέν οφεας ΰνσιέων 
τοντέων άπέρξαι, μετά δέ έργάζεσ&αι έωυτφ χελεύειν πάντας 5 
Αιγυπτίους. τοϊοι μέν δή άποδέχεσ&αι έχ των λι&οτομέων 
των έν τφ Ι4ραβίφ δρει, έχ τουτέων ίλχειν λί&ους μέχρι του 
Νείλου ' διαπεραιω&έντας δέ τόν ποταμόν πλοίοιοι τους λί&ους 
έτέροισι έταξε έχδεήσεσ&αι χαΐ πρός τό Αιβυχδν χαλεύμενον 
ΰρος, πρός τούτο Ιλχειν. έργάζοντο δέ χατά δέχα μυριάδας αν- 10 
•ίϊρώπων αίεϊ τήν τρίμηνον έχάστην. χρόνον δέ έγγενέσ&αι τριβο- 
μένφ τφ άλλφ δέχα ίτεα μέν της όδοΰ χατά τήν είλχον τους 
λί&ους, τήν έδειμαν. 

13. α Οτι φασί τόν Χέοπα τόν βασιλέα ές τοϋτο έλ&εΐν χαχό- 
τητος ώστε χρημάτων δεόμενον τήν θυγατέρα τήν έωυτοϋ χατίσαντα 15 
έπ' οΐχήματος προστάξαι 7νρήσεσ&αι άργύριον όχόσον δή τι' 
τοΰτό γε έλεγον' τήν δέ τά τε υπό του πατρός ταχ&έντα πρήσε- 
σ&αι 7 ίδίΐβ δέ χαϊ αύτήν διανοη&ηναι μνημήϊον χαταλιπέσ&αι, χαϊ 
του έσιόντος πρός αύτήν έχάστου δέεσ&αι δχως άν αύτβ ένα * * *. 

14. * * * γλώσσαν μετήσαν οι του Καμβύσου, έν τούτφ έχέλευε 20 
έιιϊ τήν Καρχηδόνα πλέειν τόν ναυτιχόν στρατόν. Φοίνιχες δέ 
ούχ Μφασαν ποιήσειν ταϋτα' όρχίοισι γάρ μεγάλοισι ένδεδέσ&αι 
χαϊ ούχ άν ποιέειν δσια έπΐ τους παίδας τους έωυτων στρατευό- 
μενοι. Φοινίχων δέ ού βουλομένων οί λοίΊΐοϊ ούχ αξιόμαχοι 

12 ΗβΓοά. II 124 13 ΗβΓοά. II 126 14 ΗβΓοά. III 19 



οοά. Ρεϊν. 4 χαταχληααντα 8 διαπεραιν&έντας πλοΐονσι 14 φ α 
17 ελεγον, 8βά ο ί. γ. 19 αντη* ···] βχοΐάϋ ίοϋηπι, ν. Ργ&θΓ. ΡαΓίίδ I 

ρ. XXIV 20 τούτον 23 ίωτον (βίο) 

ωά. Ηοτ. 1 βασιλέος ρΓ&βΙΟΓ Β 2 εννομίην 3 βασιλεύοντα Β8ν 
4 ίρά 5 τοντέων οπι. ρΓ&είβΓ ΑΒΟΡ άπάρξαι Κ8ν &ωντον Κ8Υ 
6 άποδεδέχ&αι λιΰομέων ΑΒ, λι&οτομιέων Γβΐίςυί 9 έχδέχεσ&αι 10 ήργάζ. 
νβΐ είργάζ. ρπίβίοτ Ρ 11 γενέσθαι Ο, έπιγενέσ&αι Κ8ν 12 ά)1φ] λαώ Κ8Υ 
χατ ' ην ε*ΰ>χηντο (νβΐ -οντο) Κ8ν 15 χα&Ισαντα Κ8ν 16. 17 πρήσε- 
σ&αι (νβΐ ~ασ&αι) βίίαπι Κ8ν, πρησσεσ&αι οείειί 22 ορχίοισί τε γαρ Β8ν 

€ΐη€ΐιά. 11 ίχαστοι ΟοιυρβΓζ 

εόΙορ. 1 οτι μέχρι ρτο μέχρι μέν νυν 2 ϊφαοαν είναι ρΓΟ ϊλεγον 
14 οτι — έλ&εΐν ρΓΟ ές τοΐτο δε έλθεϊν Χέοπα 17 β,ηΐβ τούτο οπι. ου γαρ δη 
20 * * ♦ γλώσσαν — Καμβύσον ρΓΟ (Κααβίσης) μετεπέμηετο έξ ^Ελεφαντίνης 
πολιός των Ιχθυοφάγων ανδρών τους ίπιοταμένονς την Αί&ιοπίδα γλώσσαν. 
έν ω ό% τοντονς μετήσαν (μετήισαν οογγ. ΥαΙοΙίβηΛβΓ, έν — μετησαν οηι. Ε8\ τ ) 



.1 , 0ΓΪ9ΙΓΊ3ΐ ίΓΟΓΠ 

,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒ5ΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



βχ ΗβΓοά. II, 124— 111, 37. 9 

έγίνοντο. Καρχηδόνιοι μεν ννν οντω δουλοσύνην διέφνγον πρός 
Περσέων. Καμβύσης γάρ βίην ουκ έδικαίου προσφέρειν Φοίνιξι, 
δτι αψέας τε αύτούς έδεδώκεσαν Πέρσησι καϊ πας έκ Φοινίκων 
ήρτητο δ ναυτικός στρατός. 
5 Ιδ. "Οτι ό Καμβύσης μετά τό άνελεϊν τόν Λιτιν αντίκα δια 
τοϋτο τό αδίκημα έμάνη, ίών ουδέ πρότερον φρενήρης* και πρώτα 
μέν των κακών έξεργάσατο τόν αδελφεόν ^μέρδιν έόντα 7ΐατρός 
και μητρός της αντης, τόν απέπεμψε ές Πέρσας φϋόνφ έξ 
Λίγνπτου, δτι τόξον μοΰνος Περσέων δσον τ έπΐ δύο δακτύλους 
10 εΐρνσε, δ παρά τον ΛΙϊϊίοιιος ήνεικαν οι Ίχ&νοφάγοι' των δέ 
άλλων Περσέων ούδεϊς οΐός τ > έγένετο. καϊ τούτον έφόνευσεν. 

16. "Οτι ό Καμβύσης ές τους οικείους έξεμάνη, εΐτε διά τόν 
ΙΑπιν εΐτε καϊ άλλως, οία πολλά έώ&εεν άν&ρώποισι, καταλαμβάνει 9 
ν.αϊ γαρ τινα έκ γενεής νοϋσον μεγάλην λέγεται £χειν ό Καμβύσης 7 

15 την ίρήν όνομάζονσί τίνες. 

17. "Οτι ό αύτός Καμβύσης καϊ έτέρω&ι Περσέων όμοίως 
τοίσι πρώτοισι δυώδεκα έπ' ούδεμιβ αίτίη άξιοχρέφ έλών ζώοντας 
έιύ κεφαλήν κατώρυξεν. ό μέν δή Καμβύσης τοιαύτα πολλά ές 37 
Πέρσας τε καϊ τους συμμάχους έξεμαίνετο , μένων έν Μέμφι και 

20 &ήκας τε παλαιάς άνοίγων καϊ σκεπτόμενος τους νεκρούς ' ως δε 
δή καϊ ές τοΟ Ηφαίστου τό ίρόν ήλ&ε καϊ πολλά τφ αγάλματι 
κατεγέλασε. 

18. "Οτι ό αύτός έσήλ&ε και ές των Καβίρων τό ίρόν, ές 
τό ού ΰεμιτόν έστι έσιέναι άλλον γε ή τόν ιερέα ' ταΰτα δέ τά 



15 ΗβΓοά. III 30 16 ΗβΓοά. III 33 17 ΗβΓοά. III 35 θχΙγ. βΐ 37 ίη. 
15 ΗβΓοά. III 37 πιβά. — 38 ίη. 



ωά. Ρλγ. 2 ονχαιδίχαΐον (8. βρίΓ.) 5. 13 άπιν (8. βρίΓ.) 7 έξεργά- 
σαιτο 9 δύω 10 ϊχ&οφάγοι (&. βρίΓ.) 16 "Οτι] τι 17 πρότοισι 
21 το]τώ 23 καβίρων, 8βά ι ί. γ. τό]ϊτο 

οοά. Ηβτ. 1 έγένοντο Βδν 9 το τόξον 10 ΰ βΐί&ιη ΑΒ, τον Ο, τό 
Γβΐίςαί ι*ν.]ο ήν.Ή&Υ 12 οίκειοτά τονς Κδν 1 3 ϊω&ε ρΓ&βίβΓ ΑΒΟ «V 
&ρώπονς κακα (8βά κακα οπι. ΑΒΟ) καταλαμβάνειν 14 ίχ] καϊ έκ Κ8ν 
16 ομοίους ρταβίβΓ ΟΡ 17 ζώντας Βδν 19 ξνμμάχονς ΡΚ3Υ 20 ώς] 
ές Βδν 21 οπι. Κδν 23 Καβείρων ρΓ&βίβΓ ΑΒ 

αη&ιά. 7 των κακών ββοΐ. βίβίη 20 ως δοΙι&βΓβΓ 

βάορ. 5 οτι — Ιίπιν ρΓΟ Καμβύσης δέ, ώς λίγονσι Αιγύπτιοι 11 καϊ — 
έφόνευσεν αάά. 12 οτι — οικείους ρΓΟ ταντα μεν ές τονς οίχηιους 6 Καμ- 
βύσης ροδί εΐτε οηι. δη 16 οτι — £τέρω&ι ρΓΟ τότε μεν ταντα έξεργά- 
σατο, ετ. δε 18 ροδ* κατώρυξεν οιη. ίοΐιιιη οαριιΐ 36 Καμβύσης αάά. 
23 οτι — έσή?.0ε ρΓΟ έσήλΰε δε 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



10 



ΕχοβΓρΙα άβ τίΓΐιι1ίΚ)αβ βί νϋίίβ 



άλγάλματα χαΐ ένέπρησε πολλά χατασχάψας* έστι όέ χαΐ ταύτα 
38 δμοια του Ηφαίστου, πανταχγ) ών μοι δήλά έστιν δτι έμάνη με- 
γάλως ό Καμβύσης* ού γάρ άν Ιροίσί τε χαϊ νομαίοισι έπεχείρησε 
χαταγελάν. 

19. "Οτι Κερκυραίων παϊδας άνδρΰν των πρώτων Περίανδρος 5 
ό Κυψέλου ές Σάρδεις έπεμψε 7ϋαρά 'Λλυάττεα έπ' έχτομβ' προσχόν- 
των δέ ές την Σάμον των αγόντων τους 7ΐαΐδας Κοριν&ίων, πυ&ό- 
μενοι οί Σάμιοι τόν λόγον έπ' οίσι άγοιεν ές Σάρδις τούς παΐδας 
έδίδαξαν Ιεροϋ άψασ&αι Αρτέμιδος ' μετά δέ, ού περιορωντες 
ότεέλχειν τούς ίχέτας έχ του ίροΰ, σιτίων δέ τούς 7ναΐδας έργόν- 10 
των Κοριν&ίων , έποιήσαντο οί Σάμιοι όρτήν, τγ) χαΐ νυν έτι 
χρέωνται κατά ταύτα* νυχτός γάρ έπιγενομένης, δσον χρόνον Ιχέτευον 

οί παίδες, ϊστασαν χορούς παρθένων τε χαΐ ήΐ&έων, ίστάντες δέ 
τούς χορούς τρωχτά σησάμου τε χαΐ μέλιτος έ7ΐοιήσαντο νόμον 
φέρεσ&αι, ίνα αρπάζοντες οί των Κερχυραίων παίδες έχοιεν τρο- 15 
φήν. ές τοϋτο δέ οί έγίνετο, δσον οί Κορίν&ιοι των παίδων οί 
φνλαχοι οΐχοντο άπολπιόντες' τούς δέ παϊδας άπήγαγον ές Κέρ- 
χυραν οί Σάμιοι. 

20. °Οτι διά την έπίταξιν τον φόρου λέγουσι ώς Λαρεΐος μεν 
ήν χάπηλος, Καμβύσης δέ δεσ7ΐότης, Κύρος δέ πατήρ, ό μέν δτι 20 
έχαπήλευε πάντα τά 7ΐρήγματα, ό δέ δτι χαλεπός τε ήν χαΐ όλί- 
γωρος, ό δέ δτι ήπιός τε χαΐ άγα&ά σφι τά έμηχανήσατο. 

21. *Ότι ούδέ εις των άλλων Έλληνιχων τυράννων άξιός έστι 
Πολυχράτει μεγαλοπρεπείην συμβλη&ηναι. 

19 ΗθΓοά. III 48 20 ΗβΓοά. III 89 βχίΓ. 21 ΗεΓοά. III 125 πιβά. 



ΰοά. Ρειν. (βί Βν,ϊάαβ) 8 άγοιεν δοήρβι, άγοιαν Ρ, 8βά &Κβπιπι α ί. γ. 
1 1 τ$] την 13 χώρους 16 χορίν9ι · οι 17 χέρχναν 19 οτι — 22 έμηχανήσατο 
— 8πίά. ν. Κυρ ο ς* 19 λέγουσι] ϊλεγον οί Πέρσαι 8αίά. 21 οτι οπι. 8αίά. 
ολίγοροσ Ρ 22 άγα&ά Ρ, 8βί ροβίΓβπιπιη α ί. γ. έμηχ.: <1β8. 8πΐά. 23 οτι]τι 

οοά. Ηβτ. 1 χατασχώψας δί] γάρ Κ8Υ 2 τον] τοϊσι τοϋ ρτ&βίβΓ ΑΒΟ 
πολλαχή Κ8ν 3 νομίμοισιν Β8Υ 6 σάρδις απέπεμψε προσσχόντων 
ΑΒΟ 7 ές] προς ΒΒΎ 8 Αγοιεν] -οιντο Κδν, -οίατο εβίβή 9 ίρον 
περιρώντες Κν 10 8. είργυντων των Κορ. ΒΥ 12 ίχετενοντο Β8ν 
16 οί (ρηιιβ)] τόδε ρΓ&βΙβΓ ΑΒΟΡ έγίνετο] έγίνετο ετι ές τωντόν Β8Υ οσον] 
ές ΰ 17 ωχοντο Έ&Υ 19 τον οιη. Κ8ν 21 πάντα τά] τά πάντα Κν 
22 τα] πάντα ρπιβΙβΓ ΑΒΟ 

€άο§. 2 ροβΐ ^Ηφαίστου οπι. τούτου δέ σφεας παϊδας λέγουσι είναι 5 οτι — 
παΐδας ρπ) Κερχυραίων γάρ παϊδας τριηχοσίους 8 ροβί Σάρδις οπι. πρώτα 
μεν 19 οτι δια ρΓΟ δια δε ταντην ροδί φόρου οπι. χαΐ παραπλήσια ταντχ 
άλλα ροβί; λέγουσι οπι. Πέρσαι 23 οτι ρπ> οτι γάρ μή οί Συρηχοσίων 
γενόμενοι τύραννοι 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

Ρ(Λ Ή 1 *- υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



βχ ΗβΓοά. III, 37—130. 11 

22. "Οτι τόν βασιλέα Λ αρεΐον έν <$γρτ) 3ηρων απο&ρώσχοντα 
απ' ίππου ατραφήναι τόν πόδα. χαί χως ίσχνροτέρως έστράφη' 
δ γαρ οί άστράγαλος έξεχώρησε έχ των άρ&ρων. νομίζων δέ χαϊ 
πρότερον περϊ έωντόν έχειν τους δοχέοντας Λίγυπτίων είναι πρώ- 

5 τους την Ιατριχήν, τούτοισι έχρήτο. οί δέ στρεβλοΰντες χαΐ βιώ- 
μενοι τόν πόδα χαχόν μέζον έργάζοντο. έιι έπτά μέν δή ήμέρας 
χαϊ ζ νύχτας υπό τον παρεόντος χαχοΰ ό Λαρεΐος άγρυ7ΐνίτ\σι εϊχετο' 
τί) δέ δή όγδόη ήμέρΐβ έχοντί οί φλαύρως παραχούσας τις πρό- 
τερον έτι έν Γόρδιοι του Κροτωνιήτεω Λημοχήδεος την τέχνην 

10 άγγέλλει τφ Λαρείψ' ό δέ άγειν μιν την ταχίστην παρ* έωντόν 
έχέλευσε. τόν δέ ώς έξεΰρον έν τοϊαι Όροίτεω άνδραπόδοισι δχον 
δή άπημελημένον, παρήγον ές μέσον πέδας τε ίλχοντα χαϊ φάχεσι 
έσ&ημένον. στα&έντα δέ ές μέσον είρώτα ό Λαρεΐος τήν τέχνην 130 
εί έπίσταιτο' ό δέ ούχ άιζεδέχετο, άρρωδέων μή έωντόν έχίρήνας τό 

15 παράπαν της Ελλάδος τ] άπεστερημένος. χατεφάνη τε τφ Λαρείφ 
τεχνάζειν έπιστόμενος χαϊ τούς άγαγόντας αυτόν έχέλενσε μάστιγας 
τε χαϊ χέντρα παραφέρειν ές τό μέσον, ό δέ έν έωντφ δή ων 
έχφαίνει, φας ατρεχέως μέν ούχ έπίστασ&αι, όμιλήσας δέ ίητρφ 
φλανρως έχειν τήν τέχνην. μετά δέ, ώς έπέτρειρεν, 'Ελληνιχοϊσι 

20 Ιήμασι χρεώμενος χαϊ ήπιάματα τά ίσγνρά προσάγων νπνον τέ μιν 
λαγχάνειν έποίεε χαϊ έν χρόνφ όλίγφ νγιέα μιν δντα α7εέδεξε, 
ούδαμά έτι έλ7νίζοντα άρτίπονν έσεσ&αι. 

23. ζ 'Οτι ύποτύπτουσα έχάστη των γνναιχων Δαρείου φιάλΐ] 
του χρυσοϋ σύν &ήχτ) έδωρέετο ζ/ημοχηδέα οΰτω δή τι δαψιλει δωρεβ 

25 ώς τούς άποπίπτοντας από των φιαλέων στατήρας έπόμενος ό 

22 ΗβΓοά. III 129—130 πιβίΐ. 23 ΗβΓοά. ΠΙ 130 βχίτ. 

οοά. Ρλ>. (βέ 8\ιίάα8) 1 οτι — 22 εοεσ&αι =« 8ιιί(1. ν. Λημοχήδης 2 ίηϋίο 
ρααΐηπι ηιαίαίο 6 μείζον 8αίά. 8 δη 8ηΜ&β οοάά. ΒΕ, οιη. τβϋφΐί 8αίά. οο<1(1. 
βΐ Ρ 11 έχέλενε δαΐά. έντοϊ*οι Ρ οροίτεω (β. ΒρΐΓ )Ρ 12 παρήγον 8αί<1. ; 
παρηγεν Ρ 14 αρρω δέων Ρ, ορρωόέων δηίάαβ οοάά. ρΓΛβίβΓ Ε 20 ήπιά- 
ματα δηίά., ηπιάμονται (β. βρίτ.) Ρ 20 8. μιν λαγχάνειν] μεταλαγ/άνειν 8ηί<1. 
22 ετι δηίά., οπι.Ρ εοεσ&αι: άβΒ. δηίά. 24 ονν&ηχηι δαψιλει (8. αοο.), Ββά ει I γ. 

οοά. Ήετ. 1 &ηρίων Ε8Υ 4 Αιγυπτίων τους δοχέοντας 5 ίητριχην 
έχράτο Ε8ν 6 έπ' οπι. Ε8ν 8 παραχοίοας] οία δη παραχ. Ε8ν 10 έοαγ- 
γέλει Εν 11 έχέλενε ϋ 12 δη] δη ποτε ΡΕβν 14 έπιοταται Ε νπεδέχειο 
15 τε] (ίέ ΡΕ8ν 16 αγοντας Β8ν 17 έν ϊωντώ] ένθαντα 18 άνεχφαίνει 
Ε8ν 19 ως οί ΡΒδν 20 ήπιάματα] ηπια μετά ΡΕν προοαγαγών 
ΡΚδν 21 έόντα ρπιβίβΓ ΑΒΟΡ 24 οίν &ήχ$] την &ήχην Εδν έδωρέατο Εδν 

ετη&ηά. 24 (ές) του χρνσοϋ την Οηχην Ροκοπ, τον χρνοον ές 9ηχην δίβίη 

εείοί}. 1 οτι τόν ρΓΟ οννηνειχε χρόνω ον πολλώ ύστερον 23 οτι — Δα- 
ρείον ρΓΟ ιποτίπτονσα Λ αύτέων £χάοτη 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



12 



ΕχοβΓρίβ, άβ νΪΓί;αίι1)Π8 βΐ νϋϋΒ 



οίχέτης τφ οϋνομα ήν Σχίτων, άνελέγετο χαί οί χρήμα πολλόν τι 
χρυσού συνελέχ&η. 

24. °Οτι Λημοχηδης ώδε έχ Κρότωνος άπιγμένος Πολυχράτει 
ώμίλησεν. πατρι αννείχετο έν Κρότωνι όργήν χαλεπφ' τούτον 
έπείτε ούχ ήδύνατο ψέρειν, άπολιπών ψχετο ές Λϊγιναν. χατα- 5 
στάς δε ές ταύτην πρώτφ έτε'ί νπερέβαλε τους άλλους ίητρούς, 
άσχενής περ έών χαι έχων ουδέν των δσα περί τήν τέχνην έστιν 
έργαλήία. χαί μιν δευτέρψ έτε'ί ταλάντου Αίγινήται δημοσίη 
μισ&οΰνται, τρίτφ δέ ίτει !Λ&ηναΐοι έχατόν μνέων, τετάρτφ δέ 

132 έτεϊ Πολυχράτης δυβν ταλάντων, δτι ούτος έν τοΐσι Σούσοισι τόν 10 
Λαρεϊον έξιησάμενος οϊχόν τε μέγιοτον εΐχεν χαί ομοτράπεζος 
βαοιλεϊ γεγόνεε, πλην τε ένός τον ές "Ελληνας άπιέναι πάντα 
τ&λλά οί παρήν. 

25. Ότ£ χαϊ τούς Αιγυπτίους ίητρούς, οί βασιλέα πρότερον 
ίωντο, μέλλοντας άνασχολοπιεϊσ&αι δτι υπό α Ελληνος ίητροΰ έσσώ- 15 
&ησαν, τούτους βασιλέα παραιτησάμενος έρρύσατο' 

26. "Οτι χαϊ μάντιν Ήλεΐον Πολυχράτει έπισπόμενον χαϊ 
άπημε?.ημένον έν τοΐσι άνδραπόδοισι έρρύσατο. ήν δέ μέγιοτον 
χρήμα Λημοχήδης παρά βασιλεΐ. 

27. °Οτι Ιάτόσση τη του Κύρου μέν &υγατρί, Δαρείου δέ 20 
γυναιχί έπί τοΰ μαστοΰ ίφυ φϋμα, μετά δέ έχραγέν ένέμετο 
πρόσω, δσον μέν δή χρόνον ήν έλασσον, ή δέ χρύπτουσα χαϊ 
αίσχυνομένη έφραζεν ούδενί, έπείτε δέ έν χαχφ ήν, μετεπέμψατο 
τόν Λημοχήδην χαί οί έπέδειξεν. ό δέ φάς ύγιέα ποιήσειν 
έξορχοΐ μιν ι) μέν οι άντυπουργήσειν έχείνην τοντο δ άν αύτής 25 



ΓΟ ρ 
+ Ο 

4-3 



00 
ΓΟ 
Ο 

^ _ 
-Ω ±! 
Μ £ 
^ (0 



σι 

Ο. Τ3 



24 ΗβΓϋά. ΠΙ 131—132 ίη. 2δ ΗβΓοά. III 132 πιβά. 26 ΗβΓοά III 
132 βχΐΓ. 27 ΗβΓοά. III 133 



οοά. Ρ«>. (β£ 8νΛά.) 5 ωχετο 8 ίηίβΓ ταλάντου γινηται (βίο) 8ρ«ι1ίηιη 
2 νβΐ 3 ΗΚβπιπιιη ναοπαπι ΓβϋοΙυιη 9 ά&ιναϊοι 15 έσοώ&ησαν 16. 18 έρ- 
ρνσατο 20 — ρ. 13, 2 = 8 α ίά. ν. άημοχηδης* ίηίΐίο ρ&πίαπι ωπΐαίο 23 δε] 
δη 8αίά. οοάά. ρΓ&βίβΓ Ε 25 ημεν Ρ 

ωά. Ηετ. 4 έν τ$ Κρότωνι ρπιβίβΓ ΑΒ0 5 ίδύνατο οΐχετο Β8Υ 
6 τω πρωτω Β&Ύ νπερεβάλετο άλλονς] πρώτους Ε8ν 7 έστί οιη. Β8ν 
12 ίγεγόνεε τον ές] τούτου τονς Κ8Υ 15 άνασχολοπίζεσ&αι Έ8Ύ διότι 
Ε5ν 19 πρήγμα 24 δημοχηδεα έπέδεξε ρΓ&βΙβΓ ΑΒ 25 3] το ρπιβ- 
ΙβΓ ΑΒ 

εόίος. 3 οτι άηαοχηδης ρΓΟ ό δε άημ. ούτος 10 ροδί ταλάντων οπι. ίΐηβηι 
οαρίϋβ 131, άβίηάβ οτι οντος . . . τόν Ααρειον έξιησάμενος ρΓΟ τότε δη 6 /ίη- 
μοχηδης . . . έξιησόμενος άαρπον 14 οτι χαί ρπ> χαί τούτο μίν 17 οτι 
και ρτο τούτο δε 20 οτι βΐ του α<1<1. 



Ό 

ω 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ζ 4 "^ Ι 

1 1 Ορ^θ<ϊ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 



Ον9ιγι3Ι ίηοπη 



βχ ΗβΓοά. III, 130— IV, 78. 13 

δεη&β, δεήσεσ&αι δέ ούδενός των δσα ές αίσχννην έστίν φέροντα* 
γ.αϊ ήτήσατο τήν ές 'Ελλάδα άφιξιν. 

28. "Οτι οι Πέρσαι οί άτιοσταλέντες ές τήν Ελλάδα παρά 
Δαρείου μετά Λημοκήδεος άναχ&έντες έχ της Κρότωνος έχ7νί7Τ- 
5 τονσι ττ)σι νηνσΐ ές Ίηπνγίην, χαί οφεας δουλεύοντας ένΟ-αΰτα 
Γίλλος άνήρ Ταραντΐνος φυγάς φνσάμενος απήγαγεν παρά βασι- 
λέα Λαρεΐον. δ δέ αντί τούτων έτοιμος ήν διδόναι τοντο δ τι 
βούλοιτο αύτός. Γίλλος δε αίρέεται χάτοδόν οί ές Τάραντα 
γενέσ&αι. 

10 29. α Οτι Ζωπνρου τον τήν Βαβνλωνα προδόντος γίνεται 
Μεγάβνζος , δς έν ΛΙγνπτφ αντί Ι4&ηναίων χαΐ των συμμάχων 
έστρατήγησε' Μεγαβνζον δέ τούτον γίνεται Ζώπνρος, δς ές 'Λ&ή- 
νας ηύτομόλησε έχ Περσέων. 

30. "Οτι Σχύλης ό Άριαπεί&εος έ'ξ Ίστριηνής γνναιχός γεννη- 

15 &είς χαΐ ούχ έγχωρίης σοφός τ)ν τά Έλληνιχά' τόν ή μήτηρ αύτή 
γλωσσάν τε Ελλάδα χαΐ γράμματα έδίδαξεν. μετά δέ χρόνον 
ύστερον 'Λριατεεί&ης μεν τελεντψ δόλφ νπδ Σπαργαπείϋ-εος τον 
' ίγα&ύρσων βασιλέως 9 βασιλεύων Σχν&έων 6 Σχύλης διαίτγ] 
ονδαμως ήρέσχετο ΣχνϋΊχτ}, αλλά πολλον πρός τά Ελληνικά 

20 μάλλον τετραμμένος ήν από παιδενσιος της έπεπαίδεντο, έποίεέ 
τε τοιοϋτο' εϋτε άγάγοι τήν στρατιήν των Σχν&έων ές τό Βορνσ- 
ϊϊενιτέων άστν {οί Βορνσ&ενΐται έλεγον σφέας αυτούς είναι 
Μιλησίονς), ές τούτους δχως έλ&οι ό Σχύλης, τήν μέν στρατιήν 
χαταλείπεσχε έν τφ προαστείφ, αντός δέ δχως έλ&οι ές τό τείχος 

25 χαι τάς πύλας έγχληίσειε, τήν στολήν αποθεμένος τήν Σχν&ιχήν 

28 ΗβΓοά. III 138 ίη. 29 ΗβΓ0(1. ΠΙ 160 βχ!ι\ 30 Ηβτοά. IV 78 

ωά. ΡσίΓ. {εί 8ιιΐά.) 1 έστίν φέροντα] φέρει 8ηΜ. 2 άφιξιν: άβ8. 8ηίά. 
5 νήσοι (δ. αοο.) 7 ίτοιμοσ 14 ϊστριηνησ (8. δρίΓ.) 22 βορνσ&ενίται 
25 έγκλι,σειε σχοι&ιχην 

οοά.Ηετ. 1 ές ομ. ΡΕ8ν 11 -βνξος ΑΈΥ άντία 12 -βίξον ΑΕ 

13 αντομόλησεν Κδν 14. 17 άριπ. ΡΚ8ν 14 ίστρηνης Β, ίστρινης ΟΡ, 
ίοτ ρίνης Κ8ν 15 αντη ρταβίβΓ Κ8ν 16 χρόνφ 18 βασιλέος διαίτχ μεν 
ρπιβΐβΓ ΑΒΟ 19 πολλον 21 των] την ρταβίβΓ Ρ 21 8. -νειτέων (νβΐ 
-νειτέων) βί; -νεϊται (νβΐ -νεϊται) 23 ελ&η ΟΕ,ν 24 χατελίπεσχε ΑΒΟΡ, 
καταλειπέεσχε Κ8ν 

αηοηά. 15 έπιχωρίης Ν&ββΓ 

εάορ. 2 καϊ — άφιξιν αάά. 3 οτι — 4 Κρότωνος ρΓΟ αναχθ-έντες δε 

έχ της Κρότωνος οι Πέρααι 10 οτι — προόόντος ρπ> Ζωπυρον δε τούτον 

14 8. οτι — ^Ελληνικά ρΓΟ Άριαπεί9εϊ γαρ τω Σκν&έων βασιλέϊ γίνεται μετ' 
άλλων παίδων Σχνλης' έξ 'ΐστριηνης δε γυναικός ούτος γίνεται χαί οίδαμώς 
έγχωρίης 18 ροδί βασιλέως ρ&ηοΗ οπι. 22 ελεγον ρΓΟ οντοι λίγονοι 



0ΓΪ9Ϊη3ΐίροΓτη 
,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



14 



ΕχοβΓρίΛ <1β νίτ1;πϋΙ)ΐΐ3 βί; νϋπ8 



λάβεσχε αν Ελληνίδα έσ&ήτα, έχων δ' &ν ταύτην ήγόραζεν οντε 
δορυφόρων έπο μένων οντε άλλον ούδενός (τάς δέ πύλας έφύλμσσον, 
μή τις μιν Σχν&έων ΐδοι έχοντα ταύτην την στολήν), χαϊ τά άλλα 
έχράτο διαίτη Ελληνική χαϊ ΰεοΐσι ίρά έποίεε χατά νόμονς τούς 
Ελλήνων, δτε δέ διέτριψε μήνα ή πλέον τούτον, άπαλλάαοετο 5 
ένδνς την Σχν&ιχήν οτολήν. 

31. α Οτι ήν τις της Κρήτης πόλις Όαξός, έν τί} Έτέαρχος 
βασιλεύς, δς έπϊ ΰνγατρϊ αμήτορι τη οϋνομα ην Φρόνιμη, έπϊ 
ταύτη ίγημεν άλλην γυναίκα, ή δέ έπεισελ&οϋσα έδιχαίον χαϊ τφ 
ίργφ είναι μητρνιή τη Φρόνιμη, παρέγονσά τε χαχά χαϊ πάν έπ' 10 
αντ$ μηχανωμένη, χαϊ τέλος μαχλοσύνην έπενεγχοΰσά οι πείθει 
τόν άνδρα ταϋτα έχειν οΰτω. δ δέ άναγνωσ&εις υπό της γνναιχός 
έργον ούχ δσιον έμηχανάτο επί τη ΰνγατρί. ήν γαρ δή Θεμίσων 
άνήρ Θηραΐος έμπορος έν τη Όαξψ' τούτον ό 'Ετέαρχος παρα- 
λαβών έπϊ ξείνια έξορχοΐ ή μεν οι διηχονήσειν δ τι αν δεη&είη. 15 
έπείτε δή έξώρχωσεν, άγαγών οι παραδιδοϊ την έωντον ΰνγατέρα 
χαϊ ταύτην έχέλενοε χαταποντωσαι άπαγαγόντα. ό δέ Θεμίσων 
περιεμεχτήσας τ$ απάτη τον δρχον χαϊ διαλνσάμενος τήν ξεινίην 
έποίεε τοιάδε' παραλαβών τήν παϊδα άπέπλεε, ώς δέ έγένετο έν 
τφ πελάγει, άποσιεύμενος τήν έξόρχωσιν τον Έτεάρχον σχοινίοισι 20 
αύτήν διαδήσας χατήχε ές τό πέλαγος, άνασπάσας δέ άπίχετο ές 
155 τήν Θήρην. ένΟ-εντεν δέ τήν Φρονίμην παραλαβών Πολύμνηστος, 
έών τών Θηραίων άνήρ δόχιμος, έπαλλαχεύετο' χρόνον δέ περιΐόν- 

31 ΗβΓοά. IV 154. 155 ίη. 



ωά.Ράν. (βέβηίά.) 7— ρ. 15, 2 Βάττος : Βηϊά. ν. Βά χ τ ο ς ίηίίίίο ρ&ηίππι πιπίαίο 
7 πόλισοαξός Ρ 8 φρονίμψ Ρ έπϊ ταντφ — 10 Φρονίμηι ίη βοπ&βηάο οηιΐ33α 
αάά. πι. ρππια ϊηΪΓ&Ρ, οπι. 8αίά. 9 έπϊ αελ&ονσα Ρ 10 μητρνή Ρ 12 ό ίέ — 
14 θηραϊος: 8πϋ. ν. άναγνωσ&είς 61 ν. θεμίσων 13 ονχ δηίά. ίπίπΐβ 

χ 

1οοΐ8 14 οξωι Ρ ετέαρ (3. βρίΓ.) Ρ 15 ξεινία δαίά. νμίν Ρ 16 ίπίτε Ρ, 
έπϊ τε 8ηίά. οοά. Α έξέρχωσεν Ρ 17 έχέλενσε Ρ 8ηκΙ. οοά. ΒΕ, έχέλενε Γβΐΐ^τιΐ 
διιίά. οοά. 17 6 δ% — 19 τοιάόε: 8ιιί<1. ν. περιεμεχτη σας 18 περιεμέχ- 
τηαεν 8αΜ. ν. Βάττος, υΙ)ί τξ άπάτ% — 19 έγένετο οπι. βί 20 ροδί πελάγει 
Ηάά. χαϊ 20 έξόρχωσι Ρ 22 &ήραν 8πίά. πολίμνητοο Ρ 

οοά. Μεν. 2 άλλον] λαον Ε8ν 3 τά άλλα] ταντα Κ 4 έποιησε Ε8ν 
5 διατρίψειε 6 έαδνς Β,8Υ 7 α£ός βδν (ίΐ. 14) 9 έπεσελ&ονσα ρταβ- 
ίβτ Α08 11 έπενείχαοά ΡΚ8ν 13 ονχ Εν δή οπι. Κ8ν 15 ξεινίαι 
ΟΡ δεη$ξ 17 έχέλενε 18 περιημεχτησας 19 τάδε Κ8Υ έγίνετο 
20 άποοιονμενος Ε8ν 

€θΙθ(}. 7 οτι — Όαξός ρΓΟ εστι της Κρήτης Όαξός πόλις, βί ροβί τ £ οπι. 
έγένετο 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊΒι 1 ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



βχ ΗβΓοά. IV, 78— V, 92 ξ. 15 

τος έξεγένετό οί τχαΐς Ιοχνόφωνος ν,αϊ τραυλός, τφ οννομα έτέ&η 
Βάττος, ώς Θηραΐοί τε κα2 Κνρηναΐοι λέγονσιν. 

32. α Οτι έπΐ τβ Κνρηναίων τιόλι έπέστησαν οί Πέρσαι μετά 
την της Βάρχης άλωοιν, χαί οί Κνρηναΐοι λόγιόν τι άποσιεύμενοι 

5 διεξψ.αν αύτούς διά τοΰ άστεος. όιεξωνσης δέ της ατρατιής ό 
τον ναντιχον στρατηγός Βάρης έχέλενε αίρέειν την ιτόλιν,'Άμασιο, 
δέ ό τον πεζον ούχ έα' έπι Βάρχην γαρ άποσταληναι μούνην' ίς 
δ διεξελ&ονσι χαί ίζομένοισι έηί τίνος δχ&ον μετεμέληοέ σφι ον 
σχονσι τήν Κνρήνην. χαϊ έπειρώντο τό δεύτερον Ίίαριέναι ές αύτήν, 

10 οί δέ Κνρηναΐοι ού περιώρων. τοισι δέ Πέρση σι ούδενός μαχο- 
μένον φόβος έν έπεσε, άποδραμόντες δέ όσον ξ' στάδια ίζοντο. 
χαί τονς Άρβάνδεω άγγελος έχάλεε χαϊ οί Πέρσαι Κνρηναίων δεη- 
&έντες έφόδιά σφι δοϋναι έτνχον. 

33. α Οτι ό Λνχάρητος ό Λημνίων άρχων τιάντας ήνδραποδί- 
15 ζετο χαί χατεστρέφετο % τούς μέν λειττοστρατίης έτιϊ Σχν&ας αίτιώ- 

μενος, τονς δέ σίνεσ&αι τόν Λαρείον στρατόν από Σχν&έων όπίσω 
άποχομιζόμενον. 

34. "Οτι δ Κύψελος ό Κορινθίων τύραννος πολλούς μέν Κο- 
ρινθίων έδίωξεν, πολλούς δέ χρημάτων άπεστέρησε, πολλφ δέ 

20 πλείστους της ψυχής. 

35. α Οτι Περίανδρος, ό νιος Κνψέλον, τνραννεύσας χατ' αρχάς 
μέν ήπιώτερος τον πατρός έγένετο, έπείτε δέ ώμίλησε δι αγγέλων 
Θρασνβούλφ τφ Μιλήτον τνράννφ, πολλφ έτι έγένετο Κνψέλον 

32 ΗβΓοά. IV 203 33 ΗθΓοά. V 27 θχΙγ. 34 ΗβΓοά. V 92 ε βχίΓ. 
35 ΗβΓοά. V 92 ζ. ι; 

ωά, Ρ«>. 2 Βάττος: άβ8. δτιίά. 4 άποσιενόμενοι 5 δίίξίχαν 

β στρατηγοβάρησ 7 μοννην] μόοτην 8 οχ&ον 12 άρβανδεω (β. αοε.) 
14 λιμνίων 16 σχν&έτων 21 νσ 23 ΰρασιβονλον 

ωά. Ηετ. 1 Ιαχόφωνος ΑΒ 6 βάδρης Κ άμασις 10 ον οπι. Κ8ν 
11 δε οσον] τε οσον τε ΑΒ™, οσον τε Β*, τε όσον Ο 15 ?*ιποστρατιή 8νυ, 
?.ιποοτρατΙης Γβΐίφπ 16 στρατον τον ρΓαβΙθΓ ΑΒΟ 19 Λ] <Γ ίτι Ρ8νϋ 

αηζηά. 19 δε (&Κβπιιη)] όέ τι Κπιβ^βΓ 

6θΙο§. 3 οτι — 4 Κνρηναΐοι ρτο τονς ων δη λοιηονς των Βαρχαίων οϊ 
Πέρσαι άνδραποδισάμενοι άπψσαν όπίσω' χαί ίπείτε έπι τ$ Κνρηναίων πόλι 
έπέστησαν, οί Κνρηναΐοι 5 8. ο — Βάρης ρΓΟ Βάρης μεν ό τον ναντιχον στρατον 
στρατηγός 7 ροβί μοννην οπι. ^Ελληνίδα πόλιν 8 έπί — δχ&ον ρτο ίπϊ 
Διος ΑνχαΙον δγβον 12 χαϊ τονς — Πέρσαι ρΓΟ ϊδρν&έντι ό$ τφ στρατό- 
πίδω ταντφ ηλ&ε παρά Άρνάνδεω άγγελος άποχαλέων αντονς. οϊ δ^ Πέρσαι 
14 οτι — άρχων β ρΓΛβοβάβηίίβπβ αάά. 18 οτι — τύραννος β ρΓ&βοβάβηίίΙ)ΐΐ8 »άά. 
21 οτι — τνραννενσας ρΐΌ 6 τοίννν Περίανδρος 22 ρθ8ί μ$ν ©πι. ην, ροβΐ 
πατρός 3*1(1. έγένετο 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



16 ΕχοβΓρΙα άβ νίιΐιιϋΐϊΐιβ βί νίΐϋβ 

μιαιφονώτερος. πέμψας γάρ παρά Θρασύβονλον χήρυχα έπυν&άνετο, 
δντινα άν τρόπον άσφαλέστατον χαταστησάμενος των πρηγμάτων 
κάλλιστα την πόλιν έπιτροπεύοι. Θρασύβουλος δέ τόν έλ&όντα 
ιζαρά του Περιάνδρου έξήγε έξω του άστεως, έσβάς δέ ές άρουραν 
έσπαρμένην άμα τε διεξήιε τό λήιον, έπειρωτών τε χαϊ άναποδί- 5 
ζων τόν χήρυχα χατά τήν άπό Κορίν&ου άπιξιν, χαϊ έχόλουε άεΐ 
δχως τινά ΐδοι των άσταχύων υπερέχοντα 9 χολούων τε ίρριπτε, 
ές* δ τοΰ ληίου τό χάλλιστόν τε χαϊ βα&ύτατον διέίρ&ειρε τρόπφ 
τοιφδε' διεξελ&ών δέ τό χωρίον χαϊ ύπο&έμενος έως ούδέν απο- 
πέμπει τόν χήρυχα. νοστήσαντος δέ τοΰ χήρυχος ές τήν Κόριν&ον 10 
ήν πρό&υμος πυν&άνεσΟαι τήν ύπο&ήχην ό Περίανδρος, δ δέ 
ούδέν οι έφη Θρασύβουλον ύπο&έσ&αι, &αυμάζειν τε αύτοΰ παρ * 
οΐόν μιν άνδρα αποπέμψειεν, ως παραπλήγά τε χαϊ των έωυτοΰ 
η σινάμορον, άπηγεόμενος τάπερ πρός Θρασυβούλου όπώπεε. Περί- 
ανδρος δέ συνιείς τό ποιη&έν χαϊ νόφ ϊσχων ως οι ύπετί&ετο Θρα- 15 
σύβουλος τους ύπειρόχους των αστών φονεύειν, έν&αϋτα δή πάσαν 
χαχότητα έξέφαινε ές τούς πολιήτας. δσα γάρ Κύψελος άπέλιπε 
χτείνων τε χαϊ διώχων, Περίανδρός σφεα έπετέλεε, μιτ) δέ ήμερη 
άπέδυσε πάσας τάς Κορινθίων γυναΐχας διά τήν έωυτοΰ γυναΐχα 
Μέλισσαν. πέμψαντι γάρ οί ές Θεσπρωτούς έπ 7 ^Αχέροντα ποτά- 20 
μόν αγγέλους έπϊ τό νεχυομαντήιον παραχατα&ήχης πέρι ξεινιχής 
ούτε σημανέειν £φη ή Μέλισσα έπιφανεΐσα οϋτε χατερέειν έν τψ 
χέεται χώρφ ή παραχατα&ήχη' ήιγοΰν τε γάρ χαϊ είναι γυμνή* των 
γάρ οί συγχατέ&αψε ιματίων όφελος είναι ούδέν ού χαταχαυ&έν- 
των' μαρτύριον δέ οί είναι ώς άλη&έα ταΰτα λέγει, δτι έπϊ χ^υχρόν 25 
ίπνόν Περίανδρος τούς άρτους έπέβαλε. ταΰτα δέ ώς όπίσω 
άπηγγέλ&η τφ Περιάνδρφ (πιστόν γάρ οί ήν τό συμβόλαιον , δς 
νεχρψ έούσγι Μελίσστ) έμίγη), Ι&έως δή μετά τήν άγγελίην χήρυγμα 
έποιήσατο ές τό α Ηραιον έξιέναι πάσας τάς Κορινθίων γυναΐχας. 
α I μέν δή ώς ές όρτήν Ύ\εσαν χόσμφ τ<£ χαλλίστφ χρεώμεναι' ό 30 

οοά. Ρείτ. 5 όίέξήϊ στοληϊον 8 ίσο 14 προ 16 εν&αντα 18 μηι 
20 &εσπρωτουσ 21 τόν £χνομαντήϊον, 8β<1 βπρβτ ι βΓΟδηπι 23 είναι γυμνή] 
άγνμνη 24 ώφελον (9. βρίΓ.) 26 ϊπνον 29 ηραων (8. βρίΓ.) 30 ήιεσαν 

(8. βρίΓ.) 

ωά. Ηβτ. 2 αν οιη. 8νϋ άσφαλέστερον Ρβνϋ 4 άστεος 6 χαϊ 
οηι. 8νυ αίεΐ ρπιβΐβΓ ΑΒΕ 7 τινάς βΐ υπερέχοντας των άλλων Ρ8νϋ 
τε] όε 9 τοιοντω ί'ως] επος 12 θω{υ)μάζειν 14 περ οπι. 8Υϋ 
15 οννείς Ε αχών Ρ'δνϋ 16 νπερόχονς Β8ν 18 άπετέλεε ΑΒΟ, 
ίπετέλεσε 8, απετέλεσε Γβΐϊφΐί 24 εϊμάτων ρΓαβΙβΓ ΑΒΟ ού] οί 8Υ\] 
χαταχανσ&. ΑΟΡ 1 25 ψνχρόν τόν 30 ηισαν ρτ&βΙβΓ δΥϋ 



.1 , 0ΓΪ9ΙΓΊ3ΐ ίΓΟΓΠ 

,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒίΙΤΥ ΟΡ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



βχ ΗβΓοά. V, 92 ξ— VI, 75. 17 

δέ νποστήσας τούς δορυφόρους άπέδυοέ σψεας πάσας , τάς τε 
έλευ&έρας χαί τάς άμφιπόλους, συμφορήσας δ& ές όρυγμα Μελίσ- 
σι] έπευχόμενος χατέχαιεν. ταΰτα δέ οί ποιήσαντι χαϊ το δεύτερον 
πέμψαντι ίφρασεν τό εί'δωλον της ΜελΙσσης ές τόν χατέ&ηχεν 
5 χώρον του ξείνου τήν παραχατα&ήχην. 

36. °Οτι Άρισταγόρης ό Μιλήσιος ήν, ώς διέδεξε, ψυχήν ούχ 
άχρος, δς ταράξας τήν Λ ίωνίην χαϊ έγχερασάμενος πρηγματα μεγάλα 
δρησμόν έβούλευε, όρων τάς πόλις άλισχομένας υπό Περσέων. 

37. °Οτι οί Φοίνιχες ΜητΙοχον τόν Μιλτιάδου παΐδα λαβόντες 
10 αίχμάλωτον παρά βασιλέα άνήγαγον δοχέοντες χάριτα μεγάλην χατα- 

&ήσεσ&αι' ό χαχόν μϊν ούδέν έποίησεν, άγα&ά δέ συχνά χαΐ 
γαρ οίχον χαϊ χτήσιν ίδωχε χαΐ Περσίδα γυναΐχα, έξ ής οί τέχνα 
έγένετο τά ές Πέρσας χεχοσμέαται. 

38. Ότι Κλεομένεα έπάΐστον γενόμενον χαχοτεχνήσαντα ές 
15 Λημάρητον δεΐμα έλαβε Σπαρτιητέων χαϊ ύιεεξέσχε ές Θεσσαλίην. 

έν&εϋτεν δΐ άπιχόμενος ές τήν Άρχαδίην νεώτερα έπρησσε πρήγ- 
ματα, συνιστάς τούς Άρχάδας έπί ττ) Σπάρτη, άλλους τε δρχους 
προσάγων σφιν ή μήν £ψεσ&αί σφεας αύτφ <η άν έξηγήται, χαϊ 
δή χαϊ ές Νώναχριν πόλιν πρό&υμος ήν των ΙΛρχάδων τούς προ- 
20 εοτωτας άγινέων έξόρχου τό Στυγός ϋδωρ. μα&όντες δέ Λάχε- 75 
δαιμόνιοι Κλεομένεα ταΰτα πρήσσοντα χατήγον αύτόν. χατελ- 
&όντα δέ αύτόν αύτίχα ύπέλαβε μανίη νουσος, έόντα χαϊ πρότερον 
ύπομαργότερον' δχως γάρ τεφ έντύχοι Σπαρτιητέων, ένέχραυε ές 
τό πρόσωπον τό σχήπτρον. 

36 ΗβΓοά. V 124 37 ΗβΓοά. VI 41 βχίτ. 38 ΗβΓοά. VI 74. 75 ίη. 

οοά. Ρβίκ. (ει 8η\ά.) 4 Ι'φρασαον 6 β. ού χαίχροα 8 πόλισ, 8βά ι ί. γ. 

13 κοαμέαται 14 8. έσδημαρη (β. &οο.) 15 ο δΐ δεΐμα — 16 πρηγματα = 
8αίά. ν. νπεξέσχεν 15 δασσαΧίψ Ρ 16 δε οπι. διιίά. 22 το σώμα 
έόντα — 24 τω σχηπτρω — 8πί<1. ν. ένέχρανε 23 έντνχη δπίά&β οοάίΐ. 

ΒΕ ές οπι. βΐ 24 τφ ακήπτρψ ρτο το σχηπτρον 8αί<1. 

€θά. Μ&-. 4 έφραζε Ρ8νϋ της] τό 7 μεγάλα πρηγματα 8νϋ 8 ορέων 
ρταβΙβΓ ΑΒ 12 έχ της ρταβΐβΓ ΑΒΟ 18 αΐν ρΓαβίβΓ ΑΒΟ τ£ ρΓΛθΙβΓ 
ΑΒΟ 19 χαϊ οπι. Ο προεατεώτας ρπιβΙβΓ Κν 20 έξόρχου βΰ&πι ΑΒΟ 
(έξορχοΐν Α 2 βϊ Κβίβ^β), έξορχών Γβΐϊςπί 20 8. Κλεομ. Λαχεδ. ρΓ&βίβΓ 

ΡΚ«ν 22 αυτόν οπι. Βδν μανίηι Ο, μανίης ΡΚ8ν 23 έντνχηι Ο 

βοΐοΐ). 1 ροβΐ; πάσας οπι. ομοίως 6 οτι — διέόεξε ρΓΟ ... \ν γαρ ώς 
διέόεξε Άριστ. 6 Μ/λ. 8 τάς — Περαέων ρτο ταύτα 9 β. οτι — άνηγαγον 
ρτο χαϊ τοντον άμα τ% νηΐ εϊλον οϊ Φοίνιχες, χαϊ μιν πνθ-όμενοι ώς εϊη Μιλ- 
τιάδεω παις άνηγαγον παρά βασιλέα 10 ροβΐ χατα&ήσεσθαι ηοηπαΐΐ» οπι., 
άβίηάβ 6 δε — έποίησεν ρΓΟ έποίησε χαχόν μ^ν ουδέν ΜητΙοχον 14 οτι ρΓΟ 
μετά <Α ταντα 20 ροδί νδωρ ηοηπηίΐβ, οπι. 21 ροβί αίτον οπι. δείσαντες 
έπϊ τοϊσι αντοΐσι ές Σπάρτην τοΐσι χαϊ πρότερον ηρχε 

ϋοη^ΐ&ηϋηίκΐΐθ ΕχοβΓρίθ Π. 2. 2 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



18 



ΕχοβΓρίΛ άβ νίΓΙΏϋϋτιβ βΐ νϋίίβ 



39. "Οτι Λατις εΐδεν όψιν έν τφ νπνψ. χαί ήτις μέν ήν ή 
δψις, ού λέγεται, ό δέ, ώς ήμερη τάχιστα έπέλαμψε, ζήτησιν έπο ιέ- 
ετο των νεων, ενρών δέ έν νηΐ Φοινίσση άγαλμα Απόλλωνος 
χεχρνσωμένον έπνν&άνετο όχό&εν σεσνλημένον εΐη, πν&όμενος δε 
έξ οΰ ιροΰ, έπλεε τί] έωυτοΰ νηΐ ές Λήλον χαί χατατί&εται ές 5 
τό ίρόν τό άγαλμα, χαί έντέλλεται τοίσι Ληλίοισι άπαγαγεΐν τό 
άγαλμα. 

40. "Οτι Καλλίης μοννος Ιά&ηναίων αΊΐάντων έτόλμα, δχως 
Πεισίστρατος έχπέσοι έχ των ]Α&ηναίων , τά χρήματα αύτοϋ χη- 
ρνσσόμενα υπό του δημοσίου ώνέεσ&αι, χαί τάλλα τά ίχ&ιστα εις 10 

123 αύτόν πάντα έμηχανάτο. χαί οι 'Λλχμεωνίδαι όμοίως ή ούδϊν ήσ- 
σον τούτφ ήσαν μισοτνραννοι. χαί ου προσίεμαι την διαβολήν, 
τούτους γε άναδέξαι ασπίδα, οιτινες έψενγόν τε τόν πάντα χρόνον 
τους τυράννους, έχ μηχανής τε της τούτων έ$έλΐ7νον Πεισιστρατί- 
δαι τήν τυραννίδα, χαϊ οϋτω τάς ΐΛ&ήνας ούτοι ήσαν οι ίλευ- 15 
ΰερώσαντες πολλφ μάλλον ήπερ Άρμόδιός τε χαϊ * Αριστογείτων. 

οΐ μ&ν γαρ έξηγρίωσαν τους λοίΊΐούς Πεισιστρατιδέων 'Ιππαρχον 
άποχτείναντες, ούδέ τι μάλλον έπαυσαν τούς λοιπούς τυραννεύ- 
οντας, Ι4λχμεωνίδαι δέ έμφανώς ήλευ&έρωσαν, οί τήν Πυ&ίην 
άναπείσαντες πρόσημα ίνειν Λαχεδαιμονίοισι έλευ&εροϋν τάς*4&ή- 20 

124 νας. άλλα γαρ ΐσως τι έπιμεμψόμενοι Ιάΐϊηνέων τφ δήμφ προ- 
εδίδοσαν τήν πατρίδα, ού μεν ών ήσάν σφεων άλλοι δοχιμώτεροι 

39 ΗβΓ0(1. VI 118 40 ΗβΓοά. VI 121 βχΐΓ. 123-124 Μβά. 



οοά.Ρών. (βί 8υ,%ά.) 1 Δάτις, ούτος εΐδεν — 7 άγαλμα — 8ιπ<1. ν. Δάτις 
2 έποίηοε δηίά. οοά. Δ, έποίει νβΐ έποίεε Γβϋςιιί 8πϊά. οοά. 3 νψ] ανηΐ Ρ, 
οιυ. δηΐά. 4 εΐη οεσνλημένον 8ηί<1. 5 οίον 8ηΜ. ϊρ. (β. βρίτ.) Ρ, ίερ. 
δαίά. (ίί. 6) επ?.εε] έπεμπε 8ηί<1. 7 άγαλμα: άββ. 8ηίά. 9 χραίματα 

VI τοντωι 16 άρμόδιοσ 17 πισιστρατιόέων 18 οιδέτι 19 πν 
21 προ£\όίδοσαν, 56(1 ο βχ ω οογγ 

ωά. ΊΙ&γ. 2 διελαμ-ψε Ο 3 Φοινίσσ$ νΐ}1 ριαβίβΓ ΑΒΟ 6 ιερόν Α 
9 ά&ηνίων ρΓαβίβΓ 0Κ8ν χηρνσοομένον Κδν 10 όνίεσΟαι χαί τα άλλα 

Κ8ν 11 ροδί έμηχανάτο βχΜββηΙ: οαρυΐ 122, ρι&βΙθΓ ΑΒΟ 11. 19 άλχ- 
μαιονίόαι Κ8ν (ίί. ϊηίτ&) 12 τοντωι Α, τοντω Β, τούτων Ο, τούτον Γβΐίφΐί 
13 γε) τε Β&Υ 17 νπολοίπονς ρΓ&βΙβΓ ΑΒΟ 18 ονδέτι ΑΒ, οΐό* ϊτι ΡΚ8ν 
19 έμφανίως ρτ&βίβΓ ΑΒ 21 έπιμεμφομένω Κ8ν αθηναίων 

βτηβηά. 18 τοις λοιπονς άβΐ. \ν688βΗη£ 

βοΐοβ. 1 οτι — εΐδεν ρΓΟ Δάτις δβ . . . είδε 5 ροδί χαϊ οιη. άπίχατο γαρ 
τηνιχαίτα οι Δηλιοι οπίσω ές τι] ν νηοον, £ΐ ροβΐ χατατί&εται οπι. τε 8 οτι 
Καλλίης ρτο Καλλίης τ ε γαρ 12 ροδί; μιοοτνρ. οπι. 9ώμα ων μοι 16 ροδί 
Άριστογ. οπι. ώς έγω χρίνω 19 ροδί ήλίν&. οω. εΐ δί) οντοί γε ά?.η&έως 

ήσαν 20 ροδί \\&ήνας οιη. ως μοι πρότερον δεδήλωται 



υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



βχ ΗβΓοά. VI, 118-126. 19 

έν Ιά&ήνβσιν άνδρες ούδέ οί μάλλον έτετιμέατο οϋτω' ούδέ λόγος 
αίρέει αναδειχ&ήναι ίχ γε τούτων ασπίδα έπϊ τοιοντφ λόγφ. 

41. °Οτι οΙ'Λλχμεωνίδαι ήσαν μέν χαί τά άνέχα&εν λαμπροί 
έν τβσιν Ά&ήνησι, άπό δέ *Αλχμέωνος χαΐ αϋτις Μεγαχλέος (έγέ· 

δ νοντο χαΐ χάρτα λαμπροί, τοϋτο μέν γαρ ΙΛλχμέων ό Μεγαχλέος) 
τοΐσι έχ Σαρδίων Λυδοισι παρά Κροίσου άιιιχνεομένοισι έπϊ τό 
χρηστήριον τό έν Λελφοΐσι συμπρήχτωρ τε έγίνετο χαΐ σννελάμβανε 
προ&νμως, χαί μιν Κροίσος πυ&όμενος των Λνδών τών ές τά 
χρηστήρια φοιτεόντων έωντόν εϋ ιιοιέειν μεταπέμπεται ές Σάρδις, 

10 άπιχόμενον δέ δωρέεται χρυσψ τόν άν δύνηται τψ έωυτοΰ σώματι 
έξενείχασ&αι ές άπαξ. ό δέ ΙΛλχμέων πρός τήν δωρεήν, έοΰσαν 
τοιαύτην, τοιάδε έπιτηδεύσας προσέίρερε. ένδύς χι&ώνα χαί χόλ- 
πον βα&νν χαταλειπόμενος τον χι&ωνος, χο&όρνονς ους ενρισχε 
εύρντάτονς έόντας ύποδησάμενος ήιε ές τόν &ησαυρόν ές δν οί 

Ιό χατηγέοντο. έσπεσών δέ ές σωρόν ψήγματος πρώτον μέν παρέ- 
σαζε παρά τάς χνήμας τον χρυσού δσον έχώρεον οί χό&ορνοι, μετά 
δέ τόν χόλπον πάντα πλησάμενος του χρυσού χαί ές τάς τρίχας 
της χεψαλής διαπάσας του ψήγματος χαί άλλο λαβών ές τό στόμα 
έξΐ]ει έχ του &ησαυροϋ, ίλχων μέν μέγιστους χο&όρνους, παντί δέ 

20 τψ μάλλον έοιχώς ή αν&ρώ7ϊφ' του τό τε στόμα έβέβυστο χαί 
πάντα έξώγχωτο. ίδόντα δέ τόν Κροϊσον γέλως έσήλ9ε, χαί οί 
πάντα τε έχεϊνα διδοΐ χαί πρός έτερα δωρέεται ούχ έλάσσω χει- 
νων. οντω μέν έπλούτησε ή οικία αΰτη μεγάλως, χαί ό *Λλχμέων 
ούτος οντω τε&ριπποτροφήσας ^Ολυμπιάδα άναιρέεται. μετά δέ, 126 

2δ γενε^ όευτέργ] ύστερον, Κλεισθένης αυτήν ό Σιχυώνιος τύραννος » * * 

41 Ηβτοά. VI 125—126 ίη. 

ΰοά. Ράτ. 1 αθηνηισιν (8. βρΪΓ.) 2 ασπίδα] άπίδοι 4 μεγάχλεοσ 

4 8. έγένοντο — Μεγαχλέος οτα. 8 λοιόών 16 έγωρεσον 19 ίξ^ει 

24 ολυμπιάδα άναιρετεται (8. αοο.) 25 ♦ * * ]ίη πιβάία ββηίβηίίο, βχοβΓρίιιπι 
άβθϊηίΐ ηαΐΐο Ιαοαηαβ βί^ηο αάάίίο, ν. Β\ν, Ώετ οοά. Ρβίν. ρ. 305 

οοά. ΗβΓ. 1 εν γε ά&ηναίοισι 2 άναδεχ&ηναι εχ γε άν ρΓ&βίβΓ ΑΒΟ 
4 ά)*χμαίονος Η8ν 6 άπιχομένοισιν Κδν 11. 23 άλχμαίων Κδν 12 προ- 
έφερε Ο χι&ώνα (χιτ. Κ8ν) μέγαν ρΓ&βίβΓ ΑΒΟ 13 βα&υ Ο, πολύν Ε8ν 
χαταλιπόμενος γιτώνος Κν ους] τους ρΓίΐβίβΓ ΑΒΟ 14 ον] τον ρΓαβίβΓ 
ΑΒΟ 15 πρώτα ρπιβίβΓ ΟΒν 17 τον οιη. ρΓ&βίβΓ ΑΒΟ 19 έξήιε ρπιβ- 
ΙβΓ ΑΒΟ μέγιστους] μόγις τοις ρΓαβίβΓ ΑΒΟ 20 τω] τ εφ ρΓ&βίβΓ ΒΟ έοι- 
χώς (ΐία ΑΒ, οίχώς Γβΐίςιιί) μάλλον 22 προς ετέροωί μιν δωρέεται ούχ 
έλάασοσι έχείνων ρΓ&βί;βΓ ΑΒΟ 23 οίχίη ρπιβίβΓ Κ 24 ολύμπια Κδν 

25 αντην] μιν ΡΒ, μεν 8Ύ 

€τηεηά. 1 έτετιμέατο . οντω ονδϊ Η. δίβρίι&ηηβ 
6θΙο<}. 1 οτι οι ρΐΌ οι δε 

2* 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



20 ΕχοβΓρίβ, άβ νίΓΙηϋϊπβ 61 νίΐηβ 

42. α Οτι έζενγμένον τοΰ 7ΐόρον παρά Ξέρξον τον βασιλέως 
Επιγενόμενος χειμών μέγας σννέχοψέ τε έχεΐνα πάντα χαϊ διέλυσε. 

35 ώς δέ έπύ&ετο Ξέρξης, δεινά ποιεύμενος τόν Έλλήσποντον έχέλενσε 
τριηχοσίας έπιχέσ&αι μάστιγι πληγάς χαϊ χατεΐναι ές τό πέλαγος 
πεδέων ζεϋγος. ήδη ηχονσα ώς χαϊ στιγέας άμα τούτοισι άπέ- 5 
πέμψε στίζοντας τόν 'Έλλησποντον. ένετέλλετο δέ ών Σαπίζοντας 
λέγειν βάρβαρα τε χαϊ άτάσ&αλα' „Ω πιχρόν ΰδωρ, δεσπότης τοι 
δίχην ίπιτι&εΐ τήνδε, ότι μιν ήδίχησας ούδεν πρός έχείνον άδι- 
χον πα&όν. χαΐ βασιλεύς μϊν Ξέρξης διαβήσεταί σε, ήν τε σύ 

γε βουλή ην τε μή' σοϊ δέ χατά δίχην άρα ούδείς άν&ρώπων &ύει 10 
ώς έόντι χαΐ δολερφ χαΐ άλμνρφ ποταμφ." τήν τε δή θάλασσαν 
ένετέλλετο τούτοισι ζημιοϋν χαϊ των έπεστεώτων τί) ζεύξει τοΰ 

36 "Ελλησπόντου άποταμεΐν τάς χεψαλάς. χαϊ οΐ μϊν ταντα έποίεον, 
οίσι προσέχειτο αΰτη ή άχαρις τιμή, 

43. "Οτι δ Ξέρξης ώς ταντα ύπεχρίνατο τφ Πν&ίω τφ Λυ- 15 
δφ περί τοΰ παιδός, αντίχα έχέλευε τοΐσι προσετέταχτο ταΰτα 
πρήσσειν, των Πυ&ίον παίδων έξενρόντας τόν πρεσβύτατον μέσον 
διαταμεΐν, διαταμόντας δέ τά ήμίτομα δια&εϊναι τό μέν έπΐ δεξιά 
της όδοϋ, τό δέ έπ' αριστερά, χαϊ ταύτη διεξιέναι τόν στρατόν. 

44. °Οτι έπΐ Ξαν&ίππου τοΰ ΐΑρίφρονος στρατηγοΰ 'Λ&η- 20 
ναίων, ]Αρταΰχτην άνδρα Πέρσην λαβόντες Σηστοΰ υπάρχον ζωντα 
πρός σανίδα διεπασσάλευσαν, δς χαϊ ές τοΰ Πρωτεσίλεω τό ιερόν 
όγινεόμενος γυναΐχας ό&έμιστα έρδεσχε. 

45. α Οτι Λαρείου πέμψαντος ές Σπάρτην έπΐ γης αϊτησιν 
χαϊ ύδατος, οί μϊν αύτέων τούς αίτέοντας ές τό βάρα&ρον, οί δ£ 25 

42 Ηβτοά. VII 34 βχΐΓ. — 36 ίη. 43 ΗβΓοά. VII 39 βχ*Γ. 44 ΗβΓού. 
VII 33 βχ1τ. 4δ ΗβτοΛ. VII 133 ιηβά. 134 πιβά. — 135 ίη. 



ωά. Ράν. 3. 6. 13 έλλήσπ. 9 ην τε] ηύτε (3. βρίι\) 11 αλμνρώ 
17 έξενρόντασ, ββά ν ροβί ίηβ. 18 δια&ηναι δεξιά 20 οτι] τι στρατη- 
γού ί. γ. 24 πέμψαντο 

οοά.Ηετ. 6 στίζοντας δε] δη ρπιβΙβΓ ΑΒΟ 7 τά βάρβαρα Κ8ν τοι] σοι 
Κ8ν 12 ζενξι Ρ8 14 τοΐσι ρΓ&βΙβΓ Ο προσεχέετο Κ8ν 18 διατεμειν 
Ε8ν διατεμόντας 8Ύ 22 προσδιεπασσάλενσαν ΡΚ8ν ιρόν ρΓαβΙβΓ Α 
23 αθέμιτα ΡΚ8ν ροδί αθέμιτα &Αά. έργα ρτ&βίθΓ ΑΒΟ 25 αντών ρπιβίβΓ ΑΒΟ 

€ηΐ€ηά. 11 θολερώ Εΐάίοΐί 20 Ά&ηναϊοι δίβίη 

βΰΙθ(/* 1 οτι ρΓΟ χαϊ δη παρά — βασιλέως 15 οτι — αίςρΓΟ ώς 

15 θ. τψ Πν&ίω — παιδός αάά. 20 βχο. 44 βιτοΓθ ροΒΐ 42 βί 43 ροδίίηιη βδΐ οιι 
αάά. 22 ροΒΐ ιερόν οπι. ^Ελαιονντα 24 8. οτι — νδατος ρΓΟ ές <5έ Ά&ήνας 
χαϊ Σπάρτην οιχ απέπεμψε Ξέρξης ίπΐ γης αϊτησιν χηρνχας τώνδε εϊνεχα * 
πρότερον Δαρείου πέμψαντος ίπ* αυτό τοντο 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



βχ ΗβΓοά. VII, 34—165. 21 

ές φρέαρ έοβαλόντες έχέλενον γην τε χαϊ νδωρ έχ τούτων φέρειν 
παρά βασιλέα. χαλλιερήσαι δέ ΰνομένοισι τοΐσι Σπαρτιήτησι μή 134 
δνναμένοιοι έπι χρόνον σνχνόν, άχ&ομένων τε χαϊ συμίρορβ χρεω- 
μένων, άλίης τε 7ΐολλάχις συλλεγόμενης χαϊ κήρυγμα τοιόνδε ποι- 
ο ενμένων, εΐ τις βούλοιτο Λακεδαιμονίων πρό της Σπάρτης 
άπο&νήσχειν, Σ7ΐερ&1ης τ ε *Λνηρίστον χαϊ Βοΰλις δ Νιχόλεω, 
άνδρες 2Ϊ7ΐαρτιήται φύσει τε γεγονότες εΰ χαΐ χρήμασιν άνήχοντες 
ές τά 7ϊρωτα, έ&ελονταΐ νπέδνσαν ποινήν τΐσαι Ξέρξη των 
Λαρείον χηρύχων των έν Σ7ΐάρτη άιιολομένων. οντω Σπαρτιήται 

10 τούτους ώς άιεο&ανευμένονς ές Μήδους α7€έπεμψαν 9 αϋτη τ ε ή 135 
τόλμα τούτων των άνδρΰν &ωύματος άξίη. 

46. α Οτι δ Κάδμος ό Κωος παραδεξάμενος παρά πατρός 
τυραννίδα Κώων εΰ βεβηχνΐαν, έχών τε είναι χαΐ δεινού έπιόντος 
ούδενός αλλά από διχαιοσύνης ές μέσον Κώοισι χατα&είς τήγ 

15 αρχήν οΐχετο ές Σιχελίην, €ν&α 7ΐαρά Σαμίων έσχε τε χαΐ χατοί- 
χησε 7ΐόλιν Ζάγχλην τήν έν Μεσσήνη μεταβαλοΰσαν τοϋνομα. 
τούτον δή ό Γέλων τον Κάδμον χαΐ τοιούτφ τρόπφ απιχόμενον 
διά διχαιοσύνην, τήν οΐ αύτός άλλην συνηδεε έοΰσαν, ίΐΰεμπε' 
δς έπι τοΐσι άλλοισι διχαίοισι τοΐσι έξ έωυτοϋ έργασμένοισι χαΐ 

20 τάδε ούχ έλάχιστον τούτων έλΐ7ΐετο' χρατήσας γάρ μεγάλων χρη- 
μάτων των οι Γέλων έπετράπετο, 7ΐαρεόν χατασχέσ&αι ούχ ή&έ- 
λησε, άλΧ έ7ΐεϊ οΐ "Ελληνες έ7ΐεχράτησαν ττ] ναυμαχίη χαΐ 3έρξης 
οΐχώχεε άπελαύνων } χαΐ δή χαΐ έχεΐνος απίχετο ές τήν 2ιχελ(ην 
άπό πάντα τά χρήματα άγων. λέγεται δέ χαϊ τάδε υπό τΰίν έν 165 

25 τί} Σιχελίη οίχημένων, ώς δμως χαϊ μέλλων άρχεσ&αι υπό Λα- 

46 Ηβιοά. VII 164. 165 



ωά. Ρβίν. δ οπάτησ 6 βονλισ, βεά ι ί. γ. 8 έ&έ\λονται 9 σπαρ 
12 χάδ·μοσ 13 βεβηχναν'\εχώ (β. βρίΓ.) 18 συνηδεε 

ωά. Ηβτ. 1 έμβαλόντες ρτ&βίβΓ ΑΒΟ φέρειν έχ τούτων ΚΥ 4 άλίης 
ρΓ&βίβτ ΑΒ 6 ΣπερχΙης Β τε 6 *Αν. 8 τΐαειν Β8ν των] τω* 11 Οωματος 
14 αλλ 9 υπό ρΓΕβΙβΓ ΑΒΟ 15 παρά] μετά Κ8Υ οίχησε Β&Ύ 16 ές μεσση- 
νην ρταβίβΓ ΑΒΟ 18 ηδεεν Κ8Υ άνέπεμπεν Κ8Υ 24 άπό οπι. Κ»ν 
25 τ% οπι. ρΓ&βίβΓ ΑΒΟ 

αηεηά. 8 των (ρΓο οοάίοππι τω) ίαπι Εβίβΐίβ οοΓΓβχβκιί; 18 ένεονσαν 
Να1)βΓ 24 άπό πάντα] άπαντα 8ο1ιαβίβΓ 

βο%. 2 ρο8ί βασιλέα ο. 133 ύηβπι ε! 134 ίηϊϋυπι οπι., άβίηάβ χαλλιερψ 
σαι — 3 χρεωμένων ρτο μετά Λ ταντα Σπαρτιητ^σι χαλλιερήσαι Θνομένοισι 
ούχ έόννατο' τοντο έπΙ χρόνον σνχνόν ην σφι . άχΘομένων δϊχαΐ σνμφορξ 
χρεωμένων Λακεδαιμονίων 12 οτι — Κώος ρτο υ δε Κάδμος οντος προ* 
τερον τούτων 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



22 ΕχοβΓρίΑ άβ νίΓίηίίΙϋβ βί νϋϋβ 

χεδαιμονίων δ Γέλων έβοή&ησε &ν τοϊοι "Ελλησι, εΐ μή υπό 
Θήρωνος τοΰ ΛΙνησιδήμον 'Λχραγαντίνων μονναρχου έξε).ασ&εΙς 
έξ 'ΐμέρης Τήριλλος δ τύραννος έινηγε έπ > αύτόν τόν χρόνον τοΰτον 
Φοινίκων χαί Λιβύων χαί Ιβήρων χαί Λιγνών χαι Έσύ.νχων χαΐ 
Σαρδδνων χαί Κνρνίων τριήχοντα μυριάδας χαΐ οτρατηγόν αύτων 5 
Ιάμίλχαν τόν "Λννωνος, Καρχηδονίων έόντα βασιλέα, χατά ξεινίην 
τε τήν έωυτοϋ ό Τήριλλος άναγνώοας χαΐ μάλιστα διά τήν ΆξΙ- 
λεω προ&νμίην, δς 'Ρηγίον έών τύραννος τά έωυτοϋ τέχνα δούς 
όμήρους Άμίλχφ έπήγε έπΐ τήν Σιχελίην τιμωρέων τφ πεν&ερφ ' 
Τηρίλλου γαρ είχε Βυγατέρα 'Λξίλεως. 10 

47. "Οτι Ξέρξης άχούσας τά χατά Ι4&άμαντα } ώς χατά τό 
άλσος άιχίχετο, αύτός τε ίργετο αύτοϋ χαΐ ττ] στρατιη πάση 
παρήγγειλε, τ(5ν τε 14&άμαντος απογόνων τήν οίχίην ομοίως χαΐ 
τό τέμενος έσέβετο. 

48. °Οτι άπορέοντος τοΰ βασιλέως δ τι χρήσηται τφ πάρε- 15 
όντι πρήγματι, Έπιάλτης δ Εύρυδήμου άνήρ Μηλιεύς ήλ9έ οι ές 
λόγους ώς μέγα τι παρά βασιλέως δοχέων οϊσεσ&αι, έψρασέ τε 
τήν άτραπόν τήν διά τοΰ δρεος ψέρουσαν ές Θερμοπύλας χαϊ 
διέφθειρε τους ταύτη νπομείναντας Ελλήνων, ύστερον δείσας 
Λακεδαιμονίους £φυγε ές ΘεσσαλΙην, χαί οι φυγόντι υπό των 20 
Πυλαγόρων, των ΙΑμφιχτυόνων ές τήν Πνλαίην συλλεγομένων, 
άργύριον έπεχηρύχ&η. χρόνφ δέ ύστέρφ, χατήλ&ε γάρ ές ΪΑντιχύ- 
ρην, άπέ&ανε υπό 'Λ&ηνάδεω ανδρός Τρηχινίου. χαί οϋτός έστιν 

δ περιηγησάμενος τό δρος. 

49. "Οτι δύο των τριηχοσίων των έν Θερμοπύλαις Έϋρυτον 25 
χαϊ *Λριστόδημον , παρεόν αύτοΐσι χοινφ λόγφ χρησαμένοισι ή 

47 ΗβΓοά. νΠ 197 βχίτ. 48 ΗβΓοά. VII 213 49 ΗβΓοά. VII 229. 230 

€θά. Ρβχτ. 2 μοννάρχον, Ββά ρπιιβ ν ροβ* ϊηβ. 6 εώντα (β. βρίτ.) 12 εέρ- 
γετο (8. Βρίτ.) 14 εσ οέβετο 21 πνλαγώρων, 8βά ρηπ8 ω βχ ο οογγ. άμ- 
φιχτνόνων, 86(1 ο ί. Γ. 25 δύω 

οοά. Ηβτ. 2 έξελα9εΙς* 3 έπ*] νπ' Ε8ν 4 έλιούχων νβΐ έλνσίχων ρΓαβίβΓ 
ΑΒΟ 7 άναξίλεω ρΓΛβ&Γ ΑΒΟ 10 άναξίλεως 12 άπίχετο] έγένετο νεί 
έγίνετο εΐργετο Β5ν 13 ομοίως την οίχίην Κδν 15. 17 βασιλέος 
15 χρήοεται Κδν 17 οί·σεσ$αι Α, οΐ εσεα&αι Κ8ν 18 αΐί. την οω. Κβν 
22 ύστερον ρΓ&βίβΓ Ο την Άντ. Ο 

αηβηά. 5 Σαρδόνιων ν&1(Λβιι&βΓ 21 των Άμφ.— σνλλεγ. άβΐ, Κβίδίεβ 

βοΖο^. 3 Τη ρ. ό τύραννος ρπ> Τήρ. ό ΚρινΙππου τύραννος ίων Εμίρης 
7 ροβΐ Άξίλεω ομ. τον Κρητίνεω 1 1 οτι — Ά&άμανια ρΓΟ Ξέρξης ό£ ταντα 
άκουσας 15 οτι άπορέοντος τον ρΓΟ άπορέοντος ό% 23 8. καϊ — δρος&ϋ. 
β. α 214 βχίΓ. 25 οτι — Ενρντον ρπ> δύο όε τούτων των τριηχοσίων λέγεται 
Ενρντόν τε 26 ρθ8£ αΐτοΐαι οπι. άμφοτέροισι 



.1 , 0ΓΪ9ΙΓΊ3ΐ ίΓΟΓΠ 

,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



βχ Ηβι-οά. VII, 165—233. 23 

άποσω&ηναι όμον ές Σπάρτην, όφ&αλμίων γάρ, ή εΐ γε μή έβού- 
λοντο νοστήσαι, άπο&ανέειν άμα τοΐαι άλλοισι, παρεόν σψι 
τούτων τά ίτερα ποιέειν, ούχ έ&έλησαν όμοψρονέειν, άλλα τόν 
μεν άπο&ανεΐν σύν τοις σνμμάχοις, ΙΛριστόδημον δέ λειποψν- 
5 χέοντα λειφ&ηναι. εί μέν νυν ήν Άριστόδημον άλογήσαντα άπονο- 
στήσαι ές ~πάρτην, ή χαϊ όμον σφεων αμίροτέρων την χομιδήν 
γενέσ&αι, δοχέειν έμοί, ούχ άν σψι Σπαρτιήτας μήνιν ουδέ μίαν 
προσ&έσ&αι' νννΐ δέ τον μέν αύτων άπολομένον, τον δέ της μέν 
αυτής έχομένον προγάσιος, ον ΰελήσαντος δέ απο&νήσχειν, άναγ- 

10 χαίως σγι έχειν μηνΐσαι μεγάλως 'Λριστοδήμω. οι μέν νυν 230 
οντω σω&ήναι λέγονσιν άριοτόδημον και δια πρόψασιν τοιήνδε, 
οΐ δέ γε άγγελον πεμφ&έντα έχ τοϋ στρατοπέδου , έξεόν αντω 
χαταλαβεϊν την μάχην γινομένην ούχ έ&ελήσαι, αλλ* νπομείναντα 
έν τγι όδφ περιγενέσ&αι, τόν δέ αννάγγελον αύτον όπιχόμενον ές 

15 την μάχην άπο&ανεΐν. 

50. "Οτι άπονοστήσας ές Λαχεδαίμονα Αριστόδημος είχεν 
δνειδός τε χαϊ άτιμίην' πάσχων δέ τοιάδε ήτίμωτο. 

51. "Οτι λέγεται χαϊ άλλον άποπεμφ&έντα άγγελον ές Θεσ- 
σαλίην τ(ον τριηχοσίων τούτων περιγενέσ&αι , τφ οϋνομα είναι 

20 Παντίτην' νοστήσαντα δέ τοντον ές Σπάρτην, ώς ήτίμωτο, απάγ- 
ξασ&αι. 

52. "Οτι οι Θηβαίοι των ό Λεοντιάδης έστρατήγεε , τέως 
μέν μετά των Ελλήνων έόντες έμάχοντο νπ' άναγχαίης έχόμενοι 
προς την βασιλέος στρατιήν' ώς δέ εΐδον χατνπέρτερα γινόμενα 



50 ΗβΓοά. VII 231 51 Ηβπ>ά. VII 232 52 ΠβΓοά. VII 233 



οοά. ΐάτ. 1 οφθαλμίων 6 έσπάρτην 7 ον δεμίαν 8 τον (ρπαβ)] 
τοίτον 10 νυν] ναν (8. &οο.) 12 οι] 6 22 των 6 Λεοντή τώ\ον (8. &οο.) 
λεοντιαδησ (8. &οο.) 23 νπαναγχαίησ (ββά αι ί. Γ.) 

ωά. Ηετ. 3 έ&ελήοαι ρΓ&βΙβΓ ΑΒΟ 5 ην οηι. Κ8ν άλγήοαντα ΟΡ 
7 έμοί οπι. Β5ν ονδεμίαν ρι-αβίβΓ ΑΒ δ προ!>έσ&αι Ρ'Εδν νίν Κ8ν 
άπολογονμένου Ο 9 ονχ έΰελήοαντος ρΓαβίβτ ΑΒΟ 12 γε οω. 13 την 
μάχην χαταλαβεϊν Β8ν 16 6 Άριοτ. ρπίθίβΓ ΡΒ8ν 16 8. δνειόις τε είχε 
ρταβίβΓ ΑΒΟ 24. ρ. 24, 1 γινόμενα — π ρήγματα] των περοέων γινόμενα (γινό- 
μενα των περοέων Κβν) τά πρήγματα 

ειηβηά. 4 φιλοχρνχέοντα ναΙο^βπίΐβΓ 5 ην] η δίθίη, (συνέβη) η Κίοΐΐίΐπΐδ 

βείοί}. 1 όφ&αλμίων γάρ ρΐ"θ ώς μεμετιμένοι γε ηοαν έχ τον στρατοπέ- 
δου νπο Λεωνιδεω χαϊ χατεχέατο έν Άλπηνοϊσι όφ9αλμιώντες ές το εσχατον 
'ό 8. άλλα — ονμμάχοις ρΓΟ αλλά γνώμ% διενειχ&έντας Ενρντον μίν . . . διαφθ-α- 
ρήναι 5 ροδί ην οπι. μοννον 11 ροβΐ Άριστ. οπι. ές Σπάρτην 16 οτι 
άπο\\ ρΓΟ άπον. δϊ 18 οτι λίγ. ρτο λέγ. δϊ 22 οτι οι θηβ. ρτο οι Λ θηβ. 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



24 



Εχοβιρϋι άβ ΥΐΓΐπϋΙ)ΐΐ3 βΐ νϋϋ§ 



τά των Περσέων 7ΐρήγματα, ούτω δή, των σύν Αεωνίδτ^ Ελλήνων 
έίζιγενομένων έπϊ τόν χολωνόν, άποσχισ&έντες τούτων χειράς τε 
προέτεινον χαϊ ήισαν άσσον των βαρβάρων, λέγοντες τόν αλη&έ- 
οτατον των λόγων, ώς χαϊ μηδίζουσι χαϊ γήν τε χαι νδωρ έν 
πρώτοισι έδοσαν βασιλεϊ, ν?€0 δέ άνάγχης έχόμενοι ές Θέρμο- 5 
πύλας άπιχοίατο χαϊ αναίτιοι είεν τον τρωύματος τον γεγονότος 
βασιλέι. ώστε ταντα λέγοντες Ίίεριεγίνοντο. ού μέντοι γε πάντα 
εύτύχησαν' ώς γαρ αύτούς έλαβον οΐ βάρβαροι έλ&όντας, τους 
μέν τινας χαΐ άπέχτειναν προσιόντας , τούς δέ πλέονας αύτών 
χελεύσαντος Ξέρξεω έστιζον στίγματα βασιλήια, άρξάμενοι άπδ 10 
του στρατηγού Λεοντιάδεω. 

53. °Οτι Αριστείδης ό Λυσιμάχου άνήρ ^Λ&ηναϊος μέν, έξω- 
στραχισμένος δΐ υπό του δήμου ' τόν έγώ νενόμιχα, πυν&ανόμενος 
αύτον τόν τρόπον, άριστον άνδρα γενέσ&αι έν 'Λ&ήνησι χαϊ 
διχαιότατον. 15 

54. α Οτι € Ερμότιμός τις ήν Πηδασεύς γένος, φέρων ού τά 
105 δεύτερα των εύνούχων παρά βασιλεΐ. τφ μεγίστη τίσις ήδη 

άδιχη&έντι γέγονε 7ΐάντων των ήμεϊς ιδμεν. άλόντα γαρ αύτόν 
υπό πολεμίων χαι Ίΐωλεόμενον ώνέεται Πανιώνιος άνήρ Χΐος, 
δς τήν ζόην χατεστήσατο απ* έργων όνοσιωτάτων. δχως γαρ 20 
χτήσαιτο 7ΐαΐδας εΐδεος έπαμμένους, έχτάμνων άγινέων έπώλεε ές 
2άρδις τε χαΐ "Εψεσον χρημάτων μεγάλων. 7ΐαρά γαρ τοΐσι βαρ- 
βάροισι τιμιώτεροί είσιν οί ευνούχοι πίστιος εϊνεχα της πάσης 
των ένορχίων. άλλους τε δή ό Πανιώνιος έξέταμε πολλούς, άτε 
7νοιεύμενος έχ τούτου τήν ζόην, χαΐ δή χαΐ τούτον, χαΐ ού γαρ 25 
τα πάντα έδυστύχεε ό Έρμότιμος, αζειχνέεται έχ των Σαρδίων 

53 ΗβΓοά. VIII 79 ϊη. 54 ΗβΓοά. VIII 104 ίη. 105. 106 



οοά. Ρ«γ. 2 άποσχησΟέντεσ 3 ηϊσαν (β. βρίΓ. βί &οο.) 10 έσχίζων 
13 νενόμιχα, 8β<1 < ι. γ. 14 α&ήνησι (8. βρΪΓ.) 16 ερμ. (β. βρίΓ., ΐί· ιηίπι) 

19 χίοσ 21 ίμαμμέν 22 χοϊοαι 26 έόυσχνχεε, ββά νοτν ί. γ. 6]οϊ 

οοά. 1 τών (αΐΐ.)] χαι χών Ο 2 ίπειγομένων ΡΕ8ν 5 άναγχαίης 
6 είναι ΡΒδν χρώματος 7 βααιλίος Εδν ωαχε) τε Εδν γε] τά γε 
9 πλεΐνας 19 παιών. Κδν (ϋ, ϊηίτ&) 22 σάρόιάς τε χαϊ ές εψεαον Εδν 
24 ένορχέων Ρ, ένορχιέων Εδν 

αηεηά. 20 χατεχτηοατο 0ο\>6ϊ 21 έχταμών Εβίβίεβ 

€ΰΙο^ 7 ροβί περιεγίνονχο οπι. είχον γαρ χαϊ θεαοαλονς τών λόγων τοί- 
χων μάρτυρας 12 ότι ρΓΟ ίξ Αίγίνης όιεβη 16 όχι — φέρων ρΓΟ σννέ- 
πέμπε (βα Ξέρξης) . . * κ Ερμ6τιμον, γένος μεν έόντα Πηδασέα, φερόμενον όε 
17 ροβΐ βασιλεΐ ηοηηηΐΐα, οπι. (οαάεπι άβΐ. ναΙοΙίθΠΑβΓ) 18 γέγονε ρΓΟ έγένετο 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



βχ Ηβτοά. VII, 233— VIII, 118. 25 

παρά βασιλέα μετ άλλων δώρων, χρόνου δέ προϊόντος πάντων 
των εύνούχων έτιμή&η μάλιστα 7ναρά Ξέρξτ]. ως δέ τό στράτευμα 106 
τό Περσιχόν ώρμα βασιλεύς έπΐ τάς *Α&ψας έών εν Σάρδισι, 
έν&αΰτα χαταβάς χατά δή τι πρήγμα δ Έρμότιμος ές γήν την 
5 Μυσίην, τήν Χίοι μέν νέμονται, Άταρνεύς δέ χαλέεται, ευρίσκει 
τόν Πανιώνιον έν&αϋτα. έπιγνούς δέ έλεγε πρός αυτόν πολλούς 
χαϊ φίλους λόγους, πρώτα μέν οΐ χαταλέγων δσα αυτός δι έχεΐνον 
ίχοι άγα&ά, δεύτερα δέ οΐ ύπισχνεύμενος αντί τούτων δσα μιν 
αγα&ά ποιήσειεν, ήν χομίσας τούς οίχέτας οΐχέη έχείνγ}, ώστε 

10 ύποδεξάμενον τούς λόγους τόν Πανιώνιον χομίσαι τά τέχνα χαϊ 
τήν γυναΐχα. ώς δέ πανοιχίη μιν περιέλαβε, έλεγέ οί 'Ερμότιμος 
τάδε' ,?Ω πάντων άνδρών ήδη μάλιστα απ* έργων άνοσιωτάτων 
τόν βίον χτησάμενε, τί σε έγώ χαχόν ή αύτός ή των έμών τις 
σε προγόνων έργάσατο, η σέ ή των σων τινα, δτι με άντ ανδρός 

15 έποίησας τό μηδέν είναι; έδόχεές τε ΰεούς λήσειν οία έμηχανω 
τότε' οι σε Ίίοιησαντα ανόσια, νόμφ διχαίφ χρεώμενοι, ύινηγαγον 
ές χείρας τάς έμάς, ώστε σε μή μέμψασ&αι τήν άπ* έμέο τοι 
έσομένην δίχην" ώς δέ οί ταΰτα ώνείδισε, άχί>έντων των παίδων 
ές δψιν ήναγχάζετο ό Πανιώνιος των έωυτοΰ παίδων τεσσέρων 

20 έόντων τά αιδοία άποτάμνειν , άναγχαζόμενος δέ έποίεε ταΰτα ' 
αύτοΰ τε, ώς ταΰτα έργάσατο, οί παίδες άναγχαζόμενοι άιιέταμνον. 
Πανιώνιον μέν νυν οϋτω περιήλ&ε ή τε τίσις χαϊ 'Ερμότιμος. 

55. "Οτι ό Ξέρξης έπεϊ άπίχετο έπ' Ήιόνα τήν έιιϊ Στρυμόνι, 
ούχέτι όδοιπορίτ\σι έχρήτο, αλλά τήν μέν στρατιήν Ύδάρνει έπι- 

25 τρέπει άπάγειν έπΐ τόν Έλλήσποντον, αύτός δέ έπϊ νεός Φοινίσ- 
σης έπιβάς έχομίζετο ές τήν *Λσίην. πλέοντα δέ μιν άνεμον 2τρυ~ 
μονίην Ό7ΐολαβεΐν μέγαν χαϊ χυματίην. χαϊ δή χειμαίνεσ&αι γεμού- 

55 ΗβπκΙ. VIII 118 

βοά. Ρώτ. 5 μνοινην 10 πανιώνιοο 13 χαχον] χαέ τΙς] τί 19 τεοσερω 
(9. αοα) 20 $ποιε 25 έλληοπ. φοινίσης 

οοά. Ηβν. 2 μάλιστα ίτιμηθη παρά βααιλεϊ ξέρξη Κ8ν 3 ορμα Κ8ν 
5 μίν οπι. Κ8Υ άταρνέος Κ8ν 6 ελεγεν άρα προς Έ&ν 7 φιλίονς 
9 ποιήσει Έ8Υ χομιοα μένος Κ8ν οίχέτας] παΐδας ΟΡ 10 ροβΐ ύποδεξά- 
μενον βάά. ααμενον 11 δ% άρα οί] ο 14 σε προγόνων ομ. ρπιβίβΓ ΑΒΟΡ 
17 ίς οπι. Κ8Υ τοι] τον Β&Υ 22 τε οω. Κ8ν 6 Έρμ. ΟΡ 24 έν&εντεν 
ουχέτι ρπιβΙβΓ Κ8ν 24 διεχρητο ΑΒΟ, διεχρέετο Γβΐίφΐί 25 έπί] ές 
26 πλώοντα Κ8ν 

αηεηά. 17 μέμφεσ&αι Οο&βΙ βί Μ&άνί£ 

εόίος}. 23 οτι — έπεϊ ρΐΌ . . . έπειδη Ξέρξης άπελαίνων ίξ Ά&ηνέων 27 ροβί, 
χαϊ δη οιη. μάλλον γάρ τι 



,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



26 



σης της νεός, ώστε έπΐ τον -καταστρώματος έπεόντων σνχνων 
Περσέων τΰν σύν αύτφ χομιζομένων ές δεΐμα πεσόντα τόν βασι- 
λέα εϊρεσ&αι βώσαντα τόν χνβερνήτην εϊ τις ίστι σψι σωτηρίη. 
χαΐ τόν εΐπαι 9 η Λέσποτα, ούχ ίστιν ούδεμία, εϊ μή τούτων άπα?.~ 
λαγή τις γένηται των πολλών επιβατών." χαι Εέρξην λέγεται 5 
άχούσαντα ταντα είπεϊν "Ανδρες Πέρσαι, νυν τις διαδεξάτιο 
νμέων βασιλέως χηδόμενος' έν νμΐν γαρ οίχε είναι ίμοί ή σω- 
τηρίη* τόν μϊν ταΰτα λέγειν, τους δ& ιιροσχννέοντας έχπηδάν ές 
την θάλασσαν, χαι την νέω έπιχονφισ&εΐσαν άποσω&ηναι ές τήν 
Άσίην. ώς δέ έχβηναι τάχιστα ές γήν τόν Ξέρξην, ποιησαι τοιόνδε' 10 
δτι μεν έσωσε βασιλέως τήν ψυχήν, δωρήσασ&αι χρνσέη στεφάνη 
τόν χνβερνήτην, δτι δέ Περσέων πολλούς απώλεσε, άποταμεΐν τήν 
χεφαλήν αύτον. 

56. "Οτι Τισαμενφ τφ Ή?>ε(ψ μόντι χρεωμένφ 7νερΙ γόνου 
όνεΐλε ή Πν&ίη αγώνας μέγιστους αναιρήσεσ&αι ε' ού γνμνιχούς 15 
αλλά άρηίονς. Λαχεδαιμόνιοι δέ τοΰτο μα&όντες έπειρώντο πει- 
σαντες Τισαμενόν ποιέεσ&αι ήγεμόνα των πολέμων, δ δέ όρων 
περί πολλού ποιενμένονς ^,παρτιητας φίλον αύτόν προσ&έσ&αι, 
μα&ών τοΰτο άνετίμα, σημαίνων σφι ώς, ην μιν πολιήτην σφέ- 
τερον ποιήσονται των πάντων μεταδιδόντες, ποιήσει ταντα, έπ' 20 
άλλφ μισ&φ δ 9 ον. οι δέ πρΰτα μέν όχούσαντες δεινά έιιοίενν 
τε χαΐ μετίεσαν της χρησμό σύνης τό παράπαν, δείματος δέ μεγάλου 
έπιχρεμαμένου τον Περσιχοΰ στρατεύματος χαταίνεον μετιέντες. 
δ δέ γνονς τετραμμένονς σφέας ούδέ οΰτως έφη έτι άρχέεσ&αι τού- 
τοισι μούνοισι, αλλά δεΐν έτι τόν άδελφεόν έωντοΰ *Ήγίην γίνε- 25 

56 ΗβΓοά. IX 33—35 



ωά. Ράν. 1 έπεόντων, 8βά ο βχ ω 3 είριεσ&αι (8. αοο.) έσπ (8. αοο.) 
14 τισαμενωι (8. &οο.), 8βά 17 τιοάμενον 17 ποιεέσ&αι (βίο), 8βά ρπιΐδ ε ροδί 
ίηδ. 23 έπΐ χρεμμαμένον 25 ηγίην (β. βρίτ.) 

ωά. Ηβν. 3. 12 χνβερνψεα ΒΒΎ 4 εί] ην Β&Υ 5 έπιβατέων δ. 10 Ξέρ- 
ξεα Ε8ν 6 ειπαι ΡΒ8ν 7. 11 βααιλέος 7 Ιοιχεν Ε8ν 7/ οπι. Ε8ν 
8 έχπηδέειν Εβν 9 νέα 11 χρνσέω οτεφάνω Κ8ν 17 ορέων ρπιβΐβΓ ΑΒ 
18 προ&έσ&αι Ε 20 ποιηοωνται ρΓ&βίβΓ Ε 21 8. έποιενντο χαϊ Ε$ν 
23 μετιόντες Β&Ύ 24 ετι ϊφη 

εοΐοο. 2 αντώ ρΓΟ Ξέρξ$ ροβΐ χομιζ. οπι. εν&αντα 9 ροβΐ έπιχονφ. 
οπι. οντω δη 14 δτι — χρεωμένφ ρπ> Τισαμενφ γαρ μαντενομένφ έν Δεϊ.- 
φοΐοι 15 ροβί αγώνας οπι. τους 15 8. ροβί ε' ποηηαΐΐβ, οπι., άβίηάβ ον — έηει- 
ρώντο ρΓΟ Λαχεδαιμόνιοι δ% μα&όντες ονχ ές γυμνικούς άλλ' ές αρηιονς αγώ- 
νας φέρον το Τισαμενόν μαντηιον } μισθώ έπειρώντο 17 ροβΐ ποιέεο&αι οιη. 
α μα Ήραχλειδέων τοΐσι βασιλείσι 21 οΐ ρτο Σπαρτιηται 22 όείματος δ& 
ρΓΟ τέλος & δείμ. 23 ροδί Περσικού οπι. τοντον 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



βχ Ηβτοά. VIII, 118— IX, 73. 27 

σ9αι Σπαρτιήτην έπϊ τοίσι αύτοΐοι λόγοισι τοΐαι καϊ αύτός γίνε- 
ται, καϊ έμιμέετο Μελάμποδα βασιληίην τε καϊ πολίτη ίη ν αίτεό- 34 
μένος, και γαρ δή Μελάμπους των έν "Λργει γυναικών μανεισέων 
ώς μιν οΐ *Λργεϊοι έμισ&οΰντο έκ Πύλου παΰσαι τάς σφετέρας 
5 γυναίκας της νόοου, μιο&όν προετείνατο της βαπιληίης τό ήμισυ, 
ούκ ανασχομένων δ& των ]Αργείων άλλα άπιόντων, ώς έμαίνοντο 
πλεϋνες των γυναικών, οντω δή ύποστάντες τά ό Μελάμπους προε- 
τείνατο ήισαν δώαοντές οί ταΰτα. ό δέ έν&αΰτα έπορέγεται όρων 
αύτούς τετραμμένους, φας, ήν μή καΐ τφ άδελφεψ Βίαντι μετά- 

10 δΰσι τό τριτημόριον της βασιληίης, ού ποιήσειν τά βούλονται. οί 
δέ άπειλη&έντες ές στεινόν καταινέουσι καϊ ταντα. μοΰνοι δή 35 
πάντων άν&ρώπων έγένοντο ούτοι Σπαρτιήτησι πολιήται. καϊ 

έποίησεν καϊ ε αγώνας | 

έν Τεγέη, τόν έν Λιπαιεϋσι προς Ιάρκάδας, | 

15 ^ Αθηναίους καϊ ΙΛργείους γενόμενον. 

57. °Οτι ούτοι πάντες ους κατάλεξα, πλήν Αριστοδήμου, των 
αποθανόντων έν τ# Πλαταιήσι μάχγ] τίμιοι έγένοντο* Αριστόδημος 
δΐ βουλόμενος άπο&ανειν δια τήν προειρημένην αίτίην ουκ έτιμή&η. 

58. "Οτι οί Λεκελεΐς δήμος ήν £ργα χρήσιμα έργασμένοι. ώς 
20 γαρ δή τό πάλαι κατά Ελένης κομιδήν Τυνδαρίδαι έσέβαλον ές 

57 Ηετοά. IX 71 βχΐΓ. 58 ΗβΓοά. IX 73—74 ίη. 



οοά. ΡβίΓ. 6 ονκανασχωμένων 8 ηϊσαν (8. βρίτ. βί; αοο.) 9 φας] σφάσ 
11 άπειλη&έντοσ στεΐνον 13 άίπικίί&πι ρ&Γΐβπι νβ. 3 ί. 188 γ 1β£βτβ ηοη 
ροίηίΐ Β. ΤΓ.; ϋβ, ίβΓβ 6ΐιρρ1βη(1ηιη : τον μεν έν Πλαταιήσι, έπϊ Λ τον 14 8. ΐ£Γ- 
Ιιεπι ρΛΓίβηι νβ. 4 1β£βΓβ ηοη ροίηίί Β. ΤΓ.; \\α ίβΓβ βηρρίβηάηιη : τον προς 
*1&ώμ$, τον προς 17 πλαταιηισι (8. &οο.) τίμοι 19 χρησημα 20 ται- 
όαρίόαι 

οοά. Ηβτ. 5 νονσον ρταβίβΓ ΟΕ8ν 6 αλλ 1 ρτ&βίβτ ΑΒ 7 πολλψ πλεν- 
νες Ε8ν 8 ορέων ρΓ&βΙβΓ ΑΒ 9 χαϊ μη Έ£Υ 
βτηβηά. 2 αΐτεομένονς 8ίβίη 

€01ο<}. 2 καϊ έμιμέετο ρτο ταντα λέγων ούτος έμιμέετο ροβί Μελάμ- 
ποόα οπι. ώς είχάσαι 3 ροδί δη οηι. χαϊ 8 ροβΐ έν9αντα οιη. δη 11 ροβί 
δε οηι. Άργεϊοι ροβΐ ταντα ηοηηηΐΐα οπι. ροβΐ μοννοι ονα. δϊ 12—15 χαϊ 
έποίηοεν — γενόμενον ρΓΟ οι πέντε αγώνες οΊδε έγένοντο, είς μεν χαϊ πρώ- 
τος οντος 6 έν Πλαταιήσι, έπϊ δβ 6 έν Τεγέ% προς Τεγεητας τε χαϊ \4ργεΙους 
γενόμενος, μετά <5έ 6 έν Διπαιενσι προς Αρκάδας πάντας πλην Μαντινέων, 
έπϊ δβ 6 Μεοσηνίων 6 προς Ί&ωμν, νοτατος δ^ δ έν Τανάγρα προς Ά&η- 
ναΐονς τε χαϊ *ΑργεΊονς γενόμενος 16 οτι — χατέλεξα ρΓΟ οντοι δ% τους 
χατέλεξα πάντες 17 τ# Πλαταιήσι ρτο ταντ% τξ 19 οτι — έργασμένοι 
ρτο . . . Δεχελέων δ\ τών χοτε έργασαμένων έργον χρησιμον ές τον πάντα 
χρόνον, ώς αντοί Α&ηναϊοι λίγονσι 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



28 



ΕχοβΓρΙα άβ νίιΊαίί&ιιβ νίϋω 



γήν τήν ΙΛττιχήν συν στρατού πλήξει χαϊ ανίστασαν τους δήμους, 
ούχ είδότες ίνα ύπεξέχειτο ή Ελένη, τότε λέγουσι τους Λεχελέας, 
οί δέ αύτόν Λέχελον άχί/όμενόν τε τί) Θησέος ϋβρι χαϊ δειμαί- 
νοντα περί πάση τ/; Αθηναίων χώρη , έξηγησάμενόν σφι τό πάν 
ϊϊρήγμα χατηγήσασ&αι έιιϊ τάς Άφνίδας, τάς δή Τιταχός, έών 5 
αύτόχ&ων, χατα7νροδιδοΐ ΤυνδαρΙδησι. τοΐαι δϊ Λεχελευσι έν 
~πάρτη από τούτου τοϋ έργου άτελείη τε χαϊ προεδρίη διατελέει 
ές τάδε αΐεΐ έτι έοΰσα, ούτω ώστε χαϊ ές τόν πόλεμον τόν ύστερον 
πολλοϊσι έτεσι τούτων γενόμενον ΆίΗ)ναίοισί τε χαϊ Πελθ7νο- 
νησίοισι, σινομένων τήν άλλην *Λττιχήν Λαχεδαιμονίων, Λεχελέης 10 
74 07εοσχέσ&αι. τούτου του δήμου ήν ό Σωφάνης. 

59. °Οτι μετά τήν άπιξιν της γυναιχός της Ίίαλλαχής Φαρνα- 
δάτους αύτίχα μετά ταϋτα απίχοντο Μαντινέες έξεργασ- 
μένοισι. μα&όντες δέ δτι ύστερον ήχουσι της συμβολής, συμ- 
φορήν ίιζοιεϋντο μεγάλην άξιοι τε ίψασαν είναι σφέας ζημιωσαι. 15 
ιιυν&ανόμενοι δϊ τους Μνδους τους μετά 'Λρταβάζου φεύγοντας, 
τούτους έδίωχον μέχρι Θεσσαλίης' Λαχεδαιμόνιοι δϊ ούχ £ων 
φεύγοντας διώχειν. οί δϊ άναχωρήσαντες ές τήν έωυτων τους 
ήγεμόνας της στρατιάς έδιωξαν έχ της γης. μετά δέ Μαντινέας 
ήχον Ηλείοι, χαϊ ώσαντως οί Ηλείοι τοϊσι Μαντινεϋσι συμφορήν 20 
ποιησάμενοι άτταλλάσσοντο' απελθόντες δέ χαϊ ούτοι τούς ήγε- 
μόνας έδιωξαν. 

.60. "Οτι, ώς ώμολόγησαν οι Θηβαίοι δούναι τούς μηδίσαντας } 
^ΑτταγΙνος μϊν έχδιδρήσχει έχ του άστεος, Ίζαΐδας δέ αύτοΰ άπα- 
χ&έντας Παυσανίης απέλυσε της αίτίης, φάς του μηδισμοΰ παϊ~ 25 
δας ούδϊν είναι μεταιτίους. 

61. α Οτι ΙΑρταυχτης δ Πέρσης Ξέρξεω (ύπαρχος} άνήρ δεινός 

59 ΗβΓ0<1. IX 77 60 Ηβη>ά. IX 88 ίη. 61 ΗβΓοά. IX 116 



οοά. Ράν. 8 δεχελον (8. λοο.) 6 χαταπροδιδωι (8. αοο.) 8 οντωι, οί. 
ΡηιβΓ. Ρατί. I ρ. XXXIX &άη. 1 13 ίπ' οιη. 20 ηλεϊοι (β. βρίτ.) 
20 μαντινέσι 24 άτταγίνοσ 27 άρτανχτησ, ββά ρ. 29, 6 αρτανχτησ (β. δρίΓ.) 
ύπαρχος οιη. νοοβπι ρ&βηβ βναηίά&πι ςτιβιη ΒΤν αρχηγός ββδβ οοηίβοβΓΛ* 

(ν. ϊ)βτ οοά. Ρείτ. ρ. 306) ροβίβΛ ανηρ β88β οο^ηονΐΐ; 

ωά. Ηατ. 3 δεχελεόν Κ8Υ 5 άφίδνας ρΓ&βίβΓ Κβν 9 πελοποννησίοισι 
10 σινεομένων Η8ν 11 απέχεα&αι 12 φαρναδάτεος ΚΒΥ, φαρανδάτεος 
Γβΐίφΐί 14 συμβουλής ΟΚΥ 1 15 είναι εψαααν Εβν 24 αίτοϋ οιη. Β8ν 

εηιβηά. 14 ύστεροι Αΐάυβ 

βάορ. 11 ην ρΓΟ ίων 12 οτι μετά ρΓΟ μετά δε της παλλ. Φαρν. πάά. 
β οαρ. 76 ίη. 23 οτι — μηδίσαντας ρΓΟ ώς δε ώμολόγησαν έπί τοίτοισι 
27 οτι — δεινός ρΓΟ . . . Σέρξεω ύπαρχος Άρταΐχτης, άνηρ μϊν Πέρσης, δεινός δε 



Οπ^ΙΓΊβΙ ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



βχ Ηβιού. IX, 73-116. 29 

χαϊ ατάσ&αλος* δς χαι βασιλέα έλαύνοντα έπ' Ι4&ήνας έξηπά- 
τησε, τά Πρωτεσίλεω του Ίφίχλον χρήματα έξ Έλεοΰντος νφελό- 
μένος, έν γάρ Έλεοΰντι της Χερσονήσου έστί ΠρωτεσΙλεω τάφος 
τε χα 2 τέμενος περί αύτόν, ίν&α ήν χρήματα πολλά χαϊ ψιάλαι 
5 χρύσεαι και αργύρεαι χαϊ γαλχός χαι έσ&ής χαΐ άλλα άνα&ήματα, 
τά ΙΑρτανχτης έσύλησε βασιλέως δόντος. λέγων δέ τοιάδε Ξέρξην 
διεβάλετο' η Λέσποτα 9 έστιν οΐχος άνδρός °Ελληνος έν9αϋτα, δς 
έπϊ γήν σήν στρατευσάμενος δίχης χνρήσας άπέ&ανεν. τούτου μοι 
δός τον οΐχον, ίνα χαί τις μαΛ; έπϊ γήν τήν σήν μή στράτευε- 

10 σ&αι." ταΰτα λέγων εύπετέως έμελλε αναπείσειν Ξέρξην δοΰναι 
άνδρός οΐχον, ούδέν ύποτοπη&έντα των έχεΐνος έφρόνεε. έπϊ γήν 
δέ τήν βασιλέως στρατεύεσ&αι Πρωτεσίλεων έλεγε νοέων τοιάδε · 
τήν Ιάσίην πάσαν ένόμιζον έωυτων είναι Πέρσα ι χαϊ τοΰ αίεΐ 
βασιλεύοντος, έπεί δέ έδό&η, τά χρήματα έξ 'Ελεοϋντος ές Σηστόν 

15 έξεφόρησε χαϊ τό τέμενος έσπειρε χαϊ ένεμεν, αύτός τε δχως άπί- 
χοιτο έσ Έλεουντα, έν τψ όδύτψ γυναιξίν έμίσγετο. 

τέλος της Ιστορίας Ηροδότου, 
περί αρετής χαϊ χαχίας. 



ωά. Ρβίν. 2 ϊφίχλον (8. δρίτ.) 2. 14 ελεοΰντ (8. βρίΓ.) 3 σελβοϋντι 

ωά. Η€Τ. 2 έλαιο- ΡΟ (ϊί. ίηίΓ») νφελόμβνος] αΐτησας Κ8Υ 6. 12 βα- 
αιλίος 7 διεβάλλετο Κ8ν οΊχός έστιν Κ8ν 8 γην την οήν Εδν στρα- 
τευόμενος ΡΚ 9 τις χαϊ Κ8ν 12 ποιέων Κ8ν 13 άπασαν Κ8Υ 15 ένέμετο 

απβηά. 10 8. δοΰναι ανδρός οΐχον άβΐ. ΟοπφβΓΖ 

€0ΐο<]. 13 ένόμιζον ρΓΟ νομίζονοι 



ΠΛΛΛΐί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓΠ 

υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



Περί άρετής χαϊ χαχίας. Η'. 
'Εκ ΐοϋ Μαρχελλίνου εις τόν Θουχυδίδου βίον. 

1. "Οτι πολύς ό άνήρ τέχναις χαϊ χάλλει λόγων χαϊ άχριβείφ 
7€ραγμότων χαΐ στρατηγίφ χαΐ συμβουλαΐς χαΐ πανηγυριχαΐς ύπο- 
&έσεσιν. 5 

2. "Οτι Θονχυδίδης ό ίΛ&ηναΐος ήγάγετο γνναίχα άπό Σχαπ- 
τής νλης της Θρψχης πλουσίαν σφόδρα χαΐ μέταλλα χεχτημένην 

20 έν τχι Θρφχτ]. τοϋτον 5έ τόν πλοϋτον λαμβάνων ούχ εις τροφήν 
άνήλισχεν, αλλά πρό τοΰ Πελοποννησιαχον πολέμου τόν πόλεμον 
αίσ&η&εις χινεΐσ&αι μέλλοντα , προελόμενος συγγράψαι αύτόν 10 
παρείχε 7ΐολλά τοις !Α&7)ναίων στρατιώταις χαΐ τοις Λαχεδαιμο- 
νίων χαΐ πολλοίς άλλοις, ίνα άπαγγέλ?»οιεν αύτφ βουλομένφ συγ- 
γράφει τά γινόμενα χατά χαιρόν χαΐ λεγόμενα έν αύτφ τφ 

21 πολέμφ. ζητητέον δέ δια τί χαϊ Λαχεδαιμονίοις παρεΐχεν χαΐ 
άλλοις, έξόν 'Λ&ηναίοις διδόναι μόνοις χαϊ παρ > έχείνων μαν&ά- 15 
νειν. χα I λέγομεν δτι ούχ άσχόπως χαϊ τοις άλλοις παρεΐχεν. 
σχοπός γαρ ήν αύτφ τήν όλή&ειαν των πραγμάτων συγγράψαι, 
είχός δέ ί\ν Λ&ηναίους πρός τό χρήσιμον έαυτων άπαγγέλλοντας 
ψεύδεσ&αι χαϊ λέγειν πολλάχις ώς ήμεΐς ένιχήσαμεν ού νιχήσαντας. 
δι' δ πάσι παρεΐχεν, έχ της των πολλών συμφωνίας &ηρώμενος 20 
τήν της άλη&είας χατάληψιν' τό γάρ σαφές έξελέγχεται των 
πολλών συνφδούστ) συμφωνίφ. 

Εο1θ£ΐΐ8 β Μ&ΐΌβΙΙίηο βί ΊΊηκφάκΙβ ρβϋΐαβ ναΐβδίπβ ηοη βάίάίΐ; ροδί ^ιϋηπι 

Λ\ 7 θ11βηϊ)€Γ§:, ΟΠΪΪ19 ΟΟΐΙ&ΐΐο &ΠΠ888. Θ88β ΥΐάβίΐΙΓ, 6(13 Λ. 1893 ίίβπιιιι<ιιιβ α. 1904 

οοηίαΐίΐ Βϊ¥, οί. Ραη. I Ρπιβί. ρ. XX. 
1 Μ&τοβΙΙ. § 1 2 Μ&ΓοβΠ. 19—21 

ωά. Ρείν. 2 νοοβδ έχ — βίον ίη ηιαΓ£. αά βχο. 2 αβοηρίαβ Ιϋιιΐο Γθάάίάί 
4 συμβολασ νπο&έσισιν 5 οχάπτηα 7 χεχτημένησ 18 άπαγγέλονχασ 

ωά. ΜαηΜ. (Ε: Ρ&1&1. 252) 3 ό οηι * (αάά. ΟαβδίιΙοηιιβ) 4 σχρα- 
τηγιαις 18 γενόμενα* 21 ασαφές 

βτηβηά. 4 στρατ. χαϊ] στρατηγιχαΐς (τΓίΐηβΓΐ 

εοΐοί}. 3 οτι πολνς ρΐΌ πολνς γάρ 6 οχ ι — ηγάγεχο ρΓΟ ?]γάγεχο όε 



ίοοοίε 



Οπ^ΙΓΊβΙ ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



Εχο. άβ νίΓίιιί. β* νίίϋβ β Μ&τοθΙΙ. 1— 3δ. 31 

3. °Οχι δ Θουκυδίδης ούκ έπολιτεύσατο γινόμενος έν ήλικίφ 
ούδέ προσήλ&ε τφ βήματι, έστρατήγηαε δε αρχέκακον άρχήν ?εαρα- 
λαβών' από γαρ ταύτης φυγαδεύεται, πεμφ&εϊς γαρ έπ* 'Λμφί- 
πολιν Βρααίδου ψ&άσαντος καϊ προλαβόντος αύτήν έσχεν αίτίαν, 

5 καίτοι μή πάντα καταστάς ανόνητος ΐΛ&ηναίοις' της μέν γαρ 
άμαρτάνει, Ήιόνα δέ τήν έπΐ Στρνμόνι λαμβάνει, αλλά χαϊ όντως 
τό πρώτον άτύχημα εις αμάρτημα μεταβαλόντες φυγαδεύονσιν 
αύτόν. γενόμενος δέ έν Λίγίνη μετά την ψνγήν ως αν 7ΐλουτων 24 
έδάνεισε τά πλείστα των χρημάτων, αλλά κακεΐ&εν μετήλ&ε καϊ 25 

10 διατριβών έν Σκαπτή ϋλη υπό πλατάνψ ίγραψεν. έγραψε δ > ονδ* 26 
όντως μνησίκακων τοις *Λ&ηναίοις 7 αλλά φιλαλήθης ών καϊ τά 
ή&η μέτριος, εΐ γε ούτε Κλέων παρ* αύτφ οντε Βρασίδας δ της 
συμφοράς αίτιος άπέλαυσε λοιδορίας, ως αν του συγγραφέως 
όργιζομένον. καίτοι πολλοί τοις ιδίοις πά&εσι συνέθεσαν τάς 27 

15 Ιστορίας, ηκιστα μελήσαν αύτοΐς της αληθείας. "Ηρόδοτος μέν 
γάρ υπεροφθείς υπό Κορινθίων άποδράναί φησιν αύτούς τήν έν 
Σαλαμϊνι ναυμαχίαν' Τίμαιος δ* δ Ταυρομενίτης Τιμολέοντα νπερ- 
επηνεσε τον μετρίου, καθότι 'Λνδρόμαχον τόν αύτον πατέρα ού 
κατέλυσε της μοναρχίας 9 Φίλιστος δέ τφ νέφ Λιονυσίφ τοις λό- 

20 γοις πολεμεΐ' Βενοφων δέ Μένωνι λοιδορεΐται τω Πλάτωνος 
έταίρφ διά τόν πρός Πλάτωνα ζήλον. δ δέ μέτριος καΐ επιεικής, 
της αληθείας ήττων. 

4. α Οτι λέγεται Θουκνδίδην τό είδος γεγονέναι σύννουν μέν 
τό πρόσωπον, τήν δέ κεφαλήν και τάς τριχίας είς όξύ πεφυκυίας, 

25 τήν τε λοιπήν έξιν προσπεφυκέναι τι} συγγραφή. 

5. "Οτι ζηλωτής γέγονεν δ Θουκυδίδης είς μέν τήν οίκονομίαν 
Όμηρου, Πινδάρου δέ είς τό μεγαλοφυές καΐ ύψηλόν του χαρα- 
κτήρος, άσαφως δέ λέγων άνήρ έπίτηδες, ίνα μή ιιασιν εΐη βατός 
μηδέ ευτελής φαίνηται παντί τφ βουλομένψ νοούμενος εύχερως, 

30 άλλά τοις λίαν σοφοΐς δοκιμαζόμενος παρά τούτοις θαυμάζηται* 
δ γάρ τοις άρίστοις έπαινούμενος καΐ κεκριμένην δόξαν λαβών 

3 ΜατοβΗ. 23—27 4 ΜηγοθΙΙ, 34 5 ΜαΓοβΠ. 35-38 

ωά. Ρειτ. 6 ψόναδε (β. 8ρίι\) 10 σκαπτή ύλη (βίο) 13 άπηλασσε 
ν 

16 ψΗ 17 τανρομενι 25 προσπεφοικέναι 

ωά. ΜατσβΙΙ. (Ε) 6 στρνμόνα* 7 μεταλαβόντες 14 οι πολλοί 
βηΐ€ηά. 25 τε] δε Ρορρο 

€θΙο<}. 1 οτι — έπολιτεύσατο ρΓΟ ονκ έπο&τεύσατο δ* 6 συγγραφεύς 10 ροβί 
εγραφεν οηι. μη γάρ δη πει$ώμε&α ΤιμαΙω Ιίγοντι ώς φυγών ψκησεν έν Ιταλία 
23 οτι — θουκνδίδην ρΓΟ λέγεται δ' αύτόν 26 οτι ζηλωτής ρΓΟ ζηλωτής δε 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



32 



ΕχοβΓρία <Ιβ νίΓ^αΙϊΜιβ βΐ νίίϋδ 



άνάγραπτον εις τόν έπειτα χρόνον κέκτηται την τιμήν, ού κινδυ- 

36 νεύονσαν έξαλειφήναι τοις έπικρίνουσιν. έζήλωσε δέ έπ όλίγον, 
ώς φησιν 'Άντυλλος, και τάς ΓοργΙον του Λεοντίνου παρισώσεις 
καϊ τάς αντιθέσεις τΩν όνομάτων, εύδοκιμούσας κατ έκεΐνο και- 
ρόν παρά τοις "Ελλησι, καϊ μέντοι καϊ Προδίκου του Κείου τήν 5 

37 έπΐ τοις όνόμασιν άκριβολογίαν, μάλιστα πάντων "Ομηρον καϊ 
της περί τά όνόματα έκλογί^ς καϊ της περί τήν σύν&εσιν άκρι- 
βείας, τής τε ισχύος τής κατά τήν ίρμηνείαν και τοΰ κάλλους καϊ 

38 του τάχους, των δέ πρό αύτοϋ συγγραφέων καϊ Ιστορικών άψύ- 
χους ώσπερ είσαγόντων τάς συγγραφάς και ιριλτ) μόνη χρησαμέ- 10 
νων διά 7ναντός διηγήσει, προσώποις δέ ού περι&έντων λόγους 
τινάς ούδέ ποιησάντων δημηγορίας, αλλ 3 Ηροδότου μέν έπιχειρή- 
σαντος, ού μήν έξισχύσαντος (δι* όλίγων γάρ έποίησε λόγων ώς 
7ίροσωποποιίας μάλλον ήπερ δημηγορίας) , μόνος ό συγγραφεύς 
έξεϋρέν τε δημηγορίας και τελείως έ7ΐοίησε μετά κεφαλαίων καϊ 15 
διαιρέσεως. · 

6. α Οτι ό Θουκυδίδης ίστι τοις μύ&οις έναντίος διά τό χαί- 
ρειν ταις άλη&είαις. ού γάρ έπετήδευσε τοις άλλοις (ταύτόν) 
συγγραφεΰσιν ούδέ ίστορικοΐς, οί μύ&ους έγκατέμιξαν ταΐς έαυτών 
ίστορίαις 9 του τερπνού πλέον της άλη&είας άντιποιούμενοι. άλλ 9 20 
έκεΐνοι μεν ούτως, τψ συγγραφεί <Γ ούκ έμέλησε 7χρός τέρψιν τών 
ακονόντων, αλλά 7νρός ακρίβειαν τ(5ν μαν&ανόντων γράφειν. καϊ 
γάρ ώνόμασεν άγώνισμα τήν έαυτοϋ συγγραφήν. πολλά γάρ τών 
πρός ήδονήν όπέφυγεν, τάς παρεν&ηκας άς είώ&ασι ποιεΐν οί 
49 πλείονες ά7ΐοκλίνας , όπου γε καϊ παρ 9 Ήροδότψ καϊ ό δελφίς 2ο 
έστιν ό φιλήκοος καϊ 9 Αρίων ό κυβερνώμενος μουσική, καϊ δλως ή 
δευτέρα τών Ιστοριών τήν ύπό&εσιν ψεύδεται, ό δέ Θουκυδίδης 

6 Μ&ΓοβΙΙ. 48 -51 



ωά. Ράν. 3 φΡ άντυλλοσ παρισώβεισ 5 χίον 7 έχλογησ, 8βά ίχλογ 
ί. γ. άχριβείαν 12 ηροόούτου 14 προσωποάασ 15 έξενρεντε (β. &οθ, 
δβά εν βΐ εν ί. γ. 18 ταυτον ομ. 22 μανθανόντων, Ββά ρτίιηππι ν ροδί; 
ιηβ. 24 ας] α 26 άρείων 27 νπόΰεσι 

ωά. ΜανοέΙΙ. (βηβΙίβΛ^Ι;. Θπά. ςτ. 35) 2 έξαλειφήναι 9 συγγρα- 

φέων τε χαΐ 

βτησηά. 9 β. ωσπερ άψυχους Κηιβ£βΓ 10 είσαγαγόντων Ρορρο 20 πλέον 
(η) Ρορρο 23 γάρ (χτήμα £ς αεί μάλλον) ώνόμασεν (η) άγώνισμα Αβπι. 
ΡοΓίιιβ 

βάορ. 6 ροδί; πάντων οπι. οπερ εΐπομεν, έζήλωσεν 17 οτι — ϊστι ρΓΟ 
ϊστι 61 27 θονχνόίόης ρτο συγγραφεύς ούτος 



.1 , 0ΓΪ9ΙΓΊ3ΐ ίΓΟΓΠ 

,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒ5ΙΤΥ ΟΡ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



β Μ&ΓϋβΙΙ. 35—51, β Τΐιυο^ά. I, 99, 1. 33 

αν άναμνησ&ί) τίνος περιττού, διά μέν την ανάγκην λέγει, διηγεί- 
ται δέ μόνον εις γνώοιν των άχουόντων άφιχνούμενος. δ τε γαρ 
περί Τηρέως αύτψ λόγος πέφρασται μόνον περί πα&βν τών γυ- 
ναικών , η τε Κυκλώπων ιστορία των τόπων έμνημονεύ&η χάριν, 

5 χαΐ ό ΙΑλχμαίων δτε σωφρονεϊν μνημονεύεται, έν&α τά της σω- 
φροσύνης αύτοϋ νήσους ποιεί, τά <Γ άλλα ούχ άχριβοί. περί 50 
μέν οΰν τους μύ&ους τοιούτος, δεινός δέ ή&ογραφησαι, χαϊ έν 
μέν τοις μέρεσι σαφής, υπό δέ την σύνταξιν ένίοτε διά τό έπιτεϊ- 
νον της έρμηνείας άδηλος είναι δοχων. έχει δέ χαραχτήρα ύπέρ- 

10 σεμνον χαϊ μέγα. τό δέ της συνδέσεως τραχύτητος δν μεστόν 
χαϊ έμβρι&ές χαϊ νπερβατιχόν, ένίοτέ τε χαϊ άσαφές. αϊ δέ βρα- 
χύτητες &αυμασταΙ χαϊ των λέξεων οι νόες πλείονες, τό δέ γνω- 
μολογιχόν αύτοϋ πάνυ έπαινετόν. έν δέ ταΐς άφηγήσεσι σφόδρα 51 
δυνατός, ναυμαχίας ήμΐν χαϊ πολιορχίας νόσους τε χαϊ στάσεις 

15 διηγούμενος. πολυειδής τε έν τοις σχήμασι, τά πολλά χαϊ των 
Γοργίου του Λεοντίνου μιμούμενος, ταχύς έν ταΐς σημασίαις } 
πιχρός έν ταΐς αύστηρότησι, ή&ων μιμητής χαϊ άριστος διαγρα- 
φεύς' δψει γοϋν παρ* αύτψ φρόνημα Περιχλέους χαϊ Κλέωνος 
ούχ οΐδ' δ τι άν εΐποι τις, Άλχιβιάδου νεότητα, Θεμιστοχλέους 

20 πάντα, Νιχίου χρηστότητα, δεισιδαιμονίαν, εύτυχίαν μέχρι Σιχελίας· 

% Εχ της Ιστορίας Θουχυδίδου *Λ&ηναίου. 

7. "Οτι αΐτίαι άλλαι τε ήσαν τΰν αποστάσεων τοις Ϊ4&η- 
ναίοις χαϊ μέγισται αί τών φόρων χαϊ νεών έχδειαι χαϊ λειποστρά- 
τιον εϊ τφ έγένετο' οΐ γαρ Ά&ηναΐοι άχριβΰς έπρασσον χαϊ 
25 λυπηροί ήσαν ούχ. είω&όσι ούδέ βουλομένοις ταλαιπωρεΐν προσ- 
αγαγόντες τάς άνάγχας. ήσαν δέ πως χαϊ άλλως οΐ 'Λ&ηναΐοι 2 

7 Τΐιπο. I 99, 1—3 πιβά. 

ωά. Ρβίτ. 10 ων 15 πολυειόήτε, 8β<1 α ί. γ. 21 στορίασ 25 ον- 
χίΐω&όοι ταλαιπορεϊν 

ωά. ΜατοέΙΙ (Ε) 6 ποιεϊ] οίχεϊ* 11 τε] όε χαϊ άσαφϊς] χαϊ οπι.* 
15 τε] όε 

ωά. ΊΗικ. Ο: ΐΛΠΓβηΙ. ΕΧΙΧ 2; (ί: Μοη&ο. 228, [Ο] άβίβοίππι οοάίοίβ ίη- 
άίοαί; Β: Υ&ϋίϊ. 126; Α: Οίβ&1ρίιπΐ8 8. Ιί&ΐηβ, Ικχϋβ Ρ&ΓΪ8. βπρρί. βι\ 255; 
Ε: Ρ&Ι&ί. ΗβίάβΙΙ). 252; Ε: Αϋβ^ιβίαηηβ , Ιιοάίβ Μοιι&ο. 430; Μ: Βπίαηηίοηδ 
8. ίοηάίη. 11, 727; ο, £, πι: πι&ηαβ ΓβοβηϋοΓββ οοάά. Ο, Ρ, Μ 25 προσάγον- 
τας ΟΜΙΟ] 

€τη?ηά. 5 αωφρονεΐν] μητροχτονεΐν Κπιβ^βΓ %ν&α τά] ενταν&α Ρορρο 
6 νήσους ποεΐ] μνήσιν ποιείται Ηαάβ 10 μίγαν ναΐ^. δν άβΐ. Κπιβ£βΓ 
22 οτι αΐτίαι ρτο αΐτιαι δε τοις Ά$ην. &άά. 
ΟοηβΙωΕηίβοΙίθ ΕχοβΓρίβ II. 2. 3 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



34 ΕχοβΓρίΛ άβ νίΓίιιϋΙηιβ βΐ νίϋίβ 

ούχέτι όμοίως έν ήδονβ άρχοντες, χαϊ ούτε ξυνεστράτευον από 
τον ΐσου, §($διύν τε προσάγεσ&αι ήν αύτοΐς τούς άψισταμένους' 
3 ών αύτοί αΐτιοι έγένοντο οί ξύμμαχοι' διά γάρ τήν άπόχνησιν 
ταύτην τών στρατιών οί πλείους αύτών, Ινα μή άπ* οΐχου ώσι, 
χρήματα έτάξαντο αντί των νεών τό ίχνούμενον άνάλωμα φέρειν. 5 

8. 'Ότι ό Παυσανίας, δ τών Λακεδαιμονίων στρατηγός, έπι- 
στολήν πέμψας τψ Ξέρξη περί προδοσίας χαϊ παρ* αύτοΰ έτέραν 
λαβών, ών χαϊ πρώτον έν μεγάλφ άξιώματι υπό τών Ελλήνων 
διά τήν [έν] Πλαταιάσιν ήγεμονίαν, πολλφ τότε μάλλον ήρτο χαϊ 
ούχέτι έδύνατο έν τφ χα&εστηχότι τρόπφ βιοτεύειν, αλλά σχευάς 10 
τε Μηδιχάς ένδυόμενος έχ του Βυζαντίου έξηει χαϊ διά της 
Θρψχης πορευόμενον αύτόν Μήδοι χαϊ Αιγύπτιοι έδορυφόρονν, 
τράπεζάν τε Μηδιχήν παρετί&ετο χαϊ χατέχειν τήν διάνοιαν ούχ 
ήδύνατο, άλλ' ίργοις βραχέσι προυδήλου ά τί] γνώμη μειζόνως 

2 έσέπειτα έμελλε πράξειν. δυσπρόσοδόν τε αύτόν παρείχε χαϊ τ$ 15 
όργη ούτω χαλεπή έχρήτο ές πάντας όμοίως ώστε μηδένα δύνα- 
σ&αι προσιέναι' διόπερ χαϊ πρός τούς Ά&ηναίους ούχ ήχιστα ή 
ξυμμαχία μετέστη. 

9. α Οτι οί Λακεδαιμόνιοι πρέσβεις πέμχραντες παρά τούς 
Ά&ηναίους ξυνεπητιώντο τόν Θεμιστοχλέα, ώς εΰρισχον έχ τών 20 
περί Παυσανίαν έλέγχων, ήξίουν τε τοις αύτοΐς χολάζεσ&αι αύτόν 

3 οί δέ πεισ&έντες ({έτυχε γάρ ώστραχισ μένος) χαϊ έχων δίαιταν 
μέν έν "Αργεί, έπιψοιτών δέ χαϊ ές τήν άλλην Πελοπόνησον) 
7ΐέμπουσι μετά τών Ααχεδαιμονίων έτοιμων όντων ξυνδιώχειν 

136 άνδρας οΐς εΐρητο άγειν όπου άν περιτύχωσιν. ό δέ Θεμιστοχλής 25 
προαισ&όμενος φεύγει έχ Πελοπονήσου ές Κέρχυραν, ών αύτών 
εύεργέτης. δεδιέναι δέ φασχόντων ίχειν αύτόν Κερχυραίων ώστε 

8 Τΐιηα I 130 9 Ήπια I 135, 2-137, 3 

οοά. ΡβίΓ. 9 έν πλαχαίαοιν 16 ουχωι, ν. ΡεγΙ. I Ρπιβί. ρ. XXXIX αάη. 1 
22 ϊχυχε γάρ ώοχραχιομένος οηι., 8βά ν. ίηίπι δοΐιοΐίοη 26 πίλοπονησσον 

ΰοά. ΤΚηο. 4 οχραχει ών ρΓ&βΙβΓ Μ 8 πρόχερον ρΓΛβί^Γ 00 9 έν οηι. 
10 ηόννατο ρτ&βίβΓ Μ χα&εοχώχι 00 13 Μηόιχην] Περσιχην 15 αυτόν Ε 
19 οί οτη. ρΓ&βΙβΓ 06 21 περί Πανσανίαν] παυοανίου Ο 23 πελοπόν- 
νηοον ρΓαβίβΓ 00 26 πελοποννηοου ρπιβΐβΓ 0[0] 27 Κερκυραίων ϊ/ειν 
αιχον 

€θΙο<}. 6 — 8 οχι — λαβών ρπ> χανχα λαβών 6 Παυσανίας χά γράμμαχα 
19 οχι ρτο χον ό% μηδιομοΰ χοϋ Παυσανίου 20 ροβί; ξνν&π. ομ. χαϊ 22 ΐη 
πΐ8Τ£.: σχόλιον. $χυχε γάρ ωαχραχιο μένος όιά χό φρόνημα ο εϊχεν ο Θεμιοχο- 

χλης περί χης Σαλαμίνος* έξωαχραχίο&η υπο Ά&ηναΙων (α αοΛ.)7να χο φρόνημα 
αίχον χα&έλωσιν (— 8<Λο1. 1 135, 3 ρ. 38 βά. Ηααεβ) 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



θ ΊΊιπογά. I, 99, 2—137, 3. 35 

Λακεδαιμόνιας καϊ *Λ&τ\ναίοις άπέχεσ&αι, διακομίζεται ύπ' αυ- 
τών εις τήν ήπειρον καταντικρύ, καϊ διωκόμενος υπό τΰν προσ- 2 
τεταγμένων κατά πύστιν $ χωροίη, άναγκάζεται κατά τι άπορον 
παρά "Λδμητον τόν Μολοσσών βασιλέα, όντα αύτφ ού φίλον, 
5 καταλΰσαι. καΐ ό μϊν ούκ ίτνχεν έτνιδημών, δ δέ της γυναικός 3 
Ικέτης γενόμενος διδάσκεται ύπ' αύτης τόν παϊδα σφΰν λαβών 
κα&ίζεσ&αι έπΐ τήν έστίαν. καΐ έλ&όντος ού πολύ ύστερον τον 4 
Ιάδμήτου δηλοΐ τε δς έστι καΐ ούκ άξιοι, εϊ τι άρα αύτός άντεΐΊΐεν 
αύτφ Ά&ηναίων δεομένφ, φεύγοντα τιμωρεΐσ&αι. καϊ γάρ &ν 

10 υπ έκείνου πολλφ όσ&ενεστέρου έν τφ παρόντι κακώς πάσχειν, 
γενναΐον δέ είναι τούς όμοιους άπό τοΰ ϊσου τιμωρείσ&αι. καϊ 
άμα αύτός μϊν έκείνψ χρείας τινός [£ξω&εν] καϊ ούκ ές τό σώμα 
σώζεσ&αι ίναντιω&ηναι, έκεΐνον δ* άν εί έκδοίη αύτόν {ειπών ύφ 
ών καϊ έφ' φ διώκεται), σωτηρίας άν της ψυχής άποστερήσαι. 

15 ό δέ άκουσας όνίστησί τε αύτόν μετά τοΰ έαυτοϋ υίέος (ώσπερ 137 
καϊ έχων αύτόν έκα&έζετο, καϊ μέγιστον ήν Ικέτευμα τοϋτό) καϊ 
ύστερον ού πολλφ τοις Λακεδαιμονίοις καϊ Ά&ηναίοις έλ&ονσι 
καϊ πολλά είποΰσι ούκ έκδίδωσι, άλλ* αποστέλλει βουλόμενον 
ώς βασιλέα πορευ&ηναι έπΐ τήν έτέραν θάλασσαν πεζβ ές Πύδναν 

20 τήν Αλεξάνδρου, έν γι δλκάδος τυχών άναγομένης έπΐ Ίωνίαν καϊ 2 
έπιβάς καταφέρεται χειμώνι ές τό ΐΛ&ηναίων στρατόπεδον δ 
έπολιόρκει Νάξον. και (ήν γάρ άγνώς τοις έν τ$ νηί) δείσας 
φράζει τφ ναυκλήρφ δστις έστί καϊ δι ά φεύγει, καϊ εί μή 
σώσει αύτόν, έφη έρεΐν δτι χρήμασι πεισθείς αύτόν άγεΓ τήν δέ 

25 άσφάλειαν είναι μηδένα έκβήναι έκ της νεώς μέχρι πλοϋς γένηται' 
πει&ομένου δ* αύτφ χάριν ύπομνήσεσ&αι άξίαν. ό δέ ναύκληρος 
ποιείται ταϋτα καϊ όποσαλεύσας ήμέραν καϊ νύκτα υπέρ τοΰ 
στρατοπέδου ύστερον άφικνεΐται εις "Εφεσον. καϊ ό Θεμιστοκλής 3 

οοά. Ρείν. 12 χρείας] χρεί 16 καϊ έχων) έχων καϊ 27 ημέρα 

εοά. ΤΚηο. 1 άπεχ&εσ&αι ρπιβίβΓ Εηί[β] 2. 28 2 την κατάντικρυ 

12 αμα] Θεμιστοκλής (6 θ. Ε) αμα ρταβΙβΓ ΟΟ 17 τοις τε Ο 20 Ιπ Ιωνίας 
23 Λ* α φενγει] διαφεύγει ΑΒΕιη 26 πει&ομένφ άπομνησεσΰαι και 
άξίαν Ο 27 ποιείται] ποιεί τε ρπιβίβΓ ΑΒιέ 

ενηεηά. 1 άπεχ&έσ&αι ν. Ηβπν\ 7 κα9έζεσ9αι Ρ&ΓΪδίηηβ ά ΒβΜίβη 
10 ασθενέστερος βχ οογγ. ΘΓ&βνίίΐηηβ 26 άπομεμνησεσ&αι Κπιβ£βΓ, άπο- 
μνησ&ησεσ9αι I/. ϋίηάοΓί κατ 1 αξίαν Ηυάβ 

6€ΐο$. 9 ίη πιατ^.: σχόλιον. πέμψαντος γαρ ποτε Αδμήτου 'Λ&ηνησι περί 
συμμαχίας αίτισεως ο Θεμιστοκλής ανέπεισεν την πόλιν μη δούναι αντώ 
βοη&ειαν (— δοΐιοΐ. I 136, 2 ρ. 38 εά. Ήααεε) 12 $ξω&εν β ββΐιοΐίο &ά 1ι. 1. ρβ- 
Ιϋτπη δΛ βοΐο^ατίο ίη τηχτξ. ροβϊΐηιη ίπίβββ, α 8βήΙ)Λ γβΓο ίβχίυί ίηίπιβπιη β88β 
βΠβρίοοτ, ν. αά· ρ. 36, 7. 8 

3* 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



36 



ΕχοβΓρΙα άβ νίΓίαβΛαΒ βΐ νίίϋβ 



έχεΐνόν τε έ&εράπευσε χρημάτων δόύει (ήλ&ε γάρ αύτφ ύστερον 
£χ τε 'Λ&ηνων παρά των φίλων χαΐ έξ "Λργους ά ύπεξέχειτο), χαΐ 
μετά των κάτω Περσών τίνος πορευ&είς άνω είσπέμπει γράμ- 
ματα είς βασιλέα ΪΛρταξέρξην τόν Ξέρξον νεωστί βασιλεύοντα 
χαΐ σώζεται χάχεΐσε τόν βίον καταστρέφει. 5 

10. °Οτι ό Θεμιστοκλής μέγας έγένετο παρά Ξέρξη μάλιστα 

3 από τον πεΐραν διδούς ξννετός φαίνεσ&αι. ήν γάρ δή βεβαιότατα 
[της κοινής των ανθρώπων όσον δύναται] φύσεως ίσχύν δηλώσας, 
καΙ διαφερόντως τι ές αυτό [τά είς την φύσιν] μάλλον έτερου 
άξιος &ανμάσαι' οικείς γάρ ξυνέσει, καϊ οϋτε προμα&ών ές 10 
αυτήν ούδ&ν οΰτ' έπιμα&ών , τ&ν τε παραχρήμα δι έλαχίστης 
βουλής κράτιστος γνώμων καϊ τών μελλόντων έπϊ πλείστον του 
γενησομένου άριστος είκαστής' καϊ & μέν μετά χείρας έχοι, καϊ 
έξηγήσασ&αι οϊός τε, ών δ* άπειρος εϊη, κρϊναι Ικανώς ούκ άπήλ- 
λακτο, τό τε άμεινον ή χείρον έν τφ άφανεΐ έτι προεώρα μάλιστα. 15 
καϊ τό ξύμπαν ειπείν, φύσεως μέν δυνάμει, μελέτης δέ βραχύτητι 
κράτιστος δή ούτος αύτοσχεδιάζειν τά δέοντα έγένετο. 

11. "Οτι ό Θησεύς μετά του δυνατοΰ καϊ ξυνετός ήν. 

11 β. Ότι ποτέ οί Λακεδαιμόνιοι Αλκαμένη έν προαστείφ &εα·* 
σάμενοι μετεωρίζοντα κακΰς έχρήσαντο' ούτοι γάρ σκυ&ρωποί ήσαν 
διά παντός έπιείκειαν ύποκρινόμενοι καϊ τούς άβροτέρους έκόλαζον, 
τό τερπνόν τοΰ βίον κώλυμα τΰν όναγκαίων νομίζοντες είναι. 

12. "Οτι τόν Περικλέα χρήμα σι ζημιώσαντες οί 'Λ&ηναΐοι 

4 ου πολλφ ύστερον, δπερ φιλεΐ όμιλος ποιειν, στρατηγόν εΐλοντο 

10 Τΐιπο. I 138, 2. 3 11 ΤΙιαο. II 15, 2 ίη. 111) βοΐιοΐ. &ά Τίπιο. II 
37, 2 ρ. 45 €ά. Ηαα8€ 12 Τΐιπο. II 65, 4—13 



οοά. Ράν. 13 μεταχείρασ 19 προαστείφ] πρ 21 άβροτίρονο 
ωά. ΤΗ\ιο. 3 έσπέμπει Οβ 4 είς] προς 00 Άρτοξέρξην ρΓαβίβΓ Ε6πΐ3 
£θΖο</. 5 καϊ — καταστρέφει &ά<1. 6 οτι — μάλιστα ρΓΟ . . . γίγνεται 
παρ* αντψ μέγας καϊ όσος ουδείς πω 'Ελλήνων όιά τε την προνπάρχονσαν 
άξίωσιν καϊ τοΰ Ελληνικού ίλπίδα ην νπετίΰει αντώ δονλώσειν, μάλιστα 
7 ην — βεβαιότατα ρΓΟ ην γαρ 6 Θεμιστοκλής βεβαιότατα δη 8 ττς — δύ- 
ναται βΐ 9 τα — φνσιν βοΙιοΗα βπηί; (8ο1ιο1. 1 138, 3 ρ. 38 εά. Ηααββ) ςτιαβ »1) βοΐο- 
#&ηο ίη ϊώ&Γ£. ροβίΐα & βοήΐ)» Ιβχίηί ίπιπ)ΐχί& ββββ βπβρίοοΓ, γ. αά ρ. 35, 12 
18 οτι — ην ρΓΟ έπειδη δε θησενς έβασίλευσε, γενόμενος μετά τον ξυνετον 
καϊ δυνατός 19 οτι ρτο τοίτο (βο. λυπηράς δ& τ% δφει άχ&ηδόνας, Τΐιιιο. II 
37, 2 ί. ί.) λέγει, ίπειδη 20 οντοι γάρ ρΓΟ οί γάρ Λακεδαιμόνιοι 20 ησαν 
βί 21 έκόλαζον ρΐΌ εισι βί κολάζονσι 22 β. το τερπνόν — των αναγκαίων 
νομίζοντες είναι ρΓΟ τό γάρ τερπνόν — νομίζουσι των αναγκαίων 23 β. οτι 
— ύστερον ρΓΟ ου μέντοι πρότερόν γε οι ξνμπαντες έπαυσαντο έν όργ$ έχοντες 
αντον πρϊν έζημιωσαν χρημασιν. ύστερον ί αν&ις ον πολλφ 



20 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ΤΙιηο^ά. I, 37, 3— II, 65, 11. 37 

χαϊ πάντα τά πράγματα έπέτρεψαν, ών μέν περί τά οίχεΐα 
ίχαστος ήλγει αμβλντεροι ήδη δντες, ών δέ ξύμπασα ή πόλις 
ιιροσεδεϊτο πλείστον άξιον νομίζοντες είναι, δσον τε γαρ χρόνον 5 
προϋοτη της πόλεως ίν ττ} ειρήνη, μετρίως έξηγείτο χαΐ ασφαλώς 
5 διεφύλαξεν αύτήν, χαϊ έγένετο έπ* έχείνον μεγίστη, έπεί τε ό πό- 
λεμος χατέστη ό Πελοποννησιαχός, φαίνεται χαϊ έν τούτφ 7ζρογνοίς 
την δύναμιν. έπεβίω δέ δυο έτη χαϊ έξ μήνας ' χαϊ έπειδή άιιέ- 6 
&ανεν, έπϊ πλέον έτι έγνώσ&η ή πρόνοια αύτον ές τόν πόλεμον. 
ό μέν γαρ ήσνχάζοντάς τε χαϊ τό ναντιχόν θεραπεύοντας χα) Τ 

10 αρχήν μή έπιχτωμένονς έν τ<± πολέμφ μηδέ τι} πάλει χινδννεύοντας 
£φη περιέσεσ&αι' οι δέ ταντά τε πάντα ές τούναντίον άραξαν 
χαϊ άλλα έξω τον πολέμον δοχονντα είναι χατά τάς ίδιας φιλο- 
τιμίας χαϊ ΐδια χέρδη χαϊ χαχως ές τε σφάς αύτούς χαϊ τους 
ξνμμάχονς έπολίτενσαν, α χατορ&ονμενα μέν τοις ίδιώταις τιμή 

15 χαϊ ώφελία μάλλον ήν, σφαλέντα δέ τί} πάλει ές τόν πόλεμον 
βλάβη χα&ίστατο. αίτιον δ 9 ήν δτι έχεϊνος μέν δννατός ών τφ δ 
τε άξιώματι χαϊ τ% γνώσει χρημάτων τε διαφανώς άδωρότατος 
γενόμενος χατεΐχε τό πλή&ος έλενΟ-έρως, χαϊ ούχ ήγετο μάλλον 
νπ αύτον ή αύτός ήγε, διά τό μή χτώμενος έξ ού προσηχόντων 

20 τήν δύναμιν πρός ήδονήν τι λέγειν, αλλ* έχων έπ' αξιώσει χαϊ 
πρός όργήν τι άντειπεΐν. όπότε γονν αΐσ&οιτό τε αύτούς παρά 9 
χαιρόν νβρει &αρσονντας, λέγων χατέπλησσε έπϊ τό φοβεΐσ&αι, 
(χα 2) δεδιότας αϋ άλόγως άντιχα&ίστη πάλιν έπϊ τό &αρσεΐν. 
έγίγνετό τε λόγφ μέν δημοχρατία , έργφ δέ ύπό τον πρώτον 

25 ανδρός αρχή. οί δέ ύστερον ϊσοι αύτοί μάλλον πρός άλλήλονς δντες 10 
χαϊ όρεγόμενοι τον πρώτος έχαστος γενέσθαι έτράποντο κα#' 
ήδονάς τφ δήμφ χαϊ τά πράγματα ένδιδόναι. έξ ών άλλα τε πολλά, 11 
ώς έν μεγάλη πόλει χαϊ αρχήν έχούση, ήμαρτή&η χαϊ ό ές 
Σιχελίαν πλονς, δς ού τοσοΰτον γνώμης αμάρτημα ήν πρός ους 

30 έπήεσαν, δσον οί έχπέμψαντες ού τά πρόσφορα τοις οίχομένοις 

ωά. Ράν 4 είρητψ, 8β<1 βπρβΓ τ αάά. ν Ρ Γ , ν. Ρταβί. ΡαΓΐ. I ρ. XXVIII 

»άη. 3 6 πελοποννηοι 12 φιλοτιμίασ &η -ίονα άχΛιχχΐΆ 15 ωφέλια (βίο) 
23 χαϊ οπι. 25 άρχήι , ν. Ρπιβί. Ρατϊ. 1 ρ. XXXIX &άη. 1 28 μεγάλα 
28 8. έοαιχελλίαν, 8βά ρπαβ σ βί ρπαβ ι ϊ. χ. 

ωά. ΊΊικο. 2 η ξίμπααα 0(* 5 Ιπειδή τε 00 6 ο Λ (νβΐ οόε) φαί- 
νεται 8 ές] η ίς 00 13 χαϊ ροΒί χίρδη οίο. 15 ώφελία ΑΒΕ, ωφέλεια 
ΟΓβΜ 17 γνώμν 21 τε] τι ΟΕΓΟΜ, τις ΑΒ 23 αν άλόγως] άναλόγως Ο 
Θαρρεϊν ρτ&βΙβΓ 06 25 μάλλον αντοί 00 26 γίγνεο&αι 28 ώς οιη. Ο 

βέΐοξ}. 6 6 Πελοποννηαιαχός αάά. 17 γνώσει ρΓΟ γνώμη ηββοίο &η βοΐο- 
£&τϋ βίί, ηοη οο<ϋοΐ3 ίΛ βο &άΜΙ>Ηί, ν. ρ. 41, 9 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡΟΗΝΙΑ 



38 



έπιγιγνώσχοντες , αλλά χατά τάς ίδιας διαβολάς 7τερι της του 
δήμου προστασίας τά τε έν τφ στρατοπέδφ άμβλύτερα έτοοίουν 

12 χαϊ τά τνερϊ την πόλιν πρώτον έν αλλήλοις έταράχ&ησαν. σφα- 
λέντες δέ έν Σιχελίφ άλλτ\ τε παρασχευί] χαΐ τοϋ ναυτιχοΰ τφ 
πλείονι μορίψ χαΐ χατά την πόλιν ήδη έν στάσει δντες δμως 5 
άντεΐχον τοις τε πρότερον νπάρχουσι πολεμίοις χαΐ τοις από 
Σιχελίας μετ αύτΰν, Κύρφ τε ύστερον βασιλέως παιδί προσγενο- 
μένφ, δς παρείχε χρήματα Πελοποννηοίοις ές τό ναυτιχόν' χαϊ 
ού πρότερον ένέδοσαν ή αύτοί έν σφίσι χατά τάς ιδίας διαφοράς 

18 περιπεσόντες έσφάλησαν. τοσούτον τφ Περιχλεϊ έπερίσευσε τότε ίο 
άφ' ών αυτός προέγνω χαϊ πάνυ άν φαδίως περιγενέσ&αι των 
Πελοποννησίων αύτων τφ πολέμψ. 

13. Ότι Ι4λχίδας δ Πελοποννήσιος άρας έχ τοϋ Ήμβάτου 
παρέπλει' χαϊ προσχών Μυονήσσφ τους αιχμαλώτους ους χατά 

2 πλουν είλήφει απέσψαξεν τους πολλούς, χαϊ ές την "Εφεσον χα&- 15 
ορμισαμένου αύτοΰ Σαμίων πρέσβεις άψιχόμενοι έλεγον ού χαλώς 
τήν 'Ελλάδα έλευ&εροϋν αύτόν, εί άνδρας διέφ&ειρεν οΰτε χείρας 
άνταιρομένους (οϋτε πολεμίους), 'Λΰηναίων δέ υπό άνάγχης ξυμμά- 
χους' ει τε μη παύσεται, ό λίγους μέν αύτόν τΰν έχ&ρων ές 
ψιλίαν προσάξεσ&αι, πολύ δέ πλείους των φίλων πολεμίους ίξειν. 20 

3 χαϊ ό μέν έ7τείσ&η τε χαϊ δσους εΐχεν όφηχεν. 

14. °Οτι τόν Βρασίδαν απέστειλαν οί Λαχεδαιμόνιοι πρός 
Ά&ηναίους έν ~7ΐάρτΐ] δοχοΰντα δραστήριον είναι ές τά πάντα, χαϊ 

2 έπειδή έξηλ&εν πλείστου άξιος Λαχεδαιμονίοις έγένετο. τό τε γάρ 

13 ΤΙιαο. III 32, 1—3 ϊη. 14 ΤΊιυο. IV 81 



οοά. Ρβίτ. 5 πλείωνι 13 άιραο (βίο) 14 8. χατά πλουν, Ββά ά πλουν ί. Γ 
18 άντερομένουσ οντε πολεμίους οπι. 19 αύτοι] αυτών 20 πολέμουσ 

ωά. ΤΗιιο. 1 διαφοράς ΟΜ 5 πλέονι 0[Ο] 9 σφίσι] σφίσιν αντοίς 
0-6] 10 έπερίσσενσε ρΓ&οίβΓ Β 11 των] την πόλιν Οβ 14 προσοχών 
ΑΒ μυοννησω Β 15 άπέσφαξε, 8βά &11βπιπι ε βχ οογγ. ο 2 20 των φί- 
λων πολεμίους οπι. Οί[0\) 24 έξηλ&ε ρΓαβίβΓ Ο πλείστον ΑΒΡ 

€*ηβηά. 9 (ν άβΐ. ν. Ηθγκγ. 

6θΙο$. 5 ροβΐ ομως οηι. τρία (δέχα Ηααοΐΐβ) μεν ϊτη 7 ρο8Ϊ αυτών οϊώ. 
χαϊ τών ξυμμάχων ϊτι τοις πλείοσιν άφεστηχύσι 13 οτι — άρας ρΓΟ άρας Λ 
14 ροδί Μυονήσσφ οτη. τ% Τηίων 16 Σαμίων πρέσβεις άφιχόμενοι ρΓΟ Σαμίων 
τών έξ Άναίων άφιχόμενοι πρέσβεις 21 8. χαϊ όσους — άφηχεν ρΓΟ χαϊ 
Χίων άνδρας όσους εΐχεν ετι άφήχε χαϊ τών άλλων τινάς 22 8. οτι — Σπάρτη 
ρΓΟ αύτόν τε Βρασίδαν βουλόμενον μάλιστα Λαχεδαιμόνιοι απέστειλαν (προν- 
Ονμή&ησαν δ% χαϊ οι Χα?#ίδϊ ί ς), άνδρα εν τε τι) Σπάρτη 24 άξιος — έγένετο 
ρΓΟ άξιον — γενόμενον 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊΒι 1 ίΐΌΠΓΐ 

υΝΐνΕΒ5ΙΤΥ(^ΑΙΙΡ0ΚΝΙΑ 



β ΤΙηιΟΓά. II, 6δ, 11— V, 16, 2. 



παραυτίχα έαντόν παράσχων δίχαιον χαϊ μέτριον ές τάς πόλεις 
άπέστησε τά πολλά, τά δέ προδοσίφ είλε τών χωρίων, ώστε τοις 
Λαχεδαιμονίοις γίγνεσθαι ξυμβαίνειν τε βουλομένοις, δπερ έποι- 
ησαν, άνταπόδοσιν χαϊ άποδοχήν χωρίων χαϊ τον πολέμου από 
5 της Πελοποννήσου λώφησιν' ές τε τόν χρόνφ ύστερον μετά τά έχ 
Σικελίας πόλεμον ή τότε Βρασίδου αρετή χαϊ ξύνεσις, των μέν 
πείρ<} αίσ&ομένων, τβν δέ άχοβ νομισάντων, μάλιστα έπι&υμίαν 
ϊνεποίει τοις 'Λ&ηναίων ξυμμάχοις ές τούς Λακεδαιμονίους, 
πρώτος γάρ έξελ&ών χαΐ δόξας είναι χατά πάντα άγα&ός έλπίδα 3 

10 έγχατέλειπε βέβαιον ώς χαΐ οΐ άλλοι τοιούτοι είσιν. 

15. Ότι Κλέων ό Ά&ηνεύς χαϊ Βρασίδας ό Λαχεδαιμόνιος 
άμψοτέρω&εν μάλιστα ήναντιοϋντο ττ) ειρήνη, ό μέν διά τό εύ- 
τυχεΐν τε χαϊ τιμάσ&αι έχ τον πολεμεΐν, ό δέ γενομένης ήσνχίας 
καταφανέστερος νομίζων άν είναι χαχουργβν χαϊ άπιστότερος 

1δ διαβάλλων. οι δέ έν έχατέρ$ ττ] πόλει σπενδοντες τήν ήγεμονίαν 
Πλειστοάναξ τε ό Πανσανίου, βασιλεύς Λαχεδαιμονίων , χαϊ Νιχίας 
ό Νιχηράτου } πλείστα των τότε εϋ φερόμενος έν στρατηγίαις, 
πολλών δή μάλλον προε&νμονντο, Νιχίας μέν βουλόμενος, έν φ 
απαθής ήν χαϊ ήξίου τό διασώζεσ&αι τήν εύτυχίαν, χαϊ ίς τε τό 

20 αύτίχα πόνων πεπανσ&αι χαϊ αυτός χαϊ τούς πολίτας παϋσαι, 
χαϊ τφ μέλλοντι χρόνφ χαταλιπεΐν όνομα ώς ουδέν σφήλας τήν 
πόλιν διεγένετο, νομίζων έχ τοΰ άχινδννου τοΰτο ξυμβαίνειν χαϊ 
δστις έλάχιστα τύχη αύτόν παραδίδωσιν, τό δέ άχίνδννον τήν 
είρήνην παρέχειν' Πλειστοάναξ δέ υπό τών έχ&ρών διαβαλλό- 

25 μένος περί της χα-9-όδον χαϊ ές έν&υμίαν τοις Λαχεδαιμονίοις 
αίεΐ προβαλλόμενος υπ* αύτών, όπότε τι πταίσειαν, ώς διά τήν 
εκείνου χά&οδον παρανομη&εϊσαν ταΰτα ξυμβαίνοι. τήν τε γάρ 2 



15 ΊΊιιιο. V 16—17, 1 

3 « 

^ Ε 

-Ω ±! 

^ -Ε 

° I 
21 
8 Β 

. φ 
=5 

_Ε ±! 

ο. '-ο 

£ Ο) 

^ ο 
ο 

I- Ο 



ωά. Ρύτ. 2 άπεατησε (8. &οο.), 8βά ησε ί. γ. 7 πεϊρα 13 γενόμενοα 
16 π)*είστο άναξ λαχεό/ 19 ηξίον τό 61 σώζεσ&αι (δίο) 20 πόνων Μ3 
1ιαΙ>6ΐ 22 χινόννον 24 πλείστο αναξ 25 ΛαχεόωμονΙοις] λεχ £ / 

οοά. ΤΗμο, 5 χρόνω] χρόνον ΑΜ τα] τόν ΑΒΕ 10 έγχατέλιπε οί 
οω. 15 όιαβάλων (νβΐ -βαλών) ρπιβΙβΓ ΟΜ 18 πολλω ΐ 19 ηξίον 
τό] ηξιοϋτο ΟΜ διαοώσασ&αι 23 αυτόν 0|6] παραόίόωσι 26 αεί 

ρΓ&βί6Γ Ε[0] 




00 

ιΗ "Ο 

ΓΜ Β 

Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ -Ω 
ι— I 

ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ι 

1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΚΝIΑ 

^ .Ω 

ω 3 



Οπ9Ϊη3ΐ ίηοπη 



40 



Εχοβηρία άβ νίΓίπΐίΙιιβ βΐ νίΐϋθ 



πρόμαντιν την έν Λελφοίς έπγ]τιΩντο αύτόν Ίΐεϊσαι ώστε χρήσαι 
Λαχεδαιμονίοις ΰεωροΐς άψιχνουμένοις έπΐ πολύ περί αύτον' 
3 χρόνφ δέ προτρέψαι τους Λακεδαιμονίους ψεύγοντα αυτόν ές 
Λύχαιον δια την έχ της ΐΛττιχής ποτε μετά δώρων δοχοΰσαν 
αναχώρησιν χαϊ ήμισυ της οίχίας του Ιεροΰ τότε του Λιός 5 
οίχοϋντα ψόβφ τφ Λαχεδαιμονίων \ έτι ένός δέοντι είχοστφ τοις 
όμοίοις χοροϊς χαΐ ΰυσίαις χαταγαγεΐν ώσπερ δτε τό πρώτον 
17 Λαχεδαίμονα χτίζοντες τους βασιλέας χα&ίστασαν. άχ&όμενος ούν 
τβ διαβολή ταύττ] χαΐ νομίζων έν είρήντ) μ£ν ούδενός σφάλματος 
γιγνομένου χαΐ άμα τΰν Λαχεδαιμονίων τους άνδρας χομιζομένων 1 
χόν αύτός τοις έχ&ροίς άνεπίληπτος είναι ^ πολέμου δέ χα&εστω- 
τος αίεϊ άνάγχην είναι τούς προύχοντας από των ξυμφορων 
διαβάλλεσ&αι, προυΟνμή&η τήν ξύμβασιν. 

16. °Οτι χατά τινα διαφοράν δντων Λαχεδαιμονίων πρός 
τούς 'Λ&ηναίους, οΐ έν ταΐς 'Λ&ήναις αϋ βουλόμενοι λΰσαι τάς 1 

2 σπονδάς ένέχειντο. ήσαν δέ άλλοι τε χαΐ Λλχιβιάδης ό Κλεινίου, 
άνήρ ήλιχίφ μέν έτι τότε ών νέος ώς έν άλλτ) πόλει, άξιώματι 
δέ προγόνων τιμώμενος 9 φ έδόχει μέν χαΐ άμεινον είναι πρός 
τούς Λργείους μάλλον χωρεΐν, ού μέντοι όλλά χαΐ ψρονήματι 
φιλονειχων ήναντιοΰτο, δτι Λαχεδαιμόνιοι διά Νιχίου χαΐ Λάχη- 2 
τος έπραξαν τάς σπονδάς, έαυτόν χατά τε τήν νεότητα ύπερι- 
δόντες χαϊ χατά τήν παλαιάν προξενίαν ποτέ οϋσαν ού τιμήσαντες, 
ήν τοϋ πάππου άπειπόντος αύτός τούς έχ της νήσου αύτων 

3 αιχμαλώτους &εραπεύων διενοεΐτο ανανεώσασ&αι. πανταχόθεν 
τε νομίζων έλασσονσ&αι τό τε πρβτον άντείπεν, ού βέβαιους 2 
γάσχων είναι Λαχεδαιμονίους, αλλ* Ινα 'Λργείους σφίσι σπεισά- 
μενοι έξέλωσι χαϊ αΰτις έπ' *Λ&ηναίους μόνους ϊωσιν, τούτου 

16 ΊΊπιο. V 43—46 



€θά. Ράν. 8 βασιλεϊασ 20 λσχητοσ (β. αοο.) ; ββά η ί. γ. 26 πασαμειοι 
ωά. ΤΗηο. 4 δοχονσαν] δοχονσαν ί'ως ρΓαβΙβτ Μ, ςπί δόχησιν (δίηβ ί'ως) 
Ιιαββΐ (βί ίΐΑ 8αίά ν. όώρων δόχηοιν) 6 ίτ/] εΊει ρΓ&βΙβΓ ΟΕΕΜ 8 χα#/- 
οταντο 12 αεί ρπιβΙβΓ Ε άναγχη ΑΒ 17 ών ϊτι τότε ΑΒ[Θ] 

21 ϊαντών ΑΒΕ[Θ] 

ενηεηά. 20 φιλονιχών 8ίΑΜ 27 αύθις ντιΐ£. 

€θΙθ(}. 1 ρθ8ί πεϊσαι οπι. μετ Άριστοχλέονς τον αδελφού 2 θεωροΐς — 
αντον ρΓΟ ίηΐ πολύ τάδε 9εωροϊς αφιχνονμένοις, άιός νίοϋ ημιθέου το σπέρμα 
έχ της αλλότριας ες την Εαυτών ανάφεραν ' εΐ δϊ μη, άργυρέα ενλάχα ειλάξειν 
(ενλαξεϊν ΟοΙβί) 4 φΐοά ροβΐ δοχονσαν οπι. ϋΙπΑ ί'ως, ϋ νβΓβΟΓ ηβ βε1θ£&πο 
1ή1)Πβη(1ηιη θϋ 14 οτι — Λαχ. ρπ> χατά τοιαντην δη διαφοράν όντων των 
Λαχ. 16 ροδί οπονδάς ομ. εν&νς 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



βΤ1ιηο?<1. V, 16, 2—45, 3. 41 

$νεχα σπένδεσΰαι αυτούς, χαϊ τότε, έπειδή ή διαφορά έγεγένητο, 
πέμπει εύ&ύς ές "Αργός ίδίφ, χελεύων ώς τάχιστα έπϊ την 
ξυμμαχίαν, προκαλούμενος ήχειν μετά Μαντινέων χαϊ Ηλείων, ώς 
χαιροΰ δντος χαϊ αύτός ξνμπράξων τά μάλιστα, οί δί ^Αργειοι 44 
5 άχούσαντες της αγγελίας χαΐ έπειδή έγνωσαν ού μετ Ά&ηναίων 
πραχ&εϊσαν τήν των Βοιωτών ξνμμαχίαν , άλλ' ές διαφοράν 
μεγάλην χα&εστώτας αύτούς πρός τους Λαχεδαιμονίους, των μϊν 
έν Λαχεδαιμονίη πρέσβεων, οί σφίσι περί τών σπονδών έτνχον 
απόντες, ήμέλουν, ττρός δέ τους '/ί&ηναίους μάλλον τήν γνώσιν 

10 είχον, νομίζοντες Ίΐόλιν τε σφίσι φιλίαν από παλαιοϋ χαϊ δημο- 
χρατουμένην ώσπερ χαϊ αύτοί χαϊ δύναμιν μεγάλην έγδυσαν τήν 
χατά θάλασσαν %υμπολεμήσειν σφίσι, ήν χα&ιστώνται ές πόλεμον- 
ξπεμπον οϋν εύ&νς πρέσβεις ώς τούς ΪΛ&ηναίονς 7νερϊ της ξνμ- 2 
μαχίας' ξυνεπρεσβεύοντο δέ Ηλείοι χαϊ Μαντινής. άφίχοντο δέ ϊ* 

15 χαϊ Λαχεδαιμονίων πρέσβεις δοχοΰντες έπιτήδειοι είναι τοις 
*Λ&ηνα'ιοις, δείσαντες μή τήν τε ξυμμαχίαν όργιζόμενοι προς 
τούς Άργείονς ποιήσωνται, χαϊ άμα Πύλον όπαιτήσοντες άντϊ 
Πανάχτον , χαϊ περϊ της Βοιωτίων ξυμμαχίας άπολογησόμενοι 
ώς ούχ έπϊ χαχφ των ΪΛ&ηναίων έποιήσαντο. χαϊ λέγοντες έν τ# 45 

20 βονλτ] περί τε τούτων χαϊ ώς αύτοχράτορες ήχουσι περϊ πάντων 
ξνμβνναι των διαφόρων, τόν Ιάλχιβιάδην έφόβουν, μή χαί 9 ήν ές 
τόν δήμον ταΰτα λέγω σι, έπαγάγωνται τό πλή&ος χαϊ άπωσ&$ 
ή Άργείων ξνμμαχία. μηχανάται πρός αύτούς τοιόνδε τι ό 2 

Άλχιβιάδης' τούς Λαχεδαιμονίους πείθει, πίστιν αύτοΐς δούς, 

25 ήν μή όμολογήσωσιν έν τφ δήμφ αύτοχράτορες ήχειν, Πύλον τε 
αύτοΐς άποδώσειν (πείσειν γάρ αύτός Αθηναίους, ώσπερ χαϊ νυν 
άντιλέγειν) χαϊ τάλλα ξνναλλάξειν. βονλόμενος δέ αύτούς Νιχίον £ 
τε άποστήσαι ταΰτα έπραττεν χαϊ δπως, έν τφ δήμφ διαβολών 
αύτούς ώς ούδέν αλη&ές έν νφ έχουσιν ούδϊ λέγονσιν ούδέποτε 



οοά. Ρείν. 14 δεηλεϊοι »η όεκλεϊοι ίηοβΓίπιη 18 χαϊ περϊ) ανπερι (βίο) 

21. 25 ην 23 οπι. 24 αλκιβι/ \ 25 ομώλογήσωσιν (8Ϊο) 27 ξννα- 
λάξειν 

ωά. ΤΗιΐΰ. 3 προ καλουμένους ρΓ&βΙβΓ 00 5 της τε 8 Λαχεδαίμονι 
9 γνώμην 14 δε ρηχΐδ] όε χαϊ ΟΘΜ, δε χαϊ οί οβίβτί 15 έπιτηδειον ρπιβ- 
ίβΓΟΘ 17 άπαιτήσαντεςΕ 18 Βοιωτών 20 ηχασι ΒΕΓΜ 21 διαφο- 
ρών ΑΒΕΜ 28 έπραττε ρΓαβίβΓ ΟΕΓ 

67Π€ηά. 22 ταντά 8&Μ 27 αντιλέγων Ηαάβ 

μΙο(}. 8 Λακεδαιμόνια ρΓΟ Λαχεδαίμονι ηββοίο &η βο1θ£&ΓΠ βϋ, ν. ρ. 43, 4 
9 γνώσιν] ν. αά ρ. 37, 17 15 ροδί πρέαβε^ Μ&^χατά τάχος 16 ροβί Άϋη- 
ναίοις οπι. ΦιλοχαρΙόας χαϊ Λέων χαϊ "^νδιάζ Κ 



-^ιυ^ΐ^ υΗΐνΕΠ5ΙΤΥ ΟΡ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



42 ΕχεβΓρία άβ νιτίαϋΙηΐΒ νίίϋβ 

ταΰτα, τούς Άργείους χαϊ Ηλείους χαϊ Μαντινέας ξυμμάχους 
4 ποίηση, χαϊ έγένετο ούτως, έπειδή ές τόν δήμον παρελθόντες 
χαϊ έπερωτώμενοι ούχ (φασαν ώσπερ έν τβ βουλή αύτοχράτορες 
ήχειν, οΐ Αθηναίοι ούχέτι ήνείχοντο, άλλα του Άλχιβιάδου πολλψ 
μάλλον ή πρότερον χαταβοΰντος τ&ν Λαχεδαιμονίων έσήχουόν 5 
τε χαΐ έτοιμοι ήσαν εύθύς παραγαγόντες τούς Ιάργείους χαΐ τούς 
μετ* αύτων ξυμμάχους ποιεΐσθαι. σεισμού δέ γενομένου, πριν τι 
46 έπιχυρωθήναι, ή έχχλησία αύτη ανεβλήθη. τ$ δέ ύστεραία έχχλη- 
σίφ δ Νιχίας, χαίπερ τ(δν ΛαχεδαιμονΙων αύτων ήπατημένων χαΐ 
αύτός έξηπατημένος περί του μή αύτοχράτορας όμολογήσαι ήχειν, 10 
δμως τοις ΛαχεδαιμονΙοις έψη χρήναι φίλους μάλλον γίγνεσθαι 
χαΐ έπισχόντας τά πρός *Λργείους πέμψαι έτι ώς αύτούς χαΐ 
είδέναι δ τι διανοούνται, λέγων έν μεν τφ σφετέρψ χαλφ, έν δέ 
τφ έχείνων άπρεπεΐ τόν πόλεμον άναβάλλεσθαι' σψίσι μέν γαρ 
εϋ έστώτων των πραγμάτων ώς έπϊ πλείστον άριστον είναι 15 
διασώσασθαι τήν εύπραγίαν, έχείνοις δέ δυστυχοΰσιν δτι τάχιστα 

2 εύρημα είναι διαχινδυνεΰσαι. έπεισέ τε πέμψαι πρέσβεις, ών χαϊ 
αύτός ήν, χελεύσαντας Λαχεδαιμονίους, εϊ τι δίχαιον διανοούνται, 
Πάναχτόν τε όρθόν άποδιδόναι χαϊ Ιάμφίπολιν, χαϊ τήν Βοιωτών 
ξυμμαχίαν άνεΐναι, ήν μή ές τάς σπονδάς έσίωσι, χαθάπερ εϊρητο 20 

3 άνευ αλλήλων μηδενΐ ξυμβαίνειν. ειπείν τε έχέλευον δτι χαϊ σφεϊς, 
εί έβούλοντο άδιχεϊν, ήδη άν *Αργείους ξυμμάχους πεποιησθαι, 
ώς παρεϊναί γ* αύτούς αύτοϋ τούτου ίνεχα. εϊ τέ τι άλλο 
ένεχάλουν, πάντα έπιστείλαντες απέπεμψαν τούς περί Νιχίαν 

4 πρέσβεις, χαϊ άφιχομένων αύτίΰν χαϊ άπαγγειλάντων τά τε άλλα 25 
χαϊ τέλος είπόντων δτι, εί μή τήν ξυμμαχίαν άνήσουσι Βοιωτοΐς 
μή έσιοϋσιν ές τάς σπονδάς, ποιήσονται χαϊ αύτοϊ *Λργείους χαϊ 
τούς μετ' αύτών ξυμμάχους, τήν μέν ξυμμαχίαν οΐ Λαχεδαιμόνιοι 
Βοιωτοΐς ούχ έψασαν άνήσειν, έπιχρατούντων των περϊ τόν 
Ξενάρη τόν έφορον ταύτα γίγνεσθαι χαϊ δσοι άλλοι της αυτής 30 
γνώμης ήσαν, τούς δέ δρχους δεομένου Νιχίου άνενεώσαντο' 

ωά. Ρβίν. 5 χαταβοωντεσ (βίο), 8βά εσ ί. γ. 6 έτοιμοι (8. δρΪΓ.) 12 τά* 
16 ίχείνοα 26 βοι\τοΊσ, 8βά βοι ί. γ. 27 ποιησοντε 28 μετ' αυτών] 
μέιαντα 

οοά. ΊΊιηο. 1 ταντά ρηιβίβΓ ΑΒ0[β] 8 αίτ>) ΟΟ 13 ο τι] εί' τι ΑΒ 
23 ώς παρεϊναι] ώαπαρεί Ο, ώσπερ εΐ 6 24 περί τον Νιχ. 29 βοιωτους 
00 τών] τόν 00 

βίϊΐεηά. 6 έτοιμοι νιιΐ£. παραγαγόντος ν&Ιο&βηίΐβΓ 18 χελείσον- 
τι ς νιι1§. 

€01θ(}. 2 ροδί ίπειδη οπι γαρ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Τΐιπο^ά. V, 45, 3— VI, 54, 5. 43 

έψοβεΐτο γάρ μή πάντα ατελή έχων όπέλ&η χαί διαβλη&β, δπερ 
χαί έγένετο, αϊτιος δοχΰν είναι τΰν πρός Λακεδαιμονίους σπον- 
δών, άναχωρήσαντός τε αύτον ώς ήχουσαν οί Ά&ηναΐοι ούδέν 5 
έχ της Λακεδαιμόνιας πεπραγμένον, εύ&ύς δι όργής εΐχον, χαί 
5 νομίζοντες αδιχεΐσ&αι {ίτυχον γάρ παρόντες οί 'Λργεϊοι χαϊ οί 
ξύμμαχοι, παραγαγόντος Λλχιβιάδον), έποιήσαντο σπονδάς χαΐ 
ξνμμάχονς προς τούς Άργείονς. 

17. α Οτι ό Λλχιβιάδης έν άξιώματι υπό των αστών, ταΐς 
έπι&υμίαις μείζοσιν ή χατά τήν ύπάρχουσαν ούσίαν έχρήτο ίς τε 

10 τάς ίπποτροφίας χαΐ τάς άλλας δαπάνας' &7ΐερ χαΐ χα&εΐλεν 
ύστερον τήν τΰν Ά&ηναίων πόλιν ούχ ηχιστα. φοβη&έντες γάρ 4 
αύτον οί πολλοί τό μέγε&ος της τε χατά τό έαντοϋ σώμα παρα- 
νομίας ές τήν δίαιταν χαΐ της διανοίας ών κα#' έν ίχαστον έν δτφ 
γίγνοιτο έπρασσεν, ώς τνραννίδος έπι&υμονντι πολέμιοι χα&έ- 

15 στασαν, χαΐ δημοσίφ χράτιστα δια&έντα τά του πολέμου ίδί$ 
ίχαστα τοις έπιτηδεύμασι άχ&εσ&έντες χαΐ άλλοις έπιτρέψαντες 
ου διά μαχροΰ έσφηλαν τήν πόλιν. 

18. °Οτι γενομένου 'Λρμοδίου ώρ$ ήλιχίας λαμπρού Αριστο- 
γείτων, άνήρ των αστών, μέσος πολίτης, έραστής ών εΐχεν αύτόν. 

20 πειρα&είς δέ ό € Λρμόδιος υπό Ίππαρχου τοΰ Πεισιστράτου χαΐ 3 
ού πεισ&είς χαταγορεύει τψ 'Λριστογείτονι. ό δέ έρωτιχώς περιαλ- 
γήσας χαΐ φοβη&εις τήν Ιππάρχου δύναμιν μή βί$ προσαγάγηται 
αύτόν, έπιβουλεύει αύτφ. 

19. € 'Οτι ό "Ίππαρχος ούδέ τήν άλλην άρχήν έπαχ&ής ήν ές 
25 τους πολλούς^ άλλά όνεπιφ&όνως χατεστήσατο* χαί έπετήδευσαν 

έπΐ πλείστον δή τύραννοι ούτοι άρετήν χαί ξύνεσιν, χαϊ 'Λΰιγ- 
ναίους είχοστήν μόνον πρασσόμενοι των γιγνομένων τήν τε πόλιν 
χαλ&ς διεχόσμησαν χαί τούς πολέμους διέφερον χαϊ ές τά ιερά 

17 Τΐΐΰο. VI 15, 3. 4 18 Τΐιιιο. VI 54, 2 πιβά. — 3 βχΐΓ. 19 Τίπια VI 
54, 5—6 πΐ6ά. 

ωά, Έάν. 1 έφοβητο 18 αρμοδίου, 8β<1 20 αρμόδιοσ (8. 8ρίΓ.) 20. 22 ιπ- 
πάρχου (8. βρίΓ.) 20 πεισιστράτου, 8βά ει βχ ι οογγ. 21 τ<£] το 23 αν- 
τ 

τω] αν 24 ϊππαρχοσ (β. 8ριτ. βΐ αοο.) 

ωά. ΊΚηο. 4 Λακεδαίμονος 8 άοτών] αντών ΒΓ 12 αντον οω. Ο 
16 εχαοιοι ροβΐ έπιιηδ. &άά. αντον 25 αλλ* 27 ροδί πόλιν αάά. αντών 

βτηεηά. 15 διαΟένιι βχ οογγ. οοά. Ραηδίηπδ 1734 

βοίορ. 4 Λακεδαιμόνιας] ν. αά ρ. 41, 8 7 ξνμμάχονς — 'Λργείονς ρΓΟ 
ξνμμαχίαν προς αϊτούς τηνδε 8 οτι 6 Άλκ. ρΓΟ ων γάρ 18 οτι γενο- 
μένου ρΓΟ γεν. 23 έπιβουλενει αντώ ρΓΟ έπιβ. ενθνς . . . χατάλνοιν τ$ 
τνραννίδι 24 οτι — ονδϊ ρΓΟ ονόϊ γάρ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



44 



ΕχοβΓρία <ϋβ νΐτ1ηϋ1)Π8 βί νίίϋδ 



Γ> έ&υον. τά <$έ άλλα αυτή ή πόλις τοις πριν χειμένοις νόμοις 
έχρήτο, (πλήν χαΟ-' δσον αεί τινα έπεμέλοντό) σφων αυτών έν 
ταϊς άρχαίς είναι. 

20. α Οτι Έρμοχράτης ανήρ χαϊ ές τάλλα ξύνεσιν ούδενός λει- 
πόμενος χαϊ χατά τόν πόλεμον έμπειρίφ τε ικανός γενόμενος χαΐ 5 
ανδρείφ έπιφανής. 

21. 'Ότι Χΐοι μόνοι μετά Λακεδαιμονίους ών έγώ $σ&όμην 
εύδαιμονήοαντες άμα χαϊ έσωφρόνησαν, χαΐ δσφ έπεδίδου ή πόλις 

5 αύτοΐς έπϊ τό μείζον, τόσφ χαΐ έχοσμοΰντο έχυρώτερον. χαΐ ούδ* 
αύτήν την άπόστασιν , εί τοϋτο δοχοϋσι παρά τό άσφαλέστερον 10 

* πράξαι, πρότερον έτόλμησαν ποιήσασ&αι ή μετά πολλών τε χαϊ 
άγα&ών ξυμμάχων έμελλον χινδυνεύσειν χαϊ τούς Ιά&ηναίους ήσ&ά- 
νοντο ούδ' αύτούς αντιλέγοντας έτι μετά τήν Σιχελιχήν ξυμφοράν 
ώς ού πάνυ πόνηρα σφών βεβαίως τα πράγματα εϊη' εί δέ τι έν 
τοις άν&ρωπείοις του βίου παραλόγοις έσψάλησαν , μετά πολλών 15 
οΐς τά αύτά ίδοξεν, τά τών 'Λ&ηναίων ταχύ ξυναιρε&ήσεσ&αι, 
τήν άμαρτίαν ξυνέγνωσαν. 

22. α Οτι ό Άλχιβιάδης μέγιστα έπιχομπών, ώς Τισσαφέρνης 
αύτό εϊρηχεν ή μην, έως άν τι τών έαυτοΰ λείπηται, μή άπορήσειν 

-82 Ά&ηναίους τροφής, χαϊ στρατηγός γενόμενος χαϊ τών ΙΑ&ηναίων 20 

2 λεγόντων πλείν έπϊ τόν Πειραιά, πάνυ διεχώλυσε πολλών έττειγο- 
μένων, τά δέ του πολέμου πρώτον έφη , έ7ΐειδή χαϊ στρατηγός 

3 γιρητο , πλεύσας ώς Τισσαφέρνην πράξειν. χαϊ από ταύτης τής 
έχχλησίας εύ&ύς φχετο, ίνα δοχη πάντα μετ έχείνου χοινοΰσ&αι, 

20 Ήιυα VI 72, 2 ίη. 21 Τίπιο. VIII 24, 4. 5 22 ΤΊιιιο. VIII 

81, 3-82, 3 



οοά. Ρήτ. 1 αυτή (8. βρίΓ.) 2 πλην — έπεμέλοντο οιη. 5 ϊχανωσ 

, θ 

(8. βρίΓ.) 14 πονηρά, (β. αοο.) 15 άνπείοισ 

ωά. ΤΗηο. 1 αυτη ρΓαβΙβΓ 06 8 ενόαιμ*] ηίόαιμόνησάν τεΒ 9 το- 
οώιδε Β ίχοσμοντο 'ΑΕΡΜ 10 εί\ έςΒ άσφαλέστατον Β 12 ξυμμάχων 
με&' ώνΒ ξνγχινδυνευειν Β 14 πονηρά νβΐ πονηρά (8. &οο.) ρΓΕβίβΓ 
16 &11βηιιη τά οω. Βίβ] ξυναναιρε$ήσεσθαι Β 19 η βϋαπι Ρ, η (β. ίΐοο.) 
Ε, ϊ] νβΐ η οβίβη αντον Β 24 ροδί Ίνα &άά. & ΑΕΓΜ 

βηιεηά. 23 Τισσαφέρνη νιΐΐ£. 

βΰΐοί}. 4 οτι Έρμοχράτης ρΓΟ χαϊ παρελ&ών αντοϊς ^Ερμοχράτης ό α Ερ- 
μωνος 7 οτι Χϊοι ρτο Χΐοι γαρ 18 8. οτι — εϊρηχεν ρΓΟ νπισχνεϊτο 
δ' ονν τάόε μέγιστα έπιχομπών 6 'Λλχιβιάδης, ώς Τισσαφέρνης αντψ νπεδέ- 
ζατο 19 ροβΐ λείπηται οιη. ην Ά&ηναίοις πιστενσρ 20 *Α&ηναίονς ρΓΟ 
αυτούς 20 β. χαϊ στρατηγός — Πειραιά άβ(ϋί ρτο ϋβ φΐ&β ο. 81, 3 βχίΓ. — 82, 2 
ίη. Ιβ^τιηΙΐΐΓ 



Γ^ηηπΙ*> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



β ΤΙηιογά. VI, 54, 6 -VIII, 108. 5. 45 

χαϊ άμα βονλόμενος αύτφ τιμιότερος είναι χαϊ ένδείχνυσ&αι δτι 
χαϊ στρατηγός ήδη ηρηται χαϊ εΰ χαϊ κακώς οϊός τε έστίν αύτόν 
ποιεΐν. ξννέβαινε δέ τφ Αλκιβιάδη τφ μίν Τιασαφέρνί] τους 
Ά&ηναΙονς φοβεΐν, έχείνοις δέ τόν Τισσαψέρνην. 

5 23. α Οτι Άσταχός ό Πέρσης, Τισσαφέρνους ύπαρχος, ήδίχει 
τους Ιάντανδρίους' δσπερ χαϊ Ληλίους τοϋς *Λτραμνττιον οίχή- 
σαντας, δτε ύπ *Λ&ηναΙων Ληλου χα&άρσεως ένεχα άνέστησαν, 
έχ&ραν προσποιησάμενος άδηλον χαΐ έτχαγγείλας στρατείαν αύτων 
τοις βελτίστοις, έξαγαγών ώς έπϊ φιλίφ χαΐ ξυμμαχίφ, τηρήσας 

10 όριστοποιονμένονς χαϊ περιστήσας τούς έαντοΰ χατηχόντισε. φο- 5 
βούμενοι οΰν αύτόν διά τοΰτο τό έργον μήίίοτε χα ι περί σφάς τι 
τταρανομήση, χαϊ άλλα έτΐΐβάλλοντος αύτον ά φέρειν ούχ ήδύναντο, 
έχβάλλονσι τούς φρουρούς αύτ(5ν έχ της αχροπόλεως. 

τέλος τΰν Θουχυδίδου Ιστοριών. 
15 περϊ άρετης χαϊ χαχίας. 

23 ΤΗιιο. VIII 108, 4. 5 

ωά. Ρβντ. 3 Τισσαφέρνη 6 άχραμάττιον 8 στρατίαν (βίο) 

€θά. ΤΚνο. 1 τιμιωτερός τε ρτ&βίβΓ Ο 2 ποιεΐν] ήδη ποιεϊν ρΓαβΐβΓ Ο 

5 Αστακός] υπό Άρσάκον (ν. ίαίΓ&) ρπιβΙβΓ Ο, ηπΐ νπο Άστακον 6 Άδραμ. 

ρβΓ δ, ρΓΕβίβΓ ΟΘ κατοικήσαντας ρτ&βίβΓ ΟΘ 8 στρατιάν* 13 αντον 
αηβηά. 4 Τισσαφέρνη ντιΐ£. 8 στρατείαν Αβω. Ρογϊπβ 12 αλλα] 

α μα 81&Μ 

€ΰΙο<}. 5 8. οτι — ΆντανδρΙους ρΓΟ Άντάνδριοι . . . νπο *Αρσάχου τον Πέρ- 
σον, Τισσαφέρνους υπάρχον, αδικούμενοι 



ΠΛΛΛΪί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓΠ 

υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



ΐκ της Ιστορίας Ξενοφώντος 9 Κνρου παιδείας, 
περί αρετής χαϊ χαχίας. 

1. Ήμεΐς μϊν δή ώς άξιον όντα &αυμάζεσ&αι τούτον τόν 
άνδρα έσχεψάμε&α, τις ποτ ών γένναν χαϊ ποίαν τινά φύσιν 
έχων χαΐ ποίς ποτέ παιδεν&είς παιδείγ τοσούτον διήνεγχεν εις 5 
τό άρχειν αν&ρώπων. δσα οϋν χαΐ ίπν&όμε&α χαΐ βσ&ήσ&αι δο- 
χονμεν περί αύτον, ταντα πειρασόμε&α διηγήσασ&αι. 

2. α Οτι δ Κνρος πατρός μέν δή λέγεται γενέσ&αι Καμβύσεω 
Περσών βασιλέως" ό δέ Καμβύσης ούτος τον Περσειδων γένους, 

οί δέ Περσεΐδαι από Περσέως χληίζονται, μητρός δέ Μανδάνης' 10 
ή δέ Μανδάνη αντη Αστυάγους ήν ΰνγάτηρ του Μήδων γενο- 
μένου βασιλέως, ψνναι δέ ό Κΰρος λέγεται χαΐ φδεται έτι χαϊ 
νυν υπό των βαρβάρων είδος μέν χάλλιστος, ψνχήν δέ φιλαν&ρω- 
πότατος χαϊ φιλομαθέστατος, ώστε πάντα μέν πόνον όνατλήναι, 
2 πάντα δέ χίνδυνον υπομεϊναι του έπαινεΐσ&αι ένεχα. φύσιν μέν 15 
δή της μορφής χαϊ της ψυχής τοιαύτην έχων διαμνημονεύεται. 

Εχοβτρία β Χβηορίιοηΐβ ηοη βάίάϋ ν&Ιβδίπβ; ροβυπίππη \νο11βηΙ>6Γ£, οηίυβ 
βοΐιβά&β ρβΓϋ88β νίάβηΙιΐΓ, α. 1893 άβηπο α. 1904 βα οοηΐηΐϋ ΒΤ¥, ο£. ΡγλθΓ. 
Ρλγϊ. I. ρ. XX. 

1 Ο^Γορ. I 1, 6 2 φι·ορ. 12, 1—2 ίη. 



ωά. Ρβίτ. {βί 8ηίά.) 4 τίποτ 6 έπυ&όμε&α, Ββά ο βχ ω οοιτ. 8 Α7- 
ρος 6 βασιλείς, πατρός — 1δ £νεχα: 8αί<1. ν. Κνρος 11 ην δε η Μανδάνη 
Αστυάγους Ουγάτηρ δπίά. 

ωά. Οι/τορ. Α: ΡλγΪ8. 1635; Η: Εββοηαΐ. Τ. III. 14; Ο: ΟπβΙίβΛ^. 71, 19; 
Ο: Ραπβ. 1640; Ό; Βοάΐβί&ηπβ, 1ίΙ>. Ο&ηοη. 39; Γ: ΑΙΙοΓρίβηβίβ οϋιη, ηιιηο Εγ- 
1αη£. 88, ίη (μιο άβδίιηΐ; 1. IV 2, 20— V 2, 27 (= ϋ αραά ϋίηάοΓήπιη); Ε: Βγθ- 
πιβιΐ8ί8, φή 1. I ί&ηΐηπι βοηίίηβΐ; ηβ^ΐβχί Εΐοηβηδβιη. ϋοάίοτιηι ΟΏΕ ΙββΙίοηββ 
ββηΐ^ηβ πιίΜ δυρρβάίΐίΐνϋ ν. ά. Ε. Ο. Μ&ΓβΙΐΗ ηΐ, Οχοηίβηβίδ; ββίβΓοπιιη ββπρ- 
ίυΓ&8 βχοβΓρδί βχ ίΛκΙονίοί ϋίικΙοΓί'ϋ βάίποηβ Οχοηίβηβΐ β. 1857. 

4 γενέαν Ε 5 ποτε] τινί ρΓ&βίβΓ ΑΗΡ παιδεία παιδευτείς ΌΈ& 
8 χαμβνσεως Δ, χαμβίσου 9 ροδί γένους αάά. ην ρΓ&βΙβΓ ΑΗΟΕ 

10 Περσέως] περσέων ΑΗ 11 γενομένου οπι. ϋΓΟ 12 φίναι] είναι ΑΗ 
ό οπι. ΟΓ& 14 ροδί; φιλομαθέστατος αάά. χαϊ φιλοτιμότατος ρΓαβΙβτΑΗ 
άνατληναι] αν τληναι Ο 16 της ψυχής χαϊ της μορφής ϋΓΟ 

εοΐοί}. 8 οτι — λέγεται ρτο πατρός μϊν δη 6 Κνρος λέγεται 10 μητρός 
Λ Μανδάνης ρτο μητρός δ% ίμολογείται Μανδάνης γενέσ&αι 



υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



ΓΟ ρ 
+ Ο 

4-3 



00 
ΓΟ 
Ο 

^ _ 
-Ω ±! 

^ (0 



σι 
ο. '-ο 



σι 
ο 
ο 



/ ν ' ΟΓ ΤΗ Ε \ 

I υΝ!νΕ;<5ΙΤΥ 




β* νίίϋβ β ΧβηορΙ). Ογτορ. I, 1, 6—4, 3. 47 



3. °0τι αίσχρόν ήν τοις Πέρσαις τό άποπτύειν χαϊ άπομύτ- 
τεσ&αι χαϊ τό φύσης μεστούς φαίνεσ&αι χαϊ τό ιόντα πον φανε- 
ρόν γενέσ&αι, ή τον ούρησαν ένεκα ή χαϊ άλλον τινός τοιούτον, 
ταϋτα δέ ούχ άν έδύναντο ποιεΐν, εί μή χαϊ διαίτη μετρίφ έχρωντο 

δ χαϊ τό ύγρόν έχπονονντες άνήλισχον , ώστε δλλτ) πη άποχωρεϊν. 

4. °0τι δ Κνρος χατέμενεν αύτον χαϊ έτρέφετο. χαΐ ταχύ 
τοις ήλιχιώταις σννεχέχρατο ώστε οίχείως διαχεισ&αι, ταχύ δέ 
τούς πατέρας αύτΰίν άνεχτήσατο, προσιών χαϊ ένδηλος ών δτι 
ήσπάζετο αύτΩν τούς νΐεΐς, ώστε έπεϊ τον βασιλέως δέοιντο, τούς 

10 παΐδας έχέλενον τον Κύρον δεΐσ&αι διαπράξασ&αι σφίσι, δ δέ 
Κνρος, εί δέοιντο αύτον οί παίδες, διά τήν φιλαν&ρωπίαν χαϊ 
φιλοτιμίαν περϊ παντός έποιεϊτο διαπράσσεσ&αι, χαϊ ό 'Λστνά- 2 
γης δέ δ τι δέοιτο αύτον δ Κνρος ούδέν έδύνατο άντέχειν μή ού 
χαρίζεσ&αι. χαϊ γαρ άσ&ενήσαντος αύτον ούδέποτε άιιέλιπε τόν 

15 πάππον ούδϊ χλαίων ποτέ έπαύετο, αλλά δήλός τε ήν πάσιν δτι 
νπερεφοβεΐτο μή οί δ πάππος άπο&άνη. χαϊ γάρ έχ ννχτός ει 
τίνος δέοιτο *Λστνάγης 9 πρώτος ησ&άνετο Κνρος χαϊ πάντων 
άοχνότατος άνεπήδα νπηρετήσων δ τι οϊοιτο χαριεΐσ&αι, ώστε 
παντάπασι άνεχτήσατο τόν 'Λστνάγην. χαϊ ήν μϊν ϊσως πολύ- 3 

20 λογώτερος, άμα μϊν διά τήν παιδείαν, δτι ήναγχάζετο ύπό τον 
διδασχάλον χαϊ διδόναι λόγον ών έποίει χαϊ λαμβάνειν παρ" άλλων^ 
όπότε διχάζοι, έτι δέ χαϊ διά τό φιλομαθής είναι πολλά μϊν αύ- 
τός άεϊ τούς παρόντας άνηρώτα πώς έχοντα τνγχάνοι, χαϊ δσα 
αύτός ύπ άλλων έρωτφτο, διά τό άγχίνονς είναι ταχύ άπεχρί- 

25 νατο, ώστε έχ πάντων τούτων ή πολνλογία σννελέγετο αύτφ. αλλ* 
ώσπερ έν σώματι, δσοι νέοι δντες μέγε&ος έλαβον, δμως έμφαί- 
νεται τό νεαρόν αύτοΐς δ χατηγορεϊ τήν όλιγοετίαν, οντω χαϊ Κύ- 



3 Οτορ. I 2, 16 4 Οττορ. I 4, 1—5 πιβά. 15 βχίτ. 



χ 

βοά. Ρβίν. 24 έτρωτώτο 27 ου 



ωά. Οψορ. 1 τό *ηίβ άπομνττεσ&σι &άά. ρΓ&βίβΓ ΑΗ 8 άνηρτητο Εϋ 
9 ροβ* ωστε αάά. χαϊ ϋΓ έπεϊ] εί τι ρΓ&βΙβΓ 0ΑΟΗ 10 τον οιη. ΚϋΡ 
11 εί] ο τι ΌΡ 12 διαπράττεσθαι 13 ό% οιη. ρτ&βΙβΓ άντιλέγειν 
ΚϋΡ 15 τε] Λ Ρ, οπι. οβίβπ ρπιβΙβΓ 0ΗΟ 16 μη] οτι μη 0ΑΘΗ 
18 άοχνότατα* 19 ροβί ίσως »<ϋ 6 Κνρος 0ΕΟΡ ροδί πολνλ. 8.(1(1. }} ώς 
ηαιόΐσχος ετι ανηβος ων ϋΡ 24 απεχρίνετο ρΓαβΙθΓ 0Α0Η 26 ροβί, 
ωσπερ αάά. γάρ 

€*ηεηά. 1 πτνειν ΟοΙ)β1ι 2 ποι ΗβίηάοΓί 14 άπέλειπε 8ΐβρ1ι*ηιΐΒ 
εοίορ. 1 οτι — αποπτνειν ρΓΟ αίσχρόν μέν γάρ &* χαϊ ννν έστι Περ- 
σαϊς χαϊ τό άποπτ. 2 ροΒΐ φαίνεσ&αι οιη. αίσχρόν όέ ίστι 6 οτι — έτρέ- 
φετο ρΓΟ Κνρος δ% χατέμενε χαϊ αύτον έτρέφετο 



Ον9ιγι3Ι ίηοπη 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ι 

1 δ □ρ^θΐϊ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΚΝIΑ 

ω 3 



48 Εχ€βι*ρί& (1β νίΓΐυΜΙ)ΐΐ8 θΐ νϋίίβ 

ρου έχ της πολυλογίας ού &ράσος διεψαίνετο, αλλ" άπλότης χαϊ 
φιλοστοργία, ώστε έπι&νμίαν τις είχεν έτι πλείω αύτοΰ άχούειν 
ή σιωπώντι παρεϊναι. ώς δέ προσήγεν αυτόν ό χρόνος σύν τφ 
μεγέ&ει εις ώραν του πρόσηβον γενέσ&αι, έν τούτφ δή τοις μέν 
λόγοις βραχυτέροις έχρητο χαϊ ττ] γωνί) ήσυχαιτέρς, αίδοΰς δ' 5 
ένεπίμπλατο , ώστε χαϊ έρυ&αίνεσ&αι ύπότε συντυγχάνοι τοις 
πρεσβυτέροις, χαϊ τό σχυλαχωδες τό πάσιν όμοίως προσπίπτειν 
ούχέτ όμοίως προπετές είχεν. οΰτω δή ήσυχαίτερος μέν ήν, έν 
δέ ταΐς συνουσίαις πάμπαν έπίχαρις. χαϊ γάρ δσα διαγωνίζονται 
πολλάκις ήλιχες πρός αλλήλους, ούχ ά χρείσσων ήδη ήν, ταύτα 10 
προυχαλεΐτο τούς συνόντας, άλλ' άπερ εϋ $δει έαυτόν ήσσονα όντα, 
έξηρχεν, ψάσχων χάλλιον αύτών ποιήσειν, χαΐ χατήρχεν ή διάνα- 
πηδών έπΐ τούς Ιππους ή διατοξευσόμενος ή διαχοντιούμενος από 
των Ιππων οϋπω πάνυ ίποχος ών, ήσσώμενος δέ αύτός έφ' έαυ- 
τόν έγέλα. ώς δέ ούχ άπεδίδρασχεν έχ του ήττάσ&αι είς τό μή 15 
ποιεϊν δ ήσσφτο, αλλ* έχαλινδεϊτο έν τφ πειράσ&αι αϋ&ις βέλτιον 
ποιείν, ταχύ μέν είς τό ΐσον άψίχετο τί) ίππιχβ τοις ήλιξι, ταχύ 
δέ παρθεί διά τό έράν τοϋ έργον, ταχύ δέ τά έν τφ παραδείσφ 
&ηρία άνηλώχει. 

Τόν μέν δή πλείστον χρόνον οΰτω διήγεν ό Κνρος, πάσιν 20 
ήδονής μέν χαΐ αγα&ον τίνος σνναίτιος ών, χαχοΰ δέ ούδενός. 

5. °Οτι ό Κΰρος άπελ&ών έν Πέρσαις τό μέν πρώτον λέγεται 
έν τοις παισϊ γενέσ&αι. χαϊ οΐ παίδες ίσχωπτον αυτόν ώς ήδυ- 
πα&είν έν Μήδοις μεμα&ηχώς ήχοι 9 έπεί δέ χαϊ έσ&ίοντα αύτόν 
έώρων ώσπερ χαϊ αύτοϊ ήδέως χαϊ πίνοντα, χαϊ εΐποτε έν έορτί} 25 



5 Ο^τορ. I 5, 1 

ωά. Ράτ. 3 παρήναι τω] το (β. λοο.) 8 ονχέτ' όμοίωσ (βίο) 12 αυ- 
τόν, ββά ό ί. Γ. 

οοά. Ορτορ. 2 ίπ&νμίαν τις είχεν] έπε&ύμει αν τις ΌΡ 3 προήγεν ρΓ&β- 
ΐβΓ ΟΑΗ 5 βραχντίροις] μανωτέροις ΐ> 6 έρν9ραίνεσ&αι ρΓ&βΙβΓ ΑΗ 
β ονχέ&' (νβΐ ονχίτι) ομοίως, ρπιβίβΓ Α ςηί ονχέτ* ομοίως ήσνχε- 
στέρα ΟΟϋ 10 ήόη ην] ζδει ων ρπιβίβΓ ΟΑβΗ 12 έξηρχεν] ταντα ίξήρχε 
ΕϋΡ 12 8. η διαναπηδών] ήδη άναπηόών Η 13 διατοξευό μένος ή διαχοντιον- 
μενος Ο, διαχοντιζόμενος ή διατοξενό μένος Ό¥ 14 8. έφ' ίαντω (αντψ 0) 
μάλιστα έγελα 16 δ] α ΏΕ, οιη. Ο 21 οίδενί Ό¥ 22 εις πέρσας Ό¥ 
εηιβηά. 8 προπετίς άβΐ Οο1)βΙ 

εόίορ. 19 ροβί άνηλώχει οπι. διώχων χαϊ βάλλων χαϊ χαταχαίνων, άβιηάβ 
πιαΙίΕ άβ ΟγτΊ νβηΛίκϋ βίηάίο 22—23 οτι — χαϊ ρΓΟ 6 μίν δη Κνρος όντως 
άηελ&ών έν Πέρσαις ίνιαντον λέγεται έν τοις παισϊν ϊτι γενέσθαι, χαϊ τό μ$ν 
πρώτον 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ΧβηορΗ. Ο^τορ. I, 4, 3— III, 3, 2. 49 

εύωχία γένοιτο, έπιδιδόντα μάλλον έαντόν τον έαυτοϋ μέρους 
^σ&άνοντο ή προσδεόμενον, χαϊ πρός τούτοις δέ τάλλα χρατιστεύ- 
οντα αύτόν έώρων έαυτων, ένταϋ&α δή πάλιν ύπέπτησσον αύτφ 
οΐ ήλιχες. έπεί δέ διελ&ών την παιδείαν ταύτην ήδη έσήλ&εν εις 
5 τούς ίφήβονς, έν τούτοις αϋ έδόχει χρατιστεύειν χαϊ μελετών ά 
χρή χαϊ χαρτερων χαΐ αΐδούμενος τούς πρεσβυτέρους χαΐ πει&ό- 
μενος τοις δρχουσιν. 

6. Ότι έπεί άπηλ&ον οί'χαδε οι ΙΑρμένιοι έλεγον του Κύρου 
δ μέν τις τήν Οοφίαν, δ δέ τήν χαρτερίαν, ό δέ τήν πραότητα, δ 

10 δέ τις χαΐ τό χάλλος χαϊ τό μέγε&ος. τγι δέ ύστεραίφ ό Αρμένιος 42 
Κύρφ χαϊ τ% στρατί^ άπάσΐ] ξένια έπεμπεν προεΐπε δέ τοις 
έαυτοϋ, ού δεήσοι στρατεύεσ&αι, εις τρίτην ήμέραν παρεΐναι' τά 
δέ χρήματα ών είπεν ό Κΰρος διπλάσια άπηρί&μησεν. ό δέ Κϋρος 
δσα είπε λαβών τάλλα απέπεμψεν' εΐρετο δέ, πότερός έστι ό τό 

15 στράτευμα άγων, ό παις ή αύτός. είπέτην δέ άμα ό μέν πατήρ 
ούτως, Όπότερον άν σύ χελεύ^ς' ό δέ παις ούτως, Έγώ μέν ούχ 
όπολείψομαί σου, ώ Κϋρε, ούδ' άν σχευοφόρον έμέ δεήσοι συνα- 
χολου&εΐν. χαϊ ό Κϋρος έπιγελάσας είπεν, ΚαΙ έπΐ πόσφ άρ \ 43 
£φη, έ&έλοις τήν γυναΐχά σου άχοΰσαι δτι σχευοφορεΐς; Άλλ' 

20 ούδέν, έφη, άχούειν δεήσει αύτήν' άξω γάρ, ώστε όράν έξέσται δ 
τι άν έγώ πράττω. α Ωρα άν, ίφη, συσχευάζεσ&αι ύμίν εΐη. Νό- 
μιζε δ\ £φη, συνεσχευασμένους παρέσεσ&αι δ τι άν ό πατήρ δφ. 

7. Ότ* ό Κϋρος παρασχευάσας τό φρούριον χαϊ φύλαξιν 
ίχανοΐς χαϊ τοις έπιτηδείοις πάσι, χαταλιπών Μήδον χατήει εις 2 

6 Ο^Γορ. III 1, 41—43 7 0?Γθρ. III 3, 1—5 

οοΛ.Ρήτ. 3 νπέστησον 10 αρμέ 17 σχε\οφόρον 18 πόσω, 8βά 
ω ί. γ. 20 οράν, ββά ά βχ ώ οογγ. νίάβίΠΓ 24 έπιτηδείοισ, 8β<1 ει ίη οογγ. 
χαταλειπών (βίο) 

οοά. Οτ/νορ. 1 γένοιτο] προσγένοιτ ' αν Ό¥ έαντόν] αντον ρταβΙβΓ 
ΟΑΗ 3 Εαυτών] περί (α)παντα ϋϊΈ 3 8. ο) ηλιχες αύτφ Ώ¥ 4 διελ- 
&ών] όιηλ&ε Ώ¥ ηδη] χαϊ ϋΓ 6 ροβί χαρτερων Λάά. α έδει Ό¥Κ 
11 απάσχ] ηάσ% ΟΓ, πάσι Ό 12 ου θϋ&ηι Η, οι; Α&, ονς οβίβπ δεήσει Ο 
14 επεμψεν ΟΌΈ ηρετο εσται 17 με ΟϋΡ δέηση Ο 18 άρ*] άν 
19 έ&έλοις (νβΐ -εις) ροδί πόσφ (νβ. 18) ροηιιηί ΟΌΡ 20 ροδί έξέσται αάά. αυτ% 
ρπιεΙβΓ ΗΑΟ 21 8. νόμιζε δ'] νόμιζ' ΟΥ, νομίζω Ό 23 παρασχενάσας] 
έπιτελέσας ΟϋΓ 

εηιβηά. 6 χρήν Ζβηηβ 17 δεησοι] δέ% σοι βίβρίιειηαβ 23 χατα- 
σχενάσας Ρορρο 

€θΙο<}. 8 οτι — Αρμένιοι ρΓΟ έπεί δ* ήλθ-ον οΐχαδε 10 ροβΐ μέγε&ος οιη. 
Γίηβιη §41 11 ροβΐ Κύρφ οπι. μίν 23—24 οτι — Μήδον] Χβηορ&οηίβα 
ναΐάβ οοηΐΓ&οΙα, Ιππι χατχει ρΓΟ ως δϊ χατέβη 

ΟοηδίΛηϋηίβοΙιο ΕχοβΓρίθ II. 2. 4 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



60 



ΕχοθΓρΙα άβ νΐτ1τι1ίΙ)Π8 βΐ, νϋϋβ 



την οίχονμένην χαί ουδείς έμεινεν ένδον ΪΛρμενίων οϋτε άνήρ οντε 
γννή, αλλά ιιάντες ύπήντων ήδόμενοι τβ είρήντ) χαϊ φέροντες χαΐ 
άγοντες δ τι ίχαστος άξιον εΐχεν. χαϊ ό [Αρμένιος τούτοις ονχ 
ήχ&ετο, ούτως άν νομίζων χαϊ τόν Κνρον μάλλον ήδεσ&αι τγι ν7ϊό 
πάντων τιμγ). τέλος <Γ οϋν νπήντησε χαϊ ή γυνή τον Αρμενίου, 5 
τάς θυγατέρας έχουσα χαϊ τόν νεώτερον υΐόν, χαΐ συν άλλοις δώ- 
ροις το χρυσίον έχόμιζεν δ πρότερον λαβείν ούχ ή&ελε Κϋρος. 

3 χαϊ δ Κϋρος λαβών εΐπεν, Ύμείς έμέ ού ποιήσετε μισ&οϋ περι- 
ιόντα εύεργετεΐν, άλλα σι5, ώ γνναι, έχουσα ταϋτα τά χρήματα ά 
φέρεις άτνι&ι, χαΐ τφ μ£ν Άρμενίψ μηχέτι δφς αύτά χατορύξαι, 10 
ίχΊΐεμψε δ& τόν νίόν ώς χάλλιστα άπ' αύτων χατασχευάσασα 
έπΐ την στρατιάν' από δέ των λοιπών χτώ χαΐ σαυτχι χαϊ τφ 
άνδρΐ χαϊ ταΐς &νγατράσι χαϊ τοις νίοίς δ τι χεχτημένοι χαϊ 
χεχοσμημένοι χάλλιον χαϊ ήδιον τόν αιώνα διάξετε' εις δέ την 
γήν έφ Ύ ην άν χείσΟω τά σώματα, δταν ίχαστος τελευτήστ], χατα- 15 

4 χρνπτειν. δ μϊν ταϋτ' ειπών παρήλασεν' ό δέ Αρμένιος συμ- 
προύπεμπε χαϊ οί λοιποί πάντες άνΟ-ρωποι, άναχαλονντες τόν 
ενεργέτην, τόν άνδρα τόν άγα&όν' χαϊ τοϋτ* Ιποίουν 1 έως έχ της 
χώρας άπήν. συναπέστειλε δ 9 αύτφ χαϊ ό ^Αρμένιος στρατιάν 

5 πλείονα, ώς ειρήνης οϊχοι οϋσης. ούτω δή ό Κύρος άπήει χε- 20 
χρηματισμένος ούχ ά έλαβεν μόνον χρήματα, άλλα πολύ πλείονα 
τούτων ήτοιμασμένος δια τόν τρόπον, ώστε λαμβάνειν οπότε 
δέοιτο. χαϊ έ&ήρα σύν Τιγράντ] δπονπερ έπιτνγχάνοιεν &ηρίοις, 
χαϊ εύφραίνετο. 

8. "Οτι τών Μήδων έξ^εσαν οί μϊν διά τό παιδί δντι Κνρφ 25 
8 Ο^τορ. IV 2, 10 



οοά. Ράν. 1 ενόων 2 φέροντεσ, 8βά ντεσ ί. Γ. 3. 10. 16. 19 άρμ 
5 ^Αρμενίου] άρμίνη 6. 11 νϊόν] νν 10 όώσ 11 έκπεμψε (Ηα Η)] έκβέ\πεμψε 
(βίο) 12 οτρατιαν (8. &οο.) κτώι 15 ίφ* ην (ίία ΑΗ)] έφήν 20 οντωι, 
ν. &<1 ΡΓΕβί. ΡωΊ. I ρ. XXXIX αάη. 1 23 τιγραΐ 

οοά. €φ·ορ. 5 ό' οίν] όε ΌΥ 6 ροβί όωροις η,άά. και ΟΧ>ΐ 7 οικ 
η&ελε λαβείν 8 λαβών] Ιόών ρΓδβίβΓ ΑΟΗ περιόντα ΟΌΈ 11 ί'κ- 
πέμψε Η, εκπέμπε Α, εκπεψαι θ, %κπεμψον οβίβπ τον σον νιο ν ΟΌΡ 
απ* αυτών] απάντων ΟΓ 12 στρατέ ιαν ΟΡ 13 8. καΐ κεκοομ.] καϊ κοαμψ 
σεο&ε ΟΡ, κεκοσμήσεο&ε Ώ 15 ίφ' ην αν κεία&ω] Ι'φη άρκείτω, ρΓΕβίβΓ ΑΗ 
16 παρηλαννεν ρΓαβίβΓ ΗΑΟ 17 λοιποί] άλλοι ρτ&βΙβΓ ΑΗ 18 ταντ' ΟΟΡ 
19 άπήν] ίξέπεμψαν ΟϋΡ καϊ ροδί αντώ οπι. ροηυηΐ ροδί'Λρμ., ρΓ&βΙβΓ ΗΑΟ 
22 ετοιμασάμενος ΟϋΡ 23 οπον ΟϋΡ 25 Κνρφ δντι ΟϋΓ 

βοίορ. 1 καϊ αάά. 23 8. καϊ — Τιγράνγ] Χβηορίιοηίείΐ ναΐάβ οοηίχ&οίΛ 
25 ότι τών Μηόων ρτο τών 61 Μηόων 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Χβηορίι. Ο^Γορ. III, 3, 2— V, 2, 4. 



51 



παίδες δντες φίλοι γενέσ&αι, οί δ& διά τό έν ΰήραις συγγενό- 
μενοι άγασ&ηναι αύτοΰ τόν τρόπον, οί δε διά τό χαϊ χάριν εϋ 
είδέναι ότι μέγαν αύτοΐς ψόβον άπεληλαχέναι έδόχει, οί δέ έλπί- 
δας έχοντες διά τό άνδρα ψαίνεσϋ-αι άγα&όν χαϊ εύτυχη χαϊ μέ- 
5 γαν έτι ισχυρώς έσεσ&αι αυτόν, οί δε, δτε έτρέψετο έν Μήδοις, 
εΐ τι άγα&όν τφ έπραξεν, άντιχαρίζεσ&αι έβούλοντο' πολλοίς δ& 
πολλά διά φιλαν&ρωπίαν παρά του πάππου άγα&ά διεπέπραχτο' 
πολλοί δ \ έπεί χαϊ τούς Ύρχανίους εΐδον χαί λόγος διήλΟ-εν ώς 
ήγήσοιντο έπϊ πολλά άγα&ά, έξήεσαν χαϊ του λαβείν τι ίνεχα. * 

10 9. "Οτι ό Κϋρος &εωρων τά των Μήδων έργα χαΐ Ύρχανίων 
ώσπερ χατεμέμφετο χαΐ αύτόν χαϊ τούς συν αύτφ, εί οί άλλοι αν 
τούτον τόν χρόνον συναχμάζειν τε μάλλον έαυτων έδόχουν χαϊ 
προσχτάσ&αι, τί δε αύτοί ένεργοτέρφ χώρφ ύπομένειν. χαί γάρ 
δή οί άπάγοντες χαϊ άποδειχνύντες Κύρψ α ήγον πάλιν άπήλαυ- 

15 νον, μεταδιώχοντες τούς άλλους. 

10. °Οτι ό Κύρος δψον μέν έλεγε τόν λιμόν, πιεΐν δέ από 
του παραρρέοντος ποταμού. 

11. °Οτι δευτεραΐοι άμφϊ δείλην γίνονται 7ίρός τφ Γωβρύου 
χωρίφ χαϊ όρωσι ύπερίσχυρόν τε τό έρυμα χαϊ έπϊ των τειχών 

2ί) πάντα παρεσχευασμένα ώς άν χράτιστα άπομάχοιτο' χαϊ βοΰς 
δϊ πολλούς χαϊ πάμπολλα πρόβατα υπό τά έρυμνά προηγμένα 
έώρων. 7νέμψας δέ ό Γωβρύας πρός Κΰρον έχέλευσε περιελάσαν- 3 
τα Ιδεϊν εί ή πρόσοδος εύπετεστάτη, εϊσω δϊ πέμψαι πρός έαυτόν 
των πιστών τινας, οίτινες αύτων τά ένδον ίδόντες άπαγγελοϋσι. 

25 ό δέ Κϋρος τφ δντι βουλόμενος Ιδεϊν, εΐ 7€ου εΐη αίρέσιμον τό 4 

9 0?Γορ. IV 3, 3 10 0>τορ. IV 5, 4 ί. £. 11 0?Γορ. V 2, 2-19 



οοά. ΡΗτ. 2. 8. ενειδέναι 8 νρχανονο, ββά 10 νρχανίων 15 μεταδιω- 
χωντεσ 16 οψον 17 παραρίοντοσ 20 παρασχενασμένα 23 εί ή 

(0& 0θά. Χβϋ.)] Βΐη, 86(1 8ΠρΓ& 81 Γ08ΠΓ& 

οοά. Οι/τορ. 2 χαϊ ο πι. ΟϋΕ εν βίί&πι Α, αν ΘΗ, οιη. οβίβπ 3 ροβί οί 
ό% &άά. χαϊ 6 εϊ — επραξεν] εϊτινι άγα&όν τι οννέπραξεν ΟΌ¥ ηβονλοντο 
ΗΑΟ 8 χαϊ ρπχΐδ οπι. ΟΌ¥ διήλΰεν] διεδό&η ΟΓ, έδι&η Ό 10 ορών Οϋ 
11 ώσπερεί ΟΌ χαϊ αυτόν] £αντον ΟΌ σνν αντψ ρΓαβΙβΓ Α (3 εί] οτι ΟΤ> 
αν οίώ. ΟΌ 12 αίχμάχειν Οϋ, αχμάζειν οβίβπ 13 προοχτ. — αυτοί] προοχτά- 
οΒ-αΙ τ/, αύτοί δ% Οϋ ένεργ.] έν αργότερα ρΓ&βίβΓ ΑΘ νποχαταμένειν Οϋ 
14 άγοντες ΟΤ> χαϊ οπι. Οϋ 20 άπομάχοιντο Ό 21 προοηγμένα Ό 22 προς 
τόν Κνρον έχέλεναε ΟΑΘΗ, έχέλευσε τόν Κνρον Ό 25 πη Ρ ειη οιη. Α. 

&η€ηά. 23 εί] % 0απιβΓαππ8 24 αυτω δΙβραΛηπβ 

€θΙορ. 10 οτι 6 Κύρος ρτο 6 δ% Κνρος 16 οτι — %λεγε ρτο 6 δ& Κνρος 
Ιλεγεν δψον μεν (ταντα ροδί Κνρος &άά. ΟΙ)) 18 οτι δευτ. ρτο δεντ. δε 
25 6 δε Κνρος ρΐΌ οντω δή 6 Κνρος αυτός μ^ν 

4* 



ΟπφηΰΙ ίΐΌίτι 



Ρ °°8' £ υΝΠ 



62 



ΕχοβΓρΙα άβ νπΊιιϋβιΐδ β* νϋϋδ 



τείχος, ή ψευδής φαίνοιτο ό Γωβρύας, περιήλαυνε πάντο&εν, 
έώρα τε ισχυρότερα πάντα ή προσήλ&εν' ους δ > έπεμψε πρός 
Γωβρύαν, άπήγγελλον τφ Κύρφ δτι τοσαΰτα εΐη ένδον αγα&ά 
δσα έπ άν&ρώπων γενεάν, ώς σφίσι δοχεΐν, μή άν έχλιπεΐν τους 

5 ένδον όντας, ό μέν δή Κΰρος έν φροντίδι ήν δ τί ποτ* εΐη 5 
ταΟτα, ό δέ Γωβρύας αυτός τε έξηει πρός αυτόν χαϊ τους 
£νδο&εν ττάντας έξήγε φέροντας οίνον, άλευρα, άλλους δέ έλαύ- 
νοντας βοΰς, αίγας, συς, χαϊ εΐ τι άρρητον, πάντα ίχανά 

6 προσηγον ώς δειπνήσαι πάσαν την σύν Κύρφ στρατιάν. χαϊ οΐ 
έττϊ τοϋτο ταγ&έντες διηροΰντό τε ταϋτα χαϊ έδειπνοποιονντο. 10 
έπεί δέ οί άνδρες έξω ήσαν, ό Γωβρύας είσιέναι τόν Κΰρον 
έχέλευσεν δπως νομίζοι άσφαλέστατον. προεισπέμψας οϋν δ 
Κΰρος προσχόπους χαΐ δύναμιν αύτός ούτως είσήει. έπεί δέ 
είσηλ&ον άναπεπταμένας τάς πύλας έχων, παρεχάλει τους φίλους 

7 πάντας χαϊ άρχοντας τ(5ν μετ' αύτοΰ. έπεί δέ ένδον ήσαν, 15 
έχφέρων δ Γωβρύας φιάλας χρυσάς χαϊ πρόχους χαϊ χάλπιδας 
χαϊ χόσμον παντοΐον χαϊ δαρειχούς αμέτρους τινός χαϊ πάντα 
χαλά πολλά, τέλος τήν &υγατέρα, δεινόν τι χάλλος χαϊ μέγε&ος, 
7ΐεν&ιχ(5ς δ' έχουσαν του αδελφού τε&νηχότος, έξάγων ώ<Γ εΐπεν' 
Εγώ σοι, & Κΰρε, τά μέν χρήματα ταϋτα δωροΰμαι, τήν δέ &υγα- 20 
τέρα ταύτην έπιτρέπω δια&έσ&αι δπως άν σύ βούλη ' ίχετεύομεν 
δέ, έγώ μέν χαϊ πρόσ&εν του υ ίου, αΰτη δέ νυν του αδελφού 
τιμωρόν γενέσθαι σε. 

8 € δέ Κΰρος εΐπεν' *Αλ)ϊ έγώ σοϊ μεν χαϊ τότε ύπεσχόμην 



ΰοά. Ράν. 1 χρενόησ, 3βά ή ί. γ. 3 γωβρνα 4 σισι (βίο) 9 στρατιαν 
(8. &οο.) 11 έξώησαν 12 προειπέμιρασ (βίο) 16 προνχονσ 21 βονλει 

οοά. Ομνορ. 1 τείχος] χωρίον Ώ γένοιτο Ο 1 8. παντόΘεν περιηλαννε 
χαϊ εωρα Ισχ. ϋ 2 προσελ&εϊν ρταβίβΓ ΗΑΘ 3 τον Γωβρΰαν Ό εΐη 
οπι. ϋ 4 έπιλείπειν (νβΐ. -λιπεΐν) ρπιβΐβΓ ΗΑΘ 7 έξήγαγε Ώ ροδί 
οϊνον &άά. άλφιτα Β 8 βονς χαϊ νς, οίας, αίγας, χάί εΐ τι οβί:. Ό ροδί αίγας 
αάά. οεις (νβΐ οις) ΟΑΘΠ σνς οπι. Ο άρρητον] βρωτόν ρπιβ&Γ Αβ 9 ροδί 
δειπνήσαι αάά. καλώς Ό 10 τοιτφ ρΓαβΙβΓ Ηοοιτ. Α βί £ογ18.88Θ ΟρΓ. 
δι$ρ. τε ταντα] ταντα όι%ρ. Ό έδειπνοποίονν Ο ιιΐ; νΐάβΐ-ΠΓ 12 ασφα- 
λέστατα ΟΌ 13 αηίβ αιτος αά<1. χαϊ ΟΟ 14 είσηλ&εν ρΓ&βίβΓ ΟΗ έχων 
τάς πνλας Ό 15 με!}* ιαντον έπεί] έπειδη ρΓ&βίθΓ ΟΌ 18 πολλά] χαΙΌ 
19 έξαγαγών Ό ώό'] τάόε Ο 20 ω Κνρε έγώ σοι Ό δωρονμαι] δίδωμιΏ 
21 έπιτάττω Ώ 22 αντη ΟΑΟΗ 24 μίν σοϊ Ο, μεν οιη. Ώ τότε] ταντα Ό 

βνηβηά. 1 η] εΐ λΥβίβΙίβ 10 διχρονν ΡίδοΙιβΓ 

βοΙο<}. 9 χαϊ οί ρΓΟ οί μίν δη 11 έπεί — Γωβρ- ρΓΟ 6 δΐ Γωβρ., έπεί 
πάντες αυτών οί άνδρες (ϋα ΗΑΟ, οί άνδρες αντώ Ό, αντψ οπι. Ο) £ξω ησαν 
24 ροδί Κνρος οηι. προς ταντα 



ρΟΟ 



8 1ε 



0ΓΙ«3Ϊη3ΐ ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Χβηορίι. Ο^τορ. V, 2, 4—2, 12. 53 

άψενδονντός σον τιμωρήσειν είς δύναμιν' νυν δέ σοι έρΰ όφεί- 
λων τήν νπόσχεσιν , χαϊ ταύτη νπισχνονμαι αύτά ταΰτα συν 
&εοίς ποιήσειν. χαϊ τά μέν χρήματα ταϋτα, έφη , έγώ μέν 
δέχομαι, δίδωμι δέ αύτά τη παιδί ταύτη χαχείνφ δς άν γήμη 
5 αύτήν. Εν δέ δώρον άπειμι έχων παρά σον άν&' ού ονδ* άν τά 
έν Βαβνλωνι, έχει πλείστα έστιν, ούδέ τά πανταχού άντϊ τούτον 
οΰ σύ μοι δεδώρησαι -ήδιον άν έχων όπέλ&οιμι. χαϊ δ Γωβρύας 9 
ϋ-ανμάσας' Τί τούτο έστιν, έίρη, ώ Κνρε; ό δέ άπεχρίνατο ' °Οτι, 
έφη, έγώ, ώ Γωβρύα, πολλούς μέν οΐμαι άν&ρώπονς οΐ ούτε 

10 άσεβε ΐν άν &έλοιεν οΰτε αδιχεΐν ούτε άν ιρεύδοιντο έχόντες εΐναι' 
διά δέ τό μη&ένα αύτοΐς ή&εληχέναι προέσ&αι μήτε χρήματα 
πολλά μήτε τνραννίδα μήτε τείχη έρνμνά μήτε τέκνα αξιέραστα, 
άπο&νήσχονσι πρότερον πριν δήλοι γενέσ&αι οίοι ήσαν έμοί δέ 10 
σύ νννΐ χαϊ τείχη έρνμνά χαΐ πλοϋτον παντοδαπόν χαΐ δύναμιν 

15 τήν σήν χαΐ &νγατέρα άξιόχτητον έγχειρίσας πεποίηχάς με δήλον 
γενέσ&αι πάσιν άν&ρώποις δτι οΰτ' άν άσεβεΐν περί ξένονς 
Ό-έλοιμι ούτ άν αδιχεΐν χρημάτων ένεχα ούτε σνν&ήχας άν 
χρενδοίμην έχων είναι, τοντ οϋν έγώ, εΰ ϊσ&ι, έως άν άνήρ δίχαιος 11 
ώ χαΐ δοχων είναι τοιοϋτος έπαινωμαι νπ* άν&ρώπων, ούΊϊοτ 

20 έπιλήσομαι, αλλά πειράσομαί σε αντιτιμήσαι πάσι τοις χαλοΐς. 
χαϊ άνδρός δ', έφη, τ^ &νγατρΙ μή φοβον ώς απορήσεις άξίον 12 
ταύτης 9 πολλοί γάρ χαϊ αγα&οΐ φίλοι είσϊν έμοί' ών τις γαμεΐ 
ταύτην' εί μέντοι χρήμαΟ-* έξει τοσαντα δσα δίδως χρημάτων, 
ουδέ μιχρόν τούτων ένεχά σε μάλλον ΰανμάσονσι * έμέ δέ ζηλονσι 

ωά. Ρβΐη 1 ίρώι οφειλών 18 τοντ' ονν (ιϊο. Ηρι\ ϋ)] τοντον 23 διόοσ 
24 τούτων] τοντον 

οοά. Οί/τορ. 1 σοι — οφειλών βΐίαπι ΗΑΟ, οτε άλη&εύοντα σε (ίία Ο, σε 
άλη$εύοντα Τ>) ορώ ηδη οφείλω ΟΙ) 2 αυτά ταντα] ταντα Ώ, τά αυτά Α, τά 
αύτά ταντα οβίβή 3 εφη οπι. Ο 4 αν γημ%] γαμεϊ Ο 5 ροδί ον Λάά. έγώ Τ> 
6 έκεϊ βϋαηι 6, εί έκεϊ ΟΑΗ, έν % Ώ 8 ω Κνρε εφη Ο 9 ροβί; οίμαι &άά. 
είναι Ώ 11 μηδένα ρΓ&βίβΓ Α 13 γενέσθαι] ησαν Ο, γίγνεσθαι οβΐβπ ρΓ&βίβΓ 
ϋ οίοι τε ησαν Ο 14 νννΐ οπι. Ο, νυν εί Ώ 17 έ&έλοιμι Ώ 17 δ· ψεν- 
δοΐμην αν Ό 18 τοϋτ* ονν ΗρΓ. Β, τούτων οβίβή ροδί έγώ αάά. σοι Ό, αάά. 
εφη 6 ευ ϊσ&ι ΟΗ). Ο 22 κάγα&οΐ ρΓαβίβΓ Α 22 β. ων όστις γαμεϊ αντην Ό 
23 ροδί οσα &άά. σν ρπιβΐβΓ ΗΑΘ ροδί δίδως &<!(!. η καί άλλα πολλαπλάσια 
τούτων, ουκ αν εχοιμι είπεϊν' σύ μέντοι ευ ϊσ&ι οτι είσί τίνες αυτών &ϊ ών 
μϊν αν δίδως, ρτίΐβίβΓ ΗΑ(* 24 μικρών ΟΗρΓ. 9ανμάζονσιν ρΓ&βίβΓ ΟΗ 

€ΐηβηά. 6 έκεϊ — έστιν άβΐ. ΗίΓδοΙιί^ 6 β. άντϊ — δεδώρησαι ύβΐ. δοΐιηβϋβΓ 
10 έ&έλοιεν οοά. άβίβποΓεβ ηοηηπίΐί β οογγ. 

ββίορ. 8 Οανμάσας — ϊστιν ρΓΟ δανμάσας τε τί (ϊΙλ ΗΑΟ, τί Ο, τί ποτε Ώ) 
τοντ 1 εΐη καΐ νποπτενσας μη την θυγατέρα λέγοι } ούτως ηρετο' Καϊτί τοντ 
εσιιν ό δΐ ριο χαϊ 6 Κύρος 



,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



54 



ΕχοβΓρίΛ <Ιβ νίηαϋϋαβ βΐ νίϋίβ 



νυνι χαϊ εύχονται γενέο&αι πάσι &εοϊς έπιδείξασ&αι ώς πιστοί 
μέν είσιν ούόέν ήττον έμοϋ τοις φίλοις, τοις δέ πολεμίοις ώς 
οΰποτ' άν ύφεϊντο ζώντες, εΐ μή τις &εός βλάπτοι' αντί (Γ 
αρετής χαϊ δόξης αγα&ής δτι ούδ' άν τά Σύρων πρός τοις αοϊς 
χαϊ Άσσυρίων πάντα ιτροέλοιντο * τοιούτους άνδρας εΰ ϊσ&ι δ 

13 ένταϋ&α χα&ημένους. ό ό& Γωβρύας γελάσας εΐπεν' !Ω Κϋρε, 
πρός τών &εών, δειξον δή μοι που οϋτοί είσιν, ίνα σε τούτων 
τινά αίτήαωμαι παίδά μοι γενέσ&αι. ό δέ εΐπεν' (>ύδέν έμοΰ 
δεήστ] πυν&άνεσ&αι, αλλά σύ ήμΐν έπτ], αυτός αύ ίξεις και άλλψ 
δειχνύναι αύτών ίχαστον. 10 

14 Τοσαϋτ ειπών δεξιάν τε λαβών του Γωβρύα χαϊ άναατάς 
έξήει χαϊ τους μετ αύτοΰ έξήγεν απαντάς* χαϊ πολλά δεο- 
μένου του Γωβρύα ένδον δειπνεϊν ούχ ή&έλησεν , αλλ* έν τω 
ατρατοπέδφ έδείπνει χαϊ τόν Γωβρύαν σύνδειπνον παρέλαβεν. 

15 έπΐ ατιβάδος δέ χαταχλινεϊς εΐρετο αύτόν ώδε' Είπε μοι, €φη, 15 
ώ Γωβρύα, πότερον οΐει σοι είναι πλείω ή έχάστφ ήμών 
στρώματα; χαϊ 8ς εΐπεν' Ύμίν νή ΛΙ' εϋ οΐδ' δτι, £φη, χαϊ 
στρώματα πλείω έστί χαϊ χλΐναι, χαϊ οίχία γε πολύ μείζων 

ή υμετέρα της έμής, οι γε οίχίφ μέν χρήσ&αι γτ] τε χαϊ ούρανφ, 
χλΐναι δ* ύμΐν είσιν όπόσαι εύναί γένοιντ άν έπΐ γης' στρώματα 20 
<ϊέ νομίζετε ούχ δσα πρόβατα φύει ίρια, άλλ' δσα όρη τε χαϊ 

16 πεδία άνίησι. τό μέν δή πρώτον συνδειπνών αύτοΐς ό Γωβρύας 
χαϊ όρών τήν φαυλότητα τών παρατι&εμένων βρωμάτων πολύ 



βοά. Ρβίν. 3 οιπω τ' αν υφεϊντο 1 86(1 ο ί. Γ. αντί] αν 5 άονρίων 
9 δέηση επη 11. 13 Γωβρύα (ίΐΛ οοά. Χβη.)] γωβρΙ 15 αιηβάδοσ χατα\χ?.ιν/]σ 

ωά. Οί/Γορ. 1 γεν. πάσι θ-εοΐς βίΐ&πι Η, γεν. ποτε πάσι &εοϊς ΟΑΟ, 
πάσι Οεοϊς γεν. ποτε Ό έπιδει'ξασ&αι] χαϊ Εαυτούς έπιδεϊξαι Ό 2 ώς οιη. Ό 
3 ονδέποτ' Ό τις οτά. Ό &εών Ο 5 περιέλοιντο Ό τοιούτους ισθ-ι άν- 
δρας ένι. Ώ ' Τ τών οιη. Ό δη οιη. ϋ 8 ροβΐ ίμον αάά. σε Ο, αοϊ 
9 δέηση βϋαιη ΟΑΗ, δεί,σοι Ο, δεήσει Ό αλλά] άλλ' ην ϋ, αλλ* αν εβίβή 
σν] συν ρΓ&βίβΓ ΗΑΟ 11 τοσαντα δ 1 Ό ροδί ειπών &άά. χαϊ Ο τ* έλαβε Ό 
12 μετ* αίτον βίίαιη Ο, συν αύτώ ϋ, με&' αντον οβίβή Εξήγαγε πάνταςΏ 

14 ροβΐ παρέλαβεν Ό αάά. μέγιστον — παρατί&εσΰαι βχ § 19 (ν. ρ. 55, 13—15) 

15 <ίέ οηι. Ό χαταχλι&εϊς Ό ηρετο 16 είναι σοι πλείω η ημών εχα- 
στω Ό 19 χρ^σΒε ρΓαβίβΓ ΗΑΟ 21 ονχ οπόσα πρόβατα φύει, άλλ' 
οπόσα φρύγανα όρη τε Ώ 22 το] τότε Ό 22 8. 6 Γωβρνας συνδειπνών 
αύτοΐς ορών Ό 23 φιλότητα τών διατιθεμένων Ο 

€Μβηά. 11. 13 Γωβρύον I*. ΌιηΛοτί 

€ΰΙο<}. 6 8. ο δΐ — θεών ρΓΟ χαϊ ό Γωβρύας είπε γελάσας (έπιγελάσας ρΓΟ 
είπε γελ. Ό)' Προς τών &εών, εφη, ω Κνρε 8 ο Λ είπεν ρΐΌ χαϊ ο Κύρος 
εϊπεν (ρΓΟ (^αο αμελεί Εφη Ό) 



ρΟΟ 



8 1ε 



0ΓΙ«3Ϊη3ΐ ίΐΌΠΓΐ 

υΝίνΕΒίΙΤΥί^ΑυΡϋΚΝΙΑ 



β Χεηορίι. ΟρίΌρ. V, 2, 12—2, 28. 55 

οφάς ένόμιζεν έλευ&ερωτέρους είναι αύτων' έπεί κατενόησε 17 
τήν μετριότητα τΰν σίτων * έπ* ούόενΐ γαρ βρώματι ούδέ τιόματι 
Πέρσης άνήρ τϋίν πεπαιδευμένων οΰτ' άν δμμασιν έχπεπληγ- 
μένος χαϊ καταφανής γένοιτο οϋτε αρπαγή ούτε τφ νφ μή ούχΐ 

5 τεροσχοπείν &7ΐερ άν χαϊ έν σίτφ ών' αλλ* ώσπερ οΐ ίπτνιχοϊ 
δια τό μή ταράττεσ&αι έπΐ των Ιππων δύνανται άμα Ιππεύοντες 
χαΐ όράν χαΐ άχούειν χαΐ λέγειν τό δέον, οντω χάχεΐνοι έν τφ 
σίτφ οΐονται δεΐν φρόνιμοι χαΐ μέτριοι φαίνεσ&αι' τό δ& χεχινήσ- 
&αι υπό των βιωμάτων χαϊ της πόσεως πάνυ αύτοΐς συϊχόν χαϊ 

10 θηριώδες έδόχει είναι, ένόησε δέ αύτ&ν χαϊ ώς έπηρώτων άλλη- 18 
λονς τοιαύτα οία έρωτη&ηναι ήδιον ή μή ' ά τε έπαιζον ώς πολύ 
μέν ύβρεως άπήν, πολύ δέ τον -αίσχρόν τι ποιείν, πολύ δε τον 
χαλεπαίνεσ&αι πρός άλλήλονς. μέγιστον δέ αύτφ έδοξεν είναι 19 
τό έν στρατιφ όντας των εις τόν αύτόν χίνδννον έμβαινόντων 

15 μηδενός οϊεσ&αι δεΐν πλείω παρατί&εσ&αι, άλλα τοΰτο νομίζειν 
ήδίστην εύωχίαν είναι τούς μάχεσ&αι μέλλοντας δτι βέλτιστους 
παρασχευάζειν. 

12. α Οτι δ Κΰρος ίφη' Τί γάρ, ώ Γωβρίχα; ού σύ του 
νεανίσχον τούτου δς νυν εις τήν βασιλείαν χα&έστηχεν, νπερη- 

20 φανίαν πολλήν τινα τον τρόπου χατηγόρεις; Τοιαύτα γάρ, οίμαι, 
£φη δ Γωβρίχας, $πα&ον ύπ' αύτοϋ. Πότερα δήτα, ό Κΰρος, 
εις σε μόνον τοιούτος έγένετο ή χαϊ εις άλλους τινάς; Νή /IV, 
ίφη ό Γωβρίχας, χαϊ εις άλλους γε' άλλα τούς μέν άσ&ενοΰν- 28 
τας οία ύβρίζει τί δει λέγειν; ένός δ* άνδρός πολύ δννατω- 

25 τέρου ή έγώ υίόν, χαϊ έχείνου έταΐρον όντα ώσπερ τόν έμόν, 

12 0?Γθρ. V 2 ; 27-29 

_™_ ^ 

ωά. Ρβίτ. 25 νν 

οοά. Ο^τορ. 1 έλεν&εριωτέρονς ρπιβίβΓ ΗβΑ 3 όμμαοιν άν Τ> 4 χαϊ 
οιη. Ώ τφ νφ] νόφ Ό 5 προνοην ϋ ροβί χαϊ &άά. μη ρΓ&βΙβΓ ΗΑβ 
9 χννιχόν Ώ 10 δοχεϊ ρπιβίβΓ ΗΑβ ένενόηοε ρΓ&βΐβΓ ΗΑβ έπηρώτων 
τε Ό 11 ροδί ηδιον αάβ. είναι Ο, &άά. ην ϋ ροβί μη αΔά. χάί ώς 'έοχωπ- 
τον οία οχωφ&ηναι ηδιον ην (ή ν οπί. Ο) η μη ΟΌ α τε] χαϊ ώς Ό 12 τον ρΓΪυβ] 
πον Ό ποιείν] ειπείν Ο 13 αντων Ό 14 τ ό] τφ ΗΑβ ατρατεία ρΓ&βίβΓ 
ΑβΟ των οκι. Ο 15 παρατί&.] παραοχενάζεο&αι Ώ 16 σνμμάχεο&αι 
ρτ&βΙβΓ ΗΑβ 18 Γωβρνα, 21. 23 Γωβρνας 20 κατηγορείς* <ρπ> ςυο 
κατηγορείς ίαπι δοΐιηβίΔβΓ) οΐμαι οοι. Ο 21 δητα] δ' Ό αηΐθ 6 Κνρος 
αΔΔ. ϊφη ριαβίβΓ ΗΑβ 22 έγένετο τοιούτος Ό, τοιούτος έγένετο ροβί τι- 
νάς Ο εις άλλον τινά ΏΤ 23 ροβΐ γε &ΔΔ. πολλοίς Ό¥ 24 ύβριζε Ό¥ 

ετηεηά. 2 ονσσίτων ΜιΐΓθΙυβ πώματι Ι* ΌίηΔοΓί 9 νιχόν οοΔ. Δβΐβ- 
ποΓβ8 ηοηηπΙΗ β οογγ. 9 8. χαϊ θηριώδες Δβΐ. Οοββ* 

εάθ9* 18 οτι — γάρ ρΓΟ έπεϊ δε ταντα ηχονσεν ό Κνρος' ΤΙ γάρ, εφη, 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



56 



Εχοβνρΐ» <Ιβ νΐΓίταϋΙ)Τΐ3 βί νίίϋβ 



σνμπίνων παρ* ίαυτφ συλλαβών έξέτεμεν, ώς μέν τίνες έψασαν, 
δτι ή παλλαχή αύτοΰ έπήνεσεν αύτόν ώς χαλός εΐη χαΐ έμαχάρισε 
τήν μέλλουσαν αύτφ γνναΐχα ίσεσ&αι' ώς <Γ αύτός νυν λέγει, δτι 
έπείρασεν αύτοΰ τήν παλλαχίδα. χαΐ νυν οΰτος εύνονχος μέν 
29 έστι, τήν δέ αρχήν ίχει, έπεϊ ό πατήρ αύτοΰ έτελεύτησεν. Ούχονν, 5 
£φη, οϊει αν χαΐ τοϋτον ήμάς ήόέως ιδεΐν, εΐ οϊοιτο έαυτοϋ 
βοη&ούς άν γενέσ&αι; Εϋ μέν οϋν, έφη ό Γωβρίχας' αλλ* Ιδεΐν 
τον αύτόν χαλεπόν έστιν, ώ Κϋρε. 

13. α Οτι όρων ό Κϋρος άρπαζόμενα τά δινλα ές Σάρδεις 
εύ&νς συνεχάλεαε τους άρχοντας χαϊ εΐπεν αύτοίς άπιέναι έχ τοΰ 10 

6 στρατεύματος τάχιστα. Ού γαρ δν, ίφη, άνασχοίμην πλεονεχ- 
τονντας όρων τούς άταχτοΰντας. χαϊ εϋ μέν, ίφη , έπίστασ&ε 
δτι παρεσχευαζόμην έγώ ύμας τούς ίμοί συστρατευομένους πάσι 
Χαλδαίοις μαχαριστούς ποιήσαι' νυν δ\ ίψη, μή θαυμάζετε 

7 ην τις χαϊ απιοΰσιν ύμΐν χρείσσω έντύχτβ. άχούσαντες ταύτα οι 15 
Χαλδαιοι ίδεισάν τε χαϊ Ιχέτευον παύσασ&αι όργιζόμενον χαϊ τά 
χρήματα πάντα αποδώσειν ίφασαν. ό δέ εΐπεν δτι ούδέν αύτων 
δέοιτο. *Λλλ* εϊ με, ίφη, βούλεσ&ε παύσασ&αι άχΰόμενον, από- 
δοτε πάντα δσα έλάβετε τοις διαφυλάξασι τήν δχραν. ήν γαρ 
αΐσ&ωνται οΐ άλλοι στρατιωται δτι πλεονεχτοΰσιν οΐ εϋταχτοι 20 
γενόμενοι, πάντα μοι χαλΩς ίξει. 

14. "Οτι τοΰ Φεραύλα ό τρόπος ήν φιλέταιρος χαϊ &ερα- 
πεύειν ούδέν ήδύ αύτφ ούτως έδόχει είναι ούδ' ώφέλιμον ώς 
ανθρώπους, χαϊ γαρ βέλτιστον πάντων τών ζώων ήγεϊτο άν&ρω- 
πον είναι χαϊ εύχαριστότατον, δτι έώρα τούς τε έπαινουμένους 25 
υπό τίνος αντεπαινοΰντας τούτους προ&ύμως τοις τε χαριζομένοις 
πειρωμένους άντιχαρίζεσ&αι, χαϊ ους γνοϊεν εύνοίχως έχοντας, 
τούτοις όντευνοοΰντας, χαϊ ους είδεϊεν φιλοΰντας αύτούς, τούτους 

13 0?τορ. VII 2, 5 βχίτ. — 7 14 Ο^ΓΟρ. VIII 8, 49. 50 



ωά. Ρώκ 5 ονχοΰν) ονχόα (δίο) 7 γωβρι\ 9 οάράο 11 ον] ό 14 χαλ- 
όαίονσ μαχαρίστονσ (βίο, βί άτονα ι\ Γ.) 18 δέοι·το 22 φεράλα (βίο) 

οοά. Οψορ. 1 σνμπινοντα ρπιβΙβΓ ΗΑΟ 2 παλλαχίς Ί)Τ 3 αιτώ] 
αντον Τ> αντός) ούτος ϋΓ 4 παλλαχην Ο 6 ημάς ιδεΐν ηδέως ϋΡ 
&αντον] αντω ΒΡ 7 οίδα ροδί; ονν &άά. ϋΡ, ροβί Γωβρ. Ο, ροβί εφη 

οβίβπ Γωβρίας 11 αηΐβ τάχιστα &άά. ώς ϋΡ 15 χρείττων ρΓ&βίβΓ ΗΑβ 
16 τε οπι. ϋΡ 17 πάντα οιη. ϋΡ 18 ροδί βοίλεο&ε &ά<1. %λέσ9αι χαϊ Ώ 
19 διαφνλάξονσι ϋ 22 χαϊ το Θερ. ΌΡ 28 είδεϊεν] ϊδοιεν Ώ 

βοίορ. 9 οτι — Σάρδεις ηιαίβ εοηίΐανίί β 8ΤΐρβποήΙ)α8 10 σννεχ. τ. α. 
ρΓΟ συνεχάλβοεν αυτών τ. α., ηβπιρβ ΟΙιαΙά&βοηιιιι ςαι ρΓ&,βθίάίο άβοββββΓαηΙ 
22 οτι — φιλ. ρτο ην τον Φεραύλα ο τρόπος φιλ. τε 



.1 , 0ΓΪ9ΙΓΊ3ΐ ίΓΟΓΠ 

,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Χβηορίι. Οττορ. V, 2, 28— VIII, 8, 3. 57 

μιοεΐν ού δυναμένους, χαϊ γονέας δέ πολύ μάλλον άντι&εραπεύειν 
πάντων τ(5ν ζώων έ&έλοντας χαϊ τελευτήσαντας' τά δ' άλλα πάντα 
ζώα χαϊ άχαριστότερα χαϊ όγνωμονέστερα άν9ρώ7ϊων έγίνωσχεν 
είναι, οΰτω δή δ Φεραύλας υ7ΐερήδετο δτι έξέσοιτο αύτω άπαλ- 50 

δ λαγέντι της τΰν άλλων χτημάτων έπιμελείας άμφΐ τους φίλους 
ίχειν , δ τε Σάχας δτι έμελλε πολλά έχων πολλοίς χρήσεσ&αι. 
έφίλει δέ δ μέν Σάχας τόν Φεραύλαν, (βτι) προσέφερε τι όεί' δ 
δέ τδν Σάχαν, δτι παραλαμβάνειν πάντα η&ελε χαϊ άεΐ 7ΰ λειάνω ν 
έπιμελούμενος ουδέν μάλλον αύτφ άσχολίαν παρεΐχεν. χαϊ αύτοί 

10 μέν δή οΰτω διήγον. 

15. "Οτι δ Κύρος λαμβάνων παρ έχάατων , ών άφ&ονίαν 
εϊχον οί διδόντες, άντεδίδου, ών σπανίζοντας αύτούς αίσ&άνοιτο. 

16. "Οτι μέν δή χαλλίστη χαϊ μεγίστη των έν τί] 'Λσίφ ή 
Κύρου βασιλεία έγένετο αυτή έαυτγ} μαρτυρεί, ώρίσ&η μέν πρός 

15 £ω τί) Έρυ&ργ &αλάσστ) , πρός άρχτον δέ τφ Εύξείνφ πόντφ, 
πρός έσπέραν δέ Κύπρφ χαϊ ΛΙγύπτφ, πρός μεσημβρίαν δέ ΛΙ- 
&ιοπίφ. τοσαύτη δέ γενομένη μι$ γνώμγ) τβ Κύρον έχυβερνατο, 
χαϊ έχεΐνός τε τούς ύφ 1 έαυτφ ώσπερ έαυτοϋ παΐδας έτίμα τε 
χαϊ έ&ερά7ϊευεν, οι τε αρχόμενοι Κΰρον ώς πατέρα έσέβοντο. έπεϊ 2 

20 μέντοι Κϋρος έτελεύτησεν, εύΟνς μέν αύτοί οί παίδες έστασία- 
ζον, εύ&ύς δέ 7ζόλεις χαϊ έ&νη άφίσταντυ, πάντα δέ έπΐ τό χείρον 
έτρέπετο. ώς δ* άλη&η λέγω άρξομαι διδάσχων έχ τΰν &είων. 
οΐδα γαρ δτι πρότερον μέν βασιλεύς χαϊ οί υπ* αύτφ χαϊ τοις 
τά έσχατα πεποιηχόσιν εϊτε δρχους όμόσαιεν, ήμπέδουν, εΐτε δε- 

25 ξιάς δοΐεν, έβεβαίουν. εΐ δέ μή τοιούτοι ήσαν χαϊ τοιαύτην δόξαν 3 
εΐχον, ώσπερ ούδέ νϋν πιστεύει ούδέ εις έτι, ίπεί έγνωσται ή 

15 Οττορ. VIII 6, 23 βχίτ. 16 0}τορ. VIII, 8 

ωά. ΡβίΓ. 6. 7 οαχαα, 8 οαχαν 8. αοο. 7 φερανλα (β. λοο.) οτι οιώ. 
17 γεναμένη 

ωά. Ογτορ. 2 ροβί έ&έλ. &άά. χαϊ ζώντας ρΓ&βΙβΓ ΗΑ& 3 ζώα άγνωμ. 
χαϊ άχαρ. Ώ¥ 4 ο τε Φερ. δ τους άλλους φίλους Ό¥ 8 ροδί πάρα- 
λαμβ. αάά. τε Ό αεί] δη Τ>¥ 9 αυτοί] οντοι ρπιβί** Η Α Ο 10 δη οπι. ϋΡ 
13 χαϊ οτι μίν δη αρίστως χαϊ χαλλίατως Τ> 14 μ&ν] γαρ Ώ 15 ροβί; 

?ω &άά. μεν Ώ¥ πόντω χαϊ Προποντίδι χαϊ 4 'Ελ?.ηοπόντωΌ¥ 16 τ$ 

αηίβ Κίπρω βί αηΐβ Α&ίοπία Ο 17 τ$\ τον Ο 19 ώς] ώσπερ Ώ 
20 αϊτοί] αντον Τ>¥ 21 $»νη χαϊ πόλεις Ό¥ πάν Ό 22 διδάσχειν Ο 
24 ίνεπέδονν Ώ¥ 26 ρο8ΐ εϊχον α&ά. ονδ' αν εϊς αντοϊς έπίοτενεν ΟϋΡ 
ουδείς ΌΡ 

βτη&ιά. 24 όμόοειαν Ι*. Οίηάοιί 

€θΙο<]. 11 οτι ρΓΟ χαϊ γαρ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



58 ΕχοβΓρΙα άβ νϊιΐηϋΐΗΐΒ βί νΚπβ 

ασέβεια αύτΰν. ούτως ούδέ τότε έπίστενσαν οί των σύν Κνρφ 
άναβάντων στρατηγοί, νΰν δέ δή ττ] πρόσ&εν αύτΰν δόξη πιστεύ- 
σαντες, ένεχείρισαν έαντούς χαΐ άναχ&έντες πρός βασιλέα άπε- 
τμή&ησαν τάς χεψαλάς. πολλοί δέ χαΐ τΰν σνστρατενσάντων βαρ- 

4 βάρων άλλοι άλλαις Ίΐίστεσιν έξαΊΐατη&έντες άπώλοντο. πολύ δέ 5 
χαΐ τάδε χείρονες νυν είσι. 7ΐρόσ&εν μέν γαρ εϊ τις ή διακινδυ- 
νεύσειε πρός βασιλέως ή πόλιν ή £&νος ύποχείριον ποιήσειεν ή 
άλλο τι καλόν ή άγα&όν αύτω διαπράξειεν, ούτοι ήσαν οί τιμώ- 
μενοι* νΰν δέ χαΐ εϊ τις ώσπερ 'ΡωμΙ&ρης τήν γνναΐχα χαΐ τά 
τέκνα χαΐ τούς των φίλων παίδας όμηρους παρά τών Αιγυπτίων 1») 
έγχαταλιπών χαΐ τούς μέγιστους δρχους παραβάς βασιλεΐ δόξη 
σνμψορόν τι ποιήσαι, ούτοι είσιν οί ταΐς μεγίσταις τιμαΐς γεραιρό- 

5 μενοι. ταϋτα οΰν δρΰντες οί έν τ$ Άσί<$ πάντες έπΐ τό άσεβές 
χαΐ τό άδιχον τετραμμένοι είσί. 

6 Εις γε μήν δή χρήματα ττ]δε άδιχώτεροι* ού γαρ μόνον τούς 15 
πολλά ήμαρτηχότας, άλλ' ήδη τούς ούδέν ήδιχηχότας συλλαμβά- 
νοντες αναγχάζουσι πρός ούδέν δίχαιον χρήματα άποτίνειν' ώστε 
ούδέν ήττον οί πολλά ίχειν δοχοΰντες των πολλά ήδιχηχότων φο- 
βούνται 9 χαΐ εις χείρας χαΐ ούδ > ούτοι έ&έλονσι τοις χρείττοσιν 
ίέναι. ούδέ γε ά&ροίζεσ&αι εις βασιλιχήν στρατείαν &αρροΰσι. 20 

7 τοιγαροΰν δστις άν πολεμβ αύτοΐς, πάσιν ίξεστι έν τ$ γώρ<$ 
αύτών άναστρέφεσ&αι άνευ μάχης όπως άν βούλωνται διά τήν 
έχείνων περί μέν &εούς άσέβειαν, περί δέ άν&ρώπονς άδιχίαν. 
αί μέν δή γνωμαι ταύτη τφ παντϊ χείρους νυν ή τό παλαιόν 
αύτων. 25 

8 Ώς δέ ούδέ τΰν σωμάτων έπιμέλονται ώσπερ πρόσ&εν, τοΰ- 
το διηγήσομαι. νόμιμον γάρ δή ήν αύτοΐς μήτε πτύειν μήτε 



οοά. Ρείν. 3 ένεχείρισαν, δβά αΐΐβπιιη ί ί.Γ. 6 τις] τι 9 $ωμί&ηα 

11 δόξη, 8βά η ί. γ. 19 κρπττοσιν, ββά ει βχ ι οογγ. 20 ά&ρνζεα&αι 

ωά. Οι/τορ. 1 ροβΐ; έπίστ. αάά. άν ρΓαβΙβΓ ΗΑΟ 5 πολν] πολλοί ΟΏ 
6 τ<'όε] τώνδε Ο 7 προς] προ ρΓ&βΙβΓ Ό 8 αγαθόν ή καλόν ΌΡ 9 εί\ 
ην ροβί; τις ωσπερ Μιθριδάτης τον πατέρα Άριοβαρζάνην προδοίς, χαϊ 
ι)ν τις "Ρωμί&ρης ΗΑΟΟΒ, λεομΙ&ρηςΈΙ 10 τψ Αιγυπτίων ΟΗ, 

τω Αίγνπτίω οβίβπ 11 καταλιπών Ο παραβάς] όμόοας παρά Ό¥ δόξβί Ο 

12 τι σνμφορον 13 8. τό αηίβ α<χ. θί &ηίβ άδ. οπι. Ό 15 δη οπι. ρΓαβίβΓ ΗΑβ 
16 ρο8ΐ ήδη αάά. καΐ ΌΥ 19 καί αΐίβηιιη οπι. ρΓαβΙβΓ ΑΗ 22 άνατρέ- 
φεσθαι Ό 23 περί (1)18)] παρά (Ιήβ) Ο 26 ροδί πρόσΘίν αάά. νυν αυτών ΰ, 
ννν αντο ϊ\ νΰν αν οβίβή 27 δη οπι, Ο άποπτνειν ΌΈ 

ετη&ηά. 20 ατρατιάν 8ίΠΓΖ 
βοίορ. 14 ροδί εΐοΐ ρ&υοβ, οία. 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Χβηορη. Οττορ. VIII, 8, 3—8, 13. 



άπομύττεσ&αι. δήλον δέ δτι ταΰτα ον του έν τφ σώματι νγρον φει- 
δόμενοι ένόμισαν, αλλά βονλόμενοι δια πόνων χαΐ ίδρώτος τά 
σώματα στερεοϋσ&αι. νυν δε τό μέν μή πτύειν μηδέ άπομύττε- 9 
σ&αι ίτι διαμένει, τό δέ πονεΐν ούδαμοϋ έπιτηδενεται. χαϊ μήν 
5 ιιρόσ&εν μέν ήν αύτοΐς μονοσιτεΐν νόμιμον, δπως δλη τη ήμέρ$ 
χρφντο χαϊ εις τάς πράξεις χαϊ εις τό διαπονεΐσ&αι. νυν γε μήν 
τό μέν μονοσιτεΐν έτι διαμένει, αρχόμενοι δέ του σίτου ήνίχαπερ 
οι πρψαίτατα αριστώντες μέχρι τούτον έσ&ίοντες χαϊ πίνοντες 
διάγουσι, ές γε περ οί όψιαίτατα χοιμώμενοι. 
10 Ην δέ αύτοΓς νόμιμον μηδέ προχοΐδας έχφέρεσ&αι εις τά 10 
συμπόσια, δήλον δτι νομίζοντες τφ μή ύπερπίνειν ήττον άν χαϊ 
σώματα χαϊ γνώμας σφάλλειν' νυν δέ τό μή είσφέρεσ&αι έτι αΰ 
διαμένει, τοσούτον δέ πίνουσιν ώστε αντί του είσφέρειν αυτοί 
έχφέρονται, έπειδάν μηχέτι δύνωνται όρ&ούμενοι έξιέναι. 
15 *Λλλά μήν χάχεΐνο ήν αύτοΐς έπιχώριον τό μεταξύ πορενομέ- 11 
νους μήτε έσ&Ιειν μήτε πίνειν μήτε των διά ταΰτα άναγχαίων 
μηδέν ποιοΰντας φανερούς είναι* νυν <Γ αΰ τό μέν τούτων απέ- 
χεσ&αι έτι διαμένει, τάς μέντοι πορείας ούτω βραχείας ποιούνται 
ώς μηδ* άν έτι &αυμάσαι τό άπέχεσ&αι των άναγχαίων. 
20 Αλλά μήν χαΐ έπϊ &ήραν πρόσ&ε μέν τοσαυτάχις έξηεσαν 12 
ώστε άρχεΐν αύτοΐς τε χαΐ ιπποις γυμνασίαν τάς &ήρας' έπεϊ 
δέ ΐΑρταξέρξης ό βασιλεύς χαϊ οί σύν αύτφ ήττον τοΰ οίνου 
έγένοντο, ούχέτι όμοίως ούτε αύτοϊ έξηεσαν ούτε τούς άλλους 
έξήγον έπϊ τάς ΰήρας' αλλά χαϊ εΐ τίνες φιλόπονοι γενόμενοι χαϊ 
25 σύν τοις περί αυτούς ίππεΰσι μαρτυρφεν, φ&ονοϋντες αύτοΐς 
δήλοι ήσαν χαϊ ώς βελτίονας αύτών έμίσουν. 

*Λλλά τοι χαϊ τούς παΐδας τό μέν παιδεύεσ&αι έπϊ ταϊς &ηραις 13 
έτι διαμένει' τό μέντοι τά ίππιχά μαν&άνειν χαϊ μελετάν άπέ- 



Ω. 



00 
00 

ο 

^ _ 

-Ω ±! 
Μ £ 

^ (0 



οοά. Ράν. 2 ένόμισαν, 8β<1 ί ί. Γ. 9 χοιμόμενοι 11 τψ μη ί. Γ. 

19 μηό' αν 28 άστέσβηχεν (βίο) 

ωά. Οί/τορ. 1 τω ο πι. Ό 2 Ί,δρώτων ΏΈ 3 άποπτυειν ϋΡ 4 τό 
ό* Ιχπονειν ϋΓ 6 χρώνται 0Ό καϊ ρήπβ οιη. Ρ 7 περ] μ£ν ϋΡ 8 αηίβ 
μέχρι χαϊ 9 ες γε] εστε ρπιβΙβΓ ΗΑΟ 10 είσφέρεσ&αι ρπιβΙβΓ ΗΑΟ 
11 τω] το ρΓ&βίβΓ ΗΑΟ 12 ροβΐ το αάά. μίν ρΓ&βίβτ ΗΑβ 18 χαταμέ- 
νει ϋΡ 19 μηδϊν άν ϋΡ 20 πρόσ&εν 21 αύτοΐς τε] χαϊ αντοϊς Ώ¥ 
γυμνάσια 22 Άρτοξ. ΗΑΟ χαϊ αηίβ δ αάά. Ό ηττονς 24 ει] οϊ 0ΑΟ 
γενόμενοι χαϊ βίι&ηι 0, γένοιντο χαϊ Ι)Ρ, γενόμενοι οβΐβή 25 Ιππενσι 

μαρτνρωεν] Ιππενσιν αμα $ηρωεν ρΓΛβΙβΓ ΗΑΟ 27 τοί οω. ϋΡ θύραις 
ρΓ&βΙβΓ ΑΗ οοιτ. 28 ρθ9ΐ μέντοι βάά. Ιτι ϋΡ 29 είναι ϋΡ 

βτηβτκΐ. 19 μηδέν* άν δίβρη&ηαβ 25 ιππενσι &αμά &ηρώεν Κ ΒίηάοΓΓ 
26 αυτών Ιι. ϋίηάοΓί 



00 

ιΗ Ό 

ΓΜ Β 

Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ -Ω 
«Η ^ 

ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ζ*""^ Ι 

1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 

ω 3 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



60 



ΕχοβιρίΛ άβ νίΓΙιιίΛπβ βί νϋπβ 



σβηχεν διά τό μή Ιέναι δπου άν άποφαινόμενοι εύδοχιμοΐεν. 
χαϊ δτι γε οί παίδες άχούοντες έχει πρόσ$ε τάς δίχας δικαίως 
διχαζομένας έδόχονν μαν&άνειν διχαιότητα , χαΐ τοΰτο παντά- 
πασιν άνέστραπται' σαφώς γάρ όρώσι νιχώντας όπότεροι άν 

14 πλεΐον διαδώσιν. αλλά χαϊ τών φνομένων έχ της γης τάς δννά- 5 
μεις οί παίδες πρόσ9ε μέν έμάν&ανον, δπως τοις μεν ώψελίμοις 
χρφντο, τών δέ βλαβερών άπέχοιντο' νυν δέ έοίχασι ταϋτα 
διδασχομένοις, δπως δτι πλείστα χαχοποιώσι' ούδαμοΰ γοΰν πλεί 
ους ή έχει ούτε άπο&νήσχουσιν ούτε διαφθείρονται υπό φαρμάχων. 

15 *Λλλά μήν χαϊ ΰρυπτιχώτεροι πολύ νυν ή έπΐ Κύρον είσί. 10 
τότε μέν γάρ έτι τί) έχ Περσών παιδεί$ χαϊ έγχρατείςι έχρώντο, 
τγ) δέ Μήδων στολβ χαϊ άβρότητι' νυν δέ τήν μέν έχ Περσών 
χαρτερίαν περιορώσιν άποσβεννυμένην, τήν δέ τών Μήδων μαλα- 

16 χίαν διασώζονται, σαφηνίσαι δέ βούλομαι χαϊ τήν &ρύψιν αύτών. 
έχείνοις γάρ πρώτον μέν τάς εύνάς ού μόνον άρχει μαλαχώς 15 
ύποστόρνυσ&αι, άλλ' ήδη χαϊ τών χλινών τους πόδας έπΐ ταιιί- 
δων τι&έασιν, δπως μή άντερείδ}) τό δάπεδον, αλλ 2 ύπείχωσι 
αϊ ταπίδες. χαϊ μήν τά πεττόμενα έπϊ τράπεζαν δσα τε πρόσΰεν 
εϋρητο, ούδέν αύτών αφήρηται, άλλα τεάεϊχαινά έπιμηχανώνται' 
χαϊ δψα γε ώσαύτως* χαϊ γάρ χαινοποιητάς αμφοτέρων τούτων 20 

17 χέχτηνται. αλλά μήν χαϊ έν τω χειμώνι ού μόνον χεφαλήν χαϊ 
σώμα χαϊ πόδας άρχει αύτοΐς έσχεπάσ&αι, αλλά χαϊ άχραις ταΐς 
χερσί χειρίδας δασειάς χαϊ δαχτυλή&ρας έχουσι. έν γε μήν τφ 
&έρει ούχ άρχοϋσιν αύτοΐς οϋ&* αϊ τών δένδρων οϋ&' αϊ τών 
7νετρών σχιαί, αλλ 7 έν ταύταις έτέρας σχιάς άνθρωποι μηχανώ- 25 

18 μενοι αύτοΐς παρεστάσι. χαϊ μήν έχπώματα ήν μέν ώς πλείστα 
έχωσι, τούτφ χαλλωπίζονται' ήν δέ έξ άδίχον φανερώς ύ\ μεμη- 
χανημένα, ούδέν τοΰτο αίσχννονται' πολύ γάρ ηΰξηται έν αύτοΐς 
ή αδιχία τε χαϊ αίσχροχέρδεια. 

19 Ιάλλά χαϊ πρόσ&εν μέν έπιχώριον αύτοΐς μή όράσ&αι πεζτ] 30 
πορευομένοις , ούχ άλλου τινός ένεχα ή του ώς Ιππιχωτάτους 
γίνεσ&αι' νυν δέ στρώματα πλείω έχονσι έπϊ τών Ιππων ή έ7ΐϊ 



οοά. Ρ&ν. 1 άπονανόμενοι 8 χαχωποιώσι 12 μεν * * * 15 εννάς] 
είνοίασ 

οοά. Οι/νορ. 2.6 πρόσ&εν 5 διδώσιν ϋΡ της οπι. Β Γ 8 διδασκό- 
μενοι Ό¥ γονν] ονν ϋΡ 10 πολν ννν] γε νυν πολν ϋΡ 15 μεν — 
μόνον] μεν ονχέτι τας εννάς μόνον ϋΡ 16 νπεστρωνννσ&αι Β, νποστρώννν- 
οθαι Ο χαϊ οιη. Β 19 ενροιτο ΟΒ 22 βηΐβ αχραις &ά<1. περί ΒΡ 25 σκιά- 
δας ΒΡ 29 τε χαϊ] χαϊ η ΒΡ 30 έπιχώριον ην ΒΡ, ην έπιχώριον οβίβπ 

βηιβηά. 16 δαπίδων, 18 δαπιδες Ι* ΒίικΙοΓί ουηι ο<κΙ. ηοηηπίΐΐβ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Χβηορίι. Ο^Γορ. VIII, 8, 13-8, 26. 



61 



τών εύναίν' ού γάρ της ίππείας όντως ώσπερ τον μαλαχως χα- 
\Η]σ&αι έπιμέλονται. τά γε μήν πολεμικά πώς ούχ είχότως νυν 20 
τφ παντί χείρους ή πρόσ&εν είσί; οΐς έν μεν τφ παρελ&όντι 
χρόνφ έπιχώριον είναι υπήρχε τους μέν την γην έχοντας από 
5 ταύτης Ιππότας παρέχεσ&αι, οΐ δη χαΐ έστρατεύοντο , τους δέ 
φρουροΰντας πρό της χώρας μισθοφόρους είναι* ννν δέ τους τε 
θυρωρούς χαΐ τούς σιτοποιούς χαΐ τούς όψοποιούς χαΐ οινοχόους 
χαϊ λοντροχόους χαΐ παρατι&έντας χαΐ άναιροϋντας χαΐ χαταχοι- 
μίζοντας χαϊ άνιστάντας χαϊ τούς χοσμητάς, οΐ ύποχρίουσί τε 

10 χαϊ έντρίβουοιν αύτούς χαϊ τάλλα §υ&μίζουσι, τούτους πάντας 
ίιιπέας οί δυνάοται πεποιήχασι, δπως μισ&οφορωσιν αύτοΐς. 
πλήθος μέν οϋν χαϊ έχ τούτων φαίνεται, ού μέντοι ΰφελός γε 21 
ούδ&ν αύτων εις πόλεμον' δηλοϊ δέ χαϊ αύτά τά γινόμενα 9 χατά 
γάρ την χώραν αύτων (ίφδιον οί πολέμιοι ή φίλοι ανατρέφονται. 

15 χαί γάρ δή ό Κύρος του μέν άχροβολίζεσθαι άποπαύσας, θωρα- 22 
χίσας δέ χαί αύτούς χαϊ ίππους χαϊ Ιν παλτόν δούς έχάστφ εις 
χείρα όμόθεν την μάχην έποιεϊτο ' νυν δέ ούτε ακροβολίζονται 
έτι οϋτ εις χείρας συνιόντες μάχονται, χαϊ οί πεζοί μέν έχονσι 23 
γέρρα χαϊ χοπίδας χαϊ σαγάρεις ώσπερ έπϊ Κύρου την μάχην 

20 7€θΐησόμενοι' εις χείρας δέ ίέναι ούδ* ούτοι έθέλουσι. ούδέ γε 24 
τοις δρε7ΐανηφόροις άρμασιν έτι χρωνται έφ* φ Κΰρος αύτά έποιή- 
σατο. ό μϊν γάρ τιμαϊς αύξήσας τούς ήνιόχους χαϊ αγαθούς 
ποιήσας είχε τούς εις τά δπλα έμβαλοΰντας' οί δέ νυν ούδέ 
γινώσχοντες τούς έπϊ τοις άρμασι οΐονται σφίσι δαοίους τούς 

25 άνασχήτους τοις ήσχηχόσιν έσεσθαι. οί δέ όρμώσι μεν, πριν δέ 25 
έν τοις πολεμίοις είναι οί μέν έχόντες έχπ ίιίτου σι, οί δέ εξάλ- 
λονται, ώστε άνευ ήνιόχων γιγνόμενα τά ζεύγη πολλάκις πλείω 
χατά τούς φίλους η τούς πολεμίους ποιεί, έπεϊ μέντοι χαϊ αύτοι 2<» 
γινώσχουσιν οία σφίσι τά πολεμιστήρια ύπαρχει, ύφίενται, χαϊ 



ωά. Ράν. 3 έν δίφΓα νβ. &άά. Ρ 1 9 χομητασ 17 άχροβολογίζονται 
24 τονς ρτίιιβ] τοϊσ 

ωά. Οι/τορ. 1 Ιππιχής Ώ ωιΐβ όντως αάά. μόνον ϋΡ ως Ό 2 γε] 
τε Ό 4 είναι νπηρχε] ην ϋΡ 5 ροδί παρέχεσ&αι &άά. εΐ δίοι στρα- 
τειεσ&αι ΟΟΡ 12 ονν] τοι ΐ> 13 γιγνόμενα 14 ρίίον ϋΡ η] η οι 
ρΓ&βίβΓ Αβ αναστρέφονται ρπιβΙβΓ ΗΑβ 16 εχάστω δονς 17 χείρας ΏΈ 
18 ετι οπι. Ο εχονσι μεν δη ϋΡ, εχονσι μϊν οβίβπ 19 ροδί ώσπερ αάά. 
χαϊ Τ> 20 ποιησάμενοι Ρ &έλονσιν ΏΕ 28 χατά] χαχά 

αη&ηά. 5 εΐ δίοι στρατενεσ&αι ροδί ίστρατείοντο ροηΚ Νϋβοΐιβ 19 β. ωσπερ 
(οι) έηϊ Κνρον την μάχην ποισάμενοι (Ιιοο οιιιη Ρ) Νίΐβοΐιβ 22 αγαστούς 
I,. ΌΐΊχάοτί 26 αχοντες ΜιΐΓβίιΐδ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



62 



ΕχοβΓρία (Ιβ νΐΓίιιϋΙ)Π8 βΐ νϋϋβ 



ουδείς έτι άνευ τών Ελλήνων είς πόλεμον χα&ίσταται, ούτε δταν 
άλλήλοις πολεμώσι ούτε δταν οΐ "Ελληνες αύτοίς άντιστρατεύων- 
ται. αλλά χαϊ πρός τούτοις έγνώχασι με&' Ελλήνων τούς πολέ- 
μονς 7ΐοιεϊσ&αι. 

Έγώ μέν όή οΐμαι άπερ ύπε&έμην άπειργάσ&αι μοι. ψημϊ 5 
γαρ Πέρσας χαϊ τους αύν αύτοις χαϊ όσεβεστέρους 7τερϊ &εούς 
χαϊ άνοσιωτέρους περί συγγενείς χαϊ άδιχωτέρονς περϊ τούς 
άλλους χαϊ άνανδροτέρονς τά εις τόν πόλεμον νυν ή πρόσ&εν 
αποδέδειχνα ι. εί δέ τις τάναντία ίμοϊ γινώσχοι, τά έργα αυτών 
έπισχοπών εύρήσει αύτά μαρτυροΰντα τοις έμοΐς λόγοις. 



10 



Έχ της αναβάσεως Κύρου Παρυσάτιδος. 

17. "Οτι Κύρος ό νέος ανήρ ην Περσών των μετά Κυρον τόν 
άρχαων γενομένων βασιλιχώτατός τε χαΐ άρχειν αξιότατος, ώς 
7ναρά πάντων όμολογεΐται των Κύρου δοχούντων έμπειρων γενέ- 

2 σ&αι. πρώτον μέν γάρ έτι 7ΐαΐς ών δτε έπαιδεύετο χαΐ συν τφ 15 
όδελφφ χαΐ συν τοις άλλοις 7ϊαισί, πάντων 7ίάντα χράτιστος 

3 ένομίζετο. πάντες μέν γάρ οΐ τών άριστων Περσών παίδες έπι 
ταΐς βασιλέως θύραις παιδεύονται" έν&α πολλήν μέν σωφροσύνην 
χαταμά&οι δν τις, αίσχρόν δ' ούδέν οΰτ* άχοΰσαι ουτ' ίδειν έστι. 

4 #εώνται δέ οί παίδες χαϊ τιμωμένους υπό βασιλέως χαΐ άχούουσι 20 
δτου ένεχα, χαϊ άλλους άτιμαζομένους' ώστ* εύ&υς 7ϊαιδες ΰντες 

5 μαν&άνουσιν άργεσ&αί τε χαϊ άρχειν. έν&α Κϋρος εύμα&έστατος 

17 ΑηίΛ. I 9 



οοά. Ράν. 2 άλληλονσ αντιστρατεύονται 12 τών] τόν 19 ίόείν 
(δίο), 8βά ρπαβ ι βχ ν οογγ. 20 υπό · * * 

ωά. Οι/νορ. 1 8. οϋτε όταν — πολεμώσιν οπι. ΗΑ 2 ούτε οταν οι] οϋτ(ε)', 
ην ποτε Ό¥ 3 τούτους Ώ πολεμίους ρπιβίβΓ Ό (οπι. Ο) 5 άπείργασται 
Οϊ\ άπεργάσασ&αι Τ> 7 άνοσιωτέρους] άνομωτίρους Ο Ρ 9 γιγνώσχει ΌΈ 
10 ταυτά Ό 

οοά. Αηαΐ). Ο. Ραπ3. 1640 (Οί: πιαπηβ ρπηια, 02: πι&ηιΐθ οοιτβοίοιίδ); 
Ο: Βοά1βί»ηη8 ΗΙ). Ο&ηοη. 39; άεί: οοπββηδίιβ οοάίοηπι άβίβηοπιπι 

14 έμπειρων] £ν πείρα ρπιείβΓ Οι «16 συν οπι. Ό οηηι άβΐ. \Ί μεν 
οπι. έπι] έν Ώ οιιιη άβί. 20 αηίβ τιμωμένους &άά. τους ρΓ&βίβΓ Οι 
21 οτον Ζνεχα οπι.* όντες οπι. Ό 22 άρχειν τε χαϊ άρχεσΰαι αίόημο- 
νέστατος Ο 

βηιβηά. 1 τών οπι. νη1#. 20 τιμωμένους (ένίους) (τβπιοΐΐ 

€ϋΙθ(}. 12 οτι — ην ρΐΌ Κνρος μ&ν ονν ούτως έτελεύτησεν, ανηρ ών 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Χβηορίι. Ο^τορ. VIII, 8, 26. 27; βχ Αη&Ι). I 9, 1—9, 12. 63 

μέν πρΩτον των ήλιχιωτων έδόχει είναι, τοις τε πρεσβυτέροις 
χαί τών έαυτοϋ υποδεεστέρων μάλλον πείΟ-εσ&αι, έπειτα δέ 
φιλιππότατος χαί τοις ίπποις άριστα χρήσ&αι. έχρινον δ* 
αύτόν χαί τΰν εις τόν πόλεμον έργων, τοξικής τε χαί άχοντίσεως, 

δ φιλομα&έστατον είναι χαί μελετηρότατον. &πεϊ δέ τη ήλιχίφ 6 
έπρεπεν , χαί φιλο&ηρότατος τ)ν χαί προς τά &ηρία μέντοι 
φιλοχινδυνότατος. χαί άρχτον ποτέ έπιφερομένην ούχ έτρεσεν, 
άλλα σνμπεσών χατεσπάσ&η από του Ιππου, χαί τά μέν έπα&εν, · 
ών Υ,αϊ τάς ώτειλάς ψανεράς είχε, τέλος δέ χατέχανε' χαί τόν 

10 πρώτον μέντοι βοη&ήσαντα πολλοίς μαχαριστόν είναι έποίησεν. 

Έπει δέ χατεπέμφ&η υπό του πατρός σατράπης Λυδίας τε 7 
χαΐ Φρυγίας της μεγάλης χαΐ Καππαδοχίας, στρατηγός δέ χα ι 
πάντων άπεδείχ&η οίς χα&ήχει εις Καστωλοϋ ιιεδίον ά&ροίζεσ&αι, 
πρώτον μέν έπέδειξεν αύτόν δτι περί πλείστου 7ΐοιοΐτο, εΐ τφ 

15 σπείσαιτο χαΐ εΐ τφ συν&οΐτο χαί εΐ τφ ύπόσχοιτο, τό μηδέν 
ψεύδεσ&αι. χαΐ γαρ οϋν έπίστευον μέν αύτφ αί πόλεις έπιτρεπό- 8 
μεναι, έπίστευον (Γ οΐ άνδρες " χαΐ εΐ τις πολέμιος ίγένετο, 
σπεισαμένου Κύρου έπίστευον μηδέν άν παρά τάς σπονδάς πα&εΐν. 
τοιγαροϋν έπεί Τισσαφέρνει έπολέμησεν, πάσαι αί πόλεις έχοϋσαι 9 

20 Κΰρον ειλαντο άντϊ Τισσαφέρνους πλην Μιλησίων' ούτοι δ* δτι 
ούχ ή&έλησε τούς φεύγοντας προέσ&αι, έφοβονντο αύτόν. χαΐ γάρ 10 
έργφ έπεδείχνυτο χαΐ έλεγεν δτι ούχ άν ποτε προοΐτο , έπεί 
άτναξ φίλος αύτοΐς έγένετο, ούδ* εί έτι μέν μείους έγένοντο, έτι 
δέ χάχιον πράξειαν. φανερός ήν χαΐ εΐ τις τι άγα&όν ή χαχόν 11 

25 ποιήσειεν αύτόν, νιχάν πειρώμενος' χαΐ εύχήν δέ τίνες αύτοϋ 
έξέφερον, ώς εϋχοιτο τοσούτον χρόνον ζην, έστε νιχφη χαΐ τούς 
εϋ χαΐ χαχώς ποιοϋντας όλεξόμενος. χαΐ γάρ οϋν πλείστοι δή 12 
αύτφ ένί γε άνδρϊ των έφ* ήμων έπε&ύμησαν χαΐ χρήματα χαΐ 

βοά. Ρβίτ. (βί 8ηίά.) 1 πρώτοσ 7 6 ό% Κνρος αρχτον ποτέ — 9 χατέχανε; 
8πί<1. ν. χατέχανεν 7 {πιφερομένψ διιίά. (οαπι οοά. Αηβ,Ι).), έπιφερόμενον Ρ 

9 φανεράς) ετι 8αίά. χατ έχανε: άβδ. 8πίά. 13 χασωλον 14 αντον 
15 νπόσχοιτο το (8. 800.) μηδϊν 19 τισσαφέρνει, 8βά α ί. γ. 20 μιλισσίων 
22 έπεί, 8βά εϊ βχ ι οοίτ. 26 8. 8πίά. ν. άλεξόμενον' ενχετο 6 Κνρος τόσον, 
τον νπερζήν, εατε νιχφη τους εν χαί χαχώς ποιονντας αλεξόμενος 26 νιχώηι Ρ 

οοά. ΑηαΙ). 1 ηλίχων Ό οηπι άβί. 2 χαί των έαντον] ίχ του αντον Ό, 
4χ των αντον άβί;. 9 φανεράς οπι Οι είχεν Ο χατίχτανε ρΓ&βίβΓ Οι 

10 είναι οπι Ο 15 νπόοχοιτό τι, μηδέν 18 έπίστενε μηδίν αν] μη- 
όένα Οι 20 εΐλοντο 21 ήθελε 22 έπεδείχννε Ό οιιιπ άβί. 23 εί οπι. 
Ό οηπι άβί. γένοιντο 26 ϊστε] εϊτε Ό οαπι άβί;. ηοππιύΐ. 27 &πίβ χαχώς 
αάά. τους Ό οηπι άβί. 

βιηεηά. 15 μηόαμώς Ηιΐ£ 22 έπεδείχνντο (ο) ββπιοΐΐ 



.Ι , ΟπςΐηΰΙίΓοηη 
,υυ 5$ 1 ^ υΝΙ νΕΒίΙΤΥ ΟΡ ^ΑI_IΡΟΡΝIΑ 



64 



ΕχοβΓρία άβ νΪΓΐαϋΙ)α8 βΐ νϋϋβ 



13 πόλεις χαϊ τά έαυτων σώματα προέσ&αι. ού μέν δή ούδέ τοϋτ* 
άν τις εΐποι, ώς τους κακούργους χαϊ άδικους εΐα χαταγελάν, αλλ* 
άφειδέοτατα πάντων έτιμωρεΐτο' 7ΐολλάχις γαρ ήν ίδεϊν παρά 
τάς στιβομένας όδούς χαϊ ποδών χαϊ χειρών χαϊ όφ&αλμων 
ατερομένους άν&ρώπονς' ώστ* ίν ττ) Κνρου όρχτ] έγένετο χαΐ 5 
"Ελληνι χαϊ βαρβάρφ μηδέν άδιχοϋντι άδεβς πορεύεσ&αι δποι τις 

14 ή&ελεν, έχοντι δ τι προχωροίη. τους γε μέντοι αγα&ούς εις 
πόλεμον ώμολόγητο διαψερόντως τιμάν. χαΐ πρώτον μέν ήν 
αύτφ πόλεμος πρός Πισίδας χαϊ Μυσούς' στρατευόμενος οϋν χαϊ 
αύτός εις ταύτας τάς χώρας, ους έώρα 4&ελοντάς χινδυνεύειν, 10 
τούτους χαϊ άρχοντας έποίει ής χατεστρέφετο χώρας, έπειτα δέ 

15 χαϊ άλλοις δώροις έτίμα, ώστε φαίνεσ&αι τούς μέν αγα&ούς 
εύδαιμονεστάτους, τούς δέ χαχούς δούλους τούτων όξιοΰσ&αι 
είναι, τοιγαροϋν πολλή ήν άφ&ονία αύτφ τών έ&ελόντων χιν- 

16 δυνεύειν, δπου τις οϊοιτο Κϋρον αίσ&ησεσ&αι. εις γε μην 15 
διχαιοσύνην εΐ τις αύτφ φανερός γένοιτο έπιδείχνυσ&αι βουλό- 
μενος, περί παντός έποιεΐτο τούτους πλουσιωτέρους ποιεΐν τών 

17 έχ τοϋ άδίχου φιλοχερδούντων. χαϊ γαρ οϋν άλλα τε πολλά χαϊ 
διχαίως αύτφ διεχειρίζετο χαϊ στρατεύματι άλη&ινφ έχρήσατο. 
χαϊ γαρ στρατηγοί χαϊ λοχαγοί ού χρημάτων ένεχα πρός έχεΐνον 20 
έπλευσαν, αλλ* έπεί έγνωσαν χερδαλεώτερον είναι Κύρφ χαλώς 

18 άρχειν η τό χατά μήνα χέρδος. άλλα μήν εΐ τις γε αύτφ προσ- 
τάξαντι χαλώς ύπηρετήσειεν , ούδενΐ πώποτε άχάριστον εϊασε 
την προ&υμίαν. τοιγαροϋν χράτιστοι δή ύπηρέται παντός έργου 

19 Κύρφ έλέχ&ησαν γενέσ&αι. εί δέ τινα όρφη δεινόν όντα οίχονό- 25 
μον έχ του διχαίου χαϊ χατασχευάζοντά τε της άρχοι χώρας χαϊ 
προσόδους ποιοϋντα, ούδένα πώποτε άφείλατο, αλλ 9 αεί πλείω 



οοά. Ρβίν. (εέ 8η%ά.) 2 8. άλλ > άφειδέστατα Βοήρδί, άλλά φειδέστατα 4 τι- 
βομένασ 5 έγένοντο 17 8υίά. ν. περί παντός 9 6 6% Κνρος τους δικαίους 
περί παντός έποιεΐτο πλουσίους ποιεΐν 

οοά. Λπαύ. 2 8. αλλά άφειόέστατα 3 γαρ] δ' 4 στειβομένας, 8βά 

στιβομίνας Ο 5 στερούμενους* {στερομ. ί&ιη ΒιιίΙπιαιιιι) 6 οπ% Ο 
7 προσχωροίη Ο μέντοι γε Ώ αιπι άοΐ. 10 έ&έλοντας 11 έπειτα <5έ 

σαι 

οπι. ϋ οιιπι άβί. 12 άλλως Οι 13 άξιον Οι 16 αντψ οπι. ϋΐ 17 πλου- 
σιωτέρω ·*· ποιεΐν Οι (αηάβ πλονσιωτέρως ζην ποιεΐν Ηη£) 18 &11βπιιη χαϊ 
οπι. 20 ου] οι Οι, ηιή 21 αλλ* έπεί οω. 21 8. καλώς άρχειν]κα ·*··♦♦· χειν 
Οι (αηάβ καλώς νπάρχειν Ηα&), καλώς πει&αρχεϊν οβίβπ 22 ροδί γέ τι 
23 ούδ^ν Ο αχάριστος Ό 24 όη κράτιστοι Ο 26 τε] τι Ό της] ης 
ρΓαβΙβΓ Οι άρχει Ο 27 ροβΐ; ουδένα αάά. αν ρπιβίβΓ Οι άφείλετο 

ετηαιά. 13 αξιών ΟοΙβί;, άξίως ΒοηβηΜ 27 ουδένα (ονόϊν) Βοπιβιιιαιιη 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

Ρ ^8^ υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



β Χβηορίι. ΑηαΙ>. I, 9 ? 13—9, 27. 65 

προσεδίδου' ώστε χαϊ ήδέως ίπόνουν χαϊ ΰαρραλέως έχτωντο, 
χαϊ τά χέχτητο αϋ τις, ήχιστα Κΰρον (χρυπτον. ού γαρ φ&ονων 
τοις φανερως πλουτοΰσιν έγένετο, άλλα πειρώμενος χρήσ&αι τοις 
των άποχρυπτομένων χρήμασι. 

δ Φίλους γε μην δσους ποιήσαιτο χαϊ εϋνους γνοίη όντας 20 
χαϊ ίχανούς χρίνειεν συνεργούς είναι δ τι τνγχάνοι βουλόμενος 
χατεργάζεσ&αι, όμολογεΐται πρός πάντων χράτιστος δή γενέσθαι 
&εραπεύειν. χαϊ γαρ αύτό τοϋτο οϋπερ αύτός ίνεχα φίλων φετο 21 
δεϊσ&αι, ώς συνεργούς ίχοι, χαϊ αύτός έπειράτο συνεργός τοις 

10 φίλοις χράτιστος είναι τούτου, δτου ίχαστον αίσ&άνοιτο έπι- 
&νμουντα. δώρα δέ πλείστα μεν οΐμαι εις γε άνήρ έλάμβανε δια 22 
πολλά' ταϋτα μάλιστα πάντων διεδίδου τοις φίλοις, πρός 
τόν τρόπον έχάστου σχοπών χαϊ δτου μάλιστα όρωη χαϊ τόν 
δεόμενον. χαϊ δσα τφ σώματι αύτοΰ χόσμον πέμποι τις ή ώς 23 

15 εις πόλεμον ή ώς είς χαλλωπισμόν, χαϊ περί τούτων λέγειν αύτόν 
ίφασαν, δτι τό μϊν έαυτοϋ σώμα ούχ άν δύναιτο πάσιν τούτοις 
χοσμη&ηναι, φίλους δε χαλώς χεχοσμημένονς μέγιστον χόσμον 
άνδρΐ νομίζοι, χαϊ τό μέν τά μεγάλα νιχάν τούς φίλους εϋ 24 
ποιοϋντα ούδέν &αυμάσιον, έπεί γε χαϊ δυνατώτερος ήν. τό δέ 

20 ττ} έπιμελείφ περιιέναι τών φίλων χαϊ τό προ&υμεΐσ&αι χαρί- 
ζεσ&αι, ταϋτα έμοιγε μάλλον δοχεί αγαστά είναι. Κΰρος γαρ 25 
έπεμπε βίχους οϊνου ήμιδεεΐς πολλάχις, όπότε πάνυ ήδύν λάβοι, 
λέγων δτι οϋπω δή χρόνου τούτου ήδίονι οΐνφ έπιτύχοι' τούτον 
οϋν σοΙ έπεμψε χαϊ δεΐταί σου σήμερον τούτον έχπιεΐν συν οίς 

25 μάλιστα φιλεΐς. πολλάχις δέ χήνας ήμιβρώτους έπεμπε χαϊ 26 
άρτων ήμίσεα χαϊ άλλα τοιαύτα, έπιλέγειν χελεύων τόν φέροντα 9 
Τούτοις ήσ&η Κϋρος' βούλεται οϋν χαϊ σέ τούτων γεύσασ&αι. 
δπου δε χιλός σπάνιος πάνυ εΐη, αύτός δΐ δύναιτο παρασχευά- 27 

ωά. Ρ«γ. (€* 8ν%ά-) 2 ταχεχτητο (&. »οο.) 11 εϊς γε] είστε 21 8. Κΐρος — 
βίχους ημιδεεϊς οϊνου: 8α ίά. ν. βίχος 22 οπυτε ί/δυ 24 έπεμψε, 8βά 
ροβίΓβπιηπι ε ί. γ. 28 χίλοσ, 8βά ρ. 66, 3 χιλόν 

οοά. ΑηαΙ). 2 τά χέχτητο αν] • •πέπα*·*·· Οι (πηάβ οσα ίπεπατό Ηπ£, 
ο έπέπατο πάς Οβπιοΐΐ), τά πέπαστο αν Ό, α πέπατο αν νβΐ βίιη. άβΐ. ίχρνπτεν Ο 
3 έγένετο] έφαίνετο 4 υποκρυπτόμενων Ό οπιη άβί. 6 τυγχάνει* (τνγ- 
χάνοι ίαπι δοΐι&βίβΓ) 10 αίσ&άνοιτο εχαστον Οι 11 άνηρ αάά. ων ρΓ&β- 
ΙβΓ Οι 12 ταντα δε πάντων (πάντα Ό) δη μάλιστα τοις φίλοις όιεδίόον 
(ίδίδον Ώ) 13 τους τρόπους ρΓ&βίβΓ Ό 61 άβί. χαϊ τόν] εχαστον 

14 χόσμον οω. Οι 16 τούτοις πάσι 19 %αυμαστόν ρΓΛβΙβΓ Ο έπειδι) γε 
20 περιεΐναι ρταβίβΓ Ό βΐ άβί. τό] τω άβίβηοΓββ 21 μάλλον εμοιγε Ό οαπι άβι. 
23 χρόνου] χρόνω Οι, πολλού χρόνου εβίβή 24 τημερον τούτον έχπιεϊν 
τ?]μερον Ό 26 άρτου Ό 27 τούτοις] τοις € 28 δ* ίδύνατο ρΓαβΙβΓ Οι 
Οοηβίαηϋηίβοΐιο ΕχοβΓρΐβ II. 2. 5 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



ΕχοβΓρΙα άβ νΪΓΐηϋ1)Π8 νίίϋβ 



σασ&αι διά τό πολλούς έχειν ύπηρέτας χαϊ διά την έπιμέλειαν, 
έχέλευεν τούς φίλους τοις τά έαυτών σώματα άγουσιν ιπποις 
έμβάλλειν τούτον τόν χιλόν, ώς μή πεινώντες τούς έαντοϋ φίλους 

28 άγωσιν. ά δέ δή διιότε πορεύοιντο χαϊ μέλλοιεν πλείστοι 
ΰψεσ&αι, προσχαλΰν τούς φίλους έσπουδαιολογεΐτο , ώς δηλοίη 5 
ους τιμφ. ωστ ίγωγε έξ ών αχούω ούδένα χρίνω υπό πλειόνων 

29 πεφιλήσ&αι οϋτε ^Ελλήνων ούτε βαρβάρων, τεχμήριον δέ τούτου 
χαΐ τάδε. παρά μίν Κύρου δουλεύοντος ούδεις άπ^ει παρά 
βασιλέα, πλήν Όρόντας έπ^χείρησε' χαΐ ούτος δή δ βασιλεύς δν 
φετο τριοτόν είναι ταχύ αυτόν εύρε Κύρφ φιλαίτερον ή έαυτφ* 10 
7ΐαρά βασιλέως πολλοί πρός Κΰρον άπήλ&ον, έπεϊ πολέμιοι 
άλλήλοις έγένοντο, χαΐ ούτοι μέντοι οι μάλιστα αυτούς άγάμενοι, 
νομίζοντες παρά Κύρφ όντες άγα&οΐ άξιωτέρας άν τιμής τυγχά- 

30 νειν ή παρά βασιλεϊ. μέγα (5έ τεχμήριον χαΐ τό έν τή τελευτ^ 
του βίου αύτφ γενόμενον δτι χαΐ αύτός ήν άγα&ός χαϊ χρίνειν 15 

31 όρ&αίς έδύνατο τούς πιστούς χαϊ εύνους χαϊ βέβαιους, άπο&νή- 
σχοντος γάρ αύτοϋ πάντες οί /Γαρ 1 αύτόν φίλοι χαϊ συντράπεζοι 
απέ&ανον μαχόμενοι ύπέρ Κύρου πλήν Ωριαίου, ούτος δέ τεταγ- 
μένος έτύγχανεν έπΐ τφ εύωνύμψ του ίππιχοϋ άρχων ' ώς ό' 
γΐσ&ετο Κΰρον πεπτωχότα , έ'φυγεν ίχων χαϊ τό στράτευμα πάν 20 
δσου ήγειτο. 

18. α Οτι Κλέαρχος δ συστρατευσάμενος Κύρφ όμολογουμένως 
έχ πάντων τβν έμπείρως αύτοϋ έχόντων δόξας γενέσ&αι άνήρ 
2 χαϊ πολεμιχός χαϊ φιλοπόλεμος αρχαίως. χαϊ γάρ δή ίως μέν 

18 ΑηαΙ). II 6, 1 πιβά. — 30 πιβά. 



€θά. ΐάτ. (βί 8ηίά.) 5 ο Λ Κϋρος έσπουδαιολογεΐτο προοχαλών τους 
φίλους: Βυίά. ν. οπονδαιολογώ ώς δηλοίη] οΐσ δηλοϊ' ή 9 δρόντασ 

10 φιλέταιρον 12 αυτούς βοπρδί ρΓΟ αντοισ 

οοά. ΑηαΙ. 2 ίχέλενεν] όιαπέμπων έχέλευε 3 Παντού] Εαυτών Οι 

4 οι δε δη οπότε πορενοιντο Ο, εί δϊ δη ποτε πορενοιτο οβίβή πλείστοι 
μέλλοιεν 6 ίγώ μεν γε Ο 8 δονλενοντος] δούλου όντος παρά] προς 
9 δή] δε Τ) ο βασιλεύς οπι. 10 ροΒί πιστόν αάά. ο) (οίον Ό) 11 ροβΐ παρά 
αάά. δϊ έπϊιδή Ο 12 αντοις άγάμενοι] ιπ' αντοϋ αγαπώ μενοι, 8βά ίη Ο 
νπ' ί. γ. υηίηβ ΙίΗβΓ&β βί; ίΐοοβηΐυιη βυρβΓ ου ροβπΐί 02 (πηάβ ίαιη Εαυτούς 
αγόμενοι Ι*. ϋίηάοΓί) 18 άπέ&ανον μαχονμενοι Ο, μαχόμενοι άπέ9ανον Ώ 
21 οσον] ου 24 άρχαίως] έσχατως 

€7Π€ηά. 17 παρ'] περί 8<&ηβΐάβΓ 18 νπερ αντοϋ ΟβιηοΙΙ 20 χαί άβΐ, Η&Γίπι&η 

€ΰΙθ(}. 22 δτι — ομολογουμένως ρΓΟ οι μϊν δή στρατηγοί οντω ληφθέντες 
άνήχ&ησαν ώς βασιλέα χαϊ άποτμη9έντες τάς χεφαλάς έτελείτησαν, εϊς μϊν 
αυτών Κλέαρχος δμολ. 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



θ Χβηορίι. Αη&1>. Ι, 9, 27— II, 6, 9. 67 

πόλεμος ήν τοις Λαχεδαιμονίοις πρός 'Λ&ηναίους παρέμενε*, 
έπειδή δέ ειρήνη έγένετο, διδάξας την έαυτοϋ πόλιν ώς οί Θρφ- 
χες άδιχοΰσι τούς "Ελληνας χαϊ διαπραξάμενος ώς έδύνατο παρά 
των έφόρων έξέπλει ώς πολεμήσων τοις υπέρ Χερρονήσον χαϊ 
5 ΠερΙν&ον Θρ$ξί. έπεϊ δε μεταγνόντες πως οί έφοροι ήδη £ξω 3 
δντος αποστρέφειν αύτόν έπειρΰντο έξ Ίσ&μον, ένταΰ&α ούχέτι 
πεί&εται, άλλ' φχετο πλέων εις τόν 'Ελλήσποντον. έχ τούτον χαϊ 4 
έ&ανατώ&η υπό των ίν Σπάρτη τελών ώς άπει&ων. ήδη δέ 
φυγάς ών έρχεται πρός Κνρον, χαϊ όποίοις μέν λόγοις έπεισε 

10 Κΰρον άλλαχοΰ γέγραπται, δίδωοι δ' αύτφ Κΰρος μύριους δαρει- 
χούς' ό δέ λαβών ούχ έπϊ ($$&υμίαν έτράπετο, αλλ* από τούτων 5 
των χρημάτων συλλέξας στράτευμα πολεμεΐ τοις Θρφξί, χαϊ μάχη 
τε ένίχησε χαϊ από τούτον έφερε χαΐ ήγεν αύτούς χαΐ πολεμΰν 
διεγένετο μέχρι Κύρος έδεή&η του στρατεύματος" τότε δή άπήλ- 

15 &εν ώς σύν έχείνφ αϋ πολεμήσων. ταϋτα οϋν φιλοπολέμου μοι 6 
δοχεΐ ανδρός έργα είναι, δστις έξόν μέν είρήνην άγειν άνευ 
αισχύνης χαϊ βλάβης αίρεΐται πολεμείν , έξόν δέ $%&υμεΐν βού- 
λεται πονειν ώστε πολεμείν, έξόν δέ χρήματα έχειν άχινδύνως 
αίρεΐται πολέμων μείονα ταϋτα ποιεΐν. έχεϊνος δέ ώσπερ εις 

20 παιδιχά ή εις άλλην τινά ήδονήν ή&ελε δαπανάν εις πόλεμον. 
οντω μέν φιλοπόλεμος ήν. πολεμιχός δέ ταύτη έδόχει είναι δτΐ 7 
φιλοχίνδυνός τε ήν, ήμέρας χαϊ νυχτός άγων έπΙ τούς πολεμίους, 
χαϊ έν τοις δεινοϊς φρόνιμος, ώς οί παρόντες πανταχού πάντες 
ώμολόγουν. χαϊ άρχιχός δέ λέγεται είναι ώς δυνατόν έχ τοιούτου 8 

25 τρόπου οίον χαϊ έχεΐνος εΐχεν. ίχανός μέν γάρ ώς εϊ τις χαϊ 
άλλος φροντίζειν διιως έξοι ή στρατιά αντώ τά έπιτήδεια χαϊ 
παρασχευάζειν ταϋτα, ίχανός δέ χαϊ έμποιήσαι τοις παροϋσι ώς 
πιστέον εϊη Κλεάρχφ. τοντο δ 9 έποίει έχ του χαλεπός εΐναι' 9 
χαϊ γάρ όράν στυγνός ήν χαϊ τη φωνί) τραχύς, έχόλαζέ τε 

, , χ 

ωά. Ρύτ. 2 9ραχεσ, ΐί. 5. 12 &ραξί 4 χερρο·νησον 7 ελλήσπον 

(δ. βρίτ.) 8 τελών ώς] τελωνών άπη&ών 10 δαριχονσ (8. εοο.) 17 αρ· 

ρείται (8. βρίΓ.) 19 μείονα, 8βά ει βχ ι οογγ. 24 ομολογούν 

οοά. Αηαϋ. 1 ροβί πρός αάά. τοις ρΓαβίβΓ Ό παρέμεινεν άβί. 2 έπειδι}] 
ίπεί άβί. διδάξας] πείοας, 8βά ίη Ο πεισ ί. γ. αντον 6 ροβί όντος »άά. 
αντον ρΓαβΙβΓ Οι 7 τόν οπκ 8,£ν τ# σπαρτή άβΐ. 10 αΛΑ^ Ο 12 έπολέμει 
13 ροβΐ τούτον &άά. δη Ο ηγε τούτους Ο 14 μέχρι (νβΐ μέχρις) ου άβί. 
15 μοι οιη. άβί. 16 άγειν] εχειν <1βί. 21 ροβΐ δε &άά. αν Ο είναι έδό- 
χει <Ιβί. 22 ροβί ην αάά. χαϊ 24 δ' έλέγεχο ροδί έχ αάά. τον 25 χα- 
χείνος Ο ώς εΐ] ως Ο 26 ροβί; φροντίζειν &άά. ην £ξοι νβΐ %ξει άβί., 
εχοι Ο αντον άβΐ. 28 πειοτέον Ο 29 τε] τε αΐεϊ ρΓ&βίβΓ Οι 

βηιβηά. 19 ωοπερ (τις) εις ΟβπιοΙΙ 

5* 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



68 



ΕχοθΓρία άβ νίηπίΐΙ)ΐΐ9 βΐ νίίϋδ 



Ισχυρώς, χαϊ όργβ ένίοτε, ώς χαϊ αύτφ μέλειν £σ&' δτε. χαϊ 

10 γνώμΐβ δέ έχόλαζεν' άχολάστου γάρ στρατεύματος ούδέν ήγεΐτο 
όφελος είναι, άλλα χαΐ λέγειν αύτόν ίφασαν ώς δέοι τόν στρα- 
τιώτην φοβεΐσ&αι μάλλον τόν άρχοντα ή τους πολεμίους, εΐ 
μέλλοι ή φνλαχάς φνλάξειν ή φίλιων άφέξεσ&αι ή άπροφασίστως 5 

11 ίέναι πρός τους πολεμίους, έν μέν οΰν τοις δεινοΐς ή&ελον αύτοΰ 
όχούειν σφόδρα χαΐ ούχ άλλον ηρονντο οΐ στρατιωται' χαΐ γάρ 
τό στυγνόν τότε φαιδρόν αύτοΰ έν τοις άλλοις προσώποις ίφασαν 
φαίνεσ&αι, χαΐ τό χαλεπόν έρρωμένον πρός τούς πολεμίους 

12 έδόχει είναι, ώστε σωτήρων, ούχέτι χαλεπόν έφαίνετο' δτε δ' 10 
έξω τοΰ δεινοΰ γένοιντο χαΐ έξείη πρός αλλήλους αρξαμένους 
άπιέναι, πολλοί αύτόν άπέλειπον ' τό γάρ έπίχαρι ούχ είχεν, αλλ* 
αεί χαλεπός ήν χαΐ ώμός' ώστε διέχειντο 7νρός αύτόν οί στρα- 

13 τιωται ώσπερ παίδες πρός διδάσχαλον. χαΐ γάρ οϋν φιλίφ μέν 
χαΐ εύνοίφ έπομένους ούδέποτε εϊχεν* οιτινες δέ ή υπό πόλεως 15 
τεταγμένοι ή υπό του δεϊσ&αι ή άλλη τινί άνάγχη χατεχόμενοι 

14 παρείησαν αύτφ, σφόδρα πει&ομένοις έχρήτο. έπεί δέ χαί ήρ- 
ξαντο νιχάν συν αύτφ τούς πολεμίους, ήδη δέ μεγάλα ήν τά 
χρησίμους ποιονντα είναι τούς σύν αύτφ στρατιώτας' τό τε γάρ 
πρός τούς πολεμίους &αρραλέως έχειν παρήν χαϊ τό τήν παρ 20 

15 έχείνου τιμωρίαν φοβεΐσ&αι εύτάχτους έποίει. τοιούτος μέν δή 
άρχων ήν' άρχεσ&αι δέ υπό άλλθ)ν ού μάλα έ&έλειν έλέγετο. ήν 
δέ, δτε έτελεύτα, άμφί τά ν' έτη. 

16 Πρόξενος δέ Βοιώτιος εύ&ύς μέν μειράχιον ών έπε&ύμει 
γενέσ&αι άνήρ τά μεγάλα πράττειν ίχανός' χαϊ διά ταύτην τήν 25 

17 έπι&νμίαν £δωχε Γοργίφ άργύριον τφ Λεοντίνφ. έπεί δέ συνεγέ- 
νετο έχείνφ, ίχανός ήδη νομίσας είναι χαϊ άρχειν χαϊ φίλος ών 
τοις πρώτοις μή ήττάσ&αι εύεργετών , ήλ&εν ές ταύτας τάς σύν 
Κύρφ πράξεις' χαϊ φετο χτήσεσ&αι έχ τούτων όνομα μέγα χαϊ 



οοά. Ράν. 11 ίξήει 17 ήρ\ξατο 19 χρησίμοισ 21 τοιοντοα β το/- 
οντοια ΓΛ8. οογγ. 24 ων] ον 

α)ά. Αικώ. 1 ωστε άβί. μεταμέλειν 5 φίλων* ροδίΓβπιιιπι ή] μη άβΐ. 
7 γαρ οπ). ΑβΙ. 8 άλλοις οω. άβί. 10 χαϊ ονχέτι άβί. 11 αλλήλους] άλ- 
λον Οι, άλλους οβΐ. άρχομένους ρΓΕβίβΓ Ο 12 άπέλιπον ρΓΛβΙβΓ Οι 13 χαλεπός 
χαϊ ώμος ήν άβΐ. 17 έπεϊ δε Ο, έπειδη <Α χαϊ άβΐ. 18. 19 |ί;*> Ο 18 ήδη 
μεγάλα Ο, μεγάλα ήδη άεί. 20 &αροαλίως Ο 21 ροδί ειτάχτους αάά. ων- 
τους ρΓ&βίβΓ Οι ίποίει] είναι άβΐ. 24 ροδί δϊ ο 27 νομίσας ήδη Ο 
28 εις 29 χτήσασΰαι ρΓ&β*£Γ Οι 

6ΨΗ€ηά. 8 δ. το στνγνον αντον τότε φαιδρον ίφαοαν φαίνεο9αι ΟοΙ)Θΐ 
11 άρξομένους ΒοΙι&βίβΓ 17 άρξαιντο ΚβΙκΙ&ηίζ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Χβηορίι. ΑηίΛ. II, 6, 9—6, 25. 69 

όύναμιν μεγάλην χαϊ χρήματα πολλά* τούτων <Γ έπιΟνμων σφόδρα 18 
ενδηλον αϋ χαΐ τοΰτο εΐχεν, δτι τούτων ού&έν αν έ&έλοι χτάσ&αι 
μετ άδιχίας, αλλά συν τφ διχαίψ χαι χαλφ φετο δεϊν τούτων 
τυγχάνειν, άνευ δέ τούτων μή. άρχειν δέ χαλών μϊν χαϊ άγα&ΰν 19 
5 ίχανός ήν' ού μέντοι οϋτε αΙδω τοις στρατιώταις αντον ούτε 
φόβον ίχανός έμποιήσαι, άλλά χαΐ τ\θγύνετο μάλλον τούς στρα- 
τιώτας ή οΐ αρχόμενοι έχεΐνον' χαΐ φοβούμενος μάλλον ήν φανερός 
τό άπεχ&άνεσ&αι τοις στρατιώταις ή οί στρατιωται τό άπιστεΐν 
έχείνφ. ψετο δέ άρχείν πρός τό άρχιχόν είναι χαϊ δοχεϊν τόν 20 

10 μέν χαλώς ποιοΰντα έπαινεΐν, τόν δέ άδιχονντα μή έπαινεΐν. 
τοιγαροΰν αύτψ οί μέν χαλοί τε χαϊ άγα&οΐ τΩν σννόντων 
εΰνοι ήσαν, οί δ > άδιχοι έπεβούλενον ώς εύμεταχειρίστφ δντι. 
απέ&ανεν δέ ών έτών ώς λ'. 

Μένων δέ ό Θετταλός δήλος ήν έπι&νμών μέν πλούτου 21 

15 ισχυρώς, έπι&υμων δέ άρχειν, δπως πλείω λαμβάνοι, έπι&υμδίν 
δέ τιμάσ&αι, ίνα πλείω χερδαίνοι' φίλος τε έβούλετο είναι τοις 
μέγιστον δυναμένοις, ίν' άδιχών μή δοίη δίχην. έπϊ δέ τό χατερ- 22 
γάζεσ&αι ών έπι&νμοίη σνντομωτάτην φετο όδόν είναι διά τον 
έπιορχεΐν τε χαϊ ψεύδεσ&αι χαϊ έξα7τατάν, τό δέ άπλονν. χαϊ τό 

20 άλη&ές ένομίζετο αύτφ ήλί&ιον είναι, στέργων δέ φανερός μέν 23 
ήν ούδένα, δτφ δέ φαίη φίλος είναι, τούτφ ίνδηλος έγίνετο 
έπιβονλεύων. χαϊ πολεμίου μέν ούδενός χατεγέλα, των δέ συνόν- 
των πάντων ώς χαταγελων άεϊ διελέγετο. χαϊ τοις μέν τΰν 24 
πολεμίων χτήμασιν ούχ έπεβούλευε' χαλεπόν γαρ φετο είναι τά 

25 τδϊν φνλαττομένων λαμβάνειν 9 άλλά τά τών φίλων μόνος φετο 
είδέναι δτι ρφστον άφύλαχτα λαμβάνειν, χαϊ δσους μέν αίσ&ά- 25 
νοιτο έπιόρχους χαϊ αδίχους, ώς εΰ ώπλισμένους έφοβεΐτο, τοις 

ωά. Ράν. (βΐ 8ιιίά.) 5 αΐδώι αντον βοπρβί ρΓΟ αντον 9 αρχεϊν] αρχειν 
12 εύνοοι (8. βρίΓ.) 13 ων βοπρβί ρΓΟ ώσ 14 Μένων . οντος όήλος ην — 
ρ. 70, 11 αυτόν: δΐιίά. ν. Μένων 16 τε 8αίά., τ Ρ 18 ουντομοτάτην Ρ 
19 έπϊορ\χήν Ρ 20 ηλί&ιον Ρ 22 ούόενος διιίά., οί&ενος Ρ 23 αεί 8αϊά., 
αΐέΐ Ρ 24 χτήμασιν 8ηίά., -σι Ρ 27 έπιόρχονς χαϊ 8αίά., έπιόρχουα\ Ρ 

ΰοά. Αικώ. 1 τοσούτων δ* Ο 2 ενδηλον ουδέν &έλοι 5 ιχανδς] 
δυνατός Ο Εαυτόν 7 ην αν άβί. 9 προς τω Ο 11 χαλοϊ χαγα&οί άβΐ. 
14 πλουτεϊν Ο 16 χερδάνοι* 17 μέγιστα Ο διδοίη τό] τώ* ΟΌ 18 οδδν 
ωετο άβί. 19 8. χαϊ τό άλη&ϊς] χαϊ άλη&ϊς Ο (το δάά. οοάίοίδ Ο &ρο£Γ*ρ1ιί 
ηοηηΰΙΗ), τε χαϊ ήλΐ&ιον άβί. 20 ένομίζετο αντω ήλι&ίω είναι άβΐ., τό αυτό 
τω ήλι&Ιω είναι (οπιίββο ένομ.) Ο 21 έγίνετο] ην άβί. 23 αΐεϊ άβΐ. 25 άλλα 
τά] τά δε 26 οτι §αστον] ραστον δν Ο αν αίσ&άνοιτο* Ο, %σ9άνετο* 
(νβΐ δη %σ&άνετο*) άβΐ. 

βΰϊοί}. 13 απέθανε ν δε ων ρΓΟ ότε Λ άπέ&νησχεν ήν 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



ΕχοβιρίΛ ίβ νιτίιιϋΐηιβ βί νϋϋ3 



Τ3 
Ο. 



σι 

Ο. Τ3 



δέ όσίοις χαϊ αλή9ειαν άσχονσιν ώς άνάνδροις έπειράτο χρήσ&αι. 

26 ώσπερ δέ τις αγαλλεται έπΐ &εοοεβεί% χαϊ άλη&εΐα χαϊ διχαιό- 
τητι, οΰτω Μένων ήγάλλετο τφ έξαπατάν δύνασ&αι, τφ πλάσαι 
ψευδή, τφ φίλους διαγελάν' τόν δέ μη πανοΰργον άπαίδευτον 
ένόμιζεν είναι, χαϊ παρ 3 οίς μέν έπεχείρει πρωτεύειν, διαβάλλων 5 

27 φιλίαν, τους πρώτους τούτφ φετο δεΐν χτήσασΟ-αι. τό δέ πει&ο- 
μένους τους στρατιώτας παρέχεσ&αι έχ του ουναδιχεϊν αύτοΐς 
έμηχανάτο. τιμάσ&αι δέ χαϊ 9εραπεύεσ&αι ήξίου έπιδειχνύμενος, 
δτι πλείστα δύναιτο χαϊ έ&έλοι άν άδιχεΐν. εύεργεσίαν δέ χατέ- 
λεγεν, όπότε τις αύτοΰ άφίσταιτο, δτι χρώμενος αύτφ ούχ άπώ- 10 

28 λεοεν αύτόν. χαϊ τά μέν δή αφανή έξεστιν περί αύτοϋ ψεύδεσ&αι, 
ά δέ πάντες ΐσααι, ταϋτ έστίν. παρ 3 ΐΑριστΙππφ μέν έτι ωραίος 
ών ατρατηγεΐν διεπράξατο των ξένων, 'ΛριαΙφ δέ βαρβάρφ όντι, 
δς μειραχίοις χαλοϊς ήδετο, οίχειότατος έτι ώραΐος ών έγένετο, 

29 αύτός δέ παιδιχά είχε Θαρύπαν αγένειος ών γενειώντα. απο- 15 
&νησχόντων δέ τών συστρατήγων, δτι έστράτευσαν έπΐ βασιλέα 
σύν Κύρφ, τά αύτά πεποιηχώς ούχ άπέ&ανεν' μετά δέ τόν τών 
άλλων θάνατον στρατηγών τιμωρηθείς υπό βασιλέως άπέ&ανεν, 
ούχ ώσπερ Κλέαρχος χαϊ οΐ άλλοι στρατηγοί αποτμη&έντες τάς 
χεφαλάς, δπερ τάχιστος &άνατος δοχεΐ είναι, αλλά ζων αίχισ&είς 20 
ένιαυτόν ώς πονηρός λέγεται τελευτής τυχεΐν. 

30 ΙΛγασίας δέ ΐΛρχάς χαϊ Σωχράτης δ Αχαιός χαϊ τούτο) 
άπε&ανέτην. τούτων τε ού&είς ώς έν πολέμφ χαχών χατεγέλα 
ουτ εις φιλίαν αύτούς έμέμφετο. 



ωά. ΡΗν. (εΙ 8ηίά.) 1 άσχοίσιν 8ιιί<1., -σι Ρ 2 δε ομ. Ρ, ηοη 8ιιί(1. 
διχαιότητι 8πίά., δικαιοσύνη Ρ 7 τους οπι. 8αίά. 9 αν οω. Ρ, ηοη δαίά. 
10 άπόλεσεν Ρ 11 αυτόν: <1β8. δηίά. 15 &αρυπαν (9. &οο.) 16 ονοτρατηγών 
19 χλεαρ | (β. β,οο.) 24— ρ. 71, 1 ίμέμφετο' νηι\σχνεΙται οοηίίηη&ί Ρ, ιιηάβ 
αηί ροβί; έμέμφετο 8οηΙ)&ιη αϋςιιοί; νβΓΒίτβ ίηουπα ρΓαβ^βπηίβίβΒβ ΕαΙ ίαιη ίη οο- 
άΐοίβ Ρ αη:1ΐ6ΐ?ρο Ι&οαη&πι Μο ΙήΛβββ ίηΐβΐΐβχίί; ΒΤΓ, 2?βτ ωά. Ράν. ρ. 311 

ΓΜ > 
Ο > 

ωά. Αηαο. 3 ουτω χαϊ άβ*. πλάσασ&αι 4 άπαίδευτον] τών άπαιδεχ- 
των αεί Ο 5 8. πρωτ., διαβά)λων φιλίαν] πρωτ. φύΐα (8βά α ί. Γ. Ο), δια- 
βάλλων τούτω] τοίχο Οι, τούτους οβί. 7 παρασχέσΰαι Ό &1. 10 αν- 
τον] αυτόν Οι άφίοτατο* 12 τάδ' ίστί 14 ος] οτι 16 στρατηγών άβί. 
17 ταύτα Ο 20 οπερ] οσπερ χάλλιστος θανάτων έδόχει είναι άβϊ. 

21 ροδί λέγεται &άά. της Ο 22 Άγιας δε ό Αρχάς (ββά. γρ. Άγασίας πι&Γ- 
<ξυΌ) 23 τε] δϊ ουδείς (φΐοά ροδί χαχών ροηϋ Ο) Ληίβ ώς &άά. οϋ&* 
εν οιη. Οι 24 ές άβΐ. 

€*η€ηά. 4 ψεύδη ΤνβίάηβΓ 12 ^Αρίστιππου δοΙιαβίβΓ 14 ετι ώραΐος ών 
άβΐ. ^Λ^ο1)8 18 στρατηγών άβΐ. Οο1)β1 

^ Β 

^ Έ 

ΓΜ 3 



Ον9ιγι3Ι ίηοπη 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ι 

1 δ □ρ^θΐϊ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 



β Χβηορίι. Αμ»1). II, 6, 25— V, 3, 6. 71 

19. * * * ύπισχνεΐται δέ αύτφ , εί ίλ&οι, φίλον Κύρφ 
ποιήοειν, δν αύτός έψη χρείσσω έάυτφ νομίζειν της πατρίδος, 
χαϊ ό Σωκράτης ύποπτεύοας μή τι πρός της πόλεως εΐη έπαίτιον 5 
Κνρφ φίλον γενέσ&αι, δτι έδόχει Κΰρος προ&νμως τοις Λαχεδαι- 

5 μονίοις έπϊ ταΐς 'Λ&ήναις ονμπολεμήααι, συμβουλεύει τφ Ξενο- 
φωντι έλ&όντι εις Δελφούς αναχοινΰσαι τφ &εφ περϊ της 
πορείας, ό δέ Ξενοφών έπείρετο τον Άπόλλω, τίνι αν \)-εων 6 
&νων χαϊ εύχόμενος κάλλιστα χαϊ άριστα έλ&οι την όδόν, ην 
έπινοεΐ, χαϊ χαλΰς πράξας σωΟ-εΙη. χαϊ άνεΐλεν αύτφ ό Απόλλων 

10 &εοις οϊς έδει &ύειν. έττειδή δέ πάλιν ήλ&ε, λέγει τήν μαντείαν Τ 
τφ 2ωχράτει. ό δ' άχούσας ΐβτιάτο αύτόν, δτι ού τό πρώτον 
ήρώτα αύτόν πότερον λφον αύτφ πορευ&ήναι ή οϋ, αλλά αύτός 
χρίνας ίτίον είναι δπως αν χάλλιστα πορευ&είη έπνν&άνετο. 
έπεϊ μέντοι οΰτως εΐρου } ταντα, βφη, χρή ποιεϊν δσα ό &εός έχέ- 

15 λενσεν. ό μέν δή Ξενοφών ΰυσάμενος οίς άνεΐλεν ό &εός έξέπλει, 8 
χαϊ χατελάμβανεν έν Σάρδεσι Πρόξενον μέλλοντα όρμάν τήν όδόν 
τήν άνω, χαϊ συνεστά&η Κύρφ. προΟνμουμένου δ& του Προξένου 9 
χαϊ ό Κΰρος συμπρο&υμεΐτο αύτόν μεΐναι. 

20. "Οτι Ξενοφών τό τοΰ Απόλλωνος άνά&ημα ποιησάμενος 
20 ανατί&ησι εις τον έν Λελφοϊς των 1<4&ηναΙων &ησαυρόν χαϊ 

έπέγραψε τό τε έαυτοΰ δνομα χαϊ τό Προξένου, δς συν Κλεάρχφ 
άπέ&ανεν' ξένος γαρ ήν αύτοΰ. τό δέ της Αρτέμιδος της Έφεσίας, 6 
δτ' άπγιει σύν Ιάγησιλάφ έχ της *Λσίας τήν εις Βοιωτούς όδόν, 
καταλείπει ιιαρά Μεγαβνζφ τφ της Αρτέμιδος νεωχόρφ, δτε 

19 ΑηαΙ). III 1, 4 βχίτ. — 9 πιβά. 20 ΑηαΙ). V 3, 5—11 ίη 

ωά. Ράτ. 1 υπισχν.] ηβπιρθ Ρι-οχβηυβ Χβηορίιοηΰ 2 κρείοσων 7 άπόλ- 
λωι 9 ίπινόει 10 &δϊ (δίο) 11 οωκράτη ου τό] ούτο (8. αοο.) 

20 άνατί\&ηα, 8βά ρηυβ ι ϊ. γ. 24 μεγαβνζω, 86(1 β ί. γ. 

βοά. Αηαύ. 1 νπιογνεΐτο ροδί φίλον αάά. αυτόν 2 χρείττω 3 έπαί- 
τιον (νπαίτιον 02 βί άβΐβηοπιπι ρωτβ) εϊη 4 αηίβ Κνρος αάά. 6 5 τάς 
Ά&ηνας Ο 6 έλδόντα 7 υ <Η?] ίλ&ών δ' 6 έπηρετο Θεώ Ό 8 κάλ- 
λιοτ αν άβί. 10 έπεϊ δε 11 ου το] ούτοι τό Ο, ου τοΰτο άβί. προ· 
τερον άβΐ. 12 αυτόν οπα. αύτφ] εΐη αύτώ Ο, αυτψ εΐη άβί. πορενεσθ-αι 
η μένειν, αλλ* 13 ροβΐ είναι αάΑ. τοντ' {τότ Οι) έπυν&άνετο, ροδί πορευ- 
&είη ονα. έπυν&άνετο 14 η ρου 15 ροβί Ξενοφών αάά. οντω 16 κατα- 
λαμβάνει 16 8. Πρόξενον και Κυρον μέλλοντας ηδη υρμάν την άνω όδόν 
18 αυμπρου (νβΐ -προ- Ώ αϊ.) &υμειτο άβί., ουιεπιπροθνμεϊτο Ο μεΐναι αυτόν 

21 αυτόν Ο καϊ τοΰ άβί. 24 κατέϊαπε άβί. τφ οηι. άβΐ. οχ ι 

6θΙο<}. 2 ροδί πατρίδος οω. ό μέντοι Ξενοφών άναγνονς την ίπιοτολην 
άνακοινοϋται Σωκράχει τώ Ά&ηναίω περί της πορείας. 19 οτι — ^Απόλ- 

λωνος ρτο Ξενοφών ουν τό μ&ν τον Απόλλωνος 



,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



72 Εχο. (Ιβ νΪΓΐηί, βΐ νίΐϋβ β ΧβηορΙι. ΑηίΛ. V, 3, 6—3, 11. 

αύτός χινδυνεύσων έδόχει Ιέναι, χαϊ έπέοτειλεν , ήν μίν αυτός 
οω&ϊ}, έαντφ άποδοϋναι' εί δέ τι πά&οι, άνα&είναι ποιηοάμενον 

7 τ$ *Λρτέμιδι δ τι οΐοιτο χαριεΐσϋαι τγι &εφ. έπεϊ δ* έφευγε 
Ηενοφων, χατοιχοϋντος ηδη αύτοΰ έν Σχιλλουντι υπό των Λακε- 
δαιμονίων οίχιο&έντος παρά την Όλυμπίαν, αφιχνεΐται Μεγά- 5 
βυζος είς Όλυμπίαν ΰεωρήσων χαϊ α7ΐοδίδωθι τήν παραχατα- 
&ήχην αύτω. χαϊ Ξενοφών λαβών χωρίον ώνεΐται τγι &εφ δπου 

8 άνεϊλεν ό &εός. έτυχε δέ διαρρέων διά του χωρίου ποταμός 
Σελινοϋς. χαϊ έν Έφέσφ δέ παρά τόν της Έφεσίας Αρτέμιδος 
νεών Σελινοϋς ποταμός παραρρεΐ, χαϊ ίχ&ύες τε έν άμφοτέροις 10 
ίνεισι χαϊ χόγγαΐ' έν δέ τψ έν Σχιλλοϋντι χωρίφ χαϊ &ηραι πάντων 

9 όπόαα έατί &ηρευόμενα &ηρία. έποίησε δέ χαϊ βωμόν χαϊ ναόν 
από του Ιερού αργυρίου, χαϊ τό λοιπόν αεί δεχατεύων τά έχ του άγροϋ 
ώραία &υσίαν έποίει τί] &εω , χαϊ πάντες δέ οι πολϊται χαϊ οί 
πρόοχωροι άνδρες χαϊ γυναΐχες μετεΐχον της έορτής. παρεΐχεν 15 

ή &εός τοις σχηνοΰσι άλφιτα, άρτους, οίνον, τραγήματα, 
χαΐ τ(3ν λυομένων από της ίερας νομής λάχος, χαΐ των &ηρευο- 

10 μένων δέ. χαϊ γάρ ίΗιραν έποιουντο είς τήν έορτήν οι τε 
Ξενοφώντος παίδες χαϊ οί των άλλων πολιτών, οί δέ βουλόμενοι 
άνδρες χαϊ συνε&ήρων' χαϊ ήλίσχετο τά μέν έξ αύτοϋ του ίεροΰ 20 
χωρίου, τά δέ έχ της Φολόης, σύες χαϊ δορχάδες χαϊ έλαφοι. 

11 ίστι δ* ό τόπος $ έχ Λαχεδαίμονος είς Όλυμπίαν πορέυονται * * *. 

οοά. Ράν. 9. 10 αελινονα (δ. αοο 11 έν Σχιλλ.] οελεντίωι 9ηρα 13 ϊερον 
(8. βρΪΓ.) ί. γ. 22 πορεύονται * * ·] βχοβΓρία Χβυορίιοηίββ, ηυηο ηΚΐπιο νβΓεα 
£ο1ϋ 243 ▼ , ςποά πΐΐίπιτιιη ββί ςυίΐίβΓηίοηίβ, άββίηηηί; άββίάβΓ&ΙιΐΓ ηιίηίπιυιη ιιηηβ 
ςΐη&ίβπιιο, ίοΓίαβββ ηυ&ΐβπιίοηββ άηο νβΐ ίτβδ,. <^ηΐΙ>ιΐ8 οβΐβΓα βχοβΓρΙβ. βχ Χβηο- 
ρΐιοηίίβ ΑηΛΐ)&8ί, ίοΓίΛβδβ βϋ&πι βχ βίαβ Ηίδίοηα Οπιβο» βηιηρίΛ, βχοβΓρία βχ Ατ- 
η&ηο βΐ ρποτα βχοβΓρία β Όίοηγεπ Ηαϋβίίπι&δββηδίδ ΙιίδΙοΓίδι οοηΙίηβ&αηΙτίΓ, 
ν. Β IV, Όω· ωά. Ράτ. ρ. 311βς[. 

οοά. Αηαο. 1 χινδυνεϋοαι έδόχει είναι Ο ροβΐ ίέναι β,άά. μετά άγ?]σιλάου 
έν χορωνεία άβί. 2 αντώ Ο ην δέ τι πά&% Ο 3 έπεϊ] έπειδη Ο 3 8. ϊφεν- 
γεν 6 ξεν. Ο, έφυγε ξεν. άβί. 7 χαϊ Ξενοφών] ξενοφών δε 9 έλεινονς* Ο, 
οελληνονς* άβΐ. Έφεαίας οπι. Ο 10 οε?.εινοΐς* Ο, οβί. αϊ ίΐηίβα 11 είοϊ 
άβΐ. 12 έοτϊν αγρενόμενα ναόν χαϊ βωμόν άβί. 13 ροβΐ λοιπόν αάά. δε Ο 
14 ωραία χαϊ Οι δε οπι. 15 παρείχε Οϋ, παρέχει οβί.. 16 σχηνώσιν Ο 
ροβ£ οίνον Λάά. αργύρια άβί;. 20 άνδρες χαϊ] χαί άνδρες 21 χώρου Ο 
τα δ% χαϊ έξ αυτής της Ο 22 ο τόπος] η χώρα Ο 

β/ηβηί. 5 οιχισ&έντι Ρίίΐιοβιΐδ παρά την χ ΟΙνμπίαν άβΐ. ΚηβΙιηβΓ 



.1 , 0ΓΪ9ΙΓΊ3ΐ ίΓΟΓΠ 

,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒ5ΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



ΕχοβΓρία θ Βιοηγβϋ Η&Ιιο&Γη&ΒδβηΒΐβ Μδίοπα· 

1. * * * τά αν&ρώπινα έπιχοσμοϋσα χάρις 9 άλλ' άεΐ 
πιχρός χαΐ χαλεπός ήν. ταντά τε δή αύτόν έν πολλοίς έβλαψε, 2 
χαΐ πάντων μάλιστα ή περί τά δίκαια χαΐ τήν φνλαχήν τΩν 
νόμων άχριτός τε χαΐ άπαράπειοτος χαΐ ού&έν τψ έπιειχεΐ 
διδοϋαα άποτομία* ίοιχέ τ αλη&ές είναι τό υπό τΰν αρχαίων 
λεγόμενον φιλοσόφων, δτι μεσότητές είσιν, ούχ άχρότητες αϊ τΰν 
ύ&ών άρεταί, μάλιστα δέ ή διχαιοσύνη. ού γάρ μόνον λείπονσα 
τον διχαίον πέφνχεν , άλλα χαΐ υπερβάλλουσα αύτοίς τε ού 
λυσιτελής έστιν, αλλ* αίτια μεγάλων συμφορών χαΐ εις θανάτους 

Εοΐο^αηπη β Ώίοη^ίο ρβϋί&ηιπι ρήπι&ιη ν«1βδίυδ οοηδυΐΐο ρκιβΐβπηίβίί;. Εαβ 
οπιηββ πιυΙΙΟΓαιη ίοΐίοπυη ίηίβΓίίη ηυηο ρβΓϋβββ Κίβδ8ϋη§ίο ρβΓ βποΓβιη οοπιιηηηί- 
ο&νίΐ ^ϋα8 Λνο11βηΙ)βΓ£, ν. Ώίοη^β. βά. Κίβββί. I. IV Ρπιβί. ρ. XXIV. ϋίοη^δίί Γβΐί- 
φήω &ηΐ£ ΒΤν οοηϊχύϋ Ι^άονίουβ ϊίβηάβίδδοΐιη, ν. Μηβ. ΒΗβη. Ν. 8. <;. XXXVIII 
(1883) ρ. 126 8φΐ., ςμοά .ΒίΓία^ίβδβ νίάβΙιΐΓ. 8ίοηΙ)ί Μ άπο νίια άοού ίη οοάίοίβ 
Ιβοίϊοηί&ηδ Ι&ηά&ηάίδ ίηΙβΓ 8β άίίίβηιηί, ίρββ Ρ αάίί. 

1 Ρίοη. Η&1. νίΠ, β. 1^X1, 1 βχΐΓ. — ο. ΕΧΙΙ, 3 βχίτ. 

ωΛ. Ρεϊκ είδηχά. ΕχοβΓρίβ, Ρίοη^βίαηα ίοΐ 252 γ νβ. 1 ίη ιηβάία δβηίβηΐία 
ίηοίρίηηί, ν. &ά ρ. Τ2, 22. Ιηύβ^τίοΓβπι οοάίοβπι Ιιβ,βυίΐ; δηίάαβ, ςηί §1θδδ&β Μάρ- 
χιος ρβ,Γίβιη &1ίβΓαπι (ρ. 705, 13—707, 14 βά. ΒβπιΙι&Γά^) βχ βοΐο^α ηιιηο ρηχή* 
δΐιιηρδίί;, ςμι&ρτορΙβΓ πιβ Ιι&ηο βχ ί11& βηρρΙβΓΟ ροίηίβδβ ρηίΑνβήί; φπδρί&πι, 8βά 
ςΐηαηι ίη βχοβΓρϋ ρΛΓίβ ίη Ρ ββτυβΧβ, βο1θ£&Γίαπι Ώίοη^βίί νβΛβ, ίηΙβ^Γβ, Γβάάί- 
(Ιίδδβ, δηΐά&ιη ααύειη βο1θ£&πι αάιηοάηιη ηβ£ΐί£βη!βΓ άββοήρίαπι οοηΐτ&χίβθβ νΐ- 
άβαπιαβ, ρΓθΙ>αΙ)ί1β β3ί οπιίδδίοηββ ίη β& ^Ιοββαβ δηίάί&ηαβ ρ&τίβ ηυ&β ρπφΙβΓ 
άβίβοίηπι οοάίοίβ Ρ βοΐο^αιίαπι ηοΙ>ί8 ΓβρΓ&βδβηίβΐ; βχδί&ηίββ ηοη βοΐο^απο, 8βά 
δαίά&β ίρβί ίπιρηίαηάαβ βδδβ. (^ηβ, άβ ο&ηββ, φΐιιπι β δηϊάα ίρβΛ βχοβΓρϋ. νβι))& 
δηρρΙβΓβ ηοη ρο88ίπηΐ8, ηοη ρίητα άβτβ ςυ&πι Ρ ββπτ&νβΓίί; β&ίίβ 1ι&1>αί. Ιη βχο. 1 
8£ΪίηΓ 0. Μ&γοιο Οοποΐ&ηο 

1 έπιχοομοίαα 8ηί<1., έπιοχοποϋσα Ρ αεί 8ηίά., αΐεΐ Ρ 4 απα- 
ράπιοτοο Ρ 5 εοιχέ τ'] ϊοιχεν 8ηίά. 9 χαϊ — ρ. 74, 15 μιβ&ονς ίη ρ&ηβα 
νβτ1)α οοηίΓΛχίί 8ηΜ. 

ωά. Όίοη. Α: ΟΜβίΛηηβ 58; Β; ϋΛίηω 105; 0: ΟοίβΙίηίΛηηβ 150 

2 πολλοίς πολέμοις ΑΟ 4 αχρατος 6 ονχ] άλλ* ονχ 7 8. έλλεΐ- 
ηοναα τον μετρίου πέφνχεν, ρταβΙβΓ Α ςηί τον μετρίου πέφυχε λιπεϊν 9 ίοτιν, 
άλλ'] «λλ' ϊοτιν οτ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΝΐνΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΚΝIΑ 



74 



3 οίχτρούς χαϊ λύμας άνηχέστους χαταστρέφουσα. ΒΙάρχιόν γε ούδεν 
ήν άρα έτερον δ της πατρίδος έξήλασεν χαϊ των άλλων άγα-9-Ων 
άνόνητον έποίησεν ή τό άχριβές χαϊ άχρον δίχαιον. τοις τε γαρ 
δημόταις εϊχειν του μετρίου πλέον χαϊ έφιέναι τι ταϊς έπι&υ- 
μίαις χαϊ τά πρώτα φέρεσ&αι παρ* αύτοΐς ούχ ήβουλή&η, άλλα 5 
πρός άπαντα τά μή δίχαια αντιλέγων μίσος ήγειρε χαϊ έξηλά&η 
παρ* αύτων' της τε Ούολούσχων στρατηγίας εύ&ύς άμα τφ 
διαλΰσαι τόν πόλεμον άπαλλαγήναι παρόν χαϊ μετενέγχασ&αι 
τήν οιχησιν έτέρωοε ποι τέως έως ή χά&οδος αύτφ όο&τ} υπό 
της πατρίδος, χαϊ μή παρααχεϊν αυτόν έχ&ρΩν έπιβουλαΐς χαϊ 10 
όχλων όμα&ίαις σχοπόν, ούχ ήξίωσεν, όλλ' ύπεύ&ννον οίόμενος 
τό σωμα δεΐν παρααχεϊν τοις πεπιστευχόσι τήν αρχήν χαϊ λόγον 
άποδούς ών έπραξε χατά τήν ήγεμονίαν , εϊ τι φαίνοιτο άδιχΩν 
τήν χατά νόμους ύποαχεΐν δίχην, της άχρας διχαιοαύνης ού χαλούς 
άπέλαβε μισ&ούς. 15 
υαι Εί μεν οΰν άμα τοις σώμασι διαλυομένοις χαϊ τό της -ψυχής, 
ότιδήποτε έστίν έχεΐνο, συνδιαλύεται, χαϊ ούδαμβ ού&έν έτι 
έατίν, ούχ οΐδα πως μαχαρίους ύιιολάβω τούς μη&έν μεν άπο- 
λανσαντας της αρετής όγα&όν, δι 1 αύτήν δέ ταύτην όπολομένους. 
εί δέ χαϊ άφθαρτοι μέχρι του 7ΐαντός αϊ ψυχαΐ τυγχάνουαιν 20 
ήμΩν οϋσαι, χα&άπερ οΐονταί τίνες, ή χρόνον μετά τήν άπαλλα- 
γήν των σωμάτων ένδιαμένουσι, μήχιστον μίν αϊ των άγα&ων 
άνδρών, έλάχιστον δέ αϊ τΩν χαχΩν, όποχρΩσα τιμή φαίνοιτο, 
αν τοις άρετήν άσχοϋσιν ήναντιώ&η παρά της τύχης, ή παρά 
τΩν ζώντων εύλογία χαϊ μνήμη μέχρι πλείστου παραμείνασα 25 
2 χρόνου ' δ χαϊ τφ όνδρϊ έχείνφ συνέβη, ού γάρ μόνον Ούολοϋσχοι 
τόν &άνατον έπέν&ησαν αύτου χαϊ άστΩν άριστων γενόμενον 
έν τιμβ έχουσιν, άλλα χαϊ 'Ρωμαΐοι, έπειδή τό πά&ος έγνώσ&η, 



οοά. ΡΗτ. 1 οίχτρονσ (8. αοο.), ββά ρ ροβΐ ίηβ. Ρ 8 μετηνεγχασ&αι 
(8. εοο.) Ρ 9 Πτέρωσε (8. &οο.), 8βά ϊτερω ί. Γ. Ρ τέωσ εωσ (βίο) Ρ 10 αντόν Ρ 
11 σχοπεϊν Ρ 18 έστίν 8υίά., έστι (8. &οο.) Ρ μακαρίονα οογγ. βχ μαχα- 
ριοα Ρ 20 μέχρι Ρ, 86(1 μεχ ί. Γ. 21 χαθάπερ — τίνες οπι. Βηίά. 24 αν 
τοις] αντοΐς 8ηίά. οοά. ΑΒΕ 27 8. τοιτον έπέν&ησαν, ών ηρχεν 8ηίά. ρΓΟ 
τον θάνατον — εχονσιν 28 — ρ. 75, 1 έπειόή — πόλεως οπι. 8ηί(1· 

ωά. Όίοη. 1 Μάρχιον <*έ ρπίθίβΓ Β 2 έτερον άρα 3 τε οπι. ρπιβΙβΓ Β 
4 τον μετρίου πλέον] τά μέτρια όέον 6 έξηλάσ&η ρΓ&βίβΓ Β 7 παρ'] προς 
9 ποι οτά. ρταβΙβΓ Β τέως εως] εως αν δοΰείη* 12 όεΐν τό σώμα 
18 οϊδ* οπως 20 χαϊ οπι.* 21 8. άπαλλαγην τινα των 23 8. φαινοιτ* 
αν, οϊς 24 παρά] τά έχ 27 αστών] ώς των 

βπιβηά. 21 τινά (φΐοά ροβΐ άπαλλαγην Ιι&ϋβηΙ οοά. ϋίοπ.) ροβί χρόνον ρο- 
βαίί; Κβίβίεβ άηοβ 87ΐΙ)ηΓ£ίο 22 ένδιαμένουσι] ετι όιαμένουσι δΐηίβηίβ. 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ϋίοηγδ. Η*1. VIII, ο. ΕΧΙ, 3— XIV, ο. VI, 2. 



75 



μεγάλην σνμφοράν ύπολαβόντες της πόλεως πέν&ος μέγα έποι- 
ήααντο ίδίφ χαϊ δημοσίψ. χαϊ γυναιν.ες αύτών, ά νόμος έστίν 
αύταΐς έπΐ τοις ιδίοις τε χαΐ άναγν.αίοις χήδεσι ποιεΐν, άπο&έ- 
μεναι χρυοόν τε ν,αϊ πορφύραν χαι τόν άλλον άπαντα ν.όσμον 

5 μέλασιν άμφιασμοΐς χρώμεναι τόν ένιαύσιον έπέν&ησαν χρόνον. 
έτΰίν δέ μετά τό πά&ος δμοΰ τους φ' διαγεγονότων εις τόδε 3 
χρόνον ού γέγονεν έξίτηλος ή του ανδρός μνήμη, άλλ* $δεται χαΐ 
υμνείται πρός πάντων ώς εύσεβής χαΐ δίχαιος άνήρ. ό μϊν δη 
χατασχών 'Ρωμαίους χίνδννος έχ της Ούολούσχων τε χαϊ Λίχαν&ν 

10 έπιατρατείας Μάρχιον λαβονσης ήγεμόνα τοιοΰτον £σχε τέλος. 

2. °Οτι Μάρχος Φούριος ό διχτάτωρ άνήρ ήν των χατά τήν ρ· 
αύτήν άχμαοόντων ήλιχίαν τά τε πολέμια λαμπρότατος χαϊ τά 
πολιτιχά πράττειν φρονιμότατος. 

3. α Οτι οΐ *Ρωμαΐοι μεγαλοπρεπείς, των γαρ άλλων όλίγον 
15 δεΐν πάντων £ν τε τοις χοινοΐς τΰν πόλεων πράγμααι χαϊ έν 

τοις ιδίοις βίοις πρός τά τελευταία των συμβαινόντων τάς 
διανοίας με&αρμοττομένων χαϊ πολλάχις £χ&ρας τε μεγάλας δια 
τάς τυχούσας φιλαν&ρωπίας χαταλυομένων χαϊ φιλίας πολυ- 
χρονίους διά μιχρά χαϊ φαϋλα προσχρούματα διαιρούντων, έχεΐνοι 
20 τουναντίον έπΐ των φίλων φόντο χρήναι ποιεΐν, ταΐς παλαιαΐς 
εύεργεσίαις χαρίζεσ&αι τάς έπΐ τοις προσφάτοις έγχλή(μά)σιν 
όργάς. 

(9) Θαυμαστόν μέν δή χαϊ τοΰτο των άνδρων' λέγω τό μηδενΐ 2 
μνησιχαχήσαι τών Ίουσχλανων, άλλά πάντας άφεΐναι τους έξα- 
2δ μαρτάνοντας άζημίους. πολλφ δ' έτι τούτου ΰαυμασιώτερον, δ 

2 ϋίοη. Η Αϊ. XIV, α III (8) 3 ϋίοη. Η&1. XIV, ο. VI (8—11) 
ΕχοβΓρί& 2—10 βάΜίΙ; 7α ρ. 529—545 

οοΑ. Ράτ €Ϊ 8ηίά. 1 μέγα οχη. 8πί4. 2—7 καϊ γυναίκες — χρόνον] 

καϊ αϊ γυναίκες άποθ-έμεναι χρναόν καϊ τον άλλον κόσμον καϊ μέλασι άμφίοις 

χρηοάμεναι και πεν&ησασαι ένιανοιον χρόνον καϊ έτών ίς τόδε πεντακοσίων 

διαγεγονότων δαϊά. 7 μνήμη] άββ. δαίά&β 9 ρωμαίο ιο ονολοίοκων 

τ 

(β. βρίΓ.) αικανών (8. βρίΓ.) 10 έπϊ οτατιασ (8. λοο.) 11 φρούριοσ δικτα 
13 πολιτικά Ρα, πολεμικά 21 έγκλήσιν, οογγ. 7α 25 πολ).ω 7α, πολλά 

ωά. Όιοη. 1 νπολαβόντες είναι μέγα οπι * 3 ποιεΐν κηδεσιν 5 άμ- 
φιεομοϊς Β 6 τους φ] τι πεντακοσίων ήδη 6 β. τόδε χρόνον] τόνδε 
τόν χρόνον 

ριηνηά. 2 καϊ (αϊ) γνν. Κβίί&β 5 τον] αυτόν Κίβδβϋη^ 20 ταϊς (τε) 7α 
24 έξαμαρτόντας 7α 

€€ΐο<}. 10 ροβί ηγεμόνα ραυοΕ οιη., άβίηάβ τοιοΰτον — τέλος ρπ) τοιούτον 
τέλους ϊτνχεν 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



76 



ΕχοβΓρΙα άβ νΪΓί:ηϋΙ)Π8 βί; τίώίβ 



μετά τήν άφεσιν των έγχλημάτων αύτοΐς έχαρίσα(ν)το. σχοπού- 
μενοι γάρ, ώς μηδέν έτι τοιούτον έν τ$ πόλει γενήσεται μηδ' 
άφορμήν νεαφερισμοΰ λήψονταί τίνες, ούτε φρονράν εις τήν 
όχρόπολιν αύτών φόντο δεΐν είσάγειν οϋτε παρά των έπιφανεσ- 
τάτων ανδρών δμηρα λαμβάνειν οϋτε δπλα τούς έχοντας άφελέσ- 5 
&αι οντ' άλλο σημεΐον ουδέν άπιστονμένης φιλίας ποιήσαι. 

8 μίαν δέ πράξιν οίόμενοι * * * απαντάς τούς χατά τήν συγγένευαν 
ή φιλίαν προσήχοντας άλλήλοις τήν τών άγα&ών ίσομοιρίαν, 

να πολιτείαν έγνωσαν τοις χρατη&εΐσι χαρίσασ&αι, πάντων μετα- 
δόντες, ών τοις φύσει ^ΐωμαίοις μετήν, (10) ού τήν αύτήν διάνοιαν 10 
λαβόντες τοις άξιοΰσι της Ελλάδος άρχειν οϋτ* ΐ4&ηναίοι<; ούτε 

4 Λαχεδαιμονίοις. τί γάρ δει περί των άλλων Ελλήνων λέγειν; 
Ά&ηναΐοι μέν γε Σαμίους άποίχους έαυτών όντας, Λαχε δαιμόνιο ι 
δέ Μεσσηνίους άδελφών ούδέν διαφέροντας, έπειδή προσέχρουσαν 
αύτοΐς τι, διαλυσάμενοι τήν συγγένειαν ούτως ώμώς έχειρίσαντο 15 
χαΐ &ηριωδώς, έπειδή τάς πόλεις αύτών υποχείριους έλαβον, 
ώστε μηδέ τοις άγριωτάτοις τών βαρβάρων ύπερβολήν της εις τά 

5 όμόφυλα παρανομίας παραλιπεΐν. (11) μυρία τοιαύτα λέγειν &ν τις 
έχοι ταΐς πόλεσι ταύταις ήμαρτημένα, ά παρίημι, έπεί χαΐ τού- 
των μεμνημένος άχ&ομαι. τό γάρ Έλληνιχόν ούχ όνόματι δια- 20 
φέρειν του βαρβάρου ήξίουν ουδέ διαλέχτου χάριν, αλλά συνέσει 
χαΐ χρηστών έπιτηδευμάτων προαιρέσει, μάλιστα δέ τφ μηδενϊ 
τών υπέρ τήν άνίϊρωπίνην φύσιν άλλήλους παρανομεΐν. δσοις 
μέν οϋν τά ίπϊ Ίΐλειον ύπήρξεν έν ττ) φύσει, τούτους οϊμαι δεΐν 
λέγειν "Ελληνας, δσοις δέ τάναντία, βαρβάρους, χαΐ τάς μέν 25 

6 έπιειχεϊς χαΐ φιλαν&ρώπους διανοίας τε χαΐ πράξεις αύτών 
Έλληνιχάς είναι λογίζομαι, τάς δέ ώμάς χαΐ θηριώδεις άλλως τε 
χάν περί συγγενείς τε χαΐ φίλους γίνωνται, βαρβαριχάς. Τουσ- 
χλανοϊ μέν δή πρός τφ μηδέν άφαιρε&ηναι τών σφετέρων άλού- 
σης της πόλεως, άλλά χαΐ τά τών χεχρατηχότων όγα&ά προσλα- 30 
βόντες άπηεσαν. 

4. "Οτι Σολπίχιος € Ροΰφος έπίχλησιν άνήρ ήν έν τε ταΐς 

4 ϋίοη. Ηαΐ. XIV, α VII (11 ί. ί.) 



οοά. Ράν. 1 ίχαρίσατο, οογγ. 7α 21 ηξιονν (δίο) 27 ωμάσ (β. βρίΓ.), 
ββά. μ ί. γ. 28 συγγένεια (8. αοα), ββά αΐίβηιιη σ ί. γ. τονσκλαν οι 

6ΐηεηά. 2 ώς] πώς ΝίΛβΓ, αη οπως? ^οοΙ>ν 7 οίόμενοι * · ·] οίόμενοι 
(οννέχειν) (νβΐ ΒΪπηΙβ ςπίά) 7α &άη. ρ. 74, αη (κα9ομιλείν)? 3&οο\)γ 21 χά- 
ριτι 7α αάη. ρ. 75 22 μηόίν Κβίβΐϊβ 23 (εις) αλλήλους ΚβίβΚβ, (προς) 
αλλ. Κίβ88ΐίη£ 24 τά] ταντα Κβϊβΐίβ, τάόε Κπιβ^βΓ 28 γένωνται Κίβββίίη^ 
30 αλλά ΑβΙ. Κβίβΐίβ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Όΐοη^β. Η&1. I. XIV, ο. VI, 2-ο. VII β* β 1. XVII β* ΧνΐΠ, ο. IV, 1— δ. 77 

πολεμιχαΐς πράξεσιν έπιφανής χαϊ πολιτείας προαίρεσιν έζη- 
λωχώς τήν διά μέσον. 

5. "Οτι Ποστόμιος ό ύπατος της διαδοχής αντον έγγισάσης 
μέγα φρονών έφ' έαντφ της τάξεως τον γένονς ίνεχα χαϊ δτι 2 

5 διτταΐς ύπατείαις ήδη χεχοσμημένος ήν. έφ' οΐς ό σνννπατος ρ. 533 να 
αύτοΰ χατ αρχάς μϊν ώς άπελαννόμενος των ΐσων ήγανάχτει χαϊ 
πολλάχις έπΐ της βονλής τά δίχαια πρός αύτόν ίλεγεν. ύστερον 
δέ σνγγνούς έαντφ χατά τε προγόνων δγχον χαϊ φίλων πλή&ος 
χαϊ χατά τάς άλλας δυνάμεις έλάττονα ίσχύν ίχοντι (δημοτιχός 

10 γαρ ήν χαϊ των νεωστί παρελθόντων εις γνώσιν) εΐξε τψ σννν- 
πάτφ χαϊ παρεχώρησε του Σαννιτιχον πο)Λμον την ήγεμονίαν. 
πρώτον μέν δή τοΰτο διαβολήν ήνεγχε τφ Ποστομίφ χατά ϊεολλήν 8 
αύ&άδειαν γενόμενον χαϊ έτερον αύθις έπΐ τούτφ βαρύτερον 
ή ώς χατά 'Ρωμαίων ήγεμόνα. έπιλεξάμενος γάρ έχ της έαντον 

15 στρατιάς περί τούς δισχιλίονς άνδρας εις τούς ίδίονς αγρούς 
άπήγαγεν, οίς άν'εν σιδήρον δρνμόν έχέλενσε χείρειν. χαϊ μέχρι 
πολλού χατέσχε τονς άνδρας έν τοις άγροΐς, θητων έργα χαϊ 
θεραπόντων νπηρετουντας. (16) τοσαύττ) δέ αύθαδείφ πρό της έξό- 4 
δον χρησάμενος έτι βαρύτερος έφάνη τοις χατ αύτήν τήν στρα- 

20 τηγίαν έπιτελεσθεϊσι χαϊ παρέσχε τ% βονλβ χαϊ τφ δήμφ μίσονς 
άφορμάς διχαίον. τον γάρ ύπατενσαντα τφ πρόσθεν ένιαντφ 
χαϊ νιχήσαντα Φάβιον Σαννιτων τούς χαλουμένονς Πέντρονς της 
βονλής χρηφισαμένης μένειν έπΐ τον στρατοπέδον χαϊ τήν άνθύ- 
πατον αρχήν έχοντα πρός τήν μερίδα των Σαννιτων πολεμεΐν, 

25 γράμματα πέμπων έχχωρεΐν έχ τής Σαννίτιδος έχέλενσεν , ώς 
αύτφ μόνψ τής ήγεμονίας προσηχονσης. χαϊ πρός τούς άποστα- 5 
λέντας νπό των σννέδρων πρέσβεις άξιονντας μή χωλύειν τόν 



δ ϋίοη. Η&1. ΧνΠ βΐ XVIII, ο. IV (XVI, ο. 15. 16) 



ωά. ΡβΐΓ. (β/ 8ηίά,) 3—21 διχαίον: δχπά. ν. Ποστόμιος ίηίίίο ρ&ιιίπιιι 
πιηΐΛίο 5 νπατείαισ Ρ, 8βά ει ί. γ. 8 8. πλήθος και Ύα, χαϊ πλ^οσ Ρ, πλψ 
&ος οπι. 8πΐά. 11 Σαννιτιχον οω. 8αίά. 12 πρώτον — ήνεγχε] χαϊ τοντο 
ήνεγχε διαβολήν 8αΜ. πρώντον Ρ 13 αν&άδειαν 8ηκΙ, αν&αύδιαν Ρ καΐ — 
τούτω] έτερον δε 8αίά. 14 ηγεμόνα γενόμενον 8αιά. 16 β. μέχρι πολλού 
οπι. 8τπά. 18 τοσαύτ% — 20 ίπιτελεσ&εϊαι χαϊ] χαϊ άλλα πλείστα οσα βα- 
ρύτατα διαπραξάμενος 8πίά. 18 αν9αδείαι Ρ, 8βά ει ίη οογγ. 20 τζ βονλζ 
χαϊ οπι. δπίά. 21 διχαίον] άββ. 8πίά. 

αη&ηά. 4 τάξεως] τ* άξιωσεως να 16 άνευ σιδηρον άβΐ. 8πιίΙ 19 στρα- 
τιάν% Ρα, ατρατείαν νιιΐ£. 22 Φάβιον ροβί Πέντρονς ΐΓ&ηβροβηίΙ; Κϊβ88ϋη£ 
24 πρός (ταύτην) Κβίβίεβ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



78 ΕχοβΓρία άβ νίΓίτιίϊ&οδ βί νίΐπβ 

άν&ύπατον έπϊ του στρατοπέδου μένειν μηδ' άντιπράττειν τοις 
έψηφισμένοις ύφ' έαυτών, υπερήφανους χαϊ τυραννιχάς έδωχεν 
αποκρίσεις, ού τήν βουλήν άρχειν έαυτοΰ φήσας, έως έστίν 

6 ύπατος, άλλ 7 αύτόν της βουλής, άπολύσας δέ τούς πρέσβεις 
έπϊ τόν Φάβιον ήγε τήν στρατιάν, ώς εί μή βούλοιτο έχων 5 
παραχωρεϊν τής αρχής, τοις δπλοις προσαναγχάσων. χαταλαβών 

να δέ τοΰτον Καμινίφ πάλει προσχα&ήμενον έξέπλευσεν έχ τοϋ 
στρατο7ΐέδου χατά πολλήν ύπεροψίαν τών αρχαίων έ&ισμων χαι 
δεινήν ύπερηφανίαν. Φάβιος μέν αύτοϋ εϊξας τί) μανίφ τής 
ήγεμονίας έξεχώρησεν. 10 

6. Ότι ό αύτός Ποστόμιος πρώτον μέν τό Κάμινον έχ 
πολιορχίας χαταλαμβάνει, χρόνον ού πολύν έν ταίς προσβολαΐς 
διατρίψας' έτεειτα Ούενουσίαν πολυάν&ρωπον χαΐ άλλας πόλεις 
πλείστας δσας, έξ ών μύριοι μέν έσψάγησαν, έξαχισχίλιοι δέ χαΐ 

2 σ' τά δπλα παρέδοσαν. ταΰτα διαπραξάμενος ούχ δπως χάριτος 15 
ή τιμής τίνος ήξιώ&η παρά τής βουλής, αλλά χαΐ τήν προυπάρ- 
χουσαν άξίωσιν άπέβαλεν. αποστελλομένων γαρ εις μίαν των 
άλουσών ύπ* έχείνου πόλεων τήν χαλουμένην Ούενουσίαν δισμυ- 
ρίων έποίχων, έτεροι τής άποιχίας ηρέ&ησαν ήγεμόνες, ό δέ τήν 
πόλιν έξελών χαΐ τήν γνώμην τής αποστολής των χληρούχων είσ- 20 

3 ηγησάμενος ούόέ ταύτης άξιος έφάνη τής τιμής. (18) εί μέν οϋν 
σώφρονι λογισμφ τά συμβάντα ήνεγχεν χαϊ τό χαλεπόν του συνε- 
δρίου λόγων τε χαϊ έργων χρηστών &εραπείαις έπράυνεν, ούδε- 
μιάς έτι συμφοράς είς άτιμίαν φερούσης έπειρά&η. νυν δέ άγαναχ- 
τών χαι άντιχαλεπαίνων τάς τε ωφελείας, άς έλαβεν έχ τών 25 
πολεμίων, άπάσας τοις στρατιώταις έχαρίσατο χαϊ πρϊν άπο- 
σταλήναι τόν διάδοχον τής αρχής άπέλυσεν α7ΐό τών σημείων 
τάς δυνάμεις χαϊ τελευτών , δν ούτε βουλή * * * συνεχώρησεν 

4 αύτψ -9-ρίαμβον, άπό τής έαυτοΰ γνώμης χατήγαγεν. έφ' οΐς 
άπασι έτι μείζονος έξ άιιάντων μίσους έχχαυ&έντος , άμα τψ 80 



6 ϋΐοη. Η&1. XVII βί XVIII, ο. V (XVI α 17. 18) 

οοά. ΐύτ. 1 άντιπράττειν να, αν πράττειν 2 Εαυτών 7α, ίαντώι 
εδωχεν να, εδωχαν 5 εί μη να, ημη (δ. βρίΓ.) 7 χαμινίωι 9 διντ^ 
11 κάμινον (βίο, δβά ναΐάβ βχοΐβΐηπι) 13. 18 ούενουσίαν (8. 8ρΪΓ.) 28 οντε 
βονλη να, ητε (8. βρίΓ.) βονληι 

βτηβηά. 7 Κομινίω βΐ 11 Κομίνιον να 7 έξέπλενσεν] έξεχλειαεν 7α αάη. 
ρ. 76, έξήλασεν Κβίβΐίβ, έξεπίεσεν ^οοΐ)^ 9 Φάβιος μεν ονν αιιί; χαϊ Φάβιος 
μεν Κβίβίβ βοΙο^Λήηπι οοπί^βηδ 23 ουδεμίας (αν) Κίββδίιη^ 28 ουτε (η) 
βονλη (ούτε 6 δήμος) Κβίθΐίβ 30 άπαοιν να 



.1 , 0ΓΪ9ΙΓΊ3ΐ ίΓΟΓΠ 

,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β ϋϊοη}·8. ΗβΙ. 1. XVII βί XVIII, ο. IV, 5 - ο. V, 4 61 β 1. XVI, ο. IV (8). 79 



Τ3 
Ο. 



σι 
ο. '-ο 



σι 
ο 



παραδοΰναι τήν άρχήν τοις με&' έαντόν ύπάτοις εις δίχην υπά- 
γεται δημοσίαν ύπό δυεϊν δημάρχων, χαΐ χατηγορη&είς έν τψ 
δήμφ πάσαις ταϊς φύλαις κατακρίνεται, τίμημα της εισαγγελίας 
έχονσης χρηματιχόν πέντε μυριάδας αργυρίου. 

5 7. "Οτι, φηοϊ Λιονύσιος, μιας έτι μνησ&ήαομαι πράξεως πο- ρ. 537 να 
λιτιχής αξίας υπό πάντων αν&ρώπων έπαινείσ&αι, έξ ής χατα- 
φανές έαται τοις °Ελλησιν, δσον τ)ν τό μισοπόνηρον έν τγ) 'Ρώμη 
τότε χαι πρός τούς παραβαίνοντας τά χοινά νόμιμα της ανθρω- 
πινής φύσεως άμείλιχτον. Γάιος Λαιτώριος Μέρχος έπίχλησιν 2 

10 έπιφανής χατά γένος χαΐ χατά τάς πολεμιχάς πράξεις ούχ άγ$ν- 
νής, ένός των ταγμάτων χιλίαρχος αποδειχθείς έν τω Σαυνιτιχφ 
πολέμφ, νεανίαν τινά τ(5ν όμοσχήνων διαφέροντα τήν όψιν έτέρων 
μέχρι μέν τίνος έπει&εν έαυτψ χαρίσασ&αι τήν του σώματος 
ώραν έχύντα' ώς <Γ ονιε δωρεαϊς οϋτ' άλλη φιλανθρωπία τό 

15 μειράχιον ήλίσχετο, χατέχειν τήν έπιθυμίαν αδύνατος ών βίαν 
προσφέρειν έπεβάλετο. περιβοήτου δέ της άχοσμίας του άνδρός 3 
άπασι τοίς έπϊ στρατοπέδου γενομένης, χοινόν άδίχημα της 
πόλεως είναι νομίσαντες οΐ δήμαρχοι γραφήν άποφέρουσι χατ 
αύτοΰ δημοσίφ. χαι ό δήμος άπάσαις ταΐς ψήφοις του άνδρός 

20 χατέγνω, τίμημα δίχης όρίσας θάνατον, ούχ άξιων εις έλεύθερα 
σώματα χαΐ προπολεμοΰντα της των άλλων έλευθερίας τούς έν 
ταΐς άλλαις όντας άρχαίς ύβρίζειν τάς άνηχέστους χαΐ παρά 
φύσιν τοίς άρρεσιν ύβρεις. 

7 Όίοη. Η*1. XVI, α IV. V (8. 9) 



ωά. Ρείν. (βί 8κιά.) 1 ϊαντόν (βίο) 4 εχονσης 7α, εχονσαν 5— ρ. 80, 19: 

8ηϋ. ν. Γάιος Λαιτω ρΐος 9 ίηίίίο ίη 1)Γβνβ οοηίτ&οΐο 5 φ Ρ 8 καί 
τό προς 8αίά. κοινά καί νόμ. διιίά. 9 άμείλικτον 8ηίά. (7α), αμεί- 
λικτα Ρ μέρκοσ Ρ, Μάρκος 8αίά. 10 άγενησ Ρ 17 γενομένης 8πίά. 
( ¥α), γενομίνοιο Ρ 20 θάνατον 8ηίά. ( Γα), θανάτου Ρ οικ αξιών δηίά. 
(7α), οχχάξιον Ρ 

ειηβηά. 2 όνοϊν Γα δ βοΐο^&πι 7 &η1β βο1ο§θ8 5 β( 6 ίηίηπβ, ροβυϋ Αη- 
£β1ϋ8 Μ&ίηβ, ΙΗοηι/θϋ ΗαΙίβανηαβββί Βοιηαηανηνη ΑηΗςηϋαίηηι ρατ$ ΗαβίβηΜβ 
άεήάβταία ηηηο άβηίφιβ ορβ οοάϊαιιη Αηώτοήαηοτν,ϊη φιαηίητη Ικηϋ νβείϋηία 
(Μβ<ϋο1&ηί 1816) ρ. 88, ςπβια ίη βηίβ βάιίίοηί&υβ ββοιιϋ βηηί Κίβ88ΐϊη£ β* .Ιίΐ- 
οοΙ>7, ηαΐΐίβ ΓΛΐίοηί1)Π8 ίΐάάίίίδ ηβφΐβ βαβ,άβηίβ οπίίηβ βχϋβΓρΙοΓππι ΑπΛΓΟβίαηοπιιη 
9 αρηά νάΐβτίητη Μαχ. (VI, 1, 11) Μ. ΣαώοτίΗΒ Μβτ^ηβ Αίάίυ,ν: 7α &άη. ρ. 76 
17 έπϊ (τον)στρ. 7α 19 όημοοίαν Ββίβίβ 21 8. έν ταΐς (στρατηγίαις καί ταΐς} 
άλλαις όντας άρχαϊς Κθίβ^β, έν μεγάλαις οντάς άρχαις 8πη£, ίν ταϊς τιμαΐς 
οντάς (καϊ) άρχαϊς «ΙλοοΙ^, έν ταϊς άρχαΐς οντάς Κοοδ 

•π σ 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ι 

1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 

^ -Ο 

ω 3 



80 



ΕχοβΓρΙ* άο νίιΐιιίϊ&πδ βΐ νίίϋβ 



ν (9) "Ετι δέ τούτον &αυμασιώτερον έπραξαν ού πολλοίς πρό- 
τερον χρόνοις, καίτοι περί δοϋλον σώμα γενομένης της ύβρεως, 
ένός γαρ των παραγόντων Σαυνίταις τό στρατόπεδον χιλιάργων και 
υπό ζνγόν ύπελ&όντων Ποπλίον νίός, ών έν πολλί] χαταλειφ&εϊς 
πενί$, δάνειον ήναγχάσ^η λαβείν εις τήν τατρήν τον πατρός, ώς 5 
έρανισ&ησόμενος υπό των συγγενών, διαψευσ&εϊς δέ της έλπίδος 
άπήχ&η πρός τό χρέος της 7ερο&εσμίας διελ&ούσης, χομιδτ) νέος 

2 ών χαί τη όψει ώραΐος. ούτος τά μέν άλλα υπηρετών, δσα 
δούλους δεσπόταις νόμος ήν, ήνείχετο. τήν δέ τον σώματος ώραν 
χαρίσασ&αι χελευόμενος ήγανάχτει χαΐ μέχρι παντός άπεμάχετο. 10 

538 να πολλάς δέ διά τοΰτο μαστιγών λαβών πληγάς έξέδραμεν εις τήν 
άγοράν χαϊ στάς έπΐ μετεώρου τινός, £ν&α πολλούς έμελλε της 
ύβρεως λήψεσ&αι μάρτυρας, τήν τε άχολασίαν τον δανειστού 

3 διηγήσατο χαί τών μαστίγων τούς μώλωπας νπέδειξεν. άγαναχ- 
τήσαντος δέ τον δήμον χαί δημοσίας όργής άξιον ήγησαμένου 15 
τό πράγμα, [χαϊ τήν χρίσιν] χατηγορονντων τήν είσαγγελίαν των 
δημάρχων, ώφλε θανάτου δίχην. χαϊ δι έχεΐνο τό πά&ος άπαν- 
τες οΐ δονλω&έντες πρός τά χρέα 'Ρωμαΐοι νόμφ χυρω&έντι τήν 
άρχαίαν έλεν&ερίαν έχομίσαντο. 

8. "Οτι Κλεινίας ό Κροτωνιάτης τύραννος ών άφείλετο τήν 20 
έλεν&ερίαν ταΐς πόλεσι, φυγάδας ά&ροίσας έχ παντός τόπον 
χαϊ δονλονς έλεν&ερώσας. οΐς τήν τνραννίδα χρατννάμενος τους 
έπιφανεστάτονς Κρότων ιατων ους μέν άπέχτεινεν, ους δέ έξέ- 
βαλεν έχ της πόλεως. 'Λναξίλας δέ 'Ρηγίνων τήν άχρόπολιν 
χατελάβετο χαϊ πάντα τόν τοΰ βίον χρόνον χατασχών Λεόφρονι 25 
τψ παιδϊ τήν άρχήν χατέλειπε. χαϊ άλλοι τούτων δυναστείας έν 
ταΐς πόλεσι χατασχενάσαντες πάντα τά πράγματα διέφ&ειραν. 
2 (5) ή δέ τελευταία τε χαϊ πασών μεγίστη χάχωσις άπάσαις ταΐς 

8 Βίοη. Η&1. XX, ο. VII (XIX ο. 4. 5) 



ωά. Ράν. (βί &αΐά.) 1 8. ϊτι — χρόνοις] άλλο ΰαυμασιώτατον 8υί<1. έπρα- 
ξαν να, ίπραξεν Ρ 4 καταλειφ&είς 8ιιίά. οοά. Λΐίςποί; (Γα), χαταληφ&είο Ρ 
5 εις — πατρός οπι. δαϊά. 11 μαστίγων Ρ, 8βά ι ι. Τ. 12 8. εν&α — μάρ- 
τυρας οτώ. 8αίά. 15 ηγησαμένον 8αίά. οοά. ρίβηφίβ (Τα), ιγγησαμενων 8αίά. 
οοά. Β, ηγησαμένησ (8. βρίτ.) Ρ 16 χαϊ την κρίσιν οπι. 8ηίά. 17 ωφλε 8ηΐά. 
(7α), ώφλημα Ρ 18 την οπι. 8ιιίά. 19 έχομίσαντο] άββίηϋ διιίά. 

τ 

20 σκλεινίασ^ βοά ίη τη&ΐξ. κλεινιασ (8. αοο.) χροτωνια 

βτηβηά. 4 ΙΗοηι/ήηνη ΙΙοπλιλίον 8οηρ8Ϊ886 ΙΑνίιω VIII 28 άοοάι «Ια- 
οοΙ))γ ων) ώς Κβίβΐίβ 16 αηί την κρίσιν ανά την είσαγγελίαν άβίβηάνηι 
νίάβίην: Εβίδΐίβ; χαϊ την κρίσιν οηηι διήάα άβΐ. ΛοοΙτρ 21 τ ας πόλεις Κβίδΐίβ 
26 χατέλιπε Κβϊβΐίβ (άπο) τούτων ία 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ϋίοη^Β. Ηαΐ. 1. XX, ο. V- ο. VIII, 2. 81 

πόλεσιν ή Διονυσίου τυραννίς έγένετο του κρατήσαντος Σικελίας, 
διέβη γάρ εις 'ίταλίαν έπΐ 'Ρηγίνους Λούρων έπικαλεσαμένων, οίς 
ήσαν οί 'Ρηγΐνοι διάφοροι, καϊ συνελ&όντων έπ' αύτόν Ίταλιω- 
τών δυνάμεσι μεγάλαις, σννάψας μάχην άπέκτεινε συχνούς καϊ 

5 πόλεις αύτων δύο κατά κράτος έξειλεν. εϊτ* αί&ις έτέραν 3 
ποιησάμενος διάβασιν € Ιππωνιεΐς άνέστησεν έκ της έαυτων, οϋς 
άπήγαγεν εις Σικελίαν, καϊ Κροτωνιάτας έξεΐλε καΐ 'Ρηγίνους καϊ 
διετέλεσεν ίτη ιβ' τούτων τυραννών τών πόλεων. έπει&* οί μέν 
τόν τύραννον δεδιότες τοις βαρβάροις αυτούς ένεχείριζον , οί δέ 

10 νπ έκείνων ηολεμούμενοι τφ τυράννφ τάς πόλεις παρεδίδοσαν' 
ύφ' δτου δέ πάσχοιεν, αεί κακβς δυσχεραίνοντες Εύριπου δίκην 
τ^δε καϊ τβδε πρός τό συντυχόν έτράποντο. 

9. "Οτι Πύρρος διέβη τό δεύτερον εις Ίταλίαν, ού χωρούν- ρ * 
των αύτφ τΰν έν 2ικελΙφ πραγμάτων κατά νουν διά τό μή 

15 βασιλικήν φανήναι τήν ήγεμονίαν αύτοΰ ταϊς έπιφανεστάταις 
πόλεσιν , αλλά δεσποτικών, είσαχ&εϊς γάρ εις Συρακούσας ύπό 
τε 2ωσιστράτου τοΰ κρατούντος της πόλεως τότε καϊ Θοίνωνος 
του φρουράρχου, παραλαβών παρ* έκείνων τά χρήματα καϊ ναϋς 
χαλκεμβόλους όμοΰ τι σ' καϊ πάσαν νφ* έαυτφ ποιησάμενος 

20 Σικελίαν πλήν Λιλυβαίου πόλεως, ην έτι μόνην Καρχηδόνιοι 
κατεΐχον, εις αύ&άδειαν τυραννικήν έτρέπετο. (7) τάς τε γάρ ούσίας 
τών *Λγα&οκλέους οικείων ή φίλων άφαιρούμενος τούς παρ 7 
έκείνου λαβόντας τοις έαυτοϋ φίλοις έχαρίσατο καϊ τάς μεγίστας 
έν ταΐς πόλεσιν αρχάς τοις ιδίοις ύπασπισταΐς καϊ λοχαγοΐς 

25 προσένεμεν , ού κατά τούς έπιχωρίους έκάστης πόλεως νόμους 
ούδ' εις τόν εΐω&ότα χρόνον, άλλ' ώς αύτφ φίλον ήν. δίκας τε 2 
καϊ αμφισβητήσεις καϊ τάς άλλας πολιτικάς οικονομίας άπάσας 
τάς μέν αύτός διητα, τάς δέ τοις περί τήν αύλήν άναστρέφειν 
καϊ διακρίνειν άπεδίδου, όν&ρώποις ού&έν ίτερον δρβσιν ή δτι 

30 μή κερδαίνειν καϊ κα$ηδυ7ία&εΐν τάς εύπορίας, καϊ διά ταΰτα 
πάντα βαρύς ταΐς ύποδεξαμέναις πόλεσιν (καϊ) μισητός ήν. 

9 ϋιοη. ΗαΙ. XX, ο. VIII (XIX ο. 6-8) 



ωά. Ράν. {βί 8ηιά.) 1 όιονίσον, 8βά ίη πΐίΐΓ£. όιοννσίον 8 αντον, δθά ο 
ί. Γ. 13 — 21 έτρέπετο: 8υϊά. ν. Πυρρός 15 9. αυτόν — πόλεσιν οω. 8αΐ<1·, 
ςηί ταΐς πόλεσιν ροβί όεσποτικήν 1ιαΙ)βί 16 σνραχον/ (β. &οο.) Ρ 17 τον 
ομ. 8πίά. 18 τα οπι. 8πΜ. 21 αν&άόειαν 8υϊά. (7α), αν&ανόιαν (βίο) Ρ 
τάς τε — ρ. 82, 14 νήσον ρΓ&βΙβπηίβϊΙ 8αίά. ουσίας Υα } Ονσίασ 

βτη&ιά. 21 έτράπετο ΚβίβΚβ 25 προσένειμεν Κα 29 η άβΐ. Κβίβΐίβ 
31 καϊ Εβιβίεβ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



82 ΕχοβΓρίΛ άβ νΐΓΐηίίΙ)η8 βί, νϋϋβ 

3 (8) αίσ&όμενος δέ ύπουλος ήδη πολλούς τνρός έαντόν έχοντας εις τε 
τάς πόλεις φρουράς εισήγε, πρόφασιν ποιούμενος τόν από Καρ- 
χηδονίων πόλεμον. χαϊ τούς έπιφανεστάτους άνδρας έξ εκάστης 
πόλεως συλλαμβάνων άτνέχτεινεν, έπιβουλάς χαϊ προδοσίας εύρη- 
χέναι ψευσάμενος, έν οίς ήν χαϊ Θοίνων ό φύλαρχος, δς υπό 5 
πάντων ώμολόγητο πλείστην σπουδήν χαϊ προ&υμίαν εις τε την 
διάβασιν αύτών χαΐ την παράλη\\)ΐν της νήσου παρεσχήσ&αι. 
χαΐ γαρ ύπήντησεν αύτφ ναυτιχόν στόλον άγων χαΐ τήν έν ταΐς 

4 Συραχούσαις νήσον, ην αύτός έχράτει, παρέσχεν. έπιχειρήσας δί 

να χαϊ Σωσίστρατον συλλαβεΐν διήμαρτε της έλπίδος, προαισ&ομένου 10 
τήν &7Ζΐβουλήν του ανδρός χαϊ φυγόντος έχ της πόλεως, άρξα- 
μένων δέ ταράττεσ&αι των πραγμάτων αύτφ, χαϊ ή τΰν Καρχη- 
δονίων πόλις χαιρόν έπιτήδειον είληφέναι νομίζουσα πρός όνά- 
χτησιντ&ν άπολωλότων χωρίων στρατιάν απέστειλεν έπΐ την νήσον. 

10. Ότι άμηχανοϋντα τόν Πύρρον χαϊ πόρους παντοδαπονς 15 
έπιζητοΰντα όρ&ντες αύτόν οί χάχιστοι χαϊ ανοσιότατοι των φί- 
λων, Εύήγορος Θεοδώρου χαϊ Βάλαχρος Νιχάνδρου χαϊ Δείναρχος 
Νιχίου, τΰν ά&έων χαϊ έξαγίστων δογμάτων ζηλωταί, πόρον 
ύποτί&ενται χρημάτων ανοσιών, τούς ιερούς άνοΐξαι τής Περσε- 

2 φόνης θησαυρούς, ήν γαρ Ιερόν έν τ$ πόλει ταύτη άγιον χαϊ 20 
πολύν χρυσόν έχ παντός τον χρόνου πεφυλαγμένον ά&ιχτον έχον, 
έν φ χρυσός τις δβυσσος, άόρατος τοις πολλοίς χατά γης χείμε- 
νος. ύπό τούτων έξαπατη&εϊς τών χολάχων, χαϊ τήν άνάγχην 
χρείττονα παντός ήγησάμενος * * * τήν γνώμην άνδράσι διαχόνοις 
τής ιεροσυλίας έχρήσατο. χαϊ τόν έξελ&όντα χρυσόν έχ του Ιεροϋ 25 



10 Ρίοη. Η&1. XX, ο. IX. Χ. XII § 1 βΐ 2 (XIX ο. 9-11 βΐ 13) 



ωά. Ρύτ. (βί 8ηίά.) 2 πρόφαοιν 7α, πρόφασι 12 αυτψ βοπρβί, αν Ρ, 
οιη. 7α 13 άνάχτησιν Γα, ανάχτηαι (8. βρίΓ.) 15—83, 3 άπεόείξατο: 8α ί ά. ν. 
Πυρρός 15 οτι — Πύρρον] άμηχανοϋντα ό£ αυτόν δαί(1. (ν. &ά. ρ. 81, 211 
17 βαλαχροσ (β. &οο.) Ρ Δείναρχος δαίά. (7α), άηναρχοα (8. &εο.) Ρ 18 έξα- 
γίστων 8αίά. (7α),' έξαιγνπτων Ρ 20 έν — χάί οηι. Βαίά. 21 εγον Ρ, 
Ββά. ο ί. Γ. 25 έξελ&όντα οπι. 8ηίά. έχ τον ϊερον οπι. διιίά. 

βτηβηά. 5 ην οπι. 7α φρούραρχος 7α αάη. ρ. 76. 15 8. &ηΙ τόν Πύρρον 
ίΐυΐ αυτόν άβΐ. Κβίβΐίβ, βοΐο^αππιη οοΓΠ£βηβ 19 άνοσων ΕβίβΙβ 20 έν τ£ 
πόλει ταίτ^] Σοοτίβ βο., οί. Αρρ. 8ατηη. 12, Οαββ. ϋίο ΙΡταρηι. 40, 48, ςπα άβ 
αΛβ βίηβ άαΜο ρ&τιΐο &ηίβ ββπηο ίηβι*&1 αρυά Βϊοηνβ.; £πιβΙγ& ΐ^ίΙιΐΓ πάνυ ρΓΟ 
ταύτ% Κβίβΐίθ 24 χρείττονα πάντως (είναι νομίσας ί τοίς εΙσ)ηγησαμένοις 7α 
αάη. ρ. 76, χρείττονα παντός ^γησάμενος (πράγματος τοϊς είσηγησαμένοις) 
Κί6β8ϋη£, χρείττονα παντός ηγησάμενος (μιαροϊς) ΒβπΛ&τά^ 25 έξαχ&έντα 
δίνβ έξενεχ&έντα Κβϊβΐίβ, σνλη&έντα Ν&ββΓ 



.1 , ΟπφηΰΙίΓοηΊ 
,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β ϋιοη^. ΗηΙ. 1. XX. ο. VIII, 3 — ο. Χ, 2. 83 

ναυσϊν εν&έμενος μετά των άλλων χρημάτων άπέστειλεν εις 7α- 
ραντα, πολλής μεστός εύ&υμίας γενόμενος. (10) ή δέ δικαία πρόνοια 
την αυτής δύναμιν άπεδείξατο. ώς γαρ άνήχ&ησαν αϊ νήες άπό 
του λιμένος, την μϊν άπόγειον αΰραν λαβοΰσαι προέχοψαν' 
5 άνεμος δέ έναντίος γενόμενος χαϊ δι 1 δλης νυκτός χατασχών άς 
μέν χατέχλυσεν, άς δε εις τόν της Σικελίας πορ&μόν έξέβαλεν, 
ίν αΐς δέ παρεχομίζετο τά άνα&ήματα χαϊ 6 προσενεχ&εϊς έχ τ(5ν 
αναθημάτων χρυσός, έπΐ τους Λοχρούς έ'ξώχειλεν αιγιαλούς, χαΐ 
τους μέν πλέοντας έν αύταις έν τη παλιρροϊκέ των χυμάτων 

10 χαταχλυζομένους διέφ&ειρεν, τά δέ ιερά χρήματα διασπασ&εισων 
των νεών έπι τάς ξγγιστα των Λοχρων -9-ΐνας έξέβρασε. ό δέ 2 
βασιλεύς χαταπλαγεις άπαντα τόν χόσμον χαΐ τούς θησαυρούς 
απέδωχε τβ θεφ, ώς παραιτησόμενος αυτής διά τούτων τόν χόλον' 
Νήπιος, ούδέ τό $δει, δ πείσεσ&αι ίμελλεν. ρ 

15 Ού γάρ τ αΐψα θεών τρέπεται νόος αίέν ιόντων, 

ώς Όμήρφ εΐρηται. αλλ* έπειδή των ιερών έτόλμησεν άψασθαι 3 
χρημάτων χαΐ πόρον νπο&έσ&αι πολέμων, άνόνητον έποίησε 
την ίννοιαν αύτον τό δαιμόνιον, Ινα παράδειγμα χαΐ παίδευμα 
πασιν άν&ρώποις γένοιτο τοις μεθ' έαυτόν. 

20 (11) Λιά τοϋτο χαΐ υπό 'Ρωμαίων ήττήθη δ Πύρρος χατά χράτος. χ 
ού γάρ στρατιά τις φαύλη χαϊ άνάσχητος ήν αύτφ, άλλ' ή 
χρατίστη των τότε ούσών έν "Έλλησιν χαϊ πλείστους άγωνισα- 
μένη πο)*έμους, ούδέ πλήθος ανδρών των τότε παραταξαμένων 
όλίγον, αλλ* δσον χαϊ τριπλάσιον είναι, ούδέ στρατηγός τΰν 

25 έπιτυχόντων τις, άλλ' δν άπαντες όμολογοϋσιν μέγιστον γενέ- 
σθαι των χατά την αύτήν ήλιχίαν άχμασάντων στρατηγών , ούδέ 2 
τόπον φύσις άνισος ούτε έπιχουρία τοις έτέροις ή άφιξις αιφνί- 
διος ούτε άλλη τις συμφορά χαϊ πρόφασις απροσδόχητος έπιπε- 



ΰοά. Ρών. Μ 8%ι%ά.) I μετά — χρημάτων οία. δαίά. ταραν (8. αοα) Ρ 
2 πολλής — γενόμενος οηι. 8ηίά. 3 αυτής 8τάά. (Κίβββϋη^), αυτήσ Ρ 
άπεδείξατο . ένανάγηοαν γαρ αϊ νήες, χαϊ 6 χρναός άπεδό&η είς το ιερόν: άβ- 

8ίηίΙ δαίά. 4 λημεν (8. λοο.) ροβΐ άπόγειον 2 Ιϋΐ βΓ&8. 13 απέδωχε 
— 15 ίόντωνι 8πίά. ν. παραιτησό μένος 13 άπέόωχε τόν χρνσόν, οπιιββο 
τ# &εφ, 8ηίά. αυτής δια τούτων] τοϋ &εον δι' αύτοΰ 8πίΑ· 15 Ιόντων*. 
άββίηϋ 8 πι ά. 19 ροδί ίαντόν βρ&ϋαηι Ιπππι ΙίΙΐ. 26 ουδϊ Υα, οϋτε 

βνηβηά. 8 Λοχρών 0Γ&βΙ>βΓ£βΓ 11 ίξέβραοεν Ύα 13 τοϋτο να 14 8.: 
Οά?8β. III 146 8. 14 δ ο ν πείσεσθαι Οά^ββ. 1. 1. 23 8. των άντιπαρα- 
ταξαμένων ελαττον Ηβτΐΐβίη 27 ϊτέροις] έχ&ροίς 7α αάη. ρ. 76, έπιχουρίας 
τοις &τέροις άφιξις Εβίβΐίβ 

6* 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



84 Εχο. άβ νίΓί. βί νίϋίβ β Οίοη^β. Η&Ι 1. XX, ο. Χ, 2 — ο. XII, 2. 



σοϋσα συνέτριιρεν τά Πύρρον πράγματα, άλλ' ό της άσεβη&είσης 
&εάς χολός, δν ούδ* αυτός ήγνόει Πυρρός, ώς Πρόξενος δ 
συγγραφεύς ιστορεί, χαϊ αύτός δ Πύρρος έν τοις ιδίοις ύπομνή- 

χπ μασι γράφει, (13) έν γαρ τ# νυχτί, έν ?* την στρατιάν Μμελλεν άπάξειν 
έπΐ τό δρος, έδοξε χατά τους ύπνους έχπεσεΐν αύτον τούς πλείονας 5 

2 όδόντας, χαϊ πλή&ος αίματος έχ του στόματος φέρεσ&αι. ταραχ- 
τείς δέ διά τήν όψιν χαΐ μεγάλην £σεσ&αι συμφοράν μαντευό- 
μενος έβούλετο έπισχεΐν τήν ήμέραν έχείνην, ούχ ίσχυσε δέ 
νιχήσαι τήν πεπρωμένην , έναντιουμένων τ(5ν φίλων πρός τήν 
άναβολήν χαϊ μή με&εΐναι τόν χαιρόν έχ των χειρών άξιούντων. 10 
τέλος της Ιστορίας Διονυσίου ΙΑλιχαρνησσέως. 



οοά. Ρών. 3 ονγραφείσ 4 ατρα 

ωά. ΣΗοη. (βχα ΑιηβΓΟΒ. αϊ) Αη^βίο Μαίο βά., ν. &ά ρ. 79, 5) 5 πϊΜονς 
€ΰΙθ(}. αχιηι €χο. ΑηΛτο8. οοΙΙα(η8 4 ροβί γράφει άαω βοΙο^Λβ ΑπΛϊΌβί&ηίΐδ 
ιηΐβτροβηϋ Μ&ίαβ 1. 1. ρ. 152 βΐ ίία οχοβΓρίτιηι ηοβίπιπι ϊη άυ&9 ρατίββ άινηΐβϋ^ 
ββά ίη βο οππήα Ιηπι ατίβ οοΙίίΐβΓβηί αϊ (ΙΐΒοπκΙί ηβ^ηβαηΐ; 5 ροβΐ ορός οιη. 
τω ^Ρωμαίων έπιΗησόμενος χάραχι λά&ρα 7 ροδί μαντενομενος οπι. ϊ ( δη 
γαρ αυτψ χαϊ πρότερον τοιαντην όψιν έννπνίον ΰεασαμένω δεινή τις συνέβη 
άναποτμία 8 ροΒί έβούλετο οπι. μεν 



ΠΛΛΛΪί* ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓΠ 

υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



Έχ της ιστορίας Πολυβίου Μεγαλθ7εολίτου. 
ΙΒ' Περί αρετής χαϊ χαχίας. 

1. "Οτι Άννίβφ 7ΐαρέσχον τήν χατά την Ίβηρίαν οΐ Καρχη- 
δόνιοι μετά θάνατον Ασδρονβα, νέφ δντι, διά την ύποφαινομένην 
έχ τών 7ερόξεων άγχίνοιαν αντοΰ χαΐ τόλμαν. 

2. "Οτι τό των Κλιτορίων φιλελεύ&ερον χαϊ γενναΐον είς 
άνήρ χαττ\σχυνεν διά τήν έαυτου χαχίαν, Θεάρχης' δν είχότως 
έξαρνουνται Κλιτόριοι μή φΰναι παρά σφίσι, γένος δέ ύποβολι- 
μαΐον έξ "Ορχομενού των έιιηλύδων τινός στρατιωτών. 

3. α Οτι οΐ Μαντινεϊς άλόντες υπό των Αχαιών χαϊ διά 
φιλαν&ρωπίαν χαϊ φιλοφροσύνην παραδόξως διασωθέντων, είτα 
διά τάς υπ* Αιτωλών χαϊ Λαχεδαιμονίων έιτιβουλάς παραφυλαχήν 
αύτοΐς έπιστήσαντες άπεχλήρωσαν τ' άνδρας, μετ ού 7Ζθλύ δέ 4 
οΐ Μαντινεις στασιάσαντες 7ζρός σψας χαϊ Ααχεδαιμονίους έ7ΐι- 
σ7ζασάμενοι τήν τε 7ΐόλιν ένεχείρισαν χαϊ τούς παρά των Αχαιών 

Εοΐο^ω β ΡοΙ^Μο ρβΜΐ&β 1—18 οοηδίιΐΐ,ο ρΓ&βΙβΓπιίδίΙ; ναΐββπιβ; β&8 οιηηββ 
αηίβ ΒΛΥ οοηίιιΐίΐ, «Γηΐίαβ ΛνοΙΙβηββΓ^, ςηί 8οΙιβ<ΐ38 βιΐΛβ ΗηΙΙδοΜο η*βη<1&8 ρβΓ- 
πιίβιί, ν. βάίίίοηίβ ΗαΙΙβοΜ&ηαβ &11βπιΐ8 \ τ ο1. 1 ρΓ&βί. ρ. VII. 

1 Ρο1?1). II 36, 3 2 Ρο^Ι). II 55, 9 3 ΡοΙ^Ι). II 58, 4. δ- 15 

οοά. Ρλγ. (<1θ εοά. Β&Λβπηί&ιιο II 58, ΐη ςαο βοΐο^&β Ρο1)τΙ)ίαη&8 1, 3, 73, 
90, 98 (ρ&ιϋπι) 8β ϊηνβηίβδβ ΙββΙ&Ιητ Ηπΐΐβοΐι 1. 1., οί. Ρωΐ. I ρΓβ,βί. ρ. Χ&άη. 1) 
7 χατίσχννεν 8 χλιτώριοι 9 έξορχομενον (8. αοο.) έπιλυδων 

οοά. ΡοΙφ. Α: ν&ϋο&ηπδ 124; Ε: οοά. ΓβοβηΙθβ ςμιίηφίθ ρηοπιπι Ιί&ΓΟΓΠπι 
νβΐ οηιηβ8 νβΐ οοπιρΙπΓβδ, β ςιιίβιΐδ 8ΪΏ£ΐι1ί 0: Μοιι&α 157, Ο: Μοηαο. 388, 
Ε: Ρ&πβ. 1648 (ηβ^ΐβχί Β: ΒπΙ&ηη. 11728, ςιΐθπι βχ Α άβδοπρίυπι ββββ ρΓοβα- 
γίΙ ΒΤίν Θτίεάι. 8ϋαά. /*. Η. ΙΑρκαβ, Ι»ίρδίαβ 1894, ρ. 18 88.); ρΓ&βΐβΓβ» Γ: ϋΓ- 
Μη&8 102 ςριο οοηΐίηβηίατ βχοβΓρΙει αιιΐί^ιια ; δ: οοά. Γβοβηΐββ βχοβΓρίοΓπιη &ηΐί- 
ηιιοπιπι; Μ: ν&Ιίο. 73 φΐο οοηΙίηβηίιΐΓ βχοβΓρΙα άβ δβηίβηΐϋβ 

15 παρ* αχαιών Ο 

εηκηά. 6. δ Κλειτορίων Κλειτόριοι δοΙπνβί^Ιι&βαββΓ 8 γένος δε] γε- 
νέσθαι δε ΒΤΥ 

εοΙθ(}. 3 Β. οτι — όντι ρπ> την δε ατρατηγίαν οί Καρχηδόνιοι των κατά 
την Ίβηρίαν Αννίβα περιέπεσαν νντι νίω 6 οτι τό των ρΐΌ τό μεν γαρ 
10 — 18 οτι— άνδρας βχ ίΪ8 ςιι&β &ρπ4 ΡοϊγΙ). ρΓ&βοβάαηΐ πιαίβ οοηίΐ&νίΐ 14 οι 
Μαντινεϊς, ςηοά ροβί σφάς ββάβπι Ιι&ββί, ίΓ&ιΐδροβτπΐ 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



86 



διατρίβοντας παρ* αύτοΐς χατέσφαξαν' ου μείζον παρασπόνδημα 

8 χαϊ δεινότερον ούδ' ειπείν εύμαρές. τό γάρ τούτων αύτδχειρας 
γενέσ&αι χαϊ τιμωρούς οίτινες πρότερον μέν κατά χράτος λαβόντες 
αύτούς ά&ώους άφήχαν, τότε δέ τήν έχείνων έλευ&ερίαν χαΐ 

9 σωτηρίαν έφύλαττον , πηλίχης όργής έστιν άξιον; τί <Γ άν 5 
πα&όντες ούτοι δίχην δόξαιεν άρμόζονσαν δεδωχέναι; τυχόν ί'σως 
εΐποι τις άν, πρα&έντες μετά τεχνών χαΐ γυναιχών, έπεϊ χατε- 

10 πολεμή&ησαν. άλλα τοϋτό γε χαί τοις μη&έν άσεβες έ7ΐιτελεσα- 
μένοις χατά τους του πολέμου νόμους ύπόχειται πα&εΐν. ούχοΰν 
όλοσχερεστέρας τινός χαί μείζονος τυχείν ήσαν άξιοι τιμωρίας, 10 

11 ώστ εΐπερ έπα&ον ά Φύλαρχός φησιν, ούχ έλεον είχός ήν συνεξ- 
αχολου&εΐν αύτοϊς παρά των Ελλήνων, έ'παινον δέ χαί συγχατά- 
&εσιν μάλλον τοις πράττουσι χαί μεταπορευομένοις τήν άσέβειαν 

12 αύτ&ν. άλλ* δμως ού &έμις περαιτέρω συναχολου&ήσαντες 
Μαντινευσι χατά τήν περιπέτειαν πλήν του διαρπαγηναι τούς 15 
βίους χαί πρα&ηναι τούς έλευ&έρους , ό συγγραφεύς αύτής της 
θεραπείας χάριν ού μόνον ψευδός είσήνεγχε τό όλον, άλλα χαί τό 

13 ψεϋδος άπί&ανον. χαϊ διά τήν ύπερβολήν της άγνοιας ούδέ τό 
παραχείμενον ήδυνή&η συνεπιστήσαι , πΰς οί αύτοϊ χατά τούς 
αύτούς χαιρούς χυριεύσαντες Τεγεατων χατά χράτος ούδέν των 2«) 

14 όμοιων έπραξαν, χαίτοιγε εί μέν των πραττόντων ώμότης ήν 
αίτια, χαϊ τούτους είχός ήν πεπον&έναι ταϋτα τοις υπό τον αύτόν 

15 ύποπεπτωχόσι χαιρόν εί δέ περί μόνους γέγονεν Μαντινεΐς ή 
διαφορά, φανερόν δτι χαϊ τήν αίτίαν της όργής άνάγχη διαφέ- 
ρουσαν γεγονέναι περί τούτους. 25 

4. Ότι δ αύτός πάλιν *Λριστόμαχον των *Λργείων φησΙν άν- 
δρα της έπιφανεστάτης οίχίας υπάρχοντα χαι τετυραννηχότα μέν 
Λργείων πεφυχότα <Γ έχ τυράννων, ύποχείριον 'Λντιγόνφ χαϊ 
τοις 'Λχαιοϊς γενόμενον εις Κεγχραίας όπαχ&ήναι χαί στρεβλού- 

4 Ροΐ^ΐ). II 59, 1—63, 6 

ΰοά. Ράτ. 1 μείζον] μειχαΐ 10 όλοοχερεστέρασ, 86(1 εσ ϊ. υ. 11. 26 

12 αυτόν ο 20 χαταχράτωο 25 τούτον 27 τετνραννιχότα 29 γενόμεν 
χενχραίασ 

οοά. ΡοΙφ. 6 όόξονσι Ό 14 ον &έμις] ονδενός σννεξαχολον&ήσαντος 
17 τερατεΐας ηνεγχε ρΓ&βΙβΓ Α 21 των] η των πραττομένων ρΓ»β- 
ΙβΓ Α 22 ταντά ρΓ&βΙβΓ Α 29 χεγχραιας (8. ίΐοο.) Α, χεγχρεάς (-έας, -είας) Κ 

βτησηά. 14 ον&ενός Ηαΐίβοΐι 18 άνοιας 8οα1ί£6Γ 

εοίορ. 2 ροβί ενμαρίς ηοηηπίΐα οηι. 26 οτι — Άργείων ρΓΟ πάλιν Άρί- 
σιόμαχον τον \4ργεϊον 



υΝΐνΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



6 Ρο1)τΙ>. II, 58, 4—60, 2. 



87 



μενον άπο&ανεΐν , άδικώτατα καϊ δεινότατα παθόντα πάντων 
άν&ρώπων. τηρών δέ καϊ περί ταύτην τήν πράξιν δ συγγραφεύς 2 
τό καθ·* αυτόν ιδίωμα φωνάς τινας πλάττει δια της νυκτός 
αύτοΰ στρεβλουμένου προσπιπτούσας τοις σύνεγγυς κατοικοΰσιν, 

5 ών τούς μέν έκπληττομένους τήν άσέβειαν, τούς δέ άγανακτοΰντας 
έπΐ τοις γινομένοις 7τροστρέχειν πρός τήν οίκίαν φησίν. περί μέν 3 
οϋν της τοιαύτης τερατείας παρείσ&ω' δεδήλωτο γαρ αρκούντως, 
έγώ δ' Ιάριστόμαχον , εΐ καϊ μηδέν εις τούς Αχαιούς έτερον 4 
ημαρτεν , κατά γε τήν του βίου προαίρεσιν καϊ τήν εις τήν 

10 7ζατρίδα παρανομίαν της μεγίστης άξιον κρίνω τιμωρίας, και- 5 
περ δ συγγραφεύς βουλόμενος ανξειν αύτοΰ τήν δόξαν καϊ παρα- 
στήσασ&αι τούς άκούοντας εις τό μάλλον αύτφ συναγανακτεΐν 
έφ* οΐς έπα&εν, ού μόνον αύτόν φησι γεγονέναι τύραννον, αλλά 
χαΐ έχ τυράννων πεφυκέναι. ταύτης δέ μείζω χατηγορίαν ή 6 

15 πικροτέραν ούδ' άν ειπείν (ίφδίως δνναιτ' ούδείς' αύτφ γαρ 
τοϋνομα περισχεΐν τήν άσεβεστάτην έμφασιν χαΐ πάσας περί- 
είληφε τάς έν άν&ρώϊνοις άδιχίας χαΐ παρανομίας. *Λριστόμαχος 7 
<Γ εί τάς δεινοτάτας ύπέμεινε τιμωρίας, ώς οΰτός φησιν, δμως 
ονχ Ιχανήν έδωκε δίχην μιας ήμέρας, έν η παρεισπεσόντος εις 8 

20 τήν πόλιν *Λράτου μετά τΰν 'Λχαιών χαΐ μεγάλους αγώνας χαΐ 
κινδύνους ύπομείναντος υπέρ της *Λργείων έλευ&ερίας, τέως δ* 
έκπεσόντος διά τό μηδένα συγκινη&ηναι τών £σω&εν αύτφ ταξα- 
μένων διά τόν από του τυράννου φόβον, 3 Αριστόμαχος άφορμί} 9 
ταύτη καΐ προφάσει χρησάμενος, ώς τίνων συνειδότων τά περί 

25 τήν εϊσοδον τών 'Λχαιών, όγδοήχοντα τούς πρώτους των πολιτών 
ούδέν άδιχήσαντας στρεβλώσας έναντίον τών άναγκαίων κατ- 
έσφαξεν. παρίημι τά παρ* όλον τόν βίον αύτοΰ καϊ τών προγόνων 10 
άσεβήματα' μακρόν γάρ. διόπερ ούκ εϊ τινι τών όμοιων περιέ- 60 
πεσε, δεινόν ήγητέον , πολύ δέ δεινότερον , εί μηδενός τούτων 

80 πεΐραν λαβών ά&ώος άπέ&ανεν' ούδ' Άντιγόνφ προσαπτέον ούδ' 2 
Άράτφ παρανομίαν , δτι λαβόντες κατά πόλεμον ύποχείριον τύ- 

οοά. Ρ«γ· 1 δεινωτατα 4 σννεγγοω 5 έχπλειττομένονα 6. 13. 18 φ 
7 άρχονντοσ 9 προαίρεοι 20 άρατον 23 τον] τών Ρ, οογγ. Ρ γ , ν. 
ΡαΓί. I. ρΓαβί. ρ. XXVIII 24 ένειδότων 26 στρεβλόσαο\ ίναντίων 
31 Άράτω] άρα τω 

οοά. ΡοΙ^ο. 4 τοίς οω. Α 5 χους δ* άπιστονντας &η1β τους ό' άγαν. 
&<!<!. 7 δεόϊ,λωται 9 την &ηΙβ πατρίδα ο πι. 15 αντύ 16 περιέχει 
26 άπέσφαξε ρΓ&βΐβτ Α 

6τη€ηά. 19 εδωχ' άν Ηοΐΐκά, ν. ίη βά. Ρο1?1>. Υοΐ I 4 ρ. XXIII 21 τέως] 
τέλος 8οΙιτ*θί£ΐΐ£ΐ6α8βΓ 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊΒι 1 ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



88 ΕχοβΓρία άβ ·τΐΓΐτιϋΙ)Π3 βΐ νϋϋβ 

ραννον στρεβλώσαντες άπέχτειναν , δν γε χαϊ κατ* αύτήν τήν 
είρήνην τοις ανελοΰσι χαϊ τιμωρησαμένοις έπαινος χαϊ τιμή 

3 συνεξηχολού&ει παρά τοις όρ&Ως λογιζομένοις. δτε δέ χωρίς τΰν 
προειρημένων χαϊ τούς Αχαιούς παρεσπόνδησε , τΐ πα&εΐν ήν 

4 άξιος; έχεΐνος γαρ άιζέ^ετο μέν τήν τυραννίδα χρόνοις ού πολλοίς 5 
πρότερον υπό τΰν χαιρΰν σνγχλειόμενος διά τόν Δημητρίου 
θάνατον, άνελπίστως δε της ασφαλείας έτνχεν, περισταλεϊς υπό 

5 της τΰν *Λχαιΰν πρφότητος χαϊ χαλοχαγα&ίας, οιτινες ού μόνον 
αύτόν τΰν έχ της τνραννίδος άσεβημάτων άζήμιον έποίησαν, αλλά 
χαΐ προσλαβόντες εις τήν πολιτείαν τήν μεγίστην τιμήν ιιεριέ- 10 

6 &εσαν, ήγεμόνα χαΐ στρατηγόν χαταατήσαντες σφΰν αύτΰν. ό δέ 
έπιλαΰόμενος τΰν προειρημένων φιλαν&ρώπων 7ΐαρά θ7ΐονδάς 
έπϊ μιχρόν έπιχνδεστέρας έσχε τάς έλ7ίίδας υπέρ του μέλλοντος 
έν Κλεομένει, τήν τε πατρίδα χαΐ τήν έαυτοΰ προαίρεαιν άπο- 
σπάσας άπό τΰν ^Αχαιΰν έν τοις άναγχαιοτάτοις χαιροΐς προσέ- 15 

7 νειμε τοις έχ&ροΐς. δν νποχείριον γενόμενον ούχ έν Κεγχραίαις 
έδει τήν νύχτα στρεβλούμενον άποϊϊανεϊν , ώς Φύλαρχός φησι, 
περιαγόμενον δ' εις τήν ΙΙελοΊΐόννησον χαϊ μετά τιμωρίας παρα- 

8 δειγματιζόμενον οΰτως έχλιπεΐν τό ζην. άλλ' δμως τοιούτος ών 
ούδενός ίτυχε δεινού πλήν του χαταποντισ&ήναι διά τΰν έπΐ ταΐς 20 
Κεγχραίαις πεπραγμένων. 

61 Χωρίς τε τούτων τάς μέν Μαντινέων ήμίν συμφοράς μετ' 
αύξήσεως χαϊ διαθέσεως έξηγήσατο, δήλον δτι χα&ήχειν υπολαμ- 
βάνων τοις συγγραφεΰσι τάς παρανόμους των πράξεων έπιση- 

2 μαίνεσ&αι, της δέ Μεγαλοπολιτΰν γενναιότητος, γι περί τούς 25 
αύτούς έχρήσαντο χαιρούς, ούδέ κατά ποσόν έποιήσατο μνήμην, 

3 ώσπερ τό τάς αμαρτίας έξαρι&μεΐσ&αι των πραξάντων οίχειότερον 
υπάρχον της Ιστορίας τοΰ τά χαλά χαϊ δίχαια των έργων έπιση- 
μαίνεσ&αι, ή τούς έντυγχάνοντας τοις ύπομνήμασι ήττόν τι 
διορ&ουμένους υπό των σπουδαίων χαϊ ζηλωτών έργων ήιιερ υπό 30 

4 των παρανόμων χαϊ φευχτων πράξεων, ό δέ, πως μϊν έλαβεν 
Κλεομένης τήν πόλιν χαϊ πΰς άχέραιον διαφνλάξας έξαπέστειλε 

οοά.Ρώκ 8 πραότιτοσ 9 τών]τόν 11 αύτον, ββάο ϊ.γ.θΙ&οο.θγ&θ. 14*λεο- 

μένει, δβά λ ϊ. Γ. 16 χεχραίαισ, 8βά 21 χεχραιαϊσ 17 φ 19 έχλειπεϊν 
(βίο) ζην, 8βά η ί. γ. 29 έντνγχάννονταο 

βοά. ΡοΙι/ύ. 12 παρά πόδας 13 έπεϊ Ο 16 χεγχραιαϊς ΑΕ, χεγχρεαϊς Κ 
21 χεγχρεαϊς 22 τε] ό% Κ 28 8. τοϊς ονγγραφεναιν νπολαμβάνων Ο 
29 η Α*Ε, βραϋυιη ιιηίιιβ ΙίΚοταβ Α 1 

βηιβηά. 1 χαϊ] χαν 8ο1ιτνβιβ:1ιαβιΐ8βΓ, ν. 1. 3 οννεξαχολον&εί ΝίΛβΓ 

21 τεταγμένων 8ο1ι^βΐ£ΐΐ3βιΐδβΓ 29 η] χαϊ Ηιιΐίδοΐι 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ΡοΙγΙ). II, £0, 2-62, 1. 



89 



παραχρήμα πρός τούς Μεγαλθ7εολίτας εις τήν Μεσσήνην γραμ- 
ματοφόρους, αξιών άβλαβη χομισαμένονς τήν έαντών πατρίδα 
χοινωνησαι των ίδιων πραγμάτων, ταϋτα μίν ήμΐν έδήλωσε, 
βονλόμενος νποδεϊξαι τήν Κλεομένους μεγαλοψνχίαν χαϊ μετριό- 
5 τητα πρός τους πολεμίους, έτι δϊ πώς οι Μεγαλοπολΐται της 5 
ίπιστολης άναγινωσχομένης ούχ έάααιεν εις τέλος αναγνωσ&ηναι, 
μιχροΰ δ& χαταλεύσαιεν τους γραμματοφόρους, έως τούτου διεσά- 
φηοεν, χαϊ τό της ιστορίας ΐδιον άφεΐλε χαΐ τήν έπ* άγα&ών 6 
μνήμην τών άξιολόγων ιτροαιρέσεων. χαίτοι γ* έμποδών ήν. εί 7 

10 γάρ τούς ?.όγφ χαΐ δόγματι μόνον ύπομείναντας πόλεμον υπέρ 
φίλων χαΐ συμμάχων άνδρας όγα&ούς νομίζομεν, τοις δέ χαΐ 
χώρας χαταφ&οράν χαΐ πολιορχίαν άναδεξαμένοις ού μόνον £παι- 
νον, άλλα χαϊ χάριτας χαΐ δωρεάς τάς μεγίστας άπονέμομεν, τίνα 8 
γε χρή περί Μεγαλοπολιτών έχειν διάληψιν; άρ' ούχΐ τήν σεμνο- 

15 τάτην χαϊ βελτίστην ; οί πρώτον μϊν τήν χώραν Κλεομένει προεΐν- 9 
το, μετά δέ ταϋτα πάλιν όλοσχερώς έπταισαν ττ) πατρίδι διά 
τήν πρός Αχαιούς αϊρεσιν, τό δέ τελευταίον, δο&είσης άνελπί- 10 
στως χαϊ παραδόξως αύτοϊς έξουσίας άβλαβη ταύτην άπολαβεΐν, 
προείλαντο στέρεσ&αι χώρας, τάφων, Ιερών, 7εατρίδος, τών 

20 υπαρχόντων , απάντων συλλήβδην τών έν άν&ρώποις άναγχαιο- 
τάτων, χάριν τοΰ μή προδοϋναι τήν πρός τούς συμμάχους πίστιν. 
οϋ τί χάλλιον έργον ή γέγονεν ή γένοιτο; έπϊ τί δ* άν μάλλον ό 11 
συγγραφεύς έ7ΐιστήσαι τούς άχούοντας ; διά τίνος δ' έργου μάλλον 
άν παρόρμησαν πρός φυλαχήν πίστεως χαϊ πρός άλη&ινών πραγ- 

25 μάτων χαϊ βέβαιων χοινωνίαν ; ών ούδεμίαν έποιήσατο μνήμην 
Φύλαρχος, τυφλώττων , ώς γ 1 έμοί δοχεΐ, περί τά χάλλιστα χαϊ 12 
μάλιστα συγγραφεί χα&ήχοντα τών έργων. 

Ού μήν αλλά τούτοις έξης φησιν από τών έχ της Μεγάλης 62 
πόλεως λαφύρων έξαχισχίλια τάλαντα τοις Λαχεδαιμονίοις πεσεΐν, 

ωά. Ράν. 1 μεοήνην βϋαιιι ρ. 90, 22 ; ν. &<Ι ρ. 104, 14 4 ίποδείξε Ρ, ββά 
ί Ιίηβοΐα ώοΙ&Ι ηι&ηιιβ Γβ€βηΙΪ88ίπι&, ν. Ρ&Γί. I ρΓ&βί. ρ. XXVIII 23 ίπιοτήσαι 

όιά τινοο 24 παρορμήοαι 28 ψ 

οοά. ΡοΙι/Ι). 2 αντοίς Β,Αά. ροδί αξιών 8 8. τών ίπαγα&ώνήμην Α 1 
{την ρτα τών οογγ. Λ 2 , μνήμην ρΓΟ νήμην Α*), τών ίπ αγα&ών μνήμην ϋ, 
τήν έπ' άγα&ώ μνήμην Κ 9 έμποδών ονόϊν ήν Ο 17 προς τοις Άχ. 
18 αντοϊς ροβΐ δοθείσης (Υ8. 17) ίπιηδρ. ΟΌ 22 ό οιη. 

βιηβηά. 9 τί έμποδών ήν ΒβϋβΓ 22 γένοιτ* άν ΒβΙΛβΓ 26 γέ μοι 

αίοΐ}. 7 ροβ& διεοάφηοε οω. τό ό* άχόλονϋον 8 άφεΐλε ρτο άφεϊλεν, τον 
ϊπαινον 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊΒι 1 ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



90 



ΕχεβΓρΙα <1β νίΓίιιΗ&ιΐΒ βί νίΐϋβ 



2 ών τά δισχίλια Κλεομένει δο&ήναι χατά τούς έ&ισμούς, ύινέρ 
της τΰν Ελληνικών πραγμάτων χορηγίας χαϊ δυνάμεως, ΐ]ν μάλιστα 

3 δει παρά τοις Ιατοριογράφοις ύπάρχειν. έγώ γαρ ον λέγω" 
χατ* έχείνους τούς χρόνους, έν οΐς υπό τε των έν Μαχεδονίς 
βασιλέων, έτι δέ μάλλον υπό της συνεχείας των πρός αλλήλους 

4 πολέμων άρδην χατέφ&αρτο τά Πελοποννησίων, αλλ* έν τοις χα&' 
ήμάς χαιροΐς, έν οΐς πάντες έν χαΐ ταύτό λέγοντες μεγίστην 
χαρποΰσ&αι δοχοϋσιν εύδαιμονίαν, δπως έχ Πελοποννήσου πάσης, 
έξ αύτων των έπίπλων χωρίς σωμάτων ούχ οΐόν τε συναχ&ήναι 

6 τοσούτο πλή&ος χρημάτων, τις γαρ υπέρ *Λ&ηναίων ούχ Ιστό- 
ρηχεν, διότι χα&* ους χαιρούς μετά Θηβαίων εις τόν πρός Λαχε- 
δαιμονίους ένέβαινον πόλεμον, χαϊ μύριους μεν έξέπεμπον στρα- 

7 τιώτας έχατόν δ* έπλήρουν τριήρεις, δτι τότε χρίναντες από 
της άξιας ποιεΐσ&αι τάς εις τόν πόλεμον εισφοράς έτιμήσαντο 
τήν τε χώραν την ΙΛττιχήν άπασαν χαϊ τάς οίχίας, όμοίως δέ χαϊ 
την λοιπήν ούσίαν' άλλ' δμως τό σύμπαν τίμημα της άξιας 

8 ένέλειπε των έξαχισχιλίων διαχοσίοις χαϊ ν' ταλάντοις. έξ ών 
ούχ άπεοιχός αν φανείη τό περί Πελοποννησίων όντιρη&έν υπ" 

9 έμοΰ. χατά δ' έχείνους τούς χαιρούς ύπερβολιχως άποφαινό- 
μενος ούχ άν τις ειπείν τολμήσειε πλείω γενέσ&αι τριαχοσίων, 

10 έπειδήπερ όμολογούμενόν έστι διότι χαϊ τΰν έλευ&έρων χαϊ των 
δουλιχων σωμάτων τά πλείστα συνέβη φυγείν εις τήν Μεσσήνην. 

11 μέγιστον δέ των προειρημένων τεχμήριον' ούδενός γάρ όντες 
δεύτεροι τΰν !Αρχάδων 31αντινεϊς ούτε χατά τήν δύναμιν ούτε 
χατά τήν περιουσίαν, ώς αύτός οϋτός φησιν, έχ πολιορχίας δέ χαϊ 
παραδόσεως άλόντες, ώστε μήτε διαφυγεΐν μηδένα μήτε διαχλα- 

12 πηναι (ίφδίως μηδέν, δμως τό πάν λάφυρον έποιήσαντο μετά τΰν 
σωμάτων χατά τούς αύτούς χαιρούς τάλαντα τριαχόσια. 

63 Τό δέ συνεχές τούτφ τις ούχ άν έτι μάλλον &αυμάσειε; 



Η 

ωά. Ρβίτ. 6 πόλεμον (8. αεο.) 22 μεσηνην, ν. &<1. ρ. 89, 1 25 φ 
26 διαφυγεΐν, 8θά ρπιΐδ ι \. τ. 29 θαυμάσιε 

βοά. ΡοΙί/ύ. 6 χατεφ&άρη Ώ 12 άνέβαινον Κ 15 χαϊ &ηΙβ την *Αττ· 
αάά. Κ οικείας Α 17 ένέλιπε ρΓ&βΙβΓ Α 18 άνιιρη&ϊν] αρτι φηϋεν 
22 διαφνγεϊν 26 μη όιαφνγεϊν Κ 

βιηβηά. 8 ομως Ο&β&ιώοηιιβ 

€θΙο<}. 1 ροδί έ&ισμονς οπι. έν δε τούτοις πρώτον μεν τις ονχ άν &αυμά- 
οειεν τήν άπειρίαν χαϊ τήν άγνοιαν της χοινής έννοιας 10 ροδί χρημάτων 
οπι. χαϊ διότι τοντο νϋν ονχ είχ^, λίγω δε τινι μάλλον αποφαινόμενα^ δήλον 
έχ τοντων 19 ροδί χαιρονς οπι. ^£ αυτής τής Μεγάλης πόλεως 



,υυ 5 Κ υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



θ Ρο1?1). II, 62, 2 — IV, 3, 1. 



ταΰτα γάρ αποφαινόμενος λέγει πρό της παρατάξεως δέκα 
ήμέραις μάλιστα τόν παρά Πτολεμαίου πρεσβεντήν έλ&εΐν, 
άγγέλλοντα πρός τόν Κλεομένη, διότι Πτολεμαίος τφ μέν 
χορηγείν άπολέγει, διαλύεσ&αι δε παρακαλεί πρός τόν Αντί- 
ο γονον. τόν δ' άκούσαντά φασι κρΐναι, διότι δει τήν ταχίστην 2 
έκκυβεύειν τοις δλοις πρό του συνεϊναι τά προσπεπτωκότα τάς 
δυνάμεις, δια τό μηδεμίαν ύπάρχειν έν τοις ιδίοις πράγμασιν 
έλπίδα του δύνασ&αι μισ&οδοτεΐν. αλλ* ειπερ έξακισχιλίων 3 
έγκρατής έγεγόνει ταλάντων κατά τούς αύτούς καιρούς, τόν 
10 Πτολεμαΐον αύτόν ήδύνατο ταΐς χορηγίαις ύπερ&έσ&αι. πρός δέ 4 
τόν *Λντίγονον , εί μόνον τριακοσίων υπήρχε κύριος, καΐ λίαν 
ικανός ήν ασφαλώς υπομένων τρίβειν τόν πόλεμον. τό δ άμα 5 
μέν πάσας άποφαίνειν τφ Κλεομένει τάς έλπίδας έν Πτολεμαίφ 
διά τάς χορηγίας, άμα δέ τοσούτων χρημάτων αύτόν φάναι 
15 κύριον γεγονέναι κατά τούς αύτούς καιρούς, όπως ού τής μεγί- 
στης άλογίας, έτι <Γ άσκεψίας έστί σημεΐον. 

Πολλά δέ καΐ έτερα τφ συγγράφει τοιαύτα καΐ κατά τούς 6 
υποκειμένους καιρούς καϊ παρ* δλην τήν πραγματείαν κατατέτακ- 
ται, περί ών άρκεΐν ύπολαμβάνω κατά τήν έξ αρχής πρό&εσιν 
20 καϊ τά νυν είρημένα. 

5. ( Ότι Αννίβας, ό Καρχηδονίων στρατηγός, νέος μέν ή ν, Εχο. άο 
πλήρης δέ πολεμικής όρμής, έπιτυχής δ' έν ταΐς έπιβολαϊς, 
πάλαι δέ παρωρμημένος πρός τήν κατά "Ρωμαίων ίχ&ραν. ρ· 21 «4. 

6. "Οτι ΛΙτωλοΙ πάλαι μέν δυσχερώς έφερον τήν είρήνην 06 Β °° Γ 
5 καϊ τάς άπό των ιδίων υπαρχόντων δαπάνας, ως άν εΐ&ισμένοι 

ζήν από των πέλας, δεόμενοι δέ πολλής χορηγίας διά τήν 
έμφυτον άλαζονείαν, η δουλεύοντες αεί πλεονεκτικόν καϊ θηριώδη 



σι 
ο 



Ό 

ω 



5 Ροΐ^ΐϊ. III 15, 6 6 Ρο^Ι). IV 3, 1. 2 

-Ω ±Ε 



^ 75 

βοά. Ρβζκ (βί 8νίά.) 1 πρόσ 3 τώιμεν 5 φ> 21—23: Βπϊά. ν. 

Αννίβας 22 έπιβολαϊς Ρ βί 8αίά. οοά. Δ, βονλαΐς Γθϋ^υί 8πίά. οοά. νκΙβΙιΐΓ 
23 κατά των (το) οοά. Α) "Ρωμ. 8ηίά. βχ&ραν: άββ. 8τιί<1. 

ΰοά. ΡοΙφ. 3 τω] τω Α, τό Κ 6 σννιέναι Ο 11 εί μη μόνον Ο 



26 μεν αηΐβ ζην αάά. 

Ο. Τ3 
£ Ο) 



βηι&ιά. 1 8. δέχ' ήμέραις ΒΤΥ ΕΠϋΙΟΓβ ΒβιΐδβΙβΓΟ, ήμέραις δέκα Ηιιΐΐδοΐι 
5 φηαι ΚβίοΙίθ 1δ πώς Εβ (ί. β. ί^ηοίπβ υϊγ άοοίαβ, οαίπδ βπιβικίαίίοηβδ ίαοΐαβ 
ίηίβΓ αηηιιηι 1530 1547 βχθίαηί; ίη οοάίοβ Ρ&πβίηο 1649 «ΙβδοηρΙο βχ βάίίίοηβ 
ρήηοίρβ, ν. βά. ΗιιΙίδοΜεΐϊΐίΐβ Υοΐ. Ρ ρΓαβί. ρ. XVII.) 



βΰίορ. 21 ο τι — ι]ν ρτο 6 ό' Αννίβας ατε νέος μϊν ών 24 ντι ιιάά. 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω ζ*""^ Ι 

1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 

Ω -Ο 

ω ζ, 



92 



ΕιοεΓρϋι άβ τίΓΐαϋΙ)ΐΐ9 βΐ νίίϋβ 



2 έζων βίον, ούδέν οίχεΐον, ιιάντα <Γ ήγούμενοι πολέμια ' ού μήν 
αλλά τόν πρό του χρόνον, έως Αντίγονος έζη, δεδιότες Μακεδόνας 
ήγον ήσνχίαν. 

7. α Οτι Βαρβύτας ήν τις ανήρ, φ τις εί περιέ&ηχε τήν παν- 
σιόν χαΐ χλαμύδα τοΰ Λωριμάχον, μή οΐόν τε είναι διαγινώσχειν' 5 

6 έηΐ τοσοΰτον έξωμοίωτο χατά τε τήν φωνήν χαΐ τάλλα μέρη τον 
σώματος τψ Λωριμάχψ. 

8. "Οτι '!Αρατος δ στρατηγός ήν τά μέν άλλα τέλειος ανήρ εις 

2 τόν πραγματιχόν τρόπον ' χαΐ γαρ είηεΐν χαϊ διανοη&ήναι χαΐ 
στέξαι τό χρι&Ιν δυνατός, χαϊ μήν ένεγχείν τάς πολιτιχάς διαφο- 10 
ράς πρ^ως χαϊ φίλους ένδήσασ&αι χαϊ συμμάχους προσλαβεΐν 

3 ούδενός δεύτερος, έτι δέ πράξεις, απατάς, έπιβονλάς σνστήσασ&αι 
χατά τΰίν πολεμίων, χαϊ ταύτας έπϊ τέλος άγαγεΐν δια της αύτοΰ 

4 χαχοπα&είας χαϊ τόλμης δεινότατος, έναργή δέ των τοιούτων 
μαρτύρια χαϊ 7ίλείω μέν, έμψανεστάτοις Ιστορηχόσι χατά μέρος 1δ 

5 7ΐερί τε της Σιχνωνος χαϊ Μαντινείας χαταλήψεως. ό δ' αύτός 
ούτος, δτε των ύπαί&ρων άντιποιήσασ&αι βονλη&είη', νω&ρός 
μέν έν ταΐς έπινοίαις, άτολμος <Γ έν ταϊς έ7ειβολαΐς, έν όψει δ* 

6 ού μένων τό δεινόν. διό χαϊ τροπαίων έπ* αύτόν βλεπόντων 
έπλήρωσε τήν Πελοπόννησον, χαϊ τβδέ 7τη τοις πολεμίοις αεί ποτ* ^ 

7 ήν εύχείρωτος. οϋτως αί των άν&ρώπων φύσεις ού μόνον τοις 
σώμασιν έχονσί τι 7ΐολυειδές, έτι δέ μάλλον ταΐς ψυχαΐς, ώστε 
τόν αύτόν άνδρα μή μόνον έν τοις διαφέρονσι τΰίν ένεργημάτων 
πρός ά μέν ευφυίας έχειν, πρός ά δέ έναντίως, άλλά περί τινα 

7 Ρο1?1>. IV 4, 5 πιβά. — 6 πιεά. 8 ΡοΙ^Ι). IV 8, 1—9 



ωά. Ράν (εί 8κ%ά.) 4 βασιλειαν (8. αοο.), ββά λειαν ί. Γ. 8— ρ. 93, 8: 
8ηίά. ν. "Αρατος 10 ατίρξαι 8ΐΐίά. οοά. ρτ&βίβΓ Α δια (8βά α ί. Γ.) φο- 
ράα Ρ 11 πράωσ Ρ, πράος 8ηίά. 12 άπανταο (8. λοο.) Ρ, άπάαας Β\\\Λ. 
οοά. Α, υί νίάβίπτ 13 των] τον Ρ 14 έναργή — 16 καταλήψεως οπι. 8ηίά» 
14 ϊναργεϊ Ρ 10 8. αντοσ το*ϊτοο Ρ 17 οπότε 8υίά. 18 έπιβονλαϊς 
8αίά. 23 αντο ν διιίά. (οηπι ΡοΙ^Ι)ϊί οοά.), οπι. Ρ 

ωά. ΡοΙί/1). 2 χαϊ αηΐβ τον αάά. Ο τους »πίβ Μαχ. αΛά. ϋΕ 4 βαρ- 
βντας (β. ίΐοο.) Α, βαβνρτας Κ 5 οϊός τ' είναι Οϋ 5 Ε β 13 αντον 14 τά 
τοιοίτων ϋΕ, τά τούτων Ο 15 έχφανεατάτοις Α 1 (Ρ 1 ), έκφανίοτατα τοίς 
Ρ'ϋΕ, έχφανίοτατα δε τοις ϋ (νηΐ£θ) 18 ίπιβονλαϊς Ρ 1 (οοιτ. Ρ 2 ) 24 χαϊ ροδί 
αλλα οάύ. ΑΡ 

αηεηά. 5 οϊός τ' ι]ν ΚβίδΚβ 15 ίχφανή 'στι τοις ωτορηχόοι ΗαΚβοΙι 
βοΙο§. 1 ϋζων ρτο ζώο ι 4 οτι — ανήρ ρΓΟ ην δέ τις . . . όνομα Βαβυρ* 
τας 7 Δωριμάγω ρτο προειρημένω 8 οτι — στρατηγός ρτο "Αρατος μίν 
16 ροβί καταλήψεως οπι. χαϊ περί της Αιτωλών ίχ τής Πελληναίων πόλεως 
ίχβολής^ τό δε μέγιστον περί τής (χατά τον) \ΐχροχόριν&ον πράξεως 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



β Ρο!}Ί). IV, 3, 2 — 20, 2. 93 

τών δμοειδΰν πολλάκις τόν αύτόν καί συνετώτατον είναι χαϊ βρα- 
δύτατον, όμοίως δέ χαϊ τολμηρότατον χαϊ δειλότατον, ού παρά- 8 
δοξα ταΰτά γε, συνή&η δέ χαϊ γνώριμα τοις βουλομένοις συνεφ- 
ιστόνειν. τινές μέν γαρ έν ταΐς χυνηγίαις είσΐ τολμηροί πρός 9 
5 τάς των &ηρίων συγχαταστάσεις, οΐ δ' αύτοί πρός δπλα χαΐ πολε- 
μίους άγεννεΐς, χαΐ της τε ιεολεμιχής χρείας της κατ* άνδρα μέν 
χαΐ κατ ιδίαν ευχερείς χαϊ πραχτιχοί, χοιντ) δέ χαϊ μετά πολε- 
μικής ένίων συντάξεως άπρακτοι. 

9. Ότι οΐ Αιτωλοί λγ/στεύοντες συνεχΰς την € Ελλάδα , χαϊ 
10 πολέμους άνεπαγγέλτους γέροντες πολλοίς , ούδ' απολογίας έτι 

χατηξίουν τούς έγχαλοΰντας, άλλά χαΐ προσεχλεύαζον, ει τις αύτούς 
είς δικαιοδοσίας προχαλοιτο περί των γεγονότων ή καΐ νή Λία 
των μελλόντων. 

10. Ότι οί φυγάδες των Κυναι&έων κατεληλυ&ότες τοις 
15 ΛΙτωλοϊς τήν ΰρέψασαν προύδωκαν χαΐ προήγον ώς έπΐ Λούσων* 

χαϊ παραγενόμενοι ιιρός τό της Αρτέμιδος ιερόν, δ χεΐται μεταξύ 10 
Κλείτορος καΐ Κυναί&ης, άσυλον δέ νενόμισται παρά τοις 'Έλλησι, 
άνετείνοντο διαρπάσειν τά θρέμματα της &εοϋ καΐ τάλλα τά 
περί τόν ναόν. οι δέ Λουσιάται νουνεχως δόντες τινά τών 11 
20 κατασκευασμάτων της &εοΰ, παρτ)τήσαντο τήν τ(δν Λίτωλ&ν 
όσέβειαν καϊ τοΰ μηδέν πα&εΐν άνήχεστον. 

11. Ότι έπειδή χοινβ τό των Άρχάδων ί&νος έχει τινά 
παρά πάσι τοις "Ελλησιν ίπ* όρεττ} φήμην, ού μόνον διά τήν 
έν τοις ή&εσι καϊ βίοις ψιλοξενίαν χαϊ φιλαν&ρωπίαν, μάλιστα 

25 διά τήν είς τό &εϊον εύσέβειαν, άξιον βραχύ διαπορήσαι 2 
περί της Κυναι&έων άγριότητος, πως δντες όμολογουμένως Άρ- 

9 Ρο1>Ί). IV 16, 4 10 ΡοΙγΙ). IV 18, 9 ιηβά. — 11 11 Ρο1?1). IV 20, 1. 2 

ωά. Ρλγ. (βΐ 8νΑά.) 1 συνετότατον Ρ 5 ονγκατασπάσεις 8χύά. 6 αγέ- 
νειο Ρ τε 8αιά. οού. ηοηηπίϋ (οιιιη ΡοΙ^Μί οοάίοϋκιβ), οπι. Ρ 8αίά. ΒΕ 
8 άπρακτοι: άβδ. 8ηίά. 10 πολεμίονσ 14 κυναιθεών 19 λουσιάται 

οοά. ΡοΙί/ύ. 12 διχοόοσίας νβΐ δικοσίας ρΓ&βίβΓ Α 16 μεν ροδί χεΐται 
21 χαϊ ρηηοΐίβ ηοΐ&νΐί Α 1 22 άρχαόίων ΒΕ 

νηβηά. 6 τε] γε Βοίΐιβ 7 κοινής ΗπΗβοΙι 7 β. πολεμικές ένίων) πολεμίων 
Ηΐΐ1ί3θ1ι, πολεμικής (άβίβίο ένίων) ΝίΛβΓ, πολεμικής έπ' ίσον 2?Τ7 10 ίκφέ- 
ροντες νβΐ έπιφέροντες ΗβΓίΙβίη 21 καϊ τό Εβ (ν. αά. ρ. 91, 15), καϊ (παρα- 
νομιαν) τον ΗηΙΙβΛ, χάριν τον \νηηάβΓβΓ, ένεκα τον Ι^αιηιηβΓΐ, τον (οπιίβδο 
καϊ) ΒΤν 24 ε&εσι Οω&τΛοηυβ 

βοίορ. 9 ότι οϊ Λίτ. ρτο Αιτωλοί γονν τούτω τψ τρόπω χρωμενοι καϊ 
14 β. ότι —> προνόωκαν οοηΏ&νϋ βχ ϋβ φΐαβ αραά Ροΐ. ρΓ&βοβάπηΐ, ν. ο. 17, 12 
22 οτι έπειόη ρΓΟ έπειόη 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



94 ΕχοβΓρία άβ νΪΓΐιιϋΙ)ηΒ εΐ νίίϋβ 

γ.άδες τοσούτο χατ' έχείνους τούς καιρούς διήνεγχαν τΰν άλλων 
Ελλήνων ώμότητι χαϊ παρανομίφ. 

12. α Οτι παρά τοις Λίτωλοϊς των άρχαιρεοίων χα&ηχόντων 
στρατηγός ηρέ&η Λωρίμαχος' δς παραυτίχα την αρχήν παρα- 
λαβών χαϊ τούς ΛΙτωλούς α&ροίσας μετά τών 07ΐλων ένέβαλεν 5 
εις τούς άνω τόπους της Ηπείρου χαί την χώραν έδηου, &υμιχώ- 

2 τερον χρώμενος τ$ χαταφ&ορα' τό γαρ πλειον ού της αφετέρας 
'ά ωφελείας, αλλά χαί 7ΐολλά τών αναθημάτων διέφθειρε , χατ- 
4 έσκαψε δ£ χαί την ίεράν οίχίαν , ώστε μήτ ειρήνης δρον μήτε 

7ίολέμου πρός ΛΙτωλούς ύπάρχειν , άλλ' έν άμφοτέραις ταΐς 10 
περιστάσεσι περί τά χοινά των ανθρώπων έθη χαί νόμιμα 
χρήσθαι ταΐς έπιβολαΐς. 

13. "Οτι ό Απελλής ούδ' ώς έληγε της έπιβολής, άλΧ 
οΐός τ' ήν άγειν υπό τόν ζυγόν τφ χατά βραχύ τούς ^Αχαιούς. 

3 όρΩν δέ τ$ τοιαύτη προθέσει τούς περί τόν "Λρατον έμποδών 15 
Ισταμένους, χαϊ τόν Φίλιππον αύτοΐς προσ έχοντα , χαϊ μάλλον 
τφ πρεσβυτέρα δια τε τήν πρός ΙΑντίγονον σύστασιν χαϊ διά τό 
Ίΐλεϊστον έν τοις Άχαιοΐς ίσχύειν, χαϊ μάλιστα διά τήν έπιδεξιό- 
τητα χαϊ νουνεχίαν τάνδρός, 7ΐερϊ τούτους έπεβάλετο γίνεσθαι 

4 χαϊ χαχοπραγμονεΐν τοιφδέ τινι τρόπψ. έξετάζων τούς άντιπολι- 20 
τευομένους τοις περϊ τόν 'Άρατον, τίνες είσίν, έχάστους έχ των 
πόλεων έπεσπάσατο, χαϊ λαμβάνων εις τάς χείρας έψυχαγώγει 

5 χαϊ παρεχάλει πρός τήν έαυτοΰ φιλίαν. συνίστανεν δέ χαϊ τφ 
Φιλίπ7νφ, προσεπιδειχνύων αύτφ παρ* ίχαστον ώς έάν μέν 
Άράτψ προσέχη , χρήσεται τοις Άχαιοΐς χατά τήν έγγραπτον 25 
συμμαχίαν , έάν δ' αύτφ 7ζείθηται χαϊ τοιούτους προσλαμβάνη 
φίλους, χρήσεται πάσι Πελοποννησίοις χατά τήν αύτου βούλησιν. 

περί τε τών όρχαιρεσίων εύθύς έσπούδαζε , βουλόμενος τούτων 
τινι περιποιήσαι τήν στρατηγίαν , τούς δέ περϊ τόν Άρατον 

12 Ρο1?1>. IV 67, 1—4 18 Ρο1?1). IV 82, 2—85, 1 (ρπιβίβπηίδδο ο. 83 

οοά. Ρ«γ. 1 διήνεγκεν 13 ^Απελλής] βίο 1. βί βϋ&πι ϊη ιιιςιγ£. άπελλ^ο 
οβίβπβ Ιοείδ άμπελλήσ (-ή) ώς έλεγε 14 τώι (βίο) 15. 29 άρατον (β. βρίτ.) 
21 τοις] τους 26 προσλαμβάνει 

ωά. ΡοΙί/ύ. 7 καταφορά Ο 11 περϊ] παρα Ε 2 17 ατάαιν ΟΕ 

23 οννεοτανε Α 

ετηεηά. 14 τφ] το Ηηΐ&οΐι 19 νουνέχειαν \ν1%. 28 αρχαιρεσιών 
ΒβϋβΓ (ρΓορΙβΓ ρ. 95, 2) 

β€ΐθ(}. 3 οχι — Αΐτωλοΐς ρΓΟ παρα δ% τοις Αίτωλοΐς ήδη 8 ρθ8ί αλλα 
οιη. της τών Ηπειρωτών βλάβης χάριν έκαστα συνετίλει. παραγενόμενος <*έ 
πρός τό περί Δωδώνην ιερόν τάς τε οτοάς ένέπρηοε 13 οτι 6 ρΓΟ ό ό* 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



β Ρο1?Ι). IV, 20, 2—84, 7. 95 

έχβαλεΐν ίχ της ύπο&έσεως. δι' δ δή πεί&ει Φίλιππον παρα- 7 
γενέσ&αι πρός τάς τών Αχαιών αρχαιρεσίας εις Αϊγιον^ ώς εις 
τήν Ήλείαν άμα ποιούμενος τήν πορείαν. πεισ&έντος δ* αύτφ 8 
τον βασιλέως, παρών αύτός έπΐ τον καιρόν, χαΐ τους μέν πάρα- 
5 καλών, τοις <Γ άνατεινόμενος, μόλις μέν ήννσε, χεχράτηχε δ* 
οϋν δμως τον γενέσθαι στρατηγόν ^νήρατον Φαρέα, τόν δέ 
Τιμόξενον έχπεσεΐν , τόν υπό τών περι τόν "Λρατον είσαγόμενον. 

Ό δ* ^Απελλής δοχών ήννχέναι τι της προθέσεως τό δι 84 
αύτοϋ χατεστάσ&αι τόν των Αχαιών στρατηγόν, αϋ&ις ένεχείρει 

10 τοις περί τόν Άρατον, βουλόμενος εις τέλος άποσπάσαι τόν 
Φίλιππον από της πρός αύτούς φιλίας. έπεβάλετο δε τήν 
διαβολήν ιιλάττειν δια τοιαύτης τινός έπινοίας. Αμφίδαμος, 2 
δ τών Ηλείων στρατηγός, έν ταΐς Θαλάμαις άλονς άμα τοις 
σνμπεφενγόσι, ώς ηχε μετά τών άλλων αιχμαλώτων αγόμενος εις 

15 Όλνμπίαν έσπευσε δια τίνων ές λόγους έλ&εΐν τφ βασιλεί' τυχών 3 
τούτου διελέγετο (φάσχων) δυνατός είναι έπαγαγέσ&αι τους 
Ηλείους εις τήν πρός αυτόν φιλίαν χαΐ συμμαχίαν. ό δέ Φίλιππος 
πεισ&είς έξαπέστειλε τόν Αμφίδαμον χωρίς λύτρων, χελεύσας 4 
έπαγγέλλεσ&αι τοις Ήλείοις, έάν ίλωνται τήν πρός αύτόν φιλίαν, 

20 ότι τά μέν αιχμάλωτα πάντα χωρίς λύτρων άποδώσει, τ$ δέ χώρςτ 
τήν άσφάλειαν αύτός από πάντων τών έχτός παρασχευάσει, πρός δέ 5 
τούτοις αυτούς έλευ&έρονς, άφρουρήτους, άφορολογήτους, χρωμέ- 
νους τοις Ιδίοις πολέμοις, διατηρήσει, οί μέν οΰνΉλεΐοι διαχούσαν- 6 
τες τούτων ούδέν προσέσχον , χαίπερ έπισπαστιχων χαΐ μεγάλων 

25 είναι δοχούντων των προτεινομένων ό δ' Απελλής, έχ τούτου 7 
του πράγματος πλασάμενος τήν διαβολήν, προσήνεγχε τφ Φι- 
λίππφ, φάσχων τους περϊ τόν Άρατον ούχ είλιχρινή τήν φιλίαν 
άγειν πρός Μαχεδόνας ούδ' άλη&ινώς εύνοεΐν αύτφ' χαΐ γαρ νΰν 

ωά. Ράτ. 1 πτβει 3 ηλειαν (8. βρίΓ. βί αοο., βΐ ίη ββφίβηΙίΙηΐΒ οοηδί&ηίβΓ 
&η1 δίηβ βρΪΓ. λπΙ οιιπι δρίΓ. αβρβΓο) 8. 25. Άπ.] ν. αά ρ. 94, 13 8 8. όιαντού 
10 άρατον (β. βρίΓ.) 11 έπελόβετο 16 φάσχων ο πι. 18 πισ&είσ 

19 αλώνται 27 ειλικρινή (8. 3ρΐΓ.) 

ωά. ΡοΙί/ύ. 1 όι* α δη χαί 3 ποιονμενον ΑΟΕ 3 , ποιούμενοι ϋΕ 1 
5 τοϊς\ οι τβΐ οϊ ΑΕ, οϊς Ε 2 (ϋαβ&ιώοηηβ) άνατεινόμενοι ρτ&βΙβΓ ΑΕ* χατε- 
κράτηοε 6 φαραιεα Ο, φαραοέα ΑΚ 15 εις 16 είναι δυνατός 23 πολί- 
μοις] πράγμασι Ο, πολιτενμαοι Ε 2 (Ο&ΒΗΐώοηπδ) 25 δοχούντων είναι Ο 
26 πλάοας 28 αλη&ώς Ε 

βτηεπά. 8 το] τω Ο&βατΛοηιΐδ 9 αντον Ββ&ϊβΓ κα&εατάσ&αι Εε 
(ν. αά ρ. 91, 15) 24 ονδενί Κβίβΐίβ 

€θΙο$. 7 ροβΐ είααγόμενον ονα. ο. 83 14 ροβί. σνμηεφενγόσι οχη. χα&ά- 
ηερ ανωτερον ημϊν έρρη&η περί τούτων 



υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



96 



8 τής Ηλείων άλλοτριότητος τούτους αιτίους γεγονέναι. χα&' δν 
γάρ καιρόν ^Λμψίδαμον έξ 'Ολυμπίας εις *Ηλιν άπέστειλεν, τού- 
τους ίφη χατ' ιδίαν λαμβάνοντας έπιτρέψαι τόν άν&ρωπον 
λέγειν δτι χατ ούδένα τρόπον συμφέρει τοις Πελοποννησίοις 

9 τό γενέσ&αι Φίλιππον Ηλείων χύριον, χαϊ διά ταύτην τήν 5 
αίτίαν πάν&* νπεριδόντας τά προτεινόμενα τους Ηλείους διατη- 
ρεΐν μϊν τήν πρός Λίτωλούς ψιλίαν, ύπομένειν δέ τόν πρός 

85 Μακεδόνας πόλεμον. τό μϊν οϋν πρΩτον Φίλιππος δεξάμενος 
τούς λόγους χαλεϊν έχέλευε τούς περί τόν '!Λρατον. χαϊ τούτου 
86, 3 γενομένου χαϊ ψευδούς χατηγορίας άποφαν&είσης , τόν "Λρατον 10 
άπό ταύτης της ήμέρας αεί χαΐ μάλλον άπεδέχετο χαΐ χατηξίου, 
πρός <$έ τόν Απελλή λοξότερον εΐχεν. 

14. Ότι ό 'Λιιελλής μετά ταϋτα ούδαμβς άφίοτατο της 
προθέσεως, αλλ 7 άμα μέν τόν Ταυρίωνα τόν έπΐ τΰ>ν έν ΙΙε- 

2 λοποννήσφ τεταγμένον διέβαλλεν, ού ψέγων, άλλ > έπαινών χαΐ 15 
φόσχων έπιτήδειον αύτόν είναι μετά του βασιλέως έν τοις 
ύπαί9ροις συνδιατρίβειν, βουλόμενος έτερον έπιστα&ήναι δι 7 

3 αύτον τοις έν Πελοποννήσψ πράγμασι. χαινός γάρ δή τις οϋτος 
εϋρηται τρόπος διαβολής τό μή χρέγοντας, άλλ' έπαινοΰντας 

4 λυμαίνεσ&αι τούς πέλας' εϋρηται δέ μάλιστα χαΐ πρώτον τοιαύτη 20 
χαχεντρεχία χαΐ βασχανία χαΐ δόλος έχ περί τάς αύλάς διατρι- 
βόντων χαΐ της τούτων πρός άλλήλους ζηλοτυπίας χαΐ πλεονεξίας. 

δ όμοίως δέ χαΐ τόν έπΐ της θεραπείας τεταγμένον Άλέξανδρον, 
δτε λάβοι χαιρόν, διέδαχνεν, βουλόμενος χαΐ τήν περί τό σωμα 
τοΟ βασιλέως &εραπείαν χαΐ φυλαχήν δι αντοϋ γενέσ&αι χαΐ 25 
χα&όλου χινήσαι τήν ύϊν' Αντιγόνου χαταλειφ&εϊσαν διάταξιν. 

9 τόν γάρ Λέοντιον χαϊ Μεγαλέα εΐχεν όλοσχερώς ύφ 9 αύτόν, τόν 
δ& 'Λλέξανδρον χαϊ Ταυρίωνα μεταστησάμενος άπό τής χηρείας 

14 Ρο1?1). IV 87, 1—11 (ρΓαβίβπηίΒβίβ §§ 6—8) 



οοά. Ρείτ. 2 έξιλνμπίασ 6 νπεριδόντασ, 8βά ασ \. Γ. 10 άποφαμ- 
&ε/σησ 12. 13 % Απ^ ν. αά ρ. 94, 13 17. 25 όιαντον 20 λνμαίνεσ&αι, 
8βά ρπιΐ8 αι ί. γ. 26 κατα?.(ΐφ&εισαν (8. αεο. βΐ ρπυβ ει ί. Γ.) 

ωά. Ροίι/δ. 9 λαβόντας ροδί άν&ρωπον έΑΛ. χαϊ 14 των] τόν Α 
20 τοιαντην Ρ 21 χαχεντρεχεία Ε ροβί; έχ αάά. των 23 ίπΐ\ έχ ΌΕ 
25 τον — φν/αχήν] φυλαχην τον βασιλέως 27 μεγαλέαν ΑΚ, μεγαχλέα Ο 
νφ* αντον εΐχεν ολοσχερώς 

βηιβηά. 3 έπιτρϊψαι 8ο1πκτβί£ΐια6ΐΐ8θΓ 

€άο<]. 9—12 χαϊ τούτον — άποφανΰείσης άβ βαο, τόν "Αρατον — είχ*ν 
β α 86, 8 αάά. 13 οτι — ταύτα ρΓΟ ό ό* Απελλής 26 ροδί διάταξιν οΐϋ. 
§§ 6—8, ρβΓ^ϋ τον γάρ ρΓΟ τόν μϊν ονν 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ρο1^1>. IV, 84, 7 - V, 9, 9. 97 

έσπευδε χαϊ ταύτα χαϊ τδλλα πάντα δι αύτοΰ χαϊ δια τ(ΰν Ιδίων 
φίλων χειρίζειν. δ δή χαϊ (ίφδίως αν έπετέλεσεν μή παρασχευάσας 10 
ανταγωνιστήν "Λρατον αύτφ. νυν δέ ταχέως πεΐραν έλαβε της 
σφετέρας άφροσύνης χαϊ πλεονεξίας* δ γαρ αύτός έπεβάλετο 11 
5 πράξαι χατά των πέλας, τοϋτ $πα&εν χαϊ λίαν 4ν πάνυ 

15. "Οτι ο I Μακεδόνες τό Θέρμον πορ&ήσαντες λαβόντες 
ίννοιαν των έν Λίφ χαϊ Λωδώνη πεπραγμένων τοις ΛΙτωλοϊς 
τάς τε στοάς ένεπίμπραααν χαϊ τά λοιπά τΰ>ν άνα&ημάτων 

10 διέφ&ειρον , όντα πολυτελή ταΐς χατασχευαΐς χαϊ πολλής έπι- 
μελείας £νια τετενχότα χαϊ δαπάνης, ού μόνον δέ τφ πνρΐ 3 
χατελυμήνατο τάς όροφάς, άλλά χαϊ χατέσχαψαν εις έδαφος, 
όνέτρεψαν δέ χαΐ τούς ανδριάντας, όντας ούχ έλάττονς διοχιλίων' 
πολλούς δέ χαΐ διέφ&ειραν, πλήν δσοι &εΰν έπιγραφάς ή τύπους 

15 εΐχον' τΰν δέ τοιούτων άπέσχοντο. χατέγραφον δ* εις τούς 4 
τοίχους χαΐ τόν περιφερόμενον στίχον, ήδη τότε τής έπιδεξιότητος 
τής Σάμου φυομένης , δς ήν υιός μέν Χρυσογόνου, σύντροφος δέ 
του βασιλέως, ό δέ στίχος ήν 5 
όρ$ς τό δΐον οΰ βέλος διέπτατο; 

20 χαΐ μεγίστη δή παράστασις έπϊ τούτοις είχε τόν βασιλέα χαΐ 6 
τούς περϊ αύτόν φίλους, ώς διχαίως ταΰτα πράττοντας χαΐ χα9η- 
χόντως, άμυνομένους τοις όμοίοις τήν των Λίτωλων περϊ τό 
Λΐον άσέβειαν. έμοί δέ τάναντία δοχεΐ τούτων, εί δ* όρ&ός δ τ 
λόγος, σχοπεΐν έν μέσψ πάρεστι, χρωμένους ούχ έτέρους τισίν, 

25 άλλά τοις έξ αύτής τής οίχίας ταύτης παραδείγμασιν. 

'Λντίγονος έχ παρατάξεως νιχήσας μάχη Κλεομένην τόν 8 
βασιλέα τ(δν Λακεδαιμονίων έγχρατής έγένετο χαϊ τής Σπάρτης, 
αύτός τε ών χύριος δ βούλοιτο χρήσ&αι χαϊ τβ πόλει χαϊ τοις Ϋ ν 
έμπο λιτευομένο ις, τοσοΰτον άπεΐχε του χαχβς ποιεΐν τούς γε- (ι ^ 

15 ΡοΙ^Ι). V 9, 2—12, 8 



ωά. Ρβττ. (εί 8ηίά.) 1 όιαίτον 2 χαρίζειν 3 αντώ 5 ϊα&εν 
χ 

16. 18 οτι 17 οαμον (β. αοο.) 26 νιχηοας — ρ. 98, 5 σωτήρ: 8αί<1. ν, 
^Αντίγονος 26 β. τόν των Ααχεδ. βασ. 8\ύά. 

οοά. ΡοΙρί. 12 χατελνμήναντο ρΓ&β&Γ Γ 13 άνέοτρεψαν ΌΕ ούχ 
έλάττ. όισχιλ. όντας Ο 15 όϊ] δή Ο 17 τον &ηίβ Σάμου Ο 20 χαί 
Β,άά. ροδί όή τε ροβί τόν 24 ονχ ϊτέροις ρΓ&βΐβΓ Ρ 26 νιχήσας 
«πι. ΟΓ ι ροβΐ Κλεομένην φνγαδενσας Ο 29 απέχει Γ 

€άο$. 7 οτι — λαβόντες ρπ> λαβόντες γαρ 
ΟοηβίΕηϋηίΒΟΐιβ ΚιοθΓρίβ Π. 2. 7 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



98 ΕχοβΓρίΛ άβ νΐΓΐυ1ϊΙ)η8 νίίϋβ 

γονότας υποχείριους ώς έχ των έναντίων σποδούς τό πάτριον 
πολίτευμα χαϊ τήν έλευ&ερίαν, χαϊ τών μεγίστων αγα&ίΰν αίτιος 
γενόμενος χαϊ χοινη νχά χατ ιδίαν Λαχεδαιμονίοις, ούτως εις τήν 

10 οίχίαν απηλλάγη, τοιγαροϋν ού μόνον έχρί&η παρ* αύτόν τον 
χαιρόν εύεργέτης, αλλά χαΐ μεταλλάξας σωτήρ, ούδέ παρά μόνοις 5 
Λαχεδαιμονίοις, αλλά 7ναρά πάσι τοις 'Έλλησιν αθανάτου τέτενχε 

10 τιμής χαΐ δόξης έπΐ τοις προειρημένοις. χαϊ μήν δ πρ&τος αυ- 
τών αύξήσας τήν βασιλείαν χαϊ γενόμενος αρχηγός του προσχή- 
ματος της οΐχίας, Φίλιππος νιχήσας 'Λ&ηναίους τήν έν Χερωνίφ 
μάχην ού τοσούτον ήνυσε διά τών δπλων όσον διά της έπιειχείας ίο 

2 χαϊ φιλανθρωπίας τΩν τρόπων, τφ μέν γάρ πολέμψ χαϊ τοις δπλοις 
αύτων μόνων περιεγένετο χαϊ χύριος χατέστη των αντιταξα μένων, τη 
<Γ εύγνωμοσύνη χαϊ μετριότητι πάντας Ά&ηναίους άμα χαϊ τήν πό- 

3 λιν αύτων έσχεν ύποχείριον, ούχ έπιμετρών τφ &νμφ τοις πρατ- 
τομένοις , αλλά μέχρι τούτου πολέμων χαϊ φιλονειχΒν έως του 15 
λαβείν άφορμάς πρός απόδειξιν της αύτοϋ πρφότητος χαϊ χαλο- 

4 χαγα&ίας' τοιγαροϋν χο)ρϊς λύτρων άποστείλας τούς αιχμαλώτους 
χαϊ χηδεύσας ΪΛ&ηναίων τους τετελευτηχότας, έτι δέ συν&είς 
Άντιπάτρφ τά τούτων όστά χαϊ των άπαλλαττομένων τούς πλεί- 
στους άμψιέσας μιχρφ δαπάνη διά τήν αγχίνοιαν τήν μεγίστην 20 

5 πράξιν χατειργάσατο ' τό γάρ !Λ&ηναίων φρόνημα χαταπληξάμενος 
τί) μεγαλοψυχία πρός πάν έτοιμους αύτούς έσχε συναγωνιστάς 

6 άντϊ πολεμίων, τί <Γ Αλέξανδρος; έχεΐνος γάρ έπϊ τοσούτον 
έξοργισ&εϊς Θηβαίοις, ώστε τούς μέν οΐχήτορας έξανδραποδί- 
σασ&αι, τήν δέ πόλιν εις έδαφος χατασχάψαι, της γε πρός τούς 25 
&εούς εύσεβείας ούχ ώλιγώρησε περϊ τήν χατάληψιν της πόλεως, 

7 άλλά πλείστην έποιήσατο πρόνοιαν ύπέρ του μηδ' άχονσιον άμάρ- 

8 τημα γίνεσ&αι περϊ τά ιερά χαϊ χα&όλον τά τεμένη, χαϊ μήν δτε 
διαβάς εις τήν 'Λσίαν μετεπορεύετο τήν Περσών άσέβειαν εις τούς 
"Ελληνας, παρά μέν των ανθρώπων έπειρά&η λαβείν δίχην άξίαν 30 

οοά. Ράτ. (ει 8ηίά.) 1 πατριχόν 8ηίά. 3 3. όντως — απηλλάγη ομ. 
8ιιίά. 4 τοιγαρονν] χαϊ 8υίά. 5 σωτήρ: άββ. 8ιιίά. 9 Φίλιππος — 23 πο- 
λεμίων: 8πίά. ν. Φίλιππος 9 χερωνιαι (β. 8.00.) Ρ, Χαιρώνεια διιίά. 12 περί 
έγέ\νετο Ρ, ίγένετο (οπιίδΒΟ περϊ) 8αίά. οοά. ΒΕ Μβά. 16 πραότητοσ Ρ 
18 των &ηίβ Ά&ηναίων αάά. 8ηίά. ροδί <*έ αάά. καί διιίά. 19 τούτων Ρ, 
ββά ω ί. τ. 20 μικρά όαπάνχ βί β,ΐΐβπιιη τ^ν οπι. διιίά. 21 χατιργάσατο Ρ, 
ββά ι ί. Γ., άπειργάσατο 8πί(1. 23 πολεμίων, άββ. διιίά. 24 Θηβαίων 

οοά. ΡοΙί/ϋ. 4 οίχείαν ΑΓ 9 χερωνιαι ΑΏΕ, χερονία Ρ, χαιρονεία Ο 
16 αντον 24 ροβΐ; ωστε &άά. χαϊ Ο 28 γενέσθαι 

ετηεηά. 1 ωστε (ν. αά ρ. 91, 15) 15 φιλονιχών I». Βίηάοιί 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ροίγΐ). V, 9, 9—11, 5. 99 

τ&ν σφίσι πεπραγμένων, των δέ τοις ΰεοίς χαταπεφημισ μένων 
πάντων άπέσχετο, χαίπερ των Περσών μάλιστα περί τοΰτο τό 
μέρος έξαμαρτόντων έν τοις κατά τήν ^Ελλάδα τόποις. 

Ταΰτ οϋν έχρήν χαϊ τότε Φίλιππον έν νφ λαμβάνοντα συν- 9 
5 εχως μή ούτως της αρχής ώς της προαιρέσεως χαϊ της μεγα- 
λοψυχίας διάδοχον αυτόν άναδειχνύναι χαϊ χληρονόμον των προ- 
ειρημένων άνδρών. ό δέ ίνα μέν χαϊ συγγενής Αλεξάνδρου χαΐ 10 
Φιλίππου γένηται, μεγάλην έποιεΐτο παρ όλον τόν βίον σπουδήν, 
ίνα δέ ζηλωτής, ούδέ τόν έλάχιστον £σχε λόγον. τοιγαροϋν τάναν- 11 

10 τία τοις 7ΐροειρημένοις άνδράσιν έίΐιτηδεύων της εναντίας έτυχε 
Ίίαρά πάσι δόξης, προβαίνων χατά τήν ήλιχίαν. ών ήνεγχε τότε τό II 
ιεραχ&έν. τοις γαρ Αιτωλών άσεβήμασι συνεξαμαρτάνων δια τόν &υ- 
μόν χαχφ χαχόν ίώμενος ούδέν φετο ποιεϊν άτοπον, χαϊ Σχόπφ 2 
μέν χαϊ Αωριμάχφ παρ ' ίχαστον εις άσέλγειαν χαϊ παρανομίαν 

15 ώνείδιζε, τήν έν Αωδώντ) χαϊ Αίφ προσφερόμενος άσέβειαν εις τό 
&εΐον' αύτός δέ παραπλήσια ποιΩν ούχ φετο της όμοιας έχείνοις 
τεύξασ&αι δόξης παρά τοις άχούσασιν. τό μέν γαρ παραιρεΐσ&αι 3 
των πολεμίων χαϊ χαταφ&είρειν φρούρια, λιμένας, πόλεις, άνδρας, 
ναΰς, χαρπούς, τάλλα τά τούτοις παραπλήσια, δι 1 ών τούς μέν 

20 ύπεναντίους άσ&ενεστέρους &ν τις ποιήσαι, τά δέ σφέτερα πράγ- 
ματα χαϊ τάς έπιβολάς δυναμιχωτέρας, ταύτα μέν άναγχάζουσιν 
οί του πολέμου νόμοι χαϊ τά τούτου δίχαια δράν' τό δέ μήτε 4 
τοις ιδίοις πράγμασιν έπιχουρίαν μέλλοντα μηδ' ήντινοϋν παρα- 
σχευάζειν μήτε τοις 4χ&ροίς έλάττωσιν πρός γε τόν ένεστΰτα 

25 πόλεμον, έχ περιττού χαϊ ναούς, άμα δέ τούτοις άνδριάντας χαϊ 
πάσαν δή τήν τοιαύτην χατασχευήν λυμαίνεσ&αι, πως ούχ άν 
εΐποι τις είναι τρόπου χαϊ &υμοΰ λυττώντος ίργον; ού γάρ έπ' 5 
άπωλείφ δει χαϊ άφανισμφ τοις άγνοήσασι πολεμεΐν τούς άγα&ούς 
άνδρας, αλλ 7 έπϊ διορθώσει χαϊ μεταθέσει τΰν ήμαρτημένων, 

30 ούδέ συναναιρεΐν τά μηδέν άδιχοΰντα τοις ήδιχηχόσιν, άλλά σώ- 
ζειν μάλλον χαϊ συνεξαιρεΐσ&αι τούς δοχοΰντας άδιχεΐν τοις έναν- 

βοά» Ρβίτ. 1 χαταπεφισ μένων 14 όωρημάχω 20 ποιηοαι 26 λνμέ- 
νεσθαι 27 β. έπάπωλεια (βίο) 

οοά. ΡοΙί/ί. 8 γένηται] φαίνηται 11 ηνεγχε] ην ?ν χαϊ Ο 12 ροβΐ &νμόν 
αάά. χαϊ 15 προφερόμενος 17 τενξεσ&αι αχονουσι Τ(ΟΌ) 20 τις 
οπι. Ο 22 το] τά Ο 28 άγνώμοαι Ο 30 β. άλλά — μάλλον οτα. 0¥ 
30 σώζειν) σνασώζειν ΑΚ 31 τοις ίναντίοις ΓΟ, τοϊς άναιτίοις ΑΒΕ, ββά ίη 
οιηηίϋϋβ ροβιία ροβί ουνεξαιρειο&αι 

εηιβηά. 8 φαίνοιτο Ν&ϋβΓ 11 τότε το) τό τότε (ν. &ά ρ. 91, 15) 
18 άνδρας] αγοράς Ν*1>θγ 

7* 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



100 ΕχοβΓρίΑ άβ νΐΓίιιϋΙ)α8 61 νιΐϋβ 

6 τίοις. τυράννου μέν γάρ έργον έστίν τό χαχΰς ποιοϋντα τφ φόβφ 
ε* · ύβ δεσπόζειν ακουσίως, μισούμενον χαϊ μισοϋντα τούς υποταττο- 
ρ. 128 μένους* βασιλέως δέ τό πάντας εϋ 7ΐθΐοϋντα, δια την εύεργεσίαν 

β<ι. Βοίδδ. χα ι φιλαν&ρωπίαν άγαπώμενον , έχόντων ήγείσ&αι χαϊ προ- 
στατεΐν. 5 

7 Μάλιστα (Γ άν τις χαταμά&οι την άμαρτίαν την τότε Φι- 
λίππου, λαβών πρό όφ&αλμων τινα διάληχριν' είχός ήν Λίτωλούς 
ίχειν χαχως, εί τάναντία τοις είρημένοις έπραξεν χαϊ μήτε στοάς 
μήτε τούς ' ανδριάντας διέφθειρε, μήτ άλλο μηδέν τ\χίσατο των 

8 άνα&ημάτων. έγώ μέν γαρ οΐμαι τήν βελτίστην &ν χαϊ φιλαν&ρω- 10 
ποτάτην 7 συνιδόντας μέν αύτοΐς τα περϊ Λΐον χαϊ Λωδώνην πε- 
πραγμένα, σαφώς δέ γινώσχοντας, δϋ-' ό Φίλιππος τότε χαϊ 
πράξαι χύριος ήν δ βουλη&είη, χαϊ πράξας τά δεινότατα διχαίως 

9 άν έδόχει τοϋτο πεποιηχέναι τό γε κατ* έχείνους μέρος, διά δέ 
τήν αύτοΰ πραότητα χαϊ μεγαλοψυχίαν ούδέν εΐλετο των όμοιων 15 

12 έχείνοις έπιτηδεύειν. δήλον γαρ έχ τούτων ώς είχός ήν αυτών 
μέν χαταγινώσχειν, τόν δέ Φίλιππον άποδέχεσ&αι χαϊ &αυμάζειν, 
ώς βασιλιχως χαϊ μεγαλοχρύχως αύτον χρωμένου τ$ τε προς τό 

2 &εΐον εύσεβείφ χαϊ τ% πρός αύτούς όργ%. χαϊ μήν τό γε νιχήσαι 
τούς πολεμίους χαλοχαγα&ίφ χαϊ τοις διχαίοις ούχ έλάττω, μείζω 20 

3 δέ παρέχεται χρείαν των έν τοις δπλοις χαταρ&ωμάτων. οΐς μέν 
γαρ δι' άνάγχην, οΐς δέ χατά προαίρεσιν εϊχουσιν οί ληφ&έντες. 
χαϊ τά μέν μετά μεγάλων έλαττωμάτων ποιείται τήν διόρ&ωσιν, 
τά δέ χωρϊς βλάβης πρός τό βέλτιον μετατί&ησι τούς άμαρτά- 

4 νοντας. τό δέ μέγιστον, έν οΐς μέν τό πλεΐστόν έστι της πράξεως 25 
τΰν ύποταττομένων, έν οΐς <Γ αύτοτελής ή νίχη γίνεται των ήγου- 
μένων. 

δ "Ισως μέν οϋν ούχ άν τις άν τφ Φιλίππφ των τότε γενο- 
μένων πάσαν έπιφέροι τήν αίτίαν διά τήν ήλιχίαν, τό πλεΐον δέ 
τοις σννοϋσι χαϊ συμπράττουσι τ&ν φίλων, ών ήν "Αρατος χαϊ 30 
6 Δημήτριος δ Φάριος. υπέρ ών ού δυσχερές όποφήνασ&αι χαϊ μή 



00 ^ 

-Ω ±! 

Μ £ 

^ (Ο 



ΓΜ > 
Ο | 
ΓΜ 5 



οοά. ΡβίΓ. 4 άγαπόμενον 7 τινά 9 ηχίοατο (8. βρίΓ.) 11 αυτοισ 
14 έδόκη 15 αντον πραότητα 17 χαταγινώσχειν, 8βά ρπηβ ι ί. γ. 19 στορ- 
γηι 23 ϊλαττομάτων διόρΰοσιν 25. 26 ένοΓσ 26 αυτοστελησ 
29 έπιφέρει 31 φανριοσ 

οοά. ΡοΙρΙ). 2 ακουσίων Ο 1 7 8. τίνα (ββά τινά Α 1 ) διάληψιν είχος ήν 
Αιτωλούς ϊχειν, εί 8 τάς &ηίθ στοάς βάά. 9 ηικίσαιτο* 10 οίμαι οω. 
23 ποιείται οιη. 28 αν τφ] αντφ Α 2 ¥, αντφ τφ Ο 

αηεηά. 11 συνειδότας 8ο&1ΐ£βΓ 22 λειφ&έντες 6π>ηονιιΐ3 
βΰίορ. 8 κακώς Εάάίΐ&πιβηΐιιιιι βο1ο£8Τπ νίάβίαΓ 



ς- 

ω 



-4 ω 

Ο. Τ3 
£ Ο) 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω ζ*""^ Ι 

1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡίΑίΙΡΟΡΝΙΑ 

— 

ω 3 



β Ρο1?*>. V, 11, 6 — 54, 11. 101 

παρόντα τότε Σατύρου τήν τοιαύτην (είχός} είναι σνμβονλίαν. 
χωρίς γάρ της χατά τόν δλον βίον προαιρέσεως, έν τ) περί μϊν 7 
"Λρατον ουδέν άν εύρε&είη προπετϊς ούδ' άχριτον, περί δέ 
μήτριον τάναντία, χαΐ δείγμα της ϊνροαιρέσεως έχατέρων έν οίς 
5 παραπληαίως όμολογούμενον έχομεν' υπέρ οΰ λαβόντες τόν οίχεϊον 8 
χαιρόν ποιηοόμε&α τήν άρμόζονσαν μνήμην. 

16. "Οτι Κλεομένης δ Πτολεμαίφ τφ Φιλοπάτορι έπιβονλήν 
τεχτηνάμενος χαχως μετήλλαξε τόν βίον, άνήρ γενόμενος χαΐ πρός 
τάς όμιλίας έπιδέξιος χαΐ πρός πραγμάτων οίχονομίαν εύφυής 

10 χαΐ συλλήβδην ήγεμονιχός χαΐ βασιλιχός τ% φύσει. 

17. α Οτι Πτολεμαίος ό Φιλοπάτωρ όλιγώρως έ'χαστα των 
• πραγμάτων των 7εερΙ τά βασίλεια χειρίζων διά τους α7ϊρεπεϊς 

ίρωτας χαϊ τάς άλόγους χαΐ συνεχείς μέ&ας, είχότως έν πάνυ 
βραχεί χρόνφ χαϊ της ψυχής άμα χαϊ της αρχής έπιβούλους εΰρε 
15 χαϊ πλείους, ών έγένετο Κλεομένης χαϊ Θεόδοτος χαϊ άλλοι πολλοί. 11 

18. °Οτι 'Έρμείας τηρών τήν τοϋ *Αντιόχου προαίρεσιν έπέ- 
φερεν αίτιας τοις έν τ% Σελευχείφ χαϊ χιλίοις έζημίου ταλόν- 
τοις τήν πόλιν, έφυγάδευε δέ τούς χαλουμένους 'Λδειγάνας, άχρω- 
τηριάζων χαϊ φονεύων χαϊ στρεβλών πολλούς διέφ&ειρε των 

20 Σελευχέων. α μόλις βασιλεύς, τά μέν πεί&ων τόν Έρμείαν, ά δέ 11 
χαϊ χατά τήν αύτοΰ γνώμην χειρίζων, τέλος έ7ΐράϋνε χαϊ χατέστησε 
τήν πόλιν, έχατόν χαϊ 7ΐεντήχοντα τάλαντα μόνον έπιτίμιον αύ- 
τούς πραξάμενος της αγνοίας. 

16 ¥ο\γ\>. V 39, 6 17 ΡοΙ?\>. V 34, 10. 11 18 Ρο^Ι). V 54, 10. 11. 

ωά. Ρ&τ. [βί 8η%ά.) 1 είχός οπι. 4 ϊνοΐσ 7 βχο. 16 βϊτοτβ απίβ βχο. 17 
ροδϋίΐ; 8€ΓΐΙ)8τ οοάίοίβ Ρ, οί. ΒλΥ, ωά. Ράν. ρ. 314; οΓάίηβπι ίΓ&άίίππι πηιί&Γβ 
ποίοι 7—10: διιίά. ν. Κλεομένης 10 την φνσιν 8αίά. οοά. ρΓ&βίβΓ Βν 
11 — 15: δηϊά. ν. Πτολεμαίος ο Φιλοπάτω ρ 11 όλιγώρως αηΐ£ χειρίζων 
(νβ. 12) ροβπίΐ 8αΐά. 12 των — βασίλεια οπι. δηίά. 14 χαϊ ρπυβ οπι. Ρ 
χαϊ της αρχής αμα χαϊ της ψνχής 3ηί<1. 15 πολλοί : άββ. 8πίά. 16 ερμείασ 
(β. βρίΓ.) 20 ερμει. α δε 21 αντον 

ωά. ΡοΧφ. 1 τοτ ϊχατέρου ΑΟΕ (ίη πι&Γ£. »άά. &ατίρον Α'ϋΕ», τότϊ&α 
τέρου Γ 9 περιόέξιος Ο 14 8. εύρε χαί] ενρηχε Κ 18 ροδί ακρωτηριάζω ν 
&άά. όϊ 22 έπιτίμιον οπι. Ο 

Μηεηά. 1 ποτέρου Ββ (ν. αά ρ. 91, 15) 4 β. ίν όίς παραπλ.] έν παρα- 
πλησίοις ΗπΙΙβΛ, έν οϊς (συνεβονλενσαντο Φίλίππω) παραπληοίως ΒΤ¥ 

€θΙορ. 7 8. οτι — χαχώς ρτο Κλεομένης μϊν ννν όντως 11 8. οτι — βασί- 
λεια ρΓΟ ό όϊ προειρημένος βασιλεύς όλιγώρως ί'χαστα τοντων 15 Κλεο- 
μένης— πολλοί ρΓΟ πρώτος Κλεομένης ό Σπαρτιάτης 16 οτι — έπέφερεν 
ρΓΟ ^Ερμείας όϊ τηρών τήν αντον προαίρεσιν ίπεφερε μϊν 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



102 



ρ. 9 Κα 19. °Οτι Λεύκιος δ Λημαράτου τοΰ Κορινθίου υιός εις 'Ρώ- 
μην ώρμησε πιστεύων αύτφ τε χαϊ τοις χρήμασι, πεπεισμένος 
ούδενός έλαττον ίξειν έν τβ πολιτείγ δια τινας άφορμάς, έχων 
γυναΐχα χρησίμην τά τ άλλα χαϊ πρός πάσαν έπιβολήν πραγ- 
ματικών εύφνή σννεργόν. 7ναραγενόμενος δ' εις τήν 'Ρώμην χαί 5 
τυχών τνς πολιτείας, εύ&έως ήρμόσατο πρός τήν τοΰ βασιλέως 
όρέσχειαν. ταχύ δέ χαϊ διά τήν χορηγίαν χαΐ δια τήν της φύ- 
σεως έπιδεξιότητα χαΐ μάλιστα διά τήν έχ παίδων άγωγήν, άρ- 
μόσας τφ προεστώτι μεγάλης αποδοχής έτυχε χαΐ πίστεως παρ ' 
αύτφ. χρόνου δέ 7εροίόντος εις τοΰτ ήλ&εν παραδοχής ώστε 10 
συνοιχεΐν χαι συγχειρίζειν τφ Μαρχίψ τά χατά τήν βασιλείαν. 
έν δέ τούτοις έπ 1 άγα&φ πάσι γενόμενος χαΐ συνεργών χαϊ συγ·- 
χατασχευάζων τοις δεομένοις άεί τι τΰν χρησίμων, άμα δέ χαϊ τή 
τοΰ βίου χορηγίφ μεγαλοιρύχως εις τό δέον έχάστοτε χαϊ σύν χαιρφ 
χρώμενος, έν πολλοίς μέν άπετί&ετο χάριν, έν πάσι (Γ εΰνοιαν 15 
ένειργάσατο χαϊ ψήμην έπΐ χαλοχαγα&ίφ, χαϊ της βασιλείας 
έτυχεν. 

20. °Οτι πάντα χρή τά της αρετής ίργα τούς χαλΰς άσχοΰν- 
τας έχ παίδων άσχειν, μάλιστα δέ τήν άνδρείαν. 

21. "Οτι τινές τ&ν λογογράψων τΰν υπέρ της χαταστροφής 20 
τοΰ Ιερωνύμου γεγραφότων πολύν τινα πεποίηνται λόγον χαϊ 
πολλήν τινα διατέ&εινται τερατείαν, έξηγούμενοι μέν τά πρό της 

ρ. ιο να αρχής αύτοΐς γενόμενα σημεία χαϊ τάς ατυχίας τάς Συραχουσίων, 
2 τραγφδοΰντες δέ τήν ωμότητα των τρόπων χαϊ τήν άσέβειαν των 

ω 

19 Ρο1?1). VI 11·, 7 £ΤΓ(11·, 10-15 Ηυΐίβοΐι) 20 Ρο^Ι). VI 11% 11 
Β\ν (59, 1 Ηηΐΐβοΐι) 21 Ρο\γ)>. VII 7. 8, 1—8 



00 
00 

ο 

^ _ 

-Ω ±! 



-4 ω 

^ Ν 



σι 

Ο. Τ3 
£ Ο) 



σι 
ο 
ο 



-σ Ε 
ω ο 



^ .Ω 

ω 3 
Ο α_ 



ωά. Ράτ.είδηϋ. 1—17: 8αίά. ν. Λεύκιος 2 αντφ 8πί<1., αντώ Ρ 
πεπιαμένοσ Ρ 3 ϊλαττον δαίά,, οπι. Ρ 5 ευφυα 8ηί<1. 7 <& χαϊ 8τιϋ., 
χαί οπι. Ρ χωρηγίαν Ρ 10 είστόντ' ηλ&εν Ρ, εις τοντο ήλ$ε 8ηίά. 
20 — ρ. 103, 20 χρηαιμώτερος: διιίά. ν. Ιερώνυμος 20 κατά ατροφήο Ρ 

21 καί πολλην — ρ. 103, 1 παράλογον οπι. 8πίά. 22 πολην Ρ 23 ατυχίαα 
(β. &οο. βί ρηηβ α ί. γ.) Ρ 

αηβηά. 3 άιά άβΐ. ΒΤν τινας] τάς Ββϊβ&β, τινας (τοιαύτας) Να1)βΓ εχων 
(και) δοΙι^οί^Ιι&βηββΓ 11 συνδιοιχεϊν ΡοΓίιιβ συνδιαχειρίζειν ΒβπιΙΐΛΓά^ 
15 κατετί&ετο ΒβΓηΙΐίΐΓά^ 23 αντοϊς] αίτής Κβίδΐιβ, αυτού νβΐ αντώ βοΐιτνβϊβ:- 
1ιαβιΐ8€Γ, ββά ν. ίηίτβ, 

βο%. 16 8. καί — ετν/εν ναΐάβ οοηίπιοΐα νίάβηΙιΐΓ, ν. Οίο. άβ Γβρ. 2, 20, 35 : 
%ίαςιΐ€ τποτΙλιο Ματάο οηηοίώ ρορνίί βη^Ύαρχίβ ν€χ £81 οτεαΡαβ; I. Μ. ^. ν&ΐβίοη, 
Όβ ΡοΙ^Ηχ βηΗΙηι* βί ανοίοήίαίβ ρ. 48 23 αύτοϊς, δγτΛοηβαπίβ βοίΐίοβΐ, οοΐ- 
ΙαΙαιη οιιπι ρτοχίπιβ ββφίβηΐί Συρακούσιων ρτοάβΓβ βρϋοπι&ΙοΓίδ ΐϊΐ&ηιιτη νίάίΐ 
Ηιιΐΐδοΐι 

σι 1/1 
•π σ 



ρΟΟ 



8 1ε 



0ΓΙ«3Ϊη3ΐ ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Ρο1?1). VI, 11, 7— VII, 8, 4. 103 

πράξεων, έπϊ δέ πάσι τό παράλογον χαϊ τό δεινόν των περί την 
χαταστροφήν αύτοϋ συμβάντων, ώστε μήτε Φάλαριν μήτ Άπολ- 
λόδωρον μήτ άλλον μηδένα γεγονέναι τύραννον έχείνου πιχρότε- 
ρον. χαϊ παις παραλαβών την αρχήν, είτα μήνας ού πλείω τριών Η 

5 χαϊ δέχα βιώσας μετήλλαξεν τόν βίον. κατά δέ τόν χρόνον τούτον 4 
ίνα μέν τίνα χαϊ δεύτερον έστρεβλώσ&αι χαί τινας των φίλων 
χαΐ τΰ>ν άλλων Συραχουσίων άπεχτάν&αι δυνατόν, ύπερβολήν δϊ 
γεγονέναι παρανομίας χαί παρηλλαγμένην άσέβειαν ούχ είχός. 
χαϊ τφ μέν τρόπφ διαφερόντως είχαΐον αύτόν γεγονέναι χαί πα- 5 

10 ράνομον φατέον, ού μήν εις γε σύγχρισιν άχτέον ούδενΐ των 
προειρημένων τυράννων, αλλά μοι δοχοΰσιν οι τάς έπΐ μέρους 6 
γράφοντες πράξεις, έπειδάν ύπο&έσεις εύπεριλήπτους ύποστή- 
σωνται χαί στενάς, πτωχεύοντες πραγμάτων άναγχάζεσ&αι τά 
μιχρά μεγάλα ποιεΐν χαί περί των μηδέ μνήμης αξίων πολλούς 

15 τινας διατίϋ-εσ&αι λόγους, ίνιοι δέ χαϊ δι άχρισίαν εις τό πα- 
ραπλήσιον τούτοις έμπίπτουσιν. δσψ γαρ άν τις εύλογώτερον 7 
χαϊ περϊ ταϋτα τόν άναπληροϋντα τάς βίβλους χαϊ τόν έπιμε- 
τροϋντα λόγον της διηγήσεως εις Ιέρωνα χαϊ Γέλωνα διάγοιτο, 
παρεϊς € Ιερώνυμον. χαϊ γάρ τοις φιληχόοις ήδίων ούτος χαϊ τοις 8 

20 φιλομα&οΰσι τφ παντϊ χρησιμότερος. Ίέρων μέν γάρ πρώτον 8 
μέν δι αύτοϋ χατεχτήσατο τήν Συραχουσίων χαϊ των συμμάχων 
άρχήν, ού πλοϋτον, ού δόξαν, ούχ έτερον ούδέν έχ της τύχης 
ίτοιμον παραλαβών, χαϊ μήν ούχ άποχτείνας, ού φυγαδεύσας, ού 2 
λυπήσας ούδένα των πολιτών, δι' αύτοϋ βασιλεύς χατέστη των 

25 Συραχουσίων, δ πάντων έστϊ 7ΐαραδοξότατον, έτι δέ τό μη μόνον 3 
χτήσασ&αι τήν αρχήν οϋτως, αλλά χαϊ διαφυλάξαι τόν αύτόν 
τρόπον, έτη γάρ ν χαϊ τέτταρα βασιλεύσας διετήρησε μέν ν$ 4 
πατρίδι τήν είρήνην, διεφύλαξε δ' αύτφ τήν άρχήν άνεπιβούλευ- 



οοά. Ρύν. β( 8νάά. 1 των δεινών 8αίά. 2 κατά στροφή ν Ρ φαριν 
(8. &οα) Ρ 4 πλείω Ρ δπϊά. εοά. «μιίά&ιη, πλείονς τβϋφΐί δηίά. οοά. 5 και- 
δέκα Ρ, η δώδεκα 8αίά. βιώσασ Ρ, ζήσας δυίά. 11 δοκονσι Ρ 1δ ϊερωνα 
(8. βρίΓ. βί λοο., βΐ ίΐα ίβΓθ οοηβΙαηίβΓ) Ρ γελωνα (δ. &οο.) Ρ 19 ϊερώνυμον (δ. 
δρΪΓ., βΐ; ίίΆ ίβΓβ οοηβΐ&ηΙβΓ) Ρ 20 φιλομα&έσι διιίά. Ίέρων — ρ. 104, 9 
σώφρονος: 8υί<1. ν. Ίέρων 21 διαντον Ρ, Λι εαντον 8αίά. 21 β. την των 
Συρακούσιων βασιλείαν καΐ την των σ. α. 8αί(1. 23 ετοιμον (8. βρίΓ. βί αοα) Ρ 
24 όι' αντον — 26 διαφυλάξαι] καί διεφύλαξε διίΐά. 24 διαντον Ρ 25 πα- 
ραδοξότατον Ρ, 8βά ρππηιπι ο ί. γ. 28 αντώ 8πίά., αντώ Ρ 

βηιβηά. 4 καί] καίτοι 7α 5 βασιλενσας Κβίβίεβ 16 πόσω Γ,. Οίη- 
Λογ£ 17 περί ταΐτα] περιττότερον Εβίβ^β 18 διάθοιτο Κβίδΐίβ 24 λυ- 
πήσας] συλήσας ΝαΙ)βΓ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



104 



ΕχοβΓρί» άβ νΐΓΐηϋΙ)ΐΐ8 βΐ νίΐίίβ 



ρ. 13 να τον, διέφυγε δέ τόν ταΐς ύπεροχαίς παρεπόμενον φ&όνον * δς γε 
πολλάκις έπιβαλόμενος άπο&έσ&αι τήν δνναστείαν έχωλύ&η χατά 

6 χοινόν υπό τΰν πολιτΰν. εύεργετιχώτατος δ& χαΐ φιλοδοξότατος 
γενόμενος εις τους "Ελληνας μεγάλην μέν αύτφ δόξαν, ού μικράν 

7 δέ Σνραχονσίοις εϋνοιαν παρά πάσιν άπέλειπε. χαΐ μην έν πε- 5 
ριουσίφ χαΐ τρνψβ χαΐ δαψιλείφ πλείστη διαγενόμενος έτη μέν 
έβίωσε πλείω των γ', διεφύλαξε δέ τάς αίσ&ήσεις άπάσας, διετή- 

8 ρησε δέ πάντα χαΐ τά μέρη του σώματος άβλαβη, τοντο δέ μοι 
δοχεΐ σημεΐον ού μικρόν άλλα παμμέγε&ες είναι βίου σώφρονος. 

22. "Οτι Γέλων πλείω τΰν ν' βιώσας έτών σκοιιδν προέ&ηχε 10 
κάλλιστον έν τφ ζην, τό πει&αρχεΐν τψ γεννήσαντι, χαΐ μήτε 
πλοΰτον μήτε βασιλείας μέγε&ος μήτ' άλλο 7ΐερΙ πλείονος ποι- 
ήσασ&αι μηδέν της πρός τους γονείς εύνοιας χαΐ πίστεως. 

23. "Ότι Γόργος ό Μεσσήνιος ούδενός ήν δεύτερος Μεσση- 
νίων πλούτψ χαΐ γένει, διά δέ τήν ά&λησιν κατά την άχμήν 15 
πάντων ένδοξότατος έγεγόνει των περί τούς γυμνικούς αγώνας 

8 φιλοστεφανούντων. καΐ^γάρ κατά τήν έπιφάνειαν καΐ κατά τήν 
τον λοιπού βίου προστασίαν, έτι δέ κατά τό πλή&ος τ&ν στε~ 

4 φάνων, ούδενός έλείπετο των κα&* αύτόν. καΐ μήν δτε κατα- 
λνσας τήν ά&λησιν έπΐ τό πολιτεύεσ&αι καϊ τό πράττειν τά της 20 
πατρίδος ώρμησε , καϊ περί τοϋτο τό μέρος ούκ έλάττω δόξαν 

5 έξεφέρετο της πρότερον νπαρχούσης αύτφ, πλείστον μέν άπέχειν 
δοκΩν της τοις ά&ληταΐς παρεπομένης άγωνίας, πρακτικώτατος 
δέ καϊ νουνεχέστατος είναι νομιζόμενος περί τήν πολιτείαν. 

24. σ Οτι φησϊν ό Πολύβιος" έγώ δέ κατά τό παρόν έπιστή- 25 
σας τήν διήγησιν βραχέα βούλομαι διαλεχ&ήναι περί Φιλίππου, 
διά τό ταύτην τήν αρχήν γενέσ&αι της εις τοϋμπαλιν μεταβολής 

22 ΡοΙ^Ι). VII 8, 9 23 Ρο1?1). VII 10, 2—5 24 Ρο1?1>. VII 11 ΒΤΥ 
(12 Ηηΐΐβφ 



οοά. Ρέντ. (βί 8αίά.) 2 έπιβαλλόμενος 8αίά. έχωλοί&η Ρ 4 γενόμενος — 

5 περιουσία] ων } έν περιουσία 6β δπίά. 4 αντώ Ρ μικράν Ρ, 8θ<1 ι ί. γ. 

6 8. πολλ$ διαγενόμενος έβίωσε πλείω των Ρ' έτών 8χάΛ. 7 8. απάσας — 
πάντα] πάσας 8ΐιίά. 9 σώφρονος: άβ8. δαίά. 11 ζην, ββά ην ί. Γ. τό 
να, τώι 14—24: διιΐά. ν. Γόργος 14 Γόργος 8αίά., γοργόσ Ρ μέση- 
νιοσ Ρ 8πίά., 8βά βοάεπι νβ. μεσσηνίων Ρ, μεσηνίων 8ηίά., ν. &ά ρ. 89, 1 
16 γνμνηκουσ Ρ 18 προ·στασίαν Ρ 19 χα&άντόν Ρ 22 έφέρετο δτπά. 
24 πολιτείαν: άββ. 8υί<1. 25 φ** 

ετηεηά. 23 άναγωγίας Τοηρ 27 την άβΐ Ιι. Ώιηάοή 

εάορ. 25 ότι — Πολύβιος ίΐάάίάίί 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ρο1?1). VII, 8, 4 — Π, 11. 105 

αύτοΰ χαϊ της έπϊ χείρον όρμής χαι μετα&έσεως. δοχεΐ γαρ μοι 2 
τοις χαϊ χατά βραχύ βονλομένοις των πραγματικών ανδρών ιιερι- 
ποιεΐσ&αι τήν έχ της ιστορίας διόρ&ωσιν έναργέοτατον είναι 
τοΰτο παράδειγμα, χαϊ γαρ διά τό της αρχής έιειφανϊς χαϊ δια 3 

5 τό της φύσεως λαμπρόν έχφανεστάτας συμβαίνει χαΐ γνωριμω- 
τάτας γεγονέναι πάσι τοις "Ελλησι τάς εις ίχάτερον τό μέρος ρ · 1 
όρμάς τον βασιλέως τούτον, παραπλησίως δέ χαΐ τά συνεξαχο- 
λου&ήσαντα ταΐς όρμαΐς έχατέραις έχ παρα&έσεως. δτι μέν οϋν 4 
αύτφ μετά τό παραλαβεϊν την βασιλείαν τά τε χατά Θετταλίαν 

10 χαΐ 3Ιαχεδονίαν χαΐ συλλήβδην τά χατά τήν ιδίαν αρχήν οϋτως 
νπετέταχτο χαΐ σννέχλινε ταΐς εύνοίαις ώς ούδενϊ των πρότερον 
βασ ιλέων ι χαίτοι νέφ 6ντι παραλαβόντι τήν Μαχεδόνων δνναστείαν, 
εύχερές χαταμα&εΐν έχ τούτων, συνεχέστατα γάρ αύτοΰ περισ/εασ&έν- 5 
τος έχ Μαχεδονίας διά τόν πρός Αιτωλούς χαΐ Ααχεδαιμονίους πό- 

15 λεμον, ούχ οίον έστασίασέ τι τΰν προειρημένων έ&νΰίν, άλλ* ούδέ 
τών περιοιχούντων έτόλμησε βαρβάρων ούδείς άψασ&αι της Μαχε- 
δονίας. χαϊ μήν περί της Αλεξάνδρου χαΐ Χρνσογόνου χαϊ των &λ- 6 
λων φίλων εύνοιας χαϊ προθνμίας εις αύτόν ούδ' άν ειπείν τις δν- 
ναιτ αξίως. τήν δέ Πελοποννησίων χαϊ Βοιωτων } άμα δέ τού- 7 

20 τοις Ηπειρωτών, Αχαρνάνων, * * * δσων έχάστοις άγα&ών έν 
βραχεί χρόνφ παραίτιος έγένετο. χα&όλου γε μήν, εί δει μιχρόν 8 
ύπερβολιχώτερον ειπείν, οίχειότατ άν οΐμαι περί Φιλίππου τοΰτο 
$η&ηναι, διότι χοινός τις οίον έρώμενος έγένετο τΰν Ελλήνων 
διά τό της αίρέσεως εύεργετιχόν. έχφανέστατον δ& χαϊ μέγιστον 9 

25 δείγμα περί τον τί δύναται 7ΐροαίρεσις χαλοχαγα&ιχή χαϊ πίστις, 
τό πάντας Κρηταιεΐς συμφρονήσαντας χαϊ της αυτής μετασχόντας 
συμμαχίας ίνα προστάτην έλέσ&αι της νήσου Φίλιππον, χαι ταΰτα 
συντελεσ&ήναι χωρίς όπλων χαϊ χινδύνων, δ πρότερον ού (ϊφδίως 
άν εύροι τις γεγονός, άπό τοίννν των χατά Μεσσηνίους έπιτε- 10 

30 λεσ&έντων αιιαντα τήν έναντίαν έλάμβανεν διά&εσιν αύτφ. χαϊ 
τοϋτο συνέβαινε χατά λόγον. τραπείς γάρ έιιϊ τήν άντιχειμένην 11 
προαίρεσιν τ$ πρόσ&εν χαϊ ταύτγ} προστι&εις άεΐ τάχόλον&ον 
έμελλε χαϊ τάς των άλλων διαλήψεις περί αύτοΰ τρέψειν εις 

βοά. Ρεΐτ. 21 (I δει Γα, ηδη 23 έρωμέν 25 χαλοχαγαθιχ?]ί 33 πε- 
ριαντον 

αηβηά. 12 όντι άβΐ ΒβηββΙβΓ (ν. ίηίπι) 20 Ιαοπηαηι ίηάίο&νίί δοΐι^βί^- 
Ιι&βτίδβΓ ίη Ιι&ηο ίβΓβ δβηΐεηϋαιη βχρίβηάαπι: φιαηίητη ^ηαηί %η βηηά&η βέκάίιΐΥη, 
(αώΐε α&ύνηανβ ροίζηί }ϋί ΰοηεϊάίτανεηί 32 προσθεις Ν&ΐ)βι\ 

εάορ. 12 ηϊΗίΙ *ηη(αηά%ιιη εδί %η ερϋοηιαίοΗβ οοιηροείΗοηβ, ΡοΙ^Πηβ %ρ8β 
8<τ%ρή88€ νχά^Ιητ χαίπερ δντι χομιδ$ νέω: Ηηΐΐβοί) 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



ΕχοβΓρΙα άβ νΐΓίυϋ1)ΐΐ8 βΐ νϋϋβ 



τάναντία χαϊ ταίς των πραγμάτων συντελείαις έγχρήσειν έναν- 
12 τίαις ή πρότερον. δ χαϊ συνέβη γενέσ&αι. δηλον δέ τοϋτό έστι 
τοις προσέχουσιν έπιμελως διά τΰν έξης $η&ησομένων πράξεων. 
ρ. 17 ι/α 25. °Οτι ό Κράτος θεωρών τόν Φίλιππον όμολογουμένως 

τόν τε πρός ^Ρωμαίους άνα λαμβάνοντα πόλεμον χαϊ κατά την πρός 5 
τούς συμμάχους αίρεσιν όλοσχερως ήλλοιωμένον , πολλάς είσε- 
νεγχάμενος απορίας χαΐ σχήψεις μόλις απετρέψατο τόν ΦΙλιππον. 

2 ήμεΐς δέ, του [το] χατά την ε βίβλον ήμΐν έν έπαγγελίς χαΐ φάσει μό- 
νον είρημένου νυν δι" αύτΰν των πραγμάτων την πίστιν είληψότος, 
βουλόμε&α προσαναμνήσαι τούς συνεφιστάνοντας τγι πραγματεία, 10 
πρός τό μηδεμίαν των αποφάσεων άναπόδειχτον μηδ' άμφισβη- 

3 τουμένην χαταλιπεϊν. χα&' δν γαρ χαιρόν έξηγούμενοι τόν Αίτω- 
λιχόν πόλεμον έπϊ τοΰτο τό μέρος της διηγήσεως έπέστημεν, έν 
φ Φίλιππον έφαμεν τάς έν Θέρμφ στοάς χαϊ τά λοιπά τΰν 
ανα&ημάτων ΰνμιχώτερον χαταφ&εΐραι, χαϊ δεΐν τούτων την αϊ- 15 
τίαν ούχ ούτως έπϊ τόν βασιλέα διά την ήλιχίαν ώς έπϊ τούς 

4 συνόντας αύτφ φίλους άναφέρειν, τότε περί μϊν ]Αράτου τόν βίον 
έφήσαμεν όπολογεΐσ&αι του μηδέν άν ποιήσαι μοχ'&ηρόν, Λημη- 

5 τρίου δέ τοϋ Φαρίου τήν τοιαύτην είναι προαίρεσιν. δηλον 

δέ τοΰτο ποιήσειν έπηγγειλάμεΟ-α διά των έξης φη&ησομέ- 20 
νων, εις τούτον ύπερ&έμενοι τόν χαιρόν τήν πίστιν της στε- 

6 ρη&είσης άποφάσεως, έν φ παρά μίαν ήμέραν Δημητρίου μέν 
παρόντος, ώς άρτίως ύπέρ τΰν χατά Μεσσηνίους ύπεδείξαμεν, 
'Αράτου δϊ χα&υστερήσαντος, ήρξατο Φίλιππος άπτεσ&αι των 

7 μεγίστων όσεβημάτων. χαϊ χα&άπερ άν έγγευσάμενος αίματος 2δ 
ανθρωπείου χαϊ τον φονεύειν χαϊ παρασπονδεϊν τούς συμμάχους, 
ού λύχος έξ όν&ρώπου χατά τόν Αρχαδιχόν μΰ&ον, ώς φησιν ό 

8 Πλάτων, άλλά τύραννος έχ βασιλέως απέβη πιχρός. τούτου <Γ έν- 
αργέστερον έτι δείγμα της έχατέρου γνώμης τό νιερϊ της δχρας 



00 

ο 

^ _ 

-Ω ±! 

8 | 

£ α 

*- -Μ 



-4 ω 
σι 



25 Ροίχΐ). VII 13. 14 



οοά. Ρβιν. (βί 8ιι%ά.) 3. 20 ίξήσ 4 άρατοσ (β. βρίΓ.) δεορών 

7 σχίψεισ 8 τον Γα, τούτο 21 ατερηΟείσησ, 8βά ει ί. γ. 22 ενώι 26 άν- 
9οωπείον, 86(1 ει ί. Γ. 27 ου λύκος — 28 πικρός: 8ΐΐίά. ν. λνκόοτο μος 
27 ανον (8. βρίΓ. βί ου ί. Γ.) Ρ, ανθρώπων 8πΜ. 27 8. ως — Πλάτων οπι. 

Υ Γ 

8αίά. ώα φ Ρ 28 Πλάτων] άβ Γβρ. VIII ρ. 565(1 πικρός] άββ. δαίά. 

σι 

βιηβηά. 1 έγκνρσειν Γα, έγκνρηοειν ΒβίθΙίθ 2 εσται δΛ^τβί^Ιι&βπββΓ 
6 προσενεγκάμενος Ηβϊΐΐβίη 15 όιαφΰεϊραι Γα 18 τον] τό 8ο1π>τβί£- 

ΙΐίΐβΐΐββΓ 21 προρρη&είσης Επιρβήαβ 25 κα&απερανεΐ γενοάμενος Κβίβΐ^β 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω ζ*""^ Ι 

1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΚΝIΑ 

— — 

ω 3 



β Ρο1)1). VII, 11, 11— VIII, 8, 3. 



107 



συμβούλευμα πρός τό μηδέ περί τ(5ν χατ' Λίτωλούς διαπορεϊν. 
ών όμολογον μένων εύμαρές ήδη συλλογίσασ&αι την διαγοράν της 14 
έχατέρου προαιρέσεως, χα&άπερ γαρ νυν Φίλιπτεος πεισ&εις 2 
\4ράτφ διεφύλαξε τήν πρός Μεσσηνίονς πίστιν έν τοις χατά την 

5 άχραν, χαϊ μεγάλφ, τό δή λεγόμενον, ίλχει τφ προγεγονότι περί ρ· 18 να 
τάς σγαγάς μιχρόν ΐαμα προσέ&ηχεν, όντως έν τοις κατ' ΛΙτω- 3 
λούς Λημητρίφ χαταχολου&ήσας ήσέβει μέν εις τους &εούς, τά 
χα&ιερωμένα των άνα&ημάτων όιαφ&είρων, ήμάρτανε δε ιιερϊ 
τους άν&ρώπους, υπερβαίνων τούς του πολέμου νόμους, ήστόχει δέ 

10 της σφετέρας 7εροαιρέσεως, άπαραίτητον χαϊ πιχρόν έαυτόν άπο- 
δεικνύων έχ&ρόν τοις διαφερομένοις. ό δ' αύτός λόγος χαϊ περί 4 
τ<3ν χατά Κρήτην' χαϊ γαρ έπ' έχείνων 'Λράτφ μέν χα&ηγεμόνι 
γρησάμενος περί τΰν δλων } ούχ οίον άδιχήσας, άλλ' ουδέ λυπήσας 
ονδένα τΩν χατά τήν νήσον, απαντάς μέν είχε Κρηταιεΐς ύποχει- 

15 ρίους, απαντάς δέ τούς "Ελληνας εις τήν πρός αυτόν εϋνοιαν 
έπήγετο διά τήν σεμνότητα της προαιρέσεως, οντω πάλιν έπα- 5 
χολου&ήσας ΛημητρΙφ χαϊ παραίτιος γενόμενος Μεσσηνίοις των 
άρτι $η&έντων ατυχημάτων , άμα τήν παρά τοις σνμμάχοις εϋ- 
νοιαν χαϊ τήν παρά τοις άλλοις °Ελλησιν άπέβαλε πίστιν. τη- ε«· άβ 

20 λιχαύτην τοις νέοις βασιλεϋσι $οπήν έχει χαϊ πρός άτυχίαν χαϊ ρ . 134 β(ΐ. 
πρός έπανόρ&ωσιν της αρχής ή των παρεπομένων φίλων έχλογή Βοίδδ · 
χαϊ χρίσις. υπέρ ης οί πλείους ούχ οΐδ' διζως ξ>%#νμοϋντες ούδέ 
τήν έλαχίστην ποιούνται πρόνοιαν. 

26. "Οτι Φίλιππος 7ΐαραγενόμενος εις τήν Μεσσήνην έγ&ειρε 

25 τήν χώραν δυσμενιχως, ΰνμφ τό πλεΐον ή λογισμφ χρώμενος' ήλ- 2 
πιζε γάρ, ώ^· έμοί δοχεΐ, βλάπτων συνεχώς ούδέποτ άγαναχτή- 
σειν ούδέ μισήσειν αύτόν τούς χαχώς πάσχοντας, προήχ&ην δέ 3 



§ = 

-Ω ±! 
^ (Ο 



8 | 
2 Β 



-4 ω 



26 Ρο1}'1>. VIII δ— 12, 7 ΒΨ (10-14, 7 Ηαΐίβοΐι) 



ΰοά. Ρείν. 1 ροδί σνμβονλενμα οΑά. το ρη&εν ίντοΐο πο?*ιτιχοϊβ , ςηοΛ 
ίη οοάίοίβ Ρ &Γθ1ιβί7ρο &ά νβΓΐ)& ως φησιν ο Πλάτων (ρ. 106, 27, 8.) Λάβοπρ- 
ίαηι ίη Ρ Ιιπο πιίρτ&ββθ βηβρίοοΓ. Γα &άη. ρ. 3 Ιι&βο βοΙο^Λπί β83β οβηββί: βί ίη- 
ϊβΐΐβ^ί (ϋαίππι ηπηο Λβρβτάϋηπι περί πολιτικών διοικήσεως (ν. Ιιαίπβ βάϋίοηίδ 
Ρ&η. I ρ. 207, 5), ίη ςηβπι ίΐΐηά οοηδίΐίηπι, φΐοά άβ Μββββηίοηιπι λγοθ οοοηραηάΛ 
ϋβηιβίπηβ Ρΐιαηηδ ΡΜΙίρρο άβάβπί (ν. Ρο1?1). VII 12 ΒΨ [11 Ηηΐίβοΐι]), Γβία- 
Ιηπι ίαίδββ 3 πιοΒεϊο 5 άκρα (βίο) 6 ΐμα 11 εχΘρόν, 8. βρίτ. β* ο 
ί. Γ. 12 κρίτην 15 αυτόν 19 ελλησι (8. βρίΓ. βί &εο.) άπέβαλε, 8βά ι 
ά ί. Γ. 20 ϊχειν 21 ίπανόρ&ωσι 

εηιβηά. 14 τους &ηίβ ΚρηταιεΙς &άά. Ββϋ&Γ 27 αύτόν ταΐ^ο ροβί να 

ΟΠ1Ϊ88Ι1Π1 

ΓΜ Β 
ΓΜ 3 

^ ω 
γο χ: 

ο α 
γμ — 
α .Ε 

ο ω Ζ 4 "^ Ι 

1 δ □ρ^θΐϊ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 

ω 3 



Οπ9Ϊη3ΐ ίηοπη 



108 



ΕχοβΓρΙ» άβ νΐΓΐαΙίΙ)αδ βΐ νίΐϋβ 



χαϊ νυν χαϊ διά της 7εροτέρας βίβλου σαφέστερον έξηγήσασ&αι 
περί τούτων ου μόνον διά τάς πρότερον ήμΐν είρημένας αίτιας, 
αλλά χαϊ διά τό των ονγγραφέων τους μέν δλως ιιαραλελοιπέναι 

4 τά χατά τούς Μεσσηνίονς, τους δέ χα&όλου διά τήν πρός τους 
μονάρχονς εΰνοιαν ή τάναντία ψόβον ονχ οίον έν άμαρτίγ γεγο- 5 
νέναι τήν εις τους Μεσσηνίονς άσέβειαν Φιλίππου χαϊ παρανο- 
μίαν, αλλά τουναντίον έν έπαίνψ χαΐ χατορ&ώματι τά πεπραγμένα 

δ διασαψεϊν ήμΐν. ού μόνον δέ περί Μεσσηνίονς τούτο πεποιηχότας 
να ίδεΐν ίστιν τούς γράφοντας τον Φιλίππου τάς πράξεις, άλλά χαΐ 

6 περί τβν άλλων παραπλησίως. έξ ών ιστορίας μέν ούδαμως 10 
ίχειν αύτοΐς συμβαίνει διά&εσιν τάς σνντάξεις, έγχωμίον δέ μάλ- 

7 λον. έγώ δ' ούτε λοιδορεΐν ψευδώς ψημι δεϊν τούς μονάρχονς 
οϋτ έγχωμιάζειν , δ πολλοίς ηδη σνμβέβηχεν, τόν άχόλον&ον δέ 
τοις προγεγραμμένοις αεί χαΐ τόν πρέποντα ταΐς έχάστων προ- 

8 αιρέσεσι λόγον έφαρμόζειν. αλλ* ΐσως τοντ' ειπείν μέν εύμαρές, 15 
πράξαι δέ χαϊ λίαν δνσχερές διά τό 7ΐολλάς χαΐ ποιχίλας είναι 
διαθέσεις χαϊ Ίίεριστάσεις, αΐς εϊχοντες άν&ρωποι χατά τόν βίον 

9 οϋτε λέγειν ούτε γράφειν δύνανται τό φαινόμενον. ών χάριν τισΐ 
μέν αύτΰν συγγνώμην δοτέον, ένίοις γε μήν ού δοτέον. 

9 Μάλιστα δ* άν τις έπιτιμήσειε περί τοϋτο τό μέρος Θεο- 20 
πόμ7νφ, δς γ* έν άρχβ της Φιλίππου συντάξεως δι' αύτό μάλιστα 
7ΐαρορμη&ήναι φήσας πρός τήν έπιβολήν της 7ΐραγματείας διά 
τό μηδέποτε τήν Εύρώπην ένηνοχέναι τοιούτον άνδρα παράπαν 

2 οίον τόν 'Λμνντου Φίλιππον, μετά ταϋτα παραπόδας, έν τε τφ 
προοιμίψ χαϊ παρ* δλην δέ τήν ίστορίαν, άχρατέστατον μέν αύ- 25 
τόν άποδείχνυσι πρός γυναΐχας, ώστε χαϊ τόν ΐδιον οΐχον έσφαλ- 
χέναι τό κα#' αυτόν διά τήν πρός τοϋτο τό μέρος όρμήν χαϊ 

3 προστασίαν, άδιχώτατον δέ χαϊ χαχοπραγμονέστατον περί τάς 



οοά. Ρείν. (βί 8ηχά.) 5 τάναντία, ββά ρππιαπι α ί. Γ. 14 πρέποντα 8ο1πν6ί£- 
Η&βαβθΓ, πρέπροντα (βίο) Ρ (παρέποντα Ύα) 15 ενμαραΐο 20 μάλιστα — 24 
Φίλιππον: 8αιά. ν. παράπαν 24 μετά — 26 γυναίκας: 8αϋ ν. παρα- 
πόδας 24 β. εν — ϊοτορίαν οπι. 8ακ!. 26 αποδείκνυα Υα, αποδείκνυα* 
Ρ, δείκνυσι 8ηίά. 26 ωστε — 28 προοταο/αν. 8πίά. ν. έαφαλκέναι 
26 καϊ — 28 προστααίαν: δτιίά. ν. προστασία 26 έσφαλκέναι δηίά. αίΓοςηβ 
Ιοοο, έαφαληκέναι Ρ 27 το κα&* αυτόν οπι. 8αΐά. ν. προστ. 28 άδιχώ- 
τατον — ρ. 109, 1 κατασκευάς: 8πίά. ν. κατ ασκευαζειν 28 άόιχότατον Ρ 

ΰΐηβηά. 5 γεγονίναί] νενομικέναι νβΐ τεταχέναι Κβίβ^β 21 περί &πίβ Φι- 
λίππον αάά. Κβίβ&β δι' αντον Κβίβϊβ, διά τοϋτο Ι·. ΟίηάοΓί 27 8. καϊ προ- 
στασίαν] αίςμβ ιηβαηιαιη ίηΙβΓρΓβΙ&Ιπβ 68ί Γα, υηάβ καϊ παράστασιν Εηιβδίυβ 



υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



β Ρο1)τΙ). ΥΙΠ, 8, 3 — 9, 13. 109 

των φίλων χαϊ συμμάχων χατασχευάς, πλείατας όέ πόλεις έξην- 
όραποδιαμένον χαϊ πεπραξιχοπηχότα μετά δόλου χαΐ βίας, έχπα&ή 4 
δέ γεγονότα χαϊ πρός τάς άχρατοποσίας, ώστε χαϊ με&' ήμέραν 
πλεονάχις με&ύοντα χαταφανή γενέσ&αι τοις φίλοις. εΐ δέ τις 5 
5 άναγνωναι βουλη&είη τήν αρχήν της ένατης χαϊ μ αύτφ βίβλου, 
παντάπασι άν &αυμάσαι τήν άτοπίαν του συγγραφέως, δς γε 
χωρίς των άλλων τετόλμηχε χαϊ ταΰτα λέγειν * αύταΐς γάρ λέξεσιν, 
αίς έχεΐνος χέχρηται, χατατετάχαμεν' "εΐ γάρ τις ήν έν τοις'Έλ- 6 
λησιν ή τοις βαρβάροις' φησί " λάσταυρος ή &ρασύς τόν τρόπον, 

10 ούτοι πάντες εις Μαχεδονίαν αθροιζόμενοι πρός Φίλιππον έταϊροι 
τοΰ βασιλέως προσηγορενοντο. χα&όλου γάρ ό Φίλιππος τούς 7 
μέν χοσμίονς τοις ή&εσι χαϊ των ιδίων βίων έπιμελουμένους 
άπεδοχίμαζεν, τούς δέ πολυτελείς χαϊ ζώντας έν μέ&αις χαϊ χύ- ρ. 
βοις έτίμα χαϊ προήγεν. τοιγαροΰν ού μόνον ταϋτ ίχειν αύτούς 8 

15 παρεσχεύαζεν, άλλα χαϊ της άλλης άδιχίας χαϊ βδελυρίας ά&λητάς 
έποίησεν. τί γάρ τΰν αίσχρΰν ή δεινών αύτοΐς ού προσήν; ή τί 9 
των χαλβν χαϊ σπουδαίων ούχ άπήν; ών οί μϊν ξυρόμενοι χαϊ 
λεαινόμενοι διετέλουν άνδρες δντες, οί δέ άλλήλοις έτόλμων έπαν- 
ίστασ&αι πώγωνας ίχουσι. χαϊ περιήγοντο μϊν δύο χαϊ τρεις 10 

20 τούς έταιρευομένους, αύτοϊ δέ τάς αύτάς έχείνοις χρήσεις έτέροις 
παρείχοντο. δ&εν χαϊ διχαίως άν τις αύτούς ούχ έταίρους ύπε- 11 
λάμβανεν είναι ούδέ στρατιώτας, άλλά χαμαιτύπους προσηγόρευσεν 
άνδροφόνοι γάρ τήν φύσιν δντες άνδρόπορνοι τόν τρόπον ήσαν. 12 
άπλδ)ς <Γ ειπείν, Ινα παύσωμαι' φησί <€ μαχρολογών, άλλως τε χαϊ 13 

25 τοσούτων μοι πραγμάτων έπ ιχεχυ μένων , ήγοΰμαι τοιαϋτα θηρία 

ωά. Ρβίτ\ (εί 8\άά.) 1 χαϊ ανμμάχων οπι. 8αΜ. 1 8. πλείστας — πεπρα- 
ξιχοπηχότα: 8πί<1. ν. 4 ξηνόρ αποδισ μένον 2 πεπραξιχοπηχότα 8 ηί ά. 
1ι. ν. βΐ ν. έ ξηνόρ., πεπραξικοπιχότα Ρ 2 Ιχπα&ή — 4 φίλοις: 8ιπά. ν. 

έχπα&ής 3 άχρατοποσίας 8αίά., άχροποοίαα Ρ 4 χαταφανήι Ρ 8 εΐ 
— 11 τον βασιλέως ήσαν. 8αίά. ν. λάστανρος 8 γάρ βί τ]ν οπι. 8υκ1. 

ελλησιν 8ηί<ϊ., -σι Ρ 9 φ Η Ρ, οπι. δπίά. η &ρασνς οπι. 8πϊά. 10 εις — 
Φίλιππον οπι. δπίά. 11 προστ^γορενοντο Ρ, ησαν 8πίά. 11 κα&όλον — 14 
προήγεν: 8ηίά. ν. άπεδοχίμαζεν 11 γάρ 6 Φίλιππος οπι. διιίά. 12 ίπι- 
μελομίνονς 8πίά. βοά. ΑΒΕ 13 άπεδοχίμαζεν 8αίά., -ζ* Ρ 14 τοιγαρ- 
οΰν — 17 άπήν. δηίά. ν. ά&λητάς 14 τοιγαρονν 8πίά., τοιγαρ (β. &οο.) Ρ 
16 έποίησεν Ρ, είναι 8υιά. η (ρηπβ) Ρ, χαϊ 8ηίά. 17 άπήν: άββ. 8 αϊ ά. 
18 λιαινόμενοι 19 δνω 23 άνδρόπορνοι 24 πανσωμαι Τα, πανσο- 

τι 

μαι φ 

ωά. ΡοΙφ. 8 88. οοηί. Αΐηβη. 4 ρ. 167*> 11 88. οοηί. Αίηβη. 6 ρ. 260*1 
βιηεηά. 21 αλλ 9 εταίρας ροβΐ Εταίρους βχ ΑΛβη&βο &άά. Τα 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



110 



γεγονέναι χαϊ τοιοΰτον τρόπον τούς φίλους χαϊ τούς έταίρονς 
Φιλίππου προσαγορευ&έντας οίους ούτε τούς Κενταύρους τούς τό 
Πήλιον χατασχόντας οϋτε τούς Λαιστρυγύνας τούς τό Λεοντίνων 
πεδίον οίχήσαντας οϋτ* άλλους ούδ' όποιους." 
10 Ταύτην δέ τήν τε πιχρίαν χαϊ τήν ά&υρογλωττίαν του συγγρα* 5 

2 φέως τις ούχ άν άποδοχιμάσειεν ; ού γαρ μόνον ότι μαχόμενα λέγει 
πρός τήν αύτοΰ πρό&εοιν άξιός έατιν έπιτιμήσεως, αλλά χαΐ 
διότι χατέιρευσται τοΰ τε βασιλέως χαΐ των φίλων> χαΐ μάλιστα 

3 διότι τό ψευδός αίσχρώς χαϊ απρεπώς διατέ&ειται. εί γάρ περί 
Σαρδαναπάλλου τις η τΰν έχείνου συμβιωτων έποιεΐτο τούς λό- 10 
γους, μόλις άν έ&άρρησε τ% χαχορρημοσύντ) ταύττ] χρήσασ&αι' οΰ 
τήν έν τφ βίφ προαίρεσιν χαϊ τήν άσέλγειαν διά της έπιγραφής 

4 της έπΐ τοΰ τάφου τεχμαιρόμε&α. λέγει γάρ ή έπιγραφή' 
ταϋτ έχω όσσ έφαγόν [τε] χαϊ έφύβρισα χαϊ μετ έρωτος 
τέρπν £πα$ον. 15 

5 περί δέ Φιλίππου χαϊ τών έχείνου φίλων εύλαβη&είη τις άν, ούχ 
οίον εις μαλαχίαν χαϊ άνανδριάν έτι δέ άναισχυντίαν λέγειν, αλλά 
τούναντίον μή ποτ 3 έγχωμίαζειν έπιβαλλόμενος ού δυνηϋγ] χατα- 
ξίως ειπείν της ανδρείας χαϊ φιλοπονίας χαϊ συλλήβδην της άρε- 

6 της των προειρημένων ανδρών, οιγε προφανώς ταΐς σφετέραις 20 
ρ. 25 να φιλοπονίαις χαϊ τόλμαις έξ έλαχίστης μέν βασιλείας ένδοξοτάτην χαϊ 

7 μεγίστην (τήν) Μαχεδόνων αρχήν χατεσχεύασαν, χωρίς δέ τΰν άιιό 
Φιλίππου πράξεων αϊ μετά τόν έχείνου θάνατον έπιτελεσ&εΐσαι 
μετά Αλεξάνδρου πάσιν όμολογουμένην τήν έπ* άρετΫ) φήμην πα- 

8 ραδεδώχασι περί αύτών. μεγάλην γάρ ΐσως μερίδα &ετέον τφ 25 
προεστωτι τ(5ν όλων Άλεξάνδρφ, χαίπερ δντι νέφ παντελώς, ούχ 

9 έλάττω μέντοι γε τοις συνεργοις χαϊ φίλοις, οΐ πολλαΐς μέν χαϊ 
παραδόξοις μάχαις ένίχησαν τούς ύπεναντίους, πολλούς δέ χαϊ 
παραβόλους ύπέμειναν πόνους χαϊ χινδύνους χαϊ ταλαΐΊίωρίας, 
πλείστης δέ περιουσίας χυριεύσαντες χαϊ πρός άπάσας τάς έπι- 30 



■α 

Ω- 



Ο 

^ _ 

-Ω ±! 

^ (Ο 



*- -Μ 

Ο) 



£ ±! 

Ο. Τ3 
£ Ο) 



ΓΜ > 

ο | 

ΓΜ 5 

οοά. ΡβΪΓ. (εί 8ηίά.) 2 οΊονς — 4 οΐχηοαντας: 8ηίά. ν. χεντανριχώς 



3 έχοντας 8αίά. Αεοντϊνον δηίά. 4 οΐχηααντας δτιίά., οίχίααντασ Ρ 
οίχήσ.ι άββ. 8πίά. 5 την τε πιχρίαν 7α, την έπιχριαν (β. &οο ) Ρ άθυ~ 
ρογλωττίαν 8ηίά. 1ι. ν. (ϊάβηι οογγ. Ιι. ϋίηάοΓί), α&νρογλωσσίαν (δ. βρΪΓ. 61 
ν ί. γ.) Ρ 6 οι χ αν 7α, ουχεν 7 αντον 11 χαχορημοσννη 13 τεχ- 
μαιρόμε&αι 14 τε άβΐ. 7α 15 τερπν' (βίο) 7α, τερπνών 22 την &άά. 
ΚβΪΒ&β 26 προεστωτι Γα, παρεστώτι 

1 τοίοντότροπα 7α &άη. ρ. 4, τοιούτους τον τρόπον ΒβίΒ&β 13 η 
γραφή Β IV 18 έπιβαλόμενος Ι#. ΟίηάοΓί 22 από] νπο 7α, έπΙ Κβίβϊβ 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ζ*""^ Ι 

1 1 Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 



Ον9ιγι3Ι ίηοπη 



Ω -Ο 



β Ρο1?1). νίΠ, 9, 13 — 11, δ 



111 



&υμίας πλείστης εύπορήσαντες απολαύσεως, ούτε χατά τήν σω- 
ματιχήν δύναμιν ούδέποτε διά ταϋτ ήλαττώ&ησαν, ούτε χατά τάς 
χρυχιχάς όρμάς ούδέν άδιχον ούδέ ασελγές έπετήδευσαν, άπαντες 10 
<Γ ώς έπος είπεϊν βασιλικοί χαϊ ταΐς μεγαλοψυχία ις χαϊ ταίς 

5 σωφροσύναις χαϊ ταΐς τόλμαις απέβησαν , Φιλίππφ χαϊ μετ 
Άλεξάνδρψ σνμβιώσαντες. ών ούδέν άν δέοι μνημονεύειν έπ* 
όνόματος. μετά δέ τόν 14λεξάνδρου θάνατον οντω περί των 11 
πλείστων μερών της οικουμένης άμφισβητήσαντες παραδόσιμον 
έποίησαν τήν έαυτων δόξαν έν πλείστοις ύπομνήμασιν ώστε τήν 12 

10 μέν Τιμαίου του συγγραφέως πιχρίαν, η χέχρηται χατ' Ιάγα&ο- 
χλέους του Σικελίας δυνάστου, χαίπερ άνυπέρβλητον είναι δοχοΰσαν, 
δμως λόγον έχειν — ώς γαρ χατ έχ&ροΰ χαΐ πονηρού χαΐ τυράν- 
νου διατίθεται τήν χατηγορίαν — τήν δέ Θεοπόμπου μηδ' υπό 
λόγον πίπτειν. προ&έμενος γαρ ώς περι βασιλέως εύφυεστάτου 11 

15 πρός αρετήν γεγονότος ούχ έστι των αισχρών χαΐ δεινών δπερ 
άπολέλοιπεν. λοιπόν ή 7νερΙ τήν αρχήν χαΐ προέχ&εσιν της πραγ- 2 
ματείας άνάγχη ψεύστην χαΐ χόλαχα φαίνεσ&αι τόν Ιστοριογράφον, 
ή περί τάς χατά μέρος άποψάσεις άνόητον χαΐ μειραχιώδη τε- 
λείως, εΐ διά της αλόγου χαΐ έπιχλήτου λοιδορίας ύπέλαβε πιστό- 

20 τερος μέν αύτός φανήσεσ&αι, 7ΐαραδοχής δέ μάλλον άξιω&ήσεσ&αι 
τάς έγχωμιαστιχάς όποφάσεις αύτοΰ περί Φιλίππου. 3 

ΚαΙ μήν ούδέ περι τάς όλοσχερεΐς διαλήψεις ούδείς άν εύδο- ρ·26 να 
χήσειε τφ προειρημένφ συγγραφεί, δς γε έπιβαλόμενος γράφειν 
τάς Έλληνιχάς πράξεις άφ' ών Θουχυδίδης άπέλειπεν, χαΐ συνεγ- 

2δ γίσας τοις Αευχτριχοΐς χαιροις χαΐ τοις έπιφανεστάτοις τών 'Ελ- 
ληνιχών έργων, τήν μέν € Ελλάδα μεταξύ χαΐ τάς ταύτης έπιβολάς 
απέρριψε, μεταλαβών δέ τήν ύπό&εσιν τάς Φιλίππου πράξεις 
προύΟ-ετο γράφειν. χαίτοι γε πολλφ σεμνότερον ήν χαΐ διχαιότε- 4 
ρον έν τ$ περί της Ελλάδος υ7ϊθ&έσει τά πεπραγμένα Φιλίππφ 

30 συμπεριλαβεϊν ήπερ έν η? ΦιλίΊίπου τά της Ελλάδος, ούδέ γάρ 5 
προχαταληφ&είς υπό βααιλιχής δυναστείας χαϊ τυχών έξουσίας 



<χ>ά. Ρών. 4 βασιλικοί Τα, βασιλικόν 8 άμφισβητησαντεσ, 8βά β ί. γ. 
9 Εαυτών Υα, ίανχον 15 ονκέοτι · 16 προέκ&εσι 19 8. διά — φανη- 
σεσΰαι: 8χπά. ν. ίπίκλητος 19 τι ς έπικλητου καΐ αλόγου δπίά. 20 μϊν 
αντος οιη. διιΐά. φανησεσ&αι: άββ. 8α ί ά. παραδοχής όε Κβίδΐίβ, πα- 

ροχησδε (8. αοο.) 27 νπο 

ετηβηά. 5 μετ*] μετ' έκεϊνον να &άη. ρ. 4, μετ* αυτόν Εβίβ^β, ββά οί. ΒΥί 
ίη Πβοΐίβίββιιί Ληη&1. 1889 ρ. 674 8· 15 8. ο παραλέλοιπεν ΗβίβΙβ 17 ανάγκη 
άβΐ. ΝιΛβΓ 24 άπέλιπεν Υα 27 μεταβαλών Υα αάη. ρ. 4 (βχ § 7) 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



112 



ούδείς άν έπέσχε συν χαιρφ ποιήσασ&αι μετάβασιν έπΐ τό της 
Ελλάδος όνομα χαϊ πρόσωπον* από δϊ ταύτης άρξάμενος χαϊ 
προβάς έπΐ ποσόν ούδ' δλως ούδείς άν ήλλάξατο μονάρχον πρό- 

6 όχημα χαϊ βίον, άχεραίψ χρώμενος γνώμη, χαί τί δή ποτ* ήν 
τό τάς τηλιχαύτας έναντιώσεις βιασάμενον παριδεΐν Θεόπομπον ; 5 
εί μή νή Λία δτι έχείνης μϊν της υποθέσεως τέλος ήν τό χαλόν, 

7 της δϊ χατά Φίλιππον τό συμφέρον, ού μήν αλλά πρός μϊν 
ταύτην τήν άμαρτίαν, χα&ό μετέβαλεν τήν ύπό&εσιν, ίσως &ν είχε 

8 τι λέγειν, εΐ τις αύτόν ήρετο περί τούτων ' πρός δϊ τήν χατά των 
φίλων αίσχρολογίαν ούχ άν οΐμαι δυνη&ήναι λόγον αύτόν άπο- 10 
δούναι, συγχώρησα ι δέ διότι πολύ τι παρέπεσε τοΰ χα&ήχοντος. 

12 Φίλιιΐπος δϊ τους μέν Μεσσηνίους πολεμίους γεγονότας ού- 
δϊν άξιον ήδυνή&η λόγου βλάψαι, χαίπερ έπιβαλόμενος χαχο- 
ποιεΐν αύτών τήν χώραν, εις δέ τους άναγχαιοτάτους τών φίλων 

2 τήν μεγίστην άσέλγειαν άπεδείξατο. τόν γάρ πρεσβύτερον "Λρα- 15 
τον, δυσαρεστη&έντα τοις ύπ' αύτοΰ πεπραγμένοις , μετ' ού 
πολύ μετά Ταυρίωνος τοΰ χειρίζοντος αύτφ τά χατά Πελοπόν- 

3 νησον έπανείλατο φαρμάχφ. παραυτίχα μϊν οΰν ήγνοεϊτο παρά 
τοις έχτός τό γεγονός ' χαΐ γάρ ήν ή δύναμις ού των παρ 9 αύτόν 
τόν χαιρόν άπολλυουσών, άλλά χρόνον έχουσα χαΐ διά&εσιν έρ- 20 

4 γαζομένη' τόν γε μήν "Λρατον αύτόν ούχ έλάν&ανε τό χαχόν. 

5 έγένετο δέ δήλον έχ τούτων* απαντάς γάρ έπιχρυπτό μένος τούς 
άλλους, πρός ίνα τΰν υπηρετών Κεφάλωνα διά τήν συνή&ειαν 
ούχ έστεξε τόν λόγον, αλλ* έπιμελώς αύτφ χατά τήν άρρωστίαν 
τοΰ προειρημένου συμπαρόντος χαί τι των πρός τφ τοίχφ πτυσ- 25 
μάτων έπισημηναμένου δίαιμον υπάρχον, είπε "ταΰτα ταπίχειρα 

6 της φιλίας, ώ Κεφάλων, χεχομίσμε&α της πρός Φίλιππον \ ού- 
τως έστί μέγα τι χαί χαλόν χρήμα μετριότης, ώστε μάλλον τοΰ 
πράξαντος ησχύνετο τό γεγονός, ή τοσούτων χαί τηλιχούτων 
χεχοινωνηχώς έργων έπΐ τφ τοΰ Φιλίππου συμφέροντι τοιαΰτα 30 

7 τά έπίχειρα χεχόμισται της εύνοιας, ούτος μϊν οϋν χαί διά τό 
πολλάχις της αρχής τετευχέναι παρά τοις *Αχαιοϊς, χαϊ διά τό 
πλή&ος χαί διά τό μέγε&ος τΰν εις τό έ&νος εύεργεσιΰν, μεταλ- 

οοά. Ράν. 3 προαβαα 6 νπο&εσέ\ αεωσ 13 χαίπερ — ρ. 113, 2 ηοη 
βάίάίΐ 7α 19 των] τον 20 ίργαζομένην 26 ταπίχειρα, 8β<1 ρηαβ ι ί. γ. 

ωά. Ροϊί/Ι. (Ρ) 13 ίπιβαλλόμενος* 15 έναπεόείξατο 16 όνσαρεστψ 
&έντων* ροβί πεπραγμένοις οΑά. ίν τ% Μεοοψ-χι 17 χειρίζοντας* 18 ηγ- 
νόητο* 18 8 παρ* αντοϊς* 20 χαίρων* 24 τά &ηΙβ χατά αάά.* 
28 ροδί, μάλλον &άά. 6 πα&όν (βίο) 31 ταπίχειρα (βίο) 

εηιεηά. 8 μετελαβε Εβίβίεβ 29 η] εί Οα8αη1)οηπ8 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ΡοΙ^Ι). ΥΙΟ, 11, 5— IX, 11, 2. 113 

λάξας τόν βίον έτυχε πρεπούσης τιμής χαϊ τ% πατρίδι χαϊ τφ 
χοινφ των ΙΑχαιων. 

27. "Οτι Καύαρος ό βασιλεύς τών έν τ% Θρ4 Χ 7] Γαλατών 
βασιλιχός υπάρχων τβ φύσει χαΐ μεγαλόφρων, πολλήν μέν άσφά- 

5 λειαν παρεσχεύαζε τοις προσπλέουσι τΰν έμπόρων εις τόν Πόν- 
τον, μεγάλας δέ παρείχετο χρείας τοις Βυζαντίοις έν τοις περί 2 
τούς Θργχας χαΐ Βι&υνούς πολέμοις. 

28. °Οτι Βέρξου βασιλεύοντος πόλεως Άρμόσατα, ή χεΐται 
πρός τψ Καλφ πεδίφ χαλουμένφ, μέσον Εύφράτου χαϊ ΤΙγριδος, ρ· 29 να 

1υ ταύτη νη πάλει παραστρατοπεδεύσας *Αντίοχος ό βασιλεύς έπε- 
βάλετο πολιορχεΐν αύτήν. θεωρών δέ τήν παρασχευήν τοϋ βασι- 2 
λέως ό Ξέρξης, τό μέν πρώτον αύτόν έχποδών έποίησεν, μετά 
δέ τινα χρόνον δείσας μή τον βασιλείου χρατη&έντος ύπό τών 
έχ&ρων χαϊ τάλλα τά χατά τήν όρχήν αύτφ διατραπβ, μετεμελή&η 

15 χαϊ διεπέμψατο πρός τόν Άντίοχον, φάσχων βούλεσ&αι συνελ&είν 
εις λόγους, οί μέν οϋν πιστοί τών φίλων ούχ ίφασχον δεΐν 3 
προΐεσ&αι τόν νεανίσχον λαβόντες εις χείρας, άλλά συνεβούλευον 
χυριεύσαντα της πόλεως Μι&ριδάτη παραδοϋναι τήν δυναστείαν, 
δς ήν υιός της άδελφής αύτοΰ χατά φύσιν. ό δέ βασιλεύς τούτων 4 

20 μέν ούδενϊ προσέσχε, μεταπεμιράμενος δέ τόν νεανίσχον διελύσατο 
τήν έχ&ραν, άφήχε δέ τά πλείστα των χρημάτων, ά συνέβαινε τόν 
πατέρα προσοφείλειν αύτφ των φόρων, λαβών δέ παραχρήμα 5 
τριαχόσια τάλαντα παρ" αύτοΰ χαϊ χίλιους Ιππους χαϊ χίλιους 
ήμιόνους μετά της έπισχευής τά τε χατά τήν άρχήν άπαντα χατ- 

25 έστησε, χαϊ συνοιχίσας αύτφ τήν άδελφήν *Λντιοχίδα πάντας 
τούς έχείνων των τόπων έψυχαγώγησε χαϊ προσεχαλέσατο, δόξας 
μεγαλοψύχως χαϊ βασιλιχως τοις πράγμασι χεχρήσ&αι. 

29. "Οτι οί τ&ν Καρχηδονίων ήγεμόνες, χρατήσαντες τΩν 
ύπεναντίων, σφβν αύτων ούχ ήδύναντο χρατεΐν, χαϊ δόξαντες τόν 2 

30 πρός ^Ρωμαίους πόλεμον άνηρηχέναι πρός αύτούς έστασίαζον χαϊ 

27 Ρο1?1). VIII 22 ' Β IV (24 ΗυΙ&κΛ), 1. 2 28 ΡοΙ^Ι). VIII 23 ΒΤΓ 
(25 Ηηΐίβοΐι) 29 ΡοΙγΙ). IX 11 



οοά. ΡΗτ. 3 &ράχψ β π 7 &ράχασ πολέμονσ 11 9εορών 
12 αυτόν ίχ ποδών 17 λαβόντες Ετηββίί, λαβόνταο 30 έστασίαζον (βίο) 
ωά. ΡοΙφ. (Ρ) 1 &ηΙβ τ$ βί αηΐβ τω &άά. πάρα 

αηβηά. 6 πρός Ρα, έπί λΥιιηάβΓβΓ 17 τον {χαιρόν τόν) νεανίσ- 

χον λαβίντα (ϊϊοο οπιϊι ΒβίβΜο) ν. ΗβΓ^βΓάβη 24 απαντ* άποχατέστησε 

Ηαΐΐβοΐι 26 (έπ') έχείνων ΗαΙΙβοΙι 30 χαϊ] αεί Ηηΐίβοΐι, άβΐ. 8ο1πΓβί£* 
Ιι&βηββΓ, χαϊ παρατριβόμενοι (όιετέλουν) Ρα ί. πι. 

βΰίορ. 8 ίηίΐίππι βχοβΓρϋ οοηίχ&οΐιιπι νίάβίΠΓ 

Οοηβΐ&ηϋηίβοΐΐθ Ειο*Γρίθ II. 2. 8 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



114 ΕχοβΓρί» άβ νίτίιιϋΙ)η8 βΐ νίΐϋβ 

παρατριβόμενοι διά την ίμφυτον Φοίνιξι πλεονεξίαν χαϊ φιλαρχίαν. 

3 ών υπάρχων 'Λσδρούβας δ Γέσχωνος εις τοϋτο χαχοπραγμοσύνης 
προήχ&η διά τήν έξουσίαν, ώς τον πιστότατον των χατ Ίβηρίαν 
φίλων ]Ανδοβάλην, πάλαι μέν όποβαλόντα τήν αρχήν διά Καρ- 
χηδονίους, άρτι δέ πάλιν όπειληφότα διά τήν πρός έχείνους 5 

4 εϋνοιαν, έπεβάλετο χρημάτων πλή&ος αίτεΐν. του δέ παραχού- 
σαντος διά τό &αρρείν έπϊ τβ προγεγενημένη πίστει πρός τους 
Καρχηδονίους, ψευδή διαβολήν έπενέγχας ήνάγχασε τόν^Λνδοβάλην 
δούναι τάς έαυτοϋ θυγατέρας εις όμηρείαν. 

ρ. 30 να 30. α Οτι των έχατέροις, 'Ρωμαίοις φημί χαΐ Καρχηδονίοις, 10 
προσπιπτόντων χαΐ συμβαινόντων εΐς ήν άνήρ αίτιος χαι μία 

2 ψυχή, λέγω δέ τήν *Λννίβου. τά τε γάρ χατά τήν Ίταλίαν όμο- 
λογουμένως ούτος ήν ό χειρίζων, τά τε χατά τήν Ίβηρίαν διά τοΰ 
πρεσβυτέρου των άδελφβν Άσδρούβου, μετά δέ ταΰτα διά τοΰ 

Β [πρεσβύτου] Μάγωνος' οι γάρ τούς των 'Ρωμαίων στρατηγούς 15 

4 άμψοτέρους άποχτείναντες άμα χατά τήν Ίβηρίαν "ήσαν ούτοι, χαϊ 
μήν τά χατά τήν Σιχελίαν έπραττε τάς μεν άρχάς διά των περί 

5 τόν Ίπποχράτην, ύστερον δέ διά Μυττόνου τοΰ Λίβυος, όμοίως 
δέ χαϊ χατά τήν 'Ελλάδα χαϊ τήν Ίλλυρίδα' χαϊ τόν άπό τούτων 
τών τόπων φόβον άνατεινόμενος έξέπληττε χαϊ περιέσπα 20 

6 μαίους διά της πρός Φίλιππον χοινοπραγίας. ούτω μέγα τι χρήμα 
Εχο.(ΐ6 5επΐ. κθί 2 &αυμάσιον άνήρ χαϊ ψυχή δεόντως άρμοσ&εϊσα χατά τήν έξ 

56 ? ρ, 137 

βά.Βοίδδ. άζΧήξ σύστασιν πρός δ τι &ν όρμήση των ανθρωπίνων έργων. 

7 Έπεϊ δ* ή τ&ν πραγμάτων διά&εσις εις έπίστασιν ήμάς ήχε 
περί της *Λννίβου φύσεως, άπαιτεΐν ό χαιρός δοχεΐ μοι τάς μά- 25 

8 λίστα διαπορουμένας ιδιότητας υπέρ αύτοΰ δηλωσαι. τινές μέν 
γάρ ώμόν αύτόν οϊονται γεγονέναι χα&* ύπερβολήν, τινές δέ φι- 
λάργυρον. τό <Γ αληθές ειπείν υπέρ αύτοΰ (χαΐ) των έν πράγ- 

30 Ρο1?1). IX 22—26 



οοά. Ράτ. 4 Άνόοβαλην 7α (βχ § 4), όοβάλψ χαρχηόονίονσ, 8βά ν ί. Γ. 
8 έπινέγχαο 11 προσπιπτώντων 15 πρεσβύτου ίηάπχίΐ 8ο1ι^6ΐ£- 

ΙΐΗβιιββΓ 16 αποχτειναντ, ββά ρππβ ε &ϋβπιιη α ί. γ. 21 χοινω\πραγίασ 
21 μέγα — 23 έργων: 8ηί(1. ν. χρήμα 23 αχινών Ρ, <?£ αρχής (βχ β,ηίβοβ- 
άβηΙάΙ)Π8 ρβΓρβΓΕίη ΓβρβΙίίΛ) 8αίά. έργων: άβ8. 8ηίά 24 ηχε 8ο1τ*βί£ΐι&βη8βΓ, 
είχε Ρ (τ]γε 7α »άη. ρ. 5) 28 αντον Β Ρ, χαϊ ίΐάά. 7α (χαϊ χα&όλον τών Κβίβΐίθ) 

οοά. ΡοΙφ. (Γ) 21 ούτως (ΓΜ) φύεται χρήμα Ρ, χρήμα φύεται Μ 

βϊηβηά. 1 φιλαργυρίαν Ν»1)βΓ 16 αμα (τω τον Γέαχωνος Άσόρούβα) 
8ο1ι^βί£ΐι&βΈΐ86Γ, Ζμα άβΐ. 2?Τ7 19 τά αάά. &ηΐβ χατά ΤνΊβΙ&ηάί; 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΝίνΕΒίΙΤΥΟΡαΑίΙΡΟΒΝΙΑ 



β Ρο\γ\). IX, 11, 2 — 24, 2. 115 

μα α ιν άναστρεφομένων ού $<£διον. ίνιοι μέν γάρ έλέγχεσθαί φασι 9 
τάς φύσεις υπό των περιστάσεων, χαϊ τούς μέν έν ταις έξουσίαις 
καταφανείς γίνεσθαι, χ&ν δλως τόν πρό τοϋ χρόνον άναστέλλων- 
ται, τούς δέ πάλιν έν ταΐς άτνχίαις. έμοί δ' έμπαλιν ούχ ύγιές 10 
5 είναι δοχεΐ τό λεγόμενον' ού γαρ όλίγα μοι φαίνονται, τά δέ 
πλείστα, ποτέ μέν δια τάς των φίλων παραθέσεις, ποτέ δέ δίά 
τάς τΰν πραγμάτων ποιχιλίας, άνθρωποι παρά τήν αύτΰν προ- 
αίρεσιν άναγχάζεσθαι χαϊ λέγειν χαϊ πράττειν. γνοίη δ' &ν τις 23 
έπΐ πολλά τΰν ήδη γεγονότων έπιστήσας. τις γάρ 'Λγαθοχλέα 2 

10 τόν Σιχελίας τνραννον ούχ ίστόρηχε διότι δόξας ώμότατος είναι 
χατά τάς πρώτας έπιβολάς χαϊ τήν χατασχενήν της δυναστείας, 
μετά ταϋτα νομίσας βεβαίως ένδεδέσθαι τήν Σιχελιωτΰν αρχήν ρ . 33 να 
πάντων ήμερώτατος δοχεΐ γεγονέναι χαϊ πραότατος; έτι δέ Κλεο- 3 
μένης δ Σπαρτιάτης ού χρηστότατος μέν βασιλεύς, πιχρότατος δέ 

15 τύραννος, εύτρα?εελώτατος δέ πάλιν ιδιώτης χαϊ φιλανθρωπότα- 
τος; χαίτοι γοϋν ούχ είχός ήν περί τάς αύτάς φύσεις τάς έναντιω- 4 
τάτας διαθέσεις ύπάρχειν ' άλλ' άναγχαζόμενοι ταις των πραγμάτων 
μεταβολαΐς συμμετατίθεσθαι τήν έναντίαν τ$ φύσει πολλάχις έμ- 
φαίνονσι διάθεσιν ένιοι τΰν δνναστΰν πρός τούς έχτός, ώστε μή 

20 οίον έλέγχεσθαί τάς φύσεις διά τούτων, τό δ' έναντίον έπισχο- 
τείσθαι μάλλον, τό δ' αύτό χαϊ διά τάς τΰν φίλων παραθέσεις 5 
εΐωθε συμβαίνειν ού μόνον ήγεμόσι χαϊ δννάσταις χαϊ βασιλεϋσι, 
αλλά χαϊ πόλεσιν. Αθηναίων γοϋν εΰροι τις άν όλίγα μέν τά πιχρά, 6 
πολλά δέ τά χρηστά χαϊ σεμνά της πολιτείας Αριστείδου χαϊ 

25 Περιχλέους προεστώτων, Κλέωνος δέ χαϊ Χάρητος ταναντία ' Λάχε- 7 
δαιμονίων (<Γ) ήγουμένων της Ελλάδος δσα μέν διά Κλεομβρότου 
τοϋ βασιλέως πράττοιτο, πάντα συμμαχιχήν είχε τήν αίρεσιν, δσα 
δέ δι Αγησιλάου, τούναντίον' ώστε χαϊ τά των πόλεων ίθη ταίς 8 
των προεστώτων διαφοραίς συμμεταπίπτειν . Φίλιππος δέ ό βασι- 9 

30 )*εύς, δτε μέν Ταυρίων ή Δημήτριος αύτφ σνμπράττοιεν, ήν άσε- 
βέστατος, δτε δέ πάλιν "Λρατος ή Χρυσόγονος, ήμερώτατος. 

Παραπλήσια δέ μοι δοχεΐ τούτοις χαϊ τά χατ' Ιάννίβαν γ ε- 24 
γονέναΓ χαϊ γάρ περιστάσεσι παραδόξοις χαϊ ποιχίλαις έχρήσατο ^ 



ϋθά. Ρών. 1 φ 7 αυτών Ηαΐίβοΐι, αι τών Ρ (Εαυτών να) 10 ώμο- 
τατοσ, 8βά ρπΌβ τ ί. γ. βΐ εοο. βηρτ» ρπυβ ο βΓαβπβ 11 πρώταο, βεά α ί. γ. 
13 πραότατοσ 14 ο ί. Γ. 16 γοϋν, 8βά ο ί. γ, 20 έπισχοτεΐοθαι, ββά 
γ ί. γ. (ίοΗ π) 26 (ό') αάά. 1*. ϋπιάϋΓί 

ειηβηά. 7 αν&ρωποι Ι*. ϋίηάοΓί 9 πολλών Τα 16 γοϋν ουκ] γ' ουκ 

8* 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



116 



χαϊ φιλοις τοις έγγιστα μεγάλας έσχηχόσι διαφοράς, ώστε χαϊ 
λίαν έχ τΰν χατ Ίταλίαν πράξεων δυσ&εώρητον είναι την του 

3 προειρημένου φύσιν. τάς μέν οϋν τ(5ν περιστάσεων νποβολάς 
εύχερές χαΐ δίά των προειρημένων χαϊ δια των μετά ταϋτα ρη&η- 
σομένων χαταμα&εΐν , τάς δέ των φίλων ούχ άξιον παραλιπεΐν, 
άλλως τε χαϊ διά μιας γνώμης Ιχανήν του πράγματος έμφασιν 

4 λαβείν. χα&* δν γάρ χαιρόν 'Λννίβας έξ Ιβηρίας την εις *Ιταλίαν 
πορείαν έπενόει στέλλεσ&αι μετά τών δυνάμεων, μεγίστης προ- 
φαινομένης δυσχρη στιας περϊ τάς τροφάς χαϊ την έτοιμότητα των 
Επιτηδείων τοις στρατοπέδοις , άτε χαϊ χατά τό μήχος άνήνυτον 

να ξχειν τι δοχούσης της όδοΰ χαϊ χατά τό πλή&ος χαϊ τήν άγριότητα 

5 ταίν μεταξύ χατοιχούντων βαρβάρων, τότε δοχεΐ χαϊ πλεονάχις έν 
τφ συνεδρίφ περϊ τούτου του μέρους έμπιπτονσης απορίας εις 
τών φίλων Αννίβας ό Μονομάχος έπιχαλούμενος άποφήνασ&αι 
γνώμην διότι μία τις όδός αύτφ προφαίνεται, δι' ής έστιν εις 

6 Ίταλίαν έλ&εΐν έφιχτόν. του δ 1 *Λννίβου λέγειν χελενσαντος, δι- 
δάξαι δείν έφη τάς δυνάμεις άν&ρωποφαγεΐν χαϊ τούτψ ποιησαι 
συνήθεις. ΖΗΤΕΙ ΤΑ ΛΟΙΠΑ ΕΝ ΤΩΙ ΠΕΡΙ ΣΤΡΑΤΗ- 
ΓΗΜΑΤΩΝ. 

7 Αννίβας δέ πρός μέν τό τόλμημα χαϊ τό ιιραχτιχόν της 
έπινοίας ουδέν άντειπεΐν έδυνή&η, του δέ πράγματος λαβείν έν- 

-8 νοιαν οϋΘ-* αυτόν ούτε τούς φίλους έδύνατο πεΐσαι. τούτου δέ 
» τάνδρός εΐναί φασιν έργα χαϊ τά χατά τήν Ίταλίαν εις Αννί- 

βαν άναφερόμενα περϊ της ώμότητος, ούχ ήττον δέ χαϊ τών 

περιστάσεων. 

25 Φιλάργυρός γε μήν δοχεϊ γεγονέναι διαφερόντως χαϊ φίλφ 
χεχρήσ&αι φιλαργύρφ Μάγων ι τφ (τα) χατά τήν Βρεττίαν χει- 
2 ρίζοντι. ταύτην δέ τήν Ιστορίαν έγώ παρέλαβον μέν χαϊ παρ* 



οοά. Ρβντ. 3 νποβολάς 8<ΛτΓβί£ΐι&6ΤΐΒβΓ, ίπερβολάσ 6 ϊ'μφασι 15 αντώ 
18 ταλοιπα εν π στρατηγιματων 22 αυτόν 23 φ 27 (τά) αάά. 
ΘΓοηονίπΒ 

εηιεηά. 6 (έξόν) ροβί; γνώμης &άά. 7α, ροεΐ Ιμφαοιν &άά. Ηηϋδοί, έμ- 
φασιν λαβόντος ΒίϊΙι^βί^Ιι&θηββΓ 20 τολμηρόν ΝαΙ)βΓ 

εάορ. 22 — 24 Ηίο ρεηιώηα Ροί^δη νβνύα αδ ερχίοψηαίοτε ρανΗψη ίψηηιηίαΐα 
βυ,ηΐ: Ηαΐΐβοΐι 28 &ηΙβ ταύτην όε την ιστορίαν ηοηηαΐΐδΐ βΛ βρϋοπίΛίοΓβ οηιίββα 
6836, ς[ϋ&6 θπΙ) αϋο Ιίίιιΐο ορβΓΪΒ Οοηβΐ&ηϋηί&ηί ροβίΐα ίιιβπηί:, δαβρίο&ΙΠΓ 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊΒι 1 ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β ΡοΙ^Ι). IX, 24, 2 — 26, 5. 117 

αύτΰν Καρχηδονίων ' έγχώριοι γάρ ού μόνον τάς τΰίν ανέμων 3 
στάσεις χατά τήν παροιμίαν, αλλά χαϊ τά των έγχωρίων άν&ρώπων 
ή&η κάλλιστα γινώσχουσιν' έτι δέ Μασσανάσσον άχριβέστερον 4 
διήχουσα, φέροντος απολογισμούς χα&όλον μέν περί πάντων Καρ- 
5 χηδονίων, μάλιστα δέ περί της [Αννίβου χαΐ Μάγωνος τον 2αν- 
νίτον προσαγορευομένον φιλαργυρίας, πρός γάρ τοις άλλοις έφη 5 
γενναιότατα χεχοινωνηχότας έαντοϊς πραγμάτων τούς προειρημέ- 
νονς από της πρώτης ήλιχίας χαΐ πολλάς μέν πόλεις κατ ' Ίβη- 
ρίαν, πολλάς δέ χατά τήν Ίταλίαν είληφότας έχατέρους, τάς μέν 

10 χατά χράτος, τάς δέ έχ παραδόσεως, ούδέποτε μετεσχηχέναι της 
αύτής πράξεως αλλήλοις, άλλ' αεί μάλλον έαυτούς ή τους πόλε- 6 
μίονς στρατηγεΐν χάριν τον μή σνμπαρεϊναι &άτερον &ατέρφ πό- 
λεως χαταλαμβανομένης } ίνα μήτε διαφέρωνται πρός σφάς έχ των 
τοιούτων μήτε μερίζωνται τό λυσιτελές, έφαμίλλου της υπεροχής ρ. 37 

15 αύτων ύπαρχονσης. 

Πλήν δτι γε χαΐ τήν Άννίβου φύσιν ού μόνον ή των φίλων 26 
παρά&εσις, έτι δέ μάλλον ή των πραγμάτων περίστασις έβιάζετο 
χαΐ μετετί&ετο πολλάχις, έχ τε των προειρημένων χαϊ τών λέγε- 
σ&αι μελλόντων έστϊ φανερόν. άμα γάρ τφ γενέσ&αι τήν Καπύην 2 

20 τοις 'Ρωμαίοις ύποχείριον εύ&έως ήσαν, όπερ είχός, αί πόλεις 
μετέωροι, χαϊ περιέβλεπον άφορμάς χαϊ προφάσεις της πρός 
' Ρω μα ίου ς μεταβολής 9 δτε δή χαϊ δοχεϊ μάλιστα δυσχρηστη&εις 8 
Αννίβας εις άπορίαν έμπεσεΐν υπέρ των ένεστώτων. ούτε γάρ 4 
τηρεΐν τάς πόλεις πάσας πολύ διεστώσας αλλήλων δυνατός ήν, 

25 χα&ίσας ε/ς ένα τόπον, των πολεμίων χαϊ πλείοσι στρατοπέδοις 
άντ ιπαραγ όντων , ούτε διαιρειν είς πολλά μέρη τήν αύτοϋ δύναμιν 
οΐός τ 3 ήν. εύχείρωτος γάρ έμελλε τοις έχ&ροΐς ύπάρξειν χαϊ διά 5 
τό λείπεσ&αι τφ πλή&ει χαϊ διά τό μή δύνασ&αι πάσιν αύτοις 



<χ>ά. Ρείν. (6ί 8αίά.) 1 έγχώριοι— $ γινώοχονσιν: 8ηίά. V. ανέμων στα - 
σεις 6ΐ ν. ίγχώριον 1 έγχώριοι 8ηίά. πίΓοςυβ Ιοοο, οι εγχώριοι (βίο) Ρ 
3 γινώοχονοιν Ρ 8ηίά. ν. ίγχ. 9 γινώσχονοι 8πί<1. ν. αν. σταα. γινώαχοναιν: 
<1β8. 8 ηί ά. πίΓΟ^ηβ Ιοοο μαοσανάσοον, 8βά ν ί. γ. βΐί&πι αηίβ νοοβπι άχρι- 
βέστερον β,ΐίςτιίά βΓ&βηιη νΐάβΙιΐΓ 12 &αττετρον (8. »ε«.) 9αττέρωι 19 Μοτι 
22 όνσχρηοτη&είς Τα αάη. ρ. 5, δνσχρηο&εΙσ 26 άντιπαραγόντων Ββίδίεβ, 
άντιπαραττ όντων Ρ (άντ ιπαραταττ όντων Ρα) αντον 

βνηβηά. 1 ίπιχώριοι Τα 3 Μασαννάαον Βλ¥ ετι δ 7 άχριβέστερον 
Μαοοανάοοον ΒβηββΙβΓ, %τι δε Μασαννάαον (τον βασιλέως) ΒΤΥ, ν. ΐηίτβ, 
12 χαταοτραττγγειν Υα ί. πι. βί Κτβ1)8, ν. ΒΨ ίη Ροΐ. βάίΐ. *ά 1. 1. 18 μετε- 
τ&ει ΒβΙΛβΓ 19 εαται ΝαΙ>βΓ 28 αντος Κβιβϊβ 

εαίορ. 3 οοηίταοίαψη ίη δτ«ηι« οταϋοηεηι ρνοάετβ νχάείκτ )ιία(ν#: ΗαΚβοΙι 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



118 ΕχοβΓρία άβ νίιΊηϋ&ηβ βί νίΐίίβ 

6 συμπαρεΐναι. διόπερ ήναγχάζετο τάς μεν προδήλως έγχαταλείπειν 
τΰν πόλεων, έξ ών δέ τάς φρουράς έξάγειν , αγωνιών μή χατά 
τάς μεταβολάς τΰν πραγμάτων συγχαταφ&είρη τούς ίδιους στρα- 

7 τιώτας. ένίας γάρ χαϊ παρασπονδήσ' ύπέμεινε, μετανιστάς εις 

8 άλλας πόλεις χαϊ ποιων ανάρπαστους αύτΰν τούς βίους, έξ ών 5 
προσχόπτοντες οι μέν άσέβειαν, οί (Γ ωμότητα χατεγίνωσχον. 

9 χαϊ γάρ αρπαγή χρημάτων άμα τοις προειρημένοις χαΐ φόνοι χαΐ 
βίαιοι προφάσεις έγίνοντο διά τε τΰν έξιόντων χαΐ διά τΰν είσι- 
όντων στρατιωτών εις τάς πόλεις, έχάστων ύπειληφότων όσον 
ούχ ήδη τούς υπολειπόμενους μεταβαλεϊσ&αι πρός τούς ύπεναν- 10 

10 τίους. έξ ών χαΐ λίαν δυσχερές ά7ΐοφήνασ&αι περί της 'Λννίβου 
φύσεως, διά τε τήν των φίλων παρά&εσιν χαϊ τήν των πραγ- 

11 μάτων περίστασιν. χρατει γε μήν ή φήμη παρά μϊν Καρχηδονίοις 
ώς φιλαργύρου, παρά δέ ' Ρωμαίοις ώς ώμοϋ γενομένου αύτοΰ. 

31. α Οτι μέλλοντες ίστορείν τά πραχ&έντα Ποπλίψ χατά 15 
τήν *Ιβηρίαν, συλλήβδην δέ πάσας τάς χατά τόν βίον έπιτελεσ- 
να &είσας αύτφ πράξεις, άναγχαϊον ήγούμε&α τό προεπιστήσαι τούς 

2 άχούοντας έπΐ τήν αίρεσιν χαϊ φύσιν τάνδρός. τφ γάρ σχεδόν 
έπιφανέστατον αύτόν γεγονέναι των πρό του, ζητοϋσι μέν πάντες 
είδέναι τις ποτ* ήν χαϊ άπό ποίας φύσεως ή τριβής όρμη&είς 20 

3 τάς τηλιχαύτας χαϊ τοσαύτας έπετελέσατο πράξεις, άγνοεϊν δέ χαϊ 
χρευδοδοξάζειν άναγχάζονται διά τό τούς έξηγουμένους υπέρ 

4 αύτοϋ παραπεπαιχέναι της άλη&είας. δτι δέ έστιν υγιές τό νυνί 
λεγόμενον ύφ' ήμΰν δήλον έσται διά της ήμετέρας έξηγήσεως 
τοις έπισημαίνεσ&αι δυναμένοις τά χάλλιστα χαϊ παραβολώτατα 25 

5 των έχείνφ πεπραγμένων, οί μέν οϋν άλλοι πάντες αύτόν έπι- 

31 Ρο1?1>. Χ 2 — 3,2 

26 ϋηβιη Ιιαίηβ βο1θ£&β (ίηίβ & ν. πάντες) βΐ βεΐ. 32 βΐ 33 ηοη βάιάίί; Γα 
βοά. Ρώτ. (βί Βηίά.) 1 σνμπαρεΐναι Γα ίη ίηϋοβ βιταΙοΓηιη, σνμπαρήναι 
2 μη Γα, μ&ν 8 σνγχαταφ&εΙρ% Ββίβίεβ, σνγχαταφ&ερ^ι 4 παρασπονόήο* 
Ηηΐίβοΐι, παρααπονδαα (8. &οο.) Ρ (παραοπονδήσαι Γα ίη Ιβχίη, δβά παρασπον- 

δείν ί. πι. βΐ &άη. ρ. 5) δ έξών (βίε) προχόπτοντεσ 10 ονχηδή· 15 π 
ΠΟΠΑΙΟΥ θοΙο^&θ ρΓΟ ϋίηΐο βηρβΓβοπρΙηπι 18 αίρεσι (β. βρΪΓ.) χαϊ φνσι 
τω να, το 20 τριβηο, ββά η ί. γ. 24 ϊοτε 25 χάλιοτα 26 υΐ 
μεν — ρ. 120, 6 πεπραγμένους: 8αίά. ν. Πόπλιος, ρΓΟβπιίβδίδ ηοηηηΐΐίθ βχ § 2—4 
βχοβΓρίίβ αντον οπι. 8πίά. 

6Π%€ηά. 4 γάρ] γοϋν Γα ί. πι. βί &άη. ρ. 5, Λ 8ο1πτ6ί£ΐι&βΠ8βΓ 7 άρ· 
παγαϊ Ν&&6Γ 8 προφάσεις] (πράξεις) προφανώς Βλ¥ 14 γεγονότος 
ΗαΙΙβοΙ), αντον άβΐ. ΒβηββΙβΓ 22 -ψίνδοδοξεϊν 1.. ϋίηάοΓί ΛΤίοΙΟΓβ ίΓ&ίτβ, -ψευδή 
όοξάζειν οοηί. Θηϊΐ. ΒίηάοΓί ίη δίβρίι&ηί ίΐιββ. ρ. 1864 ά , ψενδος δοξάζειν Ηπΐΐβοΐι 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΝΙΥΕΠίΙΤΥΟΡ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 



β Ρο1}τί). IX, 26, 6 — Χ, 3, 1. 



119 



τυχή τινα χαϊ τό πλεΐον αίεϊ παραλόγως χαϊ ταύτομάτφ χατορ- 

• &οΰντα τάς έπιβολάς παρεισάγουσι, νομίζοντες ώαανεΐ Νεωτέρους Ο 
είναι χαϊ &αυμαστοτέρους τούς τοιούτους άνδρας των κατά λόγον 
έν έχάστοις πραττόντων, άγνοοΰντες δτι τό μέν ίπαινετόν, τό δέ 

5 μαχαριστόν είναι συμβαίνει των προειρημένων, χαϊ τό μέν χοινόν 7 
έατι χαϊ τοις τυχοϋοι, τό δέ έπαινετόν μόνον Ιδιον \)7ΐάργειν των 
εύλογίστων χαΐ φρένας έχόντων ανδρών, ους χαϊ &ειοτάτους είναι 
χαϊ προσφιλέστατους τοις &εοΐς νομιστέον. έμοί δοχεΐ Πόπλιος 8 
Λυχούργφ τψ τ(5ν Λαχεδαιμονίων νομο&έττη παραπλησίαν έσχη- 

10 χέναι φύσιν χαϊ προαίρεσιν. οϋτε γαρ Λυχοϋργον ήγητέον δεισι- 9 
δαιμονοΰντα χαϊ πάντα προσέχοντα ττ\ Πυ&ίφ συστήσασ&αι τό 
Λαχεδαιμονίων πολίτευμα, οντε Πόπλιον ίξ ένυπνίων όρμώμενον 
χαϊ χληδόνων τηλιχαύτην περιποιέσαι ττ\ πατρίδι δυναστείαν' 
άλλ' δρΰντες έχάτεροι τούς πολλούς τών αν&ρώπων οϋτε παρά- 10 

15 δοξα προσδεχομένους ρ$δίως οϋτε τοις δεινοΐς τολμώντας περί- 
βάλλεσ&αι χωρίς της έχ των &εων έλπίδος, Λυχοϋργος μέν αίεϊ 11 
προσλαμβανόμενος ταϊς ίδίαις έπιβολαΐς την έχ της Πυ&ίας 
φήμην εύπαραδεχτοτέρας χαι πιστοτέρας έιιοίει τάς ίδιας έπι- 
νοίας, Πόπλιος δέ παραπλησίως ένεργαζόμενος αίεϊ δόξαν τοις 12 

20 πολλοίς ώς μετά της -9·είας έπιπνοίας ποιούμενος τάς έπιβολάς, 
εύ&αρσεστέρους παρεσχεύαζε τούς υΊίοταττομένους πρός τά δεινά 
των έργων, δτι δ' ίχαστα μετά λογισμού χαϊ προνοίας έπραττεν, 13 
χαϊ διότι πάντα χατά λόγον έξέβαινε τά τέλη των πράξεων αύτφ, 
δήλον έσται διά των λέγεσ&αι μελλόντων. 

25 Έχείνος γάρ δτι μέν ήν εύεργετιχός χαϊ μεγαλόψυχος όμο- 3 
λογεΐται, διότι δ' άγχίνους χαϊ νήπτης, τ% διανοίφ περϊ τό προ- 



οοά. Ρβίν. β( 8αιά. 1. 16 άύ δαίά. ταντομάτω Ρ, τά αίτομάτω δηίά. 2 £πι- 
βονλάς δηίά. οο<1. Α 6 ίπάρχειν Ρ δαίά. οοά. Αν (οηιη Ε), υπάρχον νυΐ^ο 
&ραά διηά. 8 τοϊς οω. 8υί<1. οοά. Αν ροβΐ Πόπλιος αάά. φηοϊν 6 Πολύβιος 
8πίά. 9 8. έσχηχίναι φνσιν 8αίά., εοχε | φνοι (β. &οο.) Ρ 13 τ# πατρίδι 
περιποιηοαι δαίά. 15 περιβά?Λεσ&αι Ρ (ουηοι Ε), ^αοά ίη παραβάλλεσ&αι 

οογγ. δπίά. 16 ίχ οιη. δαίά. 17 προολαμβανόμενόμεν (βίο) Ρ 19 β. ένεργα- 
ζόμενος — πολλοίς οιη. δαίά. αίεϊ (βίο) Ρ 22 δτι ό* ίχαστα] χαϊ δαϋ 
Ιπραττεν Ρ, -τ* 8αίά. 23 διότι οιη. δαίά. έξέβαινε δαίά., -νεν Ρ 24 δή- 
λον — μελλόντων οιη. 8ηίά. ϊοτε Ρ 26 δ* 8ηίά., δ 7 £ (βίο) Ρ χαϊ αηΐβ 
περί αάά. δαίάαβ οοά. ρΓ&βΙβΓ Α 

ωά.ΡοΙι/1). (Ε) 20 πολνς* έπινοιας* 21 ροβΐ ενΒ. &&β· χαϊ προΒνμο- 
τέρονς χατεσχεναζε 26 διότι] οτι* ροβί; νηπτης αάά. χαϊ 

βηκηά. 4 §ν εχαοτον δο&1ΐ£6Γ 6 μόνων ΒβΙΛβΓ υπάρχει ϋΓβίηπβ 
8 ίμοί (δε) ΚβίβίΕβ 14 οντε (τά) ΚβίβΚβ 20 μετά τίνος ΝαΙ>βΓ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



120 



ΕχοβΓρία άβ νΪΓίαίΛιιβ βί νίΐπβ 



■α 
ο. 



ς- 

ω 



-4 ω 

£ ±! 

Ο. Τ3 

£ Ο) 



τε&έν έντεταμένος, ού&είς &ν συγχωρήσειε πλήν των συμβεβψ 
2 χότων χαϊ τε&εαμένων ύποστάς αύτοϋ τήν φύσιν. ών είς ήν 
Γάιος Λαίλιος, άτζό νέου μετεσχηχώς αύτψ παντός ίργου χαϊ 
λόγου μέχρι τελεντής, ό ταύτην περϊ αύτοϋ τήν δόξαν έργασά- 
μενος διά τό δοχεϊν είχότα λέγειν χαϊ σύμφωνα τοις νπ έχείνου 5 
πεπραγμένοις. ΖΗΤΕΙ ΕΝ ΤΩΙ ΠΕΡΙ ΑΝΔΡΑΓΑΘΗΜΑ- 
ΤΩΝ. 

32. °0τι δ αύτός ού μόνον αύτδς έγένετο άγορανόμος, αλλά 
χαΐ τδν όδελφόν άπέδειξε, προφασισάμενος δνειρον τε&εωρηχέναι. 

6 υπάρχων γαρ εύεργετιχός χαϊ μεγαλόδωρος χαΐ προσφιλής χατά 10 
τήν άπάντησιν συνελογίσατο τήν του πλή&ους πρός αυτόν εΰνοιαν. 

7 χαϊ πρός τόν του δήμου χαϊ τόν της μητρός χαιρόν άρμοσάμενος 
χα&ίχετο της προ&έσεως. 

9 Ταύτα μίν οϋν είρήσ&ω μοι χάριν των αχουόντων 9 Ινα μή 
συγχαταφερόμενοι χρευδως τ% χα&ωμιλημέντ} δόξΐ] περί αύτοϋ 15 
παραπέμπωσι τά σεμνότατα χαϊ χάλλιστα τάνδρός, λέγω δέ τήν 

10 έπιδεξιότητα χαϊ φιλοπονίαν. έτι δέ μάλλον έσται τοΰτο συμ- 
φανές έπ αύτΰν τ(3ν πράξεων. 

33. Ότι Πόπλιος αίχμάλωτον λαβών έχ της τοϋ Μανδονίου 

οί. Εχο. <ίβ γνναιχός, δς ήν άδελφός Άνδοβάλου τοϋ των Αεγγητ&ν βασιλέως, 20 
δ ρ Π ^^ ταύτην έπιμελως χαϊ φιλοτίμως έδόξασε, δαχρύσας έπϊ τ$ συμ- 
Βοί5«. φορ$ χαϊ συμπα&ήσας ταύτην της δουλείας ήλευ&έρωσεν. 

82 ΡοΙ?1). Χ 5, 6—10 (οπήβδ* § 8) 33 ΡοΙ^Ι). Χ 18, 7. 19, 3—7. 



ωά, Ρείτ. (βΐ &ιιίά.) 1 οιδεϊς 8χύά. συμβεβηχότων Ρ βί δηΐάΕβ οοά. V (οπιη 
Έ), συμβεβιωχότων νπΐ£0 αρηά δηίά. 2 χαϊ] ς ροβί; σνμβ. ίηί,Γβ. Ιϊηβαιη αρρο- 
δϋτιπϊ ίη Ρ υποστας δαίά., υπό στόσ Ρ 4 τ?)ν οπι. δπϊά. 6 πεπραγμέ* 

τ τ ε φ > 

νοις: άββ. 8αίά. ζη εν π ανόραγα αάά. Ρ 11 αυτόν 15 συγχαταφ&ερό- 



μενοι 17 έοτε (8. αοο.) 22 συμπα&ήσασ, 8βά ησα I γ. 

^ Ε 

-Ω ±! 
^ (Ο 



ΓΜ | 

ρ. 4 ί. I 



οοά. ΡοΙι/ϋ. (Ρ) 2 νποστάς] νπαντας είς ην] είσΐν* 4 ημΖν ένεργασά- 
μένος 20 λεγχητών (λε . . των Μ) 

ετηεηά. 2 νπ αυγάς ϋΓδίητίβ 20 Ίλεργητών Οω&η&οπιιβ, οί. Υα αάη. 



βόίορ. 8 8. οτι—τε&εωρηχέναι β ρΓ&βοβάβηϋΙηιβ οοηίΓΕχίΐ, άβίηάβ (νβ. 10) 
υπάρχων γαρ ρΓΟ άλλ' υπάρχων 12 χάί πρός ρτο λοιπόν πρνς τε 12 8. 
ραβί άρμοσάμενος οπι. εύστόχως ου μόνον, βΐ ροδί προθέσεως οπι. αλλά χάί 
μετά τίνος ίόόχει 9εΙας έπιπνοίας αυτό πράττειν βί Ιοίαπι § 8 (ςυαπι ρταβΙ^Γ 
Ρ 6χ1ιϊ1)6ί Εχο. άβ θβηΐ;. 59) 19 οτι — 22 ήλευ&έρωσεν ρΓΟ έχ όε των αίχμα- 
λωτίόων της Μανδονίου γυναιχός, ος ην αδελφός Άνδοβάλου τοϋ των Αεγγψ 
τών βασιλέως, προσπεσονσης αντφ χαϊ όεομένης θί ^π&β ββφίαηΐητ πβςπβ $Α 
ο. 19, 2 



ιΗ "Ο 

ΓΜ Β 

^ Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ 

ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ζ*""^ Ι 

1 1 Ο'φΖΒά ^.τί υΗΐνΕΠ5ΙΤΥ0Ρ ίΑϋΡΟΚΝΙΑ 

5 I - 



Ον9ιγι3Ι ίηοπη 



β Το\γ\). Χ, 3, 1 —21, 4. 121 



§ = 

-Ω ±! 
^ (Ο 



σι 

Ο. Τ3 



ο 



Κατά δέ τόν αύτόν χαιρόν τούτον νεανίσκοι τινές τών *Ρω- ί§, 3 
μαίων έπιτνχόντες παρ&ένφ -κατά τήν άχμήν χαϊ χατά τό χάλλος^^^^ηί. 
διαφερούση των άλλων γνναιχών, χαϊ σννιδόντες φιλογύνην δντα ^βΌ^ 
τόν Πόπλιον, ήχον αύτήν άγοντες χαϊ παραστήσαντες αύτφ δω- 

5 ρεΐσ&αι τήν χόρην. ό δέ χαταπλαγεϊς χαϊ &ανμάσας τό χάλλος, 4 
ιδιώτης μέν ών ούδεμίαν τ\διον άν έφη δέξασ&αι ταύτης της 
δωρεάς, στρατηγός δ' υπάρχων ούδ' όποίαν -ήττον, ώς μέν έμοϊ 5 
δοχεΐ, τοΰτ αίνιττόμενος δια της άποφάσεως, διότι χατά μέν τάς 
άναπαύσεις ένίοτε χαϊ (ίφ&νμίας έν τφ ζην ήδίστας τοις νέοις 

10 άπολανσεις τά τοιαύτα παρέχεται χαϊ διατριβάς, έν δέ τοις τοϋ 
πράττειν χαιροΐς μέγιστα γίνεται χαϊ χατά τό σώμα χαϊ χατά τήν 
ψνχήν έμπόδια τοις χρωμένοις. τοις μέν οϋν νεανίσχοις ίφη 6 
χάριν ίχειν, τόν δέ της παρ&ένον πατέρα χαλέσας χαϊ δούς αύτήν 
έχ χειρός έχέλενε σννοιχίζειν φ ποτ άν προαιρήται των πολιτών. 

15 δι' ών χαϊ τά της έγχρατείας χαϊ τά της μετριότητος έμφαίνων 7 
μεγάλην άποδοχήν ένειργάζετο τοις νποταττομένοις. 

34. "Οτι Εύρνλέων ό τών ΙΛχαιών στρατηγός άτολμος ήν χαϊ 
πολεμιχής χρείας αλλότριος, τον δέ χαιροΰ τον χατά τήν διήγη- 2 
σιν έψεσταχότος ήμάς έπϊ τήν άρχήν τών Φιλοποίμενος πράξεων, 

20 χα&ήχειν ήγούμε&α, χα&άπερ χαϊ περϊ τών άλλων τών άξιολόγων 
άνδρών τάς έχάστων άγωγάς χαϊ φύσεις έπειρά&ημεν ύποδειχνύναι, 
χαϊ περϊ τούτον ποιήσαι τό παραπλήσιον. χαϊ γάρ άτοπον τάς 3 
μέν τών πόλεων χτίσεις τούς σνγγραφέας, χαϊ πότε χαϊ ιιώς χαϊ 
διά τίνων έχτίσ&ησαν, έτι δέ τάς διαθέσεις χαϊ περιστάσεις μετ 

2ο αποδείξεως έξαγγέλλειν, τάς δέ τών τά δλα χειρισάντων άνδρών 
άγωγάς χαϊ ζήλονς παρασιωπάν, χαϊ ταντα της χρείας μεγάλην 
έχούσης τήν διαφοράν' δσψ γάρ άν τις χαϊ ζηλώσαι χαϊ μιμήσα- 4 



34 Ροΐιΐ). Χ 21. 22 



οοά. Ρ&τ. (εί 8η%ά.) 1 νεανίσκοι — 16 νποταττομένοις: 8ηίά. ν. Πόπλιος 
2 Λΐίβτιιπι κατά οπι. 8ηκΙ 6 ^όιον (ββά * ί. Γ.) αν Ρ (οππι ΡΜ), άν ηόιον 
δηίά. 7 ώς — 8 όοκεΐ οπι. 8πίά. 1 1 και κατά ψνχην καί κατά οώμα 

8αίά. (βθά. ρππβ καί οω. 8ηίά. οοά. ΑΕ) 13 παρ Ρ 16 είργάζετο 8πίά. 
νποταττ.: άββ. 8αίά. 18 ροδί αλλότριος βρ&Ιίππι 4 νβΐ 5 ΙίϋβΓ&πιπι ν&οηηηι 
ίβΐίοίηπι 19 έφεατακότος ΒβϋβΓ, έφεστηκότοο 23 κτίοειο, ββά ρηαβ ι ί. γ. 
26 άγωγαα (βίο) 

οοά. ΡοΙρύ. 1 αντον οπι. *Ρ 9 ηόίας *Ρ (ι)όίοτας βίίαπι Μ) 11 το 
βΐ την οπι. ΡΜ 

εηκηά. 27 άν άβΐ. Ι«. ΌίπάοΓί 



Οπ9Ϊη3ΐ ίηοπη 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

1 1 □ιΟϋίζθϋ ^-ΟΟ^ υ ΝΙ νΈΡϋΓ-ΙΤϊ ΟΡ ΓΑίΙΡΟΚΝίΑ 

^ -Ο 

ω 3 



) 8 1ε 



122 



ΕχοβΓρί* άθ νίτΐιιΐϊϋιιβ βί νίϋίβ 



σ&αι δυνη&είη μάλλον τούς εύψύχους άνδρας τΰίν άψυχων κατα- 
σκευασμάτων, τοσούτφ χαϊ τόν περί αύτων λόγον διαφέρειν είχός 

5 (πρός) έπανόρ&ωσιν των άχουόντων. εί μέν οϋν μη χατ Ιδίαν έπε- 
ποιήμε&α τήν περί αύτοϋ σύνταξιν, έν $ διεσαφοϋμεν χαΐ τις ήν 
χαϊ τίνων χαΐ τίσιν άγωγαϊς έχρήσατο νέος ών, άναγχαϊον ήν υπέρ 5 

6 έχάστου τΰν προειρημένων ψέρειν απολογισμόν' έπεί δέ πρότερον 
έν τρισΐ βιβλίοις έχτός ταύτης της συντάξεως τόν υπέρ αύτοϋ 
πεποιήμε&α λόγον, την τε παιδιχήν άγωγήν διασαφοϋντες χαϊ τάς 

7 έπιφανεστάτας πράξεις, δήλον ώς έν τϊ} νυν έξηγήσει πρέπον αν 

να εϊη της μέν νεωτεριχής αγωγής χαϊ των νεωτεριχων ζήλων χατά 10 
μέρος άφελεΐν, τοις δέ χατά τήν αχμήν αύτοϋ χεψαλαιωδώς έχει 
δεδηλωμένοις €ργοις προσ&εΐναι χαϊ χατά μέρος, ίνα τό πρέπον 

8 έχατέρ% τΰν συντάξεων τηρΰμεν. ώσπερ γάρ έχεϊνος ό τόπος, 
υπάρχων έγχωμιαστιχός, άπητει τόν χεφαλαιώδη χαϊ μετ αύξήσεως 
των πράξεων άπολογισμόν, ούτως δ της Ιστορίας, χοινός ών έπαί- 15 
νου χαϊ ψόγου, ζητεί τόν άλη&η χαϊ τόν μετά αποδείξεως χαϊ τΰν 
έχάστοις παρεπομένων συλλογισμών. 

22 Φιλοποίμην τοίνυν πρώτον μέν έφυ χαλως' ήν γάρ έξ άνδρών 
των έπιφανεστάτων χατ ΪΑρχαδίαν , τραφείς δέ χαϊ παιδευτείς 
υπό Κλέανδρον τόν Μαντινέα, πατριχόν μέν αύτοΐς ξένον ύπάρ- 20 
χοντα, φυγαδεύοντα δέ χατ έχείνους τούς χαιρούς, δντα δέ Μαν- 

2 τινέων έπιφανέστατον. μετά δέ ταΰτα παραγενόμενος εις ήλιχίαν 
έγένετο ζηλωτής Έχδήμου χαϊ Λημοφάνους, οΐ τό μέν γένος ήσαν 
έχ Μεγάλης πόλεως, φεύγοντες δέ τούς τυράννους χαϊ συμβιώσαν- 
τες ΐΑρχεσίλγ τψ φιλοσόφφ χατά [μέν] τήν φυγήν ήλευ&έρωσαν 25 
μέν τήν αύτων πατρίδα, συστησάμενοι [δέ] χατ Αριστοδήμου τοΰ 

3 τυράννου πράξιν, συνεπελάβοντο δέ χαϊ της χαταλύσεως τοϋ Σιχυω- 
νιων τυράννου Νιχοχλέους, χοινωνήσαντες ^ίράτφ της έπιβολής' 
έτι δέ Κυρηναίων αύτούς μεταπεμψαμένων έπιφανΰς προύστησαν 



οοά. Ρ&χ. (εί 8%άά.) 3 (προς) αάά. 7α αάη. ρ. 5 (εις &άά. 8(Λ*Γ6ί£ΐι*βη86Γ) 
6 όε 7α, δι 17 ίχάστοισ 8βά οι ί. Γ. 18 Φιλοποίμην — ρ. 123, 26 Ιππείς: 
8α ί ά. ν. Φιλοποίμην, ίηίϋο ραπίτιπι πιιιί&Ιο 20 αυτοϊσ Ρ Βαίάβ,θ οοά. 
ΑΒ, αντω νυΐ£θ »ρη4 8αϊά. 20 — 22 νπάρχοντα' παραγενόμενος ό% ές 
ηλιχίαν 8πϊά. ιηβάϋβ οπιίββίβ 21 μαντινέω Ρ, 8βά ω ί. γ. 23 τό μεν γένος 
οίά. δηϊά. 25 χατα — 27 πράξιν οπι. 8αίά. ρβΓ^ίίςπβ οΐ συνεπελάβοντο 

της καταλύσεως Νεοχλίους τοϋ ΣιχυωνΙων τυράννου 25 μεν άβΐ. Ββιβίβ 
26 Λ άβΐ 7α αάη. ρ. 5 27 συνεπελάβοντο διιίά., συνελάβοντο Ρ 28 Νεο- 
χλέους 8πϋ 28 χοινωνησαντες — ρ. 123, 4 πολεμιχοϊς οπι. δπίά. 

βτηβηά. 1 έμχμνχους 8ο1ι^τβίρ1ΐΛβιΐ9βΓ 5 («V) ην 1λ. ϋίηάοιΐ 17 σνλ- 
λογισμόν 8ο1ι^βί£ΐι&θΠ3βΓ 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊΒι 1 ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Ροΐ^ΐ). Χ, 21, 4 — 26, 1. 



χαΐ διεφνλαξαν αύτοΐς τήν έλεν&ερίαν, οΐς χατά τήν πρώτην ήλι- 4 
χίαν έπΐ πολύ σνμβιώσας διέφερε μέν εύ&έως των χα&' αυτόν 
περί τε τάς έν τοις χννηγίοις χαχοπα&είΐχς χαΐ τόλμας περί τε 
τάς έν τοις πολεμιχοίς, ήν όέ χαΐ περί τόν βίον έπιμελής χαΐ 5 

5 λιτός χατά τήν περιχοπήν , παρειληφώς παρά των προειρημένων 
ανδρών τοιαύτας τινάς δόξας ώς ούχ οΐόν τε των χοινων προστα- 
τεϊν χαλως τόν όλιγωροϋντα των χατά τόν ϊδιον βίον, ούτε μήν Εχ £ ά ***^ 
άποσχέσ&αι των της πατρίδος, δστις πολντελέστερον ζϊ] της κατά β <ι. Βοίδβ. 
τήν ιδίαν ΰπαρξιν χορηγίας, πλήν χαταστα&είς υπό των ^Αχαιών 6 

10 Ιππάρχης έν τοις προειρημένοις χαιροΐς, χαϊ παραλαβών τά συν- 
τάγματα τΰϊν Ιππέων παντί τρόπφ χατεφ&αρμένων χαϊ τάς ψνχάς ρ . 42 να 
των ανδρών ήττημένας, ού μόνον αύτούς έαυτων βελτίους, αλλά 7 
χαϊ τΰν ύπεναντίων χρείττους έν όλίγφ χρόνφ χατεοχεύασεν, παν- 
τας εις όλη&ινήν άσχησιν χαϊ ζήλον έπιτευχτιχόν έμβιβάσας. 

15 των μϊν γάρ άλλων οΐ πλείστοι των χα&ισταμένων έπΐ τήν προ- 8 
ειρημένην αρχήν, οί μέν διά τήν ιδίαν άδυναμίαν έν τοις ίππι- 
χοΐς ούδΐ τοις πλησίον τολμΩσιν ούδένων χα&ήχειν προστατεΐν, 
οί δέ της στρατηγίας όρεγόμενοι διά ταύτης της αρχής έξερι- 9 
Γεύονται τούς νέους χαϊ παρασχενάζουσιν εϋνους συναγωνιστάς 

20 εις τό μέλλον, ούχ έπιτιμωντες τψ δεομένψ, δι οϋ τρόπου σώζε- 
ται τά χοινά, σνμπεριστέλλοντες τάς αμαρτίας χαϊ μιχρφ χάριτι 
μεγάλα βλάπτοντες τούς πιστεύοντας, εί δέ ποτε χαϊ γένοιντο 10 
των αρχόντων τινές ττ] τε χατά σωμα χρείφ δυνατοί προς τε τό 
των χοινων άπέχεσ&αι πρό&υμοι, πλείω χαχά των όλιγωρούντων 

25 διά τήν χαχοζηλωσίαν απεργάζονται τούς πεζούς, έτι δέ μάλλον 
τούς Ιππείς. ΖΗΤΕΙ ΕΝ ΤΩΙ ΠΕΡΙ ΣΤΡΑΤΗΓΗΜΑΤΩΝ. 
35. "Οτι Φίλιππος ό βασιλεύς Μακεδόνων μετά τό έχτελέσαι 



ΓΟ ρ 
+ Ο 

4-3 



00 
ΓΟ 
Ο 

^ _ 
-Ω ±! 
Μ £ 
^ (0 



35 Ρο^Ι). Χ 26, 1—6 



ωά. Ράν. €ί 8νίά. 6 τας τοιαύτας όόξας διιίά. 8 των Ρ (οιιπι Μ), οω. 
8ηίά. 9 νπαρξι Ρ 9 πλην — 10 χαιροϊς οπι. 8ηίά. ρβηρίφιβ παραλαβών 
«5έ τους Ιππείς παντϊ τρόπω χατεφ&αρμένονς χαϊ 15 πλείστοι των 8ηί<1., 
πλείστοι χαϊ των Ρ 15 8. την αρχήν ταίτην 8αίά. 16 Ιδίαν Ρ, οίχείαν 8αίά. 
17 ονόενων (β. &οο.) χα&ίχειν Ρ, ονόένων χα&ηχειν 8χάά. 22 χαϊ δαίά., οπι. Ρ 

τ τ ε τ 
25 χαχοζηλίαν 8πϋ 26 Ιππείς: άββ. 8πίά. ζη εν π στρατήγημα &άά. Ρ 

οοά. ΡοΙ^Ι. (Μ) 9 χορηγίας) τιμωρίας* 

9 ευπορίας 8ρβη£θΙ 11 χατεφ&αρμένα Κβίβΐίβ 17 ονδεν 
ών χα&ηχει προστάττειν Ρα 21 (αλλά) σνμπεριστέλλοντες Γα, σνμπ. (δε) 
Ββπι1ι&Γ<1? 23 Ιππαρχόντων Γα. ί. ιη. 

€€ΐο<?. 27 8. οπ— αγώνα βοΐο^αήο Γβοίβ ΙηΙκιίΙ ΒΚ' 

ιΗ "Ο 

ΓΜ Β 

Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ 

«Η ^ 

ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ζ*""^ Ι 

1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΚΝIΑ 

Ω -Ο 

ω 3 

Ο 0_ 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



124 



τόν των Νεμέων άγωνα αϋ&ις εις "Λργος έπανήλ&ε χαϊ τό μεν 
διάδημα χαϊ τήν πορφύραν άπέ&ετο, βονλόμενος αυτόν ϊσον τοις 

2 πολλοίς χαϊ ηρ^όν τινα χαϊ δημοτιχόν ύπογράφειν. δαψ δέ τήν 
έσ&ητα δημοτιχωτέραν περιετί&ετο, τοσούτφ τήν έξουσίαν έλάμ- 

3 βανεν μείζω χαΐ μοναρχιχωτέραν. ού γάρ έτι τάς χήρας έπείρα 5 
γνναΐχας ούδέ τάς ύτζάνδρους ήρχεΐτο μοιχεύων, αλλ 9 έχ προστάγ- 
ματος ην αύτφ φανείη, προσπέμψας έχάλει, ταΐς 5έ μή τιροχεί- 
ρως σνννπαχουούααις ένύβριζε, χώμονς ποιούμενος έπΐ τάς οΐχίας. 

4 χαΐ των μέν τούς νίεΐς, τΩν δέ τούς άνδρας άναχαλούμενος έπΐ 
προφάσεοιν άλόγοις διέσειεν, χαϊ πολλήν άσέλγειαν έναπεδείχνντο 10 

5 χαϊ ηαρανομίαν. διό χαϊ χρώμενος τη χατά τήν παρεπιδημίαν 
έξονσίφ άνέδην πολλούς έλύπει τών 'Λχαίων, χαϊ μάλιστα τούς 

6 μετρίους άνδρας, πιεζόμενοι δέ βία τω πανταχόθεν αύτοΐς περιε- 
στάναι τόν πόλεμον ήναγχάζοντο χαρτερεΐν χαϊ φέρειν τά παρά 
φύσιν. 15 

ν* 36. °Οτι Φιλίππου οϋτ άγα&ά μείζω τις σχοίη πρός βασι- 
λείαν ούδείς τΰν πρότερον οϋτε χαχά τούτου του βασιλέως, χαί 
μοι δοχεΐ τά μέν άγα&ά φύσει περί αύτόν ύπάρξαι, τά δέ χαχά 
προβαίνοντι χατά τήν ήλιχίαν έπιγενέσ&αι, χα&άπερ ένίοις έπι- 

9 γίνεται γηράσχουσι των Ιππων, χα&άπερ ήμεΐς ούχ έν τοις προ 20 
οιμίοις, ώσπερ τών λοιπών συγγραφέων, προφερόμε&α τάς τοι- 
αύτας διαλήψεις, αλλ 9 έπ αύτβν των πραγμάτων αΐεΐ τόν χα&η- 
χοντα λόγον αρμόζοντες αποφαινόμενα περί τε τΩν βασιλέων χαϊ 

10 τΩν έπιφανΩν άνδρΩν, νομίζοντες ταύτην οίχειοτέραν είναι χαϊ 
τοις γράφουσι χαϊ τοις άναγινώσχουσι τήν έπισημασίαν. 25 

τέλος του δεχάτου λόγου της Πολυβίου ιστορίας. 

36 ΡοΙνΙ). Χ 26, 7—10 



οοά. Ρβίτ. 2 διάδιμα αντόν 3 πράον 7 προσπέμψας Ββ&ΙιβΓ, προ- 
πέμψασ 12 έξονσία να, έξουσίαν άνέδην 8ο1π?6ί£ΐι&βΐΐ8βΓ, άναιδην £λνπει, 
8βά ει ί. γ. 17 οϋτε Ιι. ΌΊτιΑοτί, ονδε (β. αοο.) 19 έπιγενέσ&αι να, έπιγίνεσ&αι 

° τ ς 

25 επιμασημασίαν (8. βρίΓ.) 26 τέλχον Δεχα λοΓβ Τ πολυβίον Ιστοριασ 

εηΐΜίά. 9 υϊεΐς) γονείς Οηϊΐ. ΜϊΛεθΙ 12 άνέδην έξουσία ΒβηββΙβΓ, ίξουσία 
(&ηριωδώς και) άνέδην Ι?ΤΓ, ν. ίηίτα 13 βία τφ] δια το Τα. ΏϊηάοΓί 16 Φι- 
λίππον άβΐ. ΒβηΒβΙβτ, ν. ίηίπι οίτ'] ονχ (αν) Β IV, φχοά βί βοηρβϋ ΡοΙ^Μαβ, 
βϋ&ιη νβ. 17 των πρότερον άβίβηάηιη ββί εσχε Ιι. ΒίηάοΓί 20 απερ ημείς 
να ίη ίβχίυ, περί ων ημεϊς ϊάβπι &άη. ρ. 6, καίπερ ημείς ΗηΗβοΙι 21 οι 
λοιποί των συγγραφέων να αάη. ρ. 6, των λοιπών συγγραφέων (τινές) Ββί&ΐίβ 

€ΰΙοα. 12 ΗιαίηΒ ρνοάϋ ερϋοηιαίοΗε ιησηντη: Ηυΐίβοΐι 16 Φιλίππου 
βοΐο^αηο Γβοίβ ίπΐηιίΐ; Βν? 



ρΟΟ 



8 1ε 



ΟΠ9ΙΠ3ΐ ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β ΡοΙγΙ). Χ, 26, 1— XII, 7, 2. 



13 
Ω. 



Ο. Τ3 
£ Ο) 

^ ο 



ω ^ 

^ -Ο 

ω 3 

Ο α_ 



Λόγος ια\ 

37. Ότι Φίλιππος πορεν&εϊς έπΐ τήν Τριχωνίδα λίμνην χαι 
παραγενόμενος εις τόν Θέρμον, έν&α ήν ιερόν ^Απόλλωνος, δσα 
πρότερον άπέλιπε των ανα&ημάτων, τότε πάλιν άπαντα διελω- ΕΊ ^ ά * Β *^ 

5 βήσατο, χαχως μϊν πρό του, κακώς <$έ τότε χρώμενος τφ &υμφ· €( ι. Βοΐβδ. 
τφ γαρ τοις άν&ρώποις όργιζόμενον εις τό &εΐον άσεβεΐν της 3 
πάσης άλογιατίας έστί σημειον. 

38. ( Ότι Φιλοποίμην, ό των "Αχαιών στρατηγός, χατά τε τήν 
έσ&ητα χαι τήν σίτησιν αφελής χαι λιτός ήν, όμοίως δέ χαϊ περί 

10 τάς τον σώματος θεραπείας, έτι δέ χαϊ τάς έντεύξεις, εύπερίχο- 
πτος χαϊ άνεπίφ&ονος' περί γε μήν τον παρ > δλον τόν βίον άλη- 4 
&εύειν μεγίστην έποιήσατο σπονδήν. τοιγάρτοι βραχέα χαϊ τά 
τυχόντα αποφαινόμενος μεγάλην έγχατέλειπε πίστιν τοις αχούονσι' 
παράδειγμα γαρ έν πάσι τόν ΐδιον βίον εισφερόμενος ού πολλών 5 

15 έποίει προσδείσ&αι λόγων τους άχούοντας. διό χαϊ πολλάχις 6 
λόγους μαχρούς χαΐ δοχονντας υπό τών αντιπολιτευομένων δεόν- 
τως είρήσ&αι δι ολίγων βημάτων τί] πίστει χαΐ ταϊς έννοίαις 
τών πραγμάτων όλοσχερώς έξέβαλεν. χαΐ συντελεσ&έντος του Τ 
διαβουλίου πάντες έπανήγον έπϊ τάς πόλεις, τά τε $η&έντα χαΐ 

20 τόν άνδρα διαφερόντως άποδεδεγμένοι, χαΐ νομίζοντες ούδ' άν 
πα&εΐν ούδϊν δεινόν έχείνου προεστώτος. 

39. "Οτι πολλά ιστορεί ψευδή ό Τίμαιος, ώς φησιν ό Πολύ- 
βιος ό Μεγαλοπολίτης , χαϊ δοχεΐ τό παράπαν ούχ άπειρος ών 
ούδενός τών τοιούτων, υπό δέ της φιλονειχίας έπισχοτούμενος, όταν 

25 άπαξ ή ψέγειν ή τούναντίον έγχωμιάζειν τινά πρό&ηται, πάντων 
έπιλαν&άνεται χαϊ πολύ τι τον χα&ήχοντος παρεχβαίνει. πλήν 2 

37 Ροΐνί). XI 7, 2. 3 3δ Ρο1?1). XI 10, 3-7 39 Ρο1?1>. XII 7. 8, 
1-4 ίη. 



Εχο. 38 ηοη βάίάίΐ Ύα 



ωά. Ρβχν. 1 ΑΟΓ ΙΑ ίη ιη&γ%. βίη. &ά βχο. 37 4 άπέλιπε Ηιιΐΐβοΐι, 

1 ■ > 

ΓΜ > 
Ο | 

ΓΜ 5 - , , * II 

κοπτος ην χαϊ ανεπίφ&ονοςι 8η ί ά. ν. ενπερίκοπτος 13 τοιχοντα 22 φ η 
24 φιλονεικίασ βχ φιλονικίαα οογγ. 



άπέλειπε β τώ γαρ οίτιοιν 10 8. 6 δ% προς τάς έντενξεις ενπερί' 



ωά. ΡοΙί/1). (Μ) 6 τ?',ς οπι.· 7 άλογίας* (Ρ) 9 την οηι * 13 έγ- 



εηιεηά. 3 τό Κβίβΐίβ, οί. /?ΤΓ αά 1ι. 1. ίη βά. ΡοΙ^Μί 6 το γαρ να 
26 έπιλαν&άνεο&αι βί παρεχβαίνειν Κβίβίεβ, ν. ΐπίτα 

βοίο^. 8 οτι — στρατηγός αάά. ροβί κατά τε οηι. γαρ 18 καΐ ρΓΟ 
πλην τότε 23 88. αύ βρχίοτηαίοτε οτα,Ηο ίντύαία €886 νίάβΐητ, φιαβ αρίβ ρτοοεάϋ 
8ΐώΙαίο όοχιϊ (ίη φιο (οτήίαη οσηίνηοΗο, ηί όη — ηοη δη χαϊ — Ιαίβαί): ΗπΗβοΙι 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω ζ*""^ Ι 

1 1 Ο'φζβϋ ^00^16 υΝΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



ΟΓίςίη^Ι ίηοπη 



126 



Εχοβιρία άβ νίΓίαίίΙ>αβ βΐ νίϋίβ 



ταΰτα μϊν ήμΐν υπέρ Αριστοτέλους είρήσ&ω πως χαϊ τίσι προσέ- 

3 χων τοιαύτην έποιησατο τήν περί τ(5ν Λοχρων έξήγησιν' τά δέ 
λέγεσ&αι μέλλοντα περί Τιμαίου χαϊ της δλης συντάξεως αύτοϋ 
^5 ρ! 147* Χα ^ * α &δλου περί τοΰ χα&ήχοντος τοις πραγματευομένοις Ιστορίαν 
β&Βοίδδ. τοιάνδε τινά λήψεται την άπάντησιν. δτι μ&ν οϋν αμφότεροι 5 
ρ. 46 να 4 χατά τόν είχότα λόγον πεποίηνται τήν έ7ΐιχείρησιν, χαΐ διότι 
πλείους είσΐ πιθανότητες έν τγ} κατ* 14ριστοτέλην Ιστορίφ, δοχω, 
πάς άν τις έχ των είρημένων όμολογήσειεν' άλη&ές μέντοι γε χαϊ 

δ χα&άπαξ διαστήναι περί τίνος ούδέν ίστιν έν τούτοις, ού μήν 
άλλ' έστω τόν Τίμαιον είχότα λέγειν μάλλον, διά ταύτην οϋν 10 
τήν αίτίαν δεήσει πάν (ίήμα χαι πάσαν φωνήν άχούειν χαϊ μόνον 
ού θανάτου χρίσιν ύπέχειν τούς έν ταΐς Ιστορίαις "ήττον είχότα 

6 λέγοντας; ού δή που. τοις μέν γάρ χατ άγνοιαν ψευδογραφοϋ- 
σιν έφαμεν δεΐν διόρ&ωσιν εύμενιχήν χαϊ συγγνώμην έξαχολου&εΐν, 
τούς δέ χατά προαίρεσιν άπαραίτητον χατηγορίαν. 15 

δ Η δειχτέον οϋν τόν Άριστοτέλην χατά τόν άρτι λόγον τά 

περί Λοχρων είρηχότα χάριτος ή χέρδους ή διαφοράς ίνεχεν, ή 
μηδέ τολμώντας τοϋτο λέγειν όμολογητέον άγνοειν χαϊ παραπαίειν 
τούς τοιαύτη χρωμένους απεχ&είφ χαϊ πιχρίφ χατά τών πέλας 

2 οί$ χέχρηται Τίμαιος χατά Αριστοτέλους, φησϊ γάρ αύτόν είναι 20 
&ρασύν, εύχερή, προπετή, προς δέ τούτοις χατατετολμηχέναι της 
των Λοχρ&ν πόλεως, είπόντα τήν άποιχίαν αύτων είναι δραπε- 

3 των, οίχετων, μοιχών, άνδραποδιστΰν. χαϊ ταΰτα λέγειν αύτόν 
φησιν οΰτως άξιοπίστως ώστε δοχεΐν ένα τ(ΰν έστρατηγηχότων 
ύπάρχειν χαϊ τούς Πέρσας έν ταΐς Κιλιχίαις πύλαις άρτι πάρα- 25 

4 τάξει νενιχηχότα διά της αύτοϋ δυνάμεως^ αλλ* ού σοφιστήν όψι- 
μα&η χαϊ μισητόν ύπάρχοντα. 

40. α Οτι όπεχ&είφ χαϊ πιχρία χρώμενος ό Τίμαιός φησι χατά 

40 Ρο1?1). XII δ, 1 ί. ϊ.— 11, 7 



ΕχοβΓρίΛ 39 βί 40 ρΓΟ ηηο άθάϋ Υα, νοεί υπάρχοντα (ρ. 126, 27) βί&ϋιη βιώ- 
ίπη^βηβ χαϊ το πολντίμητον ίατρεΐον οβΙβΓβ. (ρ. 127, 6 8.), οιηίββο βχοβτρίί 40 ίηΐϋο 

οοά.Ρβίτ. (βί&αιά.) 7 πει&ανότητεσ όοχώι 9 εστίν (8. &οο.) 14 συγνώ· 
μην 20. 24 φ Η 21 9ρασν, ν. &ά ρ. 127, 1 26 αντοϋ 28 Τίμαιος 
φησι — ρ. 127, 10 φανηναιΐ 8ηίά. ν. Αριστοτέλης #1. 2 

βτηβηά. 8 άλη&ϊς) σαφές ΟοΙ)βί: 9 όιαστηναι) διαστεϊλαι Επίθδίί, δια· 
σαφησαι ΒΤΥ ουδϊν εστίν] ούδ' ενεστιν Τα αάη. ρ. 6, ςυί αάάίί: νχάβΐητ ίανηβη 
Ηκ ά€€88ε (ΐιιίάρίανη, ονχ Ινεστιν Ηΰΐίβοΐι 15 τοις Υα 

εάθ(}. 28 8. οτι— αυτόν ρΓΟ . . . τους τοιαύτη χρωμένονς άπεχ&εία χαϊ 
πιχρία χατα των πέλας οία χέχρηται Τίμαιος χατα Αριστοτέλους, φησϊ γαρ 
αυτόν είναι, ν. ρ. 126, 19 8. 



.1 , 0ΓΪ9ΙΓΊ3ΐ ίΓΟΓΠ 

,υυ ό Κ υΝΙ νΕΒ5ΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β ΡοΙγ\). XII, 7, 3 — 9, 5. 



Αριστοτέλους είναι αύτόν &ρασύν, εύχερή, προπετή, πρός δ& τού- 2 
τοις χατατετολμηχέναι της τ&ν Λοχρων πόλεως, είπόντα τήν 
άποιχίαν αύτων είναι δραπετ&ν, οίχετων, μοιχών, χαΐ τούς Πέρ- 3 
οας έν ταΐς Κιλιχίαις πύλαις άρτι παρατάξει νενιχηχότα δια της 
5 αύτοΰ δυνάμεως, αλλ 3 ού σοφιστήν όψιμα-ίΗ} χαΐ μισητόν ύπάρ- 4 
χοντα χαϊ τό 7ΐολυτίμητον ίατρεΐον άρτίως άποχεχλειχότα, πρός 
δέ τούτοις εις πάσαν αύλήν χαϊ σχηνήν έμπεπηδηχότα, προς δέ 
γαστρίμαργον, όψαρτυτήν, ίπΐ στόμα φερόμενον έν πάσι. δοχεί 5 
δή μοι τά τοιαύτα μόλις άν&ρωπος αγύρτης χαϊ προπετής έπϊ 
10 διχαστηρίου $ιψολογών ανεχτός φανήναι' μέτριος μέν γαρ ού δοχεϊ 6 
συγγραφεύς [δέ] χοινων πράξεων χαϊ προστάτης ιστορίας αλη- 
θινός ούδ' άν αύτός αύτφ διανοη&ηναι μη τι δη χαϊ γράφειν 
τόλμησα ι τοιούτον. 

Σχεψώμε&α δή χαϊ τήν αύτοϋ του Τιμαίου προαίρεσιν, χαϊ 9 
15 τάς αποφάσεις συγχρίνωμεν έχ παραθέσεως, ας πεποίηται περϊ ρ. 49 να 
της αύτής αποιχίας, ίνα γνωμεν πότερος άξιος έσται της τοιαύ- 
της χατηγορίας. φησϊ τοιγαροΰν χατά τήν αύτήν βίβλον, ούχέτι 2 
χατά τον αύτόν είχότα λόγον χρώμενος τοις έλέγχοις, άλλ' αλη&ι- 
νώς αύτός έπιβαλών εις τούς κατά τήν Ελλάδα Λοχρούς, έξετά- 
20 ζειν τά περϊ της αποιχίας. τούς δέ πρώτον μέν έπιδειχνύειν 3 
αύτφ συν&ήχας έγγράπτους, έτι χαϊ νυν διαμένουσας, πρός τούς 
έξαπεσταλμένους , αίς ύπογεγράφ&αι τήν αρχήν τοιαύτην "ώρ 
γονεΰσι πρός τέχνα." πρός δέ τούτοις είναι δόγματα, χα&' & 4 
πολιτείαν ύπάρχειν έχατέροις παρ 3 έχατέροις. χα&όλου διαχον- 
25 οντάς τήν Αριστοτέλους έξήγησιν περϊ της άποιχίας θαυμάζειν 
τήν ίταμότητα του συγγραφέως, μεταβάς δέ πάλιν έπϊ τούς έν 5 
Ίταλίφ Λοχρούς εύρίσχειν άχολούθους χαϊ τούς νόμους φησϊ τούς 
παρ 3 αύτοΐς χαϊ τούς έ&ισμούς ού ττ] τ(ον οίχετων ρ^διουργίφ, 



00 
00 

ο 

^ _ 

-Ω ±! 
^ (0 



8 | 

*- -Μ 



-4 ω 



οοά. Ρβϊν. {€ί 8\ιίά.) 1 ϋ-ρασν' ευχερή ¥ [ν. &ά ρ. 126, 21), ενχερη θ-ραανν 
8ηϋ 1 προς — 5 δυνάμεως οπι. 8ηίά. 5 αντοΰ Ρ και οπι. 8υίά. 
6β. προς ό% τούτοις εις] χάίπρος δπίά. 10 φανήναι: άββ. δπίά. όοχεΐ. Ρ, 
ρηηοίπιη βπδίαΐίί; Ηηΐΐβοΐι 11 όε άβΐ. Ηυΐΐβοΐι 12 αντώι 16 ΙβταιΥα, 

βάτε 17. 27 φ 18 χρώμενοισ (βίο) 



βτηνηά. 9 (αν) αν&ρωπος ΒβΙί&βΓ 12 (έν) αντώ Εβίδΐίβ 13 τολμήσαι 
ΒΤν <ιιιι υβ. 10 ροβ£ όοκεϊ ίηίβΓρτπι^ίΙ; βί υβ. 11 όε Γβίίηβί 18 αντόν άβΐ. 
ΒβΜϊβΓ 22 έπιγεγράφ9αι Ύα &άη. ρ. 6 24 όιακονοντας] όε άκονοντας Ύα 



εάορ. 3 φΐαβ ρΟΒΐ μοιχών οπι. Ρ (άνόραποόιστών — νπόρχειν, ν. ρ. 126. 
23—25), 68, βθ1θ£&ΠΠ8 ρκιβ1βπηί8ΐΒΒβ νίάβΐπτ 

γΗ Τ3 

ΓΜ Β 

Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ 
ι— I 

ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ι 

1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΚΝIΑ 

Ω -Ο 

ω 3 

Ο 0_ 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



128 



ΕχοβΓρί» άβ ?ίιΐαΐΗ>ιΐ8 βΐ νίίϋβ 



6 τγ) δέ των έλευ&έρων άποιχίφ' πάντως γάρ χαϊ τοις άνδραπο- 
δισταΐς έπιτίμια τετάχ&αι παρ" αύτοίς, όμοίως τοις μοιχοΐς, 
τοις δραπέταις' ών ούδέν άν ύπάρχειν, ει συνήδεισαν αύτοις έχ 
τοιούτων πεφυχόσι. 
10 Πρώτον δή διαπορήσαι τις άν πρός τ ίνας τών Λοχρων 5 

2 παραγενόμενος έπυν&άνετο περί τούτων, εΐ μέν γάρ σννέβαινεν, 
χα&άπερ τούς έν Ίταλίφ Λοχρούς μίαν πόλιν ίχειν ούτω χαϊ τούς 
χατά τήν Ελλάδα, τυχόν ούχ έδει διαπορεϊν, άλλ' ήν άν εύ&εώ- 

3 ρητον' έπεί δέ δύο ί&νη Λοχρ&ν έστι, πρός ποτέρους ήλ&ε χαΐ 
πρός ποίας πόλεις των έτέρων, χαϊ παρά τίσιν εΰρεν τάς συν- ίο 
&ήχας άναγεγραμμένας ; ούδέν γάρ ήμίν διασαφεΐται τούτων. 

4 χαίτοι διότι τοϋτ ΐδιόν έστι Τιμαίου χαϊ ταύττ] παρημίλλψ 
ται τούς άλλους συγγραφέας χαϊ χα&όλου τβδέ πτ) της αποδο- 
χής * ♦ * — λέγω δέ χατά τήν έν τοις χρόνοις χαϊ ταΐς άνα- 
γραφαΐς έπίψααιν της αχριβείας χαϊ τήν περί τοΰτο τό μέρος 15 

5 έπιμέλειαν — δοχω, πάντες γινώσχομεν. διό χαϊ &αυμάζειν έστιν 
άξιον 7ΐως ούτε τό της πόλεως όνομα παρ 1 οΐς εύρεν, ούτε (τόν) 
τόπον , έν φ συμβαίνει τήν συν&ήχην άναγεγράφ&αι, διεσάφησεν 

να ήμίν, ούτε τούς άρχοντας τούς δείξαντας αύτφ τήν άναγραψήν 
χαϊ πρός ους έποιειτο τόν λόγον, ίνα μηδενΐ διαπορεΐν έξγ}, άλλ' 20 
ώρισμένου του τόπου χαϊ της πόλεως έν$ τοις άμφισβητουσιν 

6 εύρεΐν τήν άχρίβειαν. ό δέ πάντα ταϋτα παραλελοιπώς δήλός 
έστι συνειδώς αύτφ χατά πρό&εσιν έιρευσμένφ. διότι γάρ των 
τοιούτων έπιλαβόμενος ούδέν άν παρέλειπε Τίμαιος, άλλά πριν, 
τό δή λεγόμενον, άμφοϊν ταίν χεροϊν έπέψυ, προφανές έχ τούτων. 25 

7 ό γάρ πρός τήν Έχεχράτους πίστιν άπερεισάμενος έπ Λ όνόματος, 
πως φησι περί των έν Ίταλίφ Λοχρων ποιήσασ&αι τούς λόγους 

8 χαϊ παρ ' ού πυ&έσ&αι περί τούτων, χαϊ προσεξειργασμένος 1 Ινα 



βοά. Ρβντ. (βί Βαΐά.) 1 πάντως Γα, πάνταα 3 συ\νηδεισαν, ββά η ί. γ. 
αιτοίσ 4 πεφυχόσι, 8βά οι ί. γ. 5 διαπορήσαι 9 δύω 15 έπίφασι 
17 τόν αάά. 1». ΌΊηάοτί 20 έξη (8. &οο.) 21 ορισμένου 23 αυτώι 24 8. 
άλλά — έπέφυ: 8αίά. ν. έπέφυ άλλα πριν Ρ (οιιπι Γ), αλλά δαίά. 25 έπέφυ: 

άββ. 8πίά. 26 εχεχράτουσ (β. βρίτ.) 27 φ 

ωά. ΡοΙφ. (Ρ) 25 τοΐν 

βιηβηά. 7 μίαν πόλιν εχειν ροδί κ Ελλάόα (νβ. 8) ροδϋϋ Ι>. ΟίηΰοΓί 8 τυχόν] 
τάχ αν ίάβπι 11 άναγεγραμμένας, οίόεν άρ' Ηηΐΐδοΐι 13 8. τζόέ π$ 
(τυγχάνει) της αποδοχές να ι. πι., τχδέ π$ ττ,ς αποδοχής (παρ* ένίοις άξιον- 
ταί) ΒΤν οοΐί. Π 56, 1 20 έξ$ άβΐ. Ηυΐίβοΐι, ροδί έξϊ &ά<1. μηδϊ-ν Β Φ 
24 παρβλιπε Νβ,ββΓ άλλ' άπρίξ Ο&β&ιώοηαβ βί Υα αΰη. ρ. 8 27 πώς] πρός 
ον Υα ί. πι. 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊΒι 1 ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β ΡοΙγ\). XII, 10, 9 — 13, 2. 129 

μή φανβ του τυχόντος άχηχοώς δτι συνέβαινε τόν τούτου πατέρα 
πρεσβείας χατηξιωσ&αι πρότερον υπό Λιονυσίου, η πού γ' άν 10 
οϋτος δημοσίας αναγραφής ίπιλαβόμενος ή παραδοσίμου στήλης 
παρεσιώπησεν; ό γαρ τάς συγκρίσεις ποιούμενος άνέχα&εν των 11 

5 έφόρων πρός τούς βασιλείς τους έν Λαχεδαίμονι χαΐ τους άρχον- 
τας τούς ΪΛ&ήνησι χαΐ τάς ιέρειας τάς έν "Λργει παραβάλλων 
πρός τούς όλυμπιονίχας, χαΐ τάς αμαρτίας των πόλεων περί τάς 
άναγραφάς τάς τούτων έξελέγχων, παρά τρίμηνον έχούσας τό δια- 
φέρον, ούτος έστι. χαΐ μην ό τάς όπισ&οδόμους στήλας χαΐ τάς 2 

10 έν ταϊς φλιαΐς των νεων προξενιάς έξευρηχώς Τίμαιός έστιν. 
δν ού&' υπάρχον τι των τοιούτων άγνοείν οϋ&' εύρόντα πάρα- 3 
λιπεΐν πιστευτέον οϋτε ψευσαμένψ συγγνώμην δοτέον ουδαμώς* 
πιχρός γάρ γεγονώς χαϊ απαραίτητος έπιτιμητής των πέλας είχό- 4 
τως άν χαι υπό των πλησίον αύτός άπαραιτήτου τυγχάνοι χατη- 

15 γορίας. ού μήν αλλά προφανώς έν τούτοις έψευσμένος, μεταβάς 5 
έπϊ τούς έν Ίταλίφ Λοχρούς πρΰτον μέν φησι την τε πολιτείαν 
χαϊ τά λοιπά φιλάν&ρωπα τοις Λοχροΐς άμφοτέροις * * # Αρι- 
στοτέλη χαϊ Θεόφραστον χατεψεΰσ&αι της πόλεως, έγώ ό* ούχ 6 
άγνοω μέν δτι χαϊ ταύτη τ# πραγματεία άναγχασ&ήσομαι παρεχ- 

20 βαίνειν, διοριζόμενος χαϊ διαβεβαιούμενος περί τούτων ού μήν Τ 
άλλα διά ταύτην τήν αίτίαν εις ένα τόπον ύπερε&έμην τόν περι 
Τιμαίου λόγον, ίνα μή πολλάχις άναγχάζωμαι του χα&ήχοντος 
όλιγωρεΐν. 

41. "Οτι Τίμαιός φησι Λημοχάρην ήταιρηχέναι μέν τοις άνω ρ. 53 
25 μέρεσι τοϋ σώματος, ούχ είναι δ' άξιον τό ιερόν πυρ φυσάν, 
ύπερβεβηχέναι δέ τοις έπιτηδεύμασι τά Βότρυος υπομνήματα 
χαι τά Φιλαινίδος χαι των άλλων άναισχυντογράφων' ταύτην δέ 2 



41 Ρο1?1>. XII 13— 1 δ 



ωά. Ρβίν. (βί 8κίά.) 2 ήπον 5 βασιλεία, ββά εϊσ ϊ. γ. 8 παρατρίμινον 

16. 24 φ Η 22 αναγκάζομαι (βίο) 23 όλιγορεϊν 24 — ρ. 130, 10 παλαί- 
οντι: 8αίά. ν. Δημοχάρης 24 8. ηταιρηκέναι δε (ρΓΟ μίν) — φυσάν: 8πίά. 
ν. ηταίρηχεν 26 ύπερβεβηχέναι — 27 άναισχυντογράφων'. 8η ϋ. ν. Βό· 
τρνς 27 φιλαίνιδοα Ρ άναισχνντότερα γράφων 8ηίά. οοά. Α αίτοςαβ Ιοοο 
27 ταντην — ρ. 130, 5 ανώνυμοι ·. 8ιιίά. ν. εμφασις 

αηεηά. 9 οπισθόδομου 7α αάη. ρ. 9, όπισ&οδομίους Εβιβ^β 10 ναών 
Κβίβ&β 11 ενρόντ' άν Ηαΐΐβοΐι 17 ρο8£ άμφοτέροις αάά. νπάρχειν ομοϊα, 
τον (Γ Ηπΐΐβοΐι, ενρηχέναι παρόμοια, τόν δ* Β IV 19 χαϊ] χάν να ί. πι. 
της πραγματείας 8ο1ι\¥βί§1ΐδΐβα8βΓ 

Οοϋ3ΐ&ηϋηίεο1ΐΘ ΕχοβΓρΙθ II. 2. 9 



ΓΐηπΙί> Οπ0ΪηΒΐ ΐηοπη 

-^ιυ^ΐ^ υΗΐνΕΠ5ΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



ΕχοβΓρΙ» άθ νίίΙΐΐίίΙ)Π8 βΐ τΐΐϋδ 



τήν λοιδορίαν χαϊ τάς έμφάσεις ούχ οίον άν τις διέ&ετο πεπαι- 
δευμένος όνήρ, άλλ' ούδέ τών από τέγονς από τον σώματος είρ- 

3 γασμένων ούδείς. ούδ' ίνα πιστός φανί) κατά τήν αίσχρολογίαν 
χαϊ τήν δλην άναισχνντίαν, χαϊ προαχατέψευσται τανδρός, χωμι- 

4 χόν τινα μάρτυρα προσεπισπασάμενος άνώνυμον. πό&εν δ' έγώ 5 
χαταστοχάζομαι τοντο; πρώτον μέν έχ τον χαϊ πεφυχέναι χαϊ 
τε&ράφ&αι χαλως Λημοχάρην , άδελφιδοΰν δντα Λημοσ&ένονς, 

5 δεύτερον έχ τον μή μόνον στρατηγίας αυτόν ήξιωσ&αι παρ 7 
'Λ&ηναίοις, αλλά χαϊ των άλλων τιμών, ών ούδέν άν αύτω συν- 

6 εξέδραμε τοιαύταις άτνχίαις παλαίοντι. διό χαϊ δοχεΐ μοι Τίμαιος 1 
ούχ ούτως Λημοχάρονς χατηγορεΐν ώς 9 4&ηναίων, εΐ τοιούτον 
άνδρα προήγον χαϊ τοιούτψ τήν πατρίδα χαϊ τους ίδιους βίους 

7 ένεχείριζον. αλλ 3 ούχ έστιν τούτων ούδέν. ού γάρ άν *Λρχέδιχος 
ό χωμφδιογράφος έλεγε ταντα μόνος περί Λημοχάρους, ώς Τίμαιος 

8 φησιν, αλλά πολλοί μεν άν τών Αντιπάτρου φίλων, χα&* οΰ 1 
πεπαρρησίασται πολλά χαι δυνάμενα λυπεΐν ού μόνον αύτόν Άντί- 
πατρον, αλλά χαι τούς έχείνου διαδόχους χαϊ φίλους γεγονότας, 
πολλοί δέ των άντιπεπολιτευμένων, ών ήν χαϊ Δημήτριος ό 

9 Φαληρεύς. οΰ χεΐνος ού τήν τυχονσαν πεποίηται χατηγορίαν έν 
ταΐς ίστορίαις, φάαχων αύτόν γεγονέναι τοιούτον προστάτην της 2 
πατρίδος χαϊ έπΐ τούτοις σεμνύνεσ&αι χατά τήν πολιτείαν, έφ > 

10 οΐς άν χαϊ τελώνης σεμνυν&είη βάναυσος, έπϊ γάρ τψ 7ΐολλά 
χαϊ λυοιτελως πωλεΐο&αι χατά τήν πόλιν χαϊ δαχριλή τά προς 
τον βίον νπάρχειν πάαιν, έπϊ τούτοις φησϊ μεγαλαυχεΐν αύτόν' 

11 χαϊ διότι χοχλίας αύτομάτως βαδίζων προηγεΐτο της πομπής 2 
αύτφ, σίαλον άναπτνων, σύν τούτοις άν&ρωποι διεπέμποντο 
διά του θεάτρου, διότι δή πάντων τών της Ελλάδος χαλών ή 



οοά.Ράν. (εί&αχάλ 2 άπο (8. άσο.) τέγονα Ρ ίβί 8ηίά. ηΐτοςϋβ Ιοοο, ηίβί ςυοά 
άπο τον τέγονς δυίάαβ βάίΐΠΒ ν. ϊμφ.) από (&1ίβπιπι) Ρ, άχρι 8πίά. αίΓοςπβ 
Ιοοο 3 ονό' Ρ 8πίά. ν. Δημ., 6 <Γ οογγ. 8αίά. ν. εμφ. 4 δλην Ρ, άλλην 8πίά. 
ηΐτοφιβ Ιοοο 5 πό&εν — 9 τιμών ϊη 1)Γβνβ οοηίτβ,χίΐ; 8ηίά. 9 αν οπι. 8αίά. 
10 παλαίοντι: άθβ. 8πίά. 11 οντωι, ν. Ρπιεί. Ρ&ιΐ. I ρ. XXXIX &άπ. 

14 κωμοόιογράφοο 15. 24 φ 21 έπϊ τοίτοις αεμνυνεται (βίο) — 24 με- 

γαλανχεϊ (ρτο φηαϊ μεγαλαυχεΐν): 8 Π ί ά. ν. βά να να ο ς 22 έπί 8ηί<ϊ., ίπεϊ Ρ 
23 δαψιληι Ρ 24 τον οπι. 8πϊά. 25 8. κοχλίας — άναπτνων: 8ηίά. ν. 
κοχλίας Υ. σίαλος 25 αυτομάτως 8πιά. ηίΓοςπβ Ιοοο, αντόματοσ Ρ 
26 άναπτνων Ρ βΐ 8πίά. ν. κοχλ. β άποπτνων διιϊά. ν. σίαλος άναπτνων: 
άβ8. 8α ί ά. 26 άνοι 27 δη Γα, όε (β. &οο.) 

αηβηά. 2 έπϊ τέγονς Ύα »άη. ρ. 9 άπό τον] ταπί τον Ηαΐίβεΐι, ν. Β Ί¥ 
Βά 1ι. 1. ϊη βά. Ρο1?Μί 25 καί όη οτι Τουρ 26 όνοι (ρΓΟ αΤδϊ) ίάβιη 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΜΐνΕΚ5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 



β Ρο1?1). ΧΠ, 13, 2 — 15, 3. 



131 



πατρίς παραχεχωρηχυΐα τοις άλλοις έποίει Κασάνδρω τό προσ- ρ· 5 
ταττόμενον, έπΐ τούτοις αύτόν ούχ αίσχύνεσ&αί φηαιν. αλλ* 12 
δμως οϋτε Λημήτριος ούτ άλλος ούδείς είρήχει περί Λημοχάρους 
τοιούτον ούδέν. έξ ών έγώ, βεβαιοτέραν τήν της πατρίδος ήγού- 14 

5 μένος μαρτνρίαν ή τήν Τιμαίου πιχρίαν, Ταρσών αποφαίνομαι 
μηδενΐ τόν Λημοχάρους βίον ίνοχον είναι των τοιούτων κατηγορη- 
μάτων, χαίπερ εί χατ' αλή&ειαν υπήρχε τι τοιοΰτον ατύχημα 2 
περί Λημοχάρην, ποιος καιρός ή ποία πράξις ήνάγχασε Τίμαιον 
ταϋτα χατατάττειν εις τήν Ιοτορίαν; χα&άπερ γάρ οΐ νουν έχοντες, 3 

10 έπάν άμύνασ&αι χρίνωσι τούς έχ&ρούς, ού τοΰτο πρώτον σχοπονν- 
ται τί πα&εΐν άξιός έοτιν δ πλησίον, αλλά τί ποιεΐν αύτοΐς 
πρέπει, τοΰτο μάλλον, οϋτω χαΐ περί των λοιδοριων, ού τί 4 
τοις έχ&ροΐς αχούειν αρμόζει, τοϋτο πρώτον ήγητέον, άλλά τί 
λέγειν ήμΐν πρέπει, τοΰτο αναγχαιότατον λογιστέον. περί δέ των 5 

15 πάντα μετρούντων ταΐς ίδίαις όργαΐς χαΐ φιλοτιμαίαις άνάγχη 
πάν& ύποπίπτειν έατϊ χαΐ πάσι διατείπτειν παρά τον δέοντος 
λεγομένοις. διό δή χαΐ νυν ήμεΐς ιιεν είχότως άν δόξαιμεν ά&ε- 6 
τεϊν τοις υπό Τιμαίου χατά Λημοχάρους είρημένοις 9 έχεΐνος δ' Τ 
άν ούχ είχότως τυγχάνει συγγνώμης ούδέ πίστεως ύπ' ούδενός 

20 δια τό προφανώς έν ταΐς λοιδορίαις έχπίπτειν τον χα&ηχοντος 
διά τήν έμφυτον πιχρίαν. 

ΚαΙ γάρ ούδέ ταΐς χατ ΙΑγα&οχλέους έγωγε λοιδορίαις, 
χαι πάντων γέγονεν άσεβέστατος, εύδοχώ. λέγω δ' έν τούτοις, έν 2 
οίς έπΐ χαταστροφί) της δλης ιστορίας φησί γεγονέναι τόν Άγα- 

25 &οχλέα χατά τήν πρώτην ήλιχίαν χοινόν πόρνον, ίτοιμον τοις 
άχρατεστάτοις, χολοιόν, τριόρχην, πάντων των βουλομένων τούς 
όπισ&εν ίμπροσ&εν γεγονότα, πρός δέ τούτοις, δτ άπέ&ανε, τήν 3 



10 έπαν — ρ. 132, 21 έν ταις ίοτοριαις οοηβηΐίο οπι. 7α 

Ζ] 

οοά. Ρβίτ. {€ί 8ηίά.) 2. 24 φ 13 ηγητέων 8. βρίτ. Βΐ αΐίβηιιη η ί. γ. 

16 παρατον 18 χαταόημο * χάρονο, β* ηΐϋπιιιιιι α βχ &1ία ΗίΙβΓ& οογγ. 20 διατο 
8. αοο. βί ο ί. Γ. 24 — ρ. 132, 11 προσαγορενόμενος: δηίά. ν. *Αγα&οχλ?~/ς. 
ούτος ίγένετο τύραννος, χαϊ ως φησι Τίμαιος, χατά την οβί. ηοχηίη&ϋνίδ (χοι- 
νός πόρνος οβί.) ρΓΟ αοβπβειίίνίβ ροβίϋδ. Εαάβηι ΠΒ^αβ &ά σύ (ρ. 132, 2) ίηίϋο 
ιητι&Ιο ΓβρβίΗ ν. τριόρχης 26 χολοιόν Ρ, 8θά οι ί. γ. τονα Ρ (οαιη Γ), 
τοις οογγ. 8ακ1. αί,Γοςπβ Ιοοο 27 πρός όε τούτοις] ος 8τιίά· τιίτοςυβ Ιοοο 

οοά. ΡοΙφ. (Ρ) 26 χωλνον* (β. αοο·) 

αηβηά. 1 Καοοάνδρφ 7α 5 ΰαρρών Ι». ϋίηάοΓί 12 μάλλον (&8ω· 
ρονοιν) Ηαΐΐβοΐι, {έν νψ λαμβάνονσιν) ΒΤν 15 φιλοτιμίαις ΙΛγλγ. οοά. 8 
16 νποπτενειν Κβίβϊβ διαπιοτεϊν πέρα ΐάβπι 19 τνγχάνοι Οβθ&ιΛοηΐΐβ 

23 ό' έν] Λ 8<Λ^βΪ8;1ΐΛθαβ6Γ 26 μολννομένων Ηπΐΐβοΐι 

9* 



)ΝIVΕ^ί5IΤΥ0Ρ^ΑίIΡ0βΝIΑ 



132 



ΕχοβΓρ&ι άβ νΪΓΐηίΛαΒ νϊ*ϋβ 



γυναικά φησι χαταχλαιομένην αυτόν ούτω ΰρηνεΐν' "77 δ' ούχ 
4 έγώ σέ; τί δ 9 ούχ έμέ σύ;" έν γάρ τούτοις πάλιν ού μόνον &ν 

τις έπεφ&έγξατο τά χαϊ περί Λημοχάρους, αλλά χαι την ύπερ- 
ο βολήν -9-αυμάσειε της πικρίας, δτι γάρ έχ φύσεως άνάγχη μεγάλα 

προτερήματα γεγονέναι περί τόν 'Λγα&οχλέα, τοΰτο δήλόν έστιν 5 

6 έξ αύτων ών ό Τίμαιος αποφαίνεται, εί γάρ εις τάς Συραχούαας 
παρεγενή&η φεύγων τόν τροχόν, τόν χαπνόν, τόν πηλόν, περί τε 

7 τήν ήλιχίαν όχτωχαίδεχα γεγονός, χαϊ μετά τινα χρόνον όρμη&εις 
υπό τοιαύτης ύπο&έσεως χύριος μίν έγενή&η πάσης —ιχελίας, 
μέγιστους δ& χινδύνους περιέστησε Καρχηδονίους, τέλος έγγηρά- 10 
σας νί} δυναστείςε κατέστρεψε τόν βίον βασιλεύς προσαγορευόμε- 

8 νος, άρ' ούχ άνάγχη μέγα τι γεγονέναι χρήμα χαϊ &αυμάσιον τόν 
ΙΑγα&οχλέα χαϊ πολλάς έσχηχέναι ροπάς χαι δυνάμεις πρός τόν 

9 πραγματιχόν τρόπον; ύπέρ ών δει τόν συγγραφέα μή μόνον τά 
πρός διαβολήν χυροϋντα χαϊ χατηγορίαν έξηγεΐσ&αι τοις έπιγινο- 15 
μένοις, άλλα χαϊ τά πρός έτεαινον ήχοντα περϊ τόν άνδρα * τοΰτο 

10 γάρ ΐδιόν έστι της Ιστορίας, ό δέ πάς έσχοτισμένος ύπό της 
ιδίας πιχρίας τά μ&ν έλαττώματα δυσμενιχως χαϊ μετ* αύξήσεως 
ήμΐν έξήγγελχε, τά δέ κατορθώματα συλλήβδην παραλέλοιπεν, 

11 άγνοων δτι τό ψευδός ούχ ήττόν έστι περϊ τούς τά γεγονότα 20 

12 γράφοντας έν ταϊς ίστορίαις. ήμεΐς δέ τό μέν έπιμετροϋν της 
απέχθειας αύτοΰ χάριν άφήχαμεν, τά <Γ οίχεΐα της προθέσεως 
αύτων ού παρελείψαμεν. 



τι 

οοά. Ράτ. (εί 8νάά.) 1 φ Ρ 2 έν — 4 πικρίας ο πι. δηΐά. 4 γάρ] δε 
8αϊά· 5 τούτον δυίά. 5 β. έστιν — αποφαίνεται οπι, δπϊά. 6 εΙ—Συρακ.] 
εις γάρ τάς Σνραχ. δτιίά. 8 ροβί; όχτωχαίδεχα αάά. Ιίτη δαίά. 9 ίπο Ρ 
((πιπί Ρ), από 8ηί<1. έγένετο διιίά. 10 μεγίοτουα δε χινδννονα — χαρχηδο- 
νίονα Ρ, μεγίστοις δ$ κινδννοις — Καρχηδονίους 8ιιίά. 11 προσαγορευόμε- 
νος: άβ8. 8ηίά. 12 άρ* ονκαν ανάγκη (βίο) 18 έλαττόματα 

οοά· ΡοΙφ. (Ρ) 10 μεγίστονς 6ε κίνδυνους — Καρχηδονίοις 17 υ όε 
παις (δίο) 

αηβηά. 3 έπιφ&έγξαιτο 1». ΏίηάοΓί 7 περί τε] χαίπερ ετη Ηηΐΐδοίι, 
περί ϊτη Β IV 15 συγχυρονντα Κβιβίίβ 16 ανήκοντα Μβπι, ν. Β IV &ά 1. 
1. ίη βά. ΡοΙ^Φϋ 17 6 δε παρεσκοτιομίνος ϋΓΜηιΐδ, 6 δ* έπεσκοτισμένος 
Κβίδ&β (-τημένος ΟοββΙ) 20 γεγονότα (φιλαπεχ&ώς έπικρυπτ ο μένους η τους 
τά μη γεγονότα) Ηηΐΐβοη ρΓ&βθηηΙβ 8οητνβΪ£ΐΐίΐβιΐΒ6Γ, {κρύπτοντας η περί τονς 
τά μηδέποτε γεγονότα) Βίν 21 ίπιμετρεϊν Ο&πιρβ 23 αυτού να αάη. ρ. 10 

€θΙο</. 21 ημείς — 23 παρελείψαμεν αύ βρϋοηιαέοτβ € ρεηνάηα ΡοΙρΜί ονα- 
Ηοηβ ίηβρίβ ωτηρίΐαία εηηΐ'. Ηαΐΐβοΐι 23 ού παρελείψαμεν] ΡοΙρΜηιη οίκ 
ωτβιΐμεν δείν παραλιπεϊν βοηρείβββ Ιίοβί οοΙΙ. II 35, 4 βηβρίβαή: Β IV αά 1ι. 1. 
ίη βά. Ροΐ^ϋ 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊΒι 1 ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Ρο1?1). ΧΠ, 15, 3 — 24, 1. 133 

42. °Οτι χατά του Εφόρου Τίμαιος πλείστην πεποίηται χατα- 
δρομήν, αύτός ών δυσίν άμαρτήμασιν ένοχος, τφ μέν δτι πιχρΰς 2 
κατηγορεί των πέλας έπϊ τούτοις οίς αύτός ένοχός έστιν, τφ δέ 
διότι χα&όλου διέφ&αρται τ$ ψυχή, τοιαύτας αποφάσεις έχτι&έ- 

5 μένος έν τοις ύπομνήμασιν χαϊ τοιαύτας έντίχτων δόξας τοις έν- 
τνγχάνονσι. πλην εί τόν Καλλισ&ένην &ετέον είχότως χολασ&έντα 3 
μεταλλάξαι τόν βίον, τί χρή πάσχειν Τίμαιον; πολύ γαρ άν 
διχαιότερον τούτφ νεμεαήααι τό δαιμόνιον ή Καλλισ&ένει. έχει- 4 
νος μεν οϋν άπο&εοϋν ]Λλέξανδρον έβουλή&η, Τίμαιος δέ μείζω 

10 ποιεί Τιμολέοντα των επιφανέστατων &εων, χαϊ Καλλισ&ένης 5 
μεν άνδρα τοιούτον, δν πάντες μεγαλοφνέστερον ή χατ* άν&ρω- 
πον γεγονέναι τη ψυχτ] σνγχωροΰσιν, ούτος δέ Τιμολέοντα τόν 6 
ούχ οίον δόξαντά τι πεπραχέναι μεγαλείον, άλ?/ ούδ' έπιβαλόμε- 
νον, μίαν δέ τφ βίψ γραμμήν διανύσαντα, χαΐ ταύτην ούδέ σπου- 

15 δαίαν τρόπον τινά πρός τό μέγε&ος της οίχουμένης , λέγω δέ 
την έχ της πατρίδος εις 2ϊυραχούσας. αλλά μοι δοχει πεισ&ήναι 7 
Τίμαιος ώς, άν Τιμολέων, πεφιλοδοξηχώς έν αύττ] Σιχελίς, χα- 
&άπερ έν όξυβάφφ, σύγχριτος φαντ] τοις έπιφανεστάτοις των ρ 57 να 
ηρώων, χ&ν αύτός υπέρ Ιταλίας μόνον χαϊ Σιχελίας πραγματευό- 

20 μένος είχότως παραβολής άξιωΘηναι τοις υπέρ της οίχονμένης 
χαϊ των χα&όλον πράξεων πειζοιημένοις τάς συντάξεις. 7ΐερΙ μέν 8 
οϋν Αριστοτέλους χαϊ Θεοφράστου χαϊ Καλλισθένους, έτι δ* Εφό- 
ρου χαϊ Λημοχάρους, ίχανά ταΰ&' ήμΐν έστι πρός την Τιμαίου 
χαταδρομήν, όμοίως δέ χαϊ πρός τους άφιλοτίμως πεπεισμένους 

25 άλη&εύειν τόν συγγραφέα τοϋτον. 

43. °Οτι διαπορεΐν έστι 7(ερΙ της αίρέσεως Τιμαίου, φησί 

42 Ρο1?1). ΧΠ 23 43 ΡοΙγ\). XII 24 

€θά. Ρβίτ. (βί 8ηίά.) 1—21 ονντάξεις: 8υίά. ν. Τίμαιος, οντος κατά οβίι. 
1 — 5 ίπομνημααι: δτιίά. ν. ένοχος. Τίμαιος κατά τον Εφόρου πεποίηται 
οβί. 3 ίστι δπίά. ιιίτοφιβ Ιοοο 4 διότι Ρ 8αίά. ν. Τ/μ., οτι ίάβπι ν. ένοχος 
4 δ. ίκτι&έμενος έν Ρ 8πί(1. ν. Τ/μ., έντ&ίμενος ίάβπι ν. ϊνοχος 5 νπομνη- 
μαοι διιϊά. ηίΓοςυβ Ιοοο 8 νεμεσήσαι 8αίά. (βί ϋβ, 7α), νεμεοήοαι Ρ 
10 ποίΗ 7α, ηοί Ρ, ποιεϊν 8ηίά. 13 έπιβαΜομενον δαίά. 16 ανρακονο- 
οασ Ρ 17 πεφιλοδοξηκοοσ Ρ 18 φανήναι δτιίά. 21 καϊ οπι. δτιίά. 
ονντάξεις: άββ. διιίά. 23 ταν& Κθίβΐίβ, ταΡ (8. λοο.) Ρ 26— ρ. 134, 9 
προαίρεσιν: δαίά. ν. δαιτρός' οτι Τίμαιος φησι τονς οβί. 26 φΗ Ρ 

ετηεηά. 4 τ\ν ιρνχην Ηηΐίβοΐι 10 9εών] ηρώων δίηίβηίβ, &δών (παίδων) 
Ν*1>βΓ 14 Λ] δ' έν ΒβΙ&βΓ 26 ον &ηίβ διαπορεΐν αάά. 8οΙιτνβί£ΐι&βιΐ9βΓ 

€θΙθ(}. 8 η Καλλιο&ένΗ αϊ) βρϋοπι&ΙοΓθ αάάίΐΛ, ρΐυτα ΛΤΐΙβπι αΐίβ, οππ88& ββδθ 
νίάβηίΠΓ Ηπ1ί8θ1ιίο, ηοη πηΜ 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



134 



ΕχοβΓρί,δ. άβ νίΓίιιίΙ&ϋδ βί νίΐϋβ 



γαρ τούς ποιητάς και ουγγραφέας δια των υπεράνω πλεονασμών 

2 έν τοις ύπομνήμασι διαφαίνειν τάς έαυτων φύσεις, λέγων τον 
μεν ποιητήν έκ του δαιτρεύειν πολλαχον της ποιήσεως ώς άν 
εί γαστρίμαργον παρεμφαίνειν, τον δ* ΪΛριστοτέ?.ην, όψαρτύοντα 

3 πλεονάκις εν τοις συγγράμμασιν, όψοφάγον είναι καϊ λίχνον. τόν 5 
αύτόν τρόπον επί του Διονυσίου τοΰ τυράννου, κλινοκοο μουντός 
καϊ τάς των υφασμάτων ιδιότητας καϊ ποικιλίας έξεργαζομένου 

4 συνεχώς, ανάγκη την άκόλου&ον ποιεϊσ&αι διάληψιν και δυσαρε- 

5 στεισ&αι κατά την προαίρεσιν. ούτος γαρ έν μέν ταΐς των πέλας 
κατηγορία ις πολλήν έπνφαίνει δεινότητα καϊ τόλμαν, έν δέ ταΐς 10 
ίδίαις άποφάσεσιν ενυπνίων και τεράτων καϊ μύ&ων άπι&άνων 
καϊ συλλήβδην δεισιδαιμονίας άγεννοϋς καϊ τερατείας γυναικώδους 

6 έστί πλήρης, ού μην άλλα διότι γε συμβαίνει διά την άπειρίαν 
και κακοκρισίαν πολλούς ένίοτε κα&άπερ εις τόν 7ΐαρόντα τρόπον 
τινά μη παρεϊναι καϊ βλέποντας μη βλέπειν έκ των είρημένων γε 15 
νυν καϊ των Τιμαίφ συμβεβηκότων γέγονε φανερόν. 

44. °Οτι περί τοΰ ταύρου τοΰ χαλκοΰ τοΰ παρά Φαλάριδος 
κατασκευασ&έντος έν ΙΑκράγαντι, εις δν ένεβίβαζεν άν&ρώπους, 
κάπειτα πυρ ύποκαίων έλάμβανε τιμωρίαν παρά των ύποταττο- 
2 μένων τοιαύτην ώστε έκπυρουμένου τοΰ χαλκοΰ τόν μέν άν&ρωπον 20 
πανταχόθεν παροπτώμενον καϊ περιφλεγόμενον διαφ&είρεσ&αι, 
κατά δέ την ύπερβολήν της άλγηδόνος, οπόταν βοήσειεν, μυκη&μφ 



44 Ρο1?1). XII 25 

ωά. Ράν. (βί 8ηίά.) 1 καϊ τους συγγραφείς 8τύά. των — πλεονασμών 
διιίά., τόν — πλεονασμον Ρ 2 έν τοις νπομν. οπι. 8ιιίά. ίμφαίνειν 8υί<1. 
3 τον ποιητών (δΐηβ μίν) ροδί δαιτρεύειν ροηίί: 8πίά. όαιτρείειν 8αίά., δαιτρί- 
νειν Ρ 3 8. ώς αν εί οπι. διιίά. 5 πλεονάχις — σνγγρ. οπι. 8ηίά. 5 88. τον 
αυτόν τρόπον οβί.] τον δε Διονισιον τον τίραννον χλινοχοσμοίντα χαι οβί- 
βΐ νβ. 7 έξεργαζόμενον δπίά. 9 οιτος — 13 πϊ.ήρης: 8αϋ. ν. δεισιδαι- 
μονία 11 μν&ων 8πίά. τ 9νμών Ρ 13 πλήρης-, άβδ. 8τΐίά. 21 παροπ- 
τόμενον 22 βοηοειεν 8. &οε. βί εν \. Γ. μυχη&αώ να, μνχη&μών, 8βά μν ί. γ. 

&ηεηά. 1 νπεράγαν Ηεηίδίβιΐιιΐδπιβ 6 ίπϊ τον] άπτεται Ηπΐΐβοΐι, έπι- 
(φαίνεσ&αι την φυσιν) τοΰ ΒΤΓ δ ανάγκη (το ί νυν περί Τιμαίου) να 
αάη. ρ. 10, (αλλ 1 ) ανάγκη τ. άκ. ποιεϊσ$αι διάληψιν (περί Τιμαίου) ΒλΥ 
8 δυσαρεστεΐσ&αι (τψ Τιμαίω) νβΐ (τψ συγγραφεί) Ηυΐίδοΐι, (τοίτω) Β\¥ 
14 καίπερ παρόντας να αάπ. ρ. 10, κα&απερεί παρόντας ΒβΙ^ΙεβΓ 15 τε 
Κβίδΐίβ 16 τω ίάβπι 22 οπότ' άναβοησειεν Ηαΐΐδοΐι 

601θ0. 8 δ. ΒεηΙ&ιΗα ανΛ αο €ρϋοτηαίοτ€ ιηιρβηίβ οοηίναώα αηί ίη ατοΚβ- 
ίι/ρο ιηηϋΐαΐα: Ηυΐίβοΐι 17 8. €ρϋοηιαίογ\3 νενία ?£8€ ρνοάϋ βί ΗίαΙαβ εί οοη- 
8ΐι·ηούο ϋατ&αΐα: Βνί 



,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ΡοΙνΙ). ΧΠ, 24, 1— XIII, 1, 2. 



135 



Ίίαραπλησιον τόν ήχον έχ του κατασκευάσματος προσπίπτειν τοις 
άχούουσι. τούτον δέ του ταύρου χατά την έπιχράτειαν Καρχηδο- 3 
νιων μετενεγ&έντος έξ *Λχράγαντος εις Καρχηδόνα, χαϊ της \Η)ρί- ρ. 5 
δος διαμενούσης περί τάς συνωμίας, δι' ής συνέβαινεν χα&ίεσ&αι 

δ τους έπϊ την τιμωρίαν, χαϊ έτέρας αίτιας, δι ην έν Καρχηδόνι 
χατεσχενάσ&η τοιούτος ταύρος, ουδαμώς δυναμένης ενρε&ηναι τό 
παράπαν, δμως Τίμαιος έπέβαλε χαϊ τήν χοινήν φήμην άνασχεν- 4 
άζειν χαϊ τάς αποφάσεις των ποιητών χαϊ συγγραφέων "ψευδο- 
ποιεΐν, φάσχων μήτ' είναι τόν έν Καρχηδόνι ταΰρον έξ ]Αχρά- 

10 γαντος μήτε γεγονέναι τοιούτον έν τί] προειρημένη πόλει' χαϊ 5 
πολλούς δη τινας εις τοΰτο τό μέρος διατέ&ειται λόγους. 

Κατά της Τιμαίου τί ποτε δει λέγειν όνομα χαϊ ρήμα; πάντα 
γάρ έπιδέχεσ&αί μοι δοχεΐ τά πιχρότατα τό γένος, οίς έχεινος 
χέχρηται χατά τών πλησίον, δτι μέν οϋν έστι φιλαπεχ&ής χαϊ § 

13 ψενστης χαϊ τολμηρός, σχεδόν ίχανώς έχ τών προειρημένων νπε- 
δείχ&η' διότι (Γ άφιλόσοφός έστι χαϊ συλλήβδην άνάγωγος συγ- 
γραφεύς, έχ τών λέγεσ&αι μελλόντων έ'σται συμφανές. έν γάρ τβ 7 
μι$ χαϊ είχοσττ) βίβλψ, χαϊ ταύτης έπϊ τελευτϊ], λέγει χατά τήν 
του Τιμο λέοντος παράχλησιν ταϋτα, διότι της γης της υπό τφ 

20 χόσμψ χειμένης εις τρία μέρη διηρημένης, χαϊ της μεν *Λσίας, 
της δέ Λιβύης, της δ' Ευρώπης προσαγορευομένης. ταύτα γάρ $ 
ούχ οίον Τίμαιον είρηχέναι τις αν πιστεύσειεν, άλλ' ουδέ τόν 
λεγόμενον Μαργίτην έχεϊνον. τις γάρ οΰτως έστϊν αδαής, ού λέγω 9 
τών πρός ύπομνήμασι γεγονότων ΖΗΤΕΙ. 

25 45. °Οτι Λίτωλοϊ διά τε τήν συνέχειαν τών πολέμων χαϊ διά 
τήν πολυτέλειαν τών βίων ίλα&ον ού μόνον άλλους, αλλά χαϊ 
σφάς αύτούς χατάχρεοι γενη&έντες. διόπερ οίχείως διαχείμενοι 2 



45 Ρο1?1). ΧΙΠ 1 



ωά. Γάν. 4 οννωμίας Γα αάη. ρ. 10 (φαί συνομοσίασ ίη οοά. 1β£ίΙ), οννο~ 
μαοίαο Ιίϋβηβ ρ&χϋχη βναηίάίβ Ρ αννέβαινε Γα, αννίβαινον 11 δη Ηαΐίβοΐι, 
δέ 11 3. λόγονσ χατά τήσ οβί. οοηϋηαο 80ΓΪρί;α 12 δαϊ Γα, δη 15 υπε- 
δείχθη, βεά ν ί. γ. 17 έατε (8. &οα) 22 τ/ς ΒβΜκΓ, τϊα Ρ (τις ναΐ^ο) 

24 ροΒΐ γεγονότων Μηβ, ροηοΐα, ςιιαθ αά βχίτβιη&δ βείο^αβ αβοπίή 8θ1βηΙ, 
ζ 

άεβτιιιϊ ζη Ρ 01 26 άλλους 7α, αντοία 

βτηεηά. 7 έπεβάλετο Κβίδΐίβ 12 χατα τον Τιμ. νβΐ χατά της Τιμ. συγ- 
γραφής Ββίδ&β, ν. ίηίτΣί 18 ίίχοατξ] τριαχοστζ ΜπβΙΙβΓ 

βοίορ. 12 ρΐατα ά€638€ αρρανεΐ: ΗαΙίβοΙι 21 ροβΐ προσαγορενομένης 
ςπαβά&ιη οπήββ» 6886 νίΛϋ Οαπιρε 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



136 



ΕχοβΓρίΛ άβ νίιΐιιίί 1)118 β! νίίηβ 



Τ3 

α. 



οο 

I = 

-Ω ±! 



21 



-4 ω 

£ ±! 

Ο. Τ3 

£ Ο) 



ο 



ττρόί χαινοτομίαν της οικείας πολιτείας εϊλοντο τομογράφους 
3 Λωρίμαχον χαϊ Σχόπαν, &εωροΰντες τούτους κατά τε τάς προ- 
αιρέσεις κινητικούς υπάρχοντας χαϊ χατά τάς ούσίας ένδεδεμένους 
εις πολλά των βιωτιχΰν συναλλαγμάτων, οί χαϊ παραλαβόντες 
τήν έξουσίαν ταύτην ίγραψαν νόμους. 5 
ρ. 61 να 46. α 0τι Σχόπας ό Λίτωλ&ν στρατηγός αποτυχών της αρχής, 
εβηί 87 ^ χάριν έτόλμα γράφειν τούς νόμους, μετέωρος ην εις τήν Ι4λε- 
ρ. 166 ζάνδρειαν, ταΐς έχεΐ&εν έλπίσι πεπεισμένος άναπληρώσειν τά 
βϋ. Βοΐδδ. χ Β ι 7νοντα τ0 $ βΐ ον χα ι Τ ή ν τ ής ψνχής πρός τό πλεΐον έπι&υ- 

3 μίαν, όλλ* άχόρεστος ήν. τούτφ γάρ εις 'Λλεξάνδρειαν άφιχομένφ 10 
πρός ταΐς έχ των ύπαί&ρων ώφελείαις, ών ην αύτός χύριος διά 

τό πιστενεσ&αι περί των όλων, χαϊ της ήμέρας έχάστης όψώνιον 
έξέ&ηχεν ό βασιλεύς αύτφ μϊν δεχαμναιαιον, τοις δέ έπί τίνος 

4 ήγεμονίας μετά ταΰτα τεταγμένοις μναιαίον. αλλ 9 δμως ούχ 
ήρχείτο τούτοις, δς τό πρότερον προσχαρτερων τφ πλείονι διετέ- 15 
λεσε, μέχρι διά τήν άπληστίαν χαϊ παρ* αύτοΐς τοις διδοΰσι φ&ο- 
νη&είς τό πνεϋμα προσέ&ηχε τφ χρυσίφ. 

47. α 0τι Ήραχλείδης ό παρά Φιλίππψ τφ βασιλεΐ τό μέν 
γένος άνέχα&εν συνέβαινεν είναι Ταραντΐνον, πεψυχέναι δέ έχ 
βάναυσων χαϊ χειροτεχνών άν&ρώ7νων, μεγάλα δ 9 έσχηχέναι προτε- 

5 ρήματα πρός άπόνοιαν χαϊ $ς<διουργίαν' πρώτον μϊν γάρ ανα- 
φανδόν τω σώματι παρεχέχρητο χατά τήν πρώτην ήλιχίαν, εΐτ' 
άγχίνους υπήρχε χαϊ μνήμων, χαϊ πρός μϊν τούς ταπεινότερους 

46 Ρο1?1). XIII 2 47 Ρο1?1). XIII 4, 4—8 



Εχο. 47 Γα οοπβπΗο οπιίβίί 

οοά. Ράν. (Η 8αχά.) 3 ένδεδεμένονς "Γα, ένδεδομένονο 4 σνναλαγμάτων 
6—17: 8\ιί<1. ν. Σχόπας 8 πεπεισμένοσ Ρ, δβά ει ί. γ. 10 τούτω — άγι- 
χομένφ] άφιχομένφ γάρ είς \Αλεξάνδρειαν 8ηίά. 11 έχ των ΙπαΟρων οω. 
8ηίά. νπαΐ&ρων 7α ί. η,, ςτιί υπέρων ίη οοά. 1β£ϋ, νπ . . .\ρων ηυηο Ρ 
12 χαΙ—Π χρνσίψ 1ίΙ)βπϋ9 ίπιιηπίΕΐΐΛ οϊΐ&ΐ 8πίά. ν. δεχαμναιαιον 13 μεν 
οίώ. 8αίά. ηίΓο^ιιβ Ιοοο 15 ήρχέο&η 8πΜ. ν. δεχ. οσ Ρ, οίς 8χ\\ά. τ. Σχόπας 
16 άπληστίαν Ρ, 8βά ι Ί. Γ. 17 προοαπέ&ηχε £τπά. ν. δεχ. χρναίω : άββ. 

8ηίά. αίΓοςπβ Ιοοο 19 άνέχα&εν (βίο) ταραντιν (8. &οο.) 

αηβηά. 9 ίλλείποντα 7α &άη. ρ. 11 14 μετ* ανιόν δοΙι^βί^ΙίΛβηββΓ 
15 άρχεσ&είς τούτοις, ώς Ο&δ&ΐώοηιΐδ, ν. ίηίΓα 

βοίορ. 6 6 Αιτ. στρατ. αάά. 10 ά)Χ αχό ρέστος ήν &άά., οηώδββ, 8βη- 
ίβηΙΪΛ πιογλΙϊ ((ΐπαπι βιιρρίβί; Εχο. άβ ββηί. 87) 15 β. ος το πρ. οβί. βρίίο- 
ιηαίοτχβ ψηαηητη ρνοάηηί: Ηηΐΐβοΐι 18 8. οτι — οννέβαινεν ρΐΌ συνέβαινε δε 
τον ς Ηραχλείδην τούτον τό μϊν γένος άνέχα&εν 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ζ 4 "^ Ι 

1 δ Ορίίζθύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝIVΕΒ5IΤΥ0Ρ^ΑίIΡ0βΝIΑ 

— - — - 

ω 3 



20 



β Ροΐ^. ΧΙΠ, 1, 2 — 6, 4. 



137 



χαταπληχτιχώτατος χαΐ τολμηρότατος, πρός δέ τούς υπερέχοντας 
χολαχιχώτατος. ούτος άρχη&εν μέν έχ της πατρίδος εξέπεσε β 
δόξας τόν Τάραντα πράττειν 'ΡωμαΙοις, ου πολιτιχήν εχων δύνα- 
μιν, άλλ* αρχιτέχτων υπάρχων χαϊ δια τινας έπιοχευάς των τει- 
5 χων χύριος γενόμενος των χλειδβν της πύλης της έ7ΐϊ τό μεσόγειον 
ψερούσης' χαταφνγών δέ πρός 'Ρωμαίονς, χαϊ πάλιν έχεΐ&εν γρά- η 
φων χαϊ διαπεμπόμενος εις τόν Τάραντα χαϊ πρός Άννίβαν, έπεϊ 
χαταφανής έγένετο, προαισ&όμενος τό μέλλον αϋ&ις έφυγε πρός 
τόν ΦΙλιππον. παρ 9 φ τοιαύτην 7ίεριεποιησατο πίοτιν χαϊ δννα- $ 

10 μιν ώστε τοΰ χαταοτραφηναι την τηλιχαύτην βασιλείαν σχεδόν 
αΐτιώτατος γεγονέναι. 

48. °Οτι Λαμοχλης ό μετά Πν&Ιωνος πεμφ&εϊς χατάσχοπος 
πρός 'Ρωμαίονς νπηρετιχόν ήν σχεϋος ευφυές χαϊ πολλάς έχον 
άψορμάς εις 7ΐραγμάτων οίχονομίαν. 

15 49. "Οτι των Λαχεδαιμονίων τύραννος Ναβίσετος νπηρχεν } 
δς όλοσχερές μέν ούδέν έ7ΐεβάλετο πράττειν ούδϊ τολμάν δια τό 
πρόσφατον είναι τήν ν7ίό των ^Λχαιων ήτταν του Μαχανίδου, 
χαταβολήν δ* έιτοιεϊτο χαϊ ΰεμελιουν ύπεβάλλετο πο?*υχρονίον 2 
χαϊ βαρείας τνραννίδος. διέφθειρε γαρ τούς λοιπούς άρδην έχ 3 

20 της Σπάρτης, έφυγάδευσε δε τούς χατά πλέον πλούτφ διαφέρον- 
τας ή δόξη προγονιχΤ), τάς δέ τούτων ούσίας χαϊ γυναΐχας διεδίδου 
των άλλων τοις έπιφανεστάτοις χαϊ τοις μισ&οφόροις. ούτοι <Γ 4 
ήσαν ανδρογόνοι χαϊ 7ίαρασχίται, λωποδύται, τοιχωρύχοι. χα&ό- 
λου γαρ τοΰτο τό γένος ή&ροίζετο πρός αύτόν έπιμελΰς έχ της 

25 οίχονμένης, οΐς άβατος ήν ή &ρέψασα δι άσέβειαν χαϊ παρανο- 



-4 ω 



48 Ρο1>'1). XIII 5,7 49 Ροΐ^. ΧΠΙ 6—8 



ο " 

ίηϋΐτιιιι βχο. 49 ηβςτιβ &<1 ρ. 139, 7 οοηβηΐΐο οπι. 7α 

ωά. Έάν. (εί 8ίΐιά.) 4 άλλάρχιτέχτων, βί αΙΙβΓπηι τ ί. Γ. 8 αυτιά 
9 δννάναμιν 10 τιλιχαντην 13 β.: 8αίά. ν. ενφυά βί ν. νπειρετιχοίς 9 
6 ην νπηρετιχόν σχενος οβί., ίάβιη ν. σχεϋος' ην δ% ό Δαμ. σχενος οβί. 
έχον Ρ 8αίά. ν. σχενος (ββοαηάαηι οοά. Α) ν. νπειρ^ Ιχων βτιίά. ν· ενφ. 

χ 

17 ητταν (βίο) 18 θεμέλιο νν (8Ϊο) 22 τοίο έπιψανεστάτονσ 23 παρασχι 
24 ήΰροίζετο (βίο) 



ωά* ΡοΙφΙ). (Γ) 1 τολμηρότερος* 4 έπισχευας χαϊ χατασχενάς* 



5 μεσόγαιον 16 έπεβάλλετο 20 διάφΰαρίντας* 28 παρασχεϊται 

αη&ιά. 5 τό] την ΈχΛίβάι 18 ΰεμέλιον υΓ8ΐητΐ8 23 παρασχίσται 8β&1ί£βΓ 

&Α03. 15 β. οτι — ολοσχερές ρΓΟ 6 όϊ των Ααχεδαιμονιων τύραννος Ναβίς 
(ίΐΛ Ρ), ετος ηδη τρίτον εχων την αρχήν, ολοσχερές 



Ο) 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω ζ*""^ Ι 

1 1 Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 



Ον9ιγι3Ι ίηοπη 



^ -Ο 

ω 3 



138 



5 μίαν. ων προστάτην χαϊ βασιλέα αυτόν αναδείξας, χαϊ χρώμενος 
δορυφόροις χαϊ σωματοψύλαξι τούτοις, δήλον έμελλε πολυχρόνιον 

6 έχειν την έπ* άσεβείφ φήμην χαϊ δυναστείαν, ώστε χωρίς των 
προειρημένων ούχ έξηρχειτο φυγαδεύειν τους πολίτας, αλλ* ουδέ 
τοις φεύγουσιν ουδείς τόπος ήν ασφαλής ουδέ χαταφνγή βέβαιος. 5 

7 τους μέν γαρ έν ταΐς όδοίς έπαποστέλλων άνι]ρει, τους δέ έχ των 
δ τόπων ίτζ αν αγαγ όντας έφόνευε. το δέ τελενταΐον έν ταίς πόλεσι 

τάς σύνεγγυς οΐχίας, όπου τις τυγγάνοι χατοιχων των φυγάδων, 
μισ&ούμενος δι' άνυπονοήτων αν&ρώπων, εις ταύτας είσέπεμπε 
Κρήτας, οίτινες ρήγματα ποιοϋντες έν τοις τοίχοις χαϊ δια των 10 
ύπαρχουσών ΰνρίδων τοξεύοντες τους μέν έστώτας των φυγάδων, 

9 τους δέ άναχειμένους έν ταΐς ίδίαις οίχίαις διέφ&ειρον , ώστε 
μήτε τόπον είναι μηδένα φεύξιμον μήτε χαιρόν ασφαλή τοις τα- 

10 λαιπώροις Λαχεδαιμονίοις. χαϊ δή τφ τοιούτψ τρόπφ τους μέν 

7 ιιλείστους αυτών ήφάνισε. χατεσχευάσατο δέ χαί τινα μηχανήν, 15 

2 εί μηχανήν ταύτην χρή λέγειν, ήν γαρ εΐδωλον γυναιχεΐον, πολύ- 
τελέσιν ίματίοις ήμφιεσμένον, χατά δέ τήν μορφήν εις όμοιότητα 

3 τί) του Νάβιδος γνναιχϊ διαφόρως άπειργασμένον. όποτε δέ τινας 
των πολιτιχών άναχαλέσαιτο, βουλόμενος είσπράξαι χρήματα, τάς 

4 μέν αρχάς διετί&ετο λόγους πλείονας χαί φιλαν&ρώπους, ύπο- 20 
δειχνύων μέν τον υπό των Αχαιών έπιχρεμάμενον τ# χώρ% χαϊ 
τβ πόλει φόβον , διασαφών δέ τό πλή&ος των μισθοφόρων τό 
τρεφόμενον της έχείνων ασφαλείας χάριν, ίτι δέ τάς εις τους 

δ θεούς χαί τάς χοινάς της πόλεως δαπάνας. εί μέν οϋν έντρέ- 
ποιντο διά των τοιούτων λόγων , είχεν άποχρώντως αύτφ προς 25 

6 τό προχείμενον' εί δέ τίνες έξαρνούμενοι διω&οΐντο τήν έπιταγήν, 
έπεφ&έγγετο λόγον τοιούτον *ϊσως μέν έγώ ού δύναμαί σε πεί&ειν, 
'Λπήγαν μέντοι ταύτην δοχώ σε πείσειν' τοΰτο δ' ήν όνομα τγ- 

7 γνναιχϊ του Νάβιδος. χαί τοϋτ έλεγε, χαϊ παρήν δ μιχρφ 7ΐρότε- 

8 ρον ίλεγον εΐδωλον. χαι δεξιωσάμενος, έπειδάν έχ της χα&έδρας 30 
άνέστησε τήν γυναΐχα χαι περιέπτυξε ταΐς χερσί, προηγείτο χατά 



ϋοά. Ρβ*Γ. 1 α ντο ν 8 όποι 15 χέτινα 17 ημφιεσμένον 18 να- 
βιόοσ (8. &οα, βί ίία οοοβίΕηίβΓ) 21 έπιχρεμάμενον (βίο) 28 άπηγαν 
(β. αοα) 29 έλεγε, 8βά βχίΓβπιιιπι ε ί. Γ. 30 έπιόάν 

ωά. ΡοΙφ. (Ρ) 21 τον] των* 27 έγώ μεν 

βτη&ιά. 1 χαί βασιλέα ροδί αναδείξας ίταΏβροδίιϋ ΒβηδβΙβΓ, άβΐ. Ηαΐίββίι 
2 όήλον (οτι) 088&π1)0ηπ8, (ως) Ηηΐίβοΐι 3 ος γε δΛντβί^ΙΐίνβπββΓ 7 έπα- 
νάγοντας Ηαΐίββίι 13 φνξιμον Ιι. ϋίηάοΓί 30 χαϊ όεξιωοάμενος <χί. ιηα· 
ηνίΛ ρτοάηηί ρταβοηΐί οηίνβάαψη, ςηί νβτύα ΡοΙφύ ίία άφτανανίί, Μ 0€ηνίηα 
ν&ύ&ά νίχ ροβώηί: Β ΤΓ 31 προσήγετο θΛ8Λαί)οηαβ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ρο1}1). XIII 6, 5 — XIV, 12, 1. 



βραχύ ΐΰρός τά στέρνα. τους δέ πήχεις είχε και τάς χείρας ί) 
πλήρεις σιδηρών γόμφων νιζό τοις ιματίοις, όμοίως καϊ κατά 
τους μαστούς, δταν 7ΐροσήρεισε ταΐς χερσι πρός τά νώτα της 10 
γυναικός, κάπειτα δια των όργάνων έλκόμενον έπέτεινε καϊ προσήγε 
5 πρός τούς μαστούς κατ* έλάχιστον 7 καϊ πασαν ήνάγκαζεν φωνήν 
προΐεσ&αι τόν πιεζόμενον. και 7ΐολλούς δή τινας τω τοιούτη 11 
τρόπψ διέφ&ειρεν των έξαρνονμένων. 

Καϊ τά λοιπά δ* ήν τούτοις δμοια χαϊ σύστοιχα χατά τήν 8 
αρχήν, έχοινώνει μέν γάρ τοις Κρησι τών χατά &άλατταν ληστει- 2 
10 ών' είχε δέ χα&' δλην τήν Πελοπόννησον ίεροσνλονς, όδοιδόχονς, 
φονέας, οϊς μερίτης γινόμενος τών έχ της $<$διουργίας λυσιτελών 
όρμητήριον χαϊ χαταφυγήν παρείχετο τούτοις τήν ~πάρτην. πλήν 3 
χατά γε τούς χαιρούς τούτους ξένοι τών από της Βοιωτίας εις 
τήν Λακεδαίμονα παρεπιδημήσαντες έψυχαγώγησάν τινα τών τον 
15 Νάβιδος Ιπιιοκόμων , ώστε σνναποχωρήσαι με&' εαυτών έχοντα 
λευχόν Ιππον, δς έδόχει γενναιότατος είναι τών έχ της τυραννικής 
Ιπποστάσεως. τοϋτο δέ πεισ&έντος καϊ πράξαντος τό Ίίροειρη- 4 
μένον, χαταδιώξαντες οί παρά του Νάβιδος εις τήν Μεγάλην 
πόλιν καϊ καταλαβόντες τόν μέν ιππον εύ&ύς άπηγον και τόν ρ 62 να 
20 ίπποκόμον, ούδενός άντιποιου μένον, μετά δέ ταϋτα και τοις ξένοις 
έίΐέβαλον τάς χείρας, οί δέ Βοιωτοί τό μέν πρώτον ήξίονν άγειν 5 
αυτούς έπϊ τήν αρχήν ' ούδενός δέ προσέχοντος άνεβόα τις τών 
ξένων " βοή&εια\ συνδραμόντων δε τών έγχωρίων καϊ μαρτυρο- 6 
μένων τούς άνδρας έπανάγειν έπϊ τήν αρχήν, ήναγκάσ&ησαν τιροϊ- 
25 έμενοι τούς ανθρώπους οί παρά του Νάβιόος άπελ&εΐν. δ δϊ 7 
7ίάλιν ζητών άφορμάς έγκλημάτων και τερόγασιν ενλογον διαφοράς, 
τότε λαβόμενος ταύτης εύ&έως ήλαννε τά Προαγόρον θρέμματα 
και τίνων έτέρων, έξ ών έγένετο αρχή τον πολέμον. 

50. Όσφ δέ τίνες έπαποροϋντες πώς ήμεϊς τάς άλλας πράξεις 
30 άπάσας κατ ένιαυτόν γράφοντες τάς παραλλήλους περί μόνων 



Ω. 



^ _ 
-Ω ±! 



50 Ρ0Ι7Ι). XIV 12 

21 



ωά. ΡβίΓ. 5 ήνάγκαζεν (δίο) 10 όόοιδοκονα 11 λυσιτελών 7α, λνσι- 
τελωσ (8. αοο.) 1δ Ιπποκόμων Υα, ίπποχόμον 22 ανεβό\ θί ο ί. Γ. 

29 °Οοω (8ίο) 

ωά. ΡοΙφ. (Γ) 5 χαϊ οπι. 

αηεηά. 17 τον προειρημένον Κβί8&6 24 προ έμενοι Γι. ΌπκΙογΓ 26 πά- 
λαι 7α 28 χαταρχη 2?ΤΓ 29 οσω] εΐεν 7α 8,άη. ρ. 11, ίσως βπ>ηονίιΐ8, 
ίοΠΛ88β οτι έπαπορησονοι 8ο1ι^βί£Ϊια6ΐΐ8βΓ 30 καταλλήλους 1». ϋίηάοΓί, ν. ϊβιΓγλ 
εάορ. 30 δ. τας παρα?Ληλονς βρίίοπι&ίΟΓβιη αάάίάίβββ, β,ΐία ίη βαηάβιη Ββη- 
8ΐιιη &Χίϊ \ιοο Ιοοο &αί> ραηΐο αηίεα βοήρδίδδβ Ροίγΐηιιπι δΐίΒρίβ&ϋΐΓ ΗαϋβοΙι 



-4 ω 

^ Ν 



σι 
ο. '-ο 



^ ο 
ο 

I- Ο 

Ο -Μ 

6 ^ 

ΓΜ Τ3 
ΓΝ Β 

Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ -Ω 
ι— I 

ο α 

ΓΜ — 
Ω .Ε 

ο ω Ι 

1 δ Ορ^βύ ϋρΙ^ΟΟ^ΙΟ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 

5= -Ο 

ω 3 
Ο α_ 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



140 



ΈχοβΓρία άβ νΪΓύτιϋΙ>τΐ8 βί νίΐϋβ 



2 των χατ Αΐγυπτον έν χαιρφ τφ νυν έχ πλείονος χρόνου πεπον- 
ιά ήμε&α τήν έξήγησιν. ήμεΐς (ϊέ τοΰτο πεποιήχαμεν δια τινας 
τοιαύτας αίτιας. Πτολεμαίος ό βασιλεύς, περί οϋ νυν ό λόγος, δ 
Φιλοπάτωρ, μετά το ουντελεσ&ηναι τόν περί Κοίλην Συρίαν πόλε- 
μον άποστάς πάντων των κάλων έτράπη πρός βίον άοωτον χαί δ 
τοιούτον οίον άρτίως διεληλύ&αμεν. ΖΗΤΕΙ. ΈΝΕΑΕ1ΠΕ ΓΑΡ 
ΦΥΑΑΑ ΜΗ ΕΝ 012 ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΤΟΑΕΜΑΙΟΥ ΕΝΕΦΕ- 
4 ΡΕΤΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΑΡΣΙΝΟΗΣ. όψϊ δέ ποτε βιασθείς υπό των 
πραγμάτων ένέπεσεν εις τόν νυν δεδηλωμένον πόλεμον, δς χωρίς 
της εις αλλήλους ώμότητος χαί παρανομίας οΰτε παράταξιν οΰτε ίο 
ναυμαχίαν ούτε πολιορχίαν οϋ&* έτερον ουδέν ίσχε μνήμης άξιον. 
δ διόπερ ύπέδραμεν ούτως χαμοί τφ γράφοντι ρφδίαν εσεσ&αι χαί 
τοις άναγινώσχουσιν εύμα&εατέραν τήν διήγησιν, εί μή χατ' 
ένιαυτόν έπιψαύων μιχρων χαί ούχ αξίων Ιπιβτάοεως πραγμάτων 
ά7ΐοδιδοίην τόν λόγον, άλλα είοάπαξ οιονεί αωματοειδη ποιήσας 15 
τήν του βασιλέως προαίρεσιν απαγγείλαιμι περϊ αυτής. 
να 61. "Οτι Μολπαγόρας τις ήν παρά τοις Κίοις, άνήρ χαί 
2 λέγειν χαϊ πράττειν ιχανός, χατά δέ τήν αίρεσιν πλεονέχτης. δς 
πρός χάριν όμιλων τφ πλή&ει χαΐ τους εύχαιροΰντας τοις βίοις 
υποβάλλων τοις δχλοις χαΐ τινάς μέν εις τέλος άναιρων, τινάς 20 
δέ φυγαδεύων χαΐ τάς ούσίας τάς τούτων δημεύων χαΐ διαδιδούς 
τοις πολλοίς ταχέως τφ τοιούτφ τρόπφ περιεποιήοατο μοναρχι- 
χήν έξουσίαν. 

52. α Οτι ό Φίλιπιιος χύριος γενόμενος της των Κιανων πό- 



51 Ρο1?1>. XV 21, 1. 2 52 Ρο1}'1). XV 22, 1-23, 9 



€θά. Ρεντ. (εί 8η%Λ.) 1 νίν έχ πλείονος Κβίβ&β , ουεχπλειονοσ (8. &οα) 
6 ζη 10 αλλήλους 7α, άλλονο 12 οντωι, ν. ρΓ&βί. Ρ&Γί. I ρ. XXXIX 
&άη. 1 17—23: 8ηίά. ν. Μολπαγόρας. ούτος ην οβί. (8τιί<1. ν. δημαγω- 
γικός* Μολπαγόρας, όνήρ λέγειν χαϊ πράττειν ικανός, χατά δε τήν αϊρεοιν 
δημαγωγιχός χαϊ πλεονέχτης' ος μοναρχιχην έξουσίαν £αυτω περιποιησά- 
μενος άν#ρέ&η παρά τίνων νϊάβίατ βχ &ϋο ΐίϋιΐο ΟοηβΙ&ηϋπί&ηο 8ππιρΐ& 
€386) 17 χίοισ Ρ. χείοις 8ιήά. άνηρ οπι. 8ηίά. 20 μεν οιη. 8αίά. 21 τάς 
ΕΐΙβΓΠΐυ οπι. δηΐά. 23 έξονοίαν. άββ. δαίά. 

οηβηά. 12 ραδιεοτέραν 7α &Αη. ρ. 12 14 χαί άβΐ. ΒΨ 17 Κιανοΐς 7α 
&άη. ρ. 12 

6€ΐο<?. 6 8. €α φιαβ βρϋοηιαίον βίρηί/ίοαί ηοη Κοο Ιοω 9 εβάραηΐο αηίβα {άρτίως 
διεληλί&αμεν) βχάάιεεβ αρρατεί: Ητύΐβοΐι; εβίβπιιη οί. αάη. &ά Εχο. άβ ββηί. 89, 
ρ. 167, 10 βά. Βοίθδθναίη; #Τ7, Όατ Όοά. Ράν. ρ. 317 8. 18 ροδί αϊρεοιν οπι. 
δημαγωγιχνς χαϊ, οΐ. Βπί(1. ν. δημαγωγιχός 24 ντι 6 ρΓΟ 6 δϊ βΐ των Κια- 
νων Β,άά. 



.1 , 0ΓΪ9ΙΓΊ3ΐ ίΓΟΓΠ 

,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Ρο1?1). XIV, 12, 1 -XV, 23, δ. 141 

λεως περιχαρής ήν, ώς χαλήν τινα χαϊ οεμνήν ττράζιν έπιτετε- 
λεσμένος, τά ό* έναντία τούτοις ού χα&εώρα, χαίπερ όντα προ- 2 
φανή " πρώτον μέν ούχ άδιχουμένφ, παραθ7νονδονντι δέ τφ χη- 
δεστγ] τους πέλας έβοήΟ-ει, δτι ττόλιν Ελληνίδα περιβαλών τοις 3 

5 μεγίοτοις άτνχήμασιν άδίχως έμελλε χνρώσειν τήν περί αύτου 
διαδιδομένην φήμην υπέρ της εις τους φίλους ώμότητος, έξ αμ- 
φοΐν δέ διχαίως χληρονομήσει παρά παβι τοις "Ελλησι τήν 
άαεβείφ δόξαν, ώς έννβρίχει τοις από των προειρημένων πόλεων 4 
πρεοβενταϊς, οΐ παρήσαν έξελούμενοι τους Κιανούς έχ των πε- 

10 ριεστώτων χαχών> υπό δ' έχείνου παραχαλονμενοι χαϊ διαγελώ- 
μενοι χαβ-' ήμέραν αύτόπται γενέσ&αι τούτων, ων ήχιστα αν 
έβουλή&ησαν, 7ΐρός δε τούτοις δτι τους ^Ροδίους ούτως απετε&η- 5 
ριώχει τε πρός αυτόν ώστε μηδένα λόγον ξτι προίεσ&αι περί 
Φιλίππου, χαϊ γαρ ή τύχη πρός γε τοΰτο τό μέρος αύτφ συνήρ- 23 

15 γησε προφανώς, δτε γάρ ό 7ερεσβευτής εν τω &εάτρφ τον άπο- 2 
λογισμόν έ7ΐοιεϊτο 7ΐρός τους 'Ροδίους, έμφανίζων τήν του Φιλίπ- 
που μεγαλοψυχίαν, χαϊ διότι τρ07ΐον τινά χρατών ήδη της πόλεως 
δίδωσι τφ δήμφ τήν χάριν ταύτην, ποιεί δέ τοΰτο βουλόμενος 
έλέγξαι μεν τάς των άντιπραττόντων αύτφ διαβολάς, φανεράν δέ 

20 τ# πόλει χαταατήοαι τήν αύτοΰ τνροαίρεσιν' χαϊ παρήν τις έχ 3 
χατάπλου πρός τό πρυτάνεων άναγγέλλων τόν έξανδραποδιαμόν 
των Κιανών χαϊ ωμότητα του Φιλίππου τήν έν τούτοις γεγενη- 
μένην, ώστε τούς 'Ροδίους, έτι μεταξύ του πρεσβευτοϋ τά προ- 4 
ειρημένα λέγοντος, έπεί προσελ&ών ό πρύτανις διεσάφει τά 

25 προσηγγελμένα, μή δύνασ&αι πιστεϋσαι διά τήν νπερβολήν της 
άΟ-εσίας. Φίλιππος μέν οΰν, παρασπονδήσας ούχ ούτω Κιανούς 5 
ώς έαυτόν, εις τοιαύτην άγνοιαν ή χαϊ παράπτωσιν τον χα&ήχον- 
τος ώστ έφ' οίς έχρήν αίσχύνεσ&αι χαϊ χα&' ύπερβολήν, έπΐ 

2 τα <Γ έναντία — ρ. 142, 12 οοηβηΐΐο οπι. Γα 

ωά. Ρ«ι*. 1 ίπιτελεσμένοσ 4 έβοη&ει, 8βά ει ί. Γ. 9 χιτιανοίσ (βίο) 
περιεστότων, ββά ρππβ ε β£ εστοτω ί. Γ. 13 αντόν 20 αντον 26 ά&ε- 
αίαα, 8βά £ ί. γ. 27 παράπτωαι 

οοά. ΡοΙφ. (Ρ) 6 διαόεδομίνην 7 όιχαίως χαϊ χληρονομήσει 10 &«- 
λεγόμενα* 24 προελθ-ών 28 χαϊ οιη.* 

αη&ιά. 3 μεν (ώς) 0*8&ηΙ)οηη8 7 χληρονομηοειν ϋΓ8ίηπ8 11 χα&' 
ημίραν (ηναγχάσ&ησαν) ΕβίβΙβ 13 τί] τότε 0&8»ηΙ)θηϋ3, τό γε Κβίβΐίβ, τό 
Ηηΐΐβοΐι προσίεσΰαι υΓδίηπθ 22 χαϊ (την) Ια. Ώίηάοτί 27 χα&ήχοντος 
(ηχεν) ϋΓβίηαβ 

εοίορ. 1 ροβί; έτατ. ρ&ηο& οιη. 4 αηίβ οτι οπι. όεύτερον 8 αηίβ ώς οω. 
τρίτον 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



142 



ΕχοβΓρΐβ, άβ νίτίιιΐίΐηΐδ βΐ νίίϋβ 



(> τούτοις ώς χαλοΐς σεμνύνεσ&αι χαϊ μεγαλαυχεϊν' ό τών ' Ροδίων 
δήμος από ταύτης της ήμέρας ώς περί πολεμίου διελάμβανε τον 
Φιλίππου, χαι περί τούτον τον σχοπόν έποιεΐτο τάς παρασχευάς. 

7 παραπλήσιον δέ τοις ΛΙτωλοϊς μίσος έχ ταύτης της πράξεως 

8 ένειργάσατο πρός αυτόν ' άρτι γαρ διαλελυμένος χαϊ τάς χείρας 5 
έχτείνων πρός το ί&νος, ούδεμιάς προφάσεως έγγινομένης, φίλων 
υπαρχόντων χαϊ συμμάχων Αιτωλών Λνσιμαχαίων Χαλχηδονίων 

9 Κιανών, βραχεί χρόνφ πρότερον πρώτον προσηγάγετο την Λυσί- 
μαχον πόλιν, άποσπάσας άπό της των Αιτωλών συμμαχίας, δεύ- 
τερον δέ την Χαλχηδονίων, τρίτην την Κιανών έξηνδραπόδιστο, 10 
στρατηγού παρ 3 Αιτωλών έν αύτη διατρίβοντος χαϊ προεστώτος 
(των) χοινών. 

53. α Οτι Φίλιππος χατά τον άνάπλουν ίτερον έτέρψ παρα- 
σπόνδημα μεταχειριζόμενος προσέσχε περί μέσον ήμέρας πρός τήν 
τών Θασίων πόλιν χαϊ ταύτην φιλίαν οϋσαν έξηνδραποδίσατο. 15 

54. Ότ£ Σωσίβιος ό χρευδεπίτροπος Πτολεμαίου έδόχει γεγο- 
νέναι σχενος αγχίνουν χαϊ πολυχρόνιον, ίτι δϊ χαχοποιόν έν βασι- 

2 λείω, χαϊ πρώτφ μέν άρτνσαι φόνον Λυσιμάχφ, δς ήν υίός Αρσι- 
νόης της Αυσιμάχου χαι Πτολεμαίου , δευτέρφ δέ Μάγ<$ τω 
Πτολεμαίου χαϊ Βερενίχης της Μάγα , τρίτη δέ Βερενίχη ττ] 20 
Πτολεμαίου μητρί του Φιλοπάτορος , τετάρτψ Κλεομένει τφ 
Σπαρτιάτη, πέμπτη 3νγατρΙ Βερενίχης ^Αρσινόη. 

55. "Οτι Αγα&οχλής, ό χρευδεπίτροπος Πτολεμαίου, έπεί τους 
<:ί. Εχε. έπιφανεστάτους τών άνδρών έχποδών έποίησεν, χαϊ τό πολύ ττ { ς 

) ϋ 226**0 τ0 ^ κλή&ους όργής παραχατέσχε τη τών όψωνίων άποδόσει, παρά 25 
Βοογ πόδας εις τήν έξ αρχής συνή&ειαν έπανήλ&ε. χαϊ τάς μέν τών 



53 Ρο1?1>. XV 24, 1 54 Ρο1?Ικ XV 25, 1. 2 55 Ρο1?1). XV 25, 20—25 

ωά. Ρύτ. (€ί 8%ώά.) 5 ανιόν 6 έγγινομένησ (βίο) 8 προσήγαγέ το (βίο) 
12 των οπι. (1ιαΙ)β1 Γ) 16 Σωσίβιος χρενδεπίτροπος Πτολεμαίου, σχενος 
οβί.— 18 Αρσινόης: 8πί<1. ν. Σωσίβιος 18 χαϊ — Αρσινόης: ^αίά. ν. 
άνε&νμιάτο πρώτον δηίά. ηίΓΟ^ΐΐθ Ιοοο Αρσινόης: άββ. 8ηίά. πΙγο- 
ςηβ Ιοοο 19 μάγα· χαϊ πτολεμαίον τήσ βερσινίχησ, οοίτ. να 24 έχποόών 
25 όψονίων 26 σννή&ειαν, 8βά εια ί. Γ. 

ωά. ΡοΙφ. (Ρ) 4 όε χαϊ τοις 7 8. χαλχηόονίων χαϊ* χιανών 8 λνσι- 
μαχέων (δβά νδ. 7 λνσιμαχαίων οππι Ρ) 10 χαλχηόονίων 

βηιβηά. 3 πρός Οαδ&πβοηπβ 7 Ανσιμαχίων νυΐ£. 10 έξηνόραποδίσατο 

8 ροδί πρώτον οπι. μϊν 10 ροδί τρίτην οπι. Λ 16 6 ψενό. 
Πτολεμ. οί. νβ. 23 23 οη- Πτολεμαίου ρτο 6 Α Άγα9οχλής, οί. νβ. 16 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

ρ " υ {5 1 ^ υΝΐνΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Ρο1?1). XV, 23, 6 — XVI, 1, 3. 



143 



φίλων χώρας άνεπ λήρωσε, παρεισαγαγών έκ της διακονίας χαι 21 
της άλλης υπηρεσίας τους είχαιοτάτους και &ρασυτάτους' αύτός 22 
δέ τό πολύ της ήμέρας χαι της νυκτός έν μέ&η διέτριβεν χαϊ 
ταϊς τ$ μέ&η παρεπομίναις αχρασίαις, ού ψευδόμενος οντ άχμα- 

5 ζούσης γυναιχός ούτε νύμφης οΰτε παρ&ένου, χαΐ πάντα ταΰτ' ρ. 66 
έπραττε μετά της έπαχ&εστάτης φαντασίας, δ&εν πολλής μεν 23 
χαϊ παντοδαπής γινομένης δυσαρεστήσεως, ουδεμιάς δέ θεραπείας 
ουδέ βοη&είας προσαγομένης, τό <Γ έναντίον αεί προσε7ΐαγομένης 
ύβρεως, ύπερηφανίας, $α&υμίας, ανε&υμιάτο πάλιν έν τοις πολλοίς 24 

10 τό προϋπάρχον μίσος χαϊ πάντες άνενεοϋντο τά προγεγενημένα 
7ΐερΙ τήν βασιλείαν ατυχήματα δια τούς άν&ρώπους τούτους, 
τφ (ίέ) μηδέν ίχειν πρόσωπον άξιόχρεων τό προστησόμενον, χαι δι* 25 
ού τήν όργήν εις τόν ΙΑγα&οχλέα χαι τήν 'Λγα&όχλειαν άποσεί- 
σονται, τήν ήσυχίαν ήγον, έτι μίαν έλπίδα χαραδοχοϋντες τήν 

15 χατά τόν Τληπόλεμον χαϊ ταύτη προ σαν έχοντες. 

56. α Οτι *Λντίοχος δ βασιλεύς έδόχει χατά μέν τάς αρχάς 
γεγονέναι μεγαλεπίβολος χαϊ τολμηρός χαι του προτε&έντος έξερ- 
γαστιχός, προβαίνων δέ χατά τήν ήλιχίαν έφάνη πολύ χαταδε- 2 
έστερος αντον χαϊ της των έχτός προσδοχίας. 

2υ 57. α Οτι Φίλιππος ό βασιλεύς παραγενόμενος εις τό Πέργα- 
μον χαϊ νομίζων οίον αύτόχειρ *Λττάλον γενέσ&αι πάσαν αίτίαν 
έναπεδείχνυτο. χαριζόμενος γάρ οιονεί λυσσωντι τφ &νμψ, τό 2 
πλεϊον της όργής ούχ εις τούς άν&ρώπους, αλλ* εις τούς &εούς 
διετί&ετο. χατά μέν γάρ τούς αχροβολισμούς εύχερως αύτόν 3 

25 άπήρυχον διά τάς των τόπων όχυρότητας οι τό Πέργαμον παρα- 
φυλάττοντες' από δέ της χώρας ούδέν ώφελεϊτο τφ προνενοήσ&αι 

56 ΡοΙ?1>. XV 37 57 Ροΐ^. XVI 1, 1—8 



ωά. Ρβίν. {εί 8ίΐίά.) 8—10 μετά ταντα πο?*λής έπαγομένης νβρεως άνε- 
Θνμιάτο — μίσος: 8\άά. ν. άνε&νμιάτο β! ν. Σωσίβιος (ά. ν. έπειτα ρτο 
μετά ταντα) 9 νπεριφανίασ Ρ 86(1 &1ΐ6Πΐπι ι ι. τ. 10 μίσος: άβ8. 8πίά. 
τιΐΓος[Πβ Ιοοο 12 &ά& 7α άξιόχρεων Κβίβΐίβ, άξιόχρεον προ*στη- 
σομενον 16 — 19 8αίά. ν. Άντίοχος 6 βασιλείς, ούτος έόόχει οβί., βΐ 
ρ&τϋπι ν. μεγαλεπ?Ί βόλος 17 με γαλε πηβολος 8αίά. ηΐτοςηβ Ιοοο έξεργα- 
στικός: άββ. διιίά. ν. μεγ. 19 αυτού 8αίά· ν. *Αντ. Λ αντον Ρ προσδοκίας: 
άβ8. 8ηίά. ν. Άντ. 25 άπηρνχον Β&ίβΥ, απέρνχον οχνρότητασ 

ωά. ΡοΖ//&. (βχο. άβ ϊιΐθίά.) 11 ατυχήματα οώι* 14 έχοντες χαϊ &ηΙβ 
χαραόοχονντες νΔά* 

ηηβηά. 13 άπερεισονται ΟΓοηονίαβ 21 αίχίαν Ββίβϊβ 22 λνττώντι 
1». ΌίηάοΓί 



ρΟΟ 



8 1ε 



ΟΓΪ^ίΠΞΐ ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



144 



4 τον "Λτταλον υπέρ τούτων έπιμελως. λοιπόν εις τά των &εων 
έδη χαϊ τεμένη διετί&ετο τήν όργήν, υβρίζων ούχ "Λτταλον, ως 
δ γ 3 έμοί δοχεΐ, πολύ δέ μάλλον έαυτόν. ού γαρ μόνον ένειιίμπρα 
χαϊ χατασπΰν έρρίπτει τους νεώς χαϊ τούς βωμούς, αλλά χαϊ τους 
λί&ους ί&ραυε πρός τό μηδέ πάλιν άναστα&ήναι μηδέν των χατε- 5 

6 φ&αρμένων* έπεί δέ τό Νιχηφόριον έλυμήνατο, τό μέν άλσος 
ρ. 69 να έχτεμών, %όν δέ περίβολον διαρρίψας, τούς τε ναούς έχ θεμελίων 

7 άνέοχαχρε , πολλούς χαΐ πολυτελείς υπάρχοντας, ώρμηοε τάς μέν 
αρχάς έπϊ Θυατείρων' έχεΐ&εν δέ ποιηαάμενος τήν άναζυγήν εις 
τό Θήβης πεδίον εισέβαλε, νομίζων εύπορήσειν λείας μάλιστα 10 

8 περί τούτους τούς τόπους, αποπεσών δέ χαϊ ταύτης της έλπίδος, 
χαΐ παραγενόμενος εις Ίεράν χώμην % διεπέμπετο πρός Ζεΰξιν, 
παραχαλων αυτόν σΐτον χορηγήσαι χαϊ τά λοιπά συμπράττειν 
χατά τάς συν&ήχας. 

58. α Οτι χατά τήν Πελθ7εόννησον τίνα μέν έξ άρχής προαίρε- 15 
σιν ένεστήσατο Νάβις, δ των Λαχεδαιμονίων τύραννος, χαϊ πως 
έχβαλών τούς πολίτας ήλευ&έρωσε τούς δούλους χαϊ συνφχισε 

2 ταΐς των δεσποτών γυναιξί χαϊ ΰνγατράσιν, όμοίως δέ χαϊ τίνα 
τρόπον άναδείξας τήν έαυτοΰ δύναμιν οίον άσυλον ιερόν τοις ή 
δι 9 άσέβειαν ή πονηρίαν φεύγουσι τάς έαυτων πατρίδας ή&ροισε 20 
πλή&ος άν&ρώπων ανοσιών εις τήν 'Σπάρτην, έν τοις πρό τούτων 

3 δεδηλώχαμεν. πως δέ χαϊ τίνα τρόπον χατά τούς προειρημένους 
χαιρούς σύμμαχος υπάρχων Αίτωλοις, Ήλείοις, Μεσσηνίοις, χαϊ 
πάσι τούτοις όφείλων χαϊ χατά τούς δρχους χαϊ χατά τάς συν- 
&ήχας βοη&εΐν, εϊ τις έπ* αυτούς ϊοι, παρ* ούδέν ποιησάμενος 25 
τάς προειρημένας πίστεις έπεβάλετο παρασπονδήσαι τήν των 
Μεσσηνίων πόλιν, νυν έροϋμεν. 

59. "Οτι φησϊν ό Πολύβιος' έπεϊ δέ τίνες των τάς χατά 
μέρος γραφόντων πράξεις γεγράφασι χαϊ περϊ τούτων των χαίρων, 



Ω. 



έν οίς τά τε χατά Μεσσηνίους χαϊ τά χατά τάς προειρημένας 80 
συμμαχίας συνετελέσ&η, βούλομαι βραχέα περϊ αύτων διαλεχ&ηναι. 





58 Ρο1?1). XVI 13 59 Ρο1?1). XVI 14-20 

Α— > \ 

ω » 

-Μ 



Ω. -Ο 

£ Ο) 

^ Ο 
Ο 



ω ^ 

^ .Ω 

ω 3 

Ο α_ 



οοά. Ράν. 2 έδη (8. δρΪΓ.) 2 8. ωσγεμοι (8. βρίτ. €ΐ &οο.) 4 βομονσ 



ο 



(8. &οο.) 12 παραγενομενόμεν (δίο) ϊερανχωμην (8. βρίΓ.) 17 Ιλεν&έρωοε 
οννώχεισε, 8β<1 ν ί. Γ. 20 ή&ροισε (8. βρίΓ.) 21 προτοντων, ββά ρηιιβ ο ί. γ. 



25 έπ αύτονς ϊοι Ρα, ίπ αντοιο ϊον 28 φ 

6*η€ηά. 4 ναοίς (υί νβ. 7) ΕΙ)6γ1ιεγ<1 31 ναυμαχίας ΚβίδΙίθ 
€θΙο<}. 28 οτι—ΙΙολ. &άά. 



Ό 
Ο) 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω ζ*""^ Ι 

1 1 Ο'φζΒά ^.00^16 υΝΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



ΟπςίηδΙ ίποπη 



β ΡοΙγΙ). XVI, 1,4 — 15, 1. 145 

ποιήσομαι δέ ού πρός απαντάς, άλλ* δσους ύπολαμβάνω μνήμης 2 
άξιους είναι και διαστολής* είσϊ ό > οΰτοι Ζήνων καϊ Άντισ&ένης 
οί 'Ρόδιοι. τούτους δέ άξιους είναι κρίνω διά πλείους αιτίας. 3 
καϊ γαρ κατά τούς καιρούς γεγόναοι καϊ περίή* περί πεπολίτευν- ρ. 

5 ται καϊ κα&όλου πεποίηνται την πραγματείαν ούκ ώφελείας χάςιν, 
άλλά δόξης καϊ του καθήκοντος άνδράοι πολιτικοϊς. τφ δέ τάς 4 
αύτάς γράφε ιν ήμιν πράξεις άναγκαϊόν έατι μή παρασιωπάν, Ινα 
μή τφ της πατρίδος όνόματι καΐ τφ δοκεΐν οίκειοτάτας εΐ(ναι) 
€ Ροδίοις τάς κατά &άλατταν πράξεις, ήμων άντιδοξούντων πρός 

10 αύτούς, ίνιοι μάλλον έπακολου&ησωσιν έκείνοις ήπερ ήμιν οί 
φιλομα&οΰντες. ούτοι τοιγαροϋν αμφότεροι πρώτον μέν την περί 5 
Λάδην ναυμαχίαν ούχ ήττω της περί Χίον, άλλ' ένεργεστέραν 
καΐ παραβολωτέραν άποφαίνουοιν καΐ ττ} κατά μέρος του κινδύνου 
%ρεί<£ καϊ συντελείς καΐ καθόλου φαοϊ τό νίκημα γεγονέναι κατά 

15 τούς 'Ροδίους. έγώ δέ, διότι μέν δει $οπάς διδόναι ταίς αυτών 6 
πάτριοι τούς συγγραφέας, συγγωρήσαιμ' άν, ού μήν τάς έναντίας 
τοις συμβεβηκόσιν αποφάσεις ποιεΐσ&αι 7ΐερϊ αύτων. ικανά γάρ 7 
τά κατ άγνοιαν γινόμενα τοις γράφουσιν, ά διαφυγεΐν άν&ρωπον 
δυσχερές ' έάν δέ κατά προαίρεσιν ψευδογραφωμεν ή πατρίδος 8 

20 ένεκεν ή φίλων ή χάριτος, τί διοίσομεν τ(5ν από τούτου τόν βίον 
ποριζομένων ; ώσπερ γάρ έκεΐνοι τφ λυσιτελεΐ μετροΰντες άδοκί- 9 
μους ποιοϋσι τάς αύτων συντάξεις, ούτως οί πολιτικοί τφ μισεΐν 
ή τφ φιλειν έλκόμενοι πολλάκις εις ταύτό τέλος έμπίπτουσι τοις 
προειρημένοις. δι δ δει καϊ τοϋτο τό μέρος έπιμελως τούς μέν 1ι 

25 άναγινώσκοντας παρατηρεΐν, τούς δέ γράφοντας αύτούς παραφυ- 
λάττεσ&αι. 

Λήλον δ* £στι τό λεγόμενον έκ των ίνεστώτων. όμολογοΰντες 1 
γάρ οί προειρημένοι διά τ&ν κατά μέρος έν ττ] 7τερϊ Λάδην ναυ- 



οοά. Ρβίη 4 περί περί (β. αοο.) 68. τώ δε τάς αντάς να, τοόε (β. αοα) 
τό σαντασ 8 είναι Υα, εϊ 12 ονχ ηττω να, ονχήττον 14 συντελλεΐα 

φ α 15 αυτών 16 πάτριοι να, πατράσι 19 προαίρεοι ψενόογραφώ- 
μεν, δβά ω ί. γ. 20 φίλον 21 άδοκίμουσ, 8βά ρπηδ ο ί. Γ. 23 εΐ- 
σταντο 27 ξατ· 28 Αάόην να, λνδην (ββά λάδην ν8. 12 βί ρ. 146, 9) 

€Μ€ηά, 1 τους λόγους ροβΐ δε &ά<1. Εβίβΐ^β 4 κατά (τούτους) τούς να αάη. 
ρ. 14 περί περί] προσέτι κΐβιη, περιττώς £ν τ$ αφετίρα πατρίδι Ηαΐΐΰοΐι 
άαοβ Εβιβίπο 10 αυτούς ένίοτε ΒΛΥ 18 όντα ροδί; άν&ρ. &ά<1. Ν&1>βΓ 20 η 
Λΐιΐβ χάριτος άβΐ. Ο&πιρβ 21 τάλη&βς ροδ£ ίκεΖνοι &ά<1. Ι&ίβΐίβ, πάντα &άά. 
Ηαΐΐβοΐι 27 εσται Τνίβΐ&ηάί; 

Οοηβίαηϋηίβοΐΐθ ΕχοβΓρίβ II. 2, 10 



Γ\ηπΙί> Οπ0ΪηΒΐ ΐηοπη 

-^ιυ^ΐ^ υΝΐνΕΒ5ΙΤΥ(^ΑΙΙΡ0ΚΝΙΑ 



ΓΟ ρ 
+ Ο 

4-3 



00 
ΓΟ 
Ο 

^ _ 
-Ω ±! 

^ (0 



146 ΕχοβΓρία άβ νίηαϋΙ)η8 βί νίίϋβ 

μαχίφ δύο μεν αύτάνδρονς πεντήρεις των 'Ροδίων υποχείριους 

2 γενέσ&αι τοις πολεμίοις, έχ δέ τον κινδύνου μιας νηός έπαρα- 
μένης τόν δόλωνα δια τό τετρωμένην αύτήν &αλαττο€σ&αι, 
7ΐολλούς χαΐ των έγγύς τό παρα7ΐλήσιον ποιονντας ά7ΐοχωρείν 

3 7ΐρός τό πέλαγος, τέλος δέ μετ 3 όλίγων χαταλειφ&έντα τόν ναύαρ- 5 
ρ. 73 ν 7 α 4 χον άναγχασ&ηναι ταύτό τοις προειρημένοις πράττειν, χαι τότε 

μεν εις τήν Μυνδίαν άπουρώσαντας χα&ορμισ&ηναι, τή δ 3 έπαύ- 
δ ριον όναχ&έντας εις Κω διάραι τους πολεμίους, τάς δέ πεντήρεις 
ένάψασ&αι χαΐ χα&ορμισ&έντας έπι τήν Λάδην έπΐ τ$ 'χείνων 

6 στρατθ7€εδεί% ποιήσασ&αι τήν έπαυλιν, έτι δε τούς ΜιλησΙους, ίο 
χαταπλαγέντας τό γεγονός, ού μόνον τόν Φίλιππον, άλλα χαι τόν 

7 Ήραχλείδην στεφανωσαι δια τήν έψοδον, ταντα δ' είρηχότες ά 
7ΐροφανως έστιν ΐδια των ήττημένων, δμως χαι δια των χατά 
μέρος χαι δια της χα&ολιχής αποφάσεως νιχώντας ά7ΐοφαίνουσι 

8 τούς 'Ροδίους, χαΐ ταντα της έπιοτολής £τι μενούοης έν τφ πρυ- 15 
τανείφ της υ7€* αύτούς τούς χαιρούς ύπό τον νανάρχον πεμφ&εί- 
σης περί τούτων τ$ τε βουλί) χαΐ τοις πρντάνεοιν, ού ταϊς 
^Αντισθένους χαΐ Ζήνωνος άποψάσεσι * * * άλλα ταΐς ήμετέραις. 

16 Έζής δέ τοις προειρημένοις γράψουσι περι τοΰ χατά Μεσση- 

2 νιους παρασπονδήματος. έν φ ψησιν ό Ζήνων όρμήσαντα τόν 20 
Νάβιν έχ της Λαχεδαίμονος χαι διαβάντα τόν Εύρώταν ποταμόν 
παρά τόν 'Οπλίτην προσαγορευόμενον πορεύεσ&αι διά της όδον 
της στενής παρά τό Πολιάσιον, ίως έπΙ τούς χατά ΣελλασΙαν 

3 άφίχετο τόπους ' έντεν&εν δέ έπι Θαλάμας έπιβαλόντα χατά Φαράς 

4 παραγενέσ&αι πρός τόν Πάμισον ποταμόν. υ7ΐέρ ών ούχ οΐδα 25 
πως χρή λέγειν* τοιαύτην γάρ ψύσιν έχει τά 7ΐροειρημένα πάντα 
συλλήβδην, ώστε μηδέν διαψέρειν του λέγειν, δτι ποιησάμενός τις 
έχ Κορίνθου τήν δρμήν χαι διαπορευ&εϊς τόν Ίσ&μόν χαΐ συνάψας 
ταΐς Σχειρωνίσιν εύ&έως έπϊ τήν ΚοντοπορΙαν έπεβάλετο χαΐ 



α. -ο 



οοά. Ράν. 1 δνω 5 χαταλειφ&έντα, 8β<1 ει ί. γ. 6 ταντο Υα, ·*ντο 
(νχάβϋαν τοίτο, νεεϋ^ία ρήοτίβ τ βΗαπιηαηΰ ωηιρατβηί: ΒΥί) 6β. τότε — χα- 
ΘορμισΘηναι: 8ηίά. ν. άπονρώσαντες 8 όι\αραι (8. &οο.) τονσ ηολεμίουο' 
τασόε (β. αοο.) πεντηρεισ 9 χα&ορμησ&έντασ τηιχείνων 19 μεσηνίουσ 

τι # 

20 φ 22 οπλίτην, 8βά ι ϊ. γ. 23 πολι σων ΣελλασΙαν Ύα &άη. ρ. 15, 
έλλασ (8. &οο.) 24 &αλαμασ (8. &οο.) Φάρας 8οΙπνβί£ΐι&βΐΐ86Γ, φόρασ (ϋ. 



ρ. 147, 9) 29 Σχειρωνίσιν Γα 1. 1., χυρν\νίοιν (βίο) 

€Ψη&ιά. 8 διάραι, τονς όε πολεμίους τάς πεντηρεις να (ν. δοΐιτνβί^ΐιβ,θτι- 
8βπ βά. VII ρ. 260) 18 μαρτνρονσης νβΐ συμφωνούσης ροδί ημετέραις 
&άά. Εβίδΐιβ, αυμφ. ροβί άποφάσεσι &<1<1. 2?ΤΓ 29 ίπέβαλε ΒοΙινβίρΪΛβαββΓ 

ό & 

ΓΜ Τ3 
ΓΜ Β 

^ Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ 

ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ζ 4 "^ Ι 

1 δ □ρ^θΐϊ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΚΝIΑ 

α & — 
ω 3 



Ον9ιγι3Ι ίηοπη 



β Ρο1)'1). XVI, 15, 1—17, 7. 



7ζερϊ τάς Μυχήνας έποιείτο την πορείαν είς Λργος. ταΰτα γαρ 5 
ονχ οίον παρά μικρόν έστιν, άλλα τήν έναντίαν διά&εσιν έχει πρός 
άλληλα, χαϊ τα μέν χατά τόν Ίσ&μόν έστι χαϊ τάς Σχιράδας 7ΐρός 
ανατολάς του Κορίνθου, τά δέ χατά τήν Κοντοπορίαν χαϊ Μυχή- 
5 νας ίγγιστα πρός δύσεις χειμερινός, ώστ' είναι τελέως αδύνατον 6 
ότχό των προηγουμένων έπιβαλεΐν τοις προειρημένοις τόποις. 
τό <Γ αύτό χαϊ περϊ τους χατά τήν Λαχεδαίμονα ανμβέβηχεν' ό 7. 8 
μέν γάρ Εύρώτας χαϊ τά 7ΐερϊ τήν Σελλασίαν χεϊται της Σπάρτης 
ώς πρός τάς ΰερινάς άνατολάς, τά δέ χατά Θαλαμίας χαι Φαράς ρ. 74 να 
10 χαι Πάμισον ώς προς τάς χειμερινάς δύσεις, δ&εν ούχ οίον επί 9 
τήν Σελλασίαν, άλλ' ούδέ τόν Εύρώταν δέον έστϊ διαβαίνειν τόν 
ιιροτι&έμενον παρά Θαλαμίας ποιείσ&αι τήν πορείαν εις τήν 
Μεσσηνίαν. 

Πρός δέ τούτοις ψησϊ τήν έπάνοδον έχ της Μεσσήνης πειιοι- 17 
15 ήσ&αι τόν Νάβιν χατά τήν πνλην τήν φέρουσαν έπϊ Τέγεαν. 
τοϋτο δ* έστιν άλογον' πρόχειται γάρ της Τεγέας ή Μεγάλη 2 
πόλις ώς πρός τήν Μεσσήνην , &στ άδύνατον είναι χαλεϊσ&αί 
τινα πύλην παρά τοις Μεσσηνίοις έπϊ Τέγεαν. άλλ' έστι 7εαρ* 3 
αύτοΐς πύλη Τεγεάτις προσαγορευομένη } χα&' ήν έποιήσαζτο) τήν 
20 έπάνοδον Νάβις' φ πλανηθείς έγγιον ύπέλαβε τήν Τέγεαν είναι 
μόνον, τό δ' ίστιν ού τοιοΰτον, άλλ' ή Λαχωνιχή χαϊ ή Μέγα- 4 
λοπολιτις χώρα μεταξύ χείται της Μεσσηνίας χαϊ της Τεγεάτιδος. 
τό δέ τελευταΐον' ψησϊ γάρ τόν Αλψειόν έχ της πηγής εύ&έως δ 
χρυφ&έντα χαϊ πολύν ένεχ&έντα τόπον υπό γης έχβάλλειν περί 
25 Λυχόαν της *Λρχαδίας. ό δέ ποταμός ού 7ΐολύν τόπον αποσχών 6 
της πηγής, χαϊ χρυφ&εϊς έπϊ δέχα στάδια, πάλιν έχπίπτει, χαϊ 7 
τό λοιπόν φερόμενος διά της Μεγαλοπολίτιδος τάς μέν αρχάς 
έλαψρός, είτα λαμβάνων αΰξησιν χαϊ διανύσας έπιφανως πάσαν 
τήν προειρημένην χώραν έπϊ σ' σταδίους γίνεται πρός Λυχόαν, 



ο. 



00 

οο 
ο 

^ _ 

-Ω ±! 

Α £ 



οοά. Ρβίτ. (βί 8πίά.) 4 ΚονιοπορΙαν 7α 1. 1., ποντοπορίαν 8. 11 Σελ· 
λαοίαν 7α, βελλααίαν (&εά Ιοοο ρηοΓβ β ί. γ.) 9 ταόεχατα&αλαμιασ (δ. αοο.) 

Η 

12 παρα&αλαμίασ 14 φ 15 τέγεαν (δ. λοο., βϋ&πι νβ. 20, 8βά τέγεαν 

78. 18) 19 τεγεατιο (β. &οο., εϋαιη νβ. 22) εποιηοατο Ηηΐίβοΐι, ϊποίηηα 
(ίποίηοε 7α) 21 μεγαλοπολίτηο 23 φηαϊ 7α, φίοει άλφειον (βίο), 8βά 
ει I γ. 23 ίχ της — ρ. 148,2 βαρνς: Άηιά. ν. Αλφειός ϊηϋίο ραπίτπη πιτι- 
Ι&Ιο 24 έχβάλλην Ρ 24 8. περιλνχοαν (8. &οο.) Ρ 26 οταδίονς 8ηίά. 
29 α] Ηχα διιϊά. ίχφανεϊς &ηίβ γίν. &άά. δαίά. 

βτηεηά. 1 παρά δΛ^θί^Ιι&βιιββΓ 9. 12 θαλάμας 7α αάη. ρ. 15 21 μό- 
νον] Μεοοψίων 7α αάη. ρ. 15, Μεσσήνης Ηηΐίδοΐι αΙΙβΓαηι ?) <1β1. Λΐ7 22 »11β- 
γππι τής οπι. 7α ναΐ^ο 



γ-- > 
8 | 

£ ϋ 

-Μ 



-4 ω 

1 -3 ει ΐ. γ. 

ο. '-ο 

£ ω 

^ ο 
ο 

I- Ο 



10 



Ον9ιγι3Ι ίηοπη 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ι 

1 δ □ρ^θΐϊ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡΟΚΝIΑ 

^ .Ω 

ω 3 



148 



ΕχοβΓρίΛ άβ νΐΓΐηΙίΙ)ΐΐ8 βΐ νϋϋβ 



ήδη προσειληφώς χαϊ τό του Λυσίου §εϋμα χαϊ παντελώς άβα- 
τος ων χαϊ βαρύς. ΖΗΤΕΙ ' ΟΛΙΓΟΝ ΜΈΑΙΏ.Έ. 

Β Ού μήν αλλά χαϊ πάντα μοι δοχεΐ τά προειρημένα διαπτώ- 
ματα μϊν είναι, ιιρόφασιν δέ έπιδέχεσ&αι χαϊ παραίτησιν τά 
μέν γάρ δι άγνοιαν γέγονε, τό δέ περί τήν ναυμαχίαν διά την 5 

9 πρός τήν 7ΐατρίδα φιλοστοργίαν. εΐ τις οϋν είχότως &ν Ζήνωνι 
μέμψαιτο, διότι τό πλείον ού περί τήν των πραγμάτων ζήτηοιν 
ούδέ περί τόν χειρισμόν της ύπο&έσεως, άλλα περί τήν της 
λέξεως χατασχευήν έθ7ΐούδαχε χαϊ δηλός έοτι πολλάχις έπΐ τούτφ 
σεμνννόμενος, χα&άπερ χαϊ πλείους έτεροι των έπιφανων συγγρα- 10 
Μ φέων, έγώ δέ φημί μέν δεϊν πρόνοιαν ποιεϊσ&αι χαϊ σπουδά- 
77 να ζειν υπέρ του δεόντως έξαγγέλλειν τάς πράξεις (δήλον γάρ, ως 
ού μιχρά μεγάλα δέ συμβάλλεται τοϋτο πρός τήν ίστορίαν), ου 
μήν ήγεμονιχώτατόν γε χαϊ πρώτον αύτό παρά τοις μετρίοις άν- 
11 δράσι τί&εσ&αι. πολλού γε δεϊν' άλλα γάρ άν εϊη χαλλίω μέρη 15 

της ιστορίας, έφ* οΐς άν μάλλον σεμνυν&είη πολιτιχός άνήρ. 
18 Ό δέ λέγειν βούλομαι, γένοιτ' άν οϋτω μάλιστα χαταφανές. 

2 έξηγούμενος γάρ ό προειρημένος συγγραφεύς τήν τε Γάζης πολι- 
ορχίαν χαϊ τήν γενομένην παράταξιν *Αντιόχου πρός Σχόπαν έν 
Κοίλη Συ ρις περί τό Πάνιον, περί μέν τήν της λέξεως χατασχευήν 20 
δήλός έστιν έπΐ τοσούτον έσπονδαχώς, ως ύπερβολήν τερατείας 
μή χαταλιπειν τοις τάς έπιδειχτιχάς χαϊ πρός £χπληξιν των 

8 πολλών συντάξεις ποιουμένοις, των γε μήν πραγμάτων έπϊ το- 
σούτον ώλιγώρηχεν, ώστε πάλιν άνυπέρβλητον είναι τήν εύχέρειαν 

4 χαϊ τήν άπειρίαν του συγγραφέως, προ&έμενος γάρ πρώτην 25 
διασαφεΐν τήν των 7ΐερϊ τόν Σχόπαν έχταξιν τφ μέν δεξιφ χέρατί 
φησι της υπώρειας ίχεσ&αι τήν φάλαγγα μετ* όλίγων Ιππέων, 
τό δ 7 εύώνυμον αύτης χαϊ τούς Ιππείς πάντας τούς έπϊ τούτου 

5 τεταγμένους έν τοις έπιπέδοις χεΐσ&αι. τόν <Γ *Λντίοχον έπϊ 
μέν τήν έω&ινήν έχπέμχραι φησϊ τόν πρεσβύτερον υ Ιόν Άντίοχον 30 
έχοντα μέρος τι της δυνάμεως^ ίνα προχαταλάβηται της ορεινής 



οοά. Ρλγ. 1 λνσίον Ρ διιίά. οοά. ΑΒ, Λοναίον Γβΐί^πί (Γα &άη. ρ. 15) 

2 ων 8αϋ., ο πι. Ρ χαϊ οιη. 8αίά. βαρύς: άββ. διιίά. ζη ολΐγ Αίλ / 
4 πρόφαοι 9 τούτφ Γα, τοϋτο, 8βά &1ΐ6ηιπι ο ί. γ. 13 σνμβάλεται 

18 γαζησ 8. αοε. 19 Σχόπαν Γα, χόπαν (8β(1 οχόπαν νβ. 26) 27. 30 ψ 
30 έχπέμχραι Γα, ίχπέμψαα 

αηβηά. 2 βα&νς Κβίβΐίθ 6 ύχα τις ονχ ίάβιη (ρΓ&βίβΓβα αν αηΐβ είχό- 
τως ΐταηΒρο8ΐίο), τι τις ονν ΒβΜίβΓ 29 8. ίπί μϊν τ?/ς &ω&ινής Γα, νπό μεν 
την ίω&ινην Ηαΐΐβοΐι 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ΡοΙ^Ι). XVI, 17, 7-19, 6. 



149 



τούς υπερκείμενους τών πολεμίων τόπους, την δέ λοιπήν δύνα- 6 
μιν άμα τφ φωτΐ διαβιβάσαντα τόν ποταμόν μεταξύ των στρατο- 
πέδων έν τοις έπιπέδοις έχτάττειν, τι&έντα τούς μέν φαλαγγίτας 
έπϊ μίαν εύ&εΐαν χατά μέσην την των πολεμίων τάξιν, των δ' 
5 ιππέων τούς μέν έπΐ τό λαών χέρας της φάλαγγος, τούς δ* έπϊ 
τό δεξιόν, έν οίς είναι χαϊ τήν χατάφραχτον ίππον, ής ήγεΐτο 
πάσης ό νεώτερος Αντίοχος τβν υιών. μετά δε ταϋτά φησι τά 7 
-θηρία προτάξαι της φάλαγγος έν διαστήματι χαϊ τούς μετ' Αν- 
τιπάτρου Ταραντίνους, τά δέ μεταξύ των &ηρίων πλήρωσαν τοις ρ. 78 να 
10 τοξόταις χαϊ σφενδονήταις, αυτόν δέ μετά της έταιριχής Ιππου 
χαϊ των υπασπιστών χατόπιν έπιστήναι τοις &ηρίοις. ταϋτα δ > 8 
ύπο&έμενος, τόν μέν νεώτερον Αντίοχόν φησιν, δν έν τοις έπιπέ- 
δοις £&ηχε χατά τό λαιόν των πολεμίων έχοντα την χατάψραχτον 
ίππον, τούτον έχ της όρεινής έπενεχ&έντα τρέψασ&αι τούς Ιππέας 
15 τούς περί τόν Πτολεμαΐον τόν Αερόπου χαϊ χαταδιώχειν, δς 
έτνγχανε τοις Αίτωλοϊς έπιτεταγμένος έν τοις έπιπέδοις έπϊ των 
ευωνύμων, τάς δέ φάλαγγας, έπεί συνέβαλλον άλλήλαις, μάχην 9 
Ίίοιεΐν ίσχυράν. δτι δέ συμβαλεΐν αδύνατον ήν των θηρίων χαϊ 10 
των ιππέων χαϊ τών ευζώνων προτεταγμένων, τοΰτο ούχέτι συνορφ. 
50 Μετά δέ ταΰτά φησι χαταπροτερουμένην την φάλαγγα ταΐς 19 
εύχειρίαις χαϊ πιείομένην υπό των Αιτωλών άναχωρεΐν έπϊ 7ΐόδα, 
τά (δ$) &ηρία τούς έγχλίνοντας έχδεχόμενα χαϊ συμπίπτοντα τοις 
πολεμίοις μεγάλην παρέχεσ&αι χρείαν. πώς δέ ταϋτα γέγονεν όπίσω 2 
της φάλαγγος, ού ράδιον χαταμα&εϊν, η πώς γενόμενα παρείχετο 
25 χρείαν μεγάλην ' δτε γάρ &7ΐαξ αί φάλαγγες συνέπεσον άλλήλαις, 3 
ούχέτι δυνατόν ήν χρϊναι τά &ηρία τις (των) ύποπιπτόντων 
φίλιος ή πολέμιός έστι. πρός δέ τούτοις φησϊ τούς Αιτωλών 4 
Ιιεπέας δυσχρηστεϊσ&αι χατά τόν χίνδυνον διά τήν (α)συνή&ειαν 
της τών θηρίων φαντασίας, αλλ 9 οΐ μέν έπϊ τοΰ δεξιού ταχ&έντες δ 
30 έξ άρχής άχέραιοι διέμενον, ώς αύτός φησι* τό δέ λοιπόν πλή- 
θος τών Ιππέων τό μερισ&έν έπϊ τό λαιόν έπεφεύγει παν υπό 
τών περί τόν Αντίοχον ήττημένον. ποίον οΰν μέρος τών ιππέων 6 



13 
Ω. 



-Ω ±! 



8 | 

*- -Μ 



ο. '-ο 



ωά. Ρ«γ. 5 λαιον 7σ, λέον (ήο) 7. 12. 20. 27. 30 φ 10 εταιρικήσ, 

9βά αι ί. Γ. 12 νεότερον 15 πολεμαΐον 21 ενχειρίαις δΛ^βί^Ιι&θΠΒβΓ, 
ενχειρεί\αισ (ενχερείαις Γα) 22 &άά. Υα &άο. ρ. 16 έγχληνοντασ 
26 τών Β,άά. ΒβϊΛβ 28 ασννη&ειαν Υα, σννή&ειαν 31 έπεφεύγει Ίι. ϋίη- 
άοιί, νπό φεύγει 

βτηεηά. 2 τόν ροβΐ ποταμόν αάά. Κβίβίεβ 17 αννέβαλον Ρα 

ΓΜ Ό 
ΓΜ Β 

Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ -Ω 
ι— I 

ο α 

ΓΜ — 

ω .Ε 

ο ω Ι 

1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 

Ω .Ω 

ω 3 
Ο α_ 



Οπ9Ϊη3ΐ ίηοπη 



150 



ΕχοβΓρίΑ άβ νίιΐηϋ&ιΐδ βί νίϋίβ 



ήν χατά μέσην τήν γάλαγγα τό τούς έλέφαντας έχπληττόμενον ; 

7 ποϋ δέ ό βασιλεύς γέγονεν, ή τίνα παρέσχηται χρείαν έν τ$ μάχγ], 
τό χάλλιστον σύστημα περϊ αυτόν έσχηχώς χαϊ των πεζών χαϊ 

8 των Ιππέων; απλώς γάρ ούδέν εΐρηται περί τούτων, ποϋ δέ ό 
πρεσβύτερος των νΐών Ιάντίοχος δ μετά μέρους τινός της δυνά- 5 

9 μεως 7ΐροχαταλαβόμενος τούς ύπερδεξίους τόπους; οϋτος μεν γάρ 
ούδέ εις τήν στρατοπεδείαν άναχεχώρηχεν αύτφ μετά τήν μάχην. 

να είχότως' δύο γάρ 'Λντιόχους ύπέ&ετο τοϋ βασιλέως υίούς δντας, 

10 ένός τοϋ τότε συνεστρατευμένου. πώς δέ ό Σχόπας άμα μέν 
αύτφ πρώτος άμα δ' έσχατος άναλέλυχε έχ τοϋ χινδύνου; ψησϊ ίο 
γάρ αύτόν ίδόντα τούς περϊ τόν νεώτερον *Λντίοχον έχ τοϋ διώγ- 
ματος έπιψαινομένους χατά νώτου τοις φαλαγγίταις χαΐ διά τοϋτο 
τάς τοϋ νιχάν έλπίδας άπογνόντα ποιεΐσ&αι τήν άποχώρησιν' 

11 μετά δέ ταϋτα συστήναι τόν μέγιστον χίνδυνον χυχλω&είσης της 
φάλαγγος υπό τε τών θηρίων χαϊ τών ιππέων, χαϊ τελευταιον 15 
αποχώρησα ι τόν Σχόπαν άπό τοϋ χινδύνου. 

20 Ταϋτα δέ μοι δοχεΐ, χαϊ χα&όλου τά τοιαϋτα τών άλογημάτων, 

2 πολλήν έπιφέρειν αίσγύνην τοις συγγραφεϋσι. διό δει μάλιστα 
μεν πειρασ&αι πάντων χρατεΐν τών της Ιστορίας μερών χαλόν 
γάρ' εΐ δέ μή τοϋτο δυνατόν, τών αναγχαιοτάτων χαϊ τών μεγί- 20 
στων έν αύτ% πλείστην ποιεΐσ&αι πρόνοιαν. 

3 Ταϋτα μέν οϋν προήχ&ην ειπείν, 3-εωρών νυν, χα&όπερ χαϊ 
έπΐ τών άλλων τεχνών χαϊ έπιτηδενμάτων, τό μέν [γάρ] άλη&ινόν 

4 χαϊ πρός τήν χρείαν άνήχον έν έχάστοις έπισεσυρμένον, τό δέ 
πρός άλαζονείαν χαϊ φαντασίαν έπαινούμενον χαϊ ζηλούμενον, 25 
ως μέγα τι χαϊ &αυμάσιον, δ χαϊ τήν χατασχευήν έχει (ίγδιεστέ- 
ραν χαϊ τήν εύδόχησιν όλιγοδεεστέραν, χα&άπερ αϊ λοιπαϊ τών 

5 γραφών, περϊ δέ της τών τόπων άγνοιας τών χατά τήν Λαχωνι- 
χήν διά τό μεγάλην είναι τήν παράπτωσιν ούχ ώχνησα γράψαι 

6 χαϊ πρός αύτόν Ζήνωνα, χρίνων χαλόν είναι τό μή τάς τών 30 
πέλας άμαρτίας ΐδια προτερήματα νομίζειν , χα&άπερ ϋνιοι 
ποιεΐν είώ&ασιν, αλλά μή μόνον τών ίδιων υπομνημάτων, αλλά 
χαϊ τών αλλότριων, χα&' δσον οίοι τε έσμέν, ποιεϊσ&αι πρόνοιαν 

ωά. Ρώτ. 1 μέσην να, μεσηιην {ν,ηάε οοηχάαε Ιταηεροηβηάα €88β χατα 
μέσην ην: Ηηΐΐβοΐι) 3 αντον 7 την μάχην, 6βά ην μό ί. γ. 8 όνω 
νιους να, οι*ονσ 13 άπογνόντασ, ββά αΐίθηιπι ο ι. γ. 14 χυχλω&είσησ, 
8βά ει ί. Γ. 23 μ&ν να, μεν γαρ (β. αοο.) 27 όλιγωόεστέραν 30 αυτόν] 
αυτών 33 οίοντε (8. βρίΓ.) 

ετηβηά. 8 νιους, όντος £νός Εβίβΐίβ 10 αντώ] αντος να ί. ιη. άνα- 
λέλνχεν να 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ρο1?1>. XVI, 19, 6—21, 8 



151 



χαϊ διόρ&ωσιν χάριν τής κοινής ώφελείας. ό δέ λαβών την έπι- 7 
στολήν, χαϊ γνούς αδύνατον οϋααν τήν μετάΰεσιν δια τό προεχδε- 
δωχέναι τάς συντάξεις, έλυπή&η μέν ώς ένι μάλιστα [φαίνεται], 
ποιεΐν δ' ούόέν είχε, τήν γε μην ήμετέραν αίρεσιν άννεδέξατο 

5 φιλοφρόνως. δ δή χ&ν έγώ παραχελεύσαιμι περί αντον (τους) 8 
χα&' ήμάς χαϊ τους έπιγινομένους, έάν μέν κατά πρό&εσιν εύρι- ρ. 
σχώμε&ά που χατά τήν πραγματείαν διαψευδόμενοι χαϊ παρορων- 
τες τήν άλή&ειαν, απαραιτήτως έπιτιμάν, έάν δέ χατ άγνοιαν, 9 
σνγγνώμην έχειν, χαϊ μάλιστα πάντων ήμΐν διά τό μέγε&ος της 

10 συντάξεως χαϊ διά τήν χα&όλου περιβολήν των πραγμάτων. 

60. °Οτι ό Τληπόλεμος ό τά της βασιλείας των Αιγυπτίων 
πράγματα μεταχειριζόμενος ήν μέν χατά τήν ήλιχίαν νέος χαΐ 
χατά τό συνεχές έν στρατιωτιχφ βίφ διεγεγόνει μετά φαντασίας, 
ήν δέ χαΐ τ% φύσει μετέωρος χαϊ φιλόδοξος χαΐ χα&όλου πολλά 2 

15 μέν εις πραγμάτων λόγον άγα&ά προεφέρετο, πολλά δέ χαϊ κακά. 
στρατηγεΐν μέν γάρ έν τοις ύπαί&ροις χαϊ χειρίζειν πολεμιχάς 3 
πράξεις δυνατός ήν χαϊ άνδρώδης υπήρχε τγι φύσει χαϊ πρός τάς 
στρατιωτιχάς όμιλίας εύφυως διέχειτο. πρός δέ ποιχίλων πραγ- 4 
μάτων χειρισμόν δεόμενον έπιστάσεως χαϊ νήψεως χαϊ πρός φυ- 

20 λαχήν χρημάτων χαϊ χα&όλου τήν περί τό λυσιτελές οίχονομίαν 
άφυέστατος υπήρχε πάντων. τ\ χαϊ ταχέως ού μόνον έσφηλεν, 5 
αλλά χαϊ τήν βασιλείαν ήλάττωσε. παραλαβών γάρ τήν τΰν χρη- 6 
μάτων έξουσίαν τό μέν πλείστον μέρος τής ήμέρας χατέτριβε 
σφαιρομαχων χαϊ πρός τά μειράχια διαμιλλώμενος έν τοις δπλοις, 

25 από δέ τούτων γινόμενος εύ-9-έως πότους συνήγε χαϊ τό πλεΐον 7 
μέρος του βίου περί ταϋτα χαϊ συν τούτοις είχε τήν διατριβήν. 
δν δέ ποτε χρόνον τής ήμέρας άπεμέριζε πρός έντεύξεις, έν τού- 8 
τψ διεδίδου, μάλλον δ 7 εί δει τό φαινόμενον είιιεϊν διερρίπτει 
τά βασιλιχά χρήματα τοις από τής Ελλάδος παραγεγονόσι πρε- 

30 σβευταϊς χαϊ τοις περί τόν Λιόνυσον τεχνίταις, μάλιστα δέ τοις 

60 Ρο1?1). XVI, 21, 1—22, 10 



ωά. Έάτ. 8%ιίά.) 1 διόρ&οσι, ββά αΐίβηιπι ο ί. γ. 3 ένιμαλισταφαί- 
νεται Ρ, φαίνεται άβΐ. Εβίδΐίθ (ώς έμοϊ μάλιστα φ. νέΐ ροτ\\ΐ8 λνπη&ήναι μ$ν 
ώς ένι μ. φ.: Τα £ΐάη. ρ. 16) 5 τονς &Λά. δοΙι^βϊ^ΙίΛβΠΒβΓ 6 ενρίχώμε&α 
7 πραγματείαν, ββά ει ί. Γ. 11 Τληπόλεμος — 152, 3 έδΐόον: 8α ι ά. ν. 
Τληπόλεμος 13 διεγεγόνει 8ηίά., διαγεγόνει Ρ 24 σφαιρομαχων, ββά 
αι ΐ. γ. Ρ 29 προσγεγονόσι 8αί<1. 30 μάλιστα — ρ. 152, 1 στρατ. οηι. 8αίά. 

ετηβηά. 5 παραχαλίσαιμι Ηαΐίβοΐι 15 προσεφέρετο Επιββϋ Π χαϊ 
(προς τούτοις) άνδρωδης Β^ν 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



Εχοβτρ1& άβ νΪΓΐαϋΙ)ϊΐ8 βί νίΐϋδ 



9 περί τήν αύλήν ήγεμύοι χαϊ στρατιώταις. χα&όλον γάρ άνανεύειν 
ούχ $δει, τφ δέ πρός χάριν δμιλήΰαντι πάν έξ έτοιμου τό ψανέν 

10 έδίδον. τό λοιπόν ηύξάνε(το) τό χαχόν έξ αύτον λαμβάνον την 

11 έπίδοαιν. πας γαρ δ πα&ών εϋ παρά την προσδοχίαν χαι του γε- 
γονότος χάριν χαϊ του μέλλοντος ύπερεβάλλετο ταΐς τΰν λόγων 5 

12 εύχαριστίαις' ό δέ πνν&ανόμενος τόν γινόμενον έχ πάντων έπαι- 
ρ. 85 να νον υπέρ αύτον χαΐ τάς έν τοις πότοις έπιχύσεις, έτι δέ τάς 

έπιγραφάς χαΐ τα δια των άχροαμάτων εις αυτόν φδόμενα παί- 
γνια χαλήν την πόλιν, εις τέλος έχαυνοϋτο χαι μάλλον άεϊ χαΐ 
μάλλον έξετνφοντο, χαι προχειρότερος έγίνετο πρός τάς ξενιχάς 10 
22 χαι οτρατιωτιχάς χάριτας. έφ > οΐς οι περί την αύλήν άσχάλλον- 
τες πάντα παρεσημαίνοντο χαϊ βραχέως αύτον τήν αύ&άδειαν 

2 νπέψερον, τόν δέ Σωσίβιον έχ παρα&έσεως έ&ανμαζον. έδόχει 
γαρ οϋτος του τε βασιλέως προεστάναι χαι φρονιμώτερον χατά 
τήν ήλιχίαν, τήν τε πρός τους έχτός άπάντησιν άξίαν ποιεΐσ&αι 15 
της έγχεχειρισμένης αύτφ πΐατεως' αϋτη δ 3 ήν ή σφραγις χαϊ τό 

3 του βασιλέως σωμα. χατά δέ τόν χαιρόν τούτον άναχομιζόμενος 

4 ήχει παρά του Φιλίππου Πτολεμαίος ό Σωσιβίου, χαϊ Ίΐρϊν μέν 
οΰν έχ της Αλεξανδρείας έχπλενσαι πλήρης ήν τύφου διά τε τήν 
ιδίαν φνσιν χαϊ διά τήν προγεγενημένην έχ του πατρός εύχαι- 20 

5 ρίαν ώς δέ χαταπλεύσας εις τήν Μαχεδονίαν συνέμιξε τοις περί 
τήν αύλήν νεανίσχοις, νπολαβών είναι τήν Μαχεδόνων άνδρείαν 
έν τγι της ύποδέσεως χαϊ τγι της έσ&ήτος διαφορφ, παρήν ταντα 
πάντα έζηλωχώς χαϊ πεπιστευμένος αυτόν μέν άνδρα γεγονέναι 
διά τήν έχδημίαν χαϊ διά τό Μαχεδόσιν ώμιληχέναι, τους δέ χατά 25 

6 τήν ΐΆλεξάνδρειαν ανδράποδα χαϊ βλάχας διαμένειν. διόπερ εύ- 

7 &έως έζηλοτύπει χαϊ παρετρίβετο πρός τόν Τληπόλεμον. πάντων 
δ* αύτφ σνγχατατι&εμένων των περϊ τήν αύλήν διά τό τόν Τλη- 
πόλεμον χαϊ τά πράγματα χαϊ τά χρήματα μή ώς έπίτροπον αλλ* 

δ ώς χληρονόμον χειρίζειν, ταχέως ηύξή&η τά της διαφοράς, χα&' 30 



ο 

^ _ 

-Ω ±! 

^ (0 



ω 



-4 ω 

Ο. Τ3 
£ Ο) 



γ-- > 

ΓΜ > 
Ο > 

ωά. Ρύχ. (εί 8%άά.) 3 έδΐόον: άβ8. 8ηϊά. ψξάνετο 8ο1ι^βί§1}&βΠ86Γ, 



ηνξανε αντον (β. βρίτ.) 7 έπιχνσεις &άη. ρ. 16, έπιλνσεισ 8. 24 αυ- 
τόν 11 άαχάλοντεσ 14 φρονψότερον, ββά β,ΐΐβππη ο ί. γ. 15 άξίαν Ύα, 
άξια 25 ώμιλικέναι 26 βλάκαο 28 δια το Κβίβΐίβ, όιάτε 

ωά. ΡοΙνϊ. (Γ) 5 νπερεβαλετο* 



€Μ€ηά. 9 καλή ν] κατά 7α, χα&* δλην Ηαΐίβώ 12 βαρέως ΟΓοηονϊαβ 
ΛΠΟίΟΓβ Γα 14 καϊ φρονιμώτερον] φρονιμώτερον η 7α 18 ^κε ΗπΙΙβοΙι 
20 προσγεγενημένην Κβίβΐίβ 24 πεπεισμένος ΒβΙιΙιβΓ 

6 & 

ΓΜ Τ3 
ΓΜ Β 

Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ 

«Η ^ 

ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω ζ*""^ Ι 

1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 

— 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



6 Ρο1?1). XVI, 21,9— 22% 6. 



153 



δν καιρόν δ Τληπόλεμος, προσπιπτόντων αύτφ λόγων δυσμενι- 
χων έχ της των αύλιχων 7ταρατηρήσεως χαϊ χαχοπραγμοσύνης, τάς 
μέν άρχάς παρύχουε χαΐ χατεφρόνει των λεγομένων* ώς δέ ποτε ν 
χαΐ χοινη συνεδρεύσαντες έτόλμηααν έν τψ μέσφ χαταμέμφεσ&αι 

5 τόν Τληπόλεμον, ώς χαχως χειρίζοντα τά χατά τήν βασιλείαν, ού 
παρόντος αύτοΰ, τότε δή παροξυνθείς αννήγε τό συνέδρων χαΐ 10 
παρελθών έχείνους μέν εφη λά&ρφ χαϊ χατ* ιδίαν ποιείσ&αι ρ· β 
κατ' αύτοΰ τάς διαβολάς, αύτός δ' ίχρινε χοινη χαϊ χατά πρό- 
σωπον αύτων ποιήσασ&αι τήν χατηγορίαν. ΖΗΤΕΙ ΕΝ ΤΩΙ 

10 ΠΕΡΙ ΛΗΜΗΓΟΡΙΩΝ 

61. "Οτι μετά τήν δημηγορίαν έλαβε χαϊ τήν σφραγίδα παρά 
Σωσιβίου, χαϊ ταύτην παρειληφώς δ Τληπόλεμος λοιπόν ήδη 
πάντα τά πράγματα χατά τήν αύτοΰ προαίρεσιν έπραττεν. 

62. α Οτι 'Λντιόχον του βασιλέως τήν των Γαζαίων πόλιν 
15 πορ&ήσαντος φησίν δ Πολύβιος* έμοϊ δέ χαϊ δίχαιον άμα χαϊ 2 

πρέπον είναι δοχεΐ τό τοις Γαζαίοις άποδοΰναι τήν χα&ήχουσαν 
μαρτυρίαν. ούδέν γάρ διαφέροντες ανδρείφ των χατά Κοίλη ν 3 
Συρίαν πρός τάς ?εολεμιχάς πράξεις, έν χοινωνίψ πραγμάτων χαϊ 
τφ τηρεΐν τήν πίστιν πολύ διαφέρουσι χαϊ συλλήβδην άννπόστα- 

2υ τον ίχουσι τήν τόλμαν. χατά γάρ τετάρτην έφοδον έχπλαγέντων 4 
των άλλων διά τό μέγεθος της δυναστείας, χαϊ Ίΐάντων έγχειρι- 
σάντων σφας αύτούς χαϊ τάς πατρίδας Μήδοις, μόνοι τό δεινόν 
ύπέμειναν πάντες, τήν πολιορχίαν άναδεξάμενοι. χατά δέ τήν 5 
Αλεξάνδρου παρουσίαν ού μόνον των άλλων παραδεδωχότων αν- 

25 τους, αλλά χαϊ Τυριών έξηνδραποδισμένων μετά βίας, χαί σχεδόν 
ανέλπιστου της σωτηρίας ύπαρχούσης τοις ίναντιουμένοις πρός 
τήν όρμήν χαϊ βίαν τοΰ Αλεξάνδρου, μόνοι των χατά Συρίαν 
υπέστησαν χαϊ πάσας έξελέγξαντες έλπίδας. τό δέ παραπλή- 6 
σιον έποίησαν χαϊ χατά τούς ένεστωτας χαιρούς' ούδέν γάρ απέ- 

30 λειπον των ένδεχομένων, σπουδάζοντες διαφυλάξαι τήν πρός τόν 

61 Ρο1?1). XVI 22, 11 62 Ρο1?1>. XVI 22» 



τ τ ε 

ωά. Ρβϊν. 6 οννψ/ε, 8βά η \. γ. 9 8. ζη εν π όημηγορ/ 11 8. παρα 

τι 

Σωσιβίου 7α, Ιιοάίβ άβδρίοί ιιοη ί&πι ροΐβδί 15 φ 21 ίγχερησάντων 

25 τυριών 

αηβηά. 20 τετάρτην] την Περσών Ρα &άη. ρ. 16, την χατ Άρταξέρξην 
Κβίβύβ 23 πάντων δοΙι^βί^ΙΐββπββΓ, ίκόντες Κβίβΐίβ 27 τον Άλ.] την *Λλ. 
ΒβηββΙβΓ 28 έξελέγξαντες] έξηλεγξαν τάς Τ\ 7 β86β1ίη£ ρΓαββυηίθ ΘΐΌηονιο 

6θίο<7. 11 υτι — δημηγορίαν Λάάιάίβδβ νιάβίιΐΓ 14 8. οτι — Πολύβιος 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



154 



ΕχοβΓρΙα <1β νΐΓΐυίίΙ)ΐΐ8 βί νίίϋβ 



Τ Πτολεμαίον πίστιν. διό χα&όπερ χαϊ χατ Ιδίαν έπισημαινόμε&α 
τούς άγα&ούς άνδρας έν τοις ύπομνήμασι, τόν αύτόν τρόπον χρή 
χαϊ χοινβ των πό)»εων ττ\ν έπ' άγα&ψ ποιήσασ&αι μνήμην, δσαι 
των χαλων έχ παραδόσεώς τι χαϊ προθέσεως πράττειν είώ&ασιν. 

63. "Οτι Φίλιππος δ βασιλεύς τον χειμωνος ήδη χαταρχομέ- 5 
νου, χα&* δν Πόπλιος ^ολπίχιος ύπατος χατεστά&η έν 'Ρώμη, 
ποιούμενος τήν διατριβήν έν τοις Βαργνλίοις, -9-εωρων χαΐ τούς 
'Ροδίους χαΐ τόν Ατταλον ούχ οίον διαλύοντας τό ναυτιχόν, άλλα 
να χαι προσπληροΰντας ναϋς χαι φιλοτιμότερον προσχειμένονς ταΐς 
φυλαχαϊς, δνσχρήστως διέχειτο χαΐ πολλάς χαϊ ποιχίλας είχε 7ΐερΙ 10 

2 του μέλλοντος έπινοίας. άμα μέν γαρ ήγωνία τόν έχ των Βαργν- 
λίων ίχπλονν χαϊ προεωράτο τόν χατά &άλατταν χίνδυνον, άμα 
δέ τοις χατά τήν ΜαχεδονΙαν πράγμασι διαπιστων ούδαμως 
έβούλετο παραχειμάζειν χατά τήν Ασίαν, φοβούμενος μέν οϋν 

3 χαϊ τούς Αιτωλούς χαϊ τούς ' Ρωμαίους 9 χαϊ γαρ ούδ* ήγνόει τάς 15 
έξαποστελλομένας χατ' αντοΰ πρεσβείας εις ' Ρώμη ν, * * * διό- 

4 περ πέρας έχει τά χατά τήν Αιβύην. έζ ών έδυσχρηστεΐτο μεν 
ύπερβαλλόντως, ήναγχάζετο δέ χατά τό παρόν έπιμένων αύτον 

5 τό δή λεγόμενον, λύχου βίον ζην. παρ* ών μέν γαρ άρπάζων χαϊ 
χλέπτων, τούς δ* αποβιαζόμενος, ένίονς δέ παρά φύσιν αΐχάλλων 20 
διά τό λιμώττειν αύτφ τό στράτευμα, ποτέ μέν έσιτεΐτο χρέα, 

6 ποτέ δέ συχα, ποτέ δέ σιτάρια βραχέα παντελώς ' ών τινά μέν 
αύτφ Ζεύξις έχορήγει, τά δέ Μνλαβεΐς χαϊ Αλαβανδείς χαϊ 
Μάγνητες, οΰς, όπότε μέν τι δοΐεν, ίσαινεν, δτε δέ μή δοΐεν, 

7 ύλάχτει χαϊ έΊΐεβούλενεν αύτοϊς. τέλος έπΐ τήν 31υλβέων πάλιν 25 
πράξεις συνεστήσατο διά Φιλοχλέονς, έσφάλη δέ διά τήν άλογίαν 

δ της έΊϊΐβολής. τήν δ' Αλαβανδέων χώραν ώς πολεμίαν χατ- 
έφ&ειρε, φήσας άναγχαΐον είναι πορίζειν τψ στρατεύματι τά πρός 
τήν τροφήν. 

63 ΤοΙγ\). XVI 24, 1—8 



οοά. Ρείτ. 4 παραόώσεωστί 13 πράγ\μασι·, βί βπρβΓ &1ίβηιπι α αΐίφπά 
βΓ&βηιη 16 φώμην \ όιόπερ 17 εδυσχρήατει (β. βρίτ.) το μεν (3. λοο.) 
18 αντώ, 8β(1 ίηΐβΓ αντώ βΐ τό 8,1ϊφπ<1 βΓ&βαιη 20 αίχαλλών 

βτηεηά. 14 μεν ονν άβΐ. Ητύίβοΐι 16 χα&* αυτόν Ύα β,άη. ρ. 17 διότι 
ΚβίβίΣβ ρΐΌ όιόπερ, Ι&οηη&ιη ίηάΐο&νϋ Ηαΐ&οΐι 23 βί 25 Μυλασσεϊς θΐ Μυ- 
λασέων να 

βάορ. 6 κατεστάλη ίν] 6Χ ΗχαΙη αρρατβΐ ηατταΜοη&η ΡοΙρΜϊ αδ βαΐο^ατίο 
ββββ ανηρηίαίανη : Β\¥ 



,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ρο1?1). XVI, 22% 7— XVIII, 13, 7. Ιδδ 

64. "Οτι ό Τίτος στρατηγός ήν των ' Ρωμαίων τοντφ δέ έγε- 
γόνει πάντα κατά νουν, &πϊ βραχύ μέν ν.αϊ ταύτομάτον συνεργή- 
σαντος, το δϊ πολύ δια της αύτοϋ προνοίας απάντων χεχειρισμέ- 
νων. πάνν γαρ άγχίνονς, εί χαί τις Ετερος 'Ρωμαίων, οϋτος γέ- 
5 γονεν. όντως γαρ εύστόχως έχείριζε χαΐ νοννεχώς ού μόνον τάς 
Υοινάς έπιβολάς άλλα ν.αϊ τάς κατ* Ιδίαν έντενξεις, ώοΒ-' νπερ- 
βολήν μη καταλιπείν. καίτοι γε νέος ήν ν.ομιδγι (πλείω γαρ των 
λ' έτων ούχ εϊχεν) καί πρώτος εις την Ελλάδα διαβεβήχει μετά 
στρατοπέδων. 

10 65. "Οτι γηοϊν ό Πολύβιος περί προδοτών ' έμοί ες τε πολ- 
λάκις μεν χαΐ έπΐ πολλοίς &ανμάζειν ίπέρχεται των ανθρώπειων 
αμαρτημάτων, μάλιστα δ' έπΐ τφ κατά τους προδότας. διό ν.αϊ 
βούλομαι τα πρέποντα τοις καιροΐς διαλεγβτραι περί αύτων. 
καίτοι γε ούκ αγνοώ διότι δνσ&εώρητον ό τόπος έχει τι και 

15 δνσπαράγραφον' τίνα γαρ ώς αληθώς προδότην δει νομίζειν, ού 
φόδιον άποφήνασ&αι. δήλον γαρ ώς ούτε τούς έξ ακεραίου συμ- 
πει&ομένους των άνδρων πρός τινας βασιλείς ή δννάστας κοι- 
νωνίαν πραγμάτων εύ&έως προδότας νομιστέον, ούτε τούς κατά 
περιστάσεις μετατιθέντας τάς αύτων πατρίδας άπό τίνων νπο- 

20 κειμένων πρός ετέρας φιλίας καΐ συμμαχίας, ούδέ τούτους, πολ- 
λού γε δεΐ' έπείτοι γε πολλάκις οι τοιούτοι των μεγίστων αγαθών 
γεγόνασιν αίτιοι ταΐς Ιδίαις πατρίσιν. ίνα δέ μη πόρρωθεν τα 

64 ΡοΙιΙ). XVIII 12, 2-5 Ροΐ^ΐ). XVIII 13—15 



Εοΐ. 64 οοπδηΐίο ρΓ&βίβπηίδΗ Γα 

€θά. Ρ«γ. (εί 8ί*ιά.) 1 Τίτος, στρατηγός "Ρωμαίων — 9 στρατοπέδων: 
8υίά. ν. Ί,'ίτος 2 έπϊ βραχύ μεν οπι. 8ηίά. ταυτομάτου 8υίά., ταντο\μά- 
τονν Ρ 4 "Ρωμαίων Ρ, ων 8ηίά. 7 των οίά. 8υίά. 8 διέβη 8ιΐίά. 

9 στρατοπέδων, άββ. 8ηιά. \$ φ εστε 14 δυσΰεώρητόν τι (8βά τι οπι. 
οοά. Α\ τ ) ο τόπος έχει καΙ — 22 πατρίσιν: 8η ί ά. ν. προδότας 15 προδό- 
την δει] χρη προδότην 8ηίά., ββά χρη οπι. οοά. Αν 16 οντε τους — 22 πά- 
τριοι: 8η ί ά. ν. ακεραίου 18 τάς ροβΐ; κατα &άάηηί ρ1βη<ιαβ δηίά&β οοά. 
ν. έξ άκερ. 19 περιστάσεισ Ρ, 8βά βπρβΓ ρ αΐίςμηά 6Γ&8ΠΠ1 αυτών Ρ 
22 ίδίαις οπι. 8ηϊά. αΐτοςυβ Ιοοο πάτριοι: άββ. 8ηίά. ν. έ£ άκερ. (ββά &άά.: 
καΙ τά παραδείγματα έξ αυτών τών ένεστώτων καιρών)-, πατρίσιν, αλλ* οσοι 
των ανδρών οβί. ίάβπι ν. προδ. } ο. 15, 2 οηπι 1Ϊ8 οοηηβο&ηβ, ν. &ά ρ. 157, 23 
ωά. ΡοΙφ. (Ρ) 7 γε] γε καΙ 

εηΐϊηά. 10 έμοί ες τε] έμοί εαται Γα, έμοί και ίάβπι αάη. ρ. 17, εμοιγε 
Κβίβΐίβ 16 συντιθεμένους ΘΐΌηονίηδ 21 δεϊν ΒβΠ8β1βΓ 

6άο§. 1 οτι — ίγεγόνει ρτο ... έγεγόνει τω Τίτω 4 ούτος ρΐΌ καϊ 
ο προειρημένος άνηρ 10 οτι — προδοτών αάά. 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



156 



ΕχοβΓρίΛ <1β νίηηϋ&αβ βί; νίϋίβ 



παραδείγματα φέρωμεν, έξ αύτων των ένεστώτων $</δίως ίσται 
δ τό λεγόμενον χατανοεΐν. εί γαρ μή σύν χαιρφ τότε μετέρριψε 

τούς 'Λχαιούς Άρισταίνετος άπό της Φιλίπ7ΐου συμμαχίας 7νρός 
9 την 'Ρωμαίων, φανερως άρδην απολώλει τό έ'&νος. νυν δέ χωρίς 

της παρ 9 αύτόν τόν χαιρόν ασφαλείας έχάστοις περιγενομένης, 5 

αυξήσεως των 'Λχαιων όμολογουμένως ό προειρημένος άνήρ χάχεϊνο 

10 τό διαβούλιον αίτιος έδόχει γεγονέναι* διό χαϊ Ίϊάντες αύτόν ούχ 
ώς προδότην, αλλ* ώς εύεργέτην χαϊ σωτήρα της χώρας έτίμων. 

11 ό αυτός αν εϊη λόγος χαϊ περί των άλλων, δσοι χατά τάς 
των χαίρων περιστάσεις τά παραπλήσια τούτοις πολιτεύονται χαΐ 10 

14 πράττουσιν. γι χαΐ Λημοσ&ένην χατά πολλά τις άν έπαινέσας 
έν τούτφ μέμψαιτο, διότι πιχρότατον όνειδος τοις έπιφανεστά- 

2 τοις των Ελλήνων είχί] χαϊ άχρίτως προσέρριψε, φήσας έν μέν 
'Λρχαδίφ τούς περί Κερχιδάν χαΐ ^Ιερώνυμον χαϊ Εύχαμπίδαν 

3 7ίροδότας γενέσ&αι της Ελλάδος, δτι Φιλίππφ συνεμάχουν, έν δέ 15 
Μεσσήνη τούς Φιλιάδου παΐδας Νέωνα χαϊ Θρασύλοχον, έν '!Λργει 

4 <ϊέ τούς περί Μύρτιν χαϊ Τελέδαμον χαϊ Μνασίαν, παραπλησίως 
έν Θετταλίφ μέν τούς περϊ /Ιάοχον χαϊ Κινέαν, παρά δέ Βοιω- 

5 τοις τούς περί Θεογείτονα χαι Τιμόλαν' σύν δέ τούτοις χαι 7ΐλεί- 
ους έτερους έξηρί&μηται, χατά πόλιν όνομάζων, χαίτοι γε πάντων 20 
μέν των προειρημένων ανδρών πολύν έχόντων λόγον χαϊ φαινό- 
μενον υ7€έρ των κα#* αυτούς διχαίων, 7ΐλεϊστον δέ των έξ Λρχα- 

6 δίας χαϊ Μεσσήνης, ούτοι γαρ έπισπασάμενοι Φίλιππον εις 
93 να Πελθ7€0ννησον χαϊ ταπεινώσαντες Λαχεδαιμονίους πρώτον μέν 

έίίοίησαν άνα7ΐνεϋσαι χαϊ λαβείν έλευ&ερίας ίννοιαν πάντας τούς 25 

7 τήν Πελοπόννησον χατοιχοΰντας, έπειτα δέ την χώραν άναχομι- 
σόμενοι χαϊ τάς πόλεις, άς παρήρηντο Λαχεδαιμόνιοι χατά τήν 
εύχαιρίαν Μεσσηνίων Μεγαλοπολιτων Τεγεατών 'Λργείων, ηΰξη- 

δ σαν τάς έαυτών 7ΐατρίδας όμολογουμένως* άνΟ-' ών ού πολεμεΐν 
ώφειλον Φιλίππφ χαϊ Μαχεδόσιν, αλλά 7ζάντα χατά δύναμιν 30 

9 ένεργεΐν, δσα πρός δόξαν χαϊ τιμήν άνήχεν. εί μέν οϋν ταΰτ* 
έτζραττον ή ίρρουράν παρά Φιλίππου δεχόμενοι ταΐς πατρίσιν 
ή χαταλύοντες τούς νόμους άφηρουντο τήν έλευ&ερίαν χαϊ παρρη- 



ωά. Ρείν. 2 σνγχαιρώι 3 αρισταινετοσ 8. ίΐοο. βί αι ί. Γ. 11 £ 
8ο1π7βί£]ΐ8,βιΐ86Γ, γ/ (φιανβ: Τα Ι&ίίηθ) 13 φήσας] άβ οογ. 295 15 προ- 
όατασ (8. &οα) 16 νεωνα (8. αοο.) 19 τιμολα 30 όφειλον 32 η φρον 
ράν Ϋα, η φρονραι' η 

βΥηβηά. 3 Ιϊρίσταινος 8ο1πνβΪ£ΐι&βιΐ8βΓ αποίΟΓβ 7α 6 χατ έχεϊνο 7α 
&άη. ρ. 18, δι* ίχηνο Ηιι1ί8θ1ι 17 Μνασέαν Κβίβίεβ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ?ο1γ\>. XVIII, 13, Τ — 15, 5. 157 

σίαν των πολιτών χάριν της ιδίας πλεονεξίας ή δυναστείας, άξιοι 
της προσηγορίας ήσαν ταντης' εΐ δέ τηρονντες τά πρός τάς πα- 10 
τρίδας δίκαια χρίσει πραγμάτων διεφέροντο, νομίζοντες ου ταύτό 
συμφέρον 'Λ&ηναίοις είναι χαϊ ταΐς έαυτων 7ίόλεσιν, ού δήπου 

δ διά τοϋτο χαλεΐσ&αι προδότας έχρήν αυτούς υπό Λημοσ&ένους. 
ό δέ πάντα μέτρων πρός τό της ίδιας πατρίδος συμφέρον χαϊ 11 
πάντας ήγούμενος δεΐν τούς "Ελληνας άποβλέπειν πρός *Λ&η- 
ναίους, εί δέ μη, προδότας άποχαλων, άγνοεϊν μοι δοχεΐ χαϊ 
πολύ παραπαίειν της άλη&είας, δ πεποίηχε Λημοσ&ένης, άλλως 12 

10 τ ε δή χαϊ των συμβάντων τότε τοις Έλλησιν ού Λημοσ&ένει 
μεμαρτυρηχότων, δτι χαλως προυνοή&η του μέλλοντος, άλλ' Εύ- 
χαμπίδφ χαΐ 'Ιερωνύμφ χαϊ Κερχιδφ χαΐ τοις Φιλιάδου παισίν. 
14\Η]ναίοις μεν γαρ της πρός Φίλιππον άντιπαραγωγης τό τέλος 18 
απέβη τό πεΐραν λαβείν των μεγίστων συμπτωμάτων πταίσασι 

15 τί] μάχγι περί Χαιρώνειαν' εί δέ μή διά τήν του βασιλέως μέγα- 14 
λοψυχίαν χαϊ φιλοδοξίαν, χαϊ πορρωτέρω τά της ατυχίας άν 
αύτοις προύβη διά τήν Δημοσθένους πολιτείαν. διά δέ τούς 15 
προειρημένους άνδρας χοινη μέν *Λρχάσι χαϊ Μεσσηνίοις από 
Λαχεδαιμονίων ασφάλεια χαϊ (5φστώνη παρεσχευάσ&η, χατ ιδίαν ρ. 94 

20 <ϊέ ταΐς αύτων πατρίσι πολλά χαϊ λυσιτελή συνεξηχολού&ησε. 

Τίσιν οδν είχότως αν έπιφέροι τις τήν όνομασίαν ταύτην, 15 
ίστι μέν δυσπαράγραφον' μάλιστα ό* άν προστρέχοι πρός τήν 2 
άλή&ειαν έπΐ τούς τοιούτους φέρων, δσοι των ανδρών κατά τάς 
όλοσχερεΐς περιστάσεις ή της ίδιας άσφαλείας χαϊ λυσιτέλειας 

25 χάριν ή της πρός τούς άντιπολιτευο μένους διαφοράς έγχειρίζουσι 
τοις έχ&ροΐς τάς πόλεις, ή χαϊ νή Λία πάλιν δσοι φρουράν 3 
είσδεχόμενοι χαϊ συγχρώμενοι ταΐς έξωθεν έπιχουρίαις πρός τάς 
ιδίας όρμάς χαϊ προθέσεις ύποβάλλουσι τάς πατρίδας ύπό τήν 
των πλειόνων δυνάμεων έξουσίαν. τούς τοιούτους ύπό τό της 4 

30 προδοσίας όνομα μετρίως άν τις ύποτάττοι πάντας. οΐς λυσι- 5 



ωά. Ρβίτ. {ώ 8νίά.) 8 άποχαλών (ίάβπι οοηί. ΒοΙι^βί^Ιι&θΐΐδβΓ, άποχαλεϊν 
Τα) 10 δημοσΰένει, 8βά ει ί. Γ. 11 αλλ* ον χαμπίόα 13 τοτέλοα 15 περί 
χερωνεια («. αοα) 18 μεσηνίοισ 20 λνοιτεληι (β. αοα) 23 ίηάβ β1> οσοι 
ρβΓ#ίΙ 8τιίά. ν. προόότας, ν. *ά ρ. 155, 22 24 δυσχερείς 8πίά. 26 χαϊ 
νή Δία πάλιν οω. 8ηϊ<1. φρουράς 8πίά. 27 συγχρώμενοι 8αϋ. ( Γα ί. ιη.), 
συγχωρονμενοι Ρ εξο9εν Ρ 28 υποβάλλονσι 8ηίά., νπερβάλλουσι Ρ 

29 δυνάμεων Ρ, δυνατών 8πί<1. 

ετηεηά. 9 ο πεπ. Δημ. άβΐ. ΒβϋβΓ 13 τι τέλος απέβη; Ηπΐίβοΐι 15 ροδί 
μάχ% οΛά. τξ Ιι. ϋίηάοιΐ 29 πλείω 7α ΐ. ιη., πλεϊον ίάβπι αάη. ρ. 18 δυνα- 
μένων ίάβιη ι. ιη. 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



158 



τελές μέν αλη&ως ή χαχόν ούδέν ούδέποτε συνεξηχολού&ησε, τά 
6 δ* έναντία πάσιν όμο λογού μένως. $ χαΐ &αυμάζειν ίστι, πρός 

τόν έξ αρχής λόγον, πρός τί ποτε βλέ7ΐοντες ή τίσι χρώμενοι 
Τ διαλογισμοΐς όρμωσι πρός τήν τοιαύτην ατυχίαν. ούτε γαρ ίλα&ε 

πώποτε προδούς ούδεις πόλιν ή στρατόπεδον ή φρούριον, αλλά 5 

χάν παρ* αύτόν τόν της πράξεως χαιρόν αγνοη&β τις, δ γε έπι- 

8 γινόμενος χρόνος έ7ΐοίησε φανερούς απαντάς* ούδέ μην γνωσ&εϊς 
ούδείς ούδέποτε μαχάριον έοχε βίον, άλλ' ώς μέν έπίπαν ύπ' 
αύτών τούτων οΐς χαρίζονται τυγχάνονσι της άρμοζούσης τιμω- 

9 ρίας. χρωνται μέν γαρ τοις προδόταις οι στρατηγοί χαΐ δννάαται 10 
πολλάχις δια τό συμφέρον* δταν γε μήν άποχρήσωνται, χρωνται 

10 λοιπόν ώς 7ΐροδόταις, χατά τόν Λημοσ&ένην, μάλ* είχότως Ηγού- 
μενοι τόν έγχειρίσαντα τοις έχ&ροΐς τήν πατρίδα χαϊ τους έξ 
<*(>χης φίλους μηδέποτ* άν εϋνουν σφίσι γενέσ&αι μηδέ διαφυ- 

11 λάξαι τήν πρός αύτούς πίστιν. ού μήν άλλ' έάν χαϊ τάς τούτων 15 
διαφύγωσι χείρας, τάς γε δή των παρασπονδη&έντων ού (ίφδίως 

12 έχφυγγάνουσιν. έάν δέ ποτε χαϊ τάς αμφοτέρων τούτων έπιβου- 
λάς διολίσ&ωσιν, ή γε παρά τοις άλλοις άν&ρώποις φήμη τιμω- 
ρός αύτοΐς έπεται τιαρ* όλον τόν βίον, πολλούς μέν φόβους -ψευ- 
δείς, 7ΐθλλούς δέ άλη&εΐς παριστάνουσα χαϊ νύχτωρ χαϊ με&' 20 

να ήμέραν, Ίΐάσι δέ συνεργούσα χαϊ συνυποδειχνύουσα τοις χαχόν τι 

13 χατ έχείνων βουλευομένοις, τό δέ τελευταΐον ούδέ χατά τούς 
ύπνους έωσα λή&ην αύτούς έχειν των ήμαρτημένων, άλλ' όνει- 
ρώττειν άναγχάζουσα πάν γένος έπιβουλής χαϊ περιπέτειας, ατε 
συνειδότας έαυτοΐς τήν ύπάρχουσαν έχ πάντων άλλοτριότητα πρός 25 

14 σφάς χαϊ τό χοινόν μίσος, αλλ* δμως τούτων οΰτως έχόντων 
ούδείς ούδέποτε δεη&είς ήπόρησε προδότου, πλήν τελέως όλίγων 

15 τινών, έξ ών είχότως εΪ7ΐοι τις άν, δτι τό των άν&ρώπων γένος 
δοχονν πανουργότατον είναι των ζώων πολύν έχει λόγον τοϋ φαυ- 

16 λότατον ύπάρχειν. τά μέν γάρ άλλα ζωα ταις του σώματος έπι- 30 
&υμίαις αύταις δουλεύοντα διά μόνας ταύτας σφάλλεται' τό δέ 



οοά. Ρεη. (β£ 8ιώά.) 1 8. αυνεξηκολοίχ^ηοεν, οίόε ίναντία διηά. 2 ομο- 
λογουμένως: άββ. διιίά. £ Εθίβΐίβ, η (ΟαφΑβ: Ύα 1&ίίηβ) 10 μεν 8. *οα 
βί ί. γ. 11 άποχρ^οονται 12 Δημ.] 4β οογ. 47 εΙ\κότωσ, Ββά ίηΐβΓ ο 
βί τ &Η<μύ<1 βΓΕΒΠΐιι 23 εώσαι (8. βρίτ.) 24 αναγκάζουσαι 25 8. προ- 
αφασ (8. ιιοο.) 28 το των — ρ. 159,2 άμαρτάνει: 8πίά. ν. άν&ρωπος 30 τά 
μέν — ρ. 159,2 άμαρτάνει: 8πί<1. ν. όεδοξοποιημένον 81 αύταΐς — οφάλ- 
λεται] δουλεύει 8ηίά. ν. όεό. 

€Ψηβηά. 1 καλόν Υα γπΐ^ο ίΐραά δπίά. 



.1 , ΟπφηΰΙίΓοηΊ 
,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒ5ΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Ρο1?1). XVIII, 15, δ — 34, 6. 159 

των άν&ρώπων γένος χαϊ προσδεδοξοποιημένον ούχ ήττον διά 
τήν άλογιστίαν ή δια την φύσιν άμαρτάνει. χαϊ ταΰτα μέν ήμΐν 17 
έπϊ τοσούτον είρήσ&ω. 

66. "Οτι ό βασιλεύς "Λτταλος έτιμάτο μεν χαϊ πρότερον υπό 
δ της των Σιχνωνίων πόλεως διαφερόντως, έξ οϋ τήν ίεράν χώραν 

τον Απόλλωνος έλντρώσατο χρημάτων αύτοΐς ούχ ολίγων, άν&' 2 
ών χαϊ τον χολοσσόν αύτον τον δεχάπηχνν έστησαν 7ίαρά τον 
ΙΑπόλλωνα τον κατά τήν άγοράν. τότε δέ πάλιν αύτον δέχα τά- 3 
λαντα δόντος χαΐ μνρίονς μεδίμνονς πυρών, πολλαπλασίως έ7ΐι- 
10 τα&έντες ταϊς εύνοίαις είχόνα τε χρνσήν έψηφίσαντο χαΐ 3-νσίαν 
αύτφ σνντελεΐν χατ' έτος ένομο&έτησαν. "Λτταλος μεν οϋν τυχών 4 
των τιμών τούτων άπήρεν είς Κεγχραίας. 

67. °Οτι Νάβις ό τύραννος άπολιινών ίπι της των *Λργείων 
πόλεως Τιμοχράτην τόν Πελληνέα δια τό μάλιστα τούτφ πι- 

15 στεύειν χαϊ χρήσ&αι πρός τάς έπιφανεστάτας πράξεις, έπανήλ- 
&εν είς τήν Σπάρτην, χαϊ μετά τινας ήμέρας έξέπεμχρε τήν 2 
γυναΐχα, δονς έντολάς παραγενομένην είς "Λργος περί πόρον 
γίνεσ&αι χρημάτων, ή δέ άφιχομένη πολύ χατά τήν ωμότητα 3 
Νάβιν νπερέ&ετο' αναχαλεσαμένη γαρ των γυναιχων τινάς μέν 4 

20 χατ' ιδίαν, τινάς δέ χατά συγγένειαν, πάν γένος αίχίας χαϊ βίας 
προσέφερε, μέχρι σχεδόν άπασών ού μόνον τόν χρυσοΰν άψείλετο 5 
χόσμον, αλλά χαϊ τόν ίματισμόν τόν πολντελέστατον. ρ * 

68. "Οτι τισΐ σνμβέβηχε τό τάς μϊν έν ταϊς έπιτυχίαις εξου- 
σίας μή δύνασ&αι φέρειν ανθρωπίνως, έν δέ ταΐς περιπετείαις 

2δ εύλαβως ϊστασ$αι χαϊ νοννεχώς' έν τοις δέ μάλιστα χαϊ περί 5 
Φίλιππον τοϋτο γέγονεν. δήλον δ* έσται το ντο δια των μετά 
ταΰτα $η&ησομένων ' χα&άπερ γαρ χαϊ τάς έξ άρχής όρμάς έπϊ 6 
τό δέον αύτον σαφώς έδηλώσαμεν, χαι πάλιν τήν έπϊ τό χείρον 



66 Ρο1?1>. XVIII 16 67 Ρο1?1>. XVIII 17, 1-5 68 Ρο1?1). XVIII 
33, 4—7. 34, 7— 3δ, 13 



Εο1θ£&β 68 ίηίΐίηπ) πβςιιβ &ά ρ. 160, 4 χαιροις οοηβηΐίο ρΓ&βΙβπηίδΐί; 7α 

ωά. Ρείτ. (€ί 8ιιίά.) 1 χαϊ προσδεδοξοποιημένον Ρ 8αίά. ν. άν&ρ. (βί ίΐη 
βΐίαιη Γ), χαι προσδεδοξασμένον 8ιιίά. ν. δεδ. 2 άμαρτάνει- ιΐββ. διιϊά. 
υίτο^πβ Ιοοο 7 χολονσον 14 άπελληνεα (8· λοο.) 1δ χαϊ χρήσ&αι Ύα > 
χεχρησ&αι 20 έχείασ (βίο) 23 σνμβέβηχε — 25 νοννεχώς: 8πίά. ν. άν- 
&ρωπείως 23 τό ο πι. 8ηίά. 25 νοννεχώς: άββ. 8πίά. 

αηβηά. 1 χαίπερ δεδοξοποιημίνον ΒβΓηΗατά}- 12 Κεγχρεάς Ύα 

€ΰΙθ(}. 23 οτι τισί ρτο ίσως μϊν ονν χαϊ έτεροι; ήδη τοιτο 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



160 



μεταβολήν, χαϊ πότε χαϊ δια τί χαϊ πως έγένετο, χαϊ τάς έν ταύτΐ] 

7 πράξεις μετ' αποδείξεως έξηγηαάμε&α, τόν αυτόν τρόπον χρι) 
χαϊ την μετάνοιαν αντοϋ δηλωσαι χαϊ την εύστοχίαν, χα&' ην 
μεταθεμένος τοις έχ της τύχης έλαττώμασιν εύλογιστότατα δοχεΐ 

34, 7 χρήσ&αι τοις χα&* αυτόν χαιροϊς. ήδη γαρ χατά τήν Ελλάδα 5 
Ε *ά Κοπί 8 * τ *ί$ ^^ζοδοχίας έπιπολαζούσης χαΐ τον μηδένα μηδέν δωρεάν 
^β^Βοοτ' πράττειν, χαϊ του χαραχτήρος τούτου νομιατευομένου παρά τοις 
ΛΙτωλοϊς, ούχ έδύναντο πιστεύειν διότι χωρίς δώρων ή τηλι- 
χαύτη μεταβολή γέγονε του Τίτου, του στρατηγού των 'Ρωμαίων, 
$ 7ΐρός τόν Φίλιπ7ΐον, ούχ είδότες τά ' Ρωμαίων ί&η χαϊ νόμιμα 10 
περί τοϋτο τό μέρος. 
35 Έγώ δέ χατά μεν τους ανωτέρω χρόνους χαϊ χοινήν άν ποι- 
ούμενος άπόψασιν έ&άρρησα άν περί πάντων ^Ρωμαίων ειπείν 
ώς ούδϊν άν πράξαιεν τοιούτον, λέγω πρότερον ή τοις δια- 
ποντίοις αυτούς έγχειρησαι πολέμοις, Ιως έπϊ τΰ>ν ίδιων έ&ών 15 
2 χαϊ νομίμων ίμενον. έν δ& τοις νυν χαιροΐς περί πάντων μέν 
ούχ άν τολμήσαιμι τοϋτ' ειπείν ' κατ 5 ιδίαν μέντοι γε περί 
πλειόνων ανδρών έν 'Ρώμτ] &αρρήσαιμ' άν άποφήνασ&αι διότι 

8 δύνανται τήν πίστιν έν τούτφ τφ μέρει διαφυλάττειν. μαρτυ- 
ρίας δέ χάριν όμολογούμενα δυο όνόματα * * * του μή δοχεΐν 20 

4 άδύνατα λέγειν. Αεύχιος μέν γαρ Αιμίλιος ό Περσέα νιχήσας, 
χύριος γενόμενος της Μαχεδόνων βασιλείας, έν η της άλλης χωρίς 
χατασχευής χαϊ χορηγίας έν αύτοϊς ευρέθη τοις θησαυροΐς άργυ- 

5 ρ ίου χαϊ χρυσίου πλείω των έξαχισχιλίων ταλάντων, ούχ οίον 
έπε&ύμησε τούτων τινός, αλλ* ούδ ' αύτόπτης ήβουλή&η γενέσθαι, 25 
δι' έτέρων δέ τόν χειρισμόν έποιήσατο των νζροειρημένων, χαίτοι 



Ξ: ±! 

Ο. Τ3 
£ Ο) 

^ ο 



ο 

ΓΜ Τ3 

ΓΝ Β 

Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ 

«Η ^ 

ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω 

-ο Ε 

ω ο 



^ .Ω 

ω 3 
Ο α_ 



οοά. Ρείν. (βί 8ιιίά.) 2 χρηί 5 ροβί χαιροΐς βραϋυιη άιιαΓΠΐη ΙίΜβΓ&πιιιι 
ν&οηιιιιι Γβΐίοίηπι αηίβ τ^όη Ιίηβίΐ άίκοΐα 12 άνοτίρω 18 &αρρησαιμ' 
Ηπ11β(Λ, ϋαρρηαω 20 όνω 21 Αείχιος Αιμίλιος 6 Περσέα — ρ. 161, 7 χτψ 
αεων: 8ηίά. ν. Αενχ. Αίμ. 21 αιμνλιοσ Ρ 22 χωρίς δηίά., χωρασ Ρ 
23 χωρηγίασ Ρ 25 ηβονλη&η Ρ, έβονλή&η 8ηϊά. 



21 

ωά. ΡοΙρΙ). 7 παρά τοις] παρ** Εχο. (1β 1β£. 



βηιβηά. 5 χεχρτ'α&αι Ι». ϋίιιάοΓί 13 αν ρθ8ΐ έΰάρρησα άβΐ I;. ϋίηάοιΐ 
20 όν' ΒβηββΙβΓ * * ♦] Αίο αάάηοαιη ίη νβτβίοηβ αάά. Υα, ροβί χάριν λπΙ ίη 
Ιΐίΐο Γβ^ίοηβ παρεξομαι νβΐ παραθησομαι βπρρίβί Κβίβίεβ, ρο8ΐ όνόματα Ιαοιιηαιιι 
Ιιί&Γβ βίβΊΐίίίοανίΙ Ηαΐΐβοΐι, προφερύμε&α Λάά. Β\ν 



βοίορ. 5 ροθΐ χαιροΐς βί; αΐί» ηοηηηΐΐα οιη. βΐ Πειιηιιιΐιιαπι οΐ) ίηάαϋαδ 
ΡΜΙϊρρο οοηοβ88α8 ίη 8Π8ρίοίοηβηι ΑβίΌΐίβ νβηίδδβ 9 το ι στρ. των κ Ρωμ. 
£1(14. 11 ροβΐ μέρος ραιιβα οπι. 



ρΟΟ 



8 1ε 



0ΓΙ«3Ϊη3ΐ ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Ρο^Ι). XVIII, 33, 6—41, 3. 



161 



χατά τόν Ϊδιον βίον ού περιττεύων τ% χορηγίφ, τό έναντίον 
έλλείπων μάλλον, μεταλλάξαντος γοΰν αύτοΰ τόν βίον ού πολύ 6 
χατόπιν τοϋ πολέμου, βουλη&έντες οί χατά φύαιν νίοΐ Πόπλιος 
Σχιηίων χαΐ Κόιντος Μάξιμος άποδοΰναι τί) γυναιχΐ τήν φερνήν, 

5 εϊχοαι τάλαντα χαΐ ε', έπϊ τοσούτον έδυσχρηστή&ησαν ώς ούδ' ρ. ιοί να 
εις τέλος έδυνή&ησαν, εί μή τήν ένδονχίαν άπέδοντο χαΐ τά σώ- 
ματα χαϊ σύν τούτοις έτι τινάς τών χτήαεων. εί δέ τισιν άπίστφ 7 
τό λεγόμενον έοιχέναι δόξει, φφδιον υπέρ τούτον λαβείν πίστιν' 
πολλών γάρ αμφισβητουμένων παρά 'Ρωμαίοις χαϊ μάλιστα περί 8 

10 τοϋχο τό μέρος δια τάς πρός άλλήλονς άντιπαραγωγάς, δμως τό 
νυν είρημένον νφ* ήμών όμολογούμενον ενρήσει παρά πάσιν ό 
ζητών, χαϊ μην Πόπλιος Σχιπίων, ό τούτου μέν χατά φύσιν 9 
υΙός, Ποπλίου δέ του μεγάλου χλη&έντος χατά &έσιν υΐωνός, 
χύριος γενόμενος της Καρχηδόνος, ητις έδόχει πολνχρημονεστάτη 

15 των χατά τήν οίχουμένην είναι πόλεων, απλώς τών έξ έχείνης 
ούδέν εις τόν ΐδιον βίον μετήγαγεν, οϋτ ώνησάμενος οϋτ άλλφ 
τρόπψ χτησάμενος ούδέν, χαίπερ ούχ δλως εύπορούμενος χατά 10 
τόν βίον, αλλά μέτριος ών χατά τήν νπαρξιν, ώς 'Ρωμαΐος. ούχ 11 
οίον δέ τών έξ αύτής της Καρχηδόνος α?εέσχετο μόνον, άλλά χαϊ 

20 χα&όλου τών έχ της Λιβύης ούδέν έπιμιχ&ηναι πρός τόν ΐδιον 
εϊασε βίον. περί δέ τούτου πάλιν τάνδρός ό ζητών άλη&ινώς 12 
άναμφισβήτητον εύρήσει παρά ' Ρωμαίο ις τήν περί τοΰτο τό μέρος 
δόξαν. άλλά γάρ υπέρ μέν τούτων οίχειύτερον λαβόντες χαιρόν 13 
ποιησόμε&α έπϊ πλείστον διαστολήν. 

25 69. σ Οτι φησίν ό Πολύβιος έν τφ ιη' λόγψ δτι "Λτταλος 
έτελεύτησεν τόν βίον' υπέρ ού δίχαιόν έστι, χα&απερ περί τών 
άλλων εί&ίσμε&α ποιειν, χαϊ περί τούτου νΰν έπιφ&έγξασ&αι 
τόν άρμόζοντα λόγον. έχείνφ γάρ έξ άρχής άλλο μέν ουδέν έφό- 2 
διον υπήρξε πρός βασιλείαν τών έχτός, πλούτος δέ μόνον, δς 3 

69 Ρσ1?1>. XVIII 41 



βοά. Ρ«γ. (βέ 8%ηά.) 4 φίρνην Ρ 7 έτιτινασ (β. βρίτ.) Ρ, χαϊ τινας 8τιί<1. 
χτησεων: άββ. 8ηίά. άπιστώ 12 Πόπλιος Σχιπίων, Λευκίου χατα φνσιν 
β«1. — 21 βίον: δηίά. ν. Πόπλιος Σχ. 14 πολνχρημον (8. ίκ» ) είσταντη Ρ 
19 νομισμάτων ροβΐ Καρχηδόνος αάά. 8πΐ<1. οοά. ρτ&βΙβ? Αν 21 βίον. τούτο 

άναμφισβήτητον παρά 'Ρωμαίοις: άββ. 8πί<1. 25 φ Η ιη' να *Αη. ρ. 18, 
ιβ' Ρ 28 ω άλλο ουόΐν οβί. — ρ. 162, 22 βασιλείαν: 8αίά. ν. "Ατταλος 

αηβηά. 24 έπϊ πλείστον] την έπϊ πλεϊον I* ϋίηάοΓί 

εεΙθ(}. 25 οτι φησίν — οτι &άά. 
Οοη&ΐ&ηϋηϊβοΐλθ Εχοβιρί© II. 2. 11 



ϋπφΠΒΐ ίηοπη 



Ρ °°8' £ υΝΠ 



162 



ΕχΟβΓρίΛ άβ ΤΪΓίΐΐίίΙ)ϋ3 6* νίΐΠΒ 



μετά νου μέν χαϊ τόλμης χειριζόμενος ώς άλη&ΰς μεγάλην παρέ- 
χεται χρείαν πρός πάσαν έπιβολήν, άνευ δέ τ(δν προειρημένων 
τοις πλείστοις χαχών παραίτιος πέφνχε γίνεσ&αι χαΐ συλλήβδην 
να 4 απώλειας, χαϊ γαρ φ&όνονς γενν$ χαΐ έπιβονλάς χαΐ πρός 
διαφ&οράν σώματος χαϊ ψυχής μεγίστας ίχει §οπάς. όλίγαι δέ 5 
τινές είσι ψνχαϊ παντάπασιν αϊ ταϋτα δυνάμεναι διω&εΐσ&αι τ$ 

5 του πλούτου δυνάμει, διό χαϊ του προειρημένον άξιον άγασ&η- 
ναι τήν μεγαλοψυχίαν, δτι πρός ούδέν των άλλων έπεβάλετο χρή- 
σασ&αι τοις χορηγίοις άλλά πρός βασιλείας χατάχτησιν, οϋ αεΐζον 

6 ή χάλλιον ούδέν οίον τε έστίν ούδ' ειπείν δς τήν άρχήν ένεστή- 10 
σατο της προειρημένης έπιβολης ού μόνον διά της εις τούς φίλους 
εύεργεσίας χαϊ χάριτος, άλλά χαϊ διά των χατά πόλεμον έργων. 

7 νιχήσας γάρ μάχη Γαλατάς, δ βαρύτατον χαϊ μαχιμώτατον ί&νος 
ήν τότε χατά τήν ΙΛσίαν, ταύτην αρχήν έποιήσατο χαϊ τότε πρω- 

8 τον αυτόν έδειξε βασιλέα, τυχών δέ της τιμής ταύτης χαϊ βιώσας 15 
έτη δύο πρός τοις ο', τούτων δέ βασιλεύσας μ χαϊ δ', σώφρο- 
ν νέστατα μέν έβίωσε χαϊ σεμνότατα πρός γυναϊχα χαϊ τέχνα, διε- 

φύλαξεν δέ τήν πρός πάντας τούς συμμάχους χαϊ φίλους πίστιν, 
έναπέ&ανε δέ έν αύτοΐς τοις χαλλίστοις έργοις, αγωνιζόμενος 
10 υπέρ της τών Ελλήνων έλευ&ερίας. τό δέ μέγιστον, δ' υίούς έν 20 
ήλιχίφ χαταλιπών ούτως ήρμόσατο τά χατά τήν άρχήν ώστε παισϊ 
παίδων άστασίαστον παραδο&ηναι τήν βασιλείαν. 

70. °Οτι Πολυχράτης } ό της Κύπρου άρχων, έπΐ Πτολεμαίου 
του παιδός τυγχάνων χαϊ πίστιν έσχε χαϊ βίον ένάρετον, μετά 
δέ ταϋτα προβαινούσης τής ήλιχίας όλοσχερως εις ασέλγειαν 25 
8 έξώχειλε χαϊ βίον άπρεπη, παραπλησίαν δέ τινα φήμην έχληρο- 

70 Ρο1?1>. XVIII 55, 7 πιβά. — 9 



Εχε. 70 οοηβηΐΐο ρταβΙβΓππβϋ Ρα 

οοά. Ρβίτ. (βΐ 8ηίά.) 1 ώς οπι. 8αίά. 5 σώματος χαϊ ψυχής 8πϋ, σωμά- 
των χαϊ τνχηο Ρ μεγάλας 8ιιίά. 6 παντάπασιν οπι. 8ηίά. 7 8. διό — οτι] 
6 ό% 8πίά. 8 των άλλων] άλλο 8πίά. 9 άλλ' ή πρός βασιλικήν άνάχτη- 
αιν 8πίά. 10 ή] ονόϊ 8αίά., φΐί ροβίβΕ ονό' οπι. 13 νιχησας — 15 βασιλέα 
οπι. δπίά. ρβΓ£ίΙ<μιβ βασιλενσας γάρ χαϊ βιώσας οβί. 15 αυτόν Ρ 16 άνω 
Ρ 17 όιεφνλαξε 8αίά. 18 τους οπι. δπίά. 19 αγωνιζόμενος — 21 χατα- 
λιπών οπι. 8πίά. ρβΓ£ΪΙ<ιηβ χαϊ ούτως ήρμόσατο την άρχήν ώς οβ£. 22 βασι- 
λείαν: άββ. δηίά. 23 Πολνχράτης — 26 απρεπή: 8υίά. ν. Πολ. 24 χαϊ 
ρππβ οπι. δηίά. είχε 8ηίά. 25 ήδη της 8αίΛ. 26 απρεπή: άββ. 8πίά. 

οοά. ΡοΙφ. (Ρ) 26 απρεπή] άσνρή 26 αηΐβ φήμην &άά. τούτω 

ειηεηά. 7 χατάξιον, ηί8% (ονίε νετοα αο ερϋοιηαίονβ τη οοηιρβηύίηιη 8αηί 
νβάαοΐα: -ΒΤΓ 

εάοα. 28 8. οτι — ένάρετον βί νβ. 25 όε Λάά. 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ρο1?1>. XVIII, 41, 3 — ΧΧ,5, 3. 



163 



νόμηαεν έπΐ γήρως χαϊ Πτολεμαίος ό Ήγηοάνδρου. περί ών, 9 
δταν έπϊ τους χαιρούς ίλ&ωμεν, ούχ όχνήσομεν διαοαφεΐν τά 
παραχολου&ήοαντα ταΐς έξουσίαις αύτών. 

Λόγος χ'. 

5 71. °Οτι Βοιωτοί έχ πολλών ήδη χρόνων χαχεχτουντες "ήσαν 
χαΐ μεγάλην είχον διαφοράν πρός την γεγενημένην εύεξίαν χαΐ 
δόξαν αύτών της πολιτείας, ούτοι γαρ μεγάλην περιποιησάμενοι 2 
χαΐ δόξαν χαϊ δύναμιν έν τοις Αευχτριχοΐς χαιροΐς, ούχ οίί* 
δπως χατά τό ουνεχές έν τοις έξης χρόνοις άφηρουν άμφοτέρων 

10 βίεΐ των προειρημένων , έχοντες οτρατηγόν Άβαιόχριτον. από 3 

<ϊέ τούτων τών χαίρων ού μόνον άφηρονν, άλλ' απλώς είς τόναν- ρ 105 να 
τία τραπέντες χαϊ την πρό του δόξαν έφ' δσον οίοι τ* "ήσαν 
ήμαύρωσαν. Αχαιών γαρ αυτούς πρός Αιτωλούς έχπολεμωοάν- 4 
των, μετασχόντες τούτοις της αύτής αίρέσεως χαϊ ποιηαάμενοι 

15 ουμμαχίαν, μετά ταΰτα χατά τό συνεχές έπολέμονν πρός Αιτω- 
λούς, έμβαλόντων δέ μετά δυνάμεως είς τήν Βοιωτίαν των 5 
Αιτωλών έχστρατεύσαντες πανδημεί, χαϊ των ^Αχαιών ή&ροιομέ- 
νων χαϊ μελλόντων παραβοη&εΐν , ούχ έχδεξάμενοι τήν τούτων 
παρουοίαν συνέβαλον τοις ΛΙτωλοΐς, ήττη&έντες δέ χατά τόν 6 

20 χίνδννον οΰτως άνέπεσον ταΐς ψυχαΐς ώοτ απ* έχείνης της 
χρείας άπλώς ούδενός έτι τών χαλών άμφισβητεΐν έτόλμησαν 
ούδ* έχοινώνηοαν ούτε πράξεως οϋτ αγώνος ούδενός έτι τοις 
"Ελλησι μετά χοινοΰ δόγματος, αλλ* όρμήσαντες πρός εύωχίαν χαϊ 7 
μέ&ας ού μόνον τοις σώμασιν έξελύ&ηβαν, άλλά χαϊ ταΐς ψυχαΐς, 

25 Τά δέ χεφάλαια της χατά μέρος αγνοίας έχειρίο&η παρ* 5 
αύτοΐς τόν τρόπον τοΰτον. μετά γάρ τήν προειρημένην ήτταν 2 
εύ&έως έγχαταλιπόντες τούς Αχαιούς προαένειμαν Αίτωλοΐς τό 
έ&νος. ανελομένων δέ χαϊ τούτων πόλεμον μετά τινα χρόνον 3 
πρός Λημήτριον τόν Φιλίππου πατέρα, πάλιν έγχαταλιπόντες 

30 τούτους, χαϊ παραγενομένου Δημητρίου μετά δυνάμεως είς τήν 

71 Ρο1?1>. XX 4 — 7, 2 



ωά. Ρείτ. 1 ηγηαάνδρον (8. 8ρΪΓ.) 2 όιαααφήν 10 Άβαώχριτον 
Κηιη&ηηάββ, άμαιόκριτον 13 ημανρωσαν 17 πανόημεΐ, 8βά ει ί. γ. 
23 πρόσενοχίαν 25 έχειρίσ&η, ββά αΐίβπιπι ι I τ. 27 άχεούσ 
ωά. ΡοΖι/δ. (Ρ) 1 άγηοάνδρον 

βτηβηά. 1 *Αγησάρχου 8ο1ιτ>νβΪ£ΐιαβηΒβΓ 23 ευωχίας ΒβΉβΓ οππ) ΑΛβ- 
η*βο Χ ρ. 418* 

ωΙο<}. 3 ροβί αυτών οιη. απρεπή 



11 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊΒι 1 ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



164 Εχεβιρία άβ ▼ίτίαίϊ&αβ β* νίΐϋβ 

Βοιωτία ν ούδενός πεΐραν λαβόντες τΰν δεινών, υπέταξαν σφάς 

4 αύτούς όλοσχερ&ς Μαχεδόσι. βραχέος ((Γ) αί&ύγματος έγχαταλει- 
πομένου της προγονικής δόξης, ήσάν τίνες οί δνϋηρεοτοϋντο τΐ) 

5 παρούση χαταστάσει χαϊ τφ πάντα πεί&εσ&αι Μαχεδόσι. διό 
χαϊ μεγάλην άντιπολιτείαν είναι συνέβαινε τούτοις πρός τούς 5 
περί τόν Ιάσχώνδαν χαϊ Νέωνα, τούς Βραχύλλου προγόνους 9 ούτοι 

6 γάρ ήσαν οί μάλιστα τότε μαχεδονίζοντες. ού μήν αλλά τέλος 
χατίσχυσαν οί περί τόν ΪΛσχώνδαν γενομένης τινός περιπέτειας 

7 τοιαύτης. . ^Αντίγονος μετά τόν Δημητρίου θάνατον έπιτροπεύσας 
Φιλίππου, πλέων έπί τινας πράξεις πρός τά έσχατα της Βοιω- 10 
τίας πρός Λαβρύναν , παραδόξου γενομένης άμπώτεως έχά&ισαν 

ρ. 106 να 8 εις τό ξηρόν αϊ νηες αύτοϋ. χατά δέ τόν χαιρόν τούτον προσ- 
πεπτωχυίας φήμης ότι μέλλει χατατρέχειν τήν χώραν Αντίγο- 
νος, Νέων, ΙππαρχΩν τότε χαΐ πάντας τούς Βοιωτών Ιππείς μετ 
αύτοϋ περιαγόμενος χάριν τοϋ παραφυλάττειν τήν χώραν, έπεγέ- 15 
νετο τοις περί τόν > Αντίγονον άπορουμένοις χαΐ δυσχρηστουμένοις 

9 διά τό συμβεβηχός, χαΐ δυνάμενος μεγάλα βλάχραι τούς Μαχε- 

10 δόνας έδοξε φείσασ&αι παρά τήν προσδοχίαν αύτΰν. τοις μέν 
οϋν Αλλοις Βοιωτοϊς ήρεσχε τοϋτο πράξας, τοις δέ Θηβαίοις ούχ 

11 δλως εύδόχει τό γεγονός, ό δ* Αντίγονος, έπελ&ούσης μετ' όλίγον 20 
της πλήμης χαϊ χουφισ&εισΰν των νεών, τφ μέν Νέωνι μεγάλην 
είχε χάριν έπϊ τφ μή συνεπιτε&εΐσ&αι σφίσι χατά τήν περι- 
πέτειαν, αύτός δέ τόν προχείμενον έτέλει πλουν εις τήν *Λσίαν. 

12 διό χαϊ μετά ταΰτα, νιχήσας Κλεομένη τόν 2παρτιάτην χαϊ χνριος 
γενόμενος της Λαχεδαίμονος, έπιστάτην άπέλειπε της πόλεως 25 
Βραχύλλην, ταύτην αύτφ χάριν άποδιδούς της τοϋ πατρός Νέωνος 
εύεργεσίας* έξ ών ούδέ χατά μιχρόν συνέβη τήν οίχίαν έπανορ&ω- 

13 &ηναι τήν περϊ τόν Βραχύλλην. ού μόνον δέ ταύτην αύτίδν έσχε 
τήν πρόνοιαν, άλλά χαϊ χατά τό συνεχές, ότέ μέν αύτός, ότέ δέ 
Φίλιππος, χορηγοϋντες χαϊ συνεπισχύοντες αίεί, ταχέως χατη- 30 
γωνίσαντο τούς έν ταΐς Θήβαις αύτοΐς άντιπολιτευομένους, χαϊ 
πάντας ήνάγχασαν μαχεδονίζειν πλήν τελέως όλίγων τινών. 

14 Τά μέν οϋν χατά τήν οίχίαν τήν Νέωνος τοιαύτην έλαβε 

ωά. Ρβίν. 2 μαχεόωσι <<Γ) αάά. ΒβηββΙβΓ, (όε) Γα 3 οί δνσηρε- 
ατονντο ΒΤΥ, ο? δνσηρεστονντεσ Ρ (οι δνσαρεστουντες Γα τυΐ£θ) 10 πλέον 
8. αοα βί ο ι. γ. 11 οοπιπιβ, ροβί Βοιωτίας άβΐ. βΐ ροιιίί ροδί Λα. 8οΙιν?6ΐ%· 
Ιι&βπββΓ 14 Ιππάρχων 29 ότ£ — δοΙι^βι^Ιι&βηββΓ, οτε — οτε Ρ 
30 χατηγονίοανχο 31 αντοϊς Γα, αντονα 

ετηβηά. 10 τάς έσχατίας ΒΤ¥ 11 Αάρνμναν δοΙπνβί^Ιι&βΐιββΓ αΐιοίοΓβ Γα 
*<1η. ρ. 19 14 8. με&' αυτόν ΒβΙΛβΓ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ΡοΙγΙ). XX, 5, 3 — 6, 11. 165 

τήν αρχήν χαί της πρός Μαχεδόνας συστάσεως χαϊ της χατά 
την ούσίαν έπιδόσεως' τά δέ κοινά των Βοιωτών εις τοσαύτην 6 
παραγεγόνει χαχεξίαν ώστε σχεδόν εΐχοσι χαϊ ε' έτών τό δίχαιον 
μη διεξήχ&αι παρ 1 αύτοίς μήτε περί τών Ιδιωτιχών συμβολαίων 

5 μήτε περί τών χοινών έγχλημάτων, άλλ' οί μέν φρουράς παραγ- 2 
γέλλοντες τών αρχόντων, οί δέ στρατείας χοινάς, έξέχοπτον άεΐ 
τήν διχαιοδοσίαν' ίνιοι δέ τών στρατηγών χαϊ μισθοδοσίας 
έποίουν έχ τών χοινών τοις άπόροις τών ανθρώπων, έξ ών 3 
έδιδάχ&η τά πλή&η τούτοις προσέχει* χαϊ τούτοις περιποιεΐν 

10 τάς αρχάς, δι* ών έμελλε τών μέν αδικημάτων χαϊ τών όφειλη- 
ματων ούχ ύφέξειν δίχας, προσλήψεσ&αι {δέ) τών χοινών αΐεί τι 
διά τήν τών αρχόντων χάριν, πλείστα δέ συνεβόλετο πρός τήν4τ>Λ(&να 
τοιαύτην · · · Όφέλτας, αίεί τι προσεπινοών 8 χατά τό παρόν 
έδόχει τούς πολλούς ώφελεΐν, μετά δέ ταΰτα πάντας άπολεΐν 

15 έμελλεν όμολογουμένως. τούτοις δ' ήχολού&ησε χαϊ έτερος 5 
ζήλος ούχ εύτνχής. οί μέν γαρ άτεχνοι τάς ούσίας ού τοις 
χατά γένος έπιγενομένοις τελευτώντες απέλειπον, δπερ ήν έ&ος 
παρ* αύτοΐς πρότερον, όλλ' εις εύωχίας χαϊ μέ&ας διετί&εντο 
χαϊ χοινάς τοις φίλοις έποίουν* πολλοί δέ χαϊ τών έχόντων 6 

20 γενεάς άπεμέριζον τοις συσσιτίοις τό πλεϊον μέρος της ούσίας, 
ώστε πολλούς είναι Βοιωτών οίς υπήρχε δείπνα του μηνός 
πλείω τών εις τόν μήνα διατεταγμένων ήμερών. διό χαί Μεγα- 7 
ρείς, μισήσαντες μέν τήν τοιαύτην χατάστασιν, μνησ&έντες δέ 
της προγεγενημένης αύτοΐς μετά τών 'Λχαιών συμπολιτείας, αΰτις 

25 άπένενσαν πρός τούς Ιάχαιούς χαί τήν έχείνων αίρεσιν. Μεγαρείς 8 
έξ αρχής μέν έπολιτεύοντο μετά τών ΪΛχαιών άπό τών χατ 
*Λντιγονον τόν Γονατάν χρόνων δτε δέ Κλεομένης εις τόν *1σ&μόν 
προσεχά&ισεν, διαχλεισ&έντες προσέ&εντο τοις Βοιωτοΐς μετά της 
τών ΙΑχαιών γνώμης, βραχύ δέ πρό τών νΰν λεγομένων χαιρών 9 

30 δυσαρεστήσαντες τβ πολιτείφ τών Βοιωτών αΰτις άπένευσαν πρός 
τούς Ιάχαιούς. οί δέ Βοιωτοί διοργισ&έντες έπϊ τφ χαταψρονεΐσ&αι 10 
δοχειν έξήλ&ον έπϊ τούς Μεγαρείς πανδημεϊ σύν τοις δπλοις. 
ούδένα δέ ποιουμένων λόγον τών Μεγαρέων τής παρουσίας αύτών, 11 

οοά. Ρβϊτ. 11 (<5£) αάΑ. Υα 12 τών Αρχόντων, 8β<1 ώ βΐ ο ί. γ. 13 τοιαύ- 
την | Όψέλταα 20 τοις ονσοιτίοις Υα βχ ΑίΑβη. 10 ρ. 418 1), ςρΐ Ιιαηο Ιοοόπι 
€Ϊΐ&1, τοιβ ονσι.τοισ Ρ 21 δείπνα Υα, δίπλα ΤΙ γόνατα 33 ποιον- 
μίνων δ&ΙιηΑβίιιβ, ποιούμενοι Ρ 

αηεηά. 13 Ιαο. ΐηάίοαί χαχεξίαν *<Μ· Υα κάη. ρ. 19, χατάσταοιν νβΐ 
χαταφ&οραν Ββίβ&β, λΗιηΙ *1ϋ 17 έπιγινομένοις ΉχύίΜάχ 26 <&] γαρ 
δοΙι^βί^ΛβπββΓ 28 προεχά$ιοε Υα &4η. ρ. 20 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



166 ΕχοβΓρΙα άβ νίιΐαύ&ιιβ βί νίίϋβ 

οΰτω &υμω&έντες πολιορχεΐν έπεβάλοντο χαΐ προσβολάς ποιεϊσ&αι 
12 τ# πόλει. πανιχοϋ <Γ έμπεσόντος αύτοΐς χαΐ φήμης ότι πάρεστιν 

Φιλοποίμην τούς Αχαιούς έχων, άπολιπόντες πρός τφ τείχει τάς 

χλίμαχας έφνγον προτροπάδην εις τήν οίχείαν. 
7 Τοιαύτην δ' έχοντες οί Βοιωτοί τήν διά&εσιν της πολιτείας, 5 

εύτυχώς πως διώλισ&ον χαΐ τούς χατά Φίλιππον χαΐ τούς χατ' 
2 *Αντίοχον χαιρούς. ίν γε μήν τοις έξης ού διέφυγον, αλλ* ώσπερ 

έπίτηδες άνταπόδοοιν ή τύχη ποιούμενη βαρέως έδοξεν αύτοΐς 

έπεμβαίνειν' υπέρ ών ήμεις έν τοις έξης ποιησόμε&α μνήμην, 
να 72. α Οτι οί πολλοί πρόφασιν μέν είχον της πρός 'Ρωμαίονς 10 

άλλοτριότητος τήν έπαναίρεοιν τήν Βραχύλλου χαΐ τήν στρατείαν, 

ήν έποιήσατο Τίτος έπΐ Κορώνειαν διά τούς έπιγινομένονς 

4 φόνους έν ταΐς όδοΐς των 'Ρωμαίων, τη δ' άλη&είφ χαχεχτονντες 

5 ταΐς ψνχαίς διά τάς προειρημένας αίτιας, χαΐ γάρ τοΰ βασι- 
λέως οννεγγίζοντος έξηεσαν έπϊ τήν άπάντηοιν οί τΰν Βοιωτών 15 
άρξαντες' σνμμίξαντες δέ χαΐ φιλαν&ρώπως όμιλήσαντες ήγον 
αύτόν εις τάς Θήβας. 

τέλος του χ λόγου της Πολυβίου ιστορίας 
73. Οτι Παμφιλίδας ό τΰν 'Ροδίων ναύαρχος έδόχει πρός 
πάντας τούς χαιρούς εύαρμοστότερος είναι τοΰ Πααιοτράτου 20 
διά τό βαθύτερος τί} φύσει χαΐ στασιμώ τ ερος μάλλον ή τόλμη- 

6 ρότερος ύπάρχειν. άγα&οΐ γάρ οί πολλοί των άν&ρώπων ούχ έχ 
των χατά λόγον, αλλ* έχ τΰν συμβαινόντων ποιεΐσ&αι τάς 
διαλήψεις. 

72 Ροΐ^ΐ). XX 7, 3 — 5 73 ΡοΙ^Ι). XXI 7, 5-6 



ωά. Ρ&γ. (βί 8ηίά.) 3 άπολειπόντεσ 5 διά&εσι 6 διόλωΰον 11 έπαν- 
αίρεσι 11 οτρατειαν β. λοο. 6ΐ ει ί. γ. 12 χορωνείαν 15 ίξήεσαν 
19 Παμφιλίόας ^Ροδίων ναναρχος' ος έδόχει — 24 διαλήψεις: 8ηί<1. ν. Παμ- 
φιλίδας 19 ο δε έδόχει — 22 υπάρχειν: 8α ί ά. ν. εφαρμοστότερος (ββά 
ν. αάη. &ά νβ. 22 — 24 ί. ί.) 20 πάντας τονς 8υίά. πίτοςαβ Ιοοο (βί ίη<1β 
7α), τονς πάντασ\¥ τον οτη. 8ηίά. ν. εναρμ. 22 νπάρχειν: άββ. δυϊΔ. 
ν. εναρμ. 22 — 24 οί γαρ πολλοί — συμβαινόντων άγα&οί ποιεΐσ&αι τ. 
διαλ·: 8πί(1. ν. διάληψις, ςαΛαβ 8ηΜιιη£Η: άρτι γάρ δι αντό τοντο προχε- 
χειρισμένοι τον Πεισιστρατον (βίο), διά τό πράξιν ϊχπν τινά χαΐ τόϊφ,αν, πα- 
ραχρήμα μετέπιπτον είς τάναντία ταΐς γνώμαις δια την περιπέτειαν. Ρ&ίβΙ 
ΐ£ΐίηΓ Ιι&ηο ^1θ88Εΐη βχ αϋο ϋίαίο βηπιρί&ιη 6886, παπί νίχ 0Γβ<ϋΙ>ί1β ββΐ ΙίΕβο 
πΐϋιη» ίη ηοβίΓΟ ϋίηΐο οΐίηι βχβϋΐίβδβ, ββά βοπβ&β ίηοηπ» ίηίβΓΟίϋβδβ ίη οοά. 

αηβηά. 13 ήσαν ροβί: χαχεχτονντες &άά. Ηηΐίβοΐι 16 άρχοντες 7α Εάη. 
ρ. 20 20 Πανσιστράτον 7α αάη. ρ. 20 

εάορ. 19 Ρ&πιρΜΗά&θ ηοιηβη αϊ) βχοβΓρίΟΓβ βιτοΓθ ββββ ροβίίππι ρπ> 
ΕαάΛΐηί ϊοοεί Υ&η ΟβΙάβΓ, θεεοΗ. ά. αΐί. ΕΗοά. ρ. 136 &άη. 3 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ΡοΙ^Ι). XX, 6, 11— ΧΧΠ, 17, 6. 167 

74. °Οτι Λιοφάνης δ Μεγαλοπολίτης μεγάλην ίξιν εΐχεν έν 
τοις πολεμιχοΐς δια τό πολυχρονίου γεγονότος τον πρός Νάβιν 
πολέμου τοις Μεγαλοπολίταις άοτυγείτονος πάντα συνεχώς τόν 
χρόνον υπό τόν Φιλοποίμενα τεταγμένος τριβήν έσχηχέναι τΰν 

5 κατά πόλεμον έργων άλη&ινήν. χωρίς τε τούτων χατά τήν 2 
έπιφάνειαν χαϊ χατά τήν σωματιχήν χρείαν ήν δ προειρημένος 
άνήρ δυνατός χαΐ χαταπληχτιχός. τό δέ χυριώτατον, πρός πόλε- 3 
μον ύπήρχεν άνήρ άγα&ός χαΐ τοις δπλοις έχρήτο διαφερόντως. 

75. α Οτι Μοαγέτης ήν τύραννος Κιβύρας, ώμός γεγονώς χαϊ ρ * ^ ζ"^ άβ 
10 δόλιος, χαϊ ούχ άξιός έστιν έχ παραδρομής, άλλα μετ έπιστά- 2 ι^.?θηί.23 

σεως τυχεΐν της άρμοζούαης μνήμης. β Γϋβ β^γ 

76. "Οτι Πτολεμαίος ό βασιλεύς Λίγύπτου δτε τήν Λύχων 
πύλιν έπολιόρχησε, χαταπλαγέντες τό γεγονός οΐ δυνάσται τΰν 
Αιγυπτίων ίδωχαν αφάς αύτούς εις τήν τοΰ βασιλέως πίστιν. 

15 οϊς χαχ&ς έχρήσατο χαϊ εις χινδύνους πολλούς ένέπεσεν. πάρα- 2. 3 
πλήσιον δέ τι συνέβη χαϊ χατά τούς χαιρούς, ήνίχα Πολυχράτης 
τούς άποστάτας έχειρώσατο. οί γάρ περί τόν *Λ&ίνιν χαϊ 4 
Παυσίραν χαϊ Χέσουφον χαϊ τόν Ίρόβαστον, οίπερ ήσαν έτι 
διασωζόμενοι τΰν δυναστών, εϊξαντες τοις πράγμασι παρήσαν 

20 εις τήν 2άιν, σφάς αύτούς εις τήν τοΰ βασιλέως έγχειρίζοντες 
{πίστιν)' δ δέ Πτολεμαίος ά&ετήσας τάς πίστεις χαϊ δήσας 5 
τούς άν&ρώπους γυμνούς ταΐς άμάξαις είλχε χαϊ μετά ταΰτα *ά. ΒοΙμ. 
τιμωρησάμενος όπέχτεινεν. χαϊ παραγενόμενος εις τήν Ναυχρα- 6 



74 Ρο1?1).ΧΧΙ 9, 1—3 Β\Υ (9, 3—5 ΗπΙ^Λ) 75 ΡοΙγΙκΧΧΙ 34, 1. 2 
76 ΡοΙγΙ). ΧΧΠ 17 ΒΤΥ (7 Ηαΐΐβοΐι) 



Ρβίτββοίαηο. Νοη ίαπιβη ΒαΜ&πι Ιιαβο β Ιϋαίο άβ ββηίβηίϋβ ΙΐΛαδίβδβ, ςαοά, 
βηβρίο&Ιπβ ββΐ Ύα αάη. ρ. 21, ΓβρβΓίο Ιιοο ίϋπίο οο^ηονίπιιΐβ, υ.1>ί βοΐο^απι β 
Ρο1γ6. XX 12 ρβΐϊΐ&πι (η. 98 &ρπά Βοίδδβν&ίη ρ. 175) βίΛΐίπι ββςαϋτΐΓ &Ηα β 
ΡοΙγΙ). ΧΧΤ 41 ΙιαπδΙα. Ρίβπ ροΐββί; αϊ βχ βοάβπι ίοηΐβ ςαο $1. όιάληψις βΐί&ιη 
£ΐ· εφαρμοστότερος Παχβήί; 

ωά. Ρώτ. [βί 8%Λά.) 1 άιοφάνης. οντος Μεγαλοπολίτης ήν' ος μεγάλην 
— 8 όιαφερόντως: 8πί<1. ν. άιοφάνης 1 ίξιν 8. &οο. β* ιν ί. γ. Ρ 6 προει- 
ρημένος οπι. διιίά. 7 χαϊ 8ιπ<1., οιη. Ρ χνριωτερον δτπά. 8 διαφερόντως: 
άββ. 8ηϊά. 10 έπιστάσεως 7α, έπί τάσεωσ 18 πανσιραν (β. &οο.) Ιγο- 
ύαείχιε: Τα ίη νβκ. ϊρόβαστον (8. βρίτ.) 20 είς την Σάιν 8ο1ι*τβΐ£ΐΐΛβιΐ8βΓ, 
είστον οαϊν (3. &οο.) 21 (πίστιν) αάά. Γα 

οοά. ΡοΖ«/6. 9 μοαγέστης* βχο. άβ Ιβ£&1. 

εηιβηά. 23 Νανχρατιν να 

10 χαϊ ονχ] βχοβΓρίοηβ ιηαηππι &£ηονϋ; Β IV 12 οτι — ότε βΐ 
15 οίς — ίνέπεσεν] βοΙο^ΛΓϋ ιη&ηυιη &£ηονϋ -ΒΤΓ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



168 ΕχββΓρί» άβ νίΓίυϋϋπβ βί νίϋίβ 

τίαν μετά της στρατιάς χαϊ παραστήσαντος αύτφ τούς έξε- 
νολογημένους άνδρας έχ της ^Ελλάδος Ιάριστονίχου χαΐ προσδεξά- 
7 μένος τούτους άπέπλευσεν εις ΙΑλεξάνδρειαν , τΰίν μέν τον 
πολέμου πράξεων ούδεμιάς χεχοινωνηχώς διά τήν Πολυκράτους 
άδιχοδοξίαν 9 χαίπερ έχων έτη ε' χαϊ εΐχοσιν. 5 

77. Οτι ^Απολλωνίας, ή Αττάλου του πατρός Εύμένους τοϋ 
βασιλέως γαμετή, Κυζιχηνή ήν, γυνή διά πλείους αιτίας άξια 

2 μνήμης χαϊ παρασημασίας. χαϊ γαρ δτι δημότις υπάρχουσα 
βασίλισσα έγεγόνει χαϊ ταύτην διεφύλαξε τήν ύπεροχήν μέχρι 
της τελευταίας, [δτι] ούχ έταιριχήν προσφερομένη πιθανότητα, 10 
σωφρονιχήν δέ χαϊ πολιτιχήν σεμνότητα χαϊ χαλοχαγα&ίαν, χαϊ 

3 διχαία τυγχάνειν της έπ' άγα&ψ μνήμης έστίν, χαϊ χα&όλου 
τέτταρας υίούς γεννήσασα πρός πάντας τούτους άνυπέρβλητον 
διεφύλαξε τήν εΰνοιαν χαϊ φιλοστοργίαν μέχρι της τοΰ βίου 
χαταστροφής, χαίτοι χρόνον ούχ όλίγον ύπερβιώσασα τάνδρός. 15 

α 4 πλήν οίγε περϊ τόν "Λτταλον έν τ$ παρεπιδημίφ χαλήν περιε- 
ποιήσαντο φήμην, άποδιδόντες τβ μητρϊ τήν χα&ήχουσαν χάριτα 

5 χαϊ τιμήν, άγοντες γάρ έξ άμφοΐν τοΐν χεροΐν μέσην αύτ&ν 
τήν μητέρα περιηεσαν τά ιερά χαϊ τήν πόλιν μετά της 

6 θεραπείας, έφ* οίς οΐ θεώμενοι μεγάλως τούς νεανίσχους 20 

7 άπεδέχοντο χαϊ χατηξίουν, χαϊ μνημονεύοντες τών περί τόν 
Κλέοβιν χαϊ Βίτωνα συνέχρινον τάς αιρέσεις αύτων, χαϊ τό 
της προθυμίας της έχείνων λαμπρόν τφ της υπεροχής τών 

8 βασιλέων άξιώματι συναναπληροΰντες. ταϋτα <Γ έτελέσθη έν 
Κυζίχφ μετά τήν διάλυσιν τήν πρός Προυσίαν τόν βασιλέα. 25 

77 Ρο1?1). ΧΧΠ 20 



€θά. Ρεχν. {εΐ 8χιίά.) 1 μετατηα (β. αοο.) τρατιάα 3 άπέπλεναεν, 8βά 
έπλενοεν ι. Γ. 4 χεχοινωνιχώσ 6 Απολλωνίας — 25 βασιλέα: 8αϋ. 
ν. Απολλωνίας 6 η ομ. 8πίά. 7 β. Κνζιχηνη — παρασημααίας οιη· 8αίά. 
8 χαϊ γάρ οτι] ήτις 8τάΛ. οναα 8ακ1. 9 βασίλεισοα Ρ 10 τελευταίας Τα, 
τελευταίασ οτι Ρ, τελευταίας ημέρας 8αίά. 11 β. χαϊ διχαία — χαϊ χαθ-όλον 
οω. 8τιίΑ. βί; ρβΓ^ίί τέτταρας γάρ 14 έφνλαξεν ευνοιαν 8πϊά. 14 β. μεχρί τε- 
λευτης 8πίά. 16 περιεποιήσαντο δηίά. (βί βχ βο Τα), ίποι^ααντο Ρ 18 ταϊν 
8ηίά. αχτών Ββ&ΚβΓ, αυτών 19 περιι]εοαν Ρ, παρχεσαν δπίά. 21 τον 
οίώ. 8χάά. 22 χλεόβιν Ρ 24 <Γ οιη. 8αΜ. 

εηι&ιά. 2 χαϊ άβΐ. Τα 6 \4πολλωνίς Ιι. Όνιάοτί 8 οτι άβΐ. Ηηΐίβοΐι 
11 8. χαϊ διχαία] χαϊ άβΐ. δοΙιτνβί^ΙιαβιΐδβΓ 12 χα&όλον (οτι) 7α, χα&ότι 

Καβί&βτ 

6θΙθ(}. 6 β. οτι — ην βί; 9 βασίλισσα έγεγόνει] βο1θ£&ηί ιη&ιιηιη &£ηονίί, .ΒΤ7 
24 8. ταϋτα — Κνζιχφ] βο1θ£&ϊΐί ιοΛηπιπ α^ηονίί; Β IV 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ΡοΙγΙ). ΧΧΤΙ, 17, 6 — ΧΧΙΠ, δ, 8. 169 

78. σ Οτι Όρτιάγων ό Γαλάτης, των έν ττ) Ι4σί<ρ βασιλεύων, 
έπεβάλετο τήν απάντων των Γαλατών δνναστείαν εις έαντόν 
μεταστήσαι, χαϊ πολλά πρός το ντο τό μέρος έφόδια προσε- 2 
φέρετο χαϊ φύσει χαϊ τριβγ}. χαϊ γαρ εύεργετιχός ήν χαϊ μέγα- 3 

5 λόψνχος χαϊ χατά τάς έντεύξεις εύχαρις χαϊ συνετός, τό δέ 4 
σννέχον παρά Γαλάταις άνδρώδης ήν χαϊ δνναμιχός πρός τάς 
πολεμιχάς χρείας. 

79. "Οτι *Λριστόνιχος ό τον Πτολεμαίου του βασιλέως Αι- 
γύπτου εύνονχος μέν ήν, έχ παιδιού (Γ έγεγόνει σύντροφος τφ 

10 βασιλεΐ. της <Γ ήλιχίας προβαινονσης άνδρωδεστέραν εΐχεν η 2 
χατ εύνοϋχον τόλμαν χαϊ προαίρεσιν. χαϊ γάρ φύσει στρατιω- 3 
τιχός ήν χαϊ τήν πλείστην έποιεΐτο διατριβήν έν τούτοις χαϊ 
περί ταΰτα. παραπλησίως δέ χαϊ χατά τάς έντεύξεις Ιχανός 4 
υπήρχε χαϊ τόν χοινόν νοΰν εΐχεν, δ σπάνιόν έστι. πρός δέ 5 

15 τούτοις πρός εύεργεσίαν άν&ρώπων πεφύχει χαλώς. 

80. °Οτι Λεινοχράτης ό Μεσσήνιος ήν ού μόνον χατά τήν 
τριβήν, άλλά χαϊ χατά τήν φύσιν αύλιχός χαϊ στρατιωτιχός 
άν&ρωπος. τόν δέ πραγματιχόν τρόπον έπέφαινε μέν τέλειον, 5 
ήν δέ ψευδεπίγραφος χαϊ φωπιχός. έν τε γάρ τοις πολεμνχοϊς 6 

20 χατά μέν τήν εύχέρειαν χαϊ τήν τόλμαν πολύ διέφερε τΰν άλλων 
χαϊ λαμπρός ήν έν τοις χατ' ιδίαν χινδύνοις. όμοίως δέ χαϊ 7 ρ 
χατά τήν άλλην διά&εσιν έν μέν ταΐς όμιλίαις εύχαρις χαϊ 
πρόχειρος ήν, παρά τε τάς συνουσίας εύτράπελος χαϊ πολιτιχός, 
άμα δέ τούτοις φιλέραστος, περϊ δέ χοινών ή πολιτικών πραγ- 8 

25 μάτων άτενίσαι χαϊ προιδέσ&αι τό μέλλον ασφαλώς, έτι δέ 

78 Ρο1?1>. XXII 21 79 Ρο1?1). XXII 22 80 Ρο1?1. ΧΧΙΙΙ 5, 4—14 



ωά. Ράτ. εϊ 8η%ά. 1 Όρτιάγων — 7 χρείας* δχχίά. ν. % Ορτιάγων 1 8. ό 
γαλάτηα των έν τίμ άσίαι βα\σιλεων {βασιλείων Ηηΐΐβοΐι) έπεβάλετο Ρ, Γα- 
λάτης' ος έπεβάλετο των έν τ% Ασία βασιλείων δχύά. 2 έαντόν 8αίά., 

αυτόν Ρ 3 προσεβάλλετο 8ιπ<ϊ. 4 — 7 ευεργ- ην χαϊ πολεμικός χαϊ 
δυναμικός πρός πολεμικές χρείας 8ηίά. 8 Άριστόνικος — 15 καλώς: 8αϊά. 
ν. Άριστόνικος 10 εΐχεν η 8αίά., ϊσχε Ρ 12 διατριβήν έποιεΐτο 8αίά. 
13 δϊ οιη. δυίά. 15 έπεφίκει καλός 8πίά. 16 Δεινοκράτης Μεσσηνιος ου — 
ρ. 170, 16 βονλησιν: βηϋ. ν. Δεινοκράτης 16 κατά | κατά Ρ 18 Β. τόν — 
φωπικός: 8\χιά. ν. §ωπικός 18 πρακτικον 8πίά. ν. $ωπ. έπέφαινε Ρ βΐ 
8αίά. εοά. Α ν. Δειν., νπέφαινε αΐϋ 8ηίά. οοά. ν. Δειν. βΐ οπιηβδ ν. ρωπ. μίν 
οπι. 8πΐά. ν. $ωπ. 19 ρωπικός: άβ8. δτιίά. ν. $ωπ. 24 περί κοινών δΐ 
8ακΙ. 25 έμφρόνως &νάά. 

βτηεηά. 2 αυτόν Υα 

βοίορ. 1 ΙΙτι — βασ. βί 8 οτι — Αΐγ.] βοΐο^βχϋ ιη&ηηιη Λ^ηονίΐ; ΒΤΫ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



Εχοβιρί» άβ νίΓίτιΙίΙ>Π8 βί νίύίδ 



Βοίδδ 



-4 ω 

£ ±! 

Ο. Τ3 

£ Ο) 

^ ο 



παρασχευάοαο&αι χαί διαλεχ&ηναι πρός πλή&ος είς τέλος άδύ- 

9 νατος. %αί ποτέ χεχινηχώς αρχήν μεγάλων χαχΰν τΫ} πατρίδι, 
τελείως ούδ&ν φετο ποιεϊν , άλλα τήν αύτήν άγωγήν ήγε τοΰ 
βίου, προορώμενος ούδέν τΰίν μελλόντων, έρΰν δέ και κω&ωνιζό- 
μενος άφ' ήμέρας χαί τοις αχροάμασι τάς άχοάς όνατε&ειχώς. 5 

10 βραχεΐαν δέ τινα της περιστάσεως ίμψασιν δ Τίτος αύτόν ήνάγ- 

11 χασε λαβείν, ίδών γαρ αύτόν παρά πότον έν μαχροΐς Ιματίοις 
όρχούμενον, παρ αύτά μέν έαιώπησε, τ% δ* αϋριον έντνγχάνον- 

12 τος αύτοΰ χαί τι περϊ της πατρίδος άξιοΰντος " Έγώ μέν, ώ 
Λεινοχράτη , πάν" £φη "ποιήσω τό δυνατόν* έπΐ δέ σον &αν- 10 
μάζω πως δύνη παρά πότον όρχεισ&αι, τηλιχούτων πραγμάτων 

18 άρχήν χεχινηχώς έν τοις "Ελλησιν. >} δοχεΐ δέ τότε βραχύ τι 
σνσταλήναι χαί μα&εΐν ώς άνοίχειον νπό&εσιν της ιδίας αίρέ- 
14 σεως χαί φύσεως άποδέδωχε. πλήν τόγε παρήν εις τήν χ Ελλάδα 
€ί 111*39 ^ 288 ^ Βτ ^ το ^ Τίτου πεπεισμένος έξ έφόδον τά χατά τήν Μεσσήνην 1δ 
β<ι. Ό* Βοογ χειρισ&ήσεσ&αι χατά τήν αύτοΰ βούλησιν. 

81. "Οτι τφ βασιλεΐ Φιλίππφ χαί τί) συμπάση Μαχεδονίηε 
χατά τοϋτον τόν χαιρόν δεινή τις αρχή χαχων ένέπεσε χαί 

2 πολλής έιιιστάσεως χαί μνήμης αξία. χα&άπερ γάρ άν εί δίχην 

ή τύχη βουλομένη λαβείν χαιρφ παρ ' αύτοΰ πάντων τΩν άσεβη- 20 
μάτων χαί παρανομημάτων ών είργάσατο χατά τόν βίον, τότε 
παρέστησέ τινας έρινΰς χαί ποινάς χαί προστροπαίονς των δι' 

3 έχεΐνον ήτνχηχότων' οΐ συνόντες αύτφ χαί νύχτωρ χαί με&' 
Η^ν*^"^ ^^ αν τοία ^ τα ζ £λαβον παρ* αύτοΰ τιμωρίας , έως οΰ τό ζην 



81 Ρο1}'ΐ3. ΧΧΙΠ 10, 1 — 15 



ωά. Ράν. (βί Βχιιά.) 2 χεχινιχώσ Ρ 4 προορωμενος — μελλόντων 8πίά., 
οπι. Ρ ίρών — χω&ωνιζόμενος: 8αΐά. ν. χωΟωνίσαι 6 6έ\ τέ 8πί<1. 
6 τίτοο Ρ οοηβίΑΠ^Γ, Τίτος 8ηίά. Π πότον 8ηίά. (βί βχ βο Τα), πό\τον Ρ 
12 "Ελλησι 8πίά. όοχεϊ 8ηίά., όοχει (β. &οο.) Ρ 13 ν\πό$εσι Ρ 14 τό\γε 
παρήν Ρ, τόγε παρεϊναι 8αίά. 16 χειρω$ησεσ&αι 8\άά. αυτόν (βίο) Ρ 8αΐά. 
βούλησιν] άββ. 8πϊά. ν. Δειν. 17 οτι Τα, τι 20 πάντων — 23 ι)τυ- 
χηχότων: δτΐίά. ν. ποινή 21 χατά τον βίον ί τότε οπι. 8ηίά. 22 παρ- 
έστησέ Ρ, παρέστησαν αντω δπίά. έριννσ \ Ρ 8ηίά. εοά. Α πι. ρΓ., ίρινννς 
τοίίφά δηίά. οοά. 22 8. χαϊ προστρ. — ητυχηχότων: 8ηίά. ν. προστ ρό- 
π α ιο ς 23 με&ημέρα Ρ 

ωά. ΡοΙρΙ). 16 έγχειρισ&ήσεσ&αι* βχο. άβ 1β£. 

ενηεηά. 2 χαί τότε 8ο1ι^βί^1ι&βΠ8βΓ 12 έόόχει Ν&ββΓ 14 τότε Τα 
16 αυτόν ΒβΙΛβΓ 20 (έν) χαίρω 7α, (£νΙ) χαίρω Κβίβίεβ 

βάο^' 18 *κτά τούτον τον χαιρόν] βο1θ£β.Γπ πιαηηπι α^πονίΐ: Β1¥ 



ο 

ΓΜ Τ3 
ΓΝ Β 

Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ 

ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ζ*""^ Ι 

1 δ □ρ^θΐϊ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 

ω ζ, 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



β ?οΙγ\). XXIII, 5, 8 — 10, 12. 



171 



έξέλειπεν, ώς χαϊ πάντας ανθρώπους όμολογήσαι διότι χατά 
τήν παροιμίαν ίστι ΛΙχης όφ&αλμός , μηδέποτε δει χατα- 
φρονεΐν αν&ρώπους ύπάρχοντας. πρώτον μέν γαρ αύτφ ταύτην 4ρ.Π8να 
παρεστήσαντο τήν έννοιαν δτι δει μέλλοντα πολεμεΐν πρός 

δ 'Ρωμαίους έχ τ(δν έπιψανεστάτων χαϊ παρα&αλαττίων πόλεων 
τούς μέν πολιτιχούς άνδρας μετά τεχνών χαΐ γυναιχών ανάστα- 
τους ποιήσαντα μεταγαγεϊν μέν εις τήν νυν μέν Ήμα&Ιαν, τό δέ 
παλαιόν Παιονίαν προσαγορευομένην, πληρωσαι (δέ} χαϊ Θρ$χων 5 
χαϊ βαρβάρων τάς πόλεις, ώς βεβαιοτέρας αύτφ της έχ τούτων 

10 πίστεως ύπαρξούσης χατά τάς περιστάσεις, οΰ συντελουμένου, 6 
χαϊ των άν&ρώπων άνασπάστων γινομένων , τηλιχοντο συνέβη 
γενέσ&αι πέν&ος χαϊ τηλιχοΰτον &όρυβον ώστε δοριάλωτον δοχεΐν 
άπασαν γίνεσ&αι. έξ ών χατάραι χαϊ &εοχλυτήσεις ίγίνοντο 7 
χατά του βασιλέως, ούχέτι λά&ρφ μόνον, άλλά χαϊ φανερως. 

15 μετά δέ ταϋτα βουλη&είς μηδέν άλλότριον ύποχα&έσ&αι μηδέ 8 
δυσμενές μηδέν άπολιπεΐν τ$ βασιλείς, έγραψε τοις έπΐ τΩν 
πόλεων διατεταγμένοις άναζητήσασι τούς υΙούς χαϊ τάς θυγα- 
τέρας τΩν ύπ* αύτοΰ Μαχεδόνων άνηρημένων, εις φυλαχήν άπο- 
-θ-έσ&αι, μάλιστα μέν γέρων έπΐ τούς περϊ "Λδμητον χαϊ Πυρ- 9 

20 ριχον χαϊ 2άμον χαϊ τούς μετά τούτων άπολομένους' άμα δέ 10 

τούτοις συμπεριέλαβε χαϊ τούς άλλους άπαντας, δσοι χατά βασι- ^βπηοβ 
λιχόν πρόσταγμα του ζην έστερή&ησαν , έπιφ&εγξάμενος, ώς ρ.ιβοβά. 
φασι, τόν στίχον τούτον* Βοΐ5δ * 
νήπιος δς πατέρα χτείνας υ Ιούς χαταλείπει. 

25 όντων δέ τ(5ν πλείστων έπιφανΰν διά τάς τΩν πατέρων παρα- 11 
γωγάς, έπιφανή χαϊ τήν τούτων άτυχίαν συνέβαινε γίνεσ&αι χαϊ 
παρά πάσιν έλεεινήν. τρίτον δ* ή τύχη δράμα χατά τόν αύτόν 12 



ωά. ΡβίΓ. (εί Βν,χά.) 1 ώς — 3 υπάρχοντας: 8ηί<1. ν. Δίκης όφ&αλμός 
2 θ. εστί τις δίκης — υπάρχοντας: 8υίά. ν. εστι τις δίκης 2 εστι διιίά. 
ν. Δίκης όφ&., ίστι Ρ, εστι τις 8πκΙ. ν. εστί τις δίκης δει οιη. δαίά. πΐτοςτιβ 
Ιοοο 3 υπάρχοντας: άββ. δπίά. πίΓοςπβ Ιοοο 4 εννοιαν Γα, εννοιαν (8. 
βρίΓ. βί &οο.) μέλλον τα\ 8 <ίέ &Α<Ι. Γα δρακών 11 άνασπαστών Ρ, οοη. 
ΒβϋβΓ 13 8. έξ ών — ίγίνοντο κατ αντον: 8πίά. ν. ΰεοκλντήσαντες 
15 6 βονλη&είς — 16 τξ βασιλεία: 8ηίά. ν. νποκα9έσ&αι 16 άπολείπειν 
&τύά. τ$ βασιλεία 8πί<1. (ίη ^πε νοοβ άβδίηίΐ;), τήι βασιλέωσ Ρ 19 πνρ· 
ρίχον Ρ, οογγ. Ιλ. ϋϊηάοΓί 20 — 24 οί. 8αίά. ν. Φίλιππος 6 Μακεδών 

β* ν. νήπιο ς 23 φ α στίχον] δίαβίηϊ 24 καταλίπει 

6ίηεηά. 1 έξέλιπεν Γα 4 παρέστησαν ΒβΙί&βΓ 7 μεν &η1β είς άβΐ. 
ΒβΙΛβΓ 13 γίνεσΰαι (την παραλίαν) ΒβϋθΓ 16 (προς) την βασιλείαν 
ΒΤν 25 προαγωγάς \νβ3Βθ1πι§ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



172 



13 καιρόν έπεισήγαγεν τό χατά τούς υιούς, έν φ τΰν μέν νεανίσχων 
άλλήλοις έπιβουλευόντων, της δ* όναφοράς περί τούτων έπ' 
αυτόν γινομένης, χαί όέον δια λαμβάνειν πότερον δει γίνεσ&αι 
τ(5ν υΐΰν φονέα χαϊ πότερον αύτΰν δεδιίναι μάλλον χατά τόν 
^5 βίον, μή γηράσχων αύτός πά&ΐ) τό παραπλήσιο*, έστροβεΐτο 

14 νύχτωρ χαΐ με&' ήμέραν περϊ τούτων διανοούμενος, έν τοιαύταις 
ρ. 121 να ($' οϋοης άτυχίαις χαΐ ταραχαίς της αύτον ψυχής, τις ούχ άν 

είχότως νπολάβοι &εών τίνων αύτφ μήνιν εις τό γήρας χατα* 

15 σχήψαι διά τάς έν τφ παραγεγονότι βίψ παρανομίας; τούτο δ* 
£τι μάλλον έσται δηλον έχ των έξης φη&ησομένων. ΖΗΤΕΙ ΕΝ 10 
ΤΩΙ ΠΕΡΙ ΠΛΡΛΛΟΒΩΝ. 

Εχζ. άζ δβηί. 82. "Οτι Φιλοποίμην , ό των ΐΛχαιΰν στρατηγός , άνήρ ήν 
Βοίδδ. β Τ & ν γΜΤ> άρετήν πρό του ούδενός δεύτερος, της τύχης μέντοι 
7 γ 1 ήττων, μετά δέ τοΰτον Λνχόρταν, δς ήν ούδ&ν ήττων τούτου. 

83. Ότι Φιλοποίμην τετταράχοντα έτη σννή&ως φιλοδο- 15 
ξήσας έν δημοχρατιχφ χαΐ πολνειδεϊ πολιτεύματι, πάντη πάντως 

9 διέφυγε τόν των πολλών φ&όνον, τό πλεΐον ου πρός χάριν, αλλά 
μετά παρρησίας πολιτευόμενος 9 δ σπανίως άν εϋροι τις γεγονός. 

84. "Οτι Αννίβας έπταχαίδεχα έτη μείνας έν τοις ύπαί&ροις 
χαΐ πλείστοις άλλοφύλοις χαΐ έτερογλώττοις όνδράσι χρησάμενος 20 
πρός άπηλπισμένας χαΐ παραδόξους έλπίδας ύπ* ού&ενός οΰτ' 
έ7εεβουλεύ&η τό παράπαν ούτ έγχατελείφ&η υπό τΰν συστρα- 
τευομένων. 

82 ΡοΙ^Ι. XXIII 12, 3. 7 83 Ρο1?1>. ΧΧΠΙ 12, 8-9 84 ΡοΙγΙ). 
ΧΧΠΙ 13, 2 



ΰοά. Ρβίτ. 10 των έ§ής Τα, βν&ηηίί; ία Ρ 13. 14 χατ άρετήν βΐ μετά 
όε τούτον 7α {χατ άρετήν βίί&πι βχο. άβ δβηί. 1. 1.), ηπηο ίη Ρ ραβηβ βν&ηίάα 
Ε€§γθ άίβρβχί 14 λνχόρταν (βίο) 21 8. οντεπεβουλεύδη, 8βά ευ ί. Γ. 

22 οντέγγεχατελείφ&η 

ωά. ΡοΙμο. 13 προ αυτού* βχο. άβ 86ηί. (8ηίάΛ8 ν. 'Αννίβας*, φίΛβ 
£ΐθ88& εχ αϋο ϋίπίο ΟοπδΐαηΙιπί&ηο βηπιρία 68() 20 πλείστοις — άνδράσι] πλεΐ- 
στοις άνδράοιν άλλοφύλοις * 21 έλπίδας] έπιβολάς 21 8. οϋτ' ίπεβ. — 
οντ* οπι.* 

ενιεηά. 3 ποτέρου Εβίβΐίβ 9 προγεγονότι Εβίβΐίβ 14 μετά δε τούτον 
Λνχόρτας Τα, μετά δε (δ' εΊλοντο Λνχόρταν ΚαβΙϊβΓ, βο1θ£&τίαιη οογ- 

Π£βηΐβ8 1δ συνεχώς Υα 

€θ!θ(/. 12 8. άνήρ — δεύτερος ρΓΟ άνήρ γενόμενος ονδενός των προ τον 
χατ* άρετήν δεύτερος 14 ροδί γ" ήττων πιηΐΐβ. οπι., οί. βχο. άβ ββηί. 19 οτι — 
έπταχαίδεχα ρΓΟ ίπταχ. γαρ ροβΐ νπαί&ροις οπι. πλεϊοτά τ 9 έθνη χαί βάρ- 
βαρα διεξελ&ών 20 ροβΐ χρηαάμενος οπι. οννεργοΐς 22 ίγχατ. — ουατρ. ρτο 
£χουσίως έγχατ. των απαξ αντψ χοινωνηοάντων χαί όόντων Εαυτούς εις χείρας 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ρο1?1>. XXIII, 10, 13 - XXIV, 7, 7. 173 

85. °Οτι Πόπλιος φιλοδοξήαας έν άριστοχρατιχφ πολιτεύματι 
τηλιχαύτην περιεποιήσατο παρά μέν τοις δχλοις εϋνοιαν παρά 

τφ συνεδρίψ πίστιν, &στ έν μέν τφ δήμφ κρίνε ιν τινός 2 
έπιβαλλομένον κατά τά 'Ρωμαίων έ&η, χαΐ πολλά [μϊν] χατηγορή- 

5 σαντος χαΐ πιχρ&ς, άλλο μϊν ού&ίν είπε προελ&ών, ούχ ίψη δΐ 3 
πρέπον είναι τφ δήμψ τ(Άν 'Ρωμαίων ού&ενός άχονειν χατη- 
γοροϋντος Ποπλίον Κορνηλίου Σχιπίωνος, δι δν αύτήν τήν τον 
λέγειν έξονσίαν ίχουσιν οΐ χατηγοροϋντες. ών άχούσαντες οι 4 
πολλοί παραχρήμα διελν&ησαν πάντες έχ της έχχλησίας, άπολι- 

10 πάντες τόν χατηγοροΰντα μόνον. 

86. "Οτι χατά τούς αύτούς χαιρούς ήν τις έν τγ) Λαχεδαίμονι 
Χαίρων, δς έτύγχανε τφ πρότερον ίτει πεπρεσβενχώς εις τήν 
Ψώμην, άν&ρωπος άγχίνονς μέν χαϊ πραχτιχός, νέος δΐ χαΐ 
ταπεινός χαϊ δημοτιχής αγωγής τετενχώς. ούτος όχλαγωγΰν χαϊ 2 ρ. 122 να 

15 χινήοας δ μη&είς έτερος έ&άρρει, ταχέως περιεποιήσατο φαντα- 
σίαν παρά τοις πολλοίς, χαϊ τό μίν πρΰτον άφελόμενος τήν 3 
χώραν, ήν οΐ τύραννοι συνεχώρηοαν ταΐς νπολειφ&εΐσαις τών 
φυγάδων άδελφαίς χαϊ γυναιξί χαϊ μητράοι χαϊ τέχνοις, ταντην 
διέδωχε τοις λεπτοϊς είχβ χαϊ άνίαως χατά τήν ιδίαν έξονσίαν. 

20 μετά δ$ ταΰτα τοις χοινοίς ώς ιδίοις χρώμενος έξεδαπάνα τάς 4 
προσόδους, ού νόμου στοχαζόμενος , ού χοινοΰ δόγματος, ούχ 
άρχοντος, έφ* οΐς τίνες άγαναχτήσαντες έσπούδαζον χαταστα- 5 
&ήναι δοχιμαστήρες των χοινων χατά τούς νόμους, δ δ& Χαίρων 6 
&εωρων τό γινόμενον χαϊ συνειδώς αύτφ χαχΰς χεχειριχότι τά 

25 τής πόλεως, τόν έπιφανέστατον τών δοχιμαστήρων *Λπολλωνίδην 
χαϊ μάλιστα δυνάμενον έρευνήσαι τήν πλεονεξίαν αύτοΰ, τοΰτον 
άποπορευόμενον ήμέρας έχ βαλανείου προσπέμψας τινάς έξεχέν- 
τησε. ών προσπεσόντων τοις Άχαιοΐς, χαϊ τον πλή&ους άγανα- 7 
χτήσαντος έπϊ τοις γεγονόσιν, έξ αύτής ό στρατηγός όρμήσας χαϊ 

85 Ρο1?1). ΧΧΠΙ 14, 1-4 86 Ρο1?1>. XXIV 7 

ωά. Τάτ. 61 8ν%ά. 1—10: δυίά. ν. Πόπλιος. οντος φιλοδ. οβΐ. 3 μ%ν 
οπι. 8αίά. 4 μϊν Ρ, οω. 8αίά. 6 τφ 1 Ρωμαίων όήμω 8χάά. 1 1 — ρ. 174, 
7: 8αίά. ν. Χαίρων Λακεδαιμόνιος, ος ίπρέσβευσεν είς τήν *Ρώμην, άνηρ 
άγχίνονς μϊν οβίλ 14 όχλαγωγων Ρ, οογγ. Επιβδίί 15 μηόείς 8\άά. οοά. ΑΟ 
18 φυγάδων] τυράννων 8αίά. 20 8. τοϊσ προσόδοισ Ρ 21 τοχαζόμενοσ Ρ 
22 8. έφ' οϊς άγανακτησαντες κατεστάλησαν δοκ. 8αίΑ. 24 γινόμενον 8ηίά. 
οοά. Α 26 καϊ μάλιστα — τοντον οπι. 8υίά. 27 8. βαλανείου ίξεκέντησε· 
τον δϊ πλήθους οβίί. 8πιά. 29 ί£ αντης βί όρμησας χαϊ οπι. Βαϊά. 

αηβηά. 4 έπιβαλομένον ΒβΙΛβΓ 25 βΐ ρ. 174, 2 Άπολλωνίόαν ΒΨ 
27 έξεκέντησεν Β\¥ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



174 



ΕχοβΓρίΛ άβ νίι1αϋΙ)α8 βί νϊΐίίβ 



παραγενόμενος εις τήν Λακεδαίμονα τόν τε ΧαΙρωνα παρήγαγεν 
εις κρίσιν υπέρ του φόνου τον χατά τόν *Λπολλωνίδην χαϊ χατα- 
8 χρίνας έποίησε δεσμών, τούς τε λοιπούς δοχιμαστηρας παρόξυνε 
πρός τό ποιεΐσ&αι την ζήτησιν τών δημοσίων άλη&ινήν, φρόν- 
τισαν δέ χαΐ περί του χομίσασ&αι τάς ουσίας τούς των φυγάδων 5 
άναγχαίους πάλιν, άς ό Χαίρων αύτων άφείλετο βραχεί χρόνψ 
πρότερον. 

87. "Οτι Φιλοποίμενα χαΐ Άρίσταινον τούς ^Αχαιούς συνέβη 

2 οϋτε την φύσιν όμοίαν σχείν ούτε τήν αϊρεσιν της πολιτείας, ήν 
γαρ ό μέν Φιλοποίμην εϋ πεφυχώς πρός τάς πολεμιχάς χρείας 10 
χαΐ χατά τό σώμα χαΐ χατά τήν ψυχήν, ό δ' έτερος πρός τά 

3 πολιτιχά των διαβουλίων, τγι δ* αίρέσει χατά τήν πολιτείαν 
τοϋτο διέφερον αλλήλων, της γάρ ^Ρωμαίων υπεροχής ήδη τοις 
Έλληνιχοϊς πράγμασιν έμπλεχομένης όλοσχερως χατά τε τούς 

4 Φιλιππιχούς χαι τούς [Λντιοχιχούς χαιρονς, ΙΑρίσταινος ήγε τήν 15 
να άγωγήν της πολιτείας οΰτως ώστε πάν τό πρόσφορον 'Ρωμαίοις 

5 έξ έτοιμου ποιεΐν, £νια δέ χαΐ πρίν ή προστάξαι έχείνους. έπει- 
ράτο μέντοι γε τΰν νόμων ίχεσ&αι δοχεϊν χαΐ τήν τοιαύτην 
έφείλχετο φαντασίαν, εϊχων, δπότε τούτων άντιπίπτοι τις προ- 

6 δήλως τοις υπό "Ρωμαίων γραφομένοις. ό δέ Φιλοποίμην, δσα 20 
μέν εΐη τών προχαλουμένων άχόλου&α τοις νόμοις χαΐ τ% 

7 συμμαχία, πάντα συγχατήνει χαΐ συνέπραττεν άπροφασίστως, δσα 
δέ τούτων έχτός έπιτάττοιεν, ούχ οΐός τ ήν έ&ελοντήν συνυπα- 
χούειν, αλλά τάς μεν αρχάς £φη δεΐν δίχαιον ήγείσ&αι, μετά 

8 δέ ταΰτα πάλιν άξιοΰν' εί δέ μηδ' οΰτως πεί&οιεν, τέλος οίον 25 
έπιμαρτυρομένους εΐχειν χαΐ τότε ποιεΐν τό παραγγελλόμενον. 

87 Ροΐ^. XXIV 11 £ΙΓ (13 Ηχιΐίδοΐι) 



οοά. Ρώτ. εί 8\ι%ά. 1 την β* τε οπι. δπίά. λαχεδαίμονοσ Ρ 8—26: 8αιά. 
ν. Άρια τ αίνος* Φιλοποίμην χαϊ Άρίσταινος οι Αχαιοί συνέβησαν ου την 
φνσιν μίαν σχεΐν οβί. 8 φιλοποίμενα (8. »εο.) Ρ 11 το τήν οπι. 8υίά· 
11 8. ταπολιτιχά Ρ, 8βά απολ. ί. γ., τά πολιτικά χαϊ λογιχά διιίά. 15 τους οπι. 
8αίά. *ΑρισταΙνετος 8πίά. 16 άγωγην 8πίά., γωγήν Ρ ροβίί πρόσφορον 
αάά. μ\ν 8ηίά. 23 ούχ — συννπαχοίειν: δ ιι ί ά. ν. ονχ οίος τ' εϊμ* 
έΦελοντης 8αϊά. πίΓοςυβ Ιοοο 

βηιβηά. 13 τούτω ϋΓβίηηβ 15 6 μϊν αηίβ Άρίσταινος *άά. ϋΓβίπαβ 

17 'χείνονς Ηαΐΐβοΐι 19 τι ϋκίηιιβ 21 παραχαλουμένων Κβίβίεβ 24 όί- 
χαιον ηγεϊσ&αί\ διχαιολογεϊσ&αι ϋΓβίηιΐδ 

βοίορ. 8 β. ΐτι — συνέβη οντε] βο1θ£8ΐϋ Μ&ηππι Λ£ηονίΐ Β1Υ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ΡοΙ^Ι. XXIV, 7, 7— XXV, 3, 9. 



175 



^ _ 
-Ω ±! 



-4 ω 
ο. '-ο 

£ Ο) 

^ ο 
ο 

I- Ο 



Ο) 



-σ Ε 
ω ο 



^ .Ω 

ω 3 
Ο α_ 



88. Ότ* Περσεύς άνανεωσάμενος τήν φιλίαν τήν πρός Ρω- 
μαίους εύ&έως έλληνοχοπεΐν έπεβάλετο, χαταχαλών εις τήν Μαχε- 
δονίαν χαϊ τούς τά χρέα φεύγοντας χαϊ τους πρός χαταδίχας 
έχπεπτωχότας χαΐ τούς έπϊ βασιλιχοΐς έγχλήμασι [ΜαχεδονΙαν] 

5 παραχεχωρηχότας. χαϊ τούτων έξετί&ει προγραφάς εις τε Λήλον 2 
χαΐ Δελφούς χαϊ τό της Ίτωνίας ' ί&ηνας Ιερόν, διδούς ού 
μόνον τήν άσφάλειαν τοις χαταπορευομένοις , αλλά χαϊ των 
υπαρχόντων χομιδήν , άφ' ών Ιχαστος έφυγε, παρέλυσε δέ χαϊ 3 
τούς έν αύττ} ττ) Μαχεδονίς τΰν βασιλιχων όφειλημάτων, άφήχε 

10 χαϊ τούς έν ταΐς φυλαχαΐς έγχεχλεισμένους έπϊ βασιλιχαΐς 
αΐτίαις. ταΰτα δέ ποιήσας πολλούς έμετεωροδοχΩν χαλάς έλ- 4 
πίδας ύποδειχνύναι πάσι τοις Έλλησιν έν αύτζ. έπέφαινε δέ 5 
χαϊ χατά τήν έν τφ λοιπφ βίφ προστασίαν τό της βασιλείας 
αξίωμα, χατά τε γαρ τήν έπιφάνειαν ήν Ιχανός χαϊ πρός πάσαν 6 

15 αωματιχήν χρείαν τήν διατείνουοαν εις τόν 7ίραγματνχόν τρόπον 
εϋ&ετος, χατά τε τήν έπίφασιν είχεν έπισχύνιον χαϊ τάξιν ούχ 
άνοίχειον της ήλιχίας. έπεφεύγει δέ χαϊ τήν πατριχήν άσέλγειαν 7 
τήν τ ε περϊ τάς γυναΐχας χαϊ τήν περί τούς πότους, χαϊ τά μέν 8 
Ίΐροοίμια της Περά έως αρχής τοιαύτην έχει διά&εσιν. 

20 89. σ 0τι Φίλιππος ό βασιλεύς, δτε μέν ηύξή&η χαϊ τήν ρ. 126 ν* 
χατά τβν Ελλήνων έξουσίαν έλαβε, πάντων ήν άπιστότατος χαϊ 



88 Ρο1}1). XXV 3, 1—8 89 ΡοΙΑ XXV 3, 9. 10 



ωά. Ράν. εΐ 8χάά. 1 — 19: 8ηίά. ν. Περσεύς, οντος άνανεωσάμενος 
οβί. 1—8 Έφυγε: 8ηίά. ν. χαταχαλών 6 δε Περσεύς άνανεωσάμενος οβί., 
άβηίςηβ ίηίϋπιη βο1θ£&β πβςαβ &ά έπεβάλετο, οπιίββο Ι&ιηβη εν&έως, Γβρβίϋ ν. 
όημοχοπεϊν 1 την προς ^Ρωμαίους φιλίαν 8πίά. οηπηίκιβ ίπ&ηβ Ιοοίβ 
2 ^λλψοχοπην Ρ χαταβαλών Ρ 3 χαταδιχησ Ρ 4 ΜαχεδονΙαν Ρ, οπκ 
8ηίά. πίΓοςηβ Ιοοο, άβΐ. Κβίβ^β 5 προγραφας 8πί<1. πΐτο^πβ Ιοοο, | προ ο 
γραφασ Ρ 6 χαϊ τό — ίερόν οπι. δαϊά. ηίτοςρΐθ Ιοοο της σιτωνίασ ά\9η- 
ναα Ρ, οογγ. Ρα 8 χαϊ οπι. 8πίά. 11 πολλούς [έμετεωροόοχών Ρ, πολλοί ς 
πολλάχις μετεωροδοχών 8ηί(1. 12 αντφ ΒβϋβΓ, αύτω 8αίά., αντώι (β. βρΐΓ.)Ρ 
13 λοιπώ βίψ] πολίμω 8τπά. 19 της Περσέως αρχής] αύτον δπίά. εσχε 
8αίά. δίά&εαν: 4 β 8. δπίά. 

βτηεπά. 11 πολλούς έμετεωρισε, δοχών δ<Λ^βί£ΐΐΛβη8βΓ 19 είχε 7α 

εάορ. 18 ροβΐ πότους ηοηηα11& οπι., ο£. ΑΛβηαβπβ 10 ρ. 445 ά : χατ* ουδέν 
γαρ τον πατέρα ΦΙλιππον έμιιιησατο (80. Περσεύς), ούτε γαρ περί γυναΐχας 
έσπουδάχει, οντε φίλοινος ην, χαϊ ου μόνον αυτός μέτριον έπινε δείπ- 
νων, άλλα χαϊ οΐ συνόντες αντω φίλοι, ώς ιστορεί Πολύβιος, φΐβπι 
Ιοοππι Ιιπο ΓβΜπΙΗ 7α &άη. ρ. 22 8. 



-ΟΟΰΐ6 



ΟΓΪ^ίΠΞΐ ίποπη 

ΐνΕΒ5ΙΤΥ(^ΑΙΙΡ0ΚΝΙΑ 



176 ΕχοβΓρίΛ άβ νΐΓίιιϋΙ)πβ νίϋϊβ 

παρανομώτατος, δτε δέ πάλιν τά της τύχης άντέπνευσε, πάντων 
10 μετριότατος, έπεί δέ τοις δλοις πράγμασιν έπταισε, πρός πάν 
τό μέλλον άρμοζύμενος έπειράτο χατά πάντα τρόπον σωματο- 
ποιειν τήν αύτον βασιλείαν. 

Λόγος χζ'. 5 

90. Ότι ό Κότνς ήν άνήρ κατά τήν έπιψάνειαν αξιόλογος 

2 χαϊ πρός τάς πολεμιχάς χρείας διαφέρων, έτι δ£ χαΐ χατά τήν 

3 ψυχήν πάντα μάλλον ή Θρφξ' χαϊ γάρ νήπτης υπήρχε χαϊ 
πραότητα χαϊ βά&ος υπέφαινεν έλευ&έριον. 

91. α Οτι Πτολεμαίος ό στρατηγός ό χατά Κύπρον ούδαμώς 10 

2 Αίγνπτιαχός γέγονεν, άλλά νουνεχής χαϊ πραχτιχός. παραλαβών 
γάρ τήν νήσον έτι νηπίου του βασιλέως δντος έγίνετο μέν έπι- 
μελ&ς περί συναγωγήν χρημάτων, έδίδου δ' άπλας ούδϊν ούδενί, 
χαίπερ αιτούμενος πολλάχις υπό τΰν βασιλιχΰν διοίχητών χαϊ 

3 χαταλαλούμενος πιχρΩς έν τφ μηδέν προΐεσ&αι. του δέ βασι- 15 
λέως εις ήλιχίαν παραγεγονότος συν&είς πλή&ος Ιχανόν χρημάτων 

4 έξαπέστειλεν , ώστε χαϊ τόν Πτολεμαΐον αύτόν χαϊ τούς περί 
τήν αύλήν εύδοχήσαι τ% πρότερον αύτοΰ συστολή χαϊ τφ μηδέν 
προΐεσ&αι. 

92. "Οτι Κέφαλος ήχεν έξ Ηπείρου, έχων μέν χαϊ πρότερον 20 
ήδη σύστασιν πρός τήν Μαχεδόνων οίχίαν, τότε δέ διά τ(5ν 
πραγμάτων ήναγχασμένος αίρείσ&αι τά του Περαέως. ή <Γ αιτία 

2 τοϋ συμβαίνοντος έγένετο τοιαύτη. Χάροψ ήν Ηπειρώτης, άνήρ 
τάλλα μϊν χαλός χαγα&ός χαϊ φίλος 'Ρωμαίων, δς Φιλίππου τά 
χατά τήν "Ηπειρον στενά χατασχόντος αίτιος έγένετο του Φίλιπ- 25 
πον μέν έχπεσεΐν έχ της Ηπείρου, Τίτον δέ χαϊ της Ηπείρου 
να 3 χρατήσαι χαϊ τβν Μαχεδόνων. ούτος υΐόν έσχε Μαχατάν, οϋ 

90 ΡοΙιΙ). ΧΧΥΠ 12 91 Ρ0Ι7Ι). XXVII 18 92 ¥ο\γ\>. ΧΧΥΠ 15 



ωά. Ρβίν. 8ιιίά.) 4 αντον ΒίάοίίΛηιι, αυτόν 5 λοΓ χζ' ίη ιηατ£. βίη. 
6 — 9: 8ηϊ<1. τ. Κότνς. άνηρ ήν χατά την οβί. 7 χαϊ &ηίβ χατα Β,Λά. 

8ηίά., οω. Ρ 8 ψνχήν 8ηίά., τνχην Ρ &ράξ Ρ 9 πραότητα Ρ 4λεύ9ε- 
ρον Άαϋ. αοά. Αν 10 Πτολεμαίος στρατηγός χατα Κύπρον #ς ονόαμώς 
οβί. — 19: διιίά. ν. Πτολεμαίος 10 16 Ιχανόν δαίά. (βΐ βχ βο Τα), 
ικανών Ρ 17 αντον οπι. δπίά. 18 τψ 7α δαίά. οοά. Α (ηΐ νίάβΙτίΓ), το Ρ 
19 προϊ'εσ^αι: άββ. 8πίά. 22 αίρεϊσ&αι, 8β4 ρπιιβ αι ί. γ. 23 ηπειρώ- 
τησ, ίη 86<}ΐΐ6ΐιϋΙ)ΐΐ3 &ηί ηπ. ο. βρίΓ. αβρ. &ηί ηπ β. δρίτ. 

εηιβηά. 15 έν] έπΐ Κβίθΐίβ 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊΒι 1 ίΐΌΠΓΐ 

υΝΐνΕΒ5ΙΤΥ(^ΑΙΙΡ0ΚΝΙΑ 



β Ρο1?1>. XXV, 3, 9 — XXVII, 15, 14. 177 

Χάροψ έγένετο. τούτον άντίπαιδα χατά τήν ήλιχίαν όντα τον 4 
πατρός μεταλλάξαντος δ Χάροψ μετά της χα&ηχούσης προστα- 
σίας εις τήν 'Ρώμην άπέστειλε χάριν τοΰ χαΐ τήν διάλεχτον χαΐ 
τά γράμματα τά 'Ρωμαίχά μα9εΐν. τοΰτο τό μειράχιον πολλοίς 5 
5 σύνη&ες γεγονός έπανήλ&ε μετά τινα χρόνον εις τήν οίχείαν. 
δ μϊν οϋν πρεσβύτερος Χάροψ μετήλλαξε τόν βίον. τό δέ 6 
μειράχιον μετέωρον ον τη φύσει χαΐ πάσης πονηρίας έμπλεων 
έχορωνία χαϊ παρετρίβετο πρός τούς έπιφανεϊς άνδρας, τάς μϊν 7 
οϋν αρχάς ούδείς ήν αύτοΰ λόγος, αλλ 1 οί προχατέχοντες χαϊ ταΐς 
10 ήλιχίαις χαϊ ταΐς δόξαις, οί περί τόν Ιάντίνουν, έχείριζον τά 
χοινά χατά τάς αύτών γνώμας. τοΰ δέ πολέμου τον Περσιχον 8 
σνστάντος, εύ&έως διέβαλλε τό μειράχιον τούς προειρημένονς 
άνδρας πρός *Ρωμαίους, άφορμ^ μέν χρώμενον τή προγεγενη- 
μένη σνστάσει τΰν άνδρΰν πρός τήν Μαχεδόνων οΐχίαν, χατά δέ 9 
15 τό παρόν πάντα παρατηρούν χαϊ πάν τό λεγόμενον ή πραττό- 
μενον νπ' αύτΰν έπΐ τό χείρον ίχδεχόμενον χαϊ τά μέν άφαιροϋν 
τά δέ προστι&έν έλάμβανε πιθανότητας χατά τών άν&ρώπων. 
δ δέ Κέφαλος, τ&λλά ρε φρόνιμος χαϊ στάσιμος άνθρωπος, χαϊ 10 
χατά τούς χαιρούς τούτους έπΐ της άριστης υπήρχε γνώμης. 
20 εύχόμενος γάρ ηΰξατο τοις θεοΐς μή σνστήναι τόν πόλεμον 11 
μηδέ χρι&ηναι τά πράγματα* πραττομένου δέ του πολέμου τά 12 
χατά τήν σνμμαχίαν έβούλετο δίχαια ποιεΐν 'Ρωμαίοις, πέρα δέ 
τούτου μήτε προστρέχειν άγεννως μή&' ύπηρετεΐν μηδέν παρά τό 
δέον. τοΰ δέ Χάροπος ένεργως χρωμένου ταΐς χατ αύτοΰ δια- 13 
25 βολαΐς χαϊ πάσαν παρά τήν 'Ρωμαίων βούλησιν γινόμενον εις 
έθελοχάχησιν άγοντος, τό μέν πρώτον οί προειρημένοι χατεφρό- 
νουν, ούδέν αντοΐς συνειδότες άλλότριον βονλομένοις 'ΡωμαΙων. 
ώς δέ τούς περϊ τόν 'ίππόλοχον χαϊ Νίχανδρον χαϊ Λοχαγόν 14 
είδον τούς ΛΙτωλούς άναγομένους εις τήν 'Ρώμην άπό της ίππο- 
30 μαχίας άλόγως, χαϊ τάς διαβολάς τάς έχ τών περϊ Λυχίσχον 
πεπιστευμένας χατ' αύτων, οίτινες χατά τήν ΑΙτωλίαν τήν αύτήννΛΉ 
αιρεσιν ήγον τφ Χάροπι, τό τηνιχάδε προϊδόμενοι τό μέλλον 

ζοά.Ράν. {βί 8η\ά.) 6 τόδϊ — 8 άνδρας: βιιίά. ν. έχορωνία 7 8. έμ- 
πλεων έχορωνία δαι<1. (βΐ βχ βο Υα), εμπλεον έν χορών ία Ρ 8 άνδρας- <1β8. 
8αίά. 11 αυτών 22 πέρα Υα, κάρα (8. &οο.) 23 μήτε ΒβΜεβΓ, μη δε (δ. αοο.) 
25 πασαν {&. λοο.) 27 αντοϊσ 30 περί Υα, περί περί (8. &οο,) 31 την 
(ριϊαβ) Υα, τάα αντην να, αυτών 32 προϊδόμενοι ΒβΙϋίβΓ, προειδόμενοί 

βηκηά. 9 προανέχοντες Επιββϋ, προέχοντες 8ο1ι\νβϊ^ΐΜΐθΠ8βΓ 20 αρχό- 
μενος Ηαΐίβοΐι 25 πάσαν) πάν Υα ι. πι., πάν τό 8ο1πΓ6ί£ΐΐ8.θΐΐ8βΓ 27 βον- 
λενομένοις Κβιβίίβ 28 Λόγαγον Ιι. ϋίηάοΓί 

ΟοηβίΑηϋΐλΐδοΙίθ ΕχοβΓρΙθ Π. 2. 12 



.1 , ΟπφηΰΙίΓοηΊ 
,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



178 



15 έβουλεύοντο περί αύτΰν. ίδοξεν οϋν αύτοΐς πάντως πεΐραν 
λαμβάνειν, έφ' φ μή προέσ&αι σφάς αύτούς άχρίτως, σώονς δέ 

16 εις την 'Ρώμην έπανάγεσ&αι διά τάς Χάροπος διαβολάς. οϋτω 
μέν οϋν οί περί τόν Κέφαλον ήναγχάσ&ησαν παρά τάς αύτΰν 
προαιρέσεις έλέσ&αι τά τον Περσέως. 5 

93. °Οτι οί περί Θεόδοτον χαϊ Φιλόστρατον έποίησαν άσεβές 

2 πράγμα χαϊ παράοπονδον όμολογονμένως. πυ&όμενοι γάρ τόν 
ΰπατον τΰν "Ρωμαίων Αϋλον Όστίλιον παραγίνεσ&αι χομιζόμενον 
εις Θετταλίαν έπΐ τό ατρατόπεδον, χαι νομίζοντες, εί παραδοΐεν 
τόν Λΰλον τφ Περαεΐ, μεγίατην μέν πίστιν προσενέγχασ&αι, ίο 
μέγιστα δ' αν βλόψαι χατά τό παρόν 'Ρωμαίους, Μγραψον τφ 

3 Περσεΐ συνεχώς έπισπεύδειν. ό δέ βασιλεύς έβούλετο μέν έξ 
αύτής προάγειν χαΐ σννάπτειν, τΰν δέ Μολοττών χατά τόν Άφον 
ποταμόν την γέφυραν χατειληφότων έχωλύετο της όρμής χαι 

4 πρώτον ήναγχάζετο διαμάχεσ&αι 7ΐρός τούτους, συνέβη δέ τόν 15 
Λίλον εις τούς Φανοσεις παραγενόμενον χαταλϋσαι παρά Νέσ- 
τορι τφ ΚρωΊίίφ χαΐ παραδονναι χα& ' αντοΰ τοις έχ&ροίς χαι- 
ρόν δμολογούμενον ' (βν) εί μή τύχη τις έβράβευσε πρός τό βέλτιον, 

5 ονχ &ν μοι δοχεϊ διαφυγειν. νυν δέ δαιμονίως πως δ Νέστωρ 
τό μέλλον όττευσάμενος έξ αυτής ήνάγχασε μετελ&εΐν εις Γίτανα 20 

6 τής νυχτός. χαϊ άπογνούς τήν διά τής Ηπείρου πορείαν ανήχ&η 
χαϊ πλενσας εις Άντίχυραν έχεΐ&εν έποιήσατο τήν δρμήν εις 
Θετταλίαν. 

94. σ Οτι Φαρνάχης πάντων τΰν πρό του βασιλέων έγένετο 
παρανομώτατος. 25 

95. Ότι "Λτταλος χειμάζων έν *Ελατεί(£ χαϊ σαφΰς είδώς 

93 ΡοΙγΙ). XXVII 16 94 Ρο1?1>. XXVII 17 95 Ρο1?1>. XXVII 18 



οοά.Ρώ,Υ. 1.4 αυτών 2 άκρίτωσ. σώονοδε 8 άνλον (8. αοα), τβ. 10 
βί: 16 αϋλον (β. βρίΓ.) 13 *Αωον ΒοΙιτνϋί^ΙίΛβαΒβΓ, λω\τον (8. αοο.) Ρ (Αωόν 

7α) 18 (ο ν) &άά. Γα ί. πι. 19 δοχϊμ 20 γίτα\να (βίο) Ρ, οί. ΚπίδοΙιβιιίη- 
ηίΐων Ε6Π716Β 1902, ρ. 4 8 9 88. 

ενη&ιά. 1 παντός ΟΓοηονίηβ 2 σώους <?έ άβΐ. νβΐ αώους μέν, άχρίτως 
οοηί. Ύα &άη. ρ. 24, άχρίτως ώς τοναόε νβΐ άκριτους άνηκόους τε Κβΐ8&6, 
άκρίτως όντως ωστ' Ηυΐίβοΐι, άκρίτως όπωσότ'ποτ' ΒΤ¥ 10 αν ρθ8ί μίν 
οΑά. ΝαΙβΓ 16 Φανοτεϊς Γα &άη. ρ. 24 17 τω Ώρωπίω βΓοηονίαβ, τω 
Ενρωπίω νβΐ τω Κεκρωπίω ΚΓβ,βοΙιβηίηηίΙίον 1.1. 18 ομολογουμένως Γα ί. ηι. 
20 Γίτανα β Ρ Γββίίίαϋ Κταβοΐιβηίιιιιϋίον 1. 1., ίΐβπι οοΓΓβχβΓ&ί; ββά Ιιαηο βπίθη- 
άαϋοηβιη ηοη ίη Ιαοβιη ρΓοΙπΙβΓΛΐ Β ΤΓ (γείτονα 7α, γείτονος νηΐ£0 ροβί Βοΐι^θί^- 
ΙίΛβτίδβΓαιη) 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊΒι 1 ίΐΌΠΓΐ 

υΝΐνΕΒ5ΙΤΥ(^ΑΙΙΡ0ΚΝΙΑ 



β Ρο^Ι). ΧΧΥΠ, 15, 15 — XXVIII, 18. 



179 



τόν άδελφόν Εύμένη λνπούμενον ώς έ'νι μάλιστα χαϊ βαρύνοντα 
έπΐ τφ τάς έπιψανεστάτας αύτοΰ τιμάς ή&ετήσ&αι υπό τΰν έν 
Πελοποννήσψ δια χοινου δόγματος, έπιχρνπτόμενος δέ πρός 
πάντας τήν περί αυτόν ύπάρχονσαν διά&εσιν, έπεβάλετο διαιτέμ- 2 ρ. 

5 πεσ&αι πρός τινας των έν Άχαΐφ, σπουδάζων άποχαταστα&ηναι 
τάδελφω δι αύτοΰ μή μόνον τάς άνα&ηματιχάς , αλλά χαΐ τάς 
έγγράπτονς τιμάς, τοΰτο (Γ έποίει πεπεισμένος μεγίστην μέν 3 
άναχινων ταύτην (τήν) χάριν προσενέγκασ&αι , μάλιστα δ* άν τό 
φιλάδελφον χαϊ γενναΐον της αύτοΰ προαιρέσεως έναποδείξασ&αι 

10 τοις α Έλλησι διά ταύτης της πράξεως. 

96. "Οτι οί Κρήτες ανάξιον χατά τόν χαιρόν τούτον έΊΐοί- 
ησαν πράγμα δεινόν χαϊ παράσπονδον όμολογουμένως. χαίπερ 2 
πολλών τοιούτων γενομένων χατά τήν Κρήτην, δμως έδοξεν 
ύ7νεραίρειν τήν σννή&ειαν τό τότε γενόμενον. ύπαρχούσης γάρ 3 

15 αύτοΐς ού μόνον φιλίας, αλλά συμπολιτείας πρός "Λ7ΐολλωνιάτας 
χαϊ χα&όλου χοινωνίας πάντων των έν άν&ρώποις νομιζομένων 
διχαίων, χαϊ περί τούτων χειμένης ένόρχου συν&ήχης παρά τόν 
Λία τόν Ιδαίον, παρασπονδήσαντες τους 'Λπολλωνιάτας χατε- 4 
λάβοντο τήν πάλιν, χαϊ τους μέν άνδρας χατέσφαξαν, τά δέ 

20 υπάρχοντα διήρπασαν, τάς γυναίκας χαϊ τά τέχνα χαϊ τήν πόλιν 
χαϊ τήν χώραν διανειμάμενοι χατείχον. 

Λόγος χη ' 

97. "Οτι ^Λντίοχος δ βασιλεύς ήν χαϊ πραχτιχός χαϊ μεγαλ- 
επίβολος χαϊ του της βασιλείας όνόματος άξιος, πλήν τΰν χατά 

25 τό Πηλούσιον στρατηγημάτων. 

96 Ρο1?1>. XXVIII 14 97 ΡοΙ^. XXVIII 18 



οοά. Ράν. 6 &' αντον ΒΎί, δι" αυτον\ Ρ, ν. ΒΛΥ ρτ&βί. ΥυΙ IV βά. Ρο1}γ1>. 
ρ. XV 8. 7 έγράπτονσ 8 (την) &<1<1. Κβίβίεβ 9 αν\τον 11 ίποί\οαν 
15 αυτοΐο (βίο) Ρ (ίάβπι οοηί. Κβίβΐίβ, αυτής 7α ναΐ^ο) 18 ϊ\δαϊον (8. βρίτ.) 

22 λογ χ^ Ρ* 

βτηβηά. 1 βαρννόμενον Κβίβΐίβ 2 νπο] παρά Β ΤΓ 3 ίπιχρυπτόμενον 
8ο1ι^βί^1ιαβη8βΓ 8 άναχινων] άν έχείνψ 7α ί. πι. 11 Κρήτες] Κνδω- 
νιάται Κρήτες δοΗτγβί^ΙιαβηΒβΓ οοΐΐ. ϋίοά. 30, 13, Κνδωνιάται (Λβίβΐο Κρήτες) 
ΒβϋθΓ ανάξιον άβΐ. ίάβπι (Κρήτες ανάξιον ρΓΟ Κνδωνιάται βοΐο^απο νίάβη- 
Ιπγ άβΙ)€Γί) 12 χαίπερ] χαϊ γάρ Κβίδΐίβ, χαίπερ (γαρ) ΒΤ7 15 ροδί άλλα 
αάά. χαϊ Κβίβΐίβ 20 &ηίβ τάς &άά. χαϊ ΒοΙι^βί^Ιι&βπββΓ, ροβΐ τάς &ά<1. δϊ Εβίβΐιβ 
24 όνόματος] προσχήματος ΒΤ¥ 

12* 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



180 ΕχοβΓρία άβ νίτίαϋβηβ βί νίΐίίβ 

98. "Οτι ψησί Πολύβιος ' πρότερο* έπιστήσαντες τους άνα- 
γινώσχοντας έπϊ τήν περί Λείνωνος χαϊ Πολναράτον διάληψιν' 

2 μεγάλης γάρ ούσης της περιστάσεως χαϊ της μεταβολής ού 
μόνον παρά τοις 'Ροδίοις, αλλά σχεδόν άπάσαις ταϊς πολιτείαις, 

3 χρήσιμον άν εϊη τό τάς προαιρέσεις τΰν παρ* έχάστοις πολι- 5 
τενομένων έπισχέψασ&αι χαΐ γνΰναι τίνες φανήσονται τό χατά 

να λόγον πεποιηχότες χαΐ τίνες παραπεπαιχότες του χα&ήχοντος, 

4 ίνα οΐ έπιγινύμενοι, ώσανεΐ τύπων έχτι&εμένων , δύνωνται χατά 
τάς όμοιας περιστάσεις τά μϊν αιρετά διώχειν, τά δέ φενχτά 
φεύγειν άλη&ινΰς, χαΐ μή περί τόν έσχατον χαιρόν της ζωής 10 
άβλεπτοΰντες τό πρέπον χαΐ τάς έν τφ προγεγονότι βίφ πράξεις 

δ αύτΰν ποιΰσιν. συνέβαινε τοιγαροΰν τρεις διαφοράς γενέσ&αι 
των έμπεσόντων εις τάς αίτιας χατά τόν προς Περσέα πόλεμον. 

6 ών μία μέν ήν των ούχ ήδέως μέν όρώντων χρινόμενα τά όλα 
χαΐ τήν τής οίχουμένης έξουσίαν υπό μίαν αρχήν πίπτουσαν, 15 
ούτε (5έ συνεργούντων οϋτ άντιπραττόντων άπλΰς 'Ρωμαίοις 
ούδέν, άλλ' οίον έπιτετραφότων τη τύχη περί τΰν άποβησομένων' 

7 έτέρα των ήδέως όρώντων χρινόμενα τά πράγματα χαΐ βουλο- 
μένων νιχάν τόν Περσέα, μή δυναμένων δέ συνεπισπάσ&αι τους 
ιδίους πολίτας χαΐ τούς όμοε&νεΐς πρός τήν αύτΰν γνώμην' 20 

8 τρίτη δέ χαϊ τΰν συνεπισπασαμένων χαΐ μεταρριχράντων τά 
7 πολιτεύματα πρός τήν Περσέως συμμαχίαν. πως οϋν ίχαστοι 

2 τούτων έχείρισαν τά χα&' αυτούς σχοπεΐν πάρεστιν. μετέρριψαν 
πρός Περσέα τό τΰν Μολοσσΰν έ&νος *Λντίνους χαϊ Θεόδοτος 

3 χαϊ Κέφαλος μετ' αύτΰν # * * τΰν άντιπεσόντων ταΐς έπιβολαΐς 2δ 
αύτΰν όλοσχερΰς, χαϊ περιστάντος του χινδύνου, χαϊ συνεγγί- 
ζοντος του δεινού, πάντες δμόσε στήσαντες τοις παροΰσιν άπέ' 

4 &ανον γενναίως, διόπερ άξιον έπαινεΐν τούς άνδρας έ?ύ τφ μή 

98 Ρο1?1). XXX 6-9 



7/ 

οοά. Ράν. 1 φ 7 τίνεσ π βί κοντοσ νοοίβ καθήκοντος βν&ηηβπιηί 

8 έπιγινόμενοι Υα, Επιγενόμενοι τίπων Υα, τίπον 9 περί νοοίβ περι- 
στάσεις βν&ηιιβπιηί 10 9ινώσ νοοίβ άλφινώς βναηιιβπιηί; 11 έπο νοοίβ 
πρέπον βν&ηηβΐΌηΙ; 17 ίπϊ τετραφότων 25 αντών \ των 

βΐηβηά. 12 αιτών ποιώσιν] αδόκιμους αάά. Υα αάη. ρ. 25, ταντο ποιώσι 
ΘΓοηονίπβ, αντών μειώσιν Ηα1ΐ8<±, ταντόν πάΟωσιν Β\Υ 24 Μολοττών 
Ι., ϋίηάοιί 25 αντών'(άΙ των πραγμά)των αντιπ. Κβίβΐίβ 27 στήσαν- 
τες] χωρήσαντες Κβίβΐίβ, σνστάντες ΒοΙιτνεί^ΙιαβαββΓ 

βΰίορ. 1 οτι — Πολ. &άά. 8 ίνα — ώσανεΐ] Λία£κ* ερϋωηαίοΗε δΟΙαηι 
ρτοάαηί: Ηηΐίβοΐι 



ρΟΟ 



8 1ε 



ΟΓΪ^ίΠΞΐ ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Ροΐ}*. XXX, 6, 1—8, 5. 181 

προέσ&αι μηδέ ττεριιδεΐν σφάς αύτούς εις άναξίαν διά&εσιν 
έμπεσόντας τον προγεγονότος βίου. χαϊ μήν έν *Λχαΐ{$ χαϊ παρά 5 
Θετταλοΐς χαί Περραιβοΐς έσχον αίτίαν χαϊ πλείους διά τήν 
ήσυχίαν, ώς έφεδρεύοντες τοις χαιροϊς χαϊ φρονοΰντες τά Περ- 

5 αέως. άλλ' ούτε λόγον έν τφ μέσψ τοιοϋτον έξέβαλον ούτε 6 
γράφοντες οϋτε διαπεμπόμενοι πρός τόν Περσέα περί τίνος 
έφωρά&ησαν, άλλά διεφύλαξαν άνεπιλήπτους έαυτούς. τοιγαροΰν 7 
είχότως ούτοι χαϊ διχαιολογίαν χαΐ χρίοιν ύπέμενον χαί πάοας 
έξήλεγχον τάς έλπίδας' ού γάρ έλαττόν έστιν αγεννίας σημεΐον 8ρ·1& ν<* 

10 τό μηδέν αύτψ συνειδότα μοχ&ηρόν προεξάγειν έχ του ζην αυτόν, 
ποτέ μέν τάς τΰν αντιπολιτευομένων αναστάσεις χαταπλαγέντα, 
ποτέ δέ τήν των χρατούντων έξουσίαν, του παρά τό χα&ηχον 
φιλοζωεΐν. 

ΚαΙ μήν έν 'Ρόδφ χαί Κφ χαί πλείοσιν έτέραις πόλεσιν 9 

15 έγένοντό τίνες οΐ φρονοΰντες τά Περσέως, οΐ χαί λέγειν έ&άρ- 
ρουν περί Μαχεδόνων έν τοις ιδίοις πολιτεύμασι χαί χατηγορειν 
μέν ^Ρωμαίων χαί χα&όλου συνίστασ&αι πρός τόν Περσέα χοινο- 
πραγίαν, ού δυνη&έντες δέ μεταρρίψαι τά πολιτεύματα πρός τήν 
του βασιλέως συμμαχίαν. τούτων δ* ήσαν έπιφανέστατοι παρά 10 

20 μέν τοις Κώοις Ίππόχριτος χαϊ Λιομέδων αδελφοί, παρά δέ 
'Ροδίοις Λείνων χαί Πολνάρατος. ών τις ούχ άν χαταμέμψαιτο 8 
τήν προαίρεσιν ; οΐ πρώτον μέν τούς πολίτας συνίστορας έχοντες 
πάντων των σφίσι πεπραγμένων χαϊ των είρημένων, έπειτα δέ 
τΰν γραμμάτων έαλωχότων χαϊ πεφωτισμένων χαί των παρά 

25 τοΰ Περσέως πρός έχείνονς διαπεμπομένων χαί τΰν πρός τόν 
Περσέα παρ* έχείνων, άμα δέ χαϊ τΰν άν&ρώπων υποχειρίων 2 
γεγονότων τΰν διαπεμπομένων παρ* έχατέρων χαί πρός έχατέ- 
ρους, ούχ οίοι τ 7 ήσαν εΐχειν ούδ' έχποδών ποιεΐν έαυτούς, άλλ* 
άχμήν ήμφισβήτουν. τοιγαροΰν προσχαρτεροΰντες χαϊ φιλο- 3 

30 ζωοΰντες πρός άπεγνωσμένας έλπίδας χαϊ τό δοχοΰν είναι, περϊ 
αύτούς τολμηρόν [χαϊ παράβολον άνέστρεψαν, ώστε παρά τοις 
έπιγινομένοις μηδ' έσχατον έλέφ χαϊ συγγνώμη τόπον χαταλιπεΐν. 
έλεγχόμενοι γάρ χατά πρόσωπον ύπό τΰν ίδιων χειρογράφων 4 
χαϊ τΰν ύπονργΰν ού μόνον άτυχεΐν, έτι δέ μάλλον αναισχυντεΐν 

35 έδοξαν. Θόας γάρ τις ήν τΰν πλοίζομένων, δς χαϊ πολλάχις 5 

<χ>ά. Ράτ. 1 προέοΰαι Ρα, προ *εο9αι 10 αντώι 15 ον νοοίβ έγέ- 
νοντό βν&ηηθΓοηΙ; 16 εόό νοοίβ Μακεδόνων βν&ηαβπιηΐ 21 χαταμέμψαιτο 
Γα, καταμέμψατο 22 πρώτον Γα, πρώτοι 28 ονόεχποδών 

αη\*ηά. 6 ουόΐ ΒβΙ&βΓ 11 ανατάσεις ΟΓοηονίαβ 31 ανέτρεψαν 

ΚβίΛβ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



182 



ΕχοβΓρίΛ άβ νίΓίιιίΛιιβ 6ΐ νίίϋβ 



είς τήν Μαχεδονίαν έπεπλεύχει , διαπεσταλμένος υπό τών προει- 
6 ρημένων. ούτος έν τβ μεταβολή τών πραγμάτων αννειδώς αντφ 
τά πεπραγμένα, δείαας απεχώρησεν εις την Κνίδον. των δέ 
Κνιδίων αύτόν εις φνλαχήν άπο&εμένων , έξαιτη&εϊς υπό τΰν 

1 'Ροδίων ή)»&εν εις την 'Ρόδον. χαχεί διά των βασάνων έλεγχο- 5 
να μένος άν&ωμολογείτο χαϊ σύμφωνος ήν πάσι τοις έχ τΰν αίχ- 

μαλώτων γραμμάτων σνν&ήμασιν, δμοίως δ& χαϊ ταΐς έπιστολαΐς 
ταΐς παρά τε τον Περσέως άποστελλομέναις πρός τόν Λείνωνα 

8 χαϊ παρά τούτων πρός έχεΐνον. έξ ών &ανμάζειν ήν τίνι ποτέ 
λογισμφ χρώμενος ό Λείνων προσανείχετο ζην χαϊ τόν πάρα- 10 
δειγματισμόν νπέμενε τούτον. 

9 Πολύ δέ χατά την άβουλίαν χαϊ χατά την αγεννίαν δ 

2 Πολυάρατος νπερέ&ετο τόν Λείνωνα. τοΰ γαρ Ποπλίου προσ- 
τάξαντος Πτολεμαίφ τφ βασιλεΐ τόν Πολνάρατον άναπέμπειν 
είς την 'Ρώμην, δ βασιλεύς εις μέν την 'Ρώμην ούχ έχρινε 15 
πέμπειν, έντρεπόμενος τήν πατρίδα χαϊ τόν Πολνάρατον , είς 

δέ τήν 'Ρόδον άποστέλλειν διέλαβε, χάχείνον τοϋτο παραχαλονντος. 

3 παραστήσας οϋν λέμβον χαϊ παραδούς αύτόν Λημητρίφ τινϊ των 
ψιλών έξαπέστειλεν. έγραφε δέ χαϊ τοις 'Ροδίοις υπέρ της έχ- 

4 πομπής, ό δέ Πολνάρατος προσσχών Φασηλίδι χατά πλονν, χαϊ 20 
διανοηθείς άττα δήποτ οϋν, λαβών θαλλούς χατέφνγεν έπΐ τήν 

5 χοινήν έστίαν. δν εί τις εΐρετο τί βονλεται, πέπεισμαι μη δ* αύ- 
τόν έχειν ειπείν, εί μέν γάρ είς τήν πατρίδα μολεΐν έΊΐε&ύμει, 
τί θαλλΩν έδει; τοντο γάρ προύχειτό πον τοις άγονσιν αύτόν. 

6 εί δ* είς τήν 'Ρώμην, χαϊ μή βονλομένον 'χείνον τοντ' έδει γενέ- 25 
σ&αι χατ' άνόγχην. τί οϋν χατελείπε&' έτερον; άλλος γάρ τόπος 

7 δ δεξόμενος αύτόν μετ' ασφαλείας ούχ ήν. ού μήν άλλά τών 
ΦασηλιτΩν πεμψάντων είς τήν 'Ρόδον, χαϊ παραχαλονντων χομί- 
ζεσ&αι χαϊ παραλαμβάνειν τόν Πολνάρατον, νοννεχως οΐ 'Ρόδιοι 



οοά. Ράν. 2 αντώ 6 άν&ωμολογεΐτο Υα, αν&ομολογεϊτο 10 παρα- 
όειγματισμόν Υα, παραδιγματισμον (8. &οο.) 20 προσσχών 8οΙπνβί£ΐ}Λ6η8βΓ, 
προσχών Ρ, 86(1 ων ί. Γ. (προσχών Υα) Φασηλίόι χατά πλουν Υα, φάση- 
λίόην (β. αοο.) χαταπλονν 21 άτταδηποτονν, οογγ. 8ο1πν6ΐ£ΐι&βιΐ8βΓ (αττα 
όηποτονν Υά) 21 Φαλλονα, οογγ. ϋίάοΐίαηα 22 είτισειρετο μη όαντον 
(8. ίΐοο.) 24 ΰαλλων, οογγ. Βίάοίίαη& (βάλλων Υα) πον δοΐιτνθΐ^ΐιαβα- 

8βΓ, ποι 26 χαταλείπε ΰέτερον, οογγ. 8ο1πνβί£ΐϊΣΐβιΐ8βΓ (χαταλείπε^ έτε- 

ρον να) 

€ίη€ηά. 8 πρός τοις (περί) Δείνωνα δοΙπνβί^Ιι&βιΐδβΓ, προς τόν Δείνωνα 
(χαϊ Πολνάρατον) ΒΤ\ Γ 10 προσανεΐχε τω 8ο1ι\νβί^1ιαβΠ8βΓ 13 Ποπι- 
λίον να &άη. ρ. 25 22 ηρετο δο^βί^ΛβηβΟΓ μη όννατον να, μηό' (αν) 
αυτόν ΒβΙίΙίβΓ 23 σχεϊν ΝλΙϊθγ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ρο1}1). XXX, 8, 5—9, 19. 



διαλαχόντες άφραχτον μίν έξαπέστειλαν τό παραπέμψον, άναλαβεΐν 8 
δ' εις τήν νανν έχώλνσαν τόν άρχοντα, διά τό προστετάχ&αι τοις έχ 
της Αλεξανδρείας εις 'Ρόδον άποχαταστήσαι τόν άν&ρωπον. πα- 9 
ραγενομένης δ£ της νεώς εις τήν Φασήλιδα, χαϊ τον μέν Έπιχά- 
5 ρονς, δς ήν άρχων της νεώς, ού βονλομένον δέχεσ&αι τ φ πληίφ 
τόν άν&ρωπον, τοΰ (δέ) Δημητρίου τον προχειρισ&έντος υπό τον 10 
βασιλέως διά τήν άναπομπήν, χελεύοντος άνίστασ&αι χαΐ πλείν 
αύτόν, χαΐ των ΦασηλιτΩν σννεπισχν όντων αύτφ διά τό δεδιέναι 
μή τις έκ "Ρωμαίων σφίσι διά ταντα μέμψις έπαχολον&ήστ], χατα- 11 ρ.Μΐ να 
10 πλαγείς τήν περίστασιν ένέβη πάλιν τόν λέμβον πρός τόν Λύ\- 
μήτριον. χατά δέ τόν άπόπλονν έπιλαβόμενος αφορμής εύχαίρον, 12 
προσδραμών χατέφνγε πάλιν εις Καννον χάχεΐ παραπλησίως 
Ιδεΐτο των Καννίων βοη&εΐν. τούτων δέ πάλιν άποτριβομένων 13 
αύτόν διά τό τάττεσ&αι μετά "Ροδίων, διεπέμπετο πρός Κιβνρά- 
15 τας, δεόμενος αύτόν δέξασ&αι τ# πόλει χαϊ πέμψαι παραπομ- 
πήν. ίσχε γάρ άφορμήν πρός τήν πάλιν διά τό τε&ράφ&αι παρ* 14 
αύτφ τούς παΐδας Παγχράτονς τον τνράννον. των όέ πεισ&έντων 15 
χαϊ ποιησάντων τά παραχαλούμενα , παραγενόμενος εις τήν Κι- 
βύραν εις άπορίαν ένέβαλεν αύτόν τε χαϊ τούς Κιβνράτας μείζω 
20 της πρότερον ή δτε παρά τοις Φασηλίταις ήν. ούτε γάρ ίχειν 16 
παρ αύτοΐς έ&άρρονν αύτόν διά τό δεδιέναι τόν από "Ρωμαίων 
χίνδννον, ον&' άμα πέμπειν εις τήν 'Ρώμην έδύναντο διά τήν 
άπειρίαν τΰν χατά &άλατταν έργων, άτε μεοόγαιοι τελέως ύπάρ- 
χοντες. λοιπόν ήναγχάζοντο 7νρεσβεύειν εις τήν 'Ρόδον χαϊ πρός 17 
25 %όν στρατηγόν εις Μαχεδονίαν, άξιονντες παραλαβεϊν τόν άν&ρω- 
πον. τον δέ Λενχίον γράψαντος τοις μϊν Κιβνράταις τηρεΐν 18 
έπιμελώς τόν Πολνάρατον χαϊ χομίζειν εις τήν 'Ρόδον, τοις δέ 
"Ροδίοις ψροντίζειν της χατά &άλατταν παραπομπής, ίνα μετ' 
ασφαλείας εις τήν "Ρωμαίων άναχομισ&ΐ} , πει&αρχησάντων δ' 
30 άμφοτέρων τοις γραφομένοις, τοντψ τφ τρόπφ σννέβη τόν Πο- 19 



ο. 



00 

οο 
ο 

^ _ 

-Ω ±! 
Μ £ 
^ (0 



ω 





ΓΜ > 
Ο | 

χ 

οοά. ΡΗν. 2 ναΰ άρχοντα Υα, αρ 5 νεώς Υα, σνεωσ (8. αοα) 6 



βπρρί. Υα 7 ά\ναπομηψ, 8β<1 ά, ρππβ ν β* μ ί. γ. 8 φασηλι\οών 9 έπα- 
χονλον&ησοι, οογγ. ΒβΙεΙίβΓ (Ιπαχολον&ηαοι Υα) 14 τα\τεσθαι (8. αοο.) 16 διά 
τό τε9ράφ&αι ΒβΜίβΓ, διατοτε τράφ&αι [διά τό τετράφ&αι 7α) 17 Παγ- 
χράτονς Τα, παγχρατό' — 19 αύτόν 21 πα\ραντοϊσ 22 έδύνατο 
29 8. δ 1 ά\φοτέρων, 8βά α ί. Γ. 

βτηεηά. 1 διαλαβόντες Υα 3 *Ρόδον] ^Ρώμην 8ο1ιτνβί^1ιαβα8βΓ 7 δια) 

έπί νβΐ προς νβΐ είς οοηι. δΛ^βϊ^ΙίΕβΠδβΓ 20 η άβΐ. ΒοΙιντβι^ΙίΛβτιββΓ 22 οντ' 
άναπέμπειν ΒβϊΙβΓ 



-4 ω 
£ ±! 

Ο. Τ3 
£ Ο) 

^ ο 
ο 

I- Ο 

5 5 
ο ^ 
γμ "α 

ΓΜ Β 

Έ 

ΓΜ 3 

γο χ: 
«η ^ 
ο α 
γμ — 
α .Ε 

ο ω Ζ 4 "^ Ι 

1 δ □ρ^θΐϊ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 

ω 3 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



Εχοβιτρΐ» άβ νίτΙτιίΛιιβ βΐ; νΗίίβ 



§ = 

-Ω ±! 



8 | 

*- -Μ 



λνάρατον έλ&εΐν εις τήν 'Ρώμην, έχ&εατρίϋαντα μέν τήν άβονλίαν 
τήν αντον χαϊ τήν άγεννίαν έφ' δσον οϊός τ' ήν, ίχδοτον (δε) 
γενόμενον ού μόνον παρά Πτολεμαίου τον βασιλέως, άλλα χαϊ 
παρά ΦασηλιτΩν χαϊ παρά Κιβνρατών χαΐ παρά 'Ροδίων διά τήν 
ιδίαν άνοιαν. 5 

20 Τίνος οϋν χάριν τόν πλείω λόγον πεποίημαι περί Πολναρά- 

21 τον χαϊ Λείνωνος; ούχ ίνα σννεπεμβαίνειν δόξω ταΐς έχείνων 
άτνχίαις. χαΐ γάρ άτοπόν γε τοΰτο τελέως' αλλ* Ινα ψανεράν 
ποιήσας τήν έχείνων άβονλίαν βέλτιον παρασχενάσω χαΐ βον- 
λεύεσ&αι χαΐ φρονεΐν τούς χατά τάς περιστάσεις (είς) παραπλψ 10 
σίονς έμπίπτοντας χαιρούς. 

ρ. 142 να 99. "Οτι ΛΙτωλοϊ τόν βίον άπό ληστείας χαΐ της τοιαύτης 

2 παρανομίας εΐώ&εισαν ίχειν. χαΐ ίως μέν έξήν τούς "Ελληνας 
φέρειν χαΐ λεηλατειν , έχ τούτων έπορίζοντο τούς βίονς, πάσαν 

3 γήν ήγούμενοι πολεμίαν* μετά δέ ταντα 'Ρωμαίων έπιστάντων 15 
τοις πράγμασι χωλυ&έντες της έξω&εν έπιχονρίας εις έαντούς 

4 χατήντησαν. χαϊ πρότερον μέν χατά τόν έμφύλιον πόλεμον ούχ 

5 ίστιν δ τ(5ν δεινΰν ούχ έπραξαν ' βραχεί δ* άνώτερον χρόνφ γε- 
γενμένοι τον φόνον τον χατ όλλήλων έν ταΐς χατά τήν ΙΛρσι- 
νοΐαν αφαγαΐς έτοιμοι πρός πάν ήσαν, άποτε&ηριωμένοι τάς 20 

6 ψνχάς, ώστε μηδέ βονλήν διδόναι τοις προεστΰσι. δι07χερ ήν 
άχρισίας χαϊ παρανομίας χαϊ φόνον πλήρη τά χατά τήν Λίτω- 
λίαν, χαϊ των πραττομένων παρ 3 αύτοΐς έχ λογισμοϋ μέν χαϊ 
προθέσεως ούδέν έπετελεΐτο, πάντα δ 1 είχη χαϊ φύρδην έπράττετο, 
χα&απερεϊ λαίλαπός τίνος έχπεπτωχνίας εις αύτούς. 25 

100. α Οτι οί χατά τήν "Ηπειρον παραπλήσια τούτοις έπρατ* 

2 τον. έφ' δσον γάρ οί πολλοί των άν&ρώπων μετριότεροι τ&ν 
χατά τήν Λίτωλίαν ήσαν, έπϊ τοσοΰτον δ προεστώς αύτών άσε~ 

3 βέστερος χαϊ παρανομώτατος νπήρχε τΰν άλλων, δοχβ γάρ μή 
γεγονέναι μηδ' έσεσ&αι &ηριωδέστερον άν&ρωπον μηδέ σχαιότε- 30 
ρον Χάροπος. 



-4 ω 
Έ 

Ξ: ±! 

Ο. Τ3 
£ Ο) 

^ ο 



99 Ρο1?1>. ΧΧΧ*11 ι 100 Ρο1?1>. XXX 12 



ωά. Ράτ. 2 αντον όε δΐιρρί. 7α 10 εις βπρρί. Υα 12 άπο ληστείας 
Υα, ά\πολίατεΙασ 19 άραινοϊαν (8. &οο.) 29 παρανομόχατοα 30 μ>) όε 
οχεότερον | 

βηκηά. 19 Άραινοψ I». ϋίηάοΓί, φΐί ίη 8ΐβρ1ιαηί ίΐιββ. I 2, ρ. 2057 Α Άρ- 
αινοϊαν 6θ1θ£8ηο Ιήϋαϋ &ά ίοπηαπι ηοτίίί&ιη βΛβιτ&ηΙί 29 παρανομώτερος 
ΒβϋβΓ 30 μηό* είχαιότερον ΝαΙβΓ 



5 5 
ο ^ 
γ\ι "α 

ΓΝ Β 

Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ XI 
«Η 

ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ζ*""^ Ι 

1 δ □ρ^θΐϊ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 

ω 3 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



β Ρο^Ι>. XXX, 9, 19 — XXXI, 6, 4. 185 

101. "Οτι του περί Καλλιχράτην μίσους χαΐ Άνδρωνίδαν χαΐ 
τούς λοιπούς όμογνώμονας τούτων ούτως άν τις τεχμήραιτο. της 3 
γάρ των 'Λντιγονείων πανηγύρεως έν τφ Σιχυΰνι συντελουμένης, 
χαΐ των βαλανείων απάντων έχόντων τάς τε χοινάς μάχτρας χαΐ 

5 πυέλους ταύταις παραχειμένας, εις άς οί χομψότεροι των ανθρώ- 
πων είώ&ασι χατ' Ιδίαν έμβαίνειν, εις ταύτας δτε τις χα&είη 4 
των περί τόν *Λνδρωνίδα* χαΐ Καλλιχράτην, ούδείς έτόλμα των 
έφεοτώτων έτι χα&ιέναι, πριν ή τόν βαλανείτην τό μίν ύπάρχον ρ. 
ύδωρ άφιέναι πάν, έτερον χα&αρόν έγχέαι. τοϋτο δ* έποίουν, 5 

10 νπολαμβάνοντες ώσανεΐ μιαίνεσ&αι χα&ιέντες εις ταύτό τοις 
προειρημένοις ύδωρ. τούς δέ Ουριγμούς τούς έν ταΐς χοιναις 6 
πανηγύρεσι τών Ελλήνων χαΐ τούς χλευασμούς, δτε τις έπιβάλοι 
χηρύττειν τινά τών 7εροειρημένων, ούδ' άν έξηγήσαιτο (ί$δίο)ς 
ούδείς. έΰάρρει δέ χαΐ τά παιδάρια χατά τάς όδούς έχ των δι- 7 

15 δασχαλείων έπανάγοντα χατά πρόσωπον αύτούς προδότας άπο- 
χαλεΐν. τοιαύτη τις ύπέδραμε προσχοπή χαΐ μίσος χατά των 
προειρημένων. 

Λόγος λα 

102. α Οτι Γάιος δ Γάλλος, χωρίς τΰν άρτι §η&έντων αλο- 
20 γημάτων, παραγενόμενος εις την Άσίαν έχ&έματα χατά τάς πό- 
λεις έξέ&ηχε τάς έπιψανεστάτας, χελεύων, εϊ τις βούλεται χατη- 2 
γορεΐν Εύμένους του βασιλέως, άπαντάν εις Σάρδεις έπί τινα 
χρόνον ώρισμένον. μετά δέ ταϋτα παραγενη&εϊς αύτός εις τάς 3 
Σάρδεις, άποχα&ίσας έν τφ γυμνασίφ έπί δέχ ήμέρας διήχουε 

25 τΰν χατηγορούντων, πάσαν έπιδεχόμενος αίσχρολογίαν χαΐ λοιδο- 4 
ρίαν χατά του βασιλέως χαΐ χα9όλου πάν ΐλχων πράγμα χαΐ 

101 Ρο1?1>. XXX 29, 2-7 Β ΤΤ (23, 2—7 Ηηΐΐβοΐι) 102 Ρο1?1). XXXI 6, 
1—5 ΒΤν (10, 1—5 Ηυ1ίΒ(Λ) 

οοά. Ρζϊτ. (βί 8ιι%ά.) 1 περιχαλλιχράτονο 3 οιχώνι | 4 μάχτρας 

Κβίβΐίβ, μαχραο (β. &οα) Ρ (μαχράς Τα) 6 εις ταύτας Κβιβίεβ, είσταύταισ \ Ρ 
{ει τανταις Τα) χα&είη 8ο1ι\¥βί^1ιαβΠ8βΓ, χα&ίη 8 βαλανείτην Λββ&ηη 
8ΐβρ1ΐΕΐιβί βάίΙΟΓβδ Αη&ΐί, βαλανίτην | Ρ, 8β(1 Ρ* : βαλανείτησ 6 περιχύτησ ρβχ- 
Οπι Ιίΐΐβπβ πηοΪΛΐϋιΐβ βί εοπιρβηάϋβ 'βοπρίαιη 11 τοις — 13 ραόίως: 
8πίά. ν. συριγμός 12 πάν ηγυρεσιΡ τών ^Ελλήνων οπι. 8αί(1. 12 8. 
οτε — προειρημένων οπι. 8τιϊά. 13 ονδ' αν] τΙς δαίά. ραόίως: άββ. 8αίά. 

16 8. τον προειρημένων 18 λοΓ λα Ρ™ 

€ΐη€7ΐά. 2 τοις ζ,ηίβ^υμογν. αάά. Ι*. ΌίηάοΓί 9 άφειναι ΒθΙΙνβΓ 12 ίπι- 
βάλοιτο ΕείΒΐίβ 24 ίπΐ άβΐ. ΒβηδβΙβΓ, περί -ΒΤΤ 26 ίλέγχων Κβίβΐίθ 

εόίορ. 1 τό μέγε&ος (φΐο<1 οοηί. Κβίβΐίβ) νβΐ δίχηίΐβ φιίά &η1β τον οπι. 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



186 ΕχοβΓρία άβ νΐΓία1ϋ)Π8 βί νίίϋβ 

5 χατηγορίαν , άτε παρεστηχώς άνθρωπος τ^ διανοία χαΐ φιλο- 
δοξών έν ττ] πρός Εύμένην διαφορφ. 

103. "Οτι κατά τήν Συρίαν Άντίογος δ βασιλεύς βονλόμενος 
εύπορη σα ι χρημάτων προέ&ετο στρατεύειν έπϊ τό της Αρτέμιδος 

2 ιερόν εις την Έλυμαΐδα. παραγενόμενος δ' έπϊ τούς τόπους, ν,αϊ 5 
διαψευσ&είς της έλπίδος, δια τό μη συγχωρεΐν τι) παρανόμι^ 

3 τούς βαρβάρους οίχοΰντας περϊ τόν τόπον, άναχωρών έν Τάβαις 

4 της Περσίδος έξέλιπε τόν βίον, δαιμονήσας, ώς ίνιοί φασι, διά 
τό γενέσ&αι τινάς έπισημασίας τοΰ δαιμονίου κατά τήν περϊ τό 
προειρημένον Ιερόν παρανομίαν. 10 

104. Ότι τό μέγιστον χαΐ χάλλιστον σημεΐον της Λευχίου 
ν α ΛίμιλΙου προαιρέσεως μεταλλάξαντος τόν βίον έγένετο πάσιν 

2 ίχδηλον' οίος γαρ ό τρόπος ζώντος αύτοΰ έδοξάζετο , τοιο~ τ ος 
εύρέ&η ό βίος μεταλλάξαντος, δ μέγιστον εΐποι τις άν ύπάρχειν 

3 τεχμήριον αρετής, ό γαρ πλείστον μέν τΒν χα&' αυτόν έξ *Ιβη- 15 
ρίας χρυσόν εις τήν 'Ρώμην μετενηνοχώς, μεγίστων δέ &ησαυρΰν 
χύριος γενόμενος έν Μαχεδονίφ, πλείστης δε περί τα προειρημένα 

4 τετευχώς έξουσίας τοσούτον άπέλειπε τόν ΐδιον βίον ώστε μή 
δύνασ&αι τήν φερνήν τ§ γυναιχΐ διαλΰσαι πάσαν έχ τών έπίπλων } 

ει μή τ&ν έγγειων τινάς προσαπέδοντο χτήσεων. υπέρ ών ήμεΐς 20 

5 τά χατά μέρος έν τοις πρό τούτων είρήχαμεν. έξ ών εΐποι τις 
&ν χαταλελύσϋ-αι τήν δόξαν των ΰαυμαζομένων παρά τοις °Ελλησι 

6 περί τούτο τό μέρος ανδρών* εί γάρ τό δ ιδο μένων χρημάτων έπϊ 
τφ τοΰ διδόντος συμφέροντι, τούτων άπέχεσ&αι &αυμαστόν έστιν, 

103 Ρο1?1). XXXI 9 ΒΤν (11 Ηαΐίβοΐι)) 104 Ρο1νΙ>. XXXI 22—30 Β\ν 
(XXXII 8-16 Ηπϋβοϋ) 

ωά. Ράτ. (€(8%ιίά.) 5 ίλνμάδα 6 πα\παρανομία 7 τάβαια, Ββά αβαι 
ί. γ. 8 ό ό* έξέλιπε — 10 παρανομίαν: 8πίά. ν. όαιμονάν 8 εξέλιπε 
Βηίά. (βί Ρα), ίξελειπε (β. αοο.) Ρ ώς ενιοί φασι οπι. δτιίά.. φ α Ρ 9 κατά) 
δια 8αιά. 10 προειρημένον οπι. 8αϊΑ. 15 ό γάρ — 20 κτήσεων: 8ηίά. 
ν. Λεύκιος ΑΙμίλιος, ϋβ ςιιαβ ίηάβ α νβ. 11 ρΓ&βοβάηηί ίη 1>Γβνβ οοηίΓ&οίί8 
Ιό κα&' αυτόν 8αίά. (βί ϋίοά 31, 26), κα&αντδ | Ρ 16 κατενηνοχώς 8αίά&β 
1ΐΙ)Γί ΛβίβποΓββ 17 β. πλείστης — έξονσίας οω. δαίά. 18 τοιούτον δυίά. 
άπέλιπε 8αίά. 19 φερνην (8. εοο.) Ρ, οογγ. ΒβϋιβΓ (φέρνην 7α) 20 προσ- 
απέδοτο 8όι4. κτήσεων: άββ. 8ηίά. 

ετηβηά. 7 (τοις) οίκονντας 8ο1ι*Γβίβ1ιαβιΐ8βΓ 13 αυτόν ζώντος ΒβηββΙβΓ, 
αντον άβΐ. -ΒΤ7 14 τόν βίον ΒβηββΙβΓ β ϋίοά. 31, 26 18 ροβΐ ωστε 1&οα- 
ιιαπι ιηάίο. Κβίβΐ^β βί &άά. (τους παϊδας), Ετη. δβΐηιΐζβ αάά. (μετά την τελεν- 
την τούς υίοίς αίτον τοις δο&έντας είς νίο9εσίαν, όιαδεξαμένους την κλήρο· 
νομίαν βχ ϋίοά. 31, 26, 1, 2}ΤΓ&Μ. ηιιτπη νβΓβππι (ί. β. ΙΝ ίβΓβ ΙίίίβΓ&β) Ιιτιηο: 
(μεταλλάξαντος αντον τους κατά φνσιν νιους διαδεξαμένονς), βίιηίΙίίβΓ βΐϊί. 



.1 , 0ΓΪ9ΙΓΊ3ΐ ίΓΟΓΠ 

,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β ΡοΙγΙ). XXXI, 6, 5-23, 8. 187 

δ λέγεται γεγονέναι περί τε τόν Ά&ηναϊον Λ Λριστείδην χαϊ περϊ 
τόν Θηβαΐον Έπαμινώνδαν , τό χύριον γενόμενον αύτόν άπάσης 7 
της βασιλείας χαϊ λαβόντα τήν έξονσίαν ώς βούλεται χρήσασ&αι, 
μηδενός έπι&υμήσαι πόσφ &αυμαστότερόν έστιν; εί δ* άπιστον 8 

5 τό λεγόμενον δόξει έοιχέναι τισίν, έχεΐνο δει λαμβάνειν έν νφ, 
διότι σαφώς ό γράφων ηδει μάλιστα Ρωμαίους άναληχρ ο μένους 
εις τάς χείρας τά βιβλία ταΰτα διά τό τάς έπιφανεστάτας χαϊ 
τάς πλείστας αύτών πράξεις έν τούτοις περιέχεσ&αι' παρ 1 οΐς 9 
οϋτ άγνοεΐσ&αι ταΰτα δυνατόν οϋτε συγγνώμης τεύξεσ&αι τόν 

10 ψευδολόγον εικός, διόπερ ούδείς άν έχών εις πρόδηλον άπιστίαν 10 
χαϊ χαταφρόνησιν έδωχεν αύτόν. χαΐ τοΰτο μνημονευέσ&ω παρ 3 11 
δλην τήν πραγματείαν ήμΐν, όταν τι παράδοξον δοχώμεν λέγειν 
περί 'Ρωμαίων. 

Της δέ χατά τήν διήγησιν έφόδου χαΐ των χαίρων έφεστα-23 

15 χότων ήμάς έπΐ τήν οίχίαν ταύτην, βούλομαι τό χατά τήν προ- 
τέραν βίβλον ίν έπαγγελίφ χαταλειφ&έν συνεχπληρώσαι των φίλη- 
χόων ένεχα. προϋπεσχόμην γαρ διηγήσασ&αι διά τί χαΐ πώς έπΐ 2 
τοσούτο προέχοψε χαΐ &αττον ή χα&ήχεν έξέλαμψεν ή τοΰ Σχι- ρ . 149 
πίωνος έν τί] 'Ρώμτ] δόξα, συν δέ τούτφ πώς έπϊ τοσούτον 3 

20 αύξη&ήναι συνέβη τψ Πολυβίφ τήν πρός τόν προειρημένον φιλίαν 
χαΐ συνή&ειαν ώστε μή μόνον ίως της Ιταλίας χαΐ της € Έλλάδος 
έπιδιατεΐναι τήν περί αύτών φήμην, αλλά χαΐ τοις πορρωτέρω 
γνώριμον γενέσ&αι τήν αίρεσιν χαΐ συμπεριφοράν αύτών. διότι 4 
μέν οΰν ή χαταρχή της συστάσεως έγενήχΗ] τοις προειρημένοις έχ 

25 τίνος χρήσεως βιβλίων χαΐ της περί τούτων λαλιάς δεδηλώχαμεν' 
προβαινούσης δέ της συνη&είας χαΐ τών αναχεχλημένων έχπεμπο- 5 
μένων έπϊ τάς πόλεις, διέπεσαν δ τε Φάβιος χαΐ ό Σχιπίων οΐ 
τοΰ Λευχίου νεανίσχοι πρός τόν στρατηγόν μειναι τόν Πολύβιον 
έν τ$ 'Ρώμτ]. γενομένου δέ τούτου, χαΐ της συμπεριφοράς έπϊ 6 

80 7ίθλύ προχοπτούσης , έγένετο συγχύρημά τι τοιοΰτον. έχπορευο- 7 
μένων γάρ ποτε χατ' αύτό πάντων έχ της οίχίας της τοΰ Φαβίου, 
συνέβη τόν μέν Φάβιον έπϊ τήν άγοράν άπονεΰσαι, τόν δέ Πο- 
λύβιον έπϊ Πάτερα μετά τοΰ Σχιπίωνος. προαγύντων αύτών 8 

οοά. ΡβίΓ. 6 γράφων (οηπι ηοΐα ηοπιπιίδ ρΓορπί) ήιόη 10 -ψενδολο- 
γον (β. αοο.) Ρ, χρενδολόγον Κβίδΐίθ (<ιποά ιη Ειταϋβ ί&ιΐφΐ&ιιι βχ Ρ οίΐ&ίι Γα) 
11 αυτόν 14 έφεαταχότων ΒβΙΛβΓ, έφεοτηχότων 16 χαταλειφ&Ιν, Ββά ει 
οογγ. βχ η 27 οι να ρτο ον 32 άπον^οαι 

αηβηά. 2 Έπαμεινώνδαν I». Όίη<1θΓ£ 4 άπίοτω ΟΓοηονπΐδ 5 έοιχέναι 
δόξει Ηηϋβοΐι 7 βνβλία (βί; ι ία οοηδί&ηίβΓ ρβΓ ν) Ηαϋδοΐι 17 διηγ/}αεσ&αι 
ΝίΛβΓ 27 διέαπενοαν Ύα ί. πι. 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



ΕχοβΓρίΛ άβ νίτίιιΐί&ηδ βΐ νίίίίβ 



δ Πόπλιος ήσνχτ] χαϊ πρψως τι} φωνβ φ&εγξάμενος χαϊ τφ χρώ- 
9 ματι γενόμενος ένερεν&ής, "Τί δαί" φησίν Πολύβιε, δύο 
τρώγομεν αδελφοί, χαϊ διαλέγει σννεχΰς χαϊ πάσας τάς έρωτήσεις 

10 χαϊ τάς αποφάσεις ποιεί πρός έχείνον, έμέ δέ παραπέμπεις; ή 
δήλον δτι χαϊ σι) ιτερί έμοΰ τήν αύτήν έχεις διάληψιν, ήν χαι 5 

11 τους άλλους πολίτας ίχειν πνν&άνομαι; δοχΰ γάρ είναι πάσιν 
ήσύχιός τις χαΐ νω&ρός, ώς άχούω, χαι πολύ χεχωριομένος της 
'Ρωμαίχής αίρέσεως χαΐ πράξεως, δτι χρίσεις ούχ αίροΰμαι λέ- 

12 γειν. τήν δ* οίχίαν οϋ φαοι τοιούτον ζητεΐν προστάτην έξ ής 
όρμβμαι, τό δ* έναντίον' δ χαϊ μάλιατά με λνπεϊ" 10 

24 Ό δέ Πολύβιος ξενισ&είς τί} τον μειραχίον χαταρχβ τΰν 

2 λόγων * ού γάρ είχε πλέον έτΰν όχτωχαίδεχα τότε' "μή πρός 
&εων, Σχιπίων," €φη, "μηδέ λέγε ταΰτα μηδ' έν νφ λάμβανε 

3 ταντα τό παράπαν. ούδέ γάρ χαταγινώσχων οϋτε παραπέμπων 

ρ. 150 να έγώ οε ποιώ τοντο, πολλού γε δει, αλλά τφ πρεσβύτερον είναι 15 
τόν άδελφόν (ν τε ταϊς όμιλίαις άρχομαι άπ' έχείνον χαϊ λήγω 
πάλιν εις έχείνον έν ταις άποφάσεσι χαϊ ονμβουλίαις χαϊ πρός 
έχείνον άπερείδομαι, δοχΩν χαϊ σέ της αύτής μετέχειν γνώμης ' 

4 έχεΐνο σον γε μην άγαμαι νΰν άχούων, δτι δοχεϊ σοι ♦ # # τό πραντε- 
ρον είναι τον χα&ήχοντος τοις έχ ταύτης της οΐχίας όρμωμένοις' 20 

δ δήλος γάρ ει διά τούτων μέγα φρονων. έγώ δέ χ&ν αύτός ήδέως 
σοι σννεπιδοίην έμαντόν χαϊ συνεργός γενοίμην είς τό χαϊ λέγειν 

6 τι χαϊ πράττειν άξιον τΰν προγόνων, περί μέν γάρ τά μαθή- 
ματα, περί ά ννν όρω σπουδάζοντας υμάς χαϊ φιλότιμου μένους, 
ούχ άπορήσετε τΰν συνεργησόντων ύμΐν έτοίμως, χαϊ σοίχάχείνφ' 25 

7 πολύ γάρ δή τι φνλον από της Ελλάδος έπιρρέον όρΰ χατά τό 

8 παρόν τΰν τοιούτων ανθρώπων, είς δέ τά λυπονντά σε νΰν 

γο Ρ 



οοά. Ράν. 2 τι δαι (8. &οο.), οογγ. Ηη1ΐ8(Λ (τΐ δΐ 7α) δνω 4 \ποιήι, 
οογγ. ΝεώβΓ (ποι$ 7α) 9 φ α 14 ουδε (8. Βοά) 17 ϊνταϊσ 18 8. γνώ- 
μησ. ζχεΐνοσον, ββ<1 σον ι. Τ. 19 γε 7α ί. πι., τε 19 δοχεισοι \ το πραντε- 
ρον 25 απορέσετε, ββά &11;6Πΐπ_ ε ϊ. γ. οννεργησόντων, 86(1 η ϊ. Γ. έτοί- 
μονά 27 των] όντων 

ω _ 

βηιεηά. 2 8. όνο νπάρχομεν αδελφοί Να1)βΓ, δίο τρεφόμε& 1 αδελφοί Ηηΐίβοΐι, 
δύ' όντων ημών τφ μίν άδελφω ΤνϋΕίοο^ϋζ 3 χαί (μετα σον πίνομεν 
αεί ποτ\ άλλα σν) διαλ. Β^ν Α η Επιβεΐί 10 τόν δ* ίναντίον Κβίβ&β, 
τό δ* Εναντίον ♦ * * οοηί. Ηιιΐίβοΐι 14 ταντα ροβί λάμβανε άβΐ. 7α νυΐ£0, 
ίβηβί ΒλΥ: 68ί οοϋάίαηί 8&ιηοη%* 15 δεϊν Ι_. ϋίηάοΓί 16 β. ροβί άρχομαι 
αάά. τ\ ροδί ίν τε ) ροβΐ σνμβον?Λαις άβΐ. χαι Ι*. Όϊαάοτί 18 β. γνώμης 
έχείνφ. ΗιιΙΐ8<& 19 ροβί σοι όνειδος 7α ί. _., σε (λνπεϊν) 8<Λ*ΓβΪ£- 
Ιι&βαββΓ, σοι (λνπηρόν) ΒΤΥ 

ΓΜ Τ3 

Έ 

ΓΜ 3 

^ ω 

ΓΟ 
«Η 

ο α 

ΓΜ — 

- Ί ηίηϊϋ-«ι ^ Ρ ππο Ιί^ ΟπβϊπβΙ ίΓΟΠΓΊ 

1 ο Οιο«ι»π υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 

ϋ _ 

ω ζ, 



_Ξ 

^ _Γ 

Ο. Τ3 

±_ Ο) 

^ "Εη 

^ ο 
ο 



β Ροΐ^ΐ). XXXI, 23, 8-25, 7. 



189 



χαϊ * * *, χα&ώς φής, δοχώ μηδένα συναγωνιστήν χαϊ συνεργόν άλ- 
λον εύρεΐν άν ήμών έπιτηδειότερον." έτι δέ ταΰτα λέγοντος τοϋ 9 
Πολυβίου, λαβόμενος άμφοτέραις χερσί της δεξιάς αύτοΰ χαϊ 
πιέσας έμ7να&ώς "ΕΙ γάρ έγώ ταύτην," φησίν, "ΐδοιμι τήν 
5 ήμέραν, έν γι σύμπαντα τάλλα δεύτερα Τέμενος έμοί προσέξεις 
τόν νουν χαϊ μετ' έμοΰ συμβιώσεις 9 δόξω γάρ αύτό&εν εύ&έως 10 
έμαυτφ χαϊ της οίχίας άξιος είναι χαΐ τών προγόνων." ό δέ 11 
Πολύβιος τά μέν έχαιρε, θεωρών τήν όρμήν χαΐ τήν άποδοχήν 
του μειραχίου, τά δέ διηπορεϊτο, λαμβάνων έν νφ τήν ύπεροχήν 
10 της οίχίας χαϊ τήν εύχαιρίαν των ανδρών, πλήν από γε ταύτης 12 
της άν&ομολογήσεως ούχέτι τό μειράχιον έχωρίσ&η τον Πολυβίου, 
πάντα δ* ήν αύτφ δεύτερα της έχείνου συμπεριφοράς. 

*Λπό δέ τούτων των χαίρων λοιπόν ήδη χατά τό συνεχές έπ' 25 
αύτών των πραγμάτων πεΐραν αυτών διδόντες άλλήλοις εις πατρι- 
15 χήν χαϊ συγγενιχήν ήλ&ον αιρεσιν χαϊ φιλοστοργίαν πρός αλλή- 
λους, πρώτη δέ τις ένέπεσεν όρμή χαϊ ζήλος τών χαλών τό τήν 2 
έπΐ σωφροσύνη δόξαν άναλαβεΐν, χαϊ παραδραμεΐν έν τούτφ τφ 
μέρει τούς χατά τήν αύτήν ήλιχίαν υπάρχοντας, ών δε μέγας 8 ρ. 153 να 
ούτος χαϊ δυσέφιχτος ό στέφανος εύ&ήρατος ήν χατ' έχεΐνον τόν 
20 χαιρόν έν τ% 'Ρώμη δια τήν έπϊ τό χείρον όρμήν τών πλείστων, 
οΐ μέν γάρ εις έρωμένους τών νέων, οί <Γ εις έταίρας έξεχέχυντο, 4 
πολλοί δέ εις άχροάματα χαϊ πότους χαϊ τήν έν τούτοις πολυτέ- 
λειαν, ταχέως ήρπαχότες έν τφ Περσιχφ πολέμφ τήν τών Ελλή- 
νων εις τοΰτο τό μέρος εύχέρειαν. χαϊ τηλιχαύτη τις ένεπεπτώ- 5 οί. Εχο. <ΐβ 
2δ χει περί τά τοιαύτα τών έργων αχρασία τοις νέοις ώστε πολλούς ^ "^Βοίίβ 
μέν έρώμενον ήγοραχέναι ταλάντου, συνέβη δέ τήν παροϋσαν 6 
αιρεσιν οίον έχλάμψαι χατά τούς νϋν λεγομένους χαιρούς πρώτον 
μέν διά τό χαταλυ&είσης της έν Μαχεδονί% βασιλείας δοχεΐν 
άδήριτον αύτοΐς ύπάρχειν τήν περί τών δλων έξουσίαν, έπειτα 7 



Τ3 
Ω. 



-4 ω 



α. -ο 

^ ο 



ο 

ΓΜ Τ3 

Έ 

ΓΜ 3 



ο α 

ΓΜ — 



ο 

^ _ 

-Ω ±! 



τι 

ωά. Ρήτ. 1 καΐ \ κα&ώα 4 φ 10 ενκαιρι\αν β. 8ρίι\ βί βαρβΓ 

ρππβ ι &οο. βΓΒ.3113 14 αυτών ΒβΙ&βΓ, αντώι\ (αυτών Υα) 17 οωφροούνην 
18 ήλι\αν (8. αοο.) 19 όυσεφικτοσ (8. &οα), οογγ. ΕπιββΙί (όναεφικτος Γα) 
24 εις τοντο 7α, έντοντο (περί τονχο Οίοά. 81, 26, 7) 

5 -π 

βιη&ηά. 1 καΐ (ρηπβ) άβΐ. ΚβίδΙίβ, καΐ (μάλιστα) 2?Τ7 2 (σ') ενρεϊν ΝίώβΓ 
5 σν πάντα ΒβΙΛβΓ 24 (τοσαίτη καϊ) τηλικαντη "\ΥΠ&πιο\νίίζ βχ βχο. άβ 
ββηΐ;. 137 



βοΖο^. 26 ροβί ταλάντου οπιίββίί ββδβ ςπ»θ β ΡοΙ^Μο 1. XXXI οϋ&Ι ΑΛβη. 6, 
ρ. 274 ί. ίη&ΙΙβχϊί 7α αάη. ρ. 26; ΐρβα ΡοΙγΜί νβΛ» Μο οιηίδβα ββΓν&νίΐ βχο. άβ 
Ηβη!. 137, ρ. 198 βά. Βοΐββ., οί· ΒΤΥ αά 1. 1. ίη βά. Ροΐ^π 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 

^ .Ω 

ω 3 



190 Εχο6Γρ& άβ νΐΓΐυΰ1)α3 βΐ νίΐϋβ 

διά τό πολλήν έπίφασιν γενέσ&αι της εύδαιμονίας περί τε τούς 
χατ' ιδίαν βίους χαϊ περϊ τά χοινά, των έχ Μακεδονίας μεταχο- 

8 μισ&έντων εις την 'Ρώμην χορηγιών, πλήν δ γε Σχιπίων όρμή- 
αας έπϊ την έναντίαν αγωγήν τοϋ βίου χαΐ πάσαις ταϊς έπι&υ- 
μίαις αντιταξάμενος χαϊ χατά πάντα τρόπον όμολογούμενον χαΐ δ 
σύμφωνον έαντόν χαταοχενάοας χατά τόν βίον έν ΐσως ε' τοις 
πρώτοις έτεσι πάνδημον έποιήσατο τήν έπ' εύταζίφ χαϊ σωφρο- 
σύνη δόξαν. 

9 Μετά δέ ταϋτα χατά τδ συνεχές ώρμησεν έπΐ τό περί τά 
χρήματα μεγαλοψυχία χαϊ χα&αρότητι διενεγχειν τών άλλων. 10 

10 πρός δέ τοΰτο τό μέρος χαλήν μέν ύποδοχήν είχε τήν μετά τοϋ 
χατά φύαιν πατρός συμβίωαιν, χαλάς <Γ έχ φύσεως δρμάς αύτός 
έπΐ τό δέον* πολλά δέ αύτφ χαϊ ταύτόματον συνήργησε πρός τήν 
έπιβολήν ταύτην. 

26 Πρώτη μέν γάρ αύτφ μετήλλαξε τόν βίον ή του χατά &έσιν 15 
πατρός μήτηρ, ήτις ήν αδελφή μέν τοΰ χατά φύσιν πατρός αύ- 
τοΰ Λευχίου, γυνή δέ τοΰ χατά &έσιν πάππου Σχιπίωνος τοΰ 
2 μεγάλου 7ΐροσαγορευ&έντος. ταύτης άπολιπούσης ούσίαν μεγά- 
λην χληρονόμος ών πρώτον έν τούτοις έμελλε πεϊραν δώσειν της 
.154 να 3 έαυτοϋ προαιρέσεως, συνέβαινε δέ τήν ΛΙμιλίαν, τοΰτο γάρ ήν 20 
όνομα τγι προειρημέντβ γυναιχί, μεγαλομερή τήν περίστασιν ίχειν 
έν ταϊς γυναιχείαις έξόδοις, άτε συνηχμαχυΐαν τφ βίφ χαϊ ττ] τύχτ] 

4 τι] Σχιπίωνος ' χωρίς γάρ τοΰ περί τό σώμα χαϊ τήν απήνην 
χόσμου χαϊ τά χανά χαϊ τά ποτήρια χαϊ τάλλα τά πρός τήν 
ϋνσίαν, ποτέ μέν άργυρά, ποτέ δέ χρυσά, πάντα σννεξηχολού&ει 25 

5 χατά τάς έπιφανεΐς έξόδους αύτί], τό τε τών παιδισχων χαϊ τό 



οοά.Ρείν.(6ίΒ\ιΐά.) 1 όιά το — 8 χορηγιών: 8πίά. ν. ίπίφασις 1 τε δηίά., 
οπΐ· Ρ 2 έκ διιίά. (βί 7α), έν Ρ 2 8. μεταχομισ9έντων\ — χορηγιών Ρ, μετά- 
κομισ&εισών — χορηγιών διιίά. 3 χορηγιών) άββ, 8ηίά. 5 τρόπρν (βίο) 
7 την (ηοη κατά την) ευταξία 7α &άη. ρ. 26 οοΐΐ. ϋίοά. 31, 27, 1, αύτοαξΙα\ Ρ, 
8βά πιβάίππι α ραηοΐο βιιρροδίΐο ηοί&ίπηι ΒπρβΓ ο αο ρο8ΐ ΙβιΊίηιη α ββΐ; ΓαβτίΓα 
12 καιαφνσι 15 πρώτην 16 ην 7α ρΓΟ ην 20— ρ. 191, 11: διιίά. ν. 
Λϊμιλία' Σκιπίωνος τοϋ μεγάλου γυνή' $ συνέβαινε μεγαλοπρεπή την περί- 
οτασιν—μεγαλοψνχίαν 20—22: διιίά. τ. περί ο τ α ο ι ς* συνέβαινε ίέ μεγα- 
λομερή τήν περίστασιν— έξόδοις 20 αϊμιλίαν βί βίο οοηβίαηΙβΓ οτιηι δρίΓΪΙη 
αβρβΓΟ Ρ 21 μεγαλοπρεπή 8αίά. ν, Αιμιλία 23 τοϋ Σκιπίωνος διιίά. 
χωρίς γάρ — 26 έξόόονς Αίμιλία τ% τον Σκιπίωνος γαμετξ: 8πίά. ν. απήνη 
24 κανά 8πί<1., κανά Ρ τήν οιη. διιίά. αΐΓοςαβ Ιοοο 25 ποτέ μέν— πάντα] 
αργυρά καΐ χρυσά πάντα διιίά. ν. Αΐμ. } αργυρά πάντα καΐ χρυσά ίάβπι ν. 
απήνη 

6Μ6ηά. 3 χορηγίων δεΙινβί^ΙιαβιιββΓ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίΓΟΓπ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ρο1?1). XXXI, 25, 7-27, 5. 191 

τών οίχετών των παρεπομένων πλή&ος άχόλου&ον ήν τούτοις, 
ταύτην δή τήν περιχοπήν άπασαν εύ&έως μετά τόν της Λίμιλίας 6 
τάφον έδωρήαατο ττ) μητρί, >/ συνέβαινε χεχωρίσ&αι μέν από 
του Λενχίου πρότερον ήδη χρόνοις πολλοίς, τήν δέ του βίου 

5 χορηγίαν έλλιπεστέραν έχειν της χατά τήν εύγένειαν φαντασίας, 
διό τόν πρό του χρόνον άναχεχωρηχυίας αυτής έχ τών έπισήμων 7 
έξόδων, τότε χατά τνχην οϋσης έπιφανοϋς χαΐ πανδήμου &υσίας, 
έχπορευομένης αυτής έν ττ} της Αιμιλίας περιχοιι^ χαι χορηγίψ, 
χαΐ πρός τοις άλλοις χαϊ των όρεοχόμων χαϊ του ζεύγους χαΐ της 

10 απήνης της αυτής ύπαρχούσης, συνέβη τάς γνναΐχας &εωμένας τό 8 
γεγονός έχπλήττεσ&αι τήν τοϋ Σχιπίωνος χρηστότητα χαϊ μεγα- 
λοψυχίαν, χαϊ πάσας προτεινούσας τάς χείρας εϋχεσ&αι τφ προ- 
ειρημένφ πολλά χαϊ αγα&ά. τοΰτο δέ πανταχί) μεν άν είχότως 9 
φαίνοιτο χαλάν, έν δέ 'Ρώμη χαϊ ΰαυμαστόν' άπλας γάρ ούδεϊς 

15 ούδενϊ δίδωσι των ίδιων υπαρχόντων έχων ούδέν. πρώτη μέν 10 
οΰν αΰτη χαταρχή της έπϊ χαλοχάγα&ίφ φήμης αύτφ συνεχύρησε, 
χαϊ μεγάλην έποίησε προχοπήν, άτε τοϋ των γυναιχών γένους χαϊ 
λάλου χαϊ χαταχόρου όντος, έφ' δ τι άν όρμήση. 

Μετά δέ ταΰτα ταΐς 'Σχιπίωνος μέν τοϋ μεγάλου &υγατράσιν, 27 

20 άδελφαΐς δέ του χατά (β'έσιν) πατρός, * * * λαβόντος, αύτόν έδει 
τήν ήμίσειαν άποδοΰναι της φερνής. ό γάρ πατήρ συνέ&ετο μέν 2 
έχατέργ τών θυγατέρων ν' τάλαντα δώσειν, τούτων δέ τό μέν 3 
ήμισυ παραχρήμα τοις άνδράσιν ίδωχεν ή μήτηρ, τό <Γ ήμισυ ρ . 157 
χατέλειπεν όπο&νήσχουσα προσοφειλόμενον , δ&εν έδει τόν 2χι- 4 

25 πίωνα διαλύειν τοΰζτο) τό χρέος ταΐς τον πατρός άδελφαίς, 
χατά δέ τούς ^Ρωμαίων νόμους δέον έν τρισϊν έ'τεσιν άποδοΰναι 5 

ωά. Ρειν. {βί 8κιά.) 2 ταντην — 3 τξ της Αιμιλίας μητρί: διιίά. ν. πε- 
ρικοπή 2 δη οπι. 8ιιί<1. ν. περιχ. 2 9. άπασαν — τάφον οηι. 8αίά. γ. πε- 
ριχ. 2 άπασαν οω. 8ηίά. ν. Αίμ. 3 έδορησατο Ρ 4 πολλοίς χρόνοις 
8ηιά. 5 έλλιπεστέραν 8ηίά. οοά. Αν, έλλειπεατέραν Ρ 6 άναχεχωρηκυίασ 
Ρ, ββά αϋβηυη α ί. Γ. 8 έχπορ· ευομένηα Ρ 9 όρεο\χόμων Ρ, όρεω- 
χόμων 8πίά. 10 της αυτής 8αίά., αντήσ Ρ 11 μεγαλοψυχίαν: άβ8. 8αίά. 
ν. Αίμ· 15 πρώτη, (βίο) νβΐ πρώτηι 16 χαταρχη, 86(1 ροβΐ η ίΐΐί^πίά βΓ&βαπι 

αννεχηρναε | 17 8. ατε—οντος: 8 α ί ά. ν. χαταχόρου 19 οχιπι (β. &οο.) 
20 τον χαταπρσ λαβόν\τοσ αυτόν Ρ, &έοιν αάά. 7α 21. ρ. 192, 1 φέρνησ, 
οογγ. ΒβΜίβΓ 22 Ζχατερα (βίο) θνγατέρων 7α, 9νγατέρ ν βοήρβί ααοίοΓβ 7α 
Λάη. ρ. 26 ρΓΟ οοίϋοίδ ~μ 25 τοΰτο χρέοσ, οογγ. 7α 

βίηβηά. 3 ροβί; μητρί Ιαο. ιηάίο&Ι οοΐΐ. ΏιοΑ. 31, 27, 3 ΒΤ7βΙ &&<!. πηαιη νβΓ- 
βτΐιη : τ% Παπειρία, τούτο γάρ ην όνομα της προειρημένης γνναιχός 13 χαγα&ά 
-ΒΤ7 18 χαταχορονς ΒβηββΙβΓ 20 Ι&οπη&πι Ηλγθ νίάϋ ΕβίβΙβ, <ιαί (την 
χληρονομίαν παρα)λαβόντα (παραλαβόντ' Ηπΐίβοΐι) αντον οοηί. 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



192 



ΕχοβΓρίΛ άβ νίΓΙιιϋΙαδ βί νϋϋβ 



τά προοογειλόμενα χρήματα της φερνής ταΐς γυναιξί, προδο&έν- 
των πρώτων των έπίπλων εις ι μήνας χατά τό παρ* έχείνοις 

6 ί&ος, εύ&έως δ Σχιπίων συνέταξε τφ τραπεζίτη τών κ' καί ε' 
ταλάντων έχατέραν ποιήσασ&αι την άνταπόδοοιν έν τοις ι μησί. 

7 του δέ Τιβερίου (χαϊ) τοϋ Ναυσιχά ΣχίΊνΙωνος, ούτοι γαρ ήσαν 5 
άνδρες των προειρημένων γυναιχών, άμα τφ διελ&εΐν τούς ι 
μήνας προαπορευομένων πρός τόν τραπεζίτην χαΐ πνν&ανομένων, 
εΐ τι αυνετέταχτο 'Σ/.ιπίων αύτφ περί των χρημάτων, χαχείνου 
χελεύοντος αύτούς χομίζεσ&αι χαΐ ποιοϋντος τήν διαγραφήν έχα- 

8 τέρφ τών κ' χαΐ ε' ταλάντων, άγνοεΐν αύτόν ίφαοαν' δείν γάρ 10 
αύτούς ού πάν χατά τό παρόν, αλλά τό τρίτον μέρος χομίζεσ&αι 

9 χατά τούς νόμους, τοϋ δέ φάοχοντος ούτως αύτφ συντεταχέναι 
τόν 'Σχιπίωνα, διαπιστήσαντες προήγον έπϊ τόν νεανίοχον, διει- 

10 ληφότες έχεΐνον άγνοεΐν. χαΐ τοϋτ' έπασχον ούχ άλόγως' ού γάρ 
οίον πεντήχοντα τάλαντα δοίη τις άν έν 'Ρώμτ] πρό τριών έτών, 15 

11 αλλ 7 ούδέ τάλαντον έν πρό της τεταγμένης ήμέρας* τοιαύτη τις 
έστι χαΐ τηλιχαύτη παρά πάντας άμα μέν άχρίβεια περί τό διά- 

12 φορον, άμα δέ λυσιτέλεια περί τόν χρόνον. ού μήν άλλα προσ- 
πορευ&έντων αύτών χαΐ πυν&ανομένων πώς τφ τραπεζίτη συν- 
τέταχε, τον (Γ είιιόντος άποδοϋναι πάν τό χρήμα ταΐς άδελψαΐς, 20 

13 άγνοεΐν αύτόν έψασαν, άμα τό χηδεμονιχόν έμφανίζοντες' έξεΐναι 
γάρ αύτόν χατά τούς νόμους χρήσ&αι τοις διαφόροις ίχανόν έπϊ 

14 χρόνον. ό δέ ΙΖχιπίων έφη άγνοεΐν τούτων ούδέν, αλλά πρός μέν 
τούς άλλοτρίους τήν έχ τών νόμων άχρίβειαν τηρεΐν, χοΐς δέ συγ- 
γενέσι χαϊ φίλοις απλώς χρήσ&αι (χαΐ) γενναίως χατά δύναμιν. 2δ 

15 διό παραλαμβάνειν αύτούς έχέλευε πάν τό χρήμα παρά τοϋ τρα- 

16 πεζίτου. οΐ δέ περί τόν Τιβέριον ταΰτ 3 αχούσαντες έπανήγον 
να σιωπώντες, χαταπεπληγμένοι μέν τήν τοϋ Σχιπίωνος μεγαλοψυ- 

χίαν, χατεγνωχότες δέ τής αύτών μιχρολογίας, χαίπερ δντες ούδε- 
νός δεύτεροι ^Ρωμαίων. 30 

ωά. Ρ«γ. 2 πρώτων τών δοϊι^βί£ΐι&βιΐ86Γ, τών \ πρώτων (δ. λοο.) Ρ (τών 
πρώτων Υα) 4 ϊμησι (βίο) 5 χαϊ ϊίάά. να 13 διαπιατίσαντεσ 15 δοίη, 
8βά η ΐ. Τ. 17 παρα πάντας Υα, πα\ραπάνταα άκρίβια 17 διάφορο ν 
Οτοηονίιΐδ, όιαφερον (8. &οο.) Ρ [διαφίρον να) 18 ροβί άλ?.ά ςυίηςαθ ΙΐίάβΓαβ 

βΓΛβαθ 19 πωσ (8. &οο. βί ωσ ί. γ.) 20 άποδονν' βί; αι ροβίπιοίΐο ίηδβΓίυπι 
22 όιαφόροισ, 8θ(1 ρππθ ο ι. Τ. 23 ϊφη'\ άγνοεΐν 24 αυγγενενοι 25 \γεν· 
ναΐωσ Ρ, χαί Υα 29 αύτών, οογγ. Βίάοϋαηα μι\χρολογίασ, 8βά ρή- 
ΐϋϊΐηι ο ί. γ. 

6Πί6ηά. 4 εχατερα να 5 Τεβερίον, 27 Τεβέριον Τνίίαπιοτπίζ 5 Να- 
νικά 8ο1πΥ6ί£ΐι&6ΐΐ86Γ 22 αύτώ να έπί]ετι ϋτοηονίιΐβ 23 ϊφησεν άγνο- 
εΐν Ηαΐίβοΐι, άγνοεΐν εφη \νίΐΛΐηοΐ¥ϋζ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β ΡοΙγΙ). XXXI, 27, 5 — 28, 11. 193 

Μετά δ 7 έτη β' μεταλλάξαντος τον χατά φύσιν πατρός αύτοΰ 2% 
Λευχίου, χαΐ χαταλιπόντος κληρονόμους της ούσίας αύτόν τε χαΐ 
τόν αδελφόν Φάβιον, χαλόν τι χαι μνήμης άξων έποίησεν, ό γαρ 2 
Λεύχιος, υπάρχων άτεχνος διά τό τους (μέν) εις έτέρας οίχίας 
5 έχδεδόσ&αι, τούς δ* άλλους υΙούς, ους έτρεψε διαδόχους * * * χαΐ 
του γένους, πάντας μετηλλαχέναι, τούτοις άπέλιπε τήν ούσίαν. 3 
ό δέ Σχιπίων &εωρ(3ν αύτοΰ τόν αδελφόν χαταδεέστερον δντα τοις 
ύπάρχουσιν έξεχώρηοε πάντων των υπαρχόντων, ούσης της δλης 
τιμήοεως υπέρ ξ' τάλαντα, διά τό μέλλειν ούτως ϊοον ύπάρχειν 

10 αύτφ χατά τήν ούσίαν τόν Φάβιον. γενομένου δέ τούτου περί- 4 
βοήτου, προσέ&ηχεν έτερον τούτφ δείγμα της αύτοΰ προαιρέσεως 
έμφανέστερον' βουλομένου γάρ τάδελφοΰ μονομαχίας έπΐ τφ 5 
πατρί ποιεΐν, ού δυναμένου δϊ δέξασ&αι τήν δαπάνην διά τό 
πλή&ος των άναλισχομένων χρημάτων, χαΐ ταύτης τήν ήμίσειαν 

15 είσήνεγχεν ό Σχιπίων έχ της ιδίας ούσίας, έστι δ* ούχ ίλάττων 6 
ή σύμπασα Χ ταλάντων, έάν τις μεγαλομερως ποιβ.* * * φήμης 7 
περί αύτοΰ (δια)διδομένης μετήλλαξεν ή μήτηρ. ό δέ τοσοΰτον 8 
άπέσχετο χομίσασ&αι ών πρότερον έδωρήσατο, περί ών άρτίως 
εϊπον, ώστε χαΐ ταΰτα χαΐ τήν λοιπήν ούσίαν τήν της μητρός 

20 άπασαν άπέδωχε ταΐς άδελφαϊς, ής ούδέν αύταΐς προσήχε χατά 
τούς νόμους, διό πάλιν των άδελφών παραλαβουσΰν τόν έν 9 
ταΐς έξόδοις χόσμον χαΐ τήν περίστασιν τήν της Λίμιλίας, πάλιν 
ίχαινοποιή&η τό μεγαλόψυχον χαΐ φιλοίχειον της τοΰ Σχιπίωνος 
προαιρέσεως. 

25 Ταΰτα μέν οίν προχατεσχευασ μένος ίχ της πρώτης ήλιχίας 10 
Πόπλιος Ίχιπίων προήλ&ε πρός τό φιλοδοξεΐν σωφροσύνη χαΐ 
χαλοχάγα&ίφ. εις ην ϊσως ξ' τάλαντα δαπανήσας, τοσαΰτα γάρ 11 
ήν προέμενος των ίδιων, όμολογουμένην έσχε τήν έπΐ χαλοχάγα- 



ϋοά. Ρβίν. 2 Δενκιον &Γοηονία8, λονκίον 4 (μϊν) Ύα 7. 11. αν- 
τον, οογγ. ΒβΙ&βΓ 9 νπάρχειν να, νπάρχην 13 ού δνναμεν \ ονδεδέ- 
ξασΰαι 14 ταύτησ, ββά σ ί. γ. ημισείαν (βίο σ ί. Γ.) 15 ούχέλαττον 

17 διαδιδομίνης Κβίβ&β, διδομίνηο 27 καλοκαγαθία, Ββά καλ οογγ. βχ καϊ 
ειοην 28 προεμενοσ (8. αοο.) 

βηιβηά. 5 * * ♦ καϊ] αντον {αντον οογγ. ΒβϋιβΓ) καϊ Ύα } τον τ ονόματος 
καϊ οοηί. Ηηΐ&οΐι, καϊ άβΐ. αιιοΙΟΓβ 8ο1ι^βί^1ιαβτΐ8βΓθ 16 * * *] Ι&α ΐη- 
ά\0Άί βΐ αάά. μεγάλης ό% νβΐ λαμπράς 61 νβΐ τοιαύτης Κβίβίνβ, ϊηβιιρθΓ αηίβ 
φήμης βχ1(1. ηδη Επί. δοΐιπίζβ, λαμπράς δ* ηδη διά ταντα της β,άά. ΤνΠαπιονϋζ 

18 άπέαχε τοΰ ΒβΙ&βΓ β Οίοά. 31, 27, 7 ροβΐ κομίσασ&αι &άά τι Ετη. βοΐιηΐζβ 
β ϋίοά. 27 εις ην] καϊ μην Ηαΐίδοΐι, ηιιί αάά.: η\8% βτί& ρΙ\&α αηίβ βαχίάβ- 
η*η£ 28 προειμένος I/. ϋίη<1θΓί 

Οοη&ΐ&ηϋηίβοΐΐθ Εχοοιρίθ II. 2. 13 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



194 ΕχοβΓρΙβ, άβ νίιΐΌίίΙ>ιΐ8 βί νϋϋβ 

&ίφ φήμην, ούχ ούτω τφ πλή&ει τΰν χρημάτων τό παραχείμενον 
ρ. 161 να χατεργασάμενος ώς τφ χαιρφ της δόσεως χαϊ τφ χειρισμφ τής 

12 χάριτος, την δέ σωφροσύνην περιεποιήσατο δαπανήσας μέν ού~ 
δέν, πολλών δέ χαϊ ποικίλων ήδονΰν άποσχόμενος προσεχέρδανε 

13 τήν σωματιχήν ύγείαν χαΐ την εύεξίαν, ήτις αύτφ παρ* δλον τόν 5 
βίον παρεπομένη πολλάς ήδονάς χαΐ χαλάς άμοιβάς άπέδωχεν 
άν&' ών πρότερον άπέοχετο τΰν προχείρων ήδονΰν. 

29 Λοιπόν δ ' δντος τον χατά τήν άνδρείαν, χαΐ χνριωτάτον 
οχεδόν έν πάση μέν πολιτείφ, μάλιστα <Γ έν τβ 'Ρώμη, μ,εγίστην 

2 έδει χαι τήν άοχηαιν περί τοΰτο τό μέρος ποιήαασ&αι. χαλόν 10 
μέν οϋν τι πρός ταύτην τήν έπιβολήν αύτφ χαϊ δια της τύχης 

3 ίγένετο συνέργημα. τΰν γαρ έν Μαχεδονίγ βασιλιχΰν μεγίστην 
ποιονμένων σπονδήν περί τάς χννηγεαίας, χαϊ Μαχεδόνων άνει- 
χότων τούς έπιτηδειοτάτονς τόπους πρός τήν τΰν &ηρίων συν- 

4 αγωγήν, ταΰτα συνέβη τά χωρία τετηρήσ&αι μέν έπιμελΰς, χα&ά- 15 
περ χαϊ πρότερον, πάντα τόν τοΰ πολέμου χρόνον, χεχυνηγήσ&αι 
{δέ) μηδέποτε των τεττάρων έτΰν δια τούς περισπασμούς' η χαϊ 

5 &ηρίων υπήρχε πλήρη παντοδαπΰν. τοΰ δέ πολέμου λαβόντος 
χρίσιν, ό Λεύχιος χαλλίστην ύπολαμβάνων χαϊ τήν άσχησιν χαϊ 
τήν ψυχαγωγίαν ύπάρχειν τοις νέοις τήν περϊ τά χυνηγέσια, τούς 20 
τε χυνηγούς συνέστησε τούς βασιλιχούς τφ Σχιπίωνι χαϊ τήν 

6 έξουσίαν τήν περϊ τά χυνηγέσια 7ΐαρέδωχε τούτψ πάσαν' ής έπι- 
λαβόμενος ό προειρημένος χαϊ νομίσας οίονεϊ βασιλεύειν, έν τού- 
τψ χατεγίνετο πάντα τόν χρόνον, όσον έπέμεινε τό στρατόπεδον 

7 μετά τήν μάχην έν τβ Μαχεδονίγ. γενομένης δέ μεγάλης έξου- 25 
σίας περϊ τοΰτο τό μέρος, άτε χατά τήν ήλιχίαν άχμαίως έχοντος 
αύτοΰ χαϊ χατά φύσιν οίχείως διαχειμένου, χα&άπερ εύγενοΰς 
σχύλαχος, έπίμονον αύτοΰ συνέβη γενέσ&αι τήν περϊ τάς χυνηγε- 

8 σίας όρμήν. διό χαϊ παραγενόμενος εις τήν 'Ρώμην χαϊ προσλα- 
βών τόν τοΰ Πολυβίου πρός τοΰτο τό μέρος έν&ουσιασμόν, έφ* 30 
όσον οΐ λοιποί τΰν νέων περϊ τάς χρίσεις χαϊ τούς χαιρετισμούς 



οοά. Ράν. 8 άνδρείαν || 16 χρόνό\νον 17 (Λ) Λίά. 7α 20 την περί 
να, την τε\ 26 τούτω ατε χατά ΒοΙι^βί^Ιι&βΠββΓ, ωστε\ χατά Ρ (ώς χατά 
τε ΒβΙ&βΓ) 

βνηεηά. 1 προχείμενον Ββίδΐίβ, ν. ϋίοά. 31, 27, 7 5 νγίειαν Ιι. Οϊηάοτί 
(νγίαν βπρβΓ ι βηρθΓβοήρΙο ει Ρ ϋίοάοπ 1. ο.) 8 ροδί άνόρείαν Εάά. μέρους 
Επί. δοΐιπίζβ οοΐΐ. ϋΐοά. 31, 27, 8 12 βασιλέων ΒβϋβΓ οοΐΐ. ϋΐοά. 1. ο. 

13 Μαχεόόνων ΗπΙίβοΜο βυβρβοίηιη άβΐ.λνϋ&ιηοτνίίζ, Μακεδονίας Β\¥ 24 χατ- 
εοίνεχο 7α ί. μ. 25 έξουσίας] σπουδής τβΐ ίπιθνμίας ΒβΙΛβΓ, ενεξίας 

Ηαϋβοΐι, έν&ονσιάσεως ΒλΥ 



ρΟΟ 



8 1ε 



Οπ^ΙΓΊβΙ ίΐΌΠΓΐ 

υΝΙΥΕΡίίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Ροΐ7ΐ). XXXI, 28, 11— ΧΧΧΠ, 5, 3. 195 

έσπούδαζον, χατά τήν άγοράν ποιούμενοι την διατριβήν, χαΐ διά ρ. 162 να 
τούτων συνιστάνειν έαυτούς έπειρώντο τοις πολλοίς, έπΐ τοσοϋ- 9 
τον ό Σχιπίων έπι ταΐς χυνηγεσίαις αναστρεφόμενος χαΐ λαμπρόν 
άεί τι ποιων χαϊ μνήμης άξιον, χαλλίω δόξαν έξεφέρετο των 
5 άλλων, οίς μϊν γαρ ούχ ήν έπαίνον τνχεΐν, εί μη βλάψαιέν τινα 10 
τών πολιτών ό γαρ των χρίσεων τρόπος τοϋτ έπιφέρειν εΐω- 
&εν' ό δ' απλώς ούδένα λυπών έξεφέρετο τήν έπ ανδρείγ δόξαν 11 
πάνδημον, έργφ πρός λόγον άμιλλώμενος. τοιγαροϋν όλίγφ χρόνφ 12 
τοσοΰτον παρέδραμε τούς χα&' αυτόν δσον ούδείς πω μνημονεύε- 

10 ται "Ρωμαίων, χαίπερ τήν έναντίαν όδόν πορευθείς έν φιλοξενί$ 
τοις άλλοις άπασι πρός τά "Ρωμαίων έ&η χαΐ νόμιμα. 

Εγώ δέ πλείω πεποίημαι λόγον ύπερ της Σχιπίωνος αίρέ- 30 
σεως έχ της πρώτης ήλιχίας, ήδείαν μϊν ύπολαμβάνων είναι τοις 
πρεσβυτέροις, ώφέλιμον δϊ τοις νέοις τήν τοιαύτην ίστορίαν, 

15 μάλιστα δέ βουλόμενος πίστιν παρασχευάζειν τοις μέλλουσι λέ- 2 
γεσ&αι έν ταΐς έξης βίβλοις περί αύτοϋ πρός τό μήτε διαπορεΐν 
τούς άχούοντας διά τό παράδοξα τινα φανήσεσ&αι των συμβαι- 
νόντων μετά ταΰτα περϊ αύτόν, μήτ άφαιρουμένους τάνδρός (τά) 3 
χατά λόγον γεγονότα χατορ&ώματα τ$ τύχγ] προσάπτειν, άγνοοϋν- 

20 τας τάς αίτιας, έξ ών ίχαστα συνέβη γενέσθαι, πλήν τελέως όλί- 
γων, ά δει μόνα προσάπτειν τβ τύχη χαΐ ταύτομάτφ. 

Ταϋτα μϊν οϋν έπΙ τοσούτον ήμείς διεληλυ&ότες χατά τήν 4 
παρέχβασιν, αΰ&ις έπάνιμεν έπΙ τήν έχτροπήν της ύποχειμένης 
διηγήσεως. 

25 105. α Οτι τά χατά τήν Αίτωλίαν χαλως διετέ&η, χατεσβεσμέ- 
νης έν αύτοΐς της έμφυλίου στάσεως μετά τόν Λυχίσχου θάνατον, 
χαΐ Μνασίππου τοϋ Κορωναίου μεταλλάξαντος τόν βίον βελτίων 2 
ήν ή διά&εσις χατά τήν Βοιωτίαν, όμοίως δέ χαΐ χατά τήν 
Λχαρνανίαν Χρεμάτα γεγονότος έχποδών. σχεδόν γάρ ώσανεΐ κα- 3 

30 &αρμόν τινα συνέβη γενέσθαι της "Ελλάδος, των άλιτηρίων αύτής ρ· 165 να 



105 Ροίγΐ). ΧΧΧΠ 5, 1—5 ΒΨ (20, 1-5 Ηαΐίβοΐι) 



ωά. ΡβΐΓ. 2 ίπειρόντο 10 φιλοξενία 11 νόμημα 13 ηδεϊαν μϊν 
να ρΓΟ ϊδιαμε 17 παράδοξα τινα Ηπ1ί8ϋ1ι, παράδοξον τινα Ρ (παράδοξον 
τι να) 18 μετά Ββίβίεβ, μετάδε Ρ {μετά γε 7α) (τά) αάά. Ββίβΐίβ 21 δει 
μόνα, 8βά ει βΐ α ϊ. γ. 23 έχτρωπην 26 αντοιο (β. βρΐτ.) 27 μνασίπου 
χνρωναίον 29 χρεματα (8. *οο.) 

ειηβηά. 3 ίπί] έν 8ο1ι^βί^1ιαβΠ8βΓ 10 φιλοδοξία να ί. πι. 15 8. λέγεσ&αι 
μέλλουσιν ΒβηββΙβΓ 16 βνβλοις Ηηΐίβοΐι, ν. λ<1 ρ. 187, 7 26 αντοϊς Ηαΐίβοΐι 
29 Χρέμα ΗαΙΙβίΛ, ^ηί ρπιβΙβΓβΛ οοηί. Χρέμα τότε ' 

13* 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



196 ΕχοβΓρΐα άβ νίιτίαϋΐηκβ βί τίίϋβ 

4 έχ τον ζην με&ιοταμένων. χαϊ γάρ χαϊ τόν Ή7€ειρώτην Χάροπα 
ϋυνεχύρησε χατά τόν ένιαυτόν τούτον έν Βρεντεσίφ μεταλλάξαι 

5 τόν βίον. τά δ& χατά τήν "Ηπειρον ίτι έν άχαταστασίαις ήν χαϊ 
ταραχαίς, * # » τους έπάνω χρόνους, διά τήν Χάροπος ωμότητα 
χαϊ τιαρανομίαν, έ% οΰ συνέβη τελεσ&ήναι τόν προς Περσέα 5 
πόλεμον. 

106. "Οτι μετά τό χαταχρΐναι Λεύχιον \4νίχιον χαϊ τούς μέν 
τΰν έττιφανών ανδρών, τούς δέ άπαγαγεΐν εις τήν 'Ρώμην, δαοι 

7 χαϊ βραχεΐαν ύποψίαν εΐχον, τότε λαβών ό Χάροψ τήν έξουσίαν 

δ βούλοιτο πράττειν, ούχ έοτι τών δεινών όποιον ούχ έποίει, τά 10 

8 μέν δι αύτοϋ, τά δί διά τών φίλων, άτε νέος μίν ών αύτός 
χομιδβ, συνδεδραμηχότων δ& πρός αύτόν τών χειρίστων χαϊ τών 
είχαιοτάτων αν&ρώπων διά τόν έχ τών αλλότριων νοσφισμόν. 

9 είχε δέ οίον έφεδρείαν χαϊ $οπήν πρός τό πιστεύεσ&αι διότι 
πράττει χατά τινα λόγον α ποιεί χαϊ μετά της 'Ρωμαίων γνώμης 15 
τήν τε προν7νάρχουσαν αύτφ σύστασιν χαϊ 7νρός τούς προειρημέ- 
νους χαϊ πρός ταύτη Μύρτωνα πρεσβντην δν&ρωπον χαϊ τόν υίόν 

10 αύτοϋ Νιχάνορα, τάλλα τε μετρίους ανθρώπους χαϊ δοχοΰντας 
είναι Κ Ρωμαίων φίλους, οΐ πολύ τι χεχωρισμένοι τόν πρό του 
χρόνον άπάσης άδιχίας ούχ οΐδ' δπως τότε συνεπέδωχαν αυτούς 20 
εις τό συνεπισχύειν χαϊ χοινωνεΐν ταΐς του Χάροπος όνομίαις, 

11 έ7ζειδή (Γ δ προειρημένος τούς μέν χατά τήν αγοράν αναφανδόν 
έφόνενσε, τούς δέ έν ταΐς ίδίαις οίχίαις, ένίους δ 9 έπΐ τών αγρών 
χαϊ χατά τάς δδούς έπαποστέλλων έδολοφόνησε χαϊ πάντων τών 
τε&νεώτων έξηνδραποδίσατο τούς βίους, άλλην έπεισήγε μηχανήν. 25 

12 προέγραφε γάρ τούς εύχαιροΰντας τοις βίοις φυγάδας, ού μόνον 

13 άνδρας αλλά χαϊ γυναϊχας' άνατα&εϊς δέ τόν φόβον τοϋτον έχρη- 
ματίζετο άεϊ τούς μϊν άνδρας δι έαυτοϋ, τάς δέ γυναΐχας διά 

106 ΡοΙ^Ι). XXXII 5, 6—6, 9 ΒλΥ (20, 6-21, 9 Ηυΐίβοΐι) 

ωά. Ράτ. 10 δ ποίον 11 αντον, οογγ. ΒβΙ&βΓ 1δ τάλλα τε Ι*, ϋίη- 
άοιϊ, τάλλάόε] Ρ (ταλλα γε 7α) 20 αντονς ΒβΙ&βΓ, αντοίσ Ρ (αντονς Υα) 
26 προαίγραφε (βίο) 

6ϊΗ€ηά. 1 μεΰεσταμίνων Οοηίοβ 8 έ'τ' ΒβηββΙβΓ 4 (χα&άπερ) τοις 
έπάνω χρόνοις να, (ως κατά) τους έπάνω χρόνους Ηηΐΐβοΐι 7 8. ιηβηάθ8& 
ΙίΛβο βδββ ίηΐβΐΐβχίΐ; να αάη. ρ. 28, άνελείν νβΐ Ηανατώοαι ροβί; μ£ν &άά. Κβίβίεβ, 
χαϊ (ροβί; Άνίχιον) 4β1. Ηπΐίβεΐι, ςτιι Γβοΐβ αάάΗ: νύφΐβ Κιο 6ρΟοιηαίοή8, ηοη 
%ρήΗ8 ΡοΙί/ύη, υ&Λα ΙβιμιηΗΒ, (Λενχιον Αίμίλιον άνελείν) ροβί % Ανιχιον χαϊ 
»άά. ΒΨ 8. 14 δε] ό* ΒβηββΙβΓ 16 χαϊ άβΐ. 8ο1ι*τβί£ΐι&βη8βΓ 23 όε) 
1ι. ϋίηάοΓί 25 έξηργυρίσατο Ηυΐΐββίι 27 έχρηματίζετ* ΒβηββΙβΓ 

7 βχο. 106 ουπι βηρβιίοΓβ ίηηρ άβΙ>βΓβ ΐηΐβΐΐβχίΐ; να &άη. ρ. 28, μετά 
γάρ ρΓΟ οτι μετά Ροΐ^ίηιη βοήρβΐβββ οοηϊ. 8ο1ι^βί£ΐι&βη8βΓ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ρο1?1). XXXII, 5, 4 — 8, 2. 197 

της μητρός Φιλότητος' πάνυ γάρ εύφνής έγένετο κατά τοΰτο τ.ό 14 
πρόσωπον, πρός δέ βίαν καϊ πλεΐόν τι δννάμενον αννεργεΐν ή 
κατά γυναίκα. 

Επειδή δέ πάντας καϊ πάσας έξηργνρίσαντο χατά τό δννα- 6 
5 τόν, εΐοήγον εις τόν δήμον ούδέν -ήττον απαντάς τούς προγεγραμ- ρ ' 1 
μένους, οί δέ πολλοί τών έν τ% Φοινίκη τά μέν διά τόν φόβον, 2 
τα <5έ καϊ δελεαζόμενοι διά ταίν περί τόν Χάροπα κατέκριναν ού 
φυγής αλλά θανάτου πάντας τούς προσαγγελ&έντας ώς αλλότρια 
φρονοϋντας € Ρωμαίων, ούτοι μέν οϋν πάντες έφυγον,δ τε Χάροχρ ώρ- 3 

10 μησεν εις τήν 'Ρώμην, έχων χρήματα καϊ τούς περί τόν Μύρτωνα 
με&' αύτοΰ, βουλόμενος έπισφραγίσασ&αι διά τνς συγκλήτου τήν 
αύτοΰ παρανομίαν. έν φ καιρφ κάλλιατον μέν έγένετο δείγμα 4 
της ^Ρωμαίων αίρέσεως, κάλλιατον δέ &έαμα πασι τοις Έλληοι 
τοις παρεπιδήμοις, μάλιστα δέ τοις άνακεκλημένοις' δ τε γάρ 5 

15 Μάρκος, άρχιερεύς ών καϊ πρώτος της συγκλήτου γραφόμενος, δ 
τε Λεύκιος δ τόν Περσέα νικήσας, μεγίστην έχων πίστιν καϊ 
δύναμιν, πνν&ανόμενοι τά πεπραγμένα τφ Χάροπι κατά τήν 
"Ηπειρον έκώλυσαν εις τάς οικίας αύτών είσιέναι τόν Χάροπα. 
οϋ γενομένου περιβοήτου πάντες έγενή&ησαν οί παρεπιδημοϋντες 6 

20 περιχαρείς, άποδεχόμενοι τό μισοπόνηρον τών 'Ρωμαίων. μετά 7 
δέ ταΰτα τον Χάροπος είσελ&όντος εις τήν σύγκλητον, ού συγ- 
κατέ&ετο τοις άξιουμένοις ούδ' έβουλή&η δούναι $ητήν άπόκρι- 
σιν, αλλά τοις άποστελλομένοις πρεσβευταΐς ίψη δώσειν έντολάς 8 
έπισκέψασ&αι περί τΰν γεγονότων, δ δέ Χάροψ άναχωρήσας 9 

25 ταύτην μέν τήν άπόκρισιν άπεσιώπησε, γράψας δέ πρός τήν 
ιδίαν ύπό&εσιν άρμόζουσαν όπήγγειλεν ώς συνευδοκούντων € Ρω- 
μαίων τοις ύπ' αύτοΰ πραττομένοις. 

107. α Οτι Εύμένης δ βασιλεύς τ$ μέν σωματική δυνάμει παρα- 
λελυμένος ήν, τ$ δέ της ψυχής λαμπρότητι προσαντεΐχεν, άνήρ έν 2 

30 μέν τοις πλείστοις ούδενός δεύτερος τΩν κα&' αυτόν βασιλέων 
γενόμενος, περί δέ τά σπουδαιότατα καϊ κάλλιστα μείζων καϊ 

107 Ρο1?1>. XXXII, 8 -ΒΤ7 (22, 1-7 Ηηΐΐβοΐι) 

ωά. Ράτ. (βί Βν,ίά) 1 φιλότητ 7 των 7α ρΓΟ τον 12 αντοϋ, οογγ. 
ΒβΜίβΓ 21 ανγχατέ&6το (8Ϊο) 28 Ενμένης, βασιλεύς Μακεδόνων (βίο)· υς 
ττ] μίν — ρ. 198, 12 γεγονός: 8υίά. ν. Ενμένης 31 μείζω | Ρ 

ενη&ηά. 1 φιλότιδος 7α, Φιλώτιδός Κ ϋίηάοτί, φιλώτας Ρ ϋίοάοη 31, 31 
ειφνίς 7α ί. πι., οί. Ώίοά. 1. ο. χατα άβΐ, 7α, χαϊ ρΓΟ χατά Τνβ88βϋιΐ£, οοΐΐ. 
Ώιοά. 1. ο. 4 χαϊ πάσας] είσάπαξ Ηαΐίδοΐι 9 6 <)έ 8ο1πν6ί£ΐι&βτΐ8βΓ 

29 ηροσανΒΐχεν Εβϊβΐίβ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



198 ΕχοβΓρίΛ άβ νίΓίαίΛαβ νίίϋθ 

3 λαμπερότερος 9 δς γε πρώτον μέν 7εαραλαβών παρά του πατρός 
τήν βαοιλείαν συνεσταλμένην τελέως εις όλίγα χαϊ λιτά πολισμά- 
νο τια ταΐς μεγίσταις των χα&' αυτόν δυναστειών έφάμιλλον έποι- 

4 ησε τήν ιδίαν αρχήν, ου τύχτ] τό πλεΐον συνεργφ χρώμενος, ούδ' 
έκ περιπέτειας, αλλά διά της αγχινοίας χαΐ φιλοπονίας, Ιτι δϊ 5 

5 πράξεως της αντοΰ. δεύτερον φιλοδοξότατος 4γενή&η γ.αϊ πλεί- 
στας μίν τών κα&' αυτόν βασιλέων πόλεις 1 Ελληνίδας εύεργέτησε, 

6 ιιλείοτους δϊ χατ' Ιδίαν αν&ρώπους έσωματοποίησεν. τρίτον άδελ- 
φούς έχων τρεις χαϊ κατά τήν ήλιχίαν χαϊ πράξιν, πάντας τού- 
τους συνέσχε πει&αρχοΰντας αύτφ χαϊ δορυφοροΰντας χαϊ σωζον- ίο 

7 τας τό της βασιλείας αξίωμα, τοΰτο δέ σπανίως εύροι τις 6ν 
γεγονός. 

108. α Οτι "Λτταλος ό αδελφός Εύμένους παραλαβών τήν έξου- 
σίαν πρώτον έξήνεγχε δείγμα της αύτοΰ προαιρέσεως χαι πράξεως 
τήν Ιάριαρά9ου χαταγωγήν έπϊ τήν βαοιλείαν. 15 

109. "Οτι Προυσίας μετά τό νιχήσαι τόν "Λτταλον μετά τό 
παρελ&εΐν πρός τό Πέργαμον παρασχευασάμενος &υσίαν πολυτελή 

2 προσήγαγε πρός τό τέμενος τΛσχληπιοΰ, χαϊ βον&υτήσας χαϊ 

3 χαλλιερήσας τότε μέν έπανήλ&εν εις τήν παρεμβολήν, χατά δέ τήν 
έπιοΰσαν χαταστήσας τήν δύναμιν έπϊ τό Νιχηφόριον τούς τε 20 
νεώς απαντάς διέφθειρε χαϊ τά τεμένη τών &εών, έσύλησε δέ 

4 χαϊ τούς άνδριάντας χαϊ τά λί&ινα τών αγαλμάτων, τό δε τελευ- 
ταιον χαϊ τό τοΰ Άσχληπιοΰ βαστάσας άγαλμα, περιττώς υπό 
— % ■ 

108 ΡοΙγΙ). XXXII 12 ΒΤν (22, 8 ΗαΙΐ8<*) 109 Ρο1?1). XXXII 15 Β Φ 
(27 Ηυΐΐβοΐι) 



οοά. Ρ«>. εϊ 8η%ά\ 3 τών κα&' αντον — 6 της αντον: 8τιίά. ν. περι- 
πέτεια κα&αντόν Ρ, ββά 6 οογγ. βχ ώ 4 αρχήν 8ηίά. ηΐτοφίβ Ιοοο βΐ 
ιηάβ 7α, τνχην Ρ 5 όε Ρ βΐ 8αίά. ν. Ενμ., όε καΐ διιϊά. ν. περιπ> 6 αι;- 
τού 8αίά. ν. Ενμ. % αϊτού Ρ βί 8αίά. ν. περιπ. 7 ενηργέτησε 8τάά. 8 ίσω- 
ματοποίησεν 8αίά., -σε Ρ 11 αν ενροι τις 8αίά. οοά. ΑΒ 13 ούτος 6 *Ατ- 
ταλος παραλαβών — 15 βαοιλείαν: 8 αϊ ά. ν. "Ατταλος 14 αντον 8αίά., 
αντον Ρ 16 Προνοίας 6 βασιλενς' οντος μετά — ρ. 199, 11 λογισμών; 8πί<1· 
ν. Προνοίας 16 μετά (αΐίβηιω)] χαϊ Βαίά. οοά. (ΙβίβποΓββ 18 τάσχλη- 
πιον Ρ, τον Ασκληπιού Βαίά. βον&ντήσας Ρ, βθά &11βηιιη ν ί. Γ. 20 νικι- 
φόριον Ρ 21 νε\οίσ Ρ Λ οπι. 8αίά. 22 λΐ&εινα Ρ 28 βαστάσας 
άγαλμα διπά., άγαλμα βαστάσασ Ρ 

ηηβηά. 9 ροδί πράξιν Ιαο. ίικΙίο&Ι αάύ. (ακμάζοντας) να &άη. ρ. 29, (ον- 
τάς ομοιοτάτονς αντώ) Β\¥ 10 αντώ ΒβΙ&βΓ 23 τ Ασκληπιού ΒβηββΙβΓ 

εοίορ. 13 οτι — Ενμίνονς βί 16 3. οτι — Πέργαμον] Ρο1^1>ϋ νβΛβ. ίιηαπκΙ&1& 
68ββ ίηάϊοανίί; ΒλΥ 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ροΐ^ΐ). XXXII, 8, 3—15, 14. 199 

Φνλομάχου χατεσχευασμένον, άπήνεγχεν ώς αύτόν, φ τβ πρότερον 5 
ήμέρφ χατασπένδων έβον&ύτει χαϊ χατηύχετο, δεόμενος, δπερ είχός, 
Ιλέων αύτφ γενέσθαι χαΐ εύμενή χατά πάντα τρόπον, έγώ δέ τάς 6 
τοιαύτας διαθέσεις χαΐ πρότερον εϊρηχά που, περϊ Φίλιππου 
5 ποιούμενος τόν λόγον, μανιχάς. τό γαρ άμα μϊν &ύειν χαΐ διά 7 
τούτων έξιλάσχεσ&αι τό $είον, προαχυνοΰντα χαΐ λιπαροΰντα τάς 
τράπεζας χαΐ τούς βωμούς έξάλλως, δπερ ό Προνοίας εΐ&ιστο 
ποιεΐν γονυπετων χαΐ γυναιχιζό μένος, άμα δέ ταϋτα χαϊ λνμαίνε- 8 
σ&αι χαϊ διά της τούτων χαταφ&οράς τήν εις τό &εΐον ΰβριν 

10 διατί&εσ&αι, πΰς ούχ άν εϊποι τις είναι &νμοϋ λυττώντος έργα 
χαϊ ψυχής έξεστηχνίας τΩν λογισμΘν; δ χαϊ τότε συνέβαινε γίνε- 9 
σ&αι 7εερΙ τόν Προυσίαν. ανδρός μέν γάρ ούδέν έπιτελεοάμενος ρ. ι 
χατά τάς προσβολάς, άγεννΰς δέ χαϊ γυναιχο&ύμως χειρίαας χαϊ 
τά πρός &εούς χαϊ τά πρός άν&ρώπους μετήγαγε τό στράτευμα 

15 πρός *Ελάαν' χαϊ χαταπειράσας της Έλάας χαί τινας προσβολάς 10 
ποιησάμενος, ούδέν δέ πράττειν δυνάμενος διά τό Σώσανδρον 
τόν τον βασιλέως σύντροψον είσεληλυ&ότα μετά στρατιωτών εϊρ- 
γειν αύτοΰ τάς έπιβολάς } άπηρεν έπϊ Θυατείρων. χατά δέ τήν 11 
έπάνοδον τό της Αρτέμιδος Ιερόν της έν Ίερ^ χώμΐβ μετά βίας 

20 έσύλησεν. όμοίως χαϊ τό τοϋ Κυνίου Απόλλωνος τέμενος τό περϊ 12 
Τεμνόν ού μόνον έσύλησεν, άλλά χαϊ τφ πυρί διέφ&ειρεν. χαϊ 13 
ταϋτα διαπραξάμενος έπανήλ&εν εις τήν οίχείαν, ού μόνον τοις 
άν&ρώποις, άλλά χαϊ τοις &εοΐς πεπολεμηχώς. έταλαιπώρησε δέ 14 
χαϊ τό πεζιχόν στράτευμα τφ Προυσίψ χατά τήν έπάνοδον υπό τε 

25 τοϋ λιμον χαϊ της δυσεντερίας, ώστε παρά πόδας έχ δεοπέμπτου 
δοχεϊν άπηντήσ&αι μήνιν αύτφ διά ταύτας τάς αιτίας. 

οοά. Ράτ. (βΐ 8κίά.) 3 Ίλεον Ρ 3 έγώ — 5 μάνικας] αϊ δΐ τοιανται δια- 
θέσεις μανικαί 8χήΛ. 5 μανιχάς. τό γαρ οπι. Ρ, β 8ηίά& (φύ ν. Προνοίας 
1ι&1>6ΐ · . . μανικαί. τό γάρ) Γββίίίιηί ΘΓΟηονίπβ 5 τό γαρ — 11 λογισμών: 8πίά. 
ν. έξάλλως 5 τό γάρ — 7 βωμούς έξάλλως χαϊ πάλιν ταντα διαφΟείρειν, 
μανίας έστίν: διιίά. ν. έξαλλος 5 μέν] τε 8αίά. ν. εξαλ?.ος 5 8. διά τού- 
των οπι. 8πίά. οιηηίΙ)Π8 ΙιϊΙηΐδ Ιοοϊβ 6 προοκννονντα καϊ οπι. 8ηίά. ν. έξάλ- 
λως 6 8. τάς τραπέζας χαϊ οιη. 8αίά. οπιηίΙ)Π8 ^ήΙ>08 Ιοοίβ 7 όπερ 6 \ Προν- 
οίαα εί&ιοτο (8. βρΪΓ.) Ρ, οπερ εϊω&ε Προνοίας 8αΜ. ν. Προνσ. βί βίπήϋ&Γ ν. 
έξάλλως 8 και (αΐΐβπιπι) οω. 8αί<1. ν. έξάλλως λνμένεο&αι Ρ 10 ηώς 
— Ονμον οιη. διιίά. ν. έξάλλως είναι οπι. διιίά. ν. Προνο. 11 λογιομών: 
άβ8. 8η ίά. ν. Προνοίας βί ν. έξάλλως 15 έλάαν βΐ ελάαο (8. βρίΓ.) 20 το 
(Λΐίβπιπι) 1*. ϋίηάοΓί, τον 22 οίχείαν (βίο) 23 έταλεπώρηοε\ 25 9εό- 
πέμπτον Τοηρ, Θ-εόπτον Ρ {θεών τον Κβίβ&β) 

βηιβηά. 1 Φνρομάχον 7α αάη. ρ. 29 θ Όίοά. 31, 35 αντον ΒβΙΛβΓ 
8 αντω ΒβϋβΓ 12 ρο8ί γαρ &άά. (έργον) Ύα } (άξιον) Ηυΐΐδοΐι 15 Ελαίαν 
βί; Ελαίας (8ΐο) Υα 20 ΚνννεΙον Ί,.ΌΊηΛοτί 21 Τημνον Ύα αάη. ρ. 29 



Γ*ηπΙί> ΟπβϊπβΙ ίποΓΓΐ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



200 



Εχεβτρία άβ νίτ1ηίιΙ)Π8 βί νϋίίβ 



110. "Οτι Αριστοκράτης δ των 'Ροδίων στρατηγός ήν μϊν κατά 

2 τήν έπιφάνειαν αξιωματικός καϊ καταπληκτικός, διόπερ έκ πάν- 
των τούτων ύπέλαβον οί κ Ρόδιοι τελέως αξιόχρεων ήγεμόνα καΐ 

3 προστάτην ίχειν τον πολέμου, διεψεύσ&ησαν μέντοι γε των έλπί- 
δων' έλ&ών γαρ εις τάς πράξεις ώσπερ εις πυρ, κα&άπερ τά 5 
κίβδηλα τΰν νομισμάτων 9 άλλοΐος έφάνη. τοντο δ* έγένετο δήλον 
έπ' αύτΰν τΰν έργων. 

111. α Οτι Ιάρχίας βονλόμενος την Κύπρον προδοΰναι τφ Λη- 
μητρίφ καΐ φο)ρα&ε\ς και εις κρίσιν άχ&είς καλωδίφ των έκ της 

3 αύλαίας παραπεπετασμένων έαντόν άπεκρέμασεν. τφ γαρ δντι 10 
δια τάς έπι&νμίας κενοί κενά λογίζονται κατά τήν παροιμίαν. 

4 καΐ γάρ έκεΐνος δόξας φ τάλαντα προσλήψεσ&αι καΐ τά προϋπ- 
άρχοντα χρήματα καΐ τό πνεΟμα προσαπέβαλεν. 

112. "Οτι κατά τούς καιρούς τούτους καϊ Πριηνεΐς ένέπεσον 
παραλόγφ συμφορφ. δεξάμενοι γάρ παρ* Όλοφέρνους } 6τ έκρά- 15 

3 2 τησε της άρχής, έν παρα&ήκη υ τάλαντα, απητοΰντο κατά τούς έξης 

3 χρόνους ύπ' 'Λριαρά&ου , δτε μετέλαβε της αρχής, οί μέν οϋν 
Πριηνεΐς, ώς έμοί δοκεΐν } όρ&ως Ισταντο, φάσκοντες μηδενΐ προ- 
ήσεσ&αι τά χρήματα ζώντος Όλοφέρνους πλήν αύτφ τφ παρα&ε- 

4 μένφ' ό δ' 1<4ριαρά&ης πολλοίς έδόκει παραπίπτειν του κα&ήκον- 20 

5 τος, απαιτΰν τήν άλλοτρίαν παρα&ήκην. ού μήν άλλ' ίως μέν 
τούτου τάχ &ν τις έχοι συγγνώμην αύτφ καταπειράζοντι, τφ 



110 Ρο1?1>. ΧΧΧΙΠ 4 111 Ρο1?1>. ΧΧΧΙΠ 5, 2—4 112 Ρο1?1>. 

ΧΧΧΠΙ 6 



€θά. Ρείν. (εΙ 8%άά.) 1 Αριστοκράτης > ^Ροδίων στρατηγός* ος τ'-ν κατά — 
6 ίφάνη: 8υίά. ν. ^Αριστοκράτης 4 μέντοι γε] <5£ 8τιί(ϊ. 8 — 13: 8 πι ά. 
ν. Άρχίας' οντος βονλόμενος οβί. βί ν. κενοί' *Αρχίας γάρ Κύπρον βονλό- 
μενος προδονναι οβΐ. 8 τφ ομ. δπίά. πίτοςπβ Ιοοο 9 φορα&είσ Ρ καϊ 
είς — αχ&είς οηι. 8\πά. γ. χενοί 10 παραπεπετασμένων δαίά. ν. κενοί, 
παραπεταο μένων Ρ, παραπετασμάτων 8ηίά. ν. Αρχ., οί. 8πίά. ν. ανλαία* 
6 δ% λαβών ίχ της παραπεπετασιιένης αυλαίας χαλώδιον άπε\κρεμασεν (β. 
λοο.) Ρ, άπεχρέμασε 8αίά. 11 κατά την παροιμίαν οω. 8ηίά· ν. κενοί 

13 χρήματα καϊ το π να προσα\πέβαλεν Ρ 8υίά. ν. Ι4ρχίας, προσαπώλεσε 8αίά. 
ν. κενοί ΟΠ1188Ϊ8 Γβϋφΐίβ προσαπέβαλεν: άβ8. 8πίά. 16 άπφτοΰντο 7α, 

ά\πητονν 18 προείσεσθαι, οοιτ. ΚβιβΙβ 22 ΐχοι Υα, ϊχει 

βνηεηά. 3 τούτον ΒβΙΛβΓ 9 καλωδίω I». ΏίικΙοΓί, οί. ΒΤΤ Γ αΛ 1. 1. ιη 
βά. ΡοΙ^Μί 15. 19 Όροφέρνονς 8ο1π?βί£ΐι&βΠ86Γ ρΓ&ββηηΙβ Γα ςαί ίη νβΓ- 

βίοηβ Οτο/'ετηβ βϊ ΟτορΗετηβε βοήρββΓ&Ι 17 ροβί Άριαράθον 1&ο. ίηάίο&ί; ΒΤ¥ 
βί βάά. τον βασιλέως την αρχήν Β\Υ 

εάορ. δ 8. οτι — άχθεις] Ρο1} τ Μί νεΛα ίπιπιπίαΐα β88β ίηάίο&Ι ΒΤν 



.1 , 0ΓΪ9ΙΓΊ3ΐ ίΓΟΓΠ 

,υυ 8 1 ^ υΝΙ νΕΒίΙΤΥ 0Ρ ^ΑI_IΡ0ΡΝIΑ 



β Ρο))ώ. XXXIII, 4, 1 - XXXVI, 15, 3. 201 

δοχείν της έχείνου βασιλείας είναι τα χρήματα' τό δέ χαΐ πόρρω- 
τέρω προβαίνειν όργης χαΐ φιλοτιμίας ούδαμως έδόχει γενέσ&αι 
χατά λόγον. χατά δέ τους νυν λεγομένους χαιρούς έπαποστείλας 6 
έλεηλάτει την χώραν των Πριηνέων, συνεργοΰντος Αττάλου χαϊ 

5 παροξύνοντος αύτόν διά τήν Ιδίαν διατροράν, ην είχε πρός τους 
Πριηνείς. πολλών δέ χαϊ σωμάτων χαϊ θρεμμάτων άιιολομένων χαϊ 7 
πρός τ$ πόλει πτωμάτων γενομένων, αμύνασ&αι μέν ούχ οίοι τ' 
ήσαν οί Πριηνείς, έπρέσβευον δέ χαϊ πρός "Ροδίους, μετά δέ ταϋτα 
έπϊ ζ Ρωμαίονς χατέφυγον. ♦ * # ό δέ ού προσεΐχε τοις λεγομένοις. Β 

10 χαϊ Πριηνεΐς μέν μεγάλας έχοντες έλπίδας έπϊ τφ πλή&ει τΰν 
χρημάτων τοις έναντίοις ένεχύρησαν* τφ μέν γάρ Όλοφέρνει τήν 9 
παρα&ήχην άπέδωχαν, υπό δέ του βασιλέως ίάριαρά&ου ίχαναϊς 
τισι βλάβαις περιέπεσον άδίχως διά τήν παρα&ήχην. 

113. Πως ούχ &ν είχότως δόξειεν ύπερβεβηχέναι χαϊ άπολε- 
15 ληρηχέναι τόν Βεργαΐον Άντιφάνην χαϊ χα&όλου μηδενΐ χαταλι- 

πεΐν ύπερβολήν άπονοίας των έπιγινομένων ; 

114. "Οτι Προυσίας ό βασιλεύς, είδεχ&ής ών χατά τήν έμ- 
φασιν, χαίπερ έχ συλλογισμού βελτίων υπάρχων, ήμισυς άνήρ χατά 
τήν έπιφάνειαν χαϊ πρός τάς πολεμιχάς χρείας άγεννής χαϊ γυ- 

20 ναιχώδης. ού γάρ μόνον δειλός ήν, άλλά χαϊ πρός τάς χαχοπα- 2 
&είας αλλότριος χαϊ συλλήβδην έχτε&ηλυμμένος χαϊ ττ] ι/η>χ# 
τφ σώματι παρ* όλον τόν βίον' δπερ ήχιστα βούλονται περϊ τούς 3 



113 Ρο^Ι). XXXIV 6, 15 ΒΤ¥ (6, 14 Ηηΐίδϋΐι) 114 ΡοΙνΙ). XXXVI 

15 Β\ν (XXXVII 7 Ηιιΐίδοΐι) 



οοά. Ράτ. (βί 8χιίΛ.) 9 τοϊσ ) 8βά σ ρθ8ίπκχ1ο ιηΒβΓίυιη 13 β. ροβί παρα&ή- 
χην οοηϋηπο ββςπτιηΙΠΓ πώς οβί. 14 όόξειεν (δίο) 17— ρ. 202, 9: 8ηί(1. 
ν. Προνοίας 17 είόίχ&εϊσ Ρ έφασι Ρ 18 Ιχ συλλογισμού 8ηίά. 
ίηάβ "Ρα, | σχονλλογισμον Ρ 18 8. ήμισυς — γνναιχωάης'. 8ηίά. ν. ήμισυς 
18 Προνοίας δ βασιλείς ροδί άνήρ αάά. 8πίά. ν. ήμ. 19 άγεννής 8ηί<1. ηίΓΟ- 
φΐβ Ιοοο, άγενήσ Ρ 20 β. ον γαρ — χαχοπαΟεΙας αλλ,: 8ηίά. ν. αλλοπρό- 
σαλλος 20 ό Προνοίας βασιλεύς ροβΐ ήν αλί. 8πίά. ν. άλλοπρ. 21 άλλο- 
τριος Ρ 8ηίά. ν. Προνσ., αλλοπρόσαλλος δηίά. 1ι. ν. συλλήβδην οτώ. 8αίά. 

βνηεηά. 8 ταντ' ΒβηββΙβΓ 9 ρο8ί χατέφνγον Ιαα ιηάίο&ί Κβίδ&β βΐ 
(χαϊ οί μ^ν (νβΐ χαϊ οντοι μϊν) νπϊρ ίχείνων έδέοντο παρ 1 *ΑριαράΘ%), ςηοά ίπι- 
ρΓίΛ&ηβ ΒΤν οϊ — προσεΐχον ρτο ο — προσεΐχε βοπρβίί Λϊΐοίοτβ δοΙι^βί^ΙΐίΐβπββΓΟ 
ό' ΒβηδβΙβΓ 11 "Οροφίρνει 8ο1ι\νβί^1ι&βΠΒβΓ, ν. Λ(1 ρ. 200, 15. 19 14—16 
Ιιοο βχοβΓρΙπιη ίη Ρ οιιιη αηΐβοβάβηΐί &Γΐβ οοηίαηοΐιιπι βπο Ιοοο Γββϋίιπΐ; δΛ^βί^- 
ΙιαβΠδβΓ 14 άπο?.εληρωχέναι Κβίβ^β 16 άνοιας ΚβίδΙβ 18 ροδί άνηρ 
αάά. (ήν) Βίν 

εόίορ. 12 Άριαράθον ιχαναϊς βοΐο^απο ΙπΙπηί; ΒλΥ 



Γ*ΠπΙί> ΟΠΒΪΠΒΙ ίΓΟΓΠ 

,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



202 ΕχοβΓρΙα άβ νΪΓίαϋΒιιβ βί: νίΐϋβ 

βασιλείς νιιάρχειν άπαντες μέν, μάλιστα δέ τό τών ΒιΟννων γένος. 

4 7εολλή δε τις ασέλγεια και περί τάς σωματικάς έπι&υμίας αύτφ 

5 σννεξηχολον&ει. 7ΐαιδείας δέ χαΐ φιλοσοφίας χαΐ τών έν τούτοις 

6 θεωρημάτων άπειρος εις τέλος ήν, χαΐ συλλήβδην τον χαλον δ τι 
ποτέ έστιν ούδ' έννοιαν είχε, Σαρδαναΐϊάλλον δέ βάρβαρον βίον 5 

7 έζη χαΐ με&* ήμέραν χαΐ νύχτωρ. χαι γαρ οϋν άμα τφ βραχείας 
έλπίδος τό των βασιλενομένων πλή&ος λαβέο&αι, άμετάχλητον 
όρμήν ίσχεν εις τό μη μόνον αλλότρια φρονεΐν τον βασιλέως, 
αλλά χαΐ τιμωρίαν βούλεσ&αι παρ* αντον λαμβάνειν. 

115. "Οτι Μασανάσσης ό έν Λιβντ\ τΰν Νομάδων βασιλεύς 10 

2 άνήρ ήν των χα&' ήμάς βασιλέων άριστος χαΐ μαχαριώτατος, δς 
έβασίλενσεν έτη πλείω των ξ\ υγιεινότατος ών χαΐ πολνχρονιώ- 

3 τατος' γαρ έτων έγεγόνει. έγένετο δέ χαΐ δνναμιχώτατος τΩν 
κα#' αύτόν χατά την σωματιχήν £$ιν, δς, δτε μεταστηναι δέοι, 
στάς έν τοις αύτοΐς ΐχνεσι δι ήμέρας έμενε, χα&εζόμενος πάλιν 15 

4 ούχ ήγείρετο. χαΐ την έπΐ τΰν ιππικών χαχοπά&ειαν ήμέραν 
χαΐ νύχτα συνεχώς διαχαρτερών ούδέν ίπασχεν. σημεΐον δ& της 

5 σωματικής αύτον δυνάμεως ' έχων έτη χα&' 8ν χαιρόν μετήλλαξε 
τόν βίον, υίόν άπέλειπε τεττάρων έτων, όνομα Σ&έμβανον, δν μετά 



115 Ρο1?1). XXXVI 16, 1—10 Β\7 (XXXVII 10, 1—10 Ηηΐίδοΐι) 

ωά. Ρβίν. βί 8\ώά. 1 ροδί; μεν αάά. γαρ 8υίά. 4 β. ο,τι ποτέ Βαίά., οτί- 
ποτέ Ρ 5 ονό' έννοιαν είχε δηίά. ίηάβ να, ονδενός αν είχε Ρ Σαρ- 
όαναπάλον δηίά. 6 8. α μα τφ — πλήθος λαβέσ&αι νηΐ^ο &ριιά 8ηίά., ίάβπι 
οηήβδΛ νοοβ λαβέοΘαι Ρ, αμα τφ δράξασΰαι βραχείας έλπίδος μεταβολής τοί- 
τον τό των βασιλευόμενον (βίο) πλή&ος 8αίά. οοά. V 7—9: δαίά. ν. άμετά- 
χλητον άμετάχλητον ορμήν εσχε το πλή&ος εις — λαμβάνειν 8 ορμην Ρ 
δαίά. ν. Προνο., την ορμ^ν δηίά. οοά. Α ν. άμετάχλ. 10 Μασανάοσης — 
ρ. 203, 9 παμφόρονς: δαίά. ν. Μασανάσσης μασανάσσησ (βίο) Ρ δαίά. 
(μανάσσης δηίά. οοά. Αν), μασσανάσησ ΐΗαΙαβ ίη Ρ™ 11 ην ο πι. 8αίά. 

αριστοσ Ρ, ββά ι ροδίπιοάο ίοδβΓίηηι 14 χα&αυτόν Ρ, χα& Εαυτόν δαίά. 

< 

16 ϊππιχών (βίο) Ρ, Ίππων δαίά. 17 συνεχώς οιη. δαίά. διαχαρτερών δαίά., 
οιη. Ρ 17 β. τής τον σώματος 8αίά. 19 άπέλιπε δαίά. σ&εμβανον 
(8. *οο.) Ρ, Σΰεμβάν δαίά. 

βηιβηά. 4 8. τι ποτ* εστίν Κ ϋίηάοΓί 6 τοιγαρονν Εβίβΐίβ 6 8. όράξασθαι 
ροβί τω β δαίάαβ οοά. V Γβοβρίί; -ΒΤΓ, άντέχεσθαι ροδί έλπίόος *άά. ΗαΙΐΒοΙι, 
αΙθΓςαβ βρεπιβηδ δαίάαβ Ιβοϋοηβπι λαβέσ&αι ; Ιιαηο νοοβπι Ροΐ^ίαπι ροβΐ έλπί- 
όος ροβαίδδβ βί αϊ) βοΐο^&πο νβΓΐ)0Γαπι ΟΓάίηβηι ιαπία^απι β88β βαβρίοοΓ 10 μα- 
σά ννάσας Ρυ^Μτπη βοπρβίβββ ραί&ί Βΐν ι ςαβπι ν. ίη ΡΓαβί. Ρο1?1>. νοί. I β ά. 
ΡΓΪΟΓΪ8 ρ. 74 14 μεταστηναι] μϊν ίστάναι 7α, μεν στήναι 8ο1ινβί^1ΐΛβιΐδβΓ 
15 χα9εζόμενος (δε) Τα 17 διαχαρτερών δαίά&πι βχ ΐη^βηίο αάάίάίββθ ΓΛίαβ 
οοηί. υπομένων ΗιιΙίδοΙι 



,υυ 5 Κ υΗΐνΕΒ5ΙΤΥ0Ρ «Ι.ΙΡ0ΗΝΙΑ 



β Ροΐ7ΐ>. XXXVI, 1δ, 3 - XXXVIII, 7, 4. 203 

ταντα Μικίψης νίοποιήσατο, πρός δέ τούτοις νίούς δ'. διά δέ 6 
την πρός αλλήλους τούτων εννοιαν διετήρησβ τόν δλον βίον πάσης 
έπιβονλής καϊ παντός οικείου μιάσματος άμοιρον αύτοϋ γενέσθαι 
την βασιλείαν. τό δέ μέγιστον καϊ ΰειότατον τούτου ' της γαρ 7 
5 Νομαδίας άπάσης άχρηστου τόν πρό του χρόνον ύπαρχούσης καϊ 
νομιζομένης άδυνάτου ττ) φύσει πρός ήμερους καρπούς ύπάρχειν, 
πρώτος καΐ μόνος υπέδειξε διότι δύναται πάντας έκψέρειν τούς 8 
ήμέρους καρπούς ούδ' όποιας ήττον, έκάστφ των καρττών έν 
διαστάσει μυριοπλη&εΐς αγρούς κατασκευάσας παμφόρονς. τ$ μέν 9 

10 οΰν έκείνου μεταστάσει ταϋτ &ν τις εύλόγως έπιφ&έγξαιτο καΐ 
δικαίως, ό δέ 'Σκιπίων παραγενόμενος εις τήν Κίρταν ήμέργ 10 
τρίτη μετά τόν του βασιλέως θάνατον διφκησε καλώς πάντα. 

116. "Οτι Άσδρούβας ό στρατηγός Καρχηδονίων κενόδοξος ρ. 177 να 
ήν καΐ αλαζών καΐ πολύ κεχωρισμένος της πραγματικής καϊ στρατη- 

1δ γικής δυνάμεως, πολλά δέ είσι σημεία τής ακρισίας αύτοϋ. πρώτον 2 
μ&ρ γαρ παρήν έν πανοπλίφ, ήνίκα Γολόσση συνεγίνετο τφ των Νο- 
μάδων βασιλεΐ, 7€θρφυρίδα ΰαλαττίαν έπιπεπορπημένος, μετά μα- 
χαιροφόρων δέκα. έπειτα πρόβας από τών δέκα δσον κ πόδας άπέ- 3 
στη, προβεβλημένος τάφρον και χάρακα, καΐ κατένευε τφ βασιλεΐ 

20 προσιέναι πρός αύτόν, κα&ήκειν γίνεσ&αι τούναντίον. ού μήν άλλ' 4 
ό Γ ολόσσης άφελώς έχων Νομαδικφ τινι τρόπφ μόνος προσήει πρός 

116 Ροΐ^ΐ). ΧΧΧνΠΙ 7. 8 Β Τ7 (1. 2 Ηπΐίβοίι) 



οοά. Ρ&ν. (ει 8ιιίά.) 1 μικηψησ Ρ τούτοισ Ρ 8αίά. οοά. Α, τοντω νιιΐ£0, 
οΐ 1. ίη βά. Ροΐ. Δ Ρ, τεσσάρας διιίά. 3 αντοΰ δαίά., αν- 

τ ° ϋ Ρ α *, χα1 ** έ0 ' τ " το » τον β * ϊ«9 0Π1 · 8 ™ϊ· β τζ οη. δπίύ. 7 ίπέ- 
δειξεν οτι δύναται έκφέρειν πάντας 8ιιΜ. 9 μνριοπλη&εϊς Βτΐίά., Μβπι 6βά 
3. &οα Ρ παμφόρονς: άββ. 8αίά. 11 Κίρταν 7α ρπ> σκιρταν (8. &οα) 
13 — ρ. 204, 3 ανάγκην: δΐιίά. ν. Άσδρονβας 13 6 Καρχηδονίων στρα- 
τηγός 8τύά. ^ Η % ν «τί 8ηϋ., καΐ Ρ άλαζών\ Ρ 15 πολλά — 18 οσον] 
σημεία Λ της ακρισίας αυτοί, οτι παρήν ποτε έν πανοπλία πορφνρίδα $αλατ~ 
τίαν έπιπεπορπημένος, ηνίκα Γολόσσχ οννεγίνετο τω Νομάδων βασιλεΐ μετά 
μαχαιροφόρων δέκα. καϊ οσον δπίά. 15 δε (8. &οο.) είσϊ Ρ 16 γολόσση 8αίά., 
γολοσσήι Ρ, ν. αά ν 8 . 21; ρ. 204, 2. 7. 24; ρ. 205, 9 β* οί. 5Τ7 α<1 ϊ. 1. ίη βά· 

ΡοΙ^ϋ π έπιπεπορμημένοσ Ρ 18 κ πο Ρ, είκοσι πόδας δαίά. 

20 προσιέναι 8αίά., προϊέναι Ρ κα&ήκειν Ρ 8πΜ. οοά. Β, καΜκειν 8πί<1. 
οοά. Α, καΰηκον ναΐ^ο »ρη<1 8πίά. 21 γολόσσης 8ιιί<1., γολοσσησ (β. *οο.) Ρ, 
ν. »ά νβ. 16 προσήει 8αίά. 7α, προσίει (8. &οο.) Ρ 

<*η*ηά. 1 δ'] έννέα (ι. β.θ)ΒϊΤ 8 καρπών] νιων Σ. Ώίαάοτί θ ϋίοά. 
32, 16 9 μνριοπλέ&ρονς Τνββδβϋη^ 14 καϊ ρπιηπιη άβΐ. Βλν 15 δέ έστι 
Ηβηΐβιη, εΙ°ι ΒΤΤ 17 πορφ. &αλ. έπιπεπ. (ηηβροηϊί οαιη δαίάα ροδί πα- 
νοπλία I,. ΌΊηάοτί 18 δέκα (&\1ζτηιη)] όέχ ΒβηββΙβΓ 20 αντόν ΒβΜιβΓ 



Οπ9ΐη3ΐ ίηοπη 



ο α 

ΓΜ — 

α .Ε 

ο ω Ι 

1 δ Ορ^βύ &ν^ΟΟ^ΐ€ υΝΙΥΕΡ!5ΙΤΥ0Ρ ^ΑI_IΡ0ΚΝIΑ 

ω 3 



204 



αύτόν' χαϊ προσεγγίσας εΐρετο τίνα φοβούμενος τήν πανοπλίαν έχων 
5 ήχε. του <Γ είπόντος δτι 'Ρωμαίους " Ούχ άν δρ'" ίψηαεν 6 Γολόσ- 
σης, "έδωχας σαντόν εις την πόλιν μηδεμίαν έχων άνάγχην. πλήν 
β τί βούλει χαϊ τί παρακαλείς;" φησίν. ό δ* Άσδρούβας "Έγώ'* 
φηοΐ " πρεσβευτήν σε παρακαλώ γενέσθαι πρός τόν στρατηγόν, 5 
χαϊ παν άναδέχεσ&αι διότι ποιήσομεν τό προσταττόμενον' μόνον 

7 άπόσχεσ&ε της ταλαιπώρον πόλεως ταύτης" χαϊ ό Γολόσσης, 

8 "Παιδιχήν δοχείς μοι" φησιν "άξίωσιν αξιοΰν, ώ βέλτιστε* υπέρ 
ών γαρ έ* άχεραίου πρεσβενόμενοι έτι χα&ημένων έν Ίτύχη 'Ρω- 
μαΐων ούχ έδύνασ&ε πεί&ειν, τίνι λόγφ νυν όξιοΐς ταΰτά σοι σνγ- 10 
χωρεΐσ&αι, περιτετειχισμένος χαϊ χατά γήν χαΐ χατά 3-άλατταν 

9 χαϊ σχεδόν άπαξ άπεγνωχώς τάς της σωτηρίας έλπίδας; 9 * ό δ' 
Άσδρούβας άγνοεΐν αύτόν έφη ' χαϊ γαρ έπΐ τοις έξω&εν συμμά- 
χοις αχμήν χαλάς έλπίδας έχειν' ού γάρ που τά περί τούς Μαύ- 
ρους ήχηχόει χαϊ τά περί τ(5ν νπαί&ρων δυνάμεων δτι σώζον- 15 
ται' χαϊ ούχ άπελπίζειν τά χατ' αύτούς' μάλιστα δέ πεποι&έ- 

10 ναι τ$ των &εων συμμαχίφ χαϊ ταΐς έν έχείνοις έλπίσι' ού γάρ 
περιόψεσ&αι σγάς προφανώς παρασπονδουμένους , αλλά πολλάς 

11 δώσειν αφορμάς πρός σωτηρίαν. διό παραχαλεΐν ήξίου τόν στρα- 
τηγόν χαϊ των 9εων ίνεχεν χαϊ της τύχης φείσασ&αι της πόλεως, 20 

178 να είδότα σαφώς διότι μή δυνάμενοι τυχεΐν τούτου χατασφαγήσονται 

12 πρότερον ή παραχωρήσουσι ταύτης, τότε μ&ν οϋν ταϋτα χαϊ 
παραπλήσια διαλεχ&έντες έχωρίσ9ησαν, ταξάμενοι μετά τρίτην 

8 ήμέραν πάλιν συμπορενεσ&αι' τον δί Γολόσσου μεταδόντος τφ 
στρατηγψ περί των είρημένων, γελάσας δ Πόπλιος " Ταϋτα μέλ- 25 
λων άξιουν" έφη "τοιαντην χαϊ τηλιχαύτην άσέβειαν εις τούς 
αιχμαλώτους ήμων ένεδείξω, χαϊ νυν έπϊ τοις &εοΐς τάς έλπίδας 

2 έχεις, παραβεβηχώς χαϊ τούς των άν&ρώπων νόμους;" τον δέ 
βασιλέως βουλομένου τι προσνπομιμνήσχειν τόν Σχιπίωνα, χαϊ 

οοά. Ράν. (βί 8κ%ά.) 1 εΐρετο Ρ (πί βοΐβΐ βο1θ£»πιΐ8, οί. Η. Κ8,11βηΙ>βΓ£ ΒβτΙ. 
ρΜΙοΙ ΤνοοΚζηεοΗτ. 1907, ρ. 1520), ήρετο βιιίά. 2 γ